Por fin sós.
Vaia noite.
Oín que lle botaron un afrodisíaco ao viño.
Sorpréndeche?
Viches que levaba Sabrina, por certo?
- É maior ca min por uns… - Yen.
Alégrome de que acabase.
Estás seguro disto?
E ti?
Non sei que me apetece máis, se arrincar este traxe
ou atravesar a Stregobor cunha escultura de xeo.
Mira como colga del.
O Lobo Branco.
Grazas por vir.
- Sempre miran tanto? - Non.
É todo por nós.
Acostúmate. Mirarannos toda a noite.
Que ben.
Deberías coñecer o territorio antes de entrarmos.
Alí temos a Sabrina Glevissig e Marti Sodergren.
Son apaixonadas.
Xunto á fonte, Margarita Laux-Antille,
a actual mestra principal, e Keira Metz.
Unha persoa explosiva.
Temos a Carduin, Bianca, Marquard, Detmond e o seu irmán Drithelm,
Radcliffe o Odioso,
Artaud Terranova, un bo mago, mesmo mellor bébedo,
Vilgefortz, que me cae mellor malia os meus esforzos,
Tissaia de Vries, a quen xa coñeces,
e Gerhart de Aelle, o mago vivo máis vello.
Esperas que lembre todos os nomes?
Cría que foras a Oxenfurt.
Nin o penses.
Deiche a miña palabra.
Está segura en Loxia ata o amencer.
Cando acabe o baile e comece o verdadeiro conclave,
porémonos en marcha.
Esta noite hai que suavizar os ánimos
e inspirar cordialidade nunha noite perfecta.
- Así que compórtate. - Sempre me comporto.
Esqueciches a miña festa en Rinde?
Por non falar de ourizos encantados e a Lei da Sorpresa.
Iso foi complicado.
Pois isto é simple.
Necesitamos isto para que saia ben,
así que, por favor, querido, deixa de comer coma un ghoul desnutrido.
E se alguén pide falar contigo, acepta, e rápido.
E dá igual o ridículo que vaian vestidos, non te quedes mirando.
Yennefer.
E o seu bruxo.
Aínda non tiveramos o pracer.
Esta é Sabrina Glevissig de Ard Garraigh, unha compañeira de clase.
En Aretuza tivemos máis espías, ladróns e asasinos do normal,
mais nunca aloxamos un bruxo.
Yen leva agachándote demasiado tempo.
Pareces famento.
Queres probar un pouco?
Que me dis, bruxo?
Que Yen está especialmente encantadora esta noite. Non cres?
E nin sequera mente. Que aburrido.
Sabrina, non se tratan así os invitados. Ten pouca experiencia coa telepatía.
Para que trouxeches a túa mascota se non podemos…
xogar con ela?
Por que non vas por unha copa?
Que boa idea.
A que raio cres que estás a xogar?
- Sabes que é mellor ca o sexo? - Que?
Provocar a Salvadora de Sodden.
Non todo é
o que parece.
Criada de día.
Os seus labios son doces.
As súas palabras, un canto agradable.
Besta pola noite.
O meu amor bota a voar
con cairos afiados para matar.
Bico o meu amor e…
Philippa, vaia sorpresa.
Cazaches algún rato hoxe?
Vilgefortz. Tissaia.
Aquí estás. Menos mal.
- Non o perdería por nada. - Benvida.
Tamén tes que reconciliarte con Artorius esta noite,
non só con Stregobor.
Falando de reconciliacións, ti vas facer as paces?
Coma o resto deste niño de snobs…
Espero que se comporte. Hoxe non hai marxe para o erro.
- Tissaia… - Que?
Confía no que ves.
Dálle a Yen un par de horas para cabrealos a todos.
Perdoade.
- Dijkstra. - Aparta, mago.
Debe haber unha razón.
Philippa, debería rifarche por acaparar o tempo do bruxo.
Geralt de Rivia, é bo ter aquí un irmán non máxico,
e un… compañeiro plebeo, por así dicilo.
Non todo é
o que parece…
Philippa, debo falar co bruxo á soas.
De home a home.
"De home a home."
Típico de Dijkstra.
Eses dous van ser un problema mañá.
Claro. Só un necio confiaría nun espía e na súa maga.
- Dan máis problemas do que valen. - Está claro que traman algo.
É de esperar, mais desexaría
que ofrecesen chismes abondos para gañar a invitación.
Encántame verte pensar.
Mais tiña moito máis que dicir.
Volvemos a iso nun momento.
Non todo é
o que parece.
…non só no Continente. En Aretuza.
Este conclave talvez una os magos,
mais non pode cambiar o inevitable.
O sensato sería escoller un bando.
Redania é a única esperanza de manter a Leonciña a salvo.
Usa termos simples, Dijkstra.
Recorda que falas cun plebeo.
Falando claro, danos a rapaza antes de que sexa tarde.
Non. Desculpa.
- Non todo é o que parece… - Maldito idiota.
Non todo é
o que parece…
Grazas por vir. Significa moito para nós.
Deuses, que alegría verte.
Temos que falar.
Tissaia dixo que estiveron xuntos de novos.
O primeiro amor.
Nunca se esquece, non si?
Se me desculpas…
Claro.
Moita sorte mañá no conclave, bruxo.
- Onde estabas? - Que che dixo Istredd?
Non temos tempo.
O Melange está a punto de comezar!
- Vamos. - Si!
- Artaud. - Keira.
Yennefer.
Que é "o Melange"?
É un baile.
Non é opcional.
Geralt.
Está a desfrutar da noite?
Ben.
Bruxo.
Levo toda a noite querendo pórche as mans encima.
Estudei contorsionismo, sabes? Son moi flexible.
Espero contar co teu apoio mañá, Artorius.
É posible. Mais non esquecín o teu pasado.
Nin os reis, que aínda esperan por unha princesa.
As miñas prioridades cambiaron.
Vin para axudar.
Xa veremos. Intentar predicir as accións de Yennefer
é tan desesperanzador como abrazar o ceo coas mans.
Están inquietos.
- Xa probaches o viño? - Non teño sede.
Geralt.
Istredd.
Vaia, vaia. A carabina rompe-pescozos.
Seino. Déboche unha desculpa.
Unha copa máis tarde?
Non podo.
Penso quedar preñada esta noite.
O futuro promete, non cres?
Alégrome de verte, Triss.
Eu tamén.
Que tal Ciri?
Está a salvo. Por agora.
- Bordástelo. - Grazas.
Que marabilla.
Geralt.
Magnífico!
Artaud, xa probaches o viño esta noite?
- Coñécesme ben. - Creo que necesitas outra.
Levas toda a noite intentando recuperar a Yen. Négalo?
Por que merda o ía negar?
Sabe que son o mellor!
Pois demóstrao.
Incrible.
Covarde.
Bruxos!
Prometinlle a Yen que non derramaría a noite.
Derrámao a el!
Así que non o farei.
Tregua?
Merda!
Quen lle deu champaña?
Artaud volve estar cheo!
O da pelexa foi moi creativo.
Admite que che encantou.
Está entre os tres mellores duelos no meu honor.
Un honor loitar polo corazón caprichoso de Yennefer de Vengerberg.
Espero loitar moitas máis batallas contigo, meu amor.
Comigo ou contra min?
Depende da noite.
Non me gustaría perderte, Yen.
Tesme.
Este noite acabará.
Todo acaba.
E agora, para pór fin a esta marabillosa velada,
un brinde!
Pola paz entre os magos do norte!
Pola paz!
Mañá temos moito que facer.
Mais Tissaia e mais eu somos optimistas sobre o futuro do Continente
despois do que vimos aquí esta noite.
Pola paz!
E temos que agradecerllo a Yennefer de Vengerberg.
Por nós.
E por unha velada case perfecta.
- Gañamos. - Saíu ben.
E agora que?
Vaia noite.
É incrible que o tragasen.
A nosa actuación foi convincente.
Philippa estivo a observar a sala coma un falcón.
Sáelle de forma natural.
Non eramos os únicos a conspirar hoxe. Sóubeno desde que entramos.
Lilas e grosellas.
Iso si o podo tolerar.
Estás seguro disto?
E ti?
Por cortesía.
Si, aquí están.
Non sei que me apetece máis, se arrincar este traxe
ou atravesar a Stregobor cunha escultura de xeo.
Seino, e odio ese cabrón tanto coma ti.
Mais hai que actuar doutra forma.
Co garfo máis próximo, logo.
Ou en vez de asasinar un estimado membro da Irmandade
diante de todo o norte,
agardamos.
Buscamos probas esta noite
e expomos a Stregobor no conclave mañá.
Será xulgado.
Ata entón, debemos portarnos ben
para que xa sabes quen teña algún tipo de futuro aquí.
Vin o que lles fixo a esas nenas.
Non marcharei ata saber que está a salvo.
Enténdote.
Mais, Geralt,
confía en min.
O bruxo.
Sempre miran tanto?
Non. É todo por nós.
Acostúmate. Mirarannos toda a noite.
Que ben.
Non todo é
o que parece.
Criada de día.
Os seis labios son doces.
As súas palabras, un canto agradable.
Besta pola noite.
O meu amor bota a voar
con cairos afiados para matar.
Bico o meu amor e…
Philippa, vaia sorpresa.
Cazaches algún rato hoxe?
Sabes moi ben que me enriquezo cazando segredos.
Iso me contou Jaskier.
Bo intento, por certo.
- Sabes que non son fácil de enganar. - Por suposto.
Por certo, Marti Sodergren puxo un afrodisíaco no viño hai unhas horas.
Caviar?
E o caviar nesa bandexa é unha ilusión.
Coma o resto desta gorida de snobs e mentireiros.
Máis ben de ninfómanas.
Fun vítima do saúdo de Sabrina Glevissig antes.
O que che mostrou Sabrina foi un xogo de nenos.
Ven.
Queres experimentar un orgasmo ou máis?
Non todo é
o que parece.
Estás a vixiar o bruxo.
Deume pena
saber da morte entre chamas de Codringher e Fenn.
Ah.
Sorpréndeme que non o soubeses,
xa que perseguías o mago con tanta dilixencia.
Refíreste a Rience?
Estará aquí o seu xefe?
Bo intento, Geralt.
mais non son tan indiscreta coma outros.
Con todo, viñeches.
Debe haber unha razón.
Podería dicir o mesmo de ti.
Philippa, debería rifarche por acaparar o tempo do bruxo.
Geralt de Rivia, é bo ter aquí un irmán non máxico.
- Hoxe non hai marxe para o erro. - Tissaia…
Confía no que ves.
Dálle a Yen un par de horas para cabrealos a todos.
Non prometo nada.
Falando do rei de Roma.
Pola porta asoma.
Philippa.
Tissaia.
Vilgefortz.
E Yennefer de Vengerberg.
É un pracer verte de novo.
Damos un paseo? A soas.
Este conclave talvez una os magos, mais non pode cambiar o inevitable.
Estase a cociñar unha guerra. Non só no Continente. En Aretuza.
Hai traidores que pasarán a ser leais a Nilfgaard
e non ao norte.
O sensato sería escoller un bando
ou arriscarse a perdelo todo.
Redania é a única posibilidade de manter a Leonciña a salvo.
Usa termos simples, Dijkstra. Recorda que falas cun plebeo.
Falando claro, danos a rapaza antes de que sexa tarde.
Non. Desculpa.
Maldito idiota.
Es unha empregada e comportaraste como ta…
Carniceiro.
Preguntábame se te volvería ver.
E eu se vería a túa cabeza nunha pica.
Iso ofende, Geralt.
Despois de todo, non fun eu o que lle cravou a daga á pobre Renfri.
Farei que pagues por todo o que fixeches.
Estou a salvar o Continente.
Erradico as criaturas letais que nos ameazan a todos, non coma ti.
Eu non me parezo
en nada a ti.
Pois móstramo, bruxo.
Quero ver que diferentes somos.
Non todo é
o que parece.
Grazas por vir. Significa moito para nós.
Deuses, que alegría verte. Temos que falar.
Que está a pasar?
Hai un artefacto,
O libro dos monólitos, un libro antigo elfo.
- Non o coñezo. - Non me sorprende. Non o ensinan aquí.
Mais o que o posúe pode viaxar no tempo e no espazo.
- Como é posible? - Non o sei. Non o debería ser.
Mais Triss e mais eu localizamos o libro aquí. Teno Stregobor.
Sabemos onde o esconde.
Díxenlle a Istredd que te atacaran na ilusión.
É a nosa oportunidade
para que pague por todo.
Hai que entrar no seu despacho…
Se me desculpas…
…e coller o libro antes de que o use.
Moita sorte mañá no conclave.
Onde estabas?
- Que che dixo Istredd? - Non hai tempo.
Esquece o que dixen.
Stregobor roubou un libro moi perigoso,
e planea algo con el.
E con Ciri.
O Melange está a punto de comezar!
Hai que descubrilo e pillalo esta noite.
Que é "o Melange"?
É un baile.
Non é opcional.
Mesmo para min?
Sobre todo para ti.
Geralt.
Como está Ciri?
Está a salvo. Por agora.
E se lle puidesen quitar o que a fai especial?
Os seus poderes son innatos. Sábelo mellor ca a maioría.
E se puidese levar unha vida normal?
Non sei que consideraría Ciri normal.
Só quero que sobreviva a isto.
Hai que inmobilizar a Stregobor.
Crearei unha distracción para que poidas escapulirte.
O sinal será "tregua".
Informarei a Artaud.
Podemos facelo.
Boa sorte.
Geralt, desculpa.
- Tiña que falar con Yen… - Sígueme a corrente.
Levas toda a noite intentando recuperar a Yen. Négalo?
Por que merda o ía negar?
Sabe que son o mellor!
Pois demóstrao.
Incrible.
Deuses!
Agora pégame.
Tregua?
Merda!
HUMANA MEDIO ELFA
Artaud volve estar cheo!
Dáme iso, mestiza!
Non pertences aquí!
Odio interromper.
Stregobor, serás cabrón.
Nunca che importou unha merda a unidade.
Un mero truco para esconder o que viñeches facer.
Arrasar Aretuza por completo.
Os que son coma ti non cambian.
E os nosos líderes inútiles sempre perdoan.
Mais a misericordia non é o meu.
Nin o meu.
Estiveches moi aplicado.
Portais corruptos, novizas secuestradas.
- Torturaches rapazas para chegar a Ciri. - Isto non vai contigo, bruxo.
E impórtame un rabo de can a mocosa esa de Cintra.
Con sorte, estará agora morta nun foxo.
Esa mocosa ten máis poder do que podes imaxinar.
Ou do que ti podes imaxinar. Non tes idea de a que te enfrontas aquí.
A única ameaza que supós está no teu sangue sucio.
Es un monstro que pronto se enfrontará á hora da verdade.
A rapaza probablemente abandone este mundo
polas túas propias mans mutantes.
- Matareite eu mesmo. - Basta!
Viñemos en canto vimos que desaparecerades.
- Agora poderiades explicarvos. - Si.
Por favor.
Stregobor gardaba unha lista de estudantes elfas
e as súas pertenzas.
As que desapareceron este mes. Nissa.
- Elisabet. - Teryn.
Estivo a facer experimentos e a practicar o control mental.
Que? Iso é absurdo.
Intentoume matar cun portal chapuceiro.
Ides crer unha palabra do que di?
Cremos que o seu obxectivo final é Cirilla de Cintra.
Tedes probas?
Temos.
Que esperas atopar aí?
O libro dos monólitos.
Un antigo libro dos elfos.
Con información de antes da Conxunción.
Contén a clave de como a esfera humana colidiu cos elfos.
E, aínda máis importante, como desfacerse deles.
E ti roubáchelo, non si?
Quero librar estes corredores de ti e dos da túa ralea? Si.
- Mais especular que… - Mais nada.
Estas son acusacións serias.
Propoño retelo ata que conclúa o conclave
e poidamos ter un xuízo completo.
- Estou de acordo. - Claro que o estás.
Artorius?
Volvícheste contra os nosos en tempos de unidade, Stregobor.
Non te podo apoiar.
Non me toques! Estades trastornados!
Todos!
Un montón de mentiras.
Agacharei isto por precaución.
Para que non volva caer nas mans equivocadas.
Salvaches a noite.
E ti tamén.
Vaiamos desfrutar da festa.
Vai botar isto en falta.
Necesito unha copa.
Ou 12.
Un brinde!
Pola paz entre os magos do norte!
- Pola paz! - Pola paz!
Mañá temos moito que facer,
mais Tissaia e eu somos optimistas sobre o futuro do Continente
despois do que vimos esta noite aquí.
Pola paz!
E temos que agradecerllo a Yennefer de Vengerberg!
Por Yen!
Por nós.
E por unha velada case perfecta.
Ámote.
É a primeira vez que o dis.
Non pode ser.
Adoitabas pensalo.
Mais hoxe dixéchelo.
Agora podes bicarme.
En fronte de todos.
É a nosa primeira noite fóra xuntos.
E só penso en estar a soas contigo.
Isto tamén o podo tolerar.
Tardei demasiado en volverte meter nunha bañeira.
Lográmolo de verdade?
É difícil sabelo.
- Non me quito a Philippa da cabeza. - Que queres dicir?
Cando a visitei en Redania, dixo que eu era un deles.
Mais hoxe parecía quererme do seu lado.
O seu lado de que?
Non o dixo.
Cóntamo todo.
Damos un paseo? A soas.
- Tissaia. - Margarita.
Vivo para noites coma esta, ti non?
Se se trata de Ciri, non lle porás as mans encima.
Todo ao seu debido tempo.
Mais non ten que ver con iso.
Pobre.
Lydia van Bredevoort?
Souben hai pouco que lle partiron o corazón.
Seguía o seu amante a todas partes, mesmo á morte, se llo pedise.
Preguntábame se sabías a verdade.
O que pasou entre Tissaia e eu.
Tissaia dixo que se apagara a amizade. Nunca compartiu detalles.
Custa gañar a súa lealdade.
E perdela.
Fómonos achegando co paso dos anos.
Ata os días previos á primeira guerra do norte.
Sodden?
Intentei convencer a Tissaia de que non fose.
De que non se aliase con Vilgefortz.
Que deixase o Continente loitar a súa batalla. Negouse.
- E gañamos. - Mais a que custe?
Colgaban dun fío ata que usaches a maxia de fogo.
Perdéranse moitos magos cando ti comezaches.
E ti tamén perdiches, ou non?
Tissaia non só seguía a Vilgefortz.
Loitaba pola Irmandade.
Polo norte, como facemos agora.
Loitas nun barco á deriva.
Non hai lugar para a Irmandade no futuro do Continente.
Tissaia ten boas intencións, mais a lealdade a este suposto fogar
suporá a súa perdición.
E a miña.
Dime, por que viñeches se estás tan segura de que Aretuza está perdida?
Porque ti e mais eu non somos Tissaia.
Rompemos as regras. Non tememos o poder.
Hai esperanza para ti.
Hai traidores a traballar con Nilfgaard.
- Sempre os houbo. - Ve o que queiras ver.
Mais se Tissaia e ti vos atedes a este plan,
ningunha sairá mellor parada ca a pobre Lydia.
Namoradas dun veleno que vos mata lentamente.
Mira, enténdote.
En serio.
Mais Tissaia e eu afrontamos moitas loitas internas.
Triunfaremos mañá. Tal e como o fixemos en Sodden.
E aínda que me gustaría que tiveses loitado connosco alí,
loitaremos de novo sen ti.
Cando as reunións unan o norte,
espero que vexas que aínda hai cousas que merece a pena protexer.
Grazas por vir.
Significa moito.
Esta noite significa moito para nós tamén.
Igual só quería crear drama.
Non sería a primeira vez.
Explicaría a advertencia de Dijkstra. Claramente, saben algo que descoñecemos.
E por que non o din?
O de Stregobor non ten que ver con Nilfgaard.
E ese interese nunha maga que non fala?
Non sei.
Por que non fala Lydia?
A mandíbula inferior é unha ilusión. Unha maxistral.
Foi gravemente ferida. E agora non pode falar en voz alta.
- Só se pode comunicar telepaticamente. - "A muller coa voz rara."
É algo que dixo Teryn.
- Aínda tes a pulseira de Tissaia? - Está por aquí.
Cruceime con Lydia de camiño á Galería da Gloria.
Levaba pendentes feitos do mesmo.
Que facías alí arriba?
Fun despois de case matar a Stregobor.
O que?
Case.
Marchei para tranquilizarme.
Non todo é
o que parece.
Non todo é
o que parece.
O primeiro amarre.
Cando Jan Bekker dobregou o poder á súa vontade.
Calmou as ondas e demostrou que a maxia non ten que ser destrutiva.
Bekker formou o que de aí en diante se coñecería como "a Irmandade".
A miña obra favorita.
Marxinados unidos baixo unha bandeira común.
Unha historia acertada.
O único acertado é o espectáculo que presenciei esta noite.
Digno, sen dúbida, dun cadro.
O título sería:
"Geralt marcha da illa de Thanned a escachar de risa."
Sexa como sexa,
esperaba poder falar contigo esta noite.
Apostaría a que temos máis en común do que cres.
Dubido que os paralelismos entre nós sexan moi paralelos.
Ambos somos marxinados.
Coma ti, non me podo considerar coma un simple home, mago ou druída.
Ante todo,
fun un orfo.
Abandonado nun sumidoiro en Lan Exeter.
Zarandeoume por este mundo cruel todo criatura monstruosa imaxinable.
A maioría, homes.
Ata que me volvín cruel.
E en vez de ser un mutante rexeitado,
escollín converterme en feiticeiro.
Por despeito.
Coidado, Vilgefortz.
A ver se as similitudes que buscas desesperadamente
te levan demasiado lonxe.
Tranquilo, bruxo. Conservamos unha similitude.
Esquecín ese rapaz testudo o día que namorei de Tissaia.
Esa unión, esa sensación de familia, cambioume.
Sei que che ocorreu o mesmo con Yennefer de Vengerberg.
Parece que sabes moitas cousas.
Dimo se me equivoco.
Canto máis tempo quede Yennefer aquí, máis forte será a Irmandade.
Poderemos manter á raia os poderes que ameazan o Continente.
Algunha vez te atraeu a arte da feiticería, Geralt?
Consideraches unirte a ela aquí?
Se queres protexer o que amas,
únete a nós na batalla que está por vir.
A nena non estará a salvo moito tempo,
e a túa pasividade non será un arma coa que a salvar.
É incrible canto enfada a miña neutralidade a todo o mundo.
Como me fai susceptible a ofertas de pactos
e charlas sobre a necesidade de tomar unha decisión
e unirme ao bando adecuado.
Non son o teu socio neste xogo. Así que non, seguirei o meu camiño.
Reaccionarei ante eventos.
Adaptareime ao mundo conforme cambie.
Enténdoo, bruxo, mais adaptarse igual non é suficiente.
Só hai unha forma de non perdela.
Se me nego a unirme a ti?
Non importa onde vas e que fas,
sempre haberá inimigos esperándote.
Tissaia dixo que estiveron xuntos de mozos.
O primeiro amor.
Nunca se esquece, non si?
Se me desculpas…
Claro.
Moita sorte mañá no conclave, bruxo.
"A batalla por vir"?
Vilgefortz apoiou o conclave para asegurar a paz.
Igual non creu que fose posible.
Ammonite escarlata.
Din que protexe os seres queridos.
Ou bens valiosos.
Só se encontra nas minas do oeste de Redania.
Aí atopei as rapazas naquel castelo.
Geralt, o cadro. O primeiro amarre.
É onde me levou aquel portal cando me atacaron.
Unha montaña negra e auga debaixo.
O seu cadro favorito.
Deulle a Tissaia a pulseira. E seguro que os pendentes a Lydia.
Está namorada del.
"Un veleno que te mata lentamente."
- Non era Stregobor. - É Vilgefortz.
[lingua antiga]
- Que fas? - Localizar a Tissaia.
- Debo saber se corre perigo. - Non hai tempo.
Non a deixarei. Comproba se o camiño está despexado.
[lingua antiga]
Debías ter escollido un bando, bruxo.
BASEADA NA SERIE DE LIBROS DE ANDRZEJ SAPKOWSKI
Subtítulos: Lorena Pereiras