SERIAL NETFLIX
Daleko jeszcze?
Dokąd właściwie idziemy?
- W Kaer Morhen było chociaż bezpiecznie. - Próba Traw nie jest bezpieczna.
Znowu nie słuchasz.
Próbujesz się zabić, zostając mutantką,
żeby, jeśli przeżyjesz,
móc się zabić, próbując dokonać zemsty.
Coś pominąłem?
W ogóle cię nie obchodzi to, czego ja chcę.
Dbasz tylko o swój
przeklęty obowiązek.
Dopóki żyję, twoje zadanie jest wykonane.
Potrzebuję czegoś więcej.
Ciri…
Ja naprawdę rozumiem.
Co tam jest?
Słyszysz coś?
Chodź, Płotka.
Nie zatrzymujmy się.
To najpłytszy odcinek rzeki.
Sprawdzę, czy możemy przejść.
W jakim sensie?
Spróbuję go wywabić.
Co wywabić?
To jakiś czernobóg.
- Pomogę ci. - Zostań.
Geralt!
Wracaj tu!
Ciri, padnij!
Uciekaj!
Pieprzony ze mnie głupiec.
Dokąd poszli?
Nie powiedział.
Gdybym miał zgadywać: do Nenneke.
Oboje byliśmy głupi.
Cokolwiek płynie w jej żyłach,
to, co z tego stworzyliśmy,
jest potwornie niebezpieczne.
O co chodzi?
Vesemirze.
- Ktoś tu jest. - Co się dzieje?
Co się stało?
Kto tu jest?
Niespodzianka.
[starsza mowa]
Jak uroczo.
Vesemirze!
Lambert!
Spokojnie, mała.
Możemy coś zrobić?
Ruszaj w ostatni spacer po łące
poprzez mgłę.
Nie bój się jej…
bo jest twoją przyjaciółką.
Już czas.
Gotowa?
Tak.
Wejdź na skałę.
Nie ruszaj się, Ciri.
Czekaj!
Kurwa, gdzie moje miecze?
Piękna.
Nie znałam takiego zaklęcia.
Kiedy byłam mała, uwielbiałam zrywać z matką kwiaty.
Po jej śmierci zachowałam jeden na pamiątkę.
Pewnego dnia zaczął więdnąć.
A kiedy go chwyciłam,
nie wiem jakim cudem, ale wyczułam w środku ciepło.
Kwiat zakwitł na nowo.
Używałam tego zaklęcia całymi latami,
aż ojciec mnie przyłapał.
To wtedy podburzył całą wioskę przeciwko mnie.
Nie udało mu się.
Gage go trzymał, a ja poderżnęłam mu gardło.
Wioska postawiła mi pomnik.
W Aretuzie
wpajali nam sztukę politykowania.
Sztukę perswazji.
Mówienia tak, by inni myśleli, że to oni kontrolują sytuację.
Jak z twoim przyjacielem Cahirem?
Przy nim jesteś inna.
Niekoniecznie przestraszona, ale cichsza.
- Był moim zwierzchnikiem. - Był?
Bo pozwoliłaś mu w to uwierzyć?
Czas, by przestał myśleć, że ma władzę.
Niech wie, że ty ją masz.
- To Biały Płomień rządzi Nilfgaardem. - Tak.
Ale mój lud
widzi tylko jedną osobę, która go karmi i daje schronienie.
Ciebie.
A to jest coś warte.
Wojna wymaga podejmowania trudnych decyzji.
Nie mam ci za złe twoich.
Prześladowanie elfów jest nikczemne.
Znam cię dość dobrze, by wiedzieć,
że nie porzuciłaś misji, którą wyznaczył nam Biały Płomień.
Jesteś tylko nieco…
rozkojarzona.
Skupmy się na prawdziwej przyczynie naszego przejęcia Cintry.
Powiedziano mi, że dziewczynę widziano w Sodden.
Przykro mi z powodu Płotki i tego wszystkiego…
Nie trzeba. Jestem z ciebie dumny.
To, co zrobiłaś, było bardzo odważne.
Znowu to poczułam,
gdy czernobóg się do mnie zbliżył.
Ciągnięcie.
Ale chyba nie chciał mnie skrzywdzić.
Nie chciał?
Jeśli potwory przechodzą przez monolity, to moja wina.
To nie takie proste.
Geralt?
Gdy ten rycerz mnie złapał,
czułam tylko strach.
Byłam przerażona.
Ale czułam też…
wściekłość.
Później znaleźli mnie mężczyźni z Cintry.
Chcieli mnie oddać rycerzowi, by zdobyć nagrodę.
Wtedy już się nie bałam.
Wiedziałam, co się może stać.
Krzyknęłaś.
Zabiłam ich.
Ilu ich było?
Czterech.
Tylko czterech?
Masz trochę do nadgonienia.
I co teraz?
Dobre pytanie.
Mam nadzieję, że tam znajdziemy odpowiedzi.
Melitele.
Bogini płodności i żniw.
Jestem pod wrażeniem.
Zdarza mi się czytać.
Absolwenci szkoły przyświątynnej
zostają później akuszerkami, historykami, uzdrowicielkami…
i wiedźminami.
Vesemir wysłał mnie tu, gdy byłem w twoim wieku.
Wiedźmini uczą się tu znaków.
Tak, też kiedyś byłem dzieckiem.
Dokąd je zabiera?
Tu jest bezpiecznie.
Nie ma tu walk ani polityki.
Świątynia słynie z neutralności.
Świątynia jest tym,
czym ją uczynisz.
Ale to prawda,
że niektórzy znajdują w niej więcej niż inni.
Tęskniłam za tobą.
Ja za tobą też, Nenneke.
A kim ty jesteś?
Wydaje mi się, że moglibyśmy
zacząć cię uczyć sztuki panowania nad Chaosem.
Co to takiego?
To uczucie w środku.
Uczucie, którego nie możesz kontrolować.
Jak…
Córa Chaosu?
Gdzie to usłyszałaś?
Ciri,
twoje pytania wymagają wiedzy, która nie jest już dostępna.
Taka wiedza
ginie w mrokach historii nie bez powodu.
Na pewno jesteś gotowa?
Cokolwiek obdarzyło mnie tym Chaosem,
ukrywanie się przed tym nic nie da.
Jestem gotowa na prawdę. Zrobię wszystko.
Co za zapał.
Jesteś taka jak on.
Geralt?
Poproś go,
żeby ci opowiedział o incydencie z Aard.
Niemal zniszczył ten gabinet.
To Jarre.
Jeden z naszych najlepszych adeptów.
Miło cię poznać, pani.
Magiczna damo.
„Zrobię wszystko”.
Jarre, zabierz Ciri do biblioteki.
Koniecznie potrzebuje orbuculum.
Pomocy.
Skoro już porozmawiałyście, co o niej myślisz?
Myślę, że pod każdym względem masz kompletnie przesrane.
To księżniczka. Innym królestwom będzie zależało na jej statusie.
Nilfgaard już jej szuka.
Wiesz, ilu zginęło, próbując ją schwytać?
Tysiące, wiem.
Jeśli ma Starszą Krew,
jest jak beczka siarki.
Nie przerywaj sobie.
Mówiłeś, że recytowała proroctwo Ithlinne podczas jednego ze swoich ataków.
Nie mogę podejmować decyzji w oparciu o ludowe legendy.
Co wie o Dzikim Gonie?
Wierzy w to, w co większość ludzi. Do czego zmierzasz?
Jest Dzieckiem Przeznaczenia.
W grę wchodzą tutaj wielkie, nieznane siły.
Jesteś jej częścią,
a ona częścią ciebie.
Ale to za mało.
Wiem.
Co mogę zrobić?
Nauczyłam cię przede wszystkim…
równowagi.
Dowiedz się, czego jej brakuje.
Może wtedy…
będziesz miał szansę jej pomóc.
Oby szkolenie szło dobrze.
Nasi ludzie spędzili w górach dość czasu.
Wiedzą, jak zabijać.
Wiedzą, jak się bronić.
Nauczą się, jak zabijać pierwsi?
Pomyśl, że kiedyś wrócimy
do doceniania piękna.
Ziemi. Życia.
Śmierć jest częścią życia.
Być może to cena za odzyskanie naszej ziemi.
Wierzysz, że to się uda?
Coś się zmieniło, Francesco.
Odkąd przybył ten żołnierz.
- Wiem. - Wszystko wydaje się bardziej niepewne.
Łącznie z Fringillą.
Pracuję nad tym.
Byłem sceptyczny,
nie będę tego kryć, ale…
nie przyszedłem tobą dyrygować.
Czego ode mnie potrzebujesz?
Przywitam nowo przybyłe elfy.
Nauczę je ludzkich technik walki.
Włożę nilfgaardzką zbroję, jeśli to konieczne.
Cokolwiek zechcesz.
Potrzebuję, żebyś był przy mnie.
Będę.
Przy nas.
To twoje miejsce.
Ona jest teraz najważniejsza.
Co z Vesemirem?
Jest stabilny, ale wstrząśnięty.
Nie rozumiem jednego.
Czego czarodziej mógł chcieć od Vesemira?
To pytanie do ekspertki.
Czego szukał tu twój pobratymiec,
Merigold?
Tego drania nic ze mną nie łączy.
Ja pierdolę.
Drażnię się tylko, przecież to nie na poważnie.
Magia ognia jest dla nas zakazana.
Kimkolwiek był, nie pracuje dla Bractwa.
Skoro tak twierdzisz.
Myślę, że nie chodziło mu o Vesemira.
Przynajmniej zwiał z pustymi rękami.
Psiakrew…
To na pewno jej krew?
To nie była część naszej umowy.
Miałeś przyprowadzić mi dziewczynę.
Tę część spieprzyłeś.
Proszę bardzo.
O rety.
Wynoś się.
Mówiłem, że nad tym pracuję.
Ale…
może da się zaktualizować naszą umowę.
Czego chcesz?
Poznać zleceniodawcę.
Mój pan ceni sobie prywatność.
Po cholerę chcesz go poznać?
Zdaje się, że to człowiek z wizją. Pomogę mu ją spełnić.
Jak to szło?
Lepiej być prawą ręką diabła niż stać mu na drodze.
Sprawdzę, co da się zrobić.
A teraz…
zamierzasz zachować resztę twarzy, wychodząc ze świątyni?
Potrzebujesz ekipy.
Znam pewnych wyjątkowo brutalnych braci.
CODRINGHER I FENN KONSULTACJE I USŁUGI PRAWNE
Dzień dobry.
Jest tu kto?
Masz szczęście, że pułapka się zepsuła.
Zwykle strzela ze słupka żelaznymi szpikulcami długimi na 20 cali.
Kilka dni temu trafiła domokrążcę.
Wciąż słyszę jego krzyki.
- Przerażające. - A jak.
- Zakładam, że Ellis Codringher to ty. - Zgadza się.
Nazywam się Istredd.
Czy to Elfy i ludzie Hena Gedymdeitha?
Myślałem, że nie ocalała żadna kopia.
Mamy tutaj całkiem sporo
zaginionych dzieł literackich i innych tekstów.
Między innymi dlatego nasze usługi nie należą do najtańszych.
Natomiast ty mówiłeś, że potrzebujesz…
Właśnie.
- Potrzebuję informacji. - Oczywiście, informacji.
Informacje to potęga.
W nieodpowiednich rękach stają się bronią.
Powiedz, czy działasz może
na zlecenie Stregobora?
Tylko nie kłam.
Nie.
Skąd wiesz, kim jestem?
Wiemy wiele rzeczy.
My?
To Fenn?
Ja jestem Fenn.
Kotka to Esmeralda.
Jakiego rodzaju informacji poszukujesz?
Cóż.
Słyszałem o was same dobre rzeczy.
A konkretnie…
że można do was przyjść z pytaniami delikatnej natury.
To nasze ulubione.
- Są też bardzo drogie. - Bardzo drogie.
Muszę wiedzieć, co wiedźmin,
monolit i tajemnicza dziewczyna mają wspólnego z Nilfgaardem.
Czy to wystarczy?
Nilfgaardzkie marki.
Pracujesz dla nich?
Czy to ważne?
To tylko czyni cię bardziej interesującym.
Dziewczyna to Cirilla z Cintry.
Niby skąd to wiecie?
Jak mówiłem,
wiemy wiele rzeczy.
- Pracujesz tutaj? - Ja?
Uczę się na historyka.
Żeby zacząć nauki, przyda ci się to.
To orbuculum?
Co to właściwie robi?
Nie jestem pewien.
Marny z ciebie historyk.
To narzędzie dla czarodziejów.
Nie chcę się przechwalać, ale moje narzędzie jest większe.
I o wiele potężniejsze.
To wiedza.
W tej księdze znajdziesz fascynujące historie.
Wiedziałaś, że onejromanci mogą zaglądać w przeszłość,
patrząc na obraz?
I moja ulubiona.
Istnieje mit o zaginionej wieży gdzieś na Kontynencie,
która łączyła się z wyspą… O, przepraszam.
Twoje wielkie narzędzie prawie złamało mi palec.
Dziękuję, że mnie odprowadziłeś.
Spróbuję teraz poćwiczyć.
Cokolwiek to jest.
Znajdź mnie.
Ukradnij mnie.
Mogę jakoś pomóc?
Nie, tylko podziwiam architekturę.
Piękna, prawda?
Kurwa.
Zaraz przyjdę, Ciri.
Jak to możliwe?
Nie obchodzi mnie to.
Geralt, wiesz, co się z tym robi?
Przepraszam.
To moja…
miła przyjaciółka.
Miła przyjaciółka?
To Yennefer.
To ty?
A ty musisz być jego…
dzieckiem niespodzianką.
Szpicouchy myślą, że mogą się do nas zaciągnąć.
Fringilla postradała zmysły.
Dzięki bogom, że wróciłeś.
Elfy wiele przeszły, a Nilfgaard dał im schronienie.
Ich lojalność to łatwy zwrot z inwestycji.
Lojalność wobec kogo?
To nie Biały Płomień to umożliwił.
Tylko Fringilla.
Trzymaj miecz w ten sposób.
Rozumiesz?
Więc kiedy cię zaatakuję…
Będziesz mógł się obronić. Dobrze!
Może demonstracja pomoże twojemu uczniowi?
- Nie musisz z nim walczyć. - To nie walka.
Jesteśmy po tej samej stronie.
Zapomniałeś?
Podejdź.
Uwierz w siebie.
Zbliż się.
- Walczycie jak wróżki! - To niemożliwe!
- Bo twój lud je wybił. - Filavandrelu!
Poród zaczął się wcześnie.
Masz szczęście, człowieku.
Mam uwierzyć, że jednorożce istnieją?
Oczywiście.
Miałam kiedyś takiego wypchanego, ale się rozpadł.
W tajemniczych okolicznościach.
Chciałabym kiedyś jakiegoś zobaczyć.
Niewielu się to udało.
Zbliżają się tylko do tych o czystym sercu.
Co każe mi zapytać:
skąd ty wytrzasnęłaś swojego?
Miły panie, moje serce jest czyste jak kryształ.
Jak przeżyłaś w Sodden?
Ledwo.
Miałam szczęście.
Choć to zależy od definicji szczęścia.
Geralt mówi, że nie zna potężniejszej czarodziejki.
Jakże miło z jego strony.
Przyjechałeś się tu kurować?
- Jesteś ranny czy coś takiego? - Skądże.
Potwory przestały gryźć i drapać dekadę temu.
A ty co tu robisz?
Miałem okazję poznać jednego z twoich…
miłych przyjaciół.
Opowiedział mi o Aretuzie.
To dlatego tu jesteś?
Ukrywasz się przed Bractwem?
Tak.
Ostatnie miesiące były ciężkie.
Ale w końcu sytuacja zaczyna się poprawiać.
Śniłaś mi się kiedyś.
Nie wiedziałam wtedy, kim jesteś.
Sny to potężny omen.
Może miałyśmy się spotkać.
Pójdę się już położyć.
Może…
przyśni mi się, jak z tego korzystać.
To istny labirynt. Odprowadzę cię.
Nie trzeba.
Chyba sama trafię.
- Przyj! - Jeszcze raz.
Dalej, przyj.
No dalej.
Właśnie tak.
Dasz radę.
Pragnę jedynie, by to dziecko przeżyło.
Żeby miało życie.
Wystarczy, że będziesz przeć.
- Przyj! - Jeszcze raz.
No już.
Właśnie tak.
Nie oddycha.
Szybko!
No dalej, maleńka.
Oddychaj.
Co się dzieje?
Dlaczego nie płacze?
No już.
Co się dzieje?
Oddychaj.
No dalej.
Jak to możliwe? Czarna magia? Nekromancja?
Żadnej magii.
Tylko ciepło.
Samo ciepło.
Dziś narodził się nowy elf.
Z drogi!
Geralt wie, że kręcisz się po moich korytarzach bez nadzoru?
A musi wiedzieć?
Do czego to wszystko?
By przywitać nocnych włóczęgów, którzy szukają schronienia.
Czasami zapalam je…
ku pamięci tych, których straciłam.
Mogę pomóc?
Nie krępuj się.
Za Myrrhę.
Za Płotkę.
Za Myszowora.
Myszowora?
A któż to?
On…
zginął, próbując mnie chronić.
W takim razie musiał cię bardzo kochać.
Tak.
Żałuję tylko…
że nie powiedział mi, kim jestem.
Nikt tego nie zrobił.
Geralt był pierwszy.
Niekiedy starsi próbują nas chronić,
nie wiedząc, jaka siła w nas drzemie.
Moja babka była silna.
Odważna.
Przed niczym się nie ukrywała.
Bardzo mnie kochała.
Ale nienawidziła elfów.
Nienawiść to błędne koło strachu i desperacji.
Już nikt nie wie, które było pierwsze.
Może hipokryzja twojej babki była zakorzeniona w czymś szczerym?
W pragnieniu, by cię chronić.
No to odwaliła gównianą robotę.
Twoja prawdziwa moc to coś więcej niż twoja krew, Ciri.
Jeśli ktoś cię poprowadzi,
być może uda ci się przerwać to koło nienawiści
raz na zawsze.
Naprawdę w to wierzysz?
Kiedyś się przekonamy.
Została jeszcze jakaś setka świec.
W tamtą stronę.
Co mam z tym zrobić?
Nie mogę tego rozgryźć.
Geralt w ciebie wierzy.
Ja też.
Nasza mała miłość.
Tak. Nasza mała miłość.
Chodź!
Widziałeś kiedyś coś takiego?
Tyle radości.
Tylko raz.
Po obaleniu Uzurpatora, kiedy lud się przebudził.
Potrzebowałam czasu, by się otrząsnąć i cokolwiek poczuć.
A teraz popatrz.
To ty im ją dałaś.
Nadzieję.
Jednak zastanawiam się, jak ta nadzieja wpłynie na wasz sojusz.
Co będzie, gdy elfy stwierdzą, że mogą odbudować swój lud same,
bez pomocy Nilfgaardu?
Chciałbym się mylić.
Naprawdę.
Biały Płomień do ciebie napisał?
Kiedy możemy się go spodziewać?
Lada dzień.
Odbiorą ci je.
Najpierw twoją moc.
Potem twoją wolność.
Myślałeś o mnie po Caingorn?
Od czasu do czasu.
Ja o tobie często fantazjowałam.
Że golem wypruwa mi wnętrzności?
Nie, że odrywa ci łeb.
Zraniłeś mnie.
Wiem.
Nie tylko ty cierpiałaś.
Wiem.
Czemu w końcu wróciłeś po dziewczynę?
Wtedy byłeś przekonany, że to błąd.
Wiele rzeczy na to wpłynęło.
Między innymi ty.
Spotkałam Jaskra.
W Oxenfurcie.
Ma kłopoty.
Jakie kłopoty?
Jakiś ognisty skurwiel go ścigał. Czarodziej. Nie znam go.
Szukał informacji o tobie.
Szuka Ciri.
Czemu? Kim ona dla niego jest?
Yen,
serce wali ci jak szalone.
Denerwujesz się.
Co z tego?
Co tutaj robisz?
Mam rany, które nie chcą się zagoić.
Nadal chcesz mieć dziecko?
Nie, tym razem jest inaczej.
Oby było inaczej dla nas obojga.
Muszę znaleźć Ciri.
Może jednak nie ma tu żadnej zagadki.
Niektórzy władcy stawiają pomniki z próżności.
Może cesarz Emhyr kolekcjonuje monolity.
Może potrzebuje Cirilli, by mieć uzasadnione pretensje do Cintry.
To niezwiązane fakty.
Pewnie, Cod, to czysty przypadek,
że Emhyr szuka księżniczki z tajemną mocą obalania monolitów
dla jej prawa do tronu królestwa, które już zajął siłą.
Mam taką myśl, Fenn.
Co pozwoli nam znaleźć odpowiedzi szybciej?
Więcej sarkazmu.
W archiwach genealogicznych Cintry wciąż powraca jeden gen,
ale go nie kojarzę.
Przeliteruj.
Czyta się to…
leish ard rath…
ard lara.
Cod, podaj zwój.
Podaj zwój.
No dobrze.
Ten?
Jest dziedziczony w linii żeńskiej.
Myślisz, że to błąd w nazwie
albo choroba, którą próbują ukryć?
„A gdy ludzie okazali się wrogo nastawieni,
niosąc śmierć i zniszczenie,
rozmnażając się i zajmując ich ziemie,
elfy zbudowały broń,
by ich zniszczyć”.
Paerhabyn oznacza broń.
Ale tu jest napisane praethyn,
któremu bliżej do draethyn.
To pomyłka w tłumaczeniu.
Elfy nie zbudowały broni.
Stworzyły wojowniczkę.
Larę Dorren.
To ich misja.
Cahira, cesarza…
Chcą ją odnaleźć.
To dla niej przybyli do Cintry. To przyczyna tego wszystkiego.
Wiem to, bo pomogłem Ciri uciec.
I sam ją zgubiłem.
PROROCTWO ITHLINNE
„Zaprawdę powiadam wam…
oto nadchodzi wiek miecza i topora”.
Jarre!
Jarre, co się stało?
Jesteś cały? Kto ci to zrobił?
Uciekaj. Znajdź Geralta!
Witaj, Ciri.
Miło w końcu poznać cię osobiście.
Znasz braci Michelet?
Nie wiem, kim jesteś, ale zbliż się o krok, a pożałujesz.
Chyba zaryzykujemy.
Ciri!
Gdybym wiedział, że wystarczy cię śledzić, odpuściłbym Kaer Morhen.
Niezła blizna, dupku.
Ognisty skurwiel?
Niestety.
Zabierz Ciri.
Później was znajdę.
Chodź.
Nie ma wyjścia.
Co robimy?
Nie wiem.
A niby jesteś taka potężna. Akurat.
To skomplikowane.
To coś wyczuwa magię.
Ale nie moją.
To ty musisz nas stąd wydostać.
- Jak? - Pokażę ci moje pierwsze zaklęcie.
Powtarzaj za mną.
[starsza mowa]
Boję się.
Ciri, musimy spróbować.
[starsza mowa]
Lekcja numer jeden.
Wyobraź sobie rezultat i do niego doprowadź.
Ciri!
Yen!
Stój.
Chciałabym.
Udało ci się.
Gdzie myśmy wylądowały?
Muszę ci coś powiedzieć.
Powinieneś wiedzieć, że fiolka…
mutagen…
przepadł.
Jestem potrzebna gdzie indziej.
Do widzenia, Vesemirze.
„Gdy narodziło się dziecię, łąkę pokryło kwiecie feainnewedd.
Lara Dorren wydała ostatnie tchnienie,
wołając: »A i to wiedzcie,
że przekleństwo moje doścignie potomków waszych do dziesiątego pokolenia,
aż zadrżą kolumny czasu i przestrzeni
i otworzą się przed moim ludem.
Wówczas moja zemsta
narodzi się na nowo«”.
Co? Calanthe ukryła elfią krew, bo wiedziała, co się w niej kryje?
Broń pokoleniowa.
POSZUKIWANA
Triss!
Co tutaj robisz?
Jestem wobec ciebie lojalna.
Nieważne, co dzieje się w Aretuzie…
- Mamy większy problem. - O co chodzi?
Wiem, że kropla jej krwi może zmienić świat.
W niepowołanych rękach…
ona go zniszczy.
Napisy: Magdalena Adamus