‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪อีกไกลแค่ไหนรึ
‪นี่เรากำลังจะไปไหนกัน
‪อย่างน้อยเคียร์มอเรนห์ก็ปลอดภัยนะ
‪การทดสอบด้วยสมุนไพรไม่ปลอดภัย
‪ไม่ฟังอีกแล้ว
‪เจ้าอยากฆ่าตัวตาย ‪ด้วยการพยายามเป็นมนุษย์กลายพันธุ์
‪เพื่อที่หากเจ้ารอดมาได้
‪เจ้าจะได้ฆ่าตัวตายด้วยการพยายามแก้แค้น
‪มีส่วนไหนที่ข้าเข้าใจผิดรึ
‪ท่านไม่สนสิ่งที่ข้าต้องการเลยจริงๆ
‪ท่านสนใจแต่
‪หน้าที่บ้าบอของท่าน
‪ตราบใดที่ข้ายังหายใจอยู่ ‪ท่านก็ทำหน้าที่ของท่านแล้ว
‪ข้าต้องการมากกว่านั้น
‪ซิริ…
‪ข้าเข้าใจนะ
‪บนนั้นมีอะไร
‪ท่านได้ยินอะไรรึเปล่า
‪มานี่ โรช
‪ไปกันเถอะ
‪นี่คือส่วนที่ตื้นที่สุดของแม่น้ำ
‪ข้าจะตรวจดูว่ามันปลอดภัยที่จะข้ามไหม
‪หมายความว่าอย่างไร "ปลอดภัย"
‪ข้าจะลองล่อมันออกมาก่อน
‪ล่ออะไรออกมา
‪มันเป็นพวกเชอร์โนบ็อก
‪- ไม่รู้คืออะไร แต่ให้ข้าช่วย… ‪- อยู่นี่นะ
‪เกรอลท์
‪เกรอลท์ กลับมานี่
‪ซิริ ก้มลง!
‪วิ่ง!
‪ข้ามันโง่มาตลอด
‪พวกเขาอยู่ไหน
‪พวกเขาไม่ได้บอก
‪ถ้าให้ข้าเดา ไปหาเนนเนเก
‪เราโง่ทั้งคู่
‪อะไรก็ตามที่ไหลผ่าน ‪เส้นเลือดของเด็กผู้หญิงคนนั้น
‪อะไรก็ตามที่เราทำขึ้นมาจากมัน
‪มันอันตรายกว่าที่เรารู้
‪เป็นอะไรไป
‪เวเซเมียร์
‪- มีคนมา ‪- มีอะไร
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ใครมา
‪คาดไม่ถึงสินะ
‪[ภาษาบรรพบุรุษ]
‪น่าสนใจดีนะ
‪เวเซเมียร์
‪แลมเบิร์ท!
‪ไม่เป็นไรนะ สาวน้อย
‪เราพอจะทำอะไรได้บ้างไหม
‪ขอให้สนุกกับครั้งสุดท้ายในการเดินข้ามทุ่งหญ้า
‪และเดินผ่านสายหมอกนะ
‪ไม่ต้องกลัวนาง…
‪เพราะนางคือเพื่อนของเจ้า
‪ได้เวลาแล้ว
‪เจ้าพร้อมรึยัง
‪พร้อมแล้ว
‪ขึ้นไปบนโขดหิน
‪ยืนหยัดไว้ ซิริ
‪ยืนหยัดไว้!
‪ดาบข้าอยู่ไหนวะ
‪สวยจัง
‪งดงามมาก
‪ไม่เคยเห็นเวทมนตร์แบบนี้มาก่อนเลย
‪สิ่งที่ข้าชอบทำที่สุดตอนเด็กๆ ‪คือการเก็บดอกไม้กับแม่ข้า
‪หลังจากนางตาย ‪ข้าก็เก็บดอกไม้ไว้ดอกหนึ่งเพื่อระลึกถึงนาง
‪วันหนึ่ง มันเริ่มแห้งเหี่ยว
‪ตอนที่ข้าถือดอกไม้ดอกนั้น
‪ไม่รู้เพราะอะไรกันแน่ ‪แต่ข้าเริ่มรู้สึกอบอุ่นข้างใน
‪แล้วดอกไม้ก็บานอีกครั้ง
‪ข้าร่ายเวทมนตร์นั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่หลายปี
‪จนพ่อข้าจับได้
‪นั่นคือตอนที่เขาพยายามนำหมู่บ้าน ‪ในการรณรงค์ต่อต้านข้า
‪แต่เขาทำไม่สำเร็จ
‪เกจจับเขาไว้ขณะที่ข้าเชือดคอเขา
‪หมู่บ้านสร้างรูปปั้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ข้า
‪ที่อะเร็ททูซา
‪พวกเขาสอนศิลปะการเมืองให้เรา
‪ศิลปะการโน้มน้าวใจ
‪ศิลปะในการพูดเพื่อโน้มน้าวคนอื่น ‪ให้คิดว่าพวกเขาเป็นฝ่ายควบคุม
‪เหมือนกับเพื่อนของเจ้า เคียร์
‪เจ้าดูแปลกไปเมื่อเขาอยู่ใกล้ๆ
‪ไม่ได้กลัว แต่อาจจะถ่อมตัวลง
‪- เขาเคยเป็นหัวหน้าของข้า ‪- เคยเป็นรึ
‪เพราะเจ้าโน้มน้าวให้เขาเชื่อเช่นนั้นรึ
‪ถึงเวลาที่เขาต้องเลิกคิดว่าตัวเองมีอำนาจแล้ว
‪ต้องรู้แล้วว่าเจ้าต่างหากที่มี
‪เปลวเพลิงสีขาวปกครองนิล์ฟการ์ด
‪ใช่
‪แต่คนของข้า
‪คนที่พวกเขาเห็นว่าทำให้พวกเขามีกินทุกวัน
‪คนที่ต้อนรับพวกเขาจากความหนาวเหน็บ คือเจ้า
‪มันมีค่าบางอย่างนะ
‪ในยามสงคราม ต้องมีการตัดสินใจเรื่องยากๆ
‪ข้าไม่ขุ่นเคืองการตัดสินใจของเจ้าหรอก
‪การข่มเหงพวกเอลฟ์เป็นเรื่องต่ำช้า
‪ข้ารู้จักเจ้าดีพอที่จะเข้าใจ
‪ว่าเจ้าไม่ได้ละทิ้งภารกิจ ‪ที่เปลวเพลิงสีขาวมอบให้เรา
‪เจ้าแค่…
‪เสียสมาธินิดหน่อย
‪ได้เวลากลับไปหาเหตุผลที่แท้จริง ‪ที่เรายึดซินทราในตอนแรกแล้ว
‪ข้าได้ยินมาว่ามีคนเห็น ‪เด็กผู้หญิงคนนั้นครั้งสุดท้ายที่ซอดเดน
‪ข้าเสียใจด้วย เรื่องโรช ทุกเรื่องที่…
‪ไม่ต้องเสียใจ ข้าภูมิใจในตัวเจ้านะ ซิริ
‪สิ่งที่เจ้าทำเมื่อครู่กล้าหาญมาก
‪ข้ารู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว
‪ตอนที่เชอร์โนบ็อกบินมาหาข้า
‪การดึง
‪แต่ข้าไม่คิดว่ามันอยากทำร้ายข้านะ
‪มันไม่ได้อยากทำร้ายเจ้ารึ
‪หากพวกสัตว์ประหลาดเข้ามาทางเสาหิน
‪ก็เป็นความผิดของข้า
‪มันไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น
‪เกรอลท์
‪ตอนที่อัศวินจับข้าไป
‪สิ่งเดียวที่ข้ารู้สึกคือความกลัว
‪ข้ากลัวมาก
‪แต่ข้าก็รู้สึก
‪โกรธด้วย
‪หลังจากนั้นก็มีคนจากซินทราพบข้า
‪พวกเขาจะพาข้าไปหาอัศวินเพื่อรับรางวัล
‪แต่ตอนนั้นข้าไม่กลัวนะ
‪ข้าแค่… ข้ารู้ว่าอาจเกิดอะไรขึ้น
‪เจ้ากรีดร้อง
‪ข้าฆ่าพวกเขา เกรอลท์
‪มีกันกี่คน
‪สี่คน
‪แค่สี่เองรึ
‪เจ้าต้องเก็บแต้มให้ทันข้าแล้วละ
‪แล้วเอาอย่างไรต่อ
‪เป็นคำถามที่ดี
‪ข้าหวังว่าเราจะเจอคำตอบที่นั่น
‪เมลิเทเล
‪เทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์และพืชผล
‪ข้าประทับใจนะ
‪จริงๆ แล้วข้าอ่านหนังสือน่ะ
‪คนที่จบจากโรงเรียนของวิหาร
‪เป็นที่รู้กันว่าไปเป็นหมอตำแย ‪นักประวัติศาสตร์ ผู้เยียวยา…
‪และวิทเชอร์
‪เวเซเมียร์ส่งข้ามาที่นี่ตอนที่ข้าอายุพอๆ กับเจ้า
‪มันเป็นที่ที่วิทเชอร์เรียนภาษามือ
‪ใช่ ข้าก็เคยเป็นเด็กเช่นกัน
‪นางจะเอาของพวกนั้นไปไหน
‪ไม่ต้องห่วง เราปลอดภัย
‪ที่นี่ไม่มีการต่อสู้ ไม่มีการเมือง
‪วิหารนี้ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นกลาง
‪วิหารเป็น
‪อย่างที่เจ้าอยากให้เป็น
‪แต่ใช่
‪บางคนคิดว่ามันให้มากกว่าคนอื่น
‪ข้าคิดถึงเจ้า
‪ข้าก็คิดถึงท่านเช่นกัน เนนเนเก
‪เอาละ
‪เจ้าเป็นใคร
‪ข้าคิดว่าอย่างน้อยเราก็สามารถ
‪เริ่มชี้แนะเจ้าเรื่อง ‪ศิลปะในการควบคุมพลังโกลาหลของเจ้าได้
‪มันคืออะไร
‪มันคือความรู้สึกข้างใน
‪ความรู้สึกที่เจ้าควบคุมไม่ได้
‪เหมือนกับ…
‪บุตรีแห่งพลังโกลาหลรึ
‪ไปได้ยินมาจากไหน
‪ซิริ
‪คำถามที่เจ้าถามอยู่นั้น
‪ต้องใช้ความรู้ที่สูญหายไปตามกาลเวลา
‪และความรู้เช่นนั้น
‪มักจะสูญหายไปเพราะมีเหตุผลบางอย่าง
‪แน่ใจนะว่าเจ้าพร้อม
‪อะไรก็ตามที่ทำให้ข้ามีพลังโกลาหลนี้
‪การซ่อนตัวจากมันไม่อาจแก้ไขมันได้
‪ข้าพร้อมพบความจริงแล้ว ‪ไม่ว่าต้องทำอะไรก็ตาม
‪ความมุ่งมั่นเช่นนั้น
‪เจ้าเหมือนเขาไม่มีผิด
‪เกรอลท์รึ
‪ขอให้เขา
‪เล่าเรื่องสัญลักษณ์แห่งอาร์ดให้ฟังสิ
‪มันเกือบทำลายห้องทำงาน ‪ที่เรานั่งกันอยู่เลยทีเดียว
‪อ้อ นี่ยาร์เร
‪หนึ่งในนักเรียนที่เก่งที่สุดของเรา
‪ยินดีที่ได้รู้จัก แม่หญิง
‪แม่หญิงผู้วิเศษ
‪ไม่ว่าต้องทำอะไรก็ตาม
‪ยาร์เร พาซิริไปห้องสมุดหน่อยสิ
‪นางต้องการลูกแก้วอย่างมาก
‪ช่วยข้าด้วย
‪ท่านมีโอกาสได้คุยกับนางแล้ว ท่านคิดว่าอย่างไร
‪ข้าไม่เห็นมุมใดที่เจ้าจะไม่ป่นปี้จนหมดสิ้นเลย
‪นางเป็นเจ้าหญิง
‪อาณาจักรต่างๆ ‪จะต้องการตัวนางเพื่อสถานะของนาง
‪นิล์ฟการ์ดก็ต้องการนางแล้ว
‪รู้ไหมว่ามีคนถูกฆ่าตายไปกี่คนแล้ว ‪ในการตามหานาง
‪หลายพันคน ใช่ ข้ารู้
‪และหากนางมีเลือดของบรรพบุรุษ
‪นางก็คือเชื้อไฟดีๆ นี่เอง
‪พูดบั่นทอนกำลังใจต่อไป
‪เจ้าบอกว่านางท่องคำพยากรณ์ของอิธาลีน ‪ในช่วงที่นางสติแตกครั้งหนึ่ง
‪ใช่ แต่ข้าจะไม่ยอมให้สิ่งที่อาจเป็น ‪หรือไม่เป็นคติชาวบ้านมากำหนดหนทางของข้า
‪นางรู้อะไรเกี่ยวกับปีศาจมอร์ฮอกก์บ้าง
‪นางเชื่อสิ่งที่คนส่วนใหญ่เชื่อ ‪ท่านจะบอกอะไรกันแน่ เนนเนเก
‪นางเป็นบุตรีแห่งโชคชะตา
‪มีพลังที่มีบทบาทอยู่มากกว่าที่เรารู้
‪เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของนาง
‪นางเป็นส่วนหนึ่งของเจ้า
‪แต่มันยังไม่พอ
‪ข้ารู้
‪ข้าจะทำอะไรได้บ้าง
‪ข้าเคยสอนเจ้า
‪ว่าทุกสิ่ง
‪ต้องสมดุล
‪หาสิ่งที่หายไปในตัวเด็กคนนั้น
‪แล้วบางที
‪เจ้าอาจจะมีโอกาสช่วยนางได้
‪หวังว่าการฝึกจะราบรื่นดีนะ
‪คนของเราอยู่บนภูเขามานานพอ
‪พวกเขาฆ่าคนเป็น
‪พวกเขาป้องกันตัวเป็นต่างหาก
‪พวกเขาหัดฆ่าคนให้เป็นก่อนได้ไหม
‪ลองนึกภาพตอนที่เรากลับไป
‪ให้คุณค่าความงามได้สิ
‪แผ่นดิน ชีวิต
‪ความตายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
‪นั่นอาจเป็นสิ่งที่ต้องเสียเพื่อให้ได้ดินแดนคืนมา
‪เจ้าเชื่อว่าจะเป็นเช่นนั้นรึ
‪มีบางอย่างเปลี่ยนไป ฟรานเชสก้า
‪ตั้งแต่ทหารคนนั้นมาถึง
‪ข้ารู้
‪ทุกอย่างดูไม่มั่นคงมากขึ้น
‪รวมถึงฟรินจิลลาด้วย
‪ข้าจัดการอยู่
‪ข้าเคยสงสัยนะ
‪ข้าจะเป็นคนแรกที่ยอมรับ แต่…
‪ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อบอกเจ้าว่าให้ทำอะไร
‪ข้ามาเพื่อถามว่าเจ้าต้องการอะไรจากข้า
‪ข้าจะต้อนรับพวกเอลฟ์ที่มาถึงทางเรือ
‪ข้าจะฝึกพวกเขาในศาสตร์สงครามมนุษย์
‪ข้าจะสวมชุดเกราะของชาวนิล์ฟการ์ด ‪หากมันเป็นสิ่งสำคัญ
‪อะไรก็ตามที่เจ้าต้องการ
‪ข้าอยากให้เจ้าอยู่เคียงข้างข้า
‪ข้าจะอยู่
‪เคียงข้างเรา
‪ที่ที่เจ้าควรอยู่
‪ตอนนี้นางคือสิ่งที่สำคัญที่สุดแล้ว
‪- เวเซเมียร์เป็นอย่างไรบ้าง ‪- อาการคงที่
‪แต่ขวัญหาย
‪สิ่งที่ข้าคิดไม่ออกคือ
‪ผู้วิเศษจะต้องการอะไรจากเวเซเมียร์
‪ทำไมเราไม่ถามผู้เชี่ยวชาญดูล่ะ
‪พวกของเจ้าจะมีธุระอะไรที่นี่รึ
‪เมริโกลด์
‪คนชั่วนั่นไม่ใช่พวกเดียวกับข้า
‪ให้ตายสิ
‪ข้าแค่ล้อเล่น ข้าไม่ได้คิดอะไรเลย
‪มนตร์อัคคีคือสิ่งต้องห้ามสำหรับเรา
‪ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ‪เขาไม่ได้ทำงานให้กลุ่มภราดรภาพ
‪แล้วแต่จะพูด
‪ข้าว่าเขาไม่ได้ตามล่าเวเซเมียร์หรอก
‪อย่างน้อยเขาก็กลับไปมือเปล่า
‪แย่แล้ว…
‪แน่ใจนะว่าในนั้นคือเลือดของนาง
‪นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของข้อตกลงของเรา
‪เราตกลงให้เจ้าพาเด็กผู้หญิงคนนั้นมาให้ข้า
‪เจ้าทำพลาด
‪ได้แล้ว
‪ตายจริง
‪ออกไป
‪ข้าบอกว่ากำลังดำเนินการอยู่
‪แต่…
‪เงื่อนไขข้อตกลงของเราอาจปรับเปลี่ยนได้
‪เจ้าต้องการอะไร
‪พบเจ้านายของเจ้า
‪เจ้านายข้าเป็นคนสันโดษ
‪เจ้าจะอยากพบเขาไปทำไม
‪เขาดูเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์ ‪ข้าอยากช่วยให้งานของเขาสำเร็จ
‪คำโบราณว่าอย่างไรแล้วนะ
‪เป็นมือขวาของปีศาจย่อมดีกว่าขวางทางปีศาจ
‪ข้าจะดูให้ว่าทำอะไรได้บ้าง
‪แล้วนี่
‪เจ้าคิดว่าจะออกมาจากวิหารนั่นได้ ‪โดยที่หน้าไม่เสียโฉมไปกว่าเดิมรึ
‪เจ้าต้องมีลูกมือ
‪ข้ารู้จักพี่น้องที่เหี้ยมโหดเป็นพิเศษ
‪(คอดริงเกอร์และเฟนน์ ‪ให้คำปรึกษาและบริการด้านกฎหมาย)
‪สวัสดี
‪เจ้าโชคดีที่กับดักเสีย
‪ปกติมันจะยิงเหล็กแหลม ‪ขนาด 20 นิ้วออกมาจากสลัก
‪เมื่อสองสามคืนก่อนยิงพ่อค้าเร่ได้คนหนึ่ง
‪ข้ายังได้ยินเสียงกรีดร้องของเขาอยู่เลย
‪- น่ากลัวจริงๆ ‪- ใช่
‪- ท่านคงเป็นเอลลิส คอดริงเกอร์ ‪- ใช่
‪ข้าชื่ออิสทริด
‪นี่คือเอลฟ์และมนุษย์ของเฮน เกดิมเดียทใช่ไหม
‪คนคิดว่าหายไปหมดทุกฉบับแล้ว
‪ใช่ เรามีงานวรรณกรรมและตำรา
‪ที่หายไปจำนวนมากที่นี่
‪นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ค่าบริการของเราแพงมาก
‪เมื่อกี้เจ้าบอกว่าเจ้าต้องการอะไรนะ…
‪ใช่
‪ข้าต้องการข้อมูล
‪อ๋อ ใช่ ข้อมูล
‪ข้อมูลคือพลัง
‪หากตกอยู่ในมือคนชั่ว มันอาจเป็นอาวุธได้
‪ขอถามหน่อย นี่เจ้ากำลังทำหน้าที่
‪แทนสเตรกอบอร์รึเปล่า
‪อย่าโกหกข้านะ
‪เปล่า
‪และ
‪ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าเป็นใคร
‪เรารู้อะไรหลายอย่าง
‪เรารึ
‪นี่เฟนน์รึ
‪ข้าคือเฟนน์
‪แมวชื่อเอสเมอรัลด้า
‪เจ้าหาข้อมูลแบบใดอยู่รึ
‪คือ
‪ข้าได้ยินเรื่องดีๆ เกี่ยวกับพวกท่านมามาก
‪ว่า
‪สามารถถามคำถาม
‪ที่ละเอียดอ่อนกับท่านได้
‪คำถามที่ละเอียดอ่อนเป็นคำถามที่เราชอบที่สุด
‪- มันแพงมาก ‪- แพงมาก
‪ข้าอยากรู้ว่าวิทเชอร์
‪เสาหิน และเด็กหญิงลึกลับ ‪เกี่ยวอะไรกับนิล์ฟการ์ด
‪ถ้าอย่างนั้นก็…
‪แค่นี้พอไหม
‪นี่คือเงินมาร์คของชาวนิล์ฟการ์ด
‪เจ้าทำงานให้พวกเขารึ
‪สำคัญด้วยรึ
‪ก็แค่มันจะทำให้เจ้าน่าสนใจมากขึ้นน่ะ
‪เด็กผู้หญิงคนนั้นคือซิริลาแห่งซินทรา
‪แล้วท่านรู้ได้อย่างไร
‪อย่างที่บอก
‪เรารู้อะไรหลายอย่าง
‪- เจ้าทำงานที่นี่รึ ‪- ข้ารึ
‪ข้าเป็นนักประวัติศาสตร์ กำลังฝึกอยู่น่ะ
‪เจ้าต้องใช้สิ่งนี้เพื่อเริ่มเรียน
‪นี่ลูกแก้วรึ
‪มันใช้ทำอะไรกันแน่
‪ข้าไม่แน่ใจ
‪เป็นนักประวัติศาสตร์ที่ค่อยไม่เก่งนะ
‪นั่นเป็นเครื่องมือสำหรับผู้วิเศษน่ะ
‪ข้าไม่ได้อยากอวดนะ แต่เครื่องมือข้าใหญ่กว่านั้น
‪และทรงพลังกว่ามาก
‪ความรู้น่ะ
‪อย่างหนังสือเล่มนี้ ‪มันเกี่ยวกับเรื่องที่น่าทึ่งทุกแบบ
‪เช่น เจ้ารู้ไหมว่านักทำนายฝันบางคน ‪สามารถรำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตได้
‪ด้วยการจ้องภาพวาดเท่านั้น
‪และนี่คือสิ่งที่ข้าชอบที่สุด
‪มีตำนานเกี่ยวกับหอคอยที่หายไปนาน ‪ที่ไหนสักแห่งในมหาทวีป
‪ที่เคยเชื่อมต่อกับเกาะ… ขอโทษ
‪เครื่องมือขนาดใหญ่ของเจ้า ‪เกือบทำนิ้วเท้าข้าหักแล้ว
‪ขอบใจที่เดินมาส่งที่นี่นะ
‪ข้าจะไปฝึกวิชาแล้ว
‪ไม่ว่านี่คืออะไรก็ตาม
‪จงตามหาข้า
‪ขโมยข้า
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ไม่มี ข้าแค่ชื่นชมสถาปัตยกรรมอยู่น่ะ
‪อ๋อ มันงดงามมากใช่ไหมล่ะ
‪บ้าเอ๊ย
‪เดี๋ยวข้าไปหา ซิริ
‪เป็นไปได้อย่างไร
‪ข้าไม่สน
‪เกรอลท์ รู้ไหมว่าต้องทำอย่างไรกับสิ่งนี้
‪- ขอโทษ ‪- ซิริ
‪ขอโทษ…
‪นี่คือ…
‪เพื่อนรักของข้า
‪เพื่อนรักรึ
‪นี่คือเยนเนเฟอร์
‪ท่านคือเยนเนเฟอร์รึ
‪และเจ้าคงเป็น…
‪เด็กจากกฎแทนคุณของเขา
‪ไอ้พวกหูแหลมมันคิดว่า ‪จะมาเป็นพวกเดียวกับเราได้
‪ฟรินจิลลาเสียสติไปแล้ว
‪ขอบคุณทวยเทพที่เจ้ากลับมาพอดี
‪พวกเอลฟ์อดทนมามาก ‪และนิล์ฟการ์ดก็มอบที่หลบภัยให้พวกเขา
‪ดูเหมือนความภักดี ‪จะเป็นสิ่งตอบแทนที่ได้จากการลงทุนนะ
‪ความภักดีต่อใคร
‪นี่ไม่ใช่สิ่งที่เปลวเพลิงสีขาวทำนะ
‪นี่คือฝีมือฟรินจิลลาทั้งหมด
‪ต้องถือดาบแบบนี้ แบบนี้เลย
‪ได้ไหม แบบนี้
‪เพื่อว่าเวลาพวกมันโจมตี…
‪พร้อมป้องกันตัวเองแล้วใช่ไหม ดี!
‪บางทีการสาธิตที่เหมาะสม ‪อาจช่วยลูกศิษย์ของเจ้าได้นะ
‪- เจ้าไม่ต้องสู้กับเขาหรอก ดาร่า ‪- เราไม่ได้จะสู้กัน
‪เราอยู่ข้างเดียวกัน
‪จำไม่ได้รึ
‪มาสิ!
‪จงเชื่อมั่นในตัวเอง
‪เข้ามาเลย
‪- พวกเจ้าสู้อย่างกับนางฟ้า ‪- เป็นไปไม่ได้
‪- เพราะพวกเจ้าฆ่าพวกเขาหมดแล้ว ‪- ฟิลาแวนเดรล!
‪เด็กจะคลอด ก่อนกำหนด!
‪ไอ้มนุษย์ดวงแข็ง
‪ท่านหวังจะให้ข้าเชื่อจริงๆ รึว่ายูนิคอร์นมีจริง
‪มันมีอยู่จริงนะ
‪ข้าเคยมียูนิคอร์นสตัฟฟ์อยู่ตัวหนึ่ง
‪จนกระทั่งมันเสียหาย
‪ภายใต้สถานการณ์ลึกลับ
‪ข้าอยากเห็นมันในสักวัน
‪เจ้าจะเป็นกลุ่มคนที่หายาก
‪พวกมันเข้าหาคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์เท่านั้น
‪ซึ่งทำให้ข้านึกขึ้นได้ว่า
‪เจ้าไปได้มันมาได้อย่างไร
‪ดูพูดเข้า
‪ข้าคือดวงประทีปแห่งความบริสุทธิ์นะ
‪ท่าน…
‪รอดตายในซอดเดนได้อย่างไร
‪ข้าก็เกือบไม่รอด
‪ข้าเป็นหนึ่งในผู้โชคดี
‪ขึ้นอยู่กับความหมายของคำว่าโชคของเจ้า
‪เกรอลท์บอกว่า
‪ท่านเป็นผู้วิเศษที่ทรงพลังที่สุดที่เขารู้จัก
‪เขาน่ารักจริงๆ ที่ชม
‪เจ้ามาพักที่นี่เพื่อรักษาตัวรึ
‪เจ้าบาดเจ็บหรืออะไรรึเปล่า
‪เปล่าเลย
‪สัตว์ประหลาดเลิกกัดและข่วนมาเป็นสิบปีแล้ว
‪แล้วเจ้าล่ะ
‪ข้าบังเอิญได้พบกับ
‪เพื่อนรักของเจ้าอีกคน
‪เขาเล่าให้ข้าฟังว่าเกิดอะไรขึ้นที่อะเร็ททูซา
‪เจ้าเลยมาที่นี่รึ
‪ซ่อนตัวจากกลุ่มภราดรภาพรึ
‪ใช่
‪เป็นสองสามเดือนที่ไม่ง่ายเลย
‪แต่ดูเหมือนว่าในที่สุดทุกอย่างจะเริ่มดีขึ้นแล้ว
‪ข้าเคยฝันถึงท่านด้วย
‪ก่อนที่ข้าจะรู้ด้วยซ้ำว่าท่านมีตัวตน
‪ความฝันเป็นลางบอกเหตุที่ทรงพลัง
‪เราอาจถูกลิขิตให้ต้องมาพบกันก็ได้
‪ข้าจะไปนอนแล้ว
‪บางทีข้าอาจจะ
‪ฝันเห็นว่าสิ่งนี้ใช้อย่างไร
‪ทางเดินที่นี่วกวน ข้าเดินไปส่งนะ
‪ไม่ ไม่เป็นไร
‪ข้า
‪หาทางเองได้
‪- เร็วเข้า เบ่ง! ‪- เร็วเข้า
‪เร็วเข้า เบ่ง
‪เร็วเข้า
‪ใช่
‪เจ้าทำได้
‪สิ่งเดียวที่ข้าต้องการคือให้เด็กคนนี้รอดชีวิต
‪ได้มีชีวิต
‪สิ่งเดียวที่เจ้าต้องทำคือเบ่ง
‪- เบ่ง! ‪- อีกครั้งนะ
‪เร็วเข้า
‪อย่างนั้นแหละ
‪นางไม่หายใจ
‪เร็วเข้า
‪เร็วเข้า เจ้าตัวเล็ก เร็วเข้า
‪หายใจสิ
‪มีอะไร
‪ทำไมนางไม่ร้องล่ะ
‪เร็วเข้า
‪มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
‪หายใจสิ หายใจ
‪เร็วเข้า
‪ทำได้อย่างไร ใช้ศาสตร์มืดรึ มนตร์ดำรึ อะไร
‪ไม่ได้ใช้เวทมนตร์เลย
‪แค่ความอบอุ่น
‪คืนนี้เอลฟ์คนใหม่ถือกำเนิดแล้ว
‪ขอทางหน่อย
‪เกรอลท์รู้ไหมว่าเจ้าออกมาเดินเตร่ ‪ในโถงของข้าโดยไม่มีใครดูแล
‪เขาต้องรู้ด้วยรึ
‪จุดเทียนเพื่ออะไรรึ
‪เพื่อต้อนรับคนพลัดหลงที่มาทีหลัง ‪ที่ต้องการที่หลบภัย
‪และบางครั้งข้า…
‪ข้าจุดเทียนเพื่อระลึกถึงคนที่ข้าเสียไป
‪ให้ข้าช่วยไหม
‪เอาสิ
‪แด่เมอร์ราฮ์
‪แด่โรช
‪แด่เมาส์แซค
‪เมาส์แซครึ
‪เขาเป็นใคร
‪เขา…
‪ตายเพราะพยายามปกป้องข้า
‪งั้นเขาก็คงรักเจ้ามาก
‪ใช่
‪ข้าแค่
‪อยากให้เขาบอกข้าว่าข้าเป็นอะไรกันแน่
‪ไม่มีใครบอกข้าสักคน
‪จนกระทั่งพบเกรอลท์
‪บางครั้งผู้อาวุโสของเราก็พยายามปกป้องเรา
‪โดยไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของเรา
‪ยายของข้าแข็งแกร่ง
‪กล้าหาญ
‪ไม่เคยหลบซ่อนอะไรทั้งนั้น
‪นางรักข้ายิ่งกว่าอะไร
‪แต่นางเกลียดเอลฟ์
‪ความเกลียดชังคือวงจร ‪ของความกลัวและความสิ้นหวังที่ไร้ที่สิ้นสุด
‪และใครจะรู้ว่าอะไรมาก่อน
‪บางทีการเสแสร้งของยายเจ้า ‪อาจมีรากฐานมาจากสิ่งที่เที่ยงธรรมรึเปล่า
‪ความปรารถนาที่จะปกป้องเจ้า
‪นางทำได้แย่มาก
‪พลังที่แท้จริงของเจ้า ‪มีอยู่มากกว่าในเลือดของเจ้า ซิริ
‪เมื่อได้รับการชี้นำอย่างเหมาะสม
‪เจ้าอาจจะสามารถ ‪ทำลายวงจรแห่งความเกลียดชังนี้ได้
‪จนสิ้นซาก
‪ท่านเชื่อเช่นนั้นจริงๆ รึ
‪ต้องรอดูกันต่อไป
‪ต้องจุดเทียนอีกแค่ร้อยเล่มเท่านั้นเอง
‪ในทิศทางนั้น
‪ข้าควรทำอย่างไรกับสิ่งนี้
‪ข้าคิดไม่ออก
‪เกรอลท์เชื่อในตัวเจ้า
‪ข้าก็เช่นกัน
‪ความรักน้อยๆ ของเรา
‪ใช่ ความรักน้อยๆ ของเรา
‪เร็วเข้า
‪เจ้าเคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนไหม
‪เบิกบานเหลือเกิน
‪แค่ครั้งเดียว
‪หลังจากที่ยูเซอร์เพอร์ถูกโค่นล้มแล้วผู้คนลุกฮือ
‪ข้าใช้เวลาสักพักกว่าจะเป็นอิสระได้
‪และกว่าจะรู้สึกอะไรได้ จริงๆ นะ
‪แล้วดูเจ้าตอนนี้สิ
‪เจ้ามอบสิ่งนี้ให้พวกเขา
‪ความหวัง
‪แต่ข้าอดสงสัยไม่ได้ว่า ‪ความหวังนี้จะส่งผลอะไรกับพันธมิตรของเจ้า
‪จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อพวกเอลฟ์ ‪ตัดสินใจว่าพวกเขาตั้งถิ่นฐานใหม่เองได้
‪โดยไม่ต้องให้นิล์ฟการ์ดช่วย
‪ข้าหวังว่า
‪ข้าจะคิดผิดนะ
‪จริงๆ
‪เปลวเพลิงสีขาวเขียนถึงเจ้า
‪เราควรคาดหวังว่าเขาจะมาเร็วแค่ไหน
‪เร็วๆ นี้แหละ
‪พวกเขาจะเอามันไป
‪อย่างแรกคืออำนาจของเจ้า
‪จากนั้นก็อิสรภาพของเจ้า
‪เจ้าคิดถึงข้าไหมหลังจากเคนกอร์น
‪เป็นครั้งคราว
‪ข้าจินตนาการถึงเจ้าบ่อยทีเดียว
‪ว่าโกเลมกำลังควักอวัยวะภายในของข้ารึ
‪ไม่ ว่าโกเลมกระชากหัวท่านออกมาต่างหาก
‪เจ้าทำให้ข้าเจ็บปวด
‪ข้ารู้
‪เจ้าไม่ได้เจ็บปวดคนเดียวหรอก
‪ข้ารู้
‪ทำไมถึงเปลี่ยนใจไปรับเด็กมา
‪ตอนนั้นเจ้าดูมั่นใจมากว่ามันเป็นความผิดพลาด
‪มีหลายอย่างเปลี่ยนใจข้า
‪เจ้าคือหนึ่งในนั้น
‪ข้าบังเอิญพบกับแจสเคียร์ด้วย
‪ที่ออกซ์เซนเฟิร์ท
‪เขามีปัญหานิดหน่อย
‪ปัญหาแบบไหน
‪มีไอ้งั่งคลั่งไฟคนหนึ่งตามล่าเขา ‪เป็นผู้วิเศษ ข้าไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
‪เขากำลังหาข้อมูล เกี่ยวกับเจ้า
‪เขากำลังตามหาซิริ
‪ทำไม นางเป็นอะไรกับเขา
‪เยน
‪หัวใจเจ้าเต้นแรงตลอดเวลาเลย
‪เจ้ากังวลใจ
‪แล้วทำไมล่ะ
‪เจ้ามาที่นี่ทำไม
‪ข้ามีบาดแผลที่ไม่ยอมหาย
‪เจ้ายังอยากมีลูกอยู่รึ
‪ไม่…
‪ครั้งนี้มันต่างออกไป
‪หวังว่ามันจะต่างออกไปสำหรับเราทั้งคู่
‪ข้าต้องตามหาซิริ
‪ไม่เอาน่า
‪บางทีอาจจะไม่มีปริศนาอะไรเลยก็ได้
‪กษัตริย์บางพระองค์ ‪ก็สร้างรูปปั้นเพราะหลงตัวเอง
‪บางทีกษัตริย์เอเมียร์อาจจะสะสมเสาหินก็ได้
‪เขาอาจจะอยากให้ซิริลา ‪มีสิทธิ์ในซินทราอย่างชอบธรรมก็ได้
‪ข้อเท็จจริงที่ไม่เกี่ยวข้อง
‪ใช่ มันอาจเป็นความบังเอิญล้วนๆ ก็ได้
‪ที่เอเมียร์อยากได้ตัว ‪เจ้าหญิงที่มีพลังลับทำลายเสาหิน
‪เพื่อสิทธิ์ในบัลลังก์ของนาง ‪ที่เขาใช้กำลังยึดไปแล้ว
‪รู้ไหม เฟนน์
‪ข้ากำลังคิดว่า
‪เราจะได้คำตอบเร็วขึ้นได้อย่างไร
‪ประชดประชันให้มากขึ้นอีก
‪มียีนหนึ่งที่ปรากฏในบันทึกลำดับวงศ์ตระกูล ‪ของซินทราอยู่ตลอด
‪แต่ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน
‪สะกดซิ
‪มันคือ…
‪ลีช… อาร์ด… รัท
‪อาร์ด… ลารา
‪คอด ไปเอาม้วนหนังสือมา
‪ไปเอาม้วนหนังสือมา
‪ได้ๆ
‪ม้วนนี้นะ
‪ดูเหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่จะมียีนนั้น
‪ท่านคิดว่ามันเป็นการเรียกชื่อผิดหรือว่า
‪เป็นโรคที่พวกเขาพยายามปกปิด
‪"และเมื่อประจักษ์ว่าพวกมนุษย์เป็นศัตรู
‪นำมาซึ่งความตายและการทำลายล้าง
‪เพิ่มจำนวนและบุกรุกดินแดนของพวกเขา
‪เอลฟ์จึงสร้างอาวุธ
‪เพื่อทำลายพวกเขา"
‪แพร์ฮาบินแปลว่าอาวุธ
‪แต่นี่เขียนว่าแพรทิน
‪ซึ่งคล้ายกับแดรทินมากกว่า
‪มันเป็นการแปลผิด
‪เอลฟ์ไม่ได้สร้างอาวุธ
‪พวกเขาสร้างนักรบ
‪ลาร่า ดอร์เรน
‪นั่นคือภารกิจของพวกเขา
‪ของเคียร์ ของกษัตริย์…
‪เพื่อตามหานาง
‪นางคือเหตุผลที่พวกเขามาที่ซินทรา
‪เหตุผลของเรื่องทั้งหมดนี้
‪ข้ารู้เพราะข้าช่วยซิริหนีเอง
‪แล้วข้าก็คลาดกับนางเอง
‪(คำพยากรณ์ของอิธาลีน)
‪"ข้าพูดกับเจ้าอย่างมั่นใจ…
‪ยุคแห่งดาบและขวานใกล้เข้ามาแล้ว"
‪ยาร์เร
‪ยาร์เร เกิดอะไรขึ้น
‪เป็นอะไรรึเปล่า ใครเป็นคนทำ
‪ออกไป ตามหาเกรอลท์นะ
‪สวัสดี ซิริ
‪ดีจริงๆ ที่ได้เจอหน้าเจ้าของชื่อเสียที
‪เคยเจอพี่น้องมิเชเลตรึยัง
‪ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใคร ‪แต่หากเข้ามาใกล้กว่านี้ เจ้าจะต้องเสียใจ
‪ข้าคิดว่าเราจะลองเสี่ยงดู
‪ซิริ!
‪ถ้าข้ารู้ว่าต้องตามเจ้ามาจากออกซ์เซนเฟิร์ท
‪ข้าคงไม่ต้องเสียเวลาไปสอดแนมที่เคียร์มอเรนห์
‪แผลเป็นสวยนะ ไอ้สวะ
‪ไอ้งั่งคลั่งไฟรึ
‪โชคไม่ดีที่ใช่
‪พาซิริไป
‪หลังจากนี้ข้าจะไปหาเจ้า
‪ไปกันเถอะ
‪ไม่มีทางออกเลย
‪ทำอย่างไรกันดี
‪ข้าไม่รู้
‪ผู้วิเศษที่ทรงพลังที่สุดที่เกรอลท์รู้จักรึ โม้แล้ว
‪มันซับซ้อนน่ะ
‪สิ่งนี้สัมผัสได้ถึงเวทมนตร์
‪และมันไม่ใช่ของข้า
‪ซึ่งแปลว่าเจ้าต้องพาเราออกไปจากที่นี่
‪- อย่างไร ‪- ข้าจะสอนสิ่งแรกที่ข้าเรียนรู้ให้กับเจ้า
‪พูดตามข้านะ
‪[ภาษาบรรพบุรุษ]
‪ข้ากลัว
‪ซิริ เราต้องลอง
‪[ภาษาบรรพบุรุษ]
‪บทเรียนที่หนึ่ง
‪นึกภาพผลลัพธ์
‪ทำให้มันเกิดขึ้น
‪[ภาษาบรรพบุรุษ]
‪ซิริ!
‪เยน!
‪หยุดนะ
‪ข้าก็อยากหยุดนะ
‪เจ้าทำได้แล้ว
‪เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
‪ข้ามีเรื่องต้องบอกท่าน
‪ท่านควรจะรู้ว่าขวดฉีดยา
‪สารก่อกลายพันธุ์
‪มันหายไปแล้ว
‪และมีที่ที่ข้าต้องไป
‪ลาก่อน เวเซเมียร์
‪"และเมื่อเด็กทารกเกิดมา ‪ทุ่งเฟนน์เวดก็เบ่งบานทันที"
‪"แล้วลาร่า ดอร์เรนก็สูดหายใจเฮือกสุดท้าย
‪ร้องว่า 'จงรู้ไว้'"
‪"'คำสาปของข้าจะติดตาม ‪ลูกหลานของเจ้าไปจนถึงคนรุ่นที่สิบ'"
‪"'จนกว่าเสาแห่งกาลและปริภูมิจะสั่นไหว
‪และเปิดรับคนของข้า'"
‪"'แล้วการแก้แค้นของข้า
‪จะเกิดขึ้นอีกครั้ง'"
‪อะไรกัน คาลานเธ่ปิดบัง ‪สายเลือดเอลฟ์ของนางไว้
‪เพราะนางรู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในนั้นงั้นรึ
‪อาวุธตามรุ่นวัย
‪(ประกาศจับ)
‪ทริซ
‪มาทำอะไรที่นี่
‪ข้าภักดีต่อท่านนะ ทิซเซอา
‪ไม่ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นที่อะเร็ททูซา แต่เรื่องนี้…
‪- เรื่องนี้ใหญ่กว่านั้น ‪- มีอะไรรึ
‪ข้ามั่นใจว่า
‪เลือดของนางแค่หยดเดียวสามารถเปลี่ยนโลกได้
‪หากตกอยู่ในมือคนชั่ว
‪นางจะทำลายโลกนี้
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล