SERIAL NETFLIX
Cirillo Fiono Elen Riannon, dla ciebie to żart?
- Kiedy mówiłem, że masz być gotowa… - Myszowór?
…myślałaś, że żartuję?
Obym nie znalazł brudnych haceli w twojej kieszeni.
Czy to sen?
Zamieni się w koszmar, jeśli zaraz się nie zbierzesz!
Ceremonia zaczęła się 20 minut temu,
a babka zapełniła już twój karnet.
Moja babka?
Tak. Zaczyna już tak dziwnie…
zagryzać zęby, wiesz jak.
Co tu się odpieprza?
Zważaj na słowa, księżniczko.
Co robisz?
To naprawdę ty.
Zwariowała.
Środek bankietu, a ta klepki gubi. Wiesz co?
To…
jest nieważne. Idziemy.
Geralt!
Geralt.
Posłuchaj mnie.
Zdradziłaś nas.
Proszę, to nie tak, jak myślisz. Pozwól mi wyjaśnić.
Voleth Meir objawiła mi się jako dziewczynka.
Jakaś popieprzona wersja mnie.
Tak, żywi się cierpieniem!
Ale wszyscy na tym Kontynencie cierpią.
Voleth Meir jest bardziej konkretna.
Wyjaśnij.
Znajduje twoją słabość.
Ziejącą ranę w sercu. Coś, co odbiera ci nadzieję.
I wsadza w to swoje paluchy,
a od tego bólu zrobisz wszystko.
Nawet poświęcisz niewinne dziecko.
Tak. Ale ja się na to nie zdobyłam!
Geralt.
To nic dla ciebie nie znaczy, ale już rozumiem, jaka jest wyjątkowa.
Gdy Chaos mnie opuścił, nie sądziłam, że znów poczuję tę iskrę, to życie,
ale Ciri nimi promienieje.
W świątyni, gdy pomogłam jej nad tym zapanować
i otworzyła portal z moimi wskazówkami, poczułam…
Wiem, jak to jest, Yennefer.
Nie wiem, czego Voleth Meir chce od Ciri,
ale musimy ją chronić.
Ja muszę ją chronić.
Vesemirze.
Ciri. Co tu się dzieje?
Geralt?
Tam jest jakaś kobieta.
Starsza, w czarnej szacie.
To Voleth Meir.
Tutaj?
- W Kaer Morhen? - Gdzie teraz jest?
Widziałam, jak wychodzi z pokoju Everarda. Zróbmy coś.
Zabiła ich.
Everarda i Gwaina.
Jak udało ci się uciec?
Krzyczałam.
I obyło się bez szkód?
Nie wiem.
Nie obudziło Vesemira?
Geralt.
Boję się. Proszę.
Mów, czego chcesz.
Nie wierzę, że Ciri to zrobiła.
Zabiła naszych braci w naszym domu.
To stworzenie to nie Ciri.
Zbierz wszystkich pozostałych.
Vorteka.
Mereka.
Mereka też dopadła.
Zbierzcie jak najwięcej eliksirów.
Nie wiemy, do czego jest zdolna.
Do zbrojowni!
Znajdźcie Ciri!
Nie walczysz z Ciri.
Gdy zabiłeś Eskela, byłem załamany.
Ale postąpiłeś słusznie. Tak było trzeba.
Tak samo teraz.
Ciri należy zlikwidować.
Córka czy demon, wyrządziła zbyt wiele szkód.
Wiedźmini nie zabijają ze strachu, tylko żeby ratować innych.
To moje słowa.
Zgadza się.
Teraz to brzmi jak stek bzdur.
Eskel, Remus,
Gascaden, Sorel, Gwain.
Na drzewie wisi zbyt wiele medalionów.
Ale przelanie krwi Ciri
nie zwróci im życia.
To ty uznałeś, że jest dość silna, by zostać wiedźminką.
Tak kiedyś było ze mną.
Ona to przetrwa.
Ciri cię potrzebuje.
I ja również.
Wilku…
Przekonam Voleth Meir, by opuściła jej ciało.
Gdy demon wyjdzie i wróci do swojej cielesnej formy, uwięzimy ją.
Czy to zadziała?
Nie wiem.
Największe szanse mamy razem, Vesemirze.
Proszę, zaufaj mi.
Jaskier!
- Wstawaj! - Za dużo wiewiórek.
Jaskier! Potrzebuję cię.
Ciri została opętana.
Jasne, jak ostatnio obudziłem się obok ciebie,
złapałaś mnie za jaja i wysadziłaś budynek…
Rusz się!
Do kurwy nędzy.
Chwila. Jak to opętana?
Jesteś pewien?
Powiedział…
Dijkstra powiedział, że już mnie nie potrzebuje.
Ma inne sposoby, by dostać to, czego chce.
Cirillę z Cintry?
Tak.
Co ma…
Co miała z tym wspólnego nasza córka?
Dlaczego Redania nas zaatakowała?
Bo zawarliśmy sojusz z Nilfgaardem.
Bo jesteśmy elfami.
Nienawidzą nas.
Zawsze nienawidzili.
Kształt naszych uszu wystarczył im za powód.
Tak…
Tak mi przykro.
Siedziałem w więzieniu…
Powiedział, że celem jest Nilfgaard, a ja…
go nie przejrzałem.
Nigdy bym nie pomyślał…
Ratowałeś własne życie.
To nie twoja wina.
Zbierzcie konie.
Zanim mi wszystko wyjaśnisz,
powiedz, że pichcisz miksturę na kaca.
Bo czuję, jakby mi łeb utknął w tyłku
takiego spasłego, niewyżytego seksualnie kozła.
Co my tu robimy?
Voleth Meir to pasożyt. Usuniemy ją, nie zabijając żywiciela.
Znowu ta Bezśmiertna Matka. Mów dalej.
Nada się zaklęcie wydobywające albo rozdzielające.
Owszem, gdybyś miała swoją magię. A nie masz.
Gdybym tylko miała magię.
Muszę sobie radzić z tym, co znajdę w laboratorium.
To się przyda.
Hurra, kamyczek. Jesteśmy uratowani!
Aktywny jaspis.
Daje ciepło, energię, równowagę.
Złota wilga.
Co złote? Wilgoć?
To pewnie coś świńskiego.
Neutralizuje trucizny w krwiobiegu.
- Dla mnie wszystko mogłoby być świńskie. - Jaskier!
Ja wciągnęłam w to Ciri, więc teraz muszę jej pomóc.
- Co mam robić? - Znajdź Geralta.
- Daj mu jaspis. - Po co?
Pomaga naprawić krzywdy. On będzie wiedział.
Chwila. A ty co zrobisz?
To, co wiedźmom wychodzi najlepiej. Uwarzę eliksir.
Chodź, Ciri.
Jest nawet lepiej, niż pamiętam.
Na pewno dobrze się czujesz?
Lepiej niż kiedykolwiek.
Twoja wnuczka.
Od członka rodziny królewskiej mogę chyba wymagać…
Minimum szacunku?
Tak.
Wybacz spóźnienie.
Wiem, że masz mnie za zbyt surową, dziecko.
Skąd.
Rozumiem, że chcesz mnie chronić.
Oczywiście.
Bo bez ciebie nie byłoby tu tak samo.
Wasza Wysokość, czy zaszczycisz mnie tańcem?
- Bardzo chętnie… - Z miłą chęcią, Martinie.
Sprawdź jeszcze raz.
Na przyjazd cesarza wszystko ma być idealne.
O co chodzi?
Elfy.
Część z nich zniknęła.
Zawsze są jacyś uciekinierzy.
To było do przewidzenia.
Wśród nich Francesca i Filavandrel.
Zwiadowcy donoszą, że jadą na północ
na skradzionych koniach.
By dopaść zabójcę ich dziecka.
Wszyscy oskarżają Redanię.
Gdyby mi powiedziała, zaoferowałabym wsparcie.
Oddziały, naszą armię.
- Wszystko, o ile… - O ile by wróciła?
Tak.
Dlaczego?
Czemu jest dla ciebie aż tak ważna?
- To moja przyjaciółka. - Nie.
Nie.
Jest kluczowa dla twojego planu.
Żeby Emhyr uznał cię za cenną przywódczynię.
Tak.
To również.
Ale odeszła.
Zgodnie z twoim planem.
Zastanów się.
Dziecko dało im nadzieję.
Powód, by żyć, a nie ginąć w walce.
I nagle zostaje zamordowane?
A teraz…
elfy ruszyły zniszczyć królestwa naszych wrogów.
Co? Co chcesz powiedzieć?
Że ci się udało.
Twój plan działa.
Nigdy bym czegoś takiego nie zrobiła.
Sama to powiedziałaś.
Gdy przyjedzie Emhyr, mam się wykazać.
Pozwól mi.
Gdzie jesteś, Ciri?
Ciri?
Ciri!
Wyjdź, dziewczyno!
Ciri!
Wcale nie chcesz uciec.
Tak wielu zginęło.
Zniszczył ich ten przeklęty Kontynent.
Oddaj mi Ciri.
Podaj swoją cenę.
Jest tutaj!
Będę ochraniał tyły.
To nie kwestia ceny.
Tylko kosztów.
- Spokojnie, chłopcy. - Czego pragniesz?
Uwolnij ją,
a dostaniesz mnie.
Kusząca oferta.
Jaki cudowny ból moglibyśmy razem zadać.
Ale na to już za późno.
Geralt!
Yennefer kazała mi…
Psiakrew.
Jesteś zajęty.
No tak.
Ja cię pieprzę.
Ciri!
Nie.
Co to za popieprzone bazyliszki?
Powiem ci, jak je zabiję.
Nie oddam cię jej, Ciri.
Kurwa!
- Yrden, teraz! - Wilku!
Vesemirze, dam radę!
Musimy ją powstrzymać.
Mów, czego od niej chcesz.
Do czego jej potrzebujesz?
Ona jest przyszłością.
A ty stoisz mi na drodze.
Ciri! Usłysz mój głos!
Możesz z tym walczyć!
Bez ciebie nie byłoby tu tak samo.
Geralt!
Naprawić krzywdy?
Cóż, Yennefer, tutaj wielu osobom stanie się krzywda.
Geralt!
Przyda się pomoc!
Pomocy!
Vartok!
Vesemirze!
Pomóż nam!
Vesemirze!
Vartok, za tobą!
Geralt!
Geralt! Yennefer kazała ci to dać!
Daje równowagę, ciepło i…
Nie słyszysz mnie.
Geralt!
Nie!
Nie zbliżysz się.
Zrób to. Pokaż, że już go nie potrzebujesz.
Bądź silna, Ciri.
Odbijamy?
Wiesz, jeśli poślubisz Martina Marbury’ego,
wasze dzieci będą miały wyjątkowy rodowód.
Fuj.
Mój rodowód, Myszoworze.
Opowiesz mi o nim coś więcej?
W tej chwili?
Obawiam się, że nie istnieje dość długa pieśń.
Ale niedługo?
Obiecuję.
Twój ród, księżniczko,
kobiety, które żyły przed tobą,
były niezwykłe.
Ciri!
Możesz z tym walczyć!
Bądź silna, Ciri.
- Geralt! - Nie poddawaj się.
Wiesz, kim naprawdę jesteś.
Księżniczko, wszystko w porządku?
Moja babka.
Czemu nie powiedziała mi prawdy?
O tym, kim jestem.
Moja droga, musisz być wyczerpana.
Twój ojciec będzie zawiedziony, jeśli z nim nie zatańczysz.
Co?
Bądź silna, Ciri.
Nadal dokazuje? Nie wiem, co może mu dolegać.
Tak krzyczy, że sam król Vizimir go usłyszy.
Daj mi go.
Chodź.
Już dobrze.
Ostrzegliśmy, kogo się dało, ale w Redanii nie zostało wiele elfów.
Jesteś tego pewien?
Tylko zemsta pozwoli nam ruszyć naprzód.
Siostro, są inne sposoby.
Wiem, przez co przeszłaś, ale to…
Nie wiesz.
To, co było, nie musi trwać.
Moje dziecko!
[starsza mowa]
Poważnie?
Cholera jasna!
Geralt, mój eliksir wypędzi Voleth!
[starsza mowa]
Vesemirze!
Jeśli ją zabijesz, zabijesz też Ciri!
Biedni wiedźmini.
Czujecie wszystko, nieprawdaż?
Z drogi!
Zwłaszcza nienawiść.
Dokończmy to, Geralt!
Jaspis dodaje odwagi, by naprawić krzywdy.
Nienawiść.
Nasza nienawiść
to ból, który ją wzmacnia.
Nie dostanie jej.
Ciri.
Jeśli mnie słyszysz,
jeśli nas słyszysz,
wróć do domu.
Tak za wami tęskniłam.
Byliśmy tutaj
przez cały czas.
Nie przestaliśmy cię kochać.
Nasza córeczko.
Jeśli mnie słyszysz…
- Geralt? - Jeśli nas słyszysz…
wróć do domu.
Ona nie chce tu być.
Nie jest wasza.
To nie działa, Wilku.
Wróć do nas, Ciri. Słyszysz nas, mała?
Ciri?
Przerwij to.
Ja nic nie robię.
Wierzę w ciebie.
Vesemirze?
Przepraszam za wszystko.
Zostań z nami.
To twoje miejsce.
Zostań.
Zostań z nami.
Nigdzie się nie ruszę.
Dobrze? Zostanę tutaj.
Tylko mnie nie zostawcie.
Nigdzie się nie ruszę.
Zostanę tutaj.
Będę w niej żyć.
Już na zawsze.
Jej chata spłonęła.
Potrzebuje naczynia, by przetrwać w tej sferze.
Ciri nie może uciec.
Chyba że…
Chyba że naprawię tę krzywdę. Moje rany się nie zagoją…
- Yen. - …bo to nie magii mi brakowało.
- Mogę być naczyniem. - Nie.
- Dla niej. - Yen!
[starsza mowa]
Nie!
Nie pozwól nam znowu umrzeć.
Jesteśmy twoją rodziną.
Jesteśmy wszystkim, co masz.
Zasługujesz na wszystko, Ciri.
Pozwól, że oddam ci wszystko, co mam.
Nie wiem, co robić.
Nie odchodźcie.
Błagam.
Wiem, że się boisz,
ale to, co tam widzisz,
nie jest prawdziwe.
Nie rób tego.
Ciri.
- Ciri… - Zostań z nami.
Twoje miejsce jest przy nas.
Powinniśmy być razem.
Ty,
my.
Nie jest idealnie,
ale to będzie prawdziwe.
Twoje.
My jesteśmy twoją rodziną…
i potrzebujemy cię.
Muszę wrócić do domu.
Mamy mało czasu.
Musimy raz na zawsze uwięzić Voleth Meir.
Skoro przyciągasz potwory przez monolit,
możesz jednego odesłać.
Co?
Dasz radę.
Lekcje Yennefer. Ale nie wiem, czy…
Wierzę w ciebie.
W porządku.
Wyobraź sobie rezultat
i do niego doprowadź.
Znowu to samo.
[starsza mowa]
Odchodzi.
Dziecko Starszej Krwi,
gwiazdooka córo Chaosu,
dołącz do naszego Gonu.
Należysz do nas.
Jesteś nasza.
Ciri!
Ciri.
Wróciliście. Jesteś cała?
To były upiory Mörhoggu?
Dziki Gon, tak.
Dzięki tobie jesteśmy już bezpieczni.
To najważniejsze.
Wiedźmini cię potrzebują.
[starsza mowa]
Sapiesz jak zdychający mamut.
Ale z nas wielka, szczęśliwa rodzinka, co?
Nie.
Niech będzie.
Dokąd się udaliście?
Wciąż próbuję to zrozumieć.
Widziałem Dziki Gon.
Musimy zebrać więcej zapasów.
Odbudować siły.
Ciri i ja nie możemy zostać.
Musimy jechać dalej.
Wybacz, powinienem był ci zaufać!
Vesemirze, to nie dlatego.
Demon. Dziki Gon.
Jest czymś naznaczona i to jeszcze nie koniec.
Jeśli czarodzieje i królowie odkryją, że żyje i do czego jest zdolna…
nie przestaną jej ścigać.
Miała zielone oczy!
I popielate włosy.
To była ona.
Lwiątko z Cintry
było w Sodden z wiedźminem.
Czemu wcześniej o tym nie słyszeliśmy?
Sigismund Dijkstra odwiedził Aretuzę. Próbował coś wywęszyć.
Czyżby sprawdzał, czy Bractwo wie, że Cirilla żyje?
Tak sądzę, Meve.
Znajdzie Cirillę
i wyda ją za swojego króla.
Zdobywając tym samym prawo do Cintry.
Redania ma już dość bogactw.
Z Cintrą chędożony Vizimir będzie miał nas w garści.
Szpiedzy Dijkstry na pewno szukają jej pod każdym kamieniem.
Muszę to powiedzieć.
Martwa Cirilla sprawiała nam dużo mniej kłopotów.
Wyznaczmy nagrodę za jej głowę.
I za każdego, kto ją chroni.
To dość barbarzyńskie.
Nawet dla mnie.
Witamy w Bractwie.
Zgoda!
Choć droga była wyboista,
nasza sytuacja jest całkiem korzystna.
Elfy pieklą się o śmierć swojego dziecka.
Nilfgaard wykorzysta to do kolejnej wojny.
Północ z pewnością połknie przynętę.
Podczas gdy Kontynent pogrąży się w chaosie,
my skupimy się na odnalezieniu dziewczyny.
Więcej cię nie zawiodę,
panie.
Powinniśmy wrócić do Xin’trea, zanim po nas przyjdą.
Niech przyjdą.
Dokonaliśmy zemsty.
Na tym koniec.
Zemsty?
Gdy przybyli ludzie,
powitaliśmy ich jak równych.
Nie dostrzegliśmy, kim naprawdę są.
Sami wykopaliśmy nasze masowe groby.
Nie chcę zemsty.
- Chcę sprawiedliwości. - Z drogi!
- Chodź tutaj. - Z drogi.
Obserwował nas z brzegu. Mówi, że jest z Xin’trea.
Jestem czarodziej Istredd.
Jesteś człowiekiem.
Przynoszę przydatne informacje.
O księżniczce Cirilli z Cintry.
- To przez nią Nilfgaard zaatakował. - Wiemy.
Szkolili was do ataku, by ją wywabić.
- Pozbądźcie się go. - Nie!
Ona jest Hen Ichaer!
Stójcie!
Wróćcie tu z nim.
Coś ty powiedział?
Ona jest Hen Ichaer.
To Starsza Krew?
Jest jak wy.
Ale inna.
Nigdy nie widziałem takiej mocy.
O czym ty mówisz?
To o niej wieszczyła Ithlinne.
Mówi, że ona może nas uratować.
Co tam mówisz?
Mówię, że wieści o dziewczynie się rozchodzą.
Zaryzykuję stwierdzenie, że teraz będzie ciekawiej, Filippo.
Sprowadź barda.
Czas, by odpłacił swojemu ofiarodawcy.
Odzyskałaś magię.
Czułam, jak wraca, gdy…
Gdy…
Gdy poświęciłaś się dla Ciri.
Zrobiłabym to ponownie.
Bez wahania.
Nie wybaczam ci, Yennefer.
Wiem, że cię skrzywdziłam.
Ale wciąż mam nadzieję, że zaczniemy od nowa.
Wykorzystaj swoją wiedzę, by ją wyszkolić.
Tylko ty pomogłaś jej kontrolować moce.
Nie pozwoliłabym na to nikomu innemu.
Villentretenmerth mówił, że jesteśmy dla siebie stworzeni.
Że jesteśmy sobie przeznaczeni
i nic z tego nie wyniknie,
bo samo przeznaczenie to za mało.
Potrzebne jest coś więcej.
Ona jest czymś więcej.
Zawsze gdy myślę, że mogę ruszyć naprzód,
jakaś siła ściąga mnie z powrotem w ciemność.
Jestem taka zmęczona, Geralt.
Też jestem zmęczony.
I co z tego?
Życie toczy się dalej.
Będziemy się wspierać we trójkę.
Nie unikniemy przeznaczenia.
I nie powinniśmy.
Wiem, czego chciała od ciebie Voleth Meir.
Czego?
Była tu od czasu Koniunkcji.
O tym wiedzieliśmy.
Zawsze zakładaliśmy, że pochodzi z innej sfery.
To tam nas przeniosłam?
Do innej sfery?
Te monolity, które rozbijasz,
które przeciągają nowe gatunki potworów, gdy krzykniesz,
mogą być przejściem do innych sfer.
To mój krzyk ją zbudził.
Dlatego mnie szukała.
Chciała wrócić do domu.
Byłaś kluczem do jej przyszłości.
Nie rozumiem tylko jednego.
Kiedy stałaś się kluczem do przyszłości Nilfgaardu?
Oni wiedzieli jako pierwsi.
Skąd znają o tobie prawdę?
Powstać! Jego Wysokość cesarz Emhyr var Emreis,
Biały Płomień.
Elfy już walczą na północy.
Nie pod naszym sztandarem, ale wypełniają nasz plan.
Oczywiście…
poszukują też dziewczyny.
Z doświadczenia wiem, że elfy dbają wyłącznie o siebie.
Jak przekonałaś ich do walki?
Zabijając ich nadzieję.
Zrzuciliśmy winę na Redanię.
Ale to my zabiliśmy elfie dziecko.
Wszystko dla Białego Płomienia.
Strata dziecka jest…
brutalna.
Ale masz rację,
może przenosić góry.
- Ciężkie czasy. - Desperackie środki.
Fakt, pełne desperacji.
Przekonałem się o tym.
Panie?
Poczułem ją, gdy dotarło do mnie,
że nie mogę dłużej liczyć,
że wypełnicie moją misję.
To ja zleciłem zabójstwo elfiego dziecka.
Musiałem.
Taki rozwój wydarzeń pomoże mi
odnaleźć moją córkę.
Zabrać ich.
KAŻDA OPOWIEŚĆ
MA SWÓJ POCZĄTEK
TWÓRCY WIEDŹMINA I ZMORY WILKA PRZEDSTAWIAJĄ
NIEOPOWIEDZIANY ROZDZIAŁ HISTORII
WIEDŹMIN: RODOWÓD KRWI
Napisy: Magdalena Adamus