ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Γκέραλτ!
Μέχρι την αγορά πήγα, Γεν.
Έβγαλα αρκετά λεφτά χάρη στον κήπο σου.
Λαχταρώ να γεράσουμε μαζί.
Εσύ, εγώ κι αυτή.
Η οικογένεια που πάντα ονειρευόμασταν.
Όμορφο όνειρο.
Γκέραλτ!
Δώσ' τη μου.
Δική μας είναι.
Γαμώτο.
Όχι!
Όχι, μη με αγγίζεις.
Ξύπνα.
Μη με αγγίζεις!
Απομακρυνόμαστε από τη Σίντρα.
Γαμώτο.
Επιτέλους, μια ειλικρινής αντίδραση.
Έχουμε παγιδευτεί μαζί.
Ίσως εν τέλει να ξαναγίνουμε φίλες.
Θα σωθούμε.
Έχω πίστη.
Ξέχνα την πίστη.
Έχουμε δύναμη.
Κράτα τες κοντά.
Πού μας πάτε;
Είμαι Νιλφγκααρντιανή πολίτης.
Όπως κι οι στρατιώτες που σκοτώσατε.
Μου έχει πει ο Ίστρεντ γι' αυτά.
Μοιάζουν με την Αρετούζα.
Τα έχτισαν ξωτικά προς τιμήν των προφητών.
Τα κάψατε στους πρώτους πολέμους.
Κάλλιο αρχαία ερείπια παρά στα χέρια των ανθρώπων.
Δεν έχω ξαναδεί τόσα ξωτικά.
Πρέπει να τη δω.
Φέρνω δώρα.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Μείνετε από πίσω μου.
Μην ανοίξετε το στόμα σας.
Το Νίλφγκααρντ πολεμά με τα Βόρεια Βασίλεια,
όχι με τα ξωτικά.
Ελευθέρωσέ μας και υποσχόμαστε να σας παραχωρήσουμε…
Είπες δώρα.
Όμηροι. Άνθρωποι…
Έπρεπε να τις κρεμάσεις εδώ κοντά ως προειδοποίηση.
Μπορούν να φανούν χρήσιμες.
Είμαστε στα δάση των ανθρώπων.
Δικά μας δάση είναι.
Αυτή ήταν με το ντιμερίτιουμ;
Αυτή ήταν αιχμάλωτη του Νίλφγκααρντ.
Κι εγώ ξωτικό είμαι.
Έτσι φέρεστε στους δικούς σας;
Τραγουδάς τα τραγούδια μας;
Τιμάς τους πρεσβύτερούς μας;
Έχυσες ποτέ δάκρυα για οτιδήποτε ξωτικό;
Δεν είσαι ξωτικό.
-Κρέμασέ τες. -Σκάβουμε τόσες εβδομάδες.
Κινδυνεύουμε να μας ανακαλύψουν…
Δεν είσαι πια ο ηγέτης μας, Φιλαβάντρελ.
Ή ήρθε και στα δικά σου όνειρα ο Λευκός Μανδύας;
Κάνω το παν για να σε προστατέψω.
Όταν βρούμε αυτό που ψάχνουμε, τα κεφάλια τους θα σταλούν στην Αρετούζα
ως υπενθύμιση της δόξας των ξωτικών.
Σχεδόν φτάσαμε.
Αυτό είναι το σπίτι σου;
Πόσοι είπες ότι είστε;
Δεν είπα.
Την τελευταία φορά
ήμασταν 20.
Τώρα;
Μπορεί και λιγότεροι.
Είσαι βέβαιος πως είναι ασφαλές;
Προχώρα μαζί μου.
Παϊδάκι.
Τώρα μπλέξαμε.
Πού σκατά ήσουν εσύ;
Νομίζαμε ότι χάθηκες ή σκοτώθηκες.
Όχι ακόμα.
Συγγνώμη.
Αδελφέ!
Επέστρεψε.
-Ήθελε τη θεαματική του είσοδο. -Γύρισε.
Επιτέλους, αδερφέ.
Λύκε.
Γύρισες σπίτι.
Επιτέλους.
Βέσεμιρ.
Ναι.
Έπρεπε να κάνω μερικές στάσεις.
Γύρισε σπίτι!
Μπράβο το αγόρι μου!
Οπότε, στεκόμουν εκεί,
να τον δαγκώνω από το κρύο μέσα στο σιτοχώραφο
για δεύτερο βράδυ σερί.
Και τότε βγαίνει στα μουλωχτά η γυναίκα του αγρότη
για να μου πει ότι χάνω τον χρόνο μου.
Δεν ήταν μόρη αυτό που είδε ο άντρας της να φεύγει από το δωμάτιο,
όχι.
Ήταν ο γαμημένος ο εργάτης τους!
Κι αρχίζει να κλαψουρίζει "Ωχ, τι θα κάνουμε;
Ο σύζυγός μου δεν θα σε πληρώσει αν δεν φέρεις το κεφάλι μιας μόρης!"
Οπότε, τράβηξα το σπαθί μου και είπα…
"Σίγουρα θα πληρώσει τα διπλά για του εργάτη".
Κλασικό Παϊδάκι.
Και μου έφερε δύο άλογα κι ένα χαλί από γούνα.
Η καλύτερη δουλειά που έκανα φέτος.
Βλέπω τα πρόσωπά σας κι αυτό είναι αφορμή για γιορτή.
Είστε ασφαλείς.
Γυρίσατε πίσω.
Γυρίσατε σπίτι.
-Έτσι. -Στην υγειά μας!
Σε άλλον έναν χειμώνα μαζί.
-Ναι. -Καλά τα λες.
-Στην ανάσα στα πνευμόνια μας. -Γεια μας!
Στα αδέρφια.
Στα αδέρφια!
Στο να ξεχάσουμε τον γαμημένο Δρόμο!
Για μια γαμημένη βραδιά.
Είστε έτοιμοι;
-Έσκελ! -Έσκελ!
Καλά είσαι; Σαν χθεσινή κουράδα φαίνεσαι.
Πού να δεις τον άλλον.
Η μάχη κράτησε έξι ώρες.
Θα το 'χα σκοτώσει το μαλακισμένο,
αν δεν είχα χάσει τα ελιξίριά μου.
Αλλά πήρα το χέρι της.
Τι είναι αυτό;
Από λέσεν είναι;
Περπατούσε σαν λέσεν.
Μιλούσε σαν λέσεν.
Περίπου.
Περίπου;
Έχω καιρό να συναντήσω λέσεν.
Όχι στο Κέντγουεν.
Τυχεροί ήσασταν, τότε.
Εκτός κι αν τρώγεστε για σουβλιές από τις κωλορίζες τους.
Μόνο με φωτιά στην καρδιά μπορεί να σκοτωθεί.
Πέρασαν έξι ώρες δίχως να το σκεφτείς αυτό;
Ποια διάολο είσαι εσύ;
Η πριγκίπισσα Σιρίλα της Σίντρα.
Χαίρω πολύ.
Όταν είπες ότι επικαλέστηκες τον Νόμο της Έκπληξης,
σου είπα ότι κάνεις "μεγάλο λάθος".
Είπες ότι υποσχέθηκες πως δεν θα διεκδικούσες το παιδί
και σου 'πα "Ωραία, αλλά παρ' όλα αυτά, κάνεις μεγάλο λάθος".
Έπρεπε να τη σώσω.
Το ξέρω.
Κι εσύ ήξερες ότι θα σε επιπλήξω.
Ναι.
Την έφερες, όμως.
Μου λες ότι ξέφυγε από το Νίλφγκααρντ
κι επιβίωσε κατά τη γενοκτονία του βασιλείου της.
Πώς;
Τη ρώτησα
κι είπε ψέματα.
Και το άφησες έτσι; Δεν το συνηθίζεις.
"Οι γητευτές ψάχνουν απαντήσεις".
-Νομίζω ότι αυτό το είπες εσύ. -Δεν ξέρω πώς μου ήρθε.
Την έφερα εδώ για ασφάλεια.
Θα την προστατέψω πιο εύκολα εντός των τειχών.
-Για όσο ψάχνεις απαντήσεις; -Ακριβώς. Για να μάθω ποια και τι είναι.
Και πώς μπορώ να τη βοηθήσω.
Θες να βοηθήσεις, αλλά σου θυμίζω τι έγινε την τελευταία φορά
που οι γητευτές έχωσαν τη μύτη τους στα δράματα των αυλών και των βασιλείων.
Κι αν δεν μπορείς να διαχειριστείς την πριγκίπισσά σου;
Αυτό το ξέρω ήδη.
Πριγκίπισσα.
Έσκελ.
Εξερευνώ τον χώρο, είπα στον Γκέραλτ ότι θα βρω ένα καλό δωμάτιο.
Βλέπετε, όμως,
δεν βρισκόμαστε σε κάστρο,
Υψηλότατη.
Αχούρια είναι όλα.
Ο γενναίος Χόγκαλ ορκίστηκε γονατιστός
Η Τισέα είπε ότι οι μάγοι τους πέθαναν.
Έκανε λάθος ή είπε ψέματα. Τα συνηθίζει και τα δυο.
Έβλεπες εφιάλτη πριν.
-Όπως κι εσύ κι όλοι μετά από μάχη, πάψε… -Τι έβλεπες;
Δεν είναι ώρα για ιστορίες με όνειρα.
Λες να ρωτάω επειδή νοιάζομαι; Χέστηκα.
Ήταν κάποιος κρυμμένος σε μανδύα;
Φορούσε μαύρο μανδύα. Πώς το ξέρεις;
Ονειρεύτηκα έναν με κόκκινο.
Κι η μάγισσα των ξωτικών έναν με λευκό.
-Τα κοινά όνειρα είναι ισχυρός οιωνός. -Δεν έχω όρεξη για άλλα μαγικά μυστήρια.
Το θέμα είναι να το εκμεταλλευτούμε.
Ας μιλήσουμε στη Φραντσέσκα.
Δεν έχει λόγο να μας εμπιστευτεί, αν δεν κερδίσουμε πρώτα την εύνοιά της.
Τι έκπληξη. Πρέπει να κάνουμε πάλι ό,τι θέλει η Γεν.
Η μεγαλύτερη έκπληξη θα 'ναι αν για πρώτη φορά ωφεληθείς.
Αυτό βρήκαν όλο κι όλο οι κυνηγοί;
Αυτό το δάσος δεν έχει πολύ ζωή.
Στην Τεμέρια ή στη Ρεδανία ίσως είναι τυχερότεροι.
Γλείφουν τις μπότες των ανθρώπων.
Εκείνες που θα τους πατήσουν στον σβέρκο.
Σου αξίζει κάτι καλύτερο, αδερφέ. Όπως σε όλους μας.
Μας έταξες την Κοιλάδα του Μπλάθαν.
-Για πόσο ακόμη θα ψάχνουμε μάταια; -Με κάθε δύση τα ξωτικά λιγοστεύουν.
Η γη μας έχει πληγωθεί, οι πρεσβύτεροι πέθαναν.
Τέρατα ζουν στις σπηλιές στην Άκρη του Κόσμου.
Αλλά ας μη χάσουμε την πίστη μας για ένα λαμπρό μέλλον.
Τα πράγματα πάντα μπορούν να αλλάξουν.
Τα ερείπια θα μας δώσουν απαντήσεις.
Μου δίνουν πίστη τα οράματα που βλέπω σε αυτό το δάσος.
Ο Λευκός Μανδύας κρύβει το πρόσωπό της,
αλλά ξέρω ότι είναι η Ίθιλιν, η πανίερη προφήτης
που μας οδηγεί σε ασφαλή καταφύγια για να χτίσουμε μια νέα αρχή.
Δεν είναι κρέας, αλλά κόβει την πείνα.
Δεν θα μας απογοητεύσω.
Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.
Δεν είχα ξανακούσει να το τραγουδούν.
Εκείνο το χέμλον που παίζατε.
Κάποιος μου 'πε ότι οδηγεί τα χαμένα ξωτικά σπίτι τους.
Ναι, όσα νεκρά και ορφανά ξωτικά έχασα.
Οι στίχοι αλλάζουν συχνά.
Η Λευκή Φλόγα θα τιμωρήσει αυτούς που δυναστεύουν κι εσάς.
Κλέβοντας κλέφτη απλώς γίνεσαι ο κλέψας του κλέψαντος.
Ή μήπως η Λευκή Φλόγα σκοπεύει να μας παραδώσει τη Ζίντρια,
αφού χορέψει στον τάφο της Καλάνθης;
Τη Ζίντρια;
Το ξωτικό όνομα της Σίντρα προτού κλαπεί.
Είσαι ο Φιλαβάντρελ των τραγουδιών;
"Στην Άκρη του Κόσμου"; Ο ηγέτης της εξέγερσης ενάντια στη λέαινα;
Οι σκοποί του ψεύτη βάρδου.
Αν θυμάμαι καλά, τα τραγούδια του λένε ότι ήσουν ο βασιλιάς των ξωτικών.
Ηττήθηκα από την Καλάνθη κι ο λαός στράφηκε στη Φραντσέσκα.
Χρειαζόντουσαν πίστη.
Η πίστη είναι απλοϊκό φάρμακο για απελπισμένες ψυχές.
Η πίστη μάς κρατάει στα δύσκολα.
Χαριτωμένο το κόλπο σου, αλλά στερείται την ευφυΐα του πατέρα σου.
Ναι, αυτός ήταν μισο-ξωτικό.
Δεν έχει γεννηθεί αμιγές ξωτικό εδώ και δεκαετίες.
Κι εμείς ονειρευτήκαμε φιγούρες με μανδύες να μας καθοδηγούν.
Η δική της στα κόκκινα, η δική μου στα μαύρα.
Αν μας ελευθερώσεις και συνεργαστούμε, ίσως ανακαλύψουμε τι σημαίνουν.
Πόσο καιρό σκάβετε εδώ;
Ίσως να είμαστε το κλειδί.
Βρήκαμε κάτι!
Φτάσατε κοντά.
Πολύ κοντά.
Σε δάση κρύβεται;
-Υπάρχουν κι άλλα σαν κι αυτό; -Λίγα.
Εξαφανίζονται, δεν μπορούν να αναπαραχθούν.
Όσα βρίσκεις κυκλοφορούν από την εποχή της Συνόδου.
Μόνο αυτό θα κάνουμε εδώ, λοιπόν;
Θα μελετούμε τέρατα;
Ναι.
Και συλλογή προμηθειών για φίλτρα;
Αμέ.
Εκπαίδευση;
Η εκπαίδευση είναι επικίνδυνη.
Σαν τον άνδρα με το μαύρο φτερωτό κράνος.
Και θες να τον σκοτώσεις;
Ναι.
Γιατί;
Τον μισώ.
Θα πω κάτι σημαντικό.
Δεν σκοτώνουμε από φόβο…
αλλά για να σώσουμε ζωές.
Κατάλαβες;
Τότε, εσύ πώς περνούσες τις μέρες σου όταν πρωτοήρθες εδώ;
Με ξύλο και λιμοκτονία.
-Πώς είναι το δωμάτιο; -Έχει αρουραίους.
Καλό σημάδι.
Άρα, είναι ένα από τα ζεστά.
Τι ακούγεται;
Μείνε εδώ.
-Ξέρεις, στη Σίντρα πήγαινα σε πάρτι πολύ… -Σιρίλα.
Ώστε εδώ εκκολάπτονται οι γητευτές.
Ελπίζω να έβαλαν μια πλακέτα προς τιμήν του μεγαλείου σου.
Στην ταβέρνα έξω από το Ντόριαν, πριν λίγα χρόνια.
Είχες αίμα βασιλίσκου στα μαλλιά και σε έλουσα.
Αίμα από δρακάκι ήταν.
Κακώς βρίσκεσαι εδώ.
Άκουσα ότι απέκτησες μια κόρη.
Και νόμιζα ότι το πιο γλυκό προσόν σου ήταν ότι πλήρωσες.
Δεν είναι κόρη μου.
Τότε, θα μπορούσα να την πάρω εγώ.
Αυτή θα σέρνει τα αγόρια από τη μύτη.
Και λέει ότι δεν είναι πατέρας.
Τι είναι αυτά;
Ο Έσκελ βρήκε κάτι φίλες κατηφορίζοντας το βουνό.
Κακώς τις έφεραν εδώ.
Και το ξέρουν.
Ήπιε πολύ στραμόνιουμ από εκείνο το κεντρί.
Όλοι ήπιαν.
Αύριο δεν θα θυμούνται τίποτα.
Ειδικά το πώς ήρθαν.
Ένας τακτικός πελάτης μου,
ένας δρυΐδης,
μου είπε ότι τα λέσεν είναι γιγάντια δέντρα που μιλούν.
Και ότι είναι όμορφα.
-Δεν πληρώνουμε για κουβέντα. -Καλά.
Εντάξει.
Έσκελ, τι κάνεις;
Δεν βάζεις το κορίτσι σου για ύπνο;
Καταλαβαίνω ότι πονάς
και μπορείς να πνίξεις τον πόνο σου με όποιον θες.
Απλώς όχι εδώ.
Είναι περίεργο, ξέρεις.
Εγώ και τα άλλα τα παιδιά
ήρθαμε εδώ σακατεμένοι.
Ένα πέτρινο τρολ διέλυσε το μάτι του Λάμπερτ,
ένας λυκάνθρωπος έκοψε τον κώλο του Κόεν…
Κι εσύ με τι επέστρεψες;
Απλώς λέω ότι εγώ
όταν βρω μια πριγκίπισσα…
το μόνο που δεν θα κάνω είναι…
να το παίξω ιππότης.
Έσκελ,
πήγαινε για ύπνο.
Χρειαζόμαστε σχέδιο.
Τι έχεις πάθει;
Νιώθω περίεργα.
Από το ντιμερίτιουμ.
Όρθιες.
Σηκωθείτε!
Πού μας πηγαίνεις;
Αν με σκοτώσεις, η Λευκή Φλόγα θα σε κυνηγήσει ανελέητα.
Το βουλώνετε ποτέ εσείς οι άνθρωποι;
Τι είναι αυτά;
Κάποιου είδους ρούνοι.
Συνδεδεμένοι με το Χάος.
Αυτό εδώ είναι διαφορετικό.
Μια άφιξη τεράτων.
Η Σύνοδος των Ουράνιων Σωμάτων.
Οι ουρανοί βρυχήθηκαν κι οι κόσμοι συγκρούστηκαν.
Οι επιζώντες.
Χαμένοι και παρατημένοι στον νέο κόσμο.
Νέος για εσάς.
Δικός μας ήταν.
Πείτε μου για τα όνειρά σας.
Αφού μας πεις για το δικό σου.
Επί ίσοις όροις.
Στο δικό μου όραμα,
είμαι χαμένη σε έναν λαβύρινθο από πτώματα ξωτικών,
στοιβαγμένα τόσο ψηλά που κρύβουν τον ήλιο.
Η Ίθιλιν με οδηγεί έξω από τον λαβύρινθο,
όπου ο ήλιος ανατέλλει στο νέο βασίλειο των ξωτικών.
Εμένα δεν με οδηγεί η Ίθιλιν.
Με οδηγεί ο Εμίρ.
Δεν τον βλέπω. Φοράει κουκούλα.
Μόλις έχει επιστρέψει στο Νίλφγκααρντ. Σκότωσε τον Σφετεριστή και με έσωσε.
Και το δικό σου;
Τι κάνεις εκεί;
Είναι Αρχαία, αλλά σε πρωτόγονη μορφή.
"Ιδού η μητέρα των δασών,
η Αθανής Μητέρα,
που φωλιάζει στα όνειρα".
Τα άλλα είναι ασυναρτησίες.
Όχι. Είναι μια επίκληση.
Για μια καλύβα δίχως πόρτες.
Ο πατέρας μου μας τρόμαζε με τις ιστορίες
της μάγισσας του δάσους,
που ζούσε σε ένα σπίτι πάνω σε πόδια βασιλίσκου.
Παράσερνε παιδιά για να τα βράσει και να τα φάει.
Η ανθρωπότητα συχνά βλέπει "μάγισσες" αντικρίζοντας τη δύναμη των ξωτικών.
Ο αδερφός μου έχει δίκιο.
Είναι οι πρόγονοί μας που γονατίζουν, που λατρεύουν.
Ίσως η Αθανής Μητέρα να ανήκει στους παλιούς θεούς.
Είπες είναι η Ίθιλιν, τώρα λες "παλιά θεά".
Όποια και να 'ναι, τι σχεδιάζει με δύο ανθρώπους;
Γυρίστε την πλάτη σας στο δάσος.
Μας καλεί.
Φρουρείστε το μέρος μέχρι να γυρίσουμε.
-Φραντσέσκα… -Όχι.
Γκέιτζ, ορκίστηκα να σε φροντίζω από τότε που ήμασταν παιδιά.
Τώρα άσε με να μας φροντίσω όλους.
Εθελοντικά θα έρθουμε στην ομαδική σου προσευχή;
Εσύ τι λες;
Οι νεοφερμένοι δυσκολεύονται να κοιμηθούν τα πρώτα βράδια.
Λόγω του κρύου.
Ο Κλιφ από δω ήταν από τους πρώτους γητευτές.
Πριν από την εποχή μου.
Και τι απέγινε;
Ένα από τα παλιότερα τέρατα, μια δαιμόνισσα,
εξαφανισμένα για πολύ καιρό,
έσπερνε τον όλεθρο ώσπου οι γητευτές
την παγίδεψαν βαθιά μέσα στο δάσος.
Με αυτό εδώ τον σκότωσε.
Κάποιοι λένε πως ακόμη καλεί τις δύστυχες ψυχές
που έχουν την ατυχία να μπουν στο δάσος της.
Τους παρασύρει για να τους καταβροχθίσει.
Οι τρομακτικές ιστορίες δεν με επηρεάζουν.
Κι αυτός εδώ, ο Ντέγκλαν,
σκοτώθηκε εδώ μέσα από ανθρώπους.
Αυτός μου έμαθε όλα όσα ξέρω.
Με έκανε γητευτή.
Τον είχες σαν πατέρα, σωστά;
Όπως έχει ο Γκέραλτ εσένα;
Κάπως έτσι.
Όταν είναι μικρά είναι εύκολο.
Όταν πάψουν να ζητούν κλαίγοντας τη μαμά τους,
τα ταΐζεις, τα εκπαιδεύεις,
τα βγάζεις στον κόσμο και βλέπεις ποιο γυρνά ζωντανό.
Δεν τρομάζεις εύκολα.
Πρέπει να ξέρεις πότε να μένεις ακίνητος και πότε να προχωράς.
Με αυτό το ρητό δραπέτευσες από τη Σίντρα;
Ο Γκέραλτ μού υποσχέθηκε προστασία.
Πώς να σε προστατέψω, αν δεν ξέρω ποια είσαι;
Ή από τι σε προστατεύω.
Αναμετρήθηκες με τα παλούκια του ξύλινου θηρίου.
Εγώ θα αναλάβω το δικό σου!
Ελάτε, προχωρήστε.
Αν ονειρεύτηκες τον Εμίρ,
γιατί ξύπνησες τρομοκρατημένη;
Πες μου.
Είναι σκοτεινά.
Υπάρχουν άνθρωποι από πάνω μου
και με αγγίζουν.
Με απαλά ρυθμικά χτυπήματα.
Δεν μπορώ να τους δω ούτε να τους σταματήσω, οπότε…
Μένω ξαπλωμένη και τους αφήνω.
Όταν ο Σφετεριστής εκτέλεσε τον Φέργκους,
φυλάκισε όλους τους μάγους.
Σε ένα πορνείο.
Έμεινα εκεί για χρόνια,
ώσπου με βρήκε ο Εμίρ.
Μια καλύβα δίχως πόρτες.
-Όπως στην επιγραφή. -Στάσου.
Αν κάνεις λάθος, αν τα όνειρα δεν σημαίνουν ό,τι νομίζεις…
Ιδού η μητέρα των δασών,
η Αθανής Μητέρα που φωλιάζει στα όνειρα.
Γυρίστε την πλάτη σας στο δάσος,
καλύβα, καλύβα,
στρέψου προς εμένα,
καλύβα, καλύβα.
-Είδες πουθενά τη Σιρίλα; -Ναι.
Κατέβαζε λευκό γλάρο και χόρευε πάνω στο τραπέζι.
Αστείο.
Την έπιασα να σκαλίζει.
Γκέραλτ, τι περίμενες να γίνει; Είναι η πρώτη της νύχτα εδώ.
Έλπιζα να κάνει ό,τι της είπα.
Τα παιδιά δεν ακούν ποτέ.
Κουβεντιάσαμε λίγο και την έστειλα για ύπνο.
Είσαι σίγουρος πως είσαι έτοιμος;
Ήμουν σε ένα κελί κάτω από την πόλη κατά την άλωση της Σίντρα.
Τα άκουσα όλα.
Φωτιά, ουρλιαχτά και θάνατο.
Τους ήχους που άκουσα κι εδώ όταν ήμουν παιδί.
Κρυμμένος στο κελάρι,
περιμένοντας να πέσουμε στα χέρια των ανθρώπων.
Ήσουν ο τελευταίος επιζών γητευτής μετά την πτώση του Κερ Μόρεν,
με μια φουρνιά μεταλλαγμένα ορφανά
που δεν είχες πού να τα πας.
Ήσουν έτοιμος;
Όχι.
Μας προστάτεψες, όμως.
Όχι.
Σας έμαθα πώς να τα βγάζετε πέρα μόνοι σας.
Μπορεί το λέσεν του Έσκελ να γυρεύει το χέρι του.
Τον νου σας, παιδιά.
-Πάω στα κορίτσια. -Εγώ στην πτέρυγα.
-Εμείς θα ελέγξουμε περιμετρικά. -Ακολουθήστε με. Κουνηθείτε!
-Πάμε! -Σβέλτα!
-Πάω να βρω τη Σιρίλα. -Όχι.
Κάνε αυτό που κάνεις καλύτερα.
Μείνε και πάλεψε.
Γρήγορα, κοπελιά! Έχουμε παρέα.
Τι κάνεις; Μην πλησιάζεις.
Μπούκαρες στο δωμάτιο της με το σπαθί στο χέρι, ηλίθιε!
Φύλαξέ μας απ' έξω.
Ό,τι με διέταξαν έκανα, γαμώτο.
Εμπρός, άντε.
Κουνηθείτε.
Πού είσαι;
Τι είσαι;
Γεια σου.
Μη φοβάσαι.
Θα σε βοηθήσω.
Ίθιλιν;
Ήμουν σίγουρη.
Δεν είσαι αυτός.
Ξέρω τι είσαι.
Παραμύθι που λένε στα παιδιά.
Παιδί είσαι, Φριντζίλα;
Σε διέσωσα από το πορνείο για να κάνεις σαν παιδί;
Δεν φοβάμαι. Ούτε θέλω να με βοηθούν.
Ναι, εσύ δεν έχεις ανάγκη κανέναν.
-Εδώ δεν χρειάζεται να κρύψεις τίποτα. -Το ξέρω.
Απλώς η πορεία ήταν δύσκολη.
Η μελλοντική πορεία θα είναι ακόμη πιο δύσκολη.
Αλλά μπορώ να σε βοηθήσω.
Παρ' όλα αυτά,
είσαι εδώ δεκαετίες ολόκληρες.
Γιατί;
Λόγω του έρωτα;
Της υστεροφημίας, μήπως;
Δύναμη!
Γι' αυτό ζεις εσύ.
Αυτό είναι το απεγνωσμένο κόλπο σου;
Εσύ είσαι η απεγνωσμένη, Γένεφερ.
Πιο πολύ απ' όλους.
Δεν είσαι ο νέος ήλιος.
Δεν είσαι αυτός.
Αυτός δεν θα σου το πει ποτέ αυτό.
Η πορεία προς την πραγματική δύναμη δεν χρειάζεται ταπεινή πίστη,
αλλά να πιστεύεις στον εαυτό σου, κυρίαρχος του πεπρωμένου σου.
Ο κόσμος θα πεθάνει στον παγετό
και θα αναγεννηθεί με έναν νέο ήλιο.
Αλλά πρώτα, η γη θα πλημμυρίσει από το αίμα των ξωτικών.
Πώς θα τα σώσω;
Βγάλε την τήβεννό σου.
Κι αν σου έλεγα ότι θα μπορούσες να έχεις δύναμη;
Και όχι ως πειθήνια γλείφτρα,
αλλά ως ανεξάρτητη γυναίκα.
Δεν είναι αληθινό.
Φαντάσου αν ήταν, τότε.
Φαντάσου ότι εσύ είσαι η αυτοκράτειρα
αυτήν τη στιγμή.
Τα όνειρα των άλλων ήταν προφανή.
Εσύ πίστευες ότι ήσουν ξεχωριστή.
Αλλά όχι. Και το δικό σου προφανές ήταν.
Δήλωσε τι ζητάς.
Θα ανασυγκροτούσα τις δυνάμεις μας. Θα επιστράτευα περισσότερους.
Είμαστε αυτοκρατορία, αλλά η συμμαχία του Βορρά
έχει πολλά βασίλεια.
Σε έναν μεγάλο κι απρόβλεπτο τόπο,
και με αριθμητική υπεροχή θα χάσεις.
Χρειάζεσαι φίλους.
Σύμμαχους που ξέρουν τον τόπο σαν δικό τους.
Κανένα Βόρειο βασίλειο δεν θα συμμαχούσε μαζί μας.
Κανένα βασίλειο των ανθρώπων.
Θέλεις σωτηρία;
Τότε, επιστρέφεις με το λάθος ξωτικό.
Το πρώτο αμιγές ξωτικό εδώ και πολλά χρόνια.
Μια νέα ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Έχω ξαναμείνει έγκυος.
Δεν γέννησα ποτέ.
Αλλά αν μπορούσες;
Με τη βοήθειά μου;
Αρκεί να το ζητήσεις.
Δεν είσαι η Ίθιλιν, έτσι;
Η πίστη των προγόνων σου ήταν ανώτερη από τη δική σου.
Δήλωσε τι ζητάς.
Τι πρέπει να κάνω;
Για να δεις το παιδί σου να ζει,
πρέπει πρώτα να ζήσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.
Ζίντρια.
Δεν έχεις δεσμά τώρα.
Γιατί δεν δραπετεύεις από μια πύλη;
Το νιώθεις από το Σόντεν,
έτσι δεν είναι;
Ή μάλλον,
τότε έπαψες να το νιώθεις.
Αλλά θέλεις να εθελοτυφλείς παρά να δεις την αλήθεια.
Θυμάσαι αυτό το μάθημα, Γουρουνάκι;
[Αρχαία]
Την πάτησες στο Σόντεν.
Η μαγεία της φωτιάς είναι επικίνδυνη.
Αντίο, Χάος!
Για τι θα ζει τώρα πια;
Κουνήσου, γαμώτο!
Γαμώ τα ταχυδακτυλουργικά σου!
Ναι, άρνηση.
Πολύ νόστιμη γαρνιτούρα.
Θα σε αφήσω να ζεματιστείς λίγο ακόμη.
Θέλω την απελπισία σου να είναι τραγανή.
Θα με ικετεύσεις να σε απαλλάξω από αυτήν.
Και θα το κάνω.
Έσκελ;
Γκέραλτ.
Έσκελ!
Γύρισα εδώ.
Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Αλλά νόμιζα
ότι μπορούσα να του αντισταθώ!
Νόμιζα
ότι εσύ θα μπορούσες
να με βοηθήσεις.
Βέσεμιρ.
Γιατί έφερα τις καλύτερες πουτάνες μου στο άντρο των γητευτών;
Ανόητη Ντάνικα.
Μείνετε εδώ.
Καλυφθείτε.
Όχι. Όχι!
Λάμπερτ!
Δεν γαμιέται, εγώ δεν θα πεθάνω εδώ.
Πώς φεύγουμε γρήγορα από εδώ;
Βόρεια προς τη σκάλα, νότια προς τον πυργίσκο; Δεν ξέρω.
Καλά, ελάτε.
Όχι!
Θα μείνουμε. Ο Γκέραλτ…
Ίσως είναι ήδη νεκρός!
Κοίτα, οι γητευτές πολεμούν.
Εμείς τρέχουμε.
Φύγε! Πάμε!
Φύγετε.
Τι είναι αυτό;
Ο Έσκελ είναι.
Τον μόλυνε το λέσεν.
Αυτό είναι αδύνατον.
Τρέξε στην πόρτα!
Έσκελ,
χρειαζόμαστε χρόνο.
Θα σε σώσουμε.
Έσκελ…
Σε παρακαλώ,
σταμάτα.
Έκανες αυτό που έπρεπε.
Να 'σαι.
Όλα καλά.
Την είδες κι εσύ.
Μην ανησυχείς. Είσαι ελεύθερη.
Θα πας μαζί τους;
Η Φραντσέσκα λέει ότι οι παλιοί θεοί θέλουν συμμαχία ξωτικών και Νίλφγκααρντ.
Και συμφώνησα.
Είστε ανόητες και οι δυο.
Ξέρεις ότι η κακιά μάγισσα δεν είναι θεά.
Ξέρω ότι η πίστη μου με έφερε ως εδώ.
Θα δω μέχρι πού θα με φτάσει.
Ακούστηκε σαν φιλοδοξία. Αδύνατον.
Όχι όσο το να βρεις εσύ κάπου νόημα.
Εσύ τι ζήτησες;
-Να τελειώσει όλη αυτή η ανοησία. -Επιπόλαιη ως συνήθως.
Αν είναι τόσο κακιά,
γιατί σε άφησε να φύγεις;
Τελείωσε;
Είμαστε ασφαλείς τώρα;
Είσαι καλά;
Εντάξει είμαι.
Έλα μαζί μου.
Όταν πρωτοήρθα στο Κερ Μόρεν…
ο Βέσεμιρ μού είπε ότι ο κόσμος έξω από αυτά τα τείχη
είναι επικίνδυνος.
Αλλά οι καιροί αλλάζουν,
ακόμη κι εδώ.
Τώρα κινδυνεύουμε παντού.
[Αρχαία]
Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τον κόσμο.
Δεν μπορείς να του κρυφτείς.
Έσκελ.
-Έσκελ. -Για τα αδέρφια.
Αλλά μπορείς να βρεις δύναμη
και κάποιον σκοπό.
Μια ευκαιρία να επιβιώσεις μέσα στον τρόμο.
[Αρχαία]
Αυτή η Ήπειρος
δεν αξίζει σε κανέναν.
Το μόνο που πρέπει να κάνεις, Σίρι,
είναι να κρατάς το ξίφος σου κοντά
και να προχωράς.
Υποτιτλισμός: Βασίλης Σκοπελίτης