‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪อีกครั้ง
‪บ้าเอ๊ย
‪พอได้แล้ว
‪เราจะเริ่มกันใหม่พรุ่งนี้
‪ข้าทำได้
‪เจ้าต้องพักผ่อน
‪ฝืนฝึกต่อไป ประสิทธิภาพจะยิ่งลดลง
‪เซอร์ลาซโล่ เขาปกป้องข้าตอนอยู่ที่ซินทรา
‪เขาบอกว่าอะไรที่น้อยกว่าสมบูรณ์แบบ ‪หมายถึงความตาย
‪ท้องเจ้าร้องดังพอที่จะปลุกคนตายได้แล้ว
‪หากมันสำคัญนะ
‪ยิ่งหิวอาหารก็ยิ่งอร่อยขึ้น
‪ยิ่งทำให้พุ่งแทงศัตรูได้แย่ด้วย
‪ซิริ
‪อยู่ที่นี่เจ้าปลอดภัย
‪อัศวินดำอีกแล้วรึ
‪ไม่ใช่
‪- หากเขายังตามหลอกหลอนเจ้า… ‪- เวรใครทำอาหารกลางวันรึ
‪โคเอน
‪รู้ไหมว่าวิทเชอร์กับกองขี้ต่างกันตรงไหน
‪เฉลยมาเลย
‪สุดท้ายแล้วขี้จะหายเหม็น
‪มุกเก่าตั้งแต่ปีมะโว้
‪งั้นก็ปล่อยมุกให้ข้าฟังหน่อยสิ ไอ้คนตลก
‪ก็ได้
‪เจ้าเรียกวิทเชอร์ที่ไร้สมองว่าอะไร
‪แลมเบิร์ท
‪นางตลกดีนะ
‪พอกินเสร็จ ก็ไปพักผ่อนนะ
‪ซิริ
‪มีปัญหากับเจ้าหญิงแสนสวยรึ
‪- อย่าไปยุ่งเลยน่ะ ‪- ทำไมต้องไม่ยุ่งด้วย
‪เขาเลือกเอง
‪ทำให้เราต้องเสียเพื่อนไปหนึ่งคน
‪นั่นไม่ใช่เพื่อนเรา
‪ไม่ใช่ก่อนที่ทุกอย่างจะจบ
‪และความเคียดแค้น ‪จะไม่ช่วยให้เราพบสิ่งที่ทำให้เขาตาย
‪ข้ารู้ว่าอะไรทำให้เขาตาย
‪อย่าไปยุ่งเลยน่ะ
‪เดี๋ยวก่อน เกรอลท์
‪เอสเกล ซอเรลรอเราอยู่
‪ไม่ละ
‪ข้าหมดแรงแล้ว เพื่อน
‪เราจะหมดแรงก็ต่อเมื่อเราตายแล้ว
‪ไม่ใช่หลังจากอยู่บนเครื่องฝึกหนึ่งชั่วโมง
‪สามชั่วโมงต่างหาก
‪เจ้าพูดจาเหมือนเวเซเมียร์เลย
‪เท่าที่รู้
‪เรามาที่นี่เพื่อพักผ่อนในฤดูหนาว
‪ฟื้นฟูร่างกาย
‪และเพื่อสนุกนะ
‪ไม่ใช่ฝึกจนขาเปลี้ย
‪ขาเจ้าดูแข็งแรงดี
‪เจ้าบ้า
‪ข้าไม่เคยเห็นเจ้าเจ็บปวดขนาดนี้ ‪ตั้งแต่เวเซเมียร์เฆี่ยนเรา
‪ที่เราเอาเชือกไปผูกขาผึ้ง
‪เชือกไม่ใช่ปัญหาหรอก ‪ปัญหาคือเหยือกน้ำที่เราผูกไว้อีกฝั่งต่างหาก
‪"หากเจ้าไม่เลิกยุ่งกับผึ้งตัวนั้น ‪เจ้าจะได้ลิ้มรสเหล็กในของข้าอีกครั้ง"
‪เห็นไหม เจ้าเหมือนเขาจริงๆ
‪เราก็เหมือนเขาทุกคนแหละ
‪เราจะไม่ได้พักผ่อน
‪เราจะไม่มีวันสงบสุข
‪จนกว่าจะไม่มีสัตว์ประหลาดเหลืออยู่ในโลก
‪- จนกว่าภารกิจของชีวิตเราจะเสร็จสมบูรณ์ ‪- ซึ่งจะไม่มีวันนั้น
‪- เพราะไม่เช่นนั้นเราจะไปทำอะไร ‪- ใช่เลย
‪ไปกันเถอะ
‪อีกหนึ่งชั่วโมง
‪ก็ได้ อีกหนึ่งชั่วโมง
‪แล้วเจ้าก็แขวนสิ่งที่เหลือของข้า ‪ไว้บนต้นไม้เหรียญตราได้เลย
‪ขอบใจ หมาป่า
‪อย่าเพิ่งขอบใจข้าเลย ‪วันนี้เวรแลมเบิร์ททำอาหาร
‪ไม่น่าเกิดขึ้นเลย
‪เราไม่ควรเสียเขาไปแบบนี้
‪จริง
‪มันต้องมีการทดสอบอื่นอีกสิ ‪ที่จะทำให้ข้าแกะรอยสิ่งที่ทำให้เลชีกลายพันธุ์ได้
‪หากเรื่องนี้มีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์
‪ป่านนี้ท่านคงค้นพบแล้ว
‪เรามีห้องทดลองที่เต็มไปด้วยสารเล่นแร่แปรธาตุ
‪ที่เปลี่ยนกลางวันเป็นกลางคืนได้
‪ข้าจะไม่ยอมแพ้ตอนนี้เด็ดขาด
‪ข้าไม่ได้ขอให้ท่านยอมแพ้
‪แต่ได้เวลาปล่อยให้เอสเกลพักผ่อนแล้ว
‪เขาสมควรได้รับความสงบ
‪ใช่
‪(เยนเนเฟอร์แห่งเวนเกอร์เบิร์ก)
‪บอกเราที อิสทริด
‪ตอนอยู่ที่แหล่งขุดค้นของชาวนิล์ฟการ์ด
‪เจ้าได้ข้อมูลเชิงลึกอะไร ‪จากพรรคพวกของพวกมันบ้างไหม
‪ข้าไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย
‪ยกเว้นเรื่องสกปรกนิดหน่อย
‪แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีก็สกปรกเช่นนั้นแหละ
‪ผู้วิเศษที่น่านับถือ
‪และแม้แต่เขาก็ยังไม่พบสัญญาณ ‪ว่าพวกมันมีแผนจะโจมตี
‪แล้วพวกเราจะรู้ได้อย่างไร
‪เพราะเราบอกเจ้าไง
‪วิลเกอฟอท์ซมีลางสังหรณ์แค่ครั้งเดียว ‪เกี่ยวกับกลยุทธ์ทางทหารของนิล์ฟการ์ด
‪ลางสังหรณ์ที่ช่วยมหาทวีปไว้
‪ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเชิดชูส่วนของข้า
‪ในชัยชนะของเราในซอดเดนนะ
‪และไม่ได้มาเพื่อดูเจ้าทำการสอบสวนปลอมๆ
‪เพื่อเบนความสนใจ ‪จากความล้มเหลวของเจ้าด้วย
‪กษัตริย์แดนเหนือจะมาร่วมพิธีรำลึก ‪และพวกเขาต้องการคำตอบ
‪นักโทษชาวนิล์ฟการ์ดยังไม่ให้ข้อมูลเลย
‪มีหลักฐานว่ามีสิ่งกีดขวางวิเศษอยู่ในหัวเขา
‪- งั้นเราก็ต้องไปค้นหาที่อื่น ‪- หากข้าช่วยได้ ข้าจะช่วย
‪แต่ข้าไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อศึกษานิล์ฟการ์ด
‪ข้าไปที่นั่นเพื่อศึกษาเสาหิน
‪มันมีประวัติศาสตร์ของมหาทวีปนี้อยู่
‪และข้าคิดว่ามันกุมอนาคตของเราไว้ด้วย
‪อนาคตที่จะตกนรกในไม่ช้า ‪เพราะเอลฟ์กำลังแห่กันไปที่ซินทราแล้ว
‪ถ้าเราอยากให้คนของเราปลอดภัย
‪เราก็ควรที่จะรู้จักศัตรูที่อยู่ท่ามกลางพวกเรา
‪เอลฟ์ไม่ใช่ศัตรูของเรา
‪พวกมันร่วมมือกับนิล์ฟการ์ดแล้ว
‪เป็นการพิสูจน์สิ่งที่พวกเราหลายคน ‪รู้มานานหลายศตวรรษ
‪พวกมันไว้ใจไม่ได้
‪หากเราไม่ควบคุมเรื่องนี้เสียแต่ตอนนี้
‪มันจะลุกลาม
‪เกินความสามารถของเราด้วยซ้ำ
‪แล้วเราจะต้องฝังผู้วิเศษมากกว่า 14 คน
‪สิบสาม
‪เยนนา
‪ข้ารออยู่หนึ่งเดือน
‪กว่าจะสลักชื่อเจ้า
‪เกิดอะไรขึ้นในนั้น
‪มันวุ่นวายมาก
‪อาร์โทเรียสรู้สึกได้ว่า ‪ตำแหน่งผู้นำกำลังจะหลุดมือ
‪- ส่วนสเตรกอบอร์ก็… ‪- จัญไร
‪สิ้นหวัง
‪ซึ่งทำให้เขาอันตราย
‪- ข้ามีเรื่องจะบอกท่าน ‪- ให้ข้าพูดก่อน
‪การกระทำของเจ้า
‪พลิกสถานการณ์ที่ซอดเดน ฮิลล์
‪เจ้าเป็นผู้กล้าสำหรับข้าและคนอื่นๆ อีกมากมาย
‪แต่ตอนนี้เราต้องปล่อยให้ ‪วิลเกอฟอท์ซเป็นผู้นำแห่งชัยชนะไปก่อน
‪- ท่านไม่อยากให้ข้าเข้าไปยุ่ง ‪- ข้าจำเป็นต้องทำเช่นนั้น
‪เพราะท่านกับวิลเกอฟอท์ซ ‪พยายามชิงตำแหน่งกันอยู่
‪เรารู้ว่ามันอันตราย แต่นี่ไม่ใช่เวลามาอ่อนแอ
‪มันคือเวลาที่ต้องเข้มแข็ง
‪เหมือนที่เจ้าเป็นตอนอยู่ที่ซอดเดน
‪เจ้าทำสิ่งที่เจ้าต้องทำ
‪และข้าคนหนึ่งละ ‪ที่จะขอบคุณการเสียสละของเจ้าเสมอ
‪เตรียมเอกสารไว้ให้พร้อม
‪พวกเขาเข้ามาสู่ซินเทรียจากทุกหนทุกแห่ง
‪สถานที่หลบภัย
‪ที่เอลฟ์จะปลอดภัย
‪หน่วยสอดแนมของเรา ‪บอกว่าแดนเหนือหันมาต่อต้านเอลฟ์แล้ว
‪ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
‪ใช่ แต่การที่เราอพยพมาซินเทรีย ‪ทำให้เกิดความตึงเครียด
‪กับนิล์ฟการ์ด
‪ผู้ซึ่งจะปกป้องเรา
‪ข้าไม่เคยรู้จักมนุษย์คนไหน ‪ที่ให้อะไรโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนเลย
‪ใช่ มันมีค่าใช้จ่าย
‪แต่ถ้ามันช่วยคนของเราได้ ข้าก็ยินดีจ่าย
‪- ตอนนี้เจ้าอาจพูดเช่นนั้น ‪- เพราะข้ายืนอยู่ในปัจจุบัน
‪ในที่ที่อิธาลีนต้องการเรา
‪ไปสิ ไปกินเนื้อ
‪จงมีความสุข
‪อยู่ที่นี่เราปลอดภัย
‪ขอให้จริงเถอะ
‪เหนื่อยแล้วรึ
‪จำตอนที่เจ้าเสียเวลาเปล่า ‪ไปกับการสู้กับกระสอบฟางข้าวได้ไหม โคเอน
‪จำไม่ได้หรอก
‪งั้นตอนนั้นท่านทำอะไร
‪ข้าว่าไม่ดีหรอกมั้ง
‪บางอย่างก็น่ากลัวเกินไป ‪สำหรับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
‪ข้าไม่ได้ตัวเล็ก และข้าก็ไม่กลัว
‪พูดน่ะง่าย
‪แต่หนทางของเรามันมืดมน
‪เต็มไปด้วยอันตราย
‪เจ้าต้องการเช่นนั้นรึ
‪ข้าอยากทำสิ่งที่วิทเชอร์ทำ
‪งั้นก็ตามมา
‪กลัวเล็บหักไหม เจ้าหญิง
‪ลองดูสิ
‪เอาเลย
‪เจ้าแน่ใจรึ
‪ข้าก็แค่กำลังสนุกนิดหน่อย
‪ยังอยากเป็นวิทเชอร์อยู่ไหม
‪ทีนี้เจ้าก็พักได้แล้ว
‪ไม่มีเหตุผลเลยสักอย่าง
‪ตายเพราะเลชีกลายพันธุ์ ‪ลองหาในบันทึกประวัติศาสตร์ของเราดูสิ
‪เราพลาดได้อย่างไร
‪ข้ารู้สึกเหมือนมหาทวีป ‪กำลังวิวัฒนาการอยู่ใต้เท้าเรา และ…
‪เราไม่ทันตั้งตัว
‪บางทีอาจจะเกิดการรวมกันของจักรวาลอีกครั้ง ‪และเปลี่ยนแปลงทุกอย่างอีกครา
‪ข้ารู้เจ้าคิดว่าข้าบ้า
‪แต่ข้าจำเป็นต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪หากเป็นลูกเจ้า…
‪เจ้าต้องหาคำตอบเป็นบ้าเป็นหลังแน่
‪สิ่งที่เจ้าพลาดไป
‪สิ่งที่เจ้าอาจทำต่างออกไป
‪ข้าเข้าใจ
‪ตอนนี้มันเป็นภาระของข้าด้วยแล้ว
‪พวกมันมาแล้ว
‪[ภาษาบรรพบุรุษ]
‪เวรเอ๊ย!
‪เจ้าจุมพิตพ่อชาวเอลฟ์ของเจ้าด้วยปากนั้นรึเปล่า
‪เราได้ข่าวว่าเจ้ากลับมาแล้ว
‪ข่าวกระจายไวนะ
‪ราวกับไฟป่าเชียวละ
‪เราได้ข่าวเรื่องนั้นเช่นกัน
‪เจ้ารอดมาได้
‪เจ้าก็เหมือนกัน
‪น่ายินดีจริงๆ
‪แน่นอน ที่รัก แน่นอน
‪ไปกันเถอะ ไปว่ายน้ำกัน
‪หนาวจะแย่อยู่แล้ว
‪แน่นอนว่าผู้ช่วยให้รอดแห่งซอดเดน ‪ย่อมรู้วิธีทำให้สระอุ่น
‪[ภาษาบรรพบุรุษ]
‪เรียบร้อย
‪เจ้าดูเปลี่ยนไปนะ
‪เจ้าก็เช่นกัน
‪น้ำอุ่นกำลังดีเลย
‪มาสิ เจ้าสองคน
‪ข้าอยู่ในนี้ได้สักพักเลย
‪พระเจ้า รู้สึกดีจัง
‪เหมือนมีชีวิตอีกครั้งใช่ไหม
‪มาสิทริซ มาว่ายน้ำกัน
‪ไม่ใช่วันนี้
‪ยังก่อน
‪เจ้าจำโฟลก้าได้
‪จากการศึกษาของเจ้า
‪เจ้ารู้ว่านางเป็นหญิงสาวพันทางกระหายอำนาจ…
‪ผู้ป่าวร้องว่า "กษัตริย์ทั้งหลายต้องตาย"
‪เมื่อไวรแดงค์ปฏิเสธแม่ชาวเอลฟ์ของนาง
‪ด้วยความมุ่งมั่นแก้แค้น
‪นางฆ่าพวกขุนนาง
‪นักบวช
‪ฆ่าแม้แต่ชาวบ้าน ด้วยมือเปล่าของนาง
‪แต่มันก็ยังไม่พอ
‪นางหลอกใช้ผู้ติดตามที่โง่เขลา
‪ยุยงให้ก่อกบฏ
‪พวกเขาช่วยกันเผาเมืองต่างๆ ‪ราบเป็นหน้ากลอง
‪และทำให้เลือดของผู้บริสุทธิ์ไหลท่วม
‪ไปตามท้องถนนของเรเดเนียและเทเมอเรีย
‪ทำทุกอย่างเพื่อทวงคืนอำนาจ
‪ไม่จริง
‪โฟลก้าเป็นเด็กผู้หญิงที่ถูกครอบครัวลืม
‪นางพยายามกอบกู้บัลลังก์ของนางอย่างเป็นธรรม
‪เจ้าไม่ได้อยู่ที่นั่น พ่อหนุ่ม
‪แต่ข้าเป็นนักประวัติศาสตร์
‪โฟลก้ามีสายเลือดเอลฟ์เสี้ยวหนึ่ง ‪เหมือนเยนเนเฟอร์เปี๊ยบ
‪ท่านจะพูดอะไร ‪เยนเนเฟอร์เกี่ยวข้องกับโฟลก้ารึ
‪ไม่ใช่แน่นอน
‪นักประวัติศาสตร์ควรรู้เรื่องสายเลือดดีกว่านี้นะ
‪แต่ประวัติศาสตร์มักจะซ้ำรอยใช่ไหมล่ะ
‪และตอนนั้นข้าอยู่ที่นั่น
‪ข้าอยู่ที่นั่นตอนที่โฟลก้าทำลายเมิร์ธ
‪และผู้วิเศษทุกคนในนั้น
‪ความรุนแรงของนางฝังอยู่ที่นี่…
‪ตลอดกาล
‪ข้าพยายามปกป้องสถาบันของเรามาตลอด
‪พยายามปกป้อง…
‪เจ้า
‪หากเรายอมให้วิลเกอฟอท์ซและทิซเซอา ‪มาควบคุมสภาของเรา
‪หากเรายอมให้เลือดของเอลฟ์ ‪ทำให้อำนาจของเราด้อยลง
‪ทาเน็ดด์จะต้องพบกับหายนะแน่
‪ไม่ เยนเนเฟอร์…
‪นางไม่มีทางทำอะไรเช่นนั้นหรอก
‪ข้ามั่นใจ
‪กษัตริย์ไวรแดงค์ก็มั่นใจ ‪ในตัวโฟลก้า ลูกสาวที่น่ารักของเขา
‪แล้วนางก็ใช้ขวานจามคอเขา
‪ความแน่นอนเดียวในมหาทวีปนี้ พ่อหนุ่มเอ๋ย…
‪ก็คือไม่เคยมีใคร
‪เป็นอย่างที่เห็นเลย
‪ที่ซอดเดน
‪หลังจากที่ข้าโดนทหารคนนั้นจุดไฟเผา ข้าก็…
‪ล้มลงบนพื้น กรีดร้อง และ…
‪เจ้าเดินผ่านข้าไป
‪ข้าขอโทษจริงๆ
‪- ไม่ ‪- ข้าส่งเจ้าไปที่ประตูรั้วนั่น
‪- หากข้ารู้ว่า… ‪- ไม่
‪มันไม่ใช่อย่างนั้น
‪เราทุกคนไปที่นั่นเพื่อมีส่วนร่วม
‪เรารู้ว่าเราอาจไม่รอด
‪ข้าจำได้ว่าคิดว่า
‪"หากพวกเราจะรอดชีวิตได้เพียงคนเดียว
‪ข้าจะดีใจมากหากเป็นเยน"
‪เราจะหาทางรักษาแผลเป็นของเจ้า
‪- ข้าจะไปคุยกับทิซเซอา ‪- ไม่
‪สิ่งที่สูญเสียไปแล้วไม่อาจหวนคืน
‪ชื่อข้าไม่ได้อยู่บนแผ่นป้ายของทิซเซอา
‪ข้ายังไม่ตาย
‪ข้าต้องหาทางรอดใหม่
‪ทำได้แค่นี้เองรึ
‪ไปกันเถอะ ซิริ
‪กลับกันได้แล้ว
‪เจ้าไม่ไหวแล้วละ
‪พยายามได้ดี เจ้าหญิง
‪ยอมรับเถอะ
‪เจ้าควรอยู่ในพระราชวัง
‪ไม่ใช่ป้อมปราการของเรา
‪นั่นเท่ากับเอลฟ์ 4,000 คนกำลังเข้ามา ‪และกำลังเดินทางมาอีก
‪เจ้าวางแผนจะให้พวกเขากินอะไร ‪แล้วไหนจะการฝึกพวกเขาอีก
‪แน่ใจได้อย่างไร ‪ว่าพวกเขาจะไม่ขัดขวางภารกิจเรา
‪เปลวเพลิงสีขาวหาทางได้เสมอ
‪เหมือนที่เขาหาทางมอบอำนาจให้เจ้า ‪ตอนที่เขาไม่อยู่น่ะรึ
‪ฟรานเชสก้า
‪ขอบคุณนะที่มาพบข้า
‪แน่นอน
‪มีปัญหากับคนของเจ้ารึ
‪อยู่ที่นี่สะดวกสบายดีไหม
‪คนของข้าเคยชินกับการนอนบนพื้นป่า
‪การตื่นขึ้นมาโดยไม่โดนงูกัด ‪หรือโดนตัวต่อต่อยก็มีความสุขแล้ว
‪ข้าต้องเสียอะไรบ้าง
‪เราต่างก็เป็นผู้หญิงฉลาด
‪คนที่ปลอมเป็นอิธาลีนบอกข้า
‪ให้มาที่นี่เพื่อตามหาดอลบลาทานา
‪ส่วนเจ้าก็มาที่นี่เพราะคนที่ปลอมเป็น…
‪เอเมียร์
‪บอกให้พาเจ้ามาที่นี่ ‪เพื่อต่อสู้กับคนที่ทำผิดต่อเราทั้งคู่
‪เจ้าประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ในซอดเดน
‪เจ้าต้องการกองทัพใหม่
‪เราถูกมองว่าเป็นพวกจักรวรรดินิยม
‪ผู้คนเห็นชุดเกราะสีดำของเราก็คิดว่า
‪เรามาที่นี่เพื่อทำลายโลก
‪แต่ไม่ใช่เลย
‪เราพยายามให้อาหาร
‪ให้ที่พัก
‪ให้อิสระ
‪เจ้าช่วยเราได้
‪อย่างไร
‪เอลฟ์รู้จักมหาทวีปดีกว่ามนุษย์ทุกคน
‪ชาวเหนือหรือชาวนิล์ฟการ์ด
‪ข้าต้องการเป็นพันธมิตรกับเจ้า
‪เทวีผู้เป็นอมตะอาจพาเรามาพบกัน
‪แต่เจ้าไว้ใจข้าได้
‪ข้าต้องการที่พักให้คนของข้า
‪แต่ที่สำคัญกว่านั้น
‪ข้าต้องการสถานที่เพื่อเริ่มต้นอนาคตของเรา
‪เจ้าสัญญากับข้าได้ไหม
‪เยนเนเฟอร์
‪ลงมาทำอะไรข้างล่างนี่
‪หลีกทางให้ทุกคน
‪ตามคำขอของทิซเซอา
‪ข้าไม่อยากให้เป็นเช่นนี้เลย
‪แต่…
‪การเมือง…
‪ต้องการคนบางประเภท
‪จอมวางแผน
‪ข้าเข้าใจ
‪ใช่
‪เจ้าต้องเข้าใจอยู่แล้ว
‪เสียใจด้วยนะ
‪มันไม่ใช่จุดจบที่ข้าหวังไว้
‪ข้าไม่อยากจะบอกเจ้าเลย ‪แต่เจ้าจะไม่พบจุดจบที่นี่หรอก
‪เยนเนเฟอร์แห่งเวนเกอร์เบิร์ก
‪ดูเหมือนว่าผู้วิเศษจะมีเมตตานะ
‪เรามีเหตุผลต่างหาก
‪ความตายต้องมีประโยชน์
‪ความตายของข้าไม่มีประโยชน์รึ
‪ไม่มีเลย
‪ฟรินจิลลาเล่าเรื่องเจ้าให้ข้าฟัง
‪สมัยที่เรียนกับเจ้า
‪นางอิจฉาเจ้า
‪ในตอนนั้น
‪จะรีบไปไหน ที่รัก
‪ทำไมที่นี่ถึงมีผู้ชายดักซุ่มอยู่เต็มไปหมด
‪ข้าทำให้เจ้าตกใจ
‪ขอโทษจริงๆ
‪ข้าคิดเสมอว่าท่านเป็นพวกโรคจิต
‪ข้าไม่มีวันให้คนอย่างเจ้ามาด้อยค่าข้าได้หรอก
‪ไอ้ลูกเสี้ยว
‪ข้าชอบชื่อผู้กล้าแห่งซอดเดนมากกว่า
‪ผู้กล้าไม่หายตัวไปอย่างลึกลับ ‪ตั้งหนึ่งเดือนหลังการต่อสู้หรอก
‪การที่ท่านไม่เข้าใจแนวคิดซับซ้อน ‪เช่นเรื่องเชลยศึก มันเผยให้เห็นหลายอย่าง
‪แปลว่า
‪ตอนนั้นเจ้าอยู่กับนิล์ฟการ์ดสินะ
‪ไม่ต้องอายแล้วละ
‪เรามีเรื่องต้องคุยกันอีกมาก
‪รู้สึกอย่างไรรึ
‪ที่ได้ควบคุมไฟ
‪ไปตายซะ!
‪หรือทำไมเจ้าถึงกลับมาที่อะเร็ททูซา
‪สถานที่ที่เจ้าเคยพูดอย่างน่าตื่นเต้น ‪ว่าเจ้าจะทำไมนะ
‪"เผาให้สิ้นซาก" ใช่ไหม
‪ไม่ใช่รึ
‪เอาละ
‪หากเจ้าไม่อยากคุยเรื่องเจตนาที่แท้จริงของเจ้า
‪ข้าก็จำใจต้องใช้วิธี ‪ที่ทิซเซอาที่รักของเจ้าชอบมากแล้วละ
‪ต้องอย่างนี้สิ
‪หยุดนะ!
‪เจ้าจะต้องอธิบายเรื่องนี้
‪ข้าคิดว่าเด็กผู้หญิงควรจะดูแลม้าซะอีก
‪ก็ใช่
‪แสดงว่าการฝึกไปได้สวย
‪นางเป็นคนหัวไว
‪ถึงจะใจร้อนก็เถอะ
‪ฟังดูคุ้นๆ นะ
‪เวเซเมียร์…
‪ข้าเสียใจเรื่องเอสเกล
‪ข้ารู้ พ่อหนุ่ม
‪และหากข้าเคยเป็นภาระ…
‪เคยรึ
‪เกรอลท์!
‪เจ้าต้องดูนี่
‪ข้าบอกเจ้าแล้ว และข้าจะไม่พูดซ้ำอีก
‪เลิกอวดดีได้แล้ว
‪ยืนให้มั่นคง
‪และหายใจ ให้ตายสิ
‪เจ้าหอบราวกับแมมมอธที่กำลังจะตาย
‪ใจเย็นๆ นะ สาวน้อย
‪เฉียดฉิวมาก
‪เจ้าทรยศหักหลัง
‪หนึ่งในคนของพวกเราเอง
‪สัตว์เลี้ยงของทิซเซอา
‪เยนเนเฟอร์แห่งเวนเกอร์เบิร์ก
‪รอดตายจากเวทมนตร์ไฟ
‪รอดจากการโดนนิล์ฟการ์ดกักขัง
‪รอดจากการโดนเอลฟ์จับกุม
‪และตอนนี้กลับมาที่ห้องโถงศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ ‪โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยเนี่ยนะ
‪แล้วเราก็ต้องเชื่ออย่างไร้ข้อกังขา
‪ว่านางมาที่นี่ด้วยเจตนาที่ดี
‪ข้าไม่ได้บอกว่านางเป็นศัตรู
‪ข้าไม่รู้
‪เจ้ารู้ไหม
‪ข้าแค่จะบอกว่า วิลเกอฟอท์ซ
‪หากเจ้าอ้างว่าอยากปกป้องภราดรภาพ
‪อย่างที่คุยโขมงก่อนเหตุการณ์ที่ซอดเดน
‪งั้นเจ้าก็ต้องพร้อมจะปกป้องมัน ‪จากภัยคุกคามในกำแพงนี้ด้วยเช่นกัน
‪เราไม่มีทางเลือกอื่น
‪เจ้าต้องฆ่านักโทษชาวนิล์ฟการ์ด ‪เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเจ้า
‪นี่วิลเกอฟอท์ซหรือท่านกำลังพูดอยู่กันแน่
‪ผู้กล้า
‪ย่อมฆ่าศัตรู
‪ฆ่าแล้วจะพิสูจน์อะไรได้
‪พิสูจน์ว่าเจ้าไม่ใช่สายลับไง!
‪หรือไม่ก็พิสูจน์ว่าข้าเป็นนักฆ่า!
‪มันจะทำให้สเตรกอบอร์ ‪มีอีกเหตุผลในการใส่ร้ายข้า
‪งั้นก็บอกความจริงกับพวกเขาซะ
‪อะไร
‪ว่าเจ้าไม่ได้เป็นภัยคุกคาม ‪เพราะเจ้าสูญเสียเวทมนตร์ไปแล้ว
‪ข้ารู้จักเจ้าดี
‪ความเจ็บปวดของเจ้าคือความเจ็บปวดของข้า
‪ทริซเป็นแผลเป็น ‪ซาบริน่าบอบช้ำ เราทุกคนล้วนเจ็บปวด
‪ใช่
‪เราทุกคนเจ็บปวด
‪หนึ่งเดือนเต็ม
‪ที่ข้าสืบเสาะทั่วมหาทวีป
‪ลองใช้สมุนไพรทุกชนิด ‪ยาทุกชนิด ลองทุกเวทมนตร์
‪เพื่อเอาสิ่งที่ข้าเคยมีกลับคืนมา
‪สิ่งที่ข้าคู่ควร
‪บอกข้าทีว่าข้าต้องช่วยตัวเองอย่างไร
‪- ข้าบอกไม่ได้ ‪- ข้าไม่เชื่อ!
‪ข้าอยากจะเจาะความคิดของเคียร์
‪ลงโทษเขา
‪ทำให้เขาเป็นบ้า ‪เพื่อหาคำตอบว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า
‪ข้าอยากจะทำทุกอย่าง
‪แต่สิ่งที่สูญเสียไปแล้ว
‪ไม่อาจหวนคืน
‪หากไร้เวทมนตร์ ข้าก็ไร้ค่า
‪ข้าไม่รู้จะทำอย่างไรดี
‪ตั้งแต่ตอนที่เราพบกัน ‪เจ้าพยายามเติมเต็มความว่างเปล่ามาตลอด
‪พลังเติมเต็มมันไม่ได้ ‪แม้แต่ตอนที่เจ้ามีมันอยู่ที่ปลายนิ้ว
‪ทำไมตอนนี้ถึงคิดว่ามันคือคำตอบ
‪เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ข้าเหลืออยู่
‪เกือบทำได้แล้วเชียว
‪ข้าทำได้
‪เจ้าทำได้ทุกอย่าง
‪แต่ไม่ได้แปลว่าเจ้าต้องทำ
‪เวลาที่วิทเชอร์กะโหลกร้าว
‪เราก็แค่ต้องพาเขาไปนอน
‪และเอาเวราทรัม สเพิร์จ ‪และฮอร์ธอร์นให้เขากิน
‪โอกาสรอดสูงมาก
‪เจ้าไม่มีโอกาสเช่นนั้น
‪แต่ท่านบอกว่าคนเรารู้สึกหวาดกลัว
‪แต่เราต้องเผชิญหน้ากับมัน ต้องไม่ยอมแพ้
‪ถูกต้อง
‪แต่เจ้าต้องฝึกก่อน
‪งั้นให้ข้าฝึกสิ
‪ก็ให้อยู่
‪ท่านไม่ได้ให้ ยังไม่พอ
‪ข้าอยากเป็นนักสู้ที่ยิ่งใหญ่
‪ไม่ใช่แค่สู้กับกระสอบฟางข้าว
‪ข้าเคยรู้จักหลายคนที่อยากเป็น ‪นักสู้ที่ยิ่งใหญ่ในยุคของข้า
‪รู้ไหมว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน
‪ที่ไหน
‪ในสุสาน
‪จะไปไหน
‪จะหนีรึ
‪จะสนทำไม
‪เพราะข้าเป็นห่วงเจ้าน่ะสิ
‪หากเจ้ามีเจตนาแอบแฝง ก็บอกข้าได้นะ
‪เจ้าจะได้คาบไปฟ้องสเตรกอบอร์อีกน่ะรึ
‪- ไม่เอาน่า เยนนา ‪- อย่าเรียกข้าแบบนั้น
‪ข้าโกหกสภา
‪ข้าใช้เวลาอยู่กับพรรคพวกของนิล์ฟการ์ด
‪ข้าคุยกับพวกเขา
‪ได้ยินว่าพวกเขารู้สึกว่า ‪กษัตริย์ปกป้องพวกเขา รู้สึกเป็นที่ต้อนรับ
‪ข้าไม่เคยบอกใครเลยนะ
‪แต่ข้าไว้ใจเจ้า
‪ข้าไม่ใช่สายลับ
‪พรุ่งนี้ข้าจะออกเดินทางไปซินทรา
‪เพื่อช่วยเอลฟ์ที่กำลังอพยพ เพื่อช่วยคนอย่าง…
‪อย่างข้ารึ
‪ช่างกล้าหาญเหลือเกิน
‪เจ้าน่าจะถูกขอให้พิสูจน์ความภักดี ‪ด้วยการตัดหัวคนนะ
‪สเตรกอบอร์มีสายลับ ‪ประจำการอยู่ที่หอคอยด้านนอก
‪หากเจ้าหลบออกไปกลางดึก เจ้าจะโดนจับได้
‪แต่เจ้าไม่ใช่คนที่ ‪จะแอบออกไปเงียบๆ หรอกใช่ไหม
‪ทุกอย่างที่เจ้าสูญเสีย…
‪ทุกอย่างที่เจ้าคู่ควร…
‪จงมาหาข้า
‪อีกที!
‪เจ้าเอาแต่มองลงไปข้างล่าง
‪เจ้าถึงได้เสียการทรงตัว
‪ศัตรูของเจ้าไม่ได้อยู่ที่พื้น
‪อีกที!
‪ดี
‪มองขึ้นไป
‪อีกที!
‪เมื่อวานท่านบอกข้าว่าฝึกเพิ่มไม่ได้
‪ไม่ใช่วันนี้
‪ความรู้สึกแปลกๆ ที่เจ้ารู้สึก ‪เหมือนมีคนตามล่าเจ้า
‪อธิบายให้ข้าฟังหน่อยได้ไหม
‪ข้าไม่รู้
‪เวลาที่เจ้าคิดถึงมัน
‪คำแรกที่เจ้านึกถึงคืออะไร
‪การดึง
‪เหมือนข้าโดนดึงอยู่
‪ดึงไปหาอะไร
‪ข้าไม่รู้
‪หากเจ้าตามความรู้สึกนั้นไป
‪มันจะพาเจ้าไปไหน
‪ป่า
‪ท่านคิดว่าเราจะพบอะไรที่นี่
‪ทำไมมันถึงต้องการข้า
‪ทำไมต้องเป็นข้า
‪ข้าอยู่ที่งานเลี้ยงแต่งงานของพ่อแม่เจ้า
‪ข้าเห็นแม่ของเจ้าแสดง
‪พลังเวทที่ควบคุมไม่ได้
‪นางทำลายห้องบัลลังก์ทั้งห้อง
‪เพราะเจ้าเป็นสายเลือดของนาง
‪ข้าจึงคิดว่าเจ้าได้รับพลังนั้นมา
‪หรืออะไรทำนองนั้น
‪ทำไมท่านถึงไม่เคยบอกข้า
‪ข้าไม่อยากทำให้เจ้ากลัวหากข้าคิดผิด
‪ท่านบอกว่าจะไม่ยอมให้อะไรเกิดขึ้นกับข้า
‪และข้าไว้ใจท่าน
‪ดี
‪น่าจะไว้ใจตั้งนานแล้ว
‪ข้าว่าใกล้แล้วละ
‪มือมันหายไปหนึ่งข้าง
‪มันคือเลชีของเอสเกล
‪วิ่ง!
‪น้อยกว่าสมบูรณ์แบบหมายถึงความตาย
‪เซอร์ลาซโล่ต้องภูมิใจแน่ๆ
‪อย่างน้อยก็บอกข้าทีได้ไหม ‪ว่าตอนนี้การตายของข้ามีประโยชน์อะไร
‪การอภัยโทษ
‪ของข้ารึ
‪ของข้า
‪หากเปลวเพลิงสีขาวขอให้ข้าเสียสละ ‪ข้าก็พร้อมจะพบกับความมืดมิด
‪ในความมืดบอดนั่นแหละ ‪ที่เราพบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตัวเอง
‪เราขอขอบคุณอาณาจักรตอนเหนือ
‪สำหรับน้ำใจช่วยเหลือของพวกเขา ‪ในการให้เกียรติผู้วายชนม์ของเรา
‪ขอให้มันยืนหยัดอยู่บนเนินเขาตลอดไป
‪ทริซอยู่ไหน
‪นางถูกเรียกตัวไปเมื่อเช้านี้
‪ในซอดเดน
‪เรารวมกลุ่มกัน
‪เพื่อต่อสู้มิใช่เพียงเพื่อ ‪อนาคตของเวทมนตร์เท่านั้น
‪แต่เพื่ออนาคตของมหาทวีปด้วย
‪น่าเศร้า
‪ที่ชัยชนะของเรา ‪ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียอันยิ่งใหญ่
‪เวนิเอลล์แห่งบรูจจ์
‪อัตลัน เคิร์ก
‪ลอว์ดบอร์แห่งมูริเวล
‪ดูนั่นสิ วิซิเมียร์
‪ผู้วิเศษที่ช่วยซอดเดนไว้
‪เยนเนเฟอร์แห่งเวนเกอร์เบิร์ก
‪คิดว่าคืนนี้นางจะทำการแสดงอันเร่าร้อน ‪ให้เราดูไหม ฟอลเทสท์
‪ข้าได้ยินว่าพวกผู้วิเศษใช้คาถา ‪เพื่อป้องกันไม่ให้มีการใช้เวทมนตร์ในงานเหล่านี้
‪ใช่
‪ดิจก์สตรา ที่ปรึกษาของข้าบอกว่า ‪นางควรค่าแก่การจับตามอง
‪สมัยนี้ก็น่าจับตามองทุกคน
‪ที่ปรึกษาที่ไว้ใจได้ที่สุดของเรา
‪เริ่มไว้ใจได้น้อยลงเรื่อยๆ
‪โกราซด์
‪ลิตตา เนยด์
‪โยเอล เกรเธน
‪วันนี้
‪เราต้องรวมตัวกันอีกครั้ง
‪เพื่อต่อต้านศัตรูคนเดียวกัน
‪ชาวนิล์ฟการ์ดคนนี้
‪จะถูกประหารชีวิต
‪หัวของเขา
‪จะถูกส่งไปที่ซินทรา
‪เพื่อให้ความเห็นของเราเป็นที่รับรู้
‪แดนเหนือ
‪กษัตริย์ทั้งหลาย
‪และผู้วิเศษด้วยเช่นกัน
‪ความแข็งแกร่งหน้าตาเป็นเช่นนี้
‪ใช่!
‪เห็นด้วย!
‪ปลดปล่อยตัวเองซะ
‪เรียกพลังของเจ้ากลับคืนมา
‪เพียงแค่พูดออกไป…
‪ขึ้นมาสิ
‪ช่วยข้าทำไม
‪อย่าหลงตัวเองนักเลย
‪ข้าช่วยตัวเองต่างหาก
‪(ด้วยความระลึกถึง สตีฟ เดวีส์)
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล