Sa wakas, tayo na lang.
Grabe ang gabing ito.
Balita ko nilagyan nila ng gayuma ang alak.
Nagulat ka pa ba?
Nakita mo ba ang suot ni Sabrina?
-Mas matanda siya sa akin nang… -Yen.
Buti na lang tapos na.
Sigurado ka ba rito?
Ikaw ba?
Di ko alam kung ano'ng mas gusto kong gawin, tanggalin itong suot ko
o saksakin si Stregobor gamit ang isang ice sculpture.
Tingnan mo ang kapit niya sa kanya.
Ang Puting Lobo.
Salamat sa pagpunta.
-Ganito ba lagi, maraming nakatitig? -Hindi.
Para sa atin lahat iyan.
Masanay ka na. Buong gabi nila tayong titingnan.
Ang saya.
Dapat alam mo ang teritoryo bago tayo pumasok.
Iyon sina Sabrina Glevissig at Marti Sodergren.
Mahilig silang… magpa-alab.
Ang nasa may fountain ay si Margarita Laux-Antille,
kasalukuyang punong-guro, at si Keira Metz.
Masama kapag sinumpong.
Hayon sina Carduin, Bianca, Marquard, Detmold at ang kapatid niyang si Drithelm,
si Radcliffe, ang nakakayamot,
Artaud Terranova, mabait na salamangkero, mas mabait kapag lasing,
si Vilgefortz, na nagugustuhan ko na kahit anong pigil ko,
si Tissaia de Vries, na kilala mo na,
at si Gerhart ng Aelle, ang pinakamatandang salamangkero.
Inaasahan mong matandaan ko lahat iyon?
Akala ko nag-aral ka sa Oxenfurt?
Wag mong pagtatangkaan.
Nangako na ako sa 'yo.
Ligtas siya sa Loxia hanggang umaga.
Kapag natapos na ang sosyalan at nagsimula ang totoong tipunan,
saka tayo kikilos.
Ang gabing ito ay para paikliin ang mga distansiya.
At maghimok ng pagkakasundo habang napakaganda ng gabi.
-Kaya magpakabait ka. -Lagi akong mabait.
Nakalimutan mo na ang party ko sa Rinde?
Pati 'yong mahiwagang hedgehog at ang Law of Surprise?
Komplikado iyon.
Pero ito, simple lang.
Dapat walang sisira ng kasiyahang ito,
kaya, mahal, tigilan mo ang pagkain na parang kang ginugutom.
At kung may gustong kumausap sa 'yo, kausapin mo rin, agad-agad.
At kahit gaano katawa-tawa ang suot nila, wag mong tititigan nang matagal.
Yennefer.
At ang kanyang witcher.
Hindi pa tayo napakilala sa isa't isa.
Geralt, siya si Sabrina Glevissig ng Ard Carraigh, dati kong kaklase.
Marami na kaming pinatuloy na espiya, magnanakaw, at mamamatay-tao sa Aretuza,
pero wala pang witcher.
-Aba. -Ang tagal kang itinago ni Yen.
Mukhang gutom ka.
Gusto mong tumikim?
Ano sa tingin mo, Witcher?
Sa tingin ko, napakaganda ni Yen ngayong gabi. Di ba?
At di siya nagsisinungaling. Nakakainis.
Sabrina, di dapat ganyan sa bisita. Hindi siya sanay sa telepathy.
Bakit mo pa dinala ang alaga mo, kung hindi namin siya…
puwedeng paglaruan?
Mahal, kumuha ka kaya ng maiinom?
Magandang idea.
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
-Alam mo ang mas masaya kaysa sa sex? -Ano?
Asarin ang Tagapagligtas ng Sodden.
Di lahat ng nakikita
Ay totoo
Dalagang marilag sa araw
Matamis ang kanyang mga labi
Banayad ang kanyang pananalita
Halimaw na mabangis sa gabi
Ang iniibig ko'y lumilipad
Matatalas na mga pangil niyang pamaslang
Hahalikan ko ang mahal ko at masasabik…
Philippa, narito ka rin pala.
Nakahuli ka na ng bubuwit?
Vilgefortz. Tissaia.
Narito ka na. Mabuti naman.
-Di ko ito papalampasin. -Maligayang pagbabalik.
Tandaan mo, dapat mo ring ligawan si Artorius,
di lang si Stregobor.
Napag-uusapan na rin lang ang ligawan, nagsimula ka na bang makipagbati?
Gaya nitong kuta ng mga hambog…
Sana nakumbinsi mo siyang magpakabait. Bawal magkamali ngayong gabi.
-Tissaia… -Ano?
Magtiwala ka sa nakikita mo.
Bigyan mo pa si Yen ng ilang oras bago niya galitin ang lahat.
Paumanhin.
-Dijkstra. -Tumabi ka, salamangkero.
Malamang may dahilan.
Philippa, dapat pagalitan kita dahil sinasarili mo ang witcher.
Geralt ng Rivia, mabuti at mayroong isa pang walang mahika na narito,
isang… tulad kong karaniwang tao.
Di lahat ng nakikita
Ay totoo…
Philippa, nais kong kausapin ang witcher nang mag-isa.
Lalaki sa lalaki.
Gawaing Dijkstra.
Alam mong magiging problema ang dalawang 'yon bukas.
Tanga lang ang magtitiwala sa isang puno ng mga espiya at salamangkero niya.
-Magulo na nga, kaunti pa ang makukuha. -May binabalak sila.
Inaasahan na iyan, pero sana man lang
sapat ang tsismis na dala nila para may saysay ang pagpunta nila.
Gusto kong pinapanood kang nag-iisip.
Marami pa akong sasabihin.
Babalikan natin mamaya.
Di lahat ng nakikita
Ay totoo
di lang sa buong Kontinente, pati rito sa Aretuza.
Napagsama man ng tipunang ito ang mga salamangkero,
pero di nito mababago ang paparating na.
Makabubuting iwanan ang hindi pagkiling at pumili ng papanigan.
Redania ang tanging pag-asa mo para mapanatiling ligtas ang Batang Leon.
Simplehan mo ang sinasabi mo, Dijkstra.
Alam mong karaniwang tao ang kausap mo.
Ang sinasabi ko lang, ibigay mo sa amin ang dalaga bago mahuli ang lahat.
Hindi. Mawalang-galang na.
-Di lahat ng nakikita ay tunay na tunay… -Putang inang bastos.
Di lahat ng nakikita
Ay totoo…
Salamat sa pagdalo. Napakahalaga nito sa amin.
Ang saya kong makita ka.
Kailangan kitang makausap.
Nabanggit ni Tissaia na naging sila noong mga bata pa sila.
Unang pag-ibig.
Hinding-hindi malilimutan.
Kung di mo mamasamain…
Ayos lang.
Palarin ka nawa bukas sa tipunan, Witcher.
-Saan ka galing? -Ano'ng sabi ni Istredd?
-Walang oras para diyan. -Ang Melange ay magsisimula na!
-Halika. -Heto na!
-Artaud. -Keira.
Yennefer.
Ano ang "Melange"?
Isa itong sayaw.
Di puwedeng tumanggi.
Geralt.
Nasisiyahan ka ba ngayong gabi?
Mabuti naman.
Witcher.
Kanina pa ako naghihintay na mahawakan ka.
Nag-aral akong maging contortionist. Malambot ang katawan ko.
Umaasa kami sa suporta mo bukas, Artorius.
Baka ibigay ko. Pero di ko pa rin nakakalimutan ang nakaraan mo.
At ang mga haring hinihintay pa rin ang isang prinsesa.
Alam ko, pero nagbago na ang pinahahalagahan ko.
Nais kong tumulong.
Makikita natin. Ang paghula sa mga gagawin ni Yennefer ng Vengerberg
ay parang paghahanap ng pusang itim sa bodega ng uling.
Nakakabahala sila.
-Nasubukan mo na ba ang alak? -Hindi ako nauuhaw.
Oh.
Geralt.
Istredd.
Aba naman. Heto na ang tagabantay na muntik na akong ipahamak.
Alam ko. Humihingi ako ng tawad.
Inom tayo mamaya?
Di ako puwede.
Balak kong magpabuntis ngayong gabi.
Kapana-panabik ang mga susunod na kabanata, 'no?
Masaya akong makita ka, Triss.
Ako rin, sa 'yo.
Kumusta si Ciri?
Ligtas siya. Sa ngayon.
-Ang galing. -Salamat.
Napakahusay noon.
Geralt.
Ang galing!
Artaud, natikman mo na ba 'yong alak?
-Kilala mo talaga ako. -Handa ka na yata para sa isa pa.
Kanina mo pa sinusubukang makipagbalikan kay Yen. Itatanggi mo ba?
Bakit ko itatanggi?
Alam niyang mas mahusay ako kaysa sa 'yo!
Patunayan mo.
Pambihira.
Duwag.
Mga witcher talaga!
Nangako ako kay Yen na di ako gagawa ng gulo.
Guluhin mo siya!
Kaya di ko gagawin.
Tigil-putukan?
Naku po!
Sino'ng nagpa-inom?
Lasing na naman si Artaud!
Nakakaaliw na away ang pinili ninyo.
Aminin mo lang na nagustuhan mo.
Sa mga duwelo para sa karangalan ko, pasok iyon sa nangungunang tatlo.
Isang karangalan
na ipaglaban ang pabago-bagong puso ni Yennefer ng Vengerberg.
Sana marami pang laban ang haharapin ko na kasama ka, mahal.
Kakampi ako, o kalaban?
Depende sa gabi.
Hindi ko gugustuhing mawala ka, Yen.
Pero nasa iyo na ako.
Matatapos ang gabing ito.
Natatapos ang lahat.
At ngayon, para isara ang magandang gabing ito,
isang toast!
Para sa kapayapaan sa pagitan ng mga salamangkero ng Hilaga!
Para sa kapayapaan!
Marami tayong gagawin bukas.
Pero mataas ang pag-asa namin ni Tissaia para sa kinabukasan ng Kontinenteng ito
batay sa nakita namin dito ngayong gabi.
Para sa kapayapaan!
At pasalamatan natin si Yennefer ng Vengerberg.
Para sa atin.
At sa isang halos perpektong gabi.
-Nanalo tayo. -Mabuti iyon.
Ngayon, ano na?
Napakagandang gabi.
Di ko akalaing maloloko natin sila.
Kapani-paniwala ang pag-arte natin.
Buti na lang. Minatyagan ni Philippa ang buong sayawan na parang lawin.
Natural na sa kanya.
Hindi lang tayo ang may binalak. Nakita ko agad, pagpasok pa lang natin.
Lilac at gooseberries.
Iyan kaya kong tiisin.
Sigurado ka ba rito?
Ikaw ba?
Itinatago ba natin ang spell?
Bilang paggalang.
Heto na sila.
Di ko alam kung ano'ng mas gusto kong gawin, tanggalin itong suot ko
o saksakin si Stregobor gamit ang isang ice sculpture.
Alam ko, at galit din ako sa lintik na iyan gaya mo.
Pero dito, ibang paraan dapat.
Gamit ang isang tinidor na lang.
O sa halip na patayin ang isang pinagpipitagang miyembro ng Kapatiran
sa harap ng buong Hilaga,
maghihintay tayo.
Maghahanap ng katibayan ngayong gabi.
Ilalantad natin bukas si Stregobor sa tipunan.
Lilitisin siya.
Pero ngayon, magpakabait muna tayo
kung gusto nating makapasok dito nang ligtas si alam-mo-na.
Nakita ko ang ginawa niya sa mga batang iyon.
Di ako aalis hangga't sigurado akong ligtas siya.
Naiintindihan ko.
Pero, Geralt,
magtiwala ka sa akin.
Ganito ba lagi, maraming nakatitig?
Hindi. Para sa atin lahat iyan.
Masanay ka na. Buong gabi nila tayong titingnan.
Ang saya.
Di lahat ng nakikita
Ay totoo
Dalagang marilag sa araw
Matamis ang kanyang mga labi
Banayad ang kanyang pananalita
Halimaw na mabangis sa gabi
Ang iniibig ko'y lumilipad
Matatalas ang mga pangil niyang pamaslang
Hahalikan ko ang mahal ko at masasabik…
Philippa, narito ka rin pala.
Nakahuli ka na ng bubuwit?
Alam na alam mong ang mga bubuwit na hinuhuli ko ay mga lihim.
Sabi nga rin ni Jaskier.
Nakakatawang sinubukan n'yo iyon.
-Dapat alam mong di ako madaling lokohin. -Oo naman.
Siya nga pala, nilagyan ni Marti Sodergren ng gayuma ang alak na 'yan.
Caviar?
At ang caviar na iyan ay ilusyon lang.
Gaya nitong kuta ng mga hambog at sinungaling.
Baka mas tamang kuta ng mga nymphomaniac.
Kakaibang pagbati ang ginawa sa akin ni Sabrina Glevissig kanina.
Ang ipinakita ni Sabrina ay isang simpleng laro lang.
Halika.
Gusto mo ng isang orgasm o higit pa?
Di lahat ng nakikita
-Ay totoo -Ay.
-Minamatyagan mo ang witcher. -Oo.
Alam mo, nalungkot din ako
nang mabalitaan kong namatay sina Codringher at Fenn sa sunog.
Ay.
Nakakagulat na hindi mo nabalitaan,
gayong napakasigasig mo sa pagtugis sa salamangkerong iyon.
Si Rience ang tinutukoy mo.
Narito kaya ang amo niya?
Di mo ako mabibitag, Geralt
Di ako madaldal gaya ng iba.
Pero narito ka pa rin.
Malamang may dahilan.
Malamang ikaw din mayroon.
Philippa, dapat pagalitan kita dahil sinasarili mo ang witcher.
Geralt ng Rivia, mabuti at mayroong isa pang walang mahika na narito,
-Bawal magkamali ngayong gabi. -Tissaia…
Magtiwala ka sa nakikita mo.
Bigyan mo pa si Yen ng ilang oras bago niya galitin ang lahat.
Di ko maipapangako.
Banggitin ang demonyo…
At lilitaw ito.
Philippa.
Tissaia.
Vilgefortz.
At si Yennefer ng Vengerberg.
Masaya akong makita kang muli.
Gusto mong maglakad-lakad? Na tayo lang.
Napagsama man ng tipunang ito ang mga salamangkero.
pero di nito mababago ang paparating na.
Napipinto na'ng digmaan.
Di lang sa buong Kontinente, pati rito sa Aretuza.
May mga taksil na malapit nang pumanig sa Nilfgaard
at hindi sa Hilaga.
Makabubuting iwanan ang hindi pagkiling at pumili ng papanigan
dahil baka mawala sa 'yo ang lahat.
Redania ang tanging pag-asa mo para mapanatiling ligtas ang Batang Leon.
Simplehan mo ang sinasabi mo, Dijkstra. Alam mong karaniwang tao ang kausap mo.
Ang sinasabi ko lang, ibigay mo sa amin ang dalaga bago mahuli ang lahat.
Hindi. Mawalang-galang na.
Putang inang bastos.
Katulong ka, at dapat umasal ka bilang…
Butcher.
Inisip ko kung makikita pa kita ulit.
Inisip ko kung makikita ko na lang ang ulo mo sa tulos.
Ang sakit naman, Geralt.
Hindi naman ako ang nagsaksak ng punyal ko sa kawawang si Renfri.
Pagbabayarin kita sa lahat ng ginawa mo.
Inililigtas ko ang Kontinente.
Tinutugis ang mga nilalang na nagbabanta sa ating lahat, gaya ng ginagawa mo.
Hinding-hindi ako
katulad mo.
Ipakita mo sa akin, Witcher.
Ipakita mo sa akin kung gaano tayo magkaiba.
Di lahat ng nakikita
Ay totoo
Salamat sa pagdalo. Napakahalaga nito.
Ang saya kong makita ka. Kailangan kitang makausap.
Ano'ng nangyayari?
May isang artifact,
Ang Aklat ng mga Monolith, sinaunang sulatin ng mga elf.
Ngayon ko lang narinig.
Di nakakagulat. Di nila ito itinuro sa Aretuza.
Ang may hawak nito ay nakakayang maglakbay sa ibang panahon at mundo.
-Paano iyon posible? -Hindi ko alam. Dapat nga imposible.
Pero natunton namin ni Triss ang libro dito, at na kay Stregobor ito.
Alam namin kung nasaan.
Sinabi ko kay Istredd na inatake ka sa loob ng ilusyon.
Pagkakataon na natin ito, Yen.
Mapapako na siya sa lahat ng ginawa niya.
Dapat makapasok sa opisina niya na di napapansin…
Mawalang-galang na.
at kunin ang libro bago niya gamitin.
Palarin ka nawa sa tipunan.
-Saan ka galing? -Ano'ng sabi ni Istredd?
Wala nang oras para diyan.
Kalimutan mo ang sinabi ko.
Nagnakaw si Stregobor ng mapanganib na libro,
at may binabalak siya para rito.
At para kay Ciri.
Magsisimula na ang Melange.
Kailangan nating mapag-isipan at maipako siya ngayong gabi.
Ano ang "Melange"?
Isa itong sayaw.
Di ka puwedeng huminde.
Kahit ako?
Lalong-lalo ka na.
Geralt.
Kumusta si Ciri?
Ligtas siya. Sa ngayon.
Paano kung may kayang tanggalin ang nagpapaiba sa kanya?
Likas sa kanya ang kapangyarihan niya. Alam mo iyan.
Paano kung posibleng mabuhay siya nang normal?
Di ko alam kung ano "normal" para kay Ciri.
Gusto ko lang makaligtas siyang buhay.
Dapat hindi mapaalis dito si Stregobor.
Gagawa ako ng gulo para makapuslit ka.
Ang hudyat ay "tigil-putukan."
Ipapasa ko 'yan kay Artaud.
Kaya natin 'to.
Palarin sana tayo.
Geralt, humihingi ako ng tawad.
-Nag-usap lang kami ni Yen tungkol sa… -Sakyan mo lang ako.
Kanina mo pa sinusubukang makipagbalikan kay Yen. Itatanggi mo ba?
Bakit ko itatanggi?
Alam niyang mas mahusay ako kaysa sa 'yo!
Patunayan mo.
Pambihira.
Lintik!
-Suntukin mo ako. -Naku naman…
Tigil-putukan?
Naku po!
TAO KALAHATING DUGONG ELVEN
Lasing na naman si Artaud!
Akin na 'yan, kalahating-elf!
Hindi ka nararapat dito.
Nakakaabala yata ako.
Tarantado ka, Stregobor.
Wala ka talagang pakialam para sa pagkakaisa, ano?
Pantabing lang iyon para itago ang totoong binabalak mo.
Lipulin ang Aretuza.
Hindi nagbabago ang uri mo.
Ang mga walang-kuwenta nating pinuno, patawad nang patawad.
Wala sa bokabolaryo ko ang awa.
Pati sa akin.
Ang dami mo nang ginawa, ano?
Pagpapasama ng mga lagusan, pag-kidnap ng mga baguhan.
Pagpapahirap sa kanila para makuha si Ciri.
Wala kang kinalaman dito, Witcher.
At wala akong pakialam sa taga-Cintra na 'yon.
Sana nakahimlay na siya sa isang kanal kung saanman.
Ang taga-Cintra na iyon ay higit na makapangyarihan kaninuman.
O kaysa sa 'yo. Hindi n'yo alam kung ano ang kinakaharap ninyo rito.
Ang tanging banta na dala mo ay nasa marumi mong dugo.
Halimaw kang malapit nang datnan ng iyong kaparusahan. Pero ang bata iyon…
Ang batang iyon ay malamang na masasawi
ng iyong mga kamay, Butcher.
Ako ang papatay sa 'yo.
Tigil!
Sumunod kami nang mapansin naming wala na kayong dalawa.
-Oras na para magpaliwanag kayo. -Oo.
Sige, pakiusap.
May listahan si Stregobor ng mga elf na estudyante
at mga gamit nila.
Iyong mga nawawala ngayong buwan. Nissa.
-Elisabet. -Teryn.
Nagsasagawa siya ng mga eksperimento.
Sinusubok magkontrol ng isip.
Ano? Kalokohan!
Sinubukan niya akong patayin gamit ang sirang lagusan.
Paniniwalaan n'yo ang pinagsasasabi niya?
Naniniwala kami na ang talagang layunin niya ay si Cirilla ng Cintra.
May patunay kayo?
Mayroon.
Ano'ng inaasahan ninyong nariyan?
Ang Aklat ng mga Monolith. Isang sinaunang librong Elven.
na balitang may kaalaman bago pa mangyari ang Conjunction.
Narito kung paano bumangga ang mundo ng tao sa mundo ng elf.
Higit sa lahat, kung paano muling mapapaalis ng mga tao ang mga elf.
At ninakaw mo ito. Hindi ba?
Gusto ko bang mapaalis dito ikaw at ang mga kauri mo? Oo.
-Pero ang isipin na… -Pero wala.
Mabibigat ang mga paratang na ito.
Hindi paaalisin si Stregobor
hanggang matapos ang tipunan at maaari na siyang malitis.
-Sumasang-ayon ako. -Siyempre, sasang-ayon ka.
Artorius?
Kinalaban mo ang kasamahan natin sa panahon ng pagkakaisa, Stregobor.
Hindi kita masasamahan.
Bitawan mo ako! Nababaliw ka na!
Lahat kayo!
Puro kasinungalingan!
Itatago ko na muna ito.
Tiyaking hindi ito mapunta muli sa mga maling kamay.
Iniligtas mo ang gabi.
Ikaw din.
Halikayo't magsaya tayo sa ating piging.
Hahanapin niya ito.
Gusto ko ng maiinom.
O 12.
Isang toast!
Para sa kapayapaan sa pagitan ng mga salamangkero ng Hilaga!
Para sa kapayapaan!
Marami tayong gagawin bukas,
pero mataas ang pag-asa namin ni Tissaia para sa kinabukasan ng Kontinenteng ito
batay sa nakita namin dito ngayong gabi.
Para sa kapayapaan!
At pasalamatan natin si Yennefer ng Vengerberg!
Para kay Yen!
Para sa atin.
At sa isang halos perpektong gabi.
Mahal kita.
Ito ang unang beses na sinabi mo iyan.
Hindi naman.
Iniisip mo lang dati.
Ngayon, binigkas mo na.
Puwede mo na akong halikan.
Sa harap ng lahat.
Ito ang unang gabing lumabas tayong magkasama.
At ang iniisip ko lang ay paano tayo mapapag-isa.
Ito rin, kaya kong tiisin.
Ang tagal na mula nang huli kang nag-bathtub.
Talaga bang nagawa natin?
Mahirap sabihin.
-Hindi maalis sa isip ko si Philippa. -Ano ang ibig mong sabihin?
Noong binisita ko siya sa Redania, sabi niya, isa ako sa kanila.
Pero kanina, parang gusto niya akong pumanig sa kanya.
Panig niya ng ano?
Hindi niya sinabi.
Sabihin mo lahat.
Gusto mong maglakad-lakad? Na tayo lang.
-Tissaia. -Margarita.
Gustong-gusto ko ang mga gabing ganito, ikaw ba?
Kung tungkol ito kay Ciri, hindi mo siya makukuha.
Sa tamang panahon, Yen.
Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit kita hinila palayo.
Kawawa naman.
Lydia van Bredevoort?
Sawi sa pag-ibig, nalaman ko kailan lang.
Susundan niya ang kasintahan kahit saan, kahit sa kamatayan kung hihilingin nito.
Iniisip ko kung alam mo ang totoo.
Ang nangyari sa pagitan namin ni Tissaia.
Sabi niya, natapos ang pagkakaibigan n'yo. Di siya nagbahagi ng detalye.
Ganoon.
Mahirap makuha ang katapatan niya.
At mahirap din mawala.
Naging malapit sa pagdaan ng mga taon.
Hanggang sa mga araw bago ang unang digmaan sa Hilaga.
Sa Sodden?
Sinubukan kong kumbinsihin si Tissaia na huwag pumunta.
Na huwag aanib kay Vilgefortz.
Na hayaang lumaban ang Kontinente sa sarili nilang digmaan. Tumanggi siya.
-At nanalo kami. -Pero sa anong kabayaran?
Halos matatalo na sila hanggang sa gumamit ka na ng mahika ng apoy.
Napakaraming mago na ang nawala noong sinimulan mong magpaapoy.
At natalo ka rin, hindi ba?
Hindi lang sumusunod si Tissaia kay Vilgefortz.
Ipinaglalaban niya ang Kapatiran.
Ang Hilaga, gaya ng ginagawa namin ngayon.
Lumalaban kayo sa barkong papalubog na.
Walang lugar ang Kapatiran sa kinabukasan ng Kontinente.
Mabuti ang mga hangarin ni Tissaia, pero…
ang katapatan niya sa inaakala niyang tahanan, ang magpapabagsak sa kanya.
At sa akin din.
Bakit ka narito ngayon, kung sigurado kang pabagsak na ang Aretuza?
Dahil ikaw at ako ay hindi katulad ni Tissaia.
Lumalabag tayo sa mga patakaran. Di tayo takot sa kapangyarihan.
May pag-asa ka pa.
Ang mga taksil ay tinutulungan na ang Nilfgaard.
-Gaya ng gawain nila. -Tingnan mo ang gusto mong makita.
Pero kung hindi ninyo babaguhin ni Tissaia ang planong ito,
pareho kayong magiging katulad ng kawawang si Lydia.
Umiibig sa lason na dahan-dahang papatay sa inyo.
Naiintindihan ko.
Totoo.
Pero marami na kaming nalampasan ni Tissaia na alitan sa loob ng Kapatiran.
Magtatagumpay kami bukas. Gaya ng ginawa namin sa Sodden.
At kahit na gusto sana namin noon na kasama ka naming makidigma,
lalaban kami ulit kahit wala ka.
Kapag ang mga pagtitipon bukas ay napag-isa ang Hilaga,
sana makita mo na may mga bagay pa rin na dapat protektahan.
Salamat sa pagdalo.
Napakahalaga nito.
Mahalaga rin ang gabing ito sa amin.
Baka gusto lang niyang gumawa ng alitan.
Di ito ang unang pagkakataon.
Baka kaya nagbabala si Dijkstra. May alam sila na hindi natin alam.
Bakit di siya nagsalita?
Walang kinalaman sa Nilfgaard ang mga paratang natin kay Stregobor.
At bakit interesado sila sa magong di nagsasalita?
Hindi ko alam.
Bakit di nagsasalita si Lydia?
Ilusyon lang ang ibabang panga niya. Magaling na ilusyon.
Nasugatan siya nang husto. At ngayon di na siya nakakabigkas.
-Sa isip na lang nakikipag-usap. -"Ang babaeng may kakatwang boses."
Sinabi si Teryn.
-Nasa 'yo pa ang purselas ni Tissaia? -Narito.
Nadaanan ko si Lydia habang papunta sa Galeriya ng Kadakilaan.
Parang gawa rin sa ganito ang hikaw niya.
Ano'ng ginagawa mo roon?
Umakyat ako nang muntik kong mapatay si Stregobor.
Muntik na ano?
Muntik lang.
Iniwan ko siya para huminahon ako.
Di lahat ng nakikita
Ay tunay na tunay
Di lahat ng nakikita
Ay tunay na tunay
Ang Unang Paglapag.
Nang napasunod ni Jan Bekker ang Kapangyarihan sa nais niya.
Pinakalma niya ang alon, pinatunayang ang mahika ay di masama o mapanira.
Binuo ni Bekker ang samahan na tatawaging "Kapatiran" mula sa araw na iyon.
Iyan ang paborito ko rito.
Mga itinakwil, nagkaisa sa ilalim ng iisang bandila.
Angkop na kuwento.
Ang angkop lang ay ang mga palabas na nasaksihan ngayong gabi.
Talagang karapat-dapat ipinta.
Ang magiging pamagat
"Umalis si Geralt Isla ng Thanedd na Tawang-tawa."
Kahit ganoon man,
nais ko ring makausap ka ngayong gabi, Geralt.
Pusta ko, marami tayong pagkakatulad na hindi mo pa alam.
Duda akong ang mga pagkakatulad natin ay talagang magkatulad.
Parehas tayong itinakwil.
Gaya mo, hindi ko matukoy ang sarili ko na tao lang, mago, o druid.
Higit sa lahat,
isa akong ulila.
Iniwan para mamatay sa isang pusali sa Lan Exeter.
Pinagpasa-pasahan sa malupit na mundo ng lahat ng mala-halimaw na nilalang.
Tao ang karamihan sa kanila.
Hanggang ako ri'y naging malupit.
At sa halip na manatiling itinatakwil na mutant,
pinili kong maging mago.
Dahil sa galit.
Mag-ingat ka, Vilgefortz.
Ingatan mong hindi ka dalhin ng mga hinahanap mong pagkakatulad
sa maling landas.
Huwag kang mag-alala, Witcher. Isang pagkakatulad pa ang mayroon tayo.
Iniwan ko na ang sutil na batang iyon nang ibigin ko si Tissaia.
Binago ako ng ugnayang iyon, ng pakiramdam na may pamilya ako.
Alam kong ganoon din ang nangyari sa 'yo kay Yennefer ng Vengerberg.
Mukhang marami kang alam.
Sabihin mo pag nagkamali ako.
Habang tumatagal si Yennefer sa Aretuza, lalong lalakas ang Kapatiran.
Mas kakayanin naming mapigilan ang mga nagbabanta sa Kontinente.
Hindi ka ba kailanman naakit sa sining ng mahika, Geralt?
Naisip mo na bang samahan siya rito?
Kung gusto mong protektahan ang mahal mo,
pumanig ka sa amin sa darating na laban.
Hindi magtatagal na ligtas ang bata,
at hindi siya maililigtas ng hindi mo pagpanig sa kahit sino.
Pambihira kung gaano ikinagagalit ng lahat ang kawalan ko ng kinikilingan.
Kung paanong nasasabak ako sa mga alok ng kasunduan
at sa mga pangaral tungkol sa kahalagahan ng pagpili
at pagsama sa tamang panig.
Hindi tayo magkapareha sa larong ito. Kaya itutuloy ko ang daang tinatahak ko.
Tutugon ako sa mga pangyayari.
Aayon ako sa mundo habang nagbabago ito.
Naiintindihan ko, Witcher. Pero baka kulang ang pag-ayon.
Isa lang ang paraan para hindi siya mawala sa 'yo.
Kung tumanggi akong sumali sa panig mo?
Kahit saan ka magpunta, kahit ano'ng gawin mo,
laging may mga kaaway na naghihintay sa 'yo.
Nabanggit ni Tissaia na naging sila noong mga bata pa sila.
Unang pag-ibig.
Hinding-hindi malilimot.
Kung di mo mamasamain…
Ayos lang.
Palarin ka nawa bukas sa tipunan, Witcher.
"Darating na laban"?
Hinikayat ni Vilgefortz ang tipunan para matiyak ang kapayapaan.
Baka iniisip niyang imposible iyon.
Pulang ammonite.
Sinasabing magpoprotekta sa mahal mo.
O sa mahalagang ari-arian.
Nahahanap lang ang pulang ammonite sa mga minahan sa Kanlurang Redania.
Doon ko nakita ang mga dalaga sa kastilyong naroon.
Geralt, ang larawan. Ang Unang Paglapag.
Doon ako dinala ng sirang lagusan noong inatake ako.
May itim na bundok na may tubig sa ibaba.
Paboritong larawan ni Vilgefortz.
Ibinigay niya kay Tissaia ang purselas. Siya rin siguro ang nagbigay kay Lydia.
Mahal na mahal niya siya.
"Lason na dahan-dahang papatay sa 'yo."
Hindi si Stregobor.
Si Vilgefortz.
-Ano'ng ginagawa mo? -Hinahanap si Tissaia.
-Aalamin ko kung nanganganib siya. -Wala nang oras.
Hindi ko siya iiwan. Tiyakin mong walang hahadlang sa daan.
[nagsasalita ng Elder]
Dapat sana pumili ka ng panig, Witcher.
Tagapagsalin ng Subtitle: Miray Lozada-Balanza