BİR NETFLIX DİZİSİ
Geralt!
Pazara gitmiştim sadece Yen.
Bahçen sayesinde birkaç peniden fazlasını kazandım.
Beraber yaşlanmayı iple çekiyorum.
Sen, ben ve kızımız.
Hep hayalini kurduğumuz aile.
Ne güzel bir rüya.
Geralt!
Ver onu bana.
O bizim kızımız.
Siktir.
Hayır, bana dokunma.
Hayır, dokunma.
Uyan.
Bana dokunma!
Cintra'dan uzaklaşıyoruz.
Siktir.
Nihayet dürüst bir tepki.
Beraber buraya hapsolduk.
Kim bilir, belki yine arkadaş oluruz.
Bizi kurtaracaklar.
-Buna inanıyorum. -Boş ver inancı. Bizim gücümüz var.
Yakınında tut.
Bizi nereye götürüyorsunuz?
Ben Nilfgaard vatandaşıyım. Öldürdüğünüz askerler de Nilfgaard'lıydı.
Istredd şunlardan bahsetmişti.
Aretuza'ya benziyorlar.
Kâhinlerin onuruna elfler yapmış.
-Eski savaşlarda orada ateş yakarmışsınız. -İnsana yenileceğimize tarihe yenilelim.
-İlk kez bu kadar çok elf görüyorum. -Onu görmem lazım.
Hediye getirdim.
-Burası neresi? -Arkamda kalın.
Ağzınızı da açmayın.
Nilfgaard'ın savaşı Kuzey Krallıkları'yla, elflerle değil.
Bizi bırakın.
Söz veririz…
Hediye dedin.
Rehine. İnsan…
Cesetlerini yakına bir yere asmalıydın.
İşe yarayabilirler.
Buralar insan ormanı.
Bizim ormanlarımız.
-Şu dimerityumda mıydı? -Şu, Nilfgaard tutsağıydı.
Ben de elfim.
Sizden olana böyle mi davranırsınız?
Şarkılarımızı söyler misin?
Atalarımızı onurlandırır mısın?
Elflerle ilgili bir şey için hiç gözyaşı döktün mü?
Sen elf falan değilsin.
-Bağla onları. -Haftalardır burada kazı yapıyoruz.
Bulunma riskimiz her gün artıyor.
Halkımızı artık sen yönetmiyorsun Filavandrel.
Yoksa Beyaz Cübbeli seni de mi rüyanda ziyaret etti?
Seni korumak için elimden geleni yapıyorum.
Aradığımız şeyi bulur bulmaz
elf şanının anımsatıcısı olarak kellelerini Aretuza'ya göndeririz.
Geldik sayılır.
Evin burası mı?
Kaç kişiler demiştin?
Bir şey demedim.
Son saydığımda
20 kişiydik.
Ya şimdi?
Daha az olabilir.
Burası güvenli mi?
Hızlı yürü.
Lambacini.
Bela geliyor işte!
Hangi cehennemdeydin lan?
-Kaybolduğunu sandık. -Ya da öldürüldüğünü.
Daha değil.
Affedersiniz.
Kardeşim! Döndün.
-Havalı bir giriş yapacağın kesindi. -Döndü.
N'aber kardeşim?
Kurt.
Yuvaya dönmüşsün.
Nihayet.
Vesemir.
Evet.
Birkaç yere uğramam gerekti.
Eve döndü!
İşte benim oğlum!
Neyse işte,
oradaydım,
tahıl tarlasının göbeğinde iki gecedir götüm donuyordu,
derken çiftçinin karısı kimseye çaktırmadan yanıma gelip
vaktimi boşa harcadığımı söyledi.
Kocasının, odadan çıkarken gördüğü bir mora değilmiş,
hayır.
Kahrolası tarla işçisiymiş!
Kadın, "Ne yapacağız şimdi?" diye yırtınıyordu.
"Mora kafasını getirmezsen kocam sana paranı vermez!"
Ben de kılıcımı çıkarıp şöyle dedim:
"Bahse girerim, tarla işçisi için iki katını öder."
Hey gidi Lambacini.
Kadın, iki at ve bir kürk halıyla geri döndü.
Yıl boyunca yaptığım en iyi işti.
Hepinizin yüzü ayrı bir kutlama sebebi.
Güvendesiniz.
Geri geldiniz. Yuvanıza döndünüz.
-Evet. -Şerefe!
Beraber yeni bir kışın şerefine.
-Evet. -Ağzına sağlık.
-Ciğerlerimizdeki nefese. -Şerefe!
Kardeşlere.
Kardeşlere!
Kahrolası Yol'u unutmaya!
Bir gece için ulan.
Hazır mıyız?
Eskel!
İyi misin? Bayatlamış bok gibi görünüyorsun.
Esas öteki herifi görecektin.
Altı saat güreştik.
O şerefsizi gebertirdim de,
iksirlerimi kaybettim.
Elini aldım ama.
-O ne? -Leshy mi?
-Leshy mi o? -Yürüyüşü onlar gibiydi.
Konuşması da.
Kısmen.
Kısmen derken?
-Uzun zamandır leshy'ye denk gelmedim. -Kaedwen'de gelmezsin.
Kendinizi şanslı sayın.
Lanet köklerinden birinin sokmasına hasret kalmadıysanız tabii.
Bir leshy'yi ancak kalbinden vurarak öldürürsün.
Altı saat boğuştunuz ama bu, aklına gelmedi mi?
Sen kimsin be?
Cintra'lı Prenses Cirilla.
Memnun oldum.
Sürpriz Yasası'nı kullandığını söyleyince sana "Büyük hata" dedim.
Sen de çocuğu almayacağına söz verdiğini söyledin.
Ben de "İyi" dedim.
"Yine de büyük hata."
-Onu kurtarmak zorundaydım. -Biliyorum.
Sen de laf edeceğimi biliyordun.
-Evet. -Ama yine de kızı getirdin.
Nilfgaard'dan kaçtı, diyorsun yani.
Krallığının toplu katliamından sağ çıktı.
Nasıl peki?
Sordum.
Yalan söyledi.
Genelde işin peşini bırakmazsın.
Witcher'lar cevap kollar.
-Sanırım bunu sen söylemiştin. -Aklımdan ne geçiyordu acaba?
Güvende olması için getirdim.
Bu duvarların arasında onu daha kolay korurum.
-Bu süre, cevap kollamana da yeter. -Evet. Kimdir, nedir, öğrenirim.
Ona nasıl yardım edeceğimi de.
Öyle diyorsun
ama witcher'lar saray ve krallıkların entrikalarına
en son burun soktuğunda ne olmuştu, hatırlasana.
Senin şu prenses ya beklediğin gibi çıkmazsa?
Onu biliyorum zaten.
Prenses!
Eskel.
Sadece etrafı geziyorum. Geralt'a iyi bir oda bulacağımı söyledim.
İyi de
burası bir şato değil
majesteleri.
Odaların hepsi bok çukuru.
Tissaia elf büyücüler öldü, demişti.
Yanılmış. Ya da yalan söylemiş. İkisine de şaşırmam.
Kâbus görüyordun.
-Savaştan sonra uyku terörü çok olur… -Sen ne gördün?
Dertleşmenin sırası mı şimdi?
Salladığım için mi sorduğumu sanıyorsun?
Cübbe giymiş birini mi gördün?
Siyah cübbe. Nereden bildin?
Ben de kırmızılısını gördüm.
Elf büyücümüzün gördüğü de beyaz cübbeli.
-Ortak rüyalar çok güçlü bir alamettir. -Evet de bana bu kadar büyü gizemi yeter.
Önemli olan, bunu lehimize kullanabiliriz.
-Francesca'yla konuşmalıyız. -Bize güvenmesi için sebebi yok.
-Önce onun gözüne girmeliyiz. -Ne şaşırtıcı.
Yine Yen'in dediğini yapmamız lazım.
Bu kez en şaşırtıcısı senin de nasiplenecek olman.
Avcıların tek bulabildiği bu mu?
Bu ormanlarda canlı kıtlığı var.
Temerya veya Redanya'dakiler daha şanslıdır belki.
Onlar insanların ayağını öpmekle meşgul. Aynı ayakların altında ezilip ölecekler.
Sen daha iyisine layıksın kardeşim. Hepimiz öyleyiz.
Bize Dol Blathanna'yı vadettin. Bu boşa arayış daha ne kadar sürecek?
Her güneş daha az elfle batıyor.
Toprağımız lekelendi, büyüklerimiz öldü.
Dünyanın ucundaki mağaralarımız canavarlara kaldı.
Ama parlak bir elf geleceği için inancımızı yitirmemeliyiz.
Geçmişin gelecek olması gerekmez.
Bu harabelerde cevap bulacağımızı biliyorum.
Ormana geldiğimizden beri gördüğüm rüyalar güven verici.
[Eski Lisan'da konuşuyor.]
Beyaz cübbeli, yüzünü saklıyor
ama biliyorum ki o Ithlinne, en kutsal kâhinimiz.
Bizi güvenli sığınağımıza yönlendiriyor. Eski hâlimize döneceğiz.
Et değil ama açlığını bastırır.
Bizi yüzüstü bırakmayacağım.
Geçmişin gelecek olması gerekmez.
Hiç sözlü hâlini dinlememiştim.
Söylediğin şarkıyı diyorum.
Tanıdığım bir adam, kaybolan elflere yol göstermek için, demişti.
Kaybettiklerime, evet. Ölü elflere, öksüz kalanlara.
Sözleri sık değişiyor.
Beyaz Alev de size zulmedenleri cezalandırmak istiyor.
Tereciye tere satmak, seni en yeni tereci yapmaz.
Ya da söyle, Beyaz Alev Calanthe'nin mezarındaki dansı bitince
Xintrea'yı geri mi verecek yoksa?
-Xin'trea mı? -Cintra'nın çalınmadan önceki Elfçe adı.
Sen o şarkılardaki Filavandrel mısın?
Dünyanın ucu? Dişi aslana baş kaldıran lider?
Yalancı ozan ve şarkıları.
Eğer doğru hatırlıyorsam ozanın şarkılarında sen elf kralıydın.
Calanthe'yi yenemeyince halkım Francesca'yı seçti.
İnanca ihtiyaçları vardı.
İnanç çaresiz ruhlar için basit bir ilaçtır.
İnanç zor zamanlarda bizlere güç verir.
Caziben büyüleyici olsa da babanın kanındaki kurnazlıktan yoksun.
Doğrudur, kendisi yarı elfti.
Onlarca yıldır hiç safkan elf doğmamış.
Biz de cübbelileri gördük.
Bize yol gösteriyorlar. Onunki kırmızı. Benimki siyah.
Bizi bırakırsan beraber çalışabiliriz. Rüyanın anlamını çözeriz.
Ne zamandır burada kazı yapıyorsunuz?
Belki çözüm bizdedir.
Bir şey bulduk!
Az kalmıştı.
Çok az.
Ormanda mı saklanıyor?
-Başkaları da var mı? -Çok az.
Üreyemedikleri için nesilleri tükeniyor ama.
Görebileceklerinin hepsi Birleşim'den beri bu dünyada.
Burada yapacağımız şey bu mu yani?
Canavarları inceleyeceğiz.
Evet.
İksirlerin için malzeme toplayacağız.
Aynen öyle.
Peki eğitim?
Eğitim kısmı
tehlikeli.
Kara kanatlı miğfer takan adam da.
Onu öldürmek mi istiyorsun?
Evet.
Neden?
Ondan nefret ediyorum.
Bu önemli.
Biz korkudan öldürmeyiz.
Hayat kurtarmak için öldürürüz.
Anlıyor musun?
Buraya ilk geldiğinde günlerini nasıl geçirirdin?
Dayak yer ve aç kalırdım.
Odan nasıl?
-Sıçanlar var. -Bu iyiye işaret.
Odan sıcak olanlardan demek ki.
O neydi?
Burada kal.
-Cintra'dayken de partilere giderdim… -Cirilla.
Witcher'ların yumurtadan çıktıkları yer burasıymış demek.
Yüceliğinizi abideleştirecek bir plaket vardır umarım.
Dorian dışındaki taverna, çok yıllar önce.
Saçındaki basilisk kanını yıkamıştım.
Wyvern kanıydı o.
Burada olmamalısın.
Bir kızın olmuş diye duydum.
Ben de tek mülayim yanının para vermek olduğunu sanırdım.
O benim kızım değil.
O hâlde onu ben alabilirim.
Erkekleri parmağında oynatır…
Bir de baba değilim diyor.
Bu ne böyle?
Eskel dağın aşağısında bazı dostlar bulmuş.
Burada olmamalılar ve bunu akıl etmeleri gerekir.
O kök batığı yüzünden stramonyumu fazla kaçırdı herhâlde.
Hepsi öyle.
Yarına her şeyi unutmuş olurlar.
Buraya nasıl geldiklerini de.
Daimi müşterilerimden biri,
bir druid,
bana dedi ki leshy'ler konuşan, dev ağaçlarmış.
Çok da güzellermiş.
-Sohbet için para vermiyoruz. -Peki. Tamam.
Eskel, ne yapıyorsun?
Kızını yatırmadan önce molaya mı çıktın?
Acı çekiyorsun, anlıyorum.
Bu acını da istediğin kişiyle dindirebilirsin.
Sadece burada olmaz.
Çok enteresan ya,
çocuklarla ben buraya haşat olmuş hâlde döndük.
Bir kaya trolü Lambert'in gözünü patlattı. Bir kurt adam Coen'ın kıçını kopardı.
Peki sen nasıl döndün?
Tek dediğim şu,
ben bir prenses bulunca
yapacağım son şey
şövalyelik olur.
Eskel,
yatağına git.
Bize bir plan lazım.
Neyin var senin?
Bir tuhafım.
Dimerityum yüzünden.
Kalkın ayağa.
Kalk!
-Bizi nereye götürüyorsun? -Beni öldürürsen Beyaz Alev sana acımaz.
Siz insanlar hiç susmaz mısınız?
-Bu ne böyle? -Bir tür eski yazıt.
Kaos'la alakalı.
Bu yazıt farklı.
Canavarların gelişi.
Kürelerin Birleşimi.
Gürleyen cennetler, çarpışan âlemler.
Sağ kalanlar.
Yeni dünyada kaybolan ve terk edilenler.
Sizin için yeni.
O dünya bizimdi.
Rüyalarınız…
Anlatın bana.
Önce kendi rüyanı göster. Bu iş artık iki taraflı.
Rüyamda, cesetlerden oluşan bir labirentte kayboluyorum.
Elf yığını öyle yüksek ki güneşi kapatıyor.
Ithlinne beni labirentten çıkarıyor,
yeni bir elf krallığının üstüne güneş doğruyor.
Benim rehberim Ithlinne değil, Emhyr.
Onu göremiyorum. Başlığı var.
Nilfgaard'a yeni dönmüşüz.
Gaspçı'yı öldürmüş.
Beni kurtarmış.
Ya seninki?
Ne yapıyorsun?
Bu Eski Lisan ama ilkel.
"İzle ormanların anasını,
Ölümsüz Ana'yı, dalmış düşlere."
-Gerisi saçma sapan şeyler. -Hayır.
Bu bir büyü. Bir kulübe ile ilgili. Kapısı yok.
Babam bizi korkutmak için orman cadısıyla ilgili masallar anlatırdı.
Evi basilisk bacaklarının üstündeymiş.
Pişirip yemek için çocukları kandırır, eve alırmış.
İnsanoğlunun, elf gücünü görünce ilk defa cadı diye bağırışı olmaz bu.
Kardeşim haklı.
Bunlar bizim atalarımız, diz çökmüşler, tapınıyorlar.
Belki bu Ölümsüz Ana eski tanrılardan biridir.
Önce Ithlinne diyorsun, sonra eski bir tanrı.
İkisi de bizim gibi iki insanı ne yapsın?
Dön sırtını ormana.
Bizi çağırıyor.
Biz dönene kadar nöbet tutun.
-Francesca. -Hayır.
Gage, çocukluğumuzdan bu yana sana mukayyet olacağıma söz verdim.
Şimdi bırak, hepimize olayım.
-Katılıp katılmama hakkımız var mı? -Sence?
Yeni gelenler ilk gecelerinde uyumakta hep zorlanır.
Soğuk yüzünden.
Klef buradaki ilk witcher'lardandı.
Benim dönemimden önce.
Ne oldu ona?
En eski canavarlardan biri. Bir iblis. Nesli çoktan tükendi.
Witcher'lar onu ormanın derinlerinde bulana kadar
ortalığı kasıp kavurdu.
Klef'i bununla öldürdü.
Kimine göre, ormanından geçecek kadar bahtsız olan zavallıları
çağırmaya devam ediyormuş. Onları yemek için tuzağa düşürüyormuş.
Korku masalları bana pek işlemiyor.
Ve bu da Deglan,
bu salonlarda insanlar tarafından öldürüldü.
Bildiğim her şeyi o öğretti.
Beni bir witcher yaptı.
Baban gibiydi, değil mi? Sen de Geralt için öylesin.
Onun gibi bir şey.
Gençken daha kolay oluyor.
Anne diye ağlamayı kesmelerini bekliyor ve onları besleyip eğitiyorsun,
sonra dış dünyaya gönderip kimin canlı döneceğine bakıyorsun.
Kolay korkmuyorsun.
Zamanı gelir durursun, zamanı gelir ilerlersin.
Cintra'dan kaçmana o mantra mı yardım etti?
-Geralt burada korunacağımı söyledi. -Kimi koruduğumu bilmeden bunu yapmak zor.
Ya da onu neye karşı koruduğumu.
Sen o tahta canavarla dövüşmüşsün. Ben de seninkiyle dövüşeyim!
Hadi. Yürüyün.
Rüyanda madem Emhyr'i gördün,
uyandığında niye o kadar korkmuştun?
Anlat bana.
Karanlıktayım.
Üstümde insanlar var,
bana dokunuyorlar.
Sadece hafif dokunuşlar.
Onları göremiyorum. Durduramıyorum. O yüzden…
…yatıp onlara izin veriyorum.
Gaspçı, Fergus'ı infaz ettikten sonra
büyücüleri hapishaneye kapattırdı.
Oyun evi.
Yıllarca orada kaldım.
Sonra Emhyr beni buldu.
Kapısız bir kulübe.
-Yazıt. -Bekle.
Yanılıyorsan, rüyaların anlamı sandığın gibi değilse…
İzle ormanların anasını, Ölümsüz Ana'yı, dalmış düşlere.
Dön sırtını ormana,
dön, dön,
dön yüzünü bana.
Dön, dön.
-Cirilla'yı gördün mü? -Evet.
Beyaz Martı içip masa üstünde dans ediyordu.
Çok komik.
Bizi gözetliyordu.
Geralt, buradaki ilk gecesi. Ne bekliyordun ki?
Sözümü dinler diye umuyordum.
Çocuklar asla söz dinlemez.
Sohbet ettik, sonra onu yatağına yolladım.
Buna hazır olduğuna emin misin?
Cintra yağmalanırken şehrin altında bir hücredeydim.
Her şeyi duydum.
Yangın, çığlıklar ve ölüm.
Çocukken burada duyduğum seslerin aynısı.
Kilerde saklanırdım.
İnsanların bize saldırmasını beklerdim.
Kaer Morhen düştükten sonra hayatta kalan son witcher sendin.
Sen ve bir avuç mutasyona uğramış öksüz.
Gidecek bir yeriniz yoktu.
Hazır mıydın?
Hayır.
Ama yine de bizi korudun.
Hayır.
Başınızın çaresine bakmayı öğrettim size.
Eskel'ın leshy'si elini istiyordur belki.
Uyanık olun çocuklar.
-Konukları götüreyim. -Binaya bakayım.
-Biz çevreyi gezelim. -Benimle gelin!
Acele edin!
-Gidelim hadi! -Çabuk!
-Ben Cirilla'yı bulayım. -Hayır.
En iyi bildiğin işi yap.
Kal ve savaş.
Uyan kızım! Misafirimiz var.
-Ne yapıyorsun? Geri çekil. -Hop!
Elinde kılıçla kızın odasına dalmasana, seni geri zekâlı!
Git, dışarıda nöbet tut.
Sıçtığımın emirlerine uyuyordum sadece. Hadi, yürüyün! Acele edin!
Neredesin?
Nesin sen?
Merhaba.
Korkma.
Sana yardıma geldim.
Ithlinne?
Biliyordum.
Sen o değilsin.
Nesin, biliyorum.
Koca karıların çocuk masalı.
Sen çocuk musun Fringilla?
Seni o oyun evinden çocukluk et diye mi kurtardım?
Korkmuyorum.
Yardım da istemiyorum.
Evet, kimseye ihtiyacın yok.
-Burada saklayacak bir şeyin yok. -Biliyorum.
Sadece yol çok zorlu geçti.
Önündeki yol daha da zorlu olacak.
Ama sana yardım edebilirim.
Buna rağmen
onlarca yıl kaldın.
Sebebi ne?
Aşk mı?
Yoksa miras mı dersin?
Güç!
Onun uğruna yaşıyorsun.
Oyunun bu mu? Epey umutsuzmuş.
Umutsuz olan sensin Yennefer.
En umutsuz.
Yeni güneş değilsin.
-Sen o değilsin. -O, sana asla söyleyeceklerimi söylemez.
Hakiki güce giden yol mütevazı bir imandan geçmez,
kişinin kendine inancından ve kaderini kabullenmesinden geçer.
Dünya donarak ölecek
ve yeni bir güneşle yeniden doğacak.
İlk önce, toprak elf kanıyla taşacak.
Onları nasıl kurtarırım?
O cübbeleri çıkarın.
Ya sana güç sahibi olabileceğini söyleseydim?
Hem ezik bir yalaka olarak da değil, bağımsız bir kadın olarak.
Bu gerçek değil.
Farz et ki gerçek.
Farz et ki şu anda imparator sensin.
Diğerlerinin rüyaları barizdi.
Kendini özel sandın.
Ama hayır.
Seninki de barizdi.
İsteğini söyle.
Birliklerimizi baştan kurardım.
Sayımızı artırırdım.
Biz bir imparatorluğuz ama Kuzey de birçok krallığın birleşimi.
Ayrıca çok geniş, öngörülemez bir arazi.
Sayınız fazla bile olsa kaybolursunuz. Size destek lazım.
Araziyi ezbere bilen müttefikler lazım.
Hiçbir Kuzey Krallığı bizimle müttefik olmaz.
İnsanlar olmaz.
Kurtuluş mu istiyorsun?
O hâlde yanlış elfi götürüyorsun.
Yıllardır doğacak ilk safkan elf.
Daha parlak bir gelecek için yeni umut.
Daha önce de gebe kaldım.
Hiçbiri doğmadı.
Ama ya bu bebek doğabilirse? Ya sana yardım edebilirsem?
Tek yapman gereken istemek.
-Ithlinne değilsin, değil mi? -Atalarının inancı seninkinden iyiydi.
Seninkinden iyiydi.
İsteğini söyle.
Ne yapmam lazım?
Evladının yaşadığını görmek için
önce insanlar arasında yaşamalısın.
Xintrea.
Artık bağlı değilsin.
Niye portal açıp kendini özgür bırakmadın?
Sodden'dan beri hissediyorsun,
değil mi?
Ya da
hissetmiyorsun.
Ama gerçeği görmek yerine kör olmayı yeğlersin.
Bu dersi hatırladın mı domuzcuk?
[Eski Lisan]
Sodden'da batırdın.
Ateş büyüsü tehlikelidir.
Elveda Kaos! Şimdi ne uğruna yaşayacak acaba?
[Eski Lisan]
Lanet olsun, kıpırdasana! Sıçtığımın ucuz hileleri!
Evet, inkâr.
Lezzetli bir garnitür.
Biraz daha pişmene izin vereceğim.
Ümitsizliğin çıtır çıtır olsun istiyorum.
Onu senden almam için bana yalvaracaksın.
Ben de alacağım.
Eskel?
Geralt.
Eskel!
Buraya
döndüm.
Bir terslik olduğunu
anlamıştım.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Ama onunla…
Onunla baş edebilirim sandım.
Bana
yardım
edebileceğini
sandım.
Vesemir.
Fahişelerimi bir witcher inine getirmemeliydim. Danica, seni aptal.
Burada kalın. Siper alın.
Hayır.
Hayır. Lambert!
Sikerler. Burada ölmeyeceğim. En kısa çıkış neresi kızım?
Holün kuzeyindeki merdivenler, güney kulesi. Bilmiyorum ki.
-Tamam, hadi. -Hayır.
-Kalmalıyız. Geralt… -Geralt ölmüş olabilir!
Dinle, witcher'lar savaşır.
Biz kaçarız.
Hadi!
Yürü.
-Bu ne böyle? -Eskel.
Leshy ona hastalık bulaştırmış.
Bu mümkün değil.
Kapı! Koş!
Eskel.
Zamana ihtiyacımız var. Seni kurtarabiliriz.
Eskel…
Lütfen,
dur.
Yapman gerekeni yaptın.
İşte buradasın.
Yok bir şey.
Onu sen de gördün.
Merak etme. Özgürsün.
Onlarla mı gidiyorsun?
Francesca'ya göre tanrılar, elfler ve Nilfgaard birleşsin istiyormuş.
-Ben de kabul ettim. -O zaman ikiniz de aptalsınız.
O kötü cadı, tanrı değil.
İnancım beni buraya kadar getirdi. Daha ne kadar ileri götürecek, bakacağım.
Hırs yapmış gibisin. İmkânsız.
Senin anlam bulman kadar imkânsız değil. Ne istedin?
-Bu saçmalığın bitmesini. -Her zamanki gibi kolaya kaçtın.
Madem o kadar kötü,
niye seni bıraktı?
Bitti mi?
Güvende miyiz?
İyi misin?
Yok bir şeyim.
Gel benimle.
Kaer Morhen'a ilk geldiğimde
Vesemir bana, bu duvarların dışındaki dünyanın
tehlikeli olduğunu söyledi.
Ama zaman değişiyor,
burada bile.
Güvenli yer kalmadı.
Dünyadan kaçamazsın.
Ondan saklanamazsın.
Eskel.
-Eskel. -Kardeşler için.
Ama güç ve gaye bulabilirsin.
Korkuyu atlatmak için bir şans bulabilirsin.
[Eski Lisan]
[Eski Lisan'da konuşuyor.]
Bu Kıta
kimse için yaratılmadı.
Tek yapman gereken Ciri,
kılıcını yakın tutmak ve ilerlemeye devam etmek.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün