Nareszcie sami.
Co za noc.
Podobno przyprawili wino afrodyzjakiem.
Jesteś zaskoczony?
Widziałeś, co włożyła Sabrina?
- Jest ode mnie starsza o… - Yen.
Dobrze, że to koniec.
WIEDŹMIN
Jesteś pewien?
A ty?
Nie wiem, co bym wolał: zerwać z siebie ten strój
czy przebić Stregobora lodową rzeźbą.
Patrz, jak na nim wisi.
Biały Wilk.
Dziękuję za przybycie.
- Zawsze tak się gapią? - Nie.
Tylko na nas.
Przyzwyczaj się. Całą noc będą nas obserwować.
Wspaniale.
Powinieneś zbadać teren, zanim wkroczymy.
Tam są Sabrina Glevissig i Marti Sodergren.
Obie pożądliwe.
Przy fontannie stoi Margarita Laux-Antille, obecna rektorka,
i Keira Metz.
W gorącej wodzie kąpane.
Tam są Carduin, Bianca, Marquard, Detmold i jego brat Drithelm.
Radcliffe Zmierzły.
Artaud Terranova, dobry mag, jeszcze lepszy pijak.
Vilgefortz, którego mimo wszystko zaczęłam lubić.
Tissaia de Vries, ją już znasz.
Gerhart z Aelle, najstarszy żyjący czarownik.
Mam ich wszystkich spamiętać?
Nie studiowałeś w Oxenfurcie?
Nawet o tym nie myśl.
Masz moje słowo.
Do rana będzie bezpieczna w Loxii.
A po balu, gdy zacznie się prawdziwe konklawe,
wykonamy nasz ruch.
Dziś chodzi o to, żeby się odprężyć.
I cieszyć biesiadnym nastrojem w jeden idealny wieczór.
- Zachowuj się. - Zawsze się zachowuję.
Zapomniałeś o moim przyjęciu w Rinde?
Nie mówiąc o magicznych jeżach i prawie niespodzianki?
To było skomplikowane.
A to jest proste.
Bankiet ma minąć bez niespodzianek,
więc, najdroższy, przestań jeść jak wygłodniały ghul.
Jeśli ktoś poprosi cię o rozmowę, masz się szybko zgodzić.
Nieważne, jak niedorzecznie będzie ubrany, masz się nie gapić.
Yennefer.
I jej wiedźmin.
Jeszcze się nie poznaliśmy.
To Sabrina Glevissig z Ard Carraigh, moja szkolna przyjaciółka.
Aretuzę często odwiedzają szpiedzy, złodzieje i mordercy,
ale wiedźmina dotąd nie gościliśmy.
Yen zbyt długo cię ukrywała.
Wyglądasz na głodnego.
Chcesz spróbować?
Co myślisz, wiedźminie?
Myślę, że Yen wygląda dziś wyjątkowo uroczo, zgodzisz się?
Nawet nie kłamie. Jakie to nudne.
Sabrino, tak się nie traktuje gości. On nie ma doświadczenia w telepatii.
Skoro przyprowadziłaś swojego pupilka, myślałam, że można…
się z nim zabawić.
Może pójdziesz się napić?
Świetny pomysł.
Co ty, do diabła, wyprawiasz?
- Wiesz, co jest lepsze od seksu? - Co?
Granie na nerwach Wybawicielce Sodden.
Ciągle trwa
Pozorów gra
Panna za dnia
Piękna jak kwiat
Jej głos jak ptaków trel
Po zmroku stwór
Wielki jak tur
Już na mnie ostrzy kły
Zniżam się do mej lubej warg…
Filippo, co za niespodzianka.
Zapolowałaś już na myszy?
Vilgefortzu. Tissaio.
Tutaj jesteś. Całe szczęście.
- Musiałam tu być. - Witaj z powrotem.
Pamiętaj, że musisz zakopać topór wojenny z Artoriusem, nie tylko ze Stregoborem.
Skoro już bawimy się w metafory, jak twoje budowanie mostów?
Tak jak całe to gniazdo…
Kazałaś jej się zachowywać? Dziś nie ma miejsca na błędy.
- Tissaio… - Co?
Miej trochę zaufania.
Daj Yen kilka godzin, zanim wszystkich zdenerwuje.
Przepraszam.
- Dijkstra. - Z drogi, magu.
Musisz mieć jakiś powód.
Filippo, powinienem cię skarcić za monopolizowanie czasu wiedźmina.
Geralcie z Rivii, dobrze widzieć tu innego niemagicznego brata
i to człowieka z ludu, jeśli mogę tak rzec.
Ciągle trwa
Pozorów gra
Filippo, chcę pomówić z wiedźminem na osobności.
Po męsku.
Po męsku?
Typowy Dijkstra.
Ta dwójka będzie jutro sprawiać problemy.
Tylko głupiec zaufałby szefowi wywiadu i jego czarodziejce.
Sprawiają same kłopoty.
Wyraźnie coś knują.
Spodziewałam się tego, ale liczę,
że zrewanżują się za zaproszenie dobrymi plotkami.
Uwielbiam patrzeć, jak myślisz.
Mam więcej do powiedzenia.
Zaraz do tego wrócimy.
Ciągle trwa
Pozorów gra
…nie tylko na Kontynencie, ale też w Aretuzie.
Konklawe mogło zjednoczyć magów,
ale nie zmieni tego, co nieuniknione.
Mądrze byłoby porzucić neutralność i wybrać stronę.
Redania jest twoją jedyną szansą na ocalenie Lwiątka.
Wyrażaj się jaśniej.
Rozmawiasz z człowiekiem z ludu.
Mówiąc jaśniej, oddaj dziewczynę, zanim będzie za późno.
Nie. Przepraszam.
Pieprzony fiut.
Ciągle trwa
Pozorów gra
Dziękuję, że przyszłaś. To dla nas bardzo ważne.
Jak ja się cieszę, że cię widzę. Musimy porozmawiać.
Tissaia wspomniała, że w młodości byli razem.
Pierwsza miłość. Jej nigdy się nie zapomina.
Racz wybaczyć…
Ależ proszę.
Powodzenia na jutrzejszym konklawe, wiedźminie.
- Gdzie byłeś? - Co mówił Istredd?
Nie mamy czasu.
Zapraszamy do melanżu!
- Chodź. - To jest to!
- Artaudzie. - Keiro.
Yennefer.
Co to jest melanż?
Taniec.
Obowiązkowy.
Geralt.
Dobrze się bawisz?
Świetnie.
Wiedźminie.
Cały wieczór chciałam się na ciebie rzucić.
Szkoliłam się na akrobatkę, wiesz? Jestem bardzo giętka.
Możemy liczyć na twoje poparcie jutro?
Możecie, ale nie zapomniałem o twojej przeszłości.
Królowie wciąż czekają na pewną księżniczkę.
Rozumiem, ale mam teraz inne priorytety.
Chcę pomóc.
Zobaczymy. Przewidywanie twoich działań jest tak daremne,
jak szukanie czarnego kota w hałdzie węgla.
Niepokoi mnie to wszystko.
- Próbowałeś już wina? - Nie chce mi się pić.
Geralt.
Istredd.
No proszę, czy to nie mordercza opiekunka?
Wiem. Jestem ci winna przeprosiny.
Napijemy się później?
Nie mogę.
Planuję dziś zajść w ciążę.
Ekscytujące czasy przed nami, nie sądzisz?
Miło cię widzieć, Triss.
Ciebie też.
Co z Ciri?
Jest bezpieczna. Na razie.
- Byłeś wspaniały! - Dziękuję.
To było cudowne.
Geralt.
Artaudzie, spróbowałeś już dzisiaj wina?
- Za dobrze mnie znasz. - Jesteś gotowy na dolewkę.
Cały wieczór próbujesz odbić Yen. Zaprzeczysz?
Czemu miałbym zaprzeczać?
Wie, że jestem lepszy!
Udowodnij to.
Nie do wiary.
Tchórz.
Obiecałem Yen, że nie zepsuję tego wieczoru.
Załatw go!
Więc tego nie zrobię.
Rozejm?
Jasna cholera!
Kto mu dał szampana?
Artaud znowu się spił!
Kreatywny pomysł z tą bójką.
Przyznaj, że ci się podobało.
Jeśli chodzi o bójki o mnie, ta ląduje w pierwszej trójce.
To był zaszczyt
walczyć o kapryśne serce Yennefer z Vengerbergu.
Liczę, że stoczymy razem jeszcze wiele bitew, mój drogi.
Ze mną czy przeciwko mnie?
Zależy od wieczora.
Nie chciałbym cię stracić, Yen.
Ale masz mnie.
Ten wieczór się skończy.
Wszystko się kończy.
A teraz zakończymy ten wspaniały wieczór
toastem!
Za pokój między magami Północy!
Za pokój!
Jutro czeka nas mnóstwo pracy.
Ale z Tissaią z optymizmem patrzymy w przyszłość Kontynentu
dzięki temu, co dzisiaj widzieliśmy.
Za pokój!
Zawdzięczamy to Yennefer z Vengerbergu.
Za nas.
I za prawie idealny wieczór.
- Wygraliśmy. - Dobrze poszło.
Co teraz?
Zaiste, co za noc.
Nie wierzę, że to kupili.
Nasz występ był dość przekonujący.
I naprawdę niezły. Filippa lustrowała salę balową jak jastrząb.
U niej to normalne.
Nie tylko my dzisiaj knuliśmy. Już od progu mogłam to wyczuć.
Bez i agrest.
To zniosę.
Jesteś tego pewien?
A ty?
Oto oni.
Nie wiem, co bym wolał: zerwać z siebie ten strój
czy przebić Stregobora lodową rzeźbą.
Wiem, nienawidzę sukinsyna tak samo jak ty,
ale tu musimy działać inaczej.
No to widelcem.
Albo zamiast zabijać szanowanego członka Bractwa
na oczach całej Północy,
poczekamy.
Dziś szukamy dowodów.
Jutro zdemaskujemy go na konklawe.
Zostanie osądzony.
Do tego czasu musimy być grzeczni,
jeśli sam-wiesz-kto ma się tu później odnaleźć.
Widziałem, co zrobił tym dziewczynom.
Chcę być pewny, że będzie tu bezpieczna.
Rozumiem.
Ale Geralt,
zaufaj mi.
Zawsze tak się gapią?
Nie. Tylko na nas.
Przyzwyczaj się. Całą noc będą nas obserwować.
Wspaniale.
Ciągle trwa
Pozorów gra
Panna za dnia
Piękna jak kwiat
Jej głos jak ptaków trel
Po zmroku stwór
Wielki jak tur
Już na mnie ostrzy kły
Zniżam się do mej lubej warg…
Filippo, co za niespodzianka.
Zapolowałaś już na myszy?
Dobrze wiesz, że wolę polować na sekrety.
Jaskier coś wspominał.
Przy okazji, niezła próba.
- Wiesz, że niełatwo mnie oszukać. - Oczywiście.
Uważaj, Marti Sodergren doprawiła wino afrodyzjakiem.
Kawioru?
A kawior na tej tacy to iluzja.
Tak jak całe to gniazdo snobów i kłamców.
Dla mnie to gniazdo nimfomanek.
Sabrina Glevissig zgotowała mi ciekawe powitanie.
Sabrina pokazała ci dziecinne gierki.
Chodź.
Życzysz sobie doznać jednego orgazmu czy więcej?
Ciągle trwa
Pozorów gra
Widzę, że masz wiedźmina na oku.
Ze smutkiem odebrałam wieści
o śmierci w płomieniach Codringhera i Fenn.
Jestem zaskoczona, że o tym nie słyszałeś.
A podobno z takim zaangażowaniem ścigasz tego maga.
Chodzi ci o Rience’a.
Sądzisz, że jego pan tu dziś jest?
Niezła próba.
Ale akurat ja nie mam długiego języka.
A mimo to dzisiaj przyszłaś.
Musisz mieć jakiś powód.
O tobie mogłabym powiedzieć to samo.
Filippo, powinienem cię skarcić za monopolizowanie czasu wiedźmina.
Geralcie z Rivii, dobrze widzieć tu innego niemagicznego brata.
- Dziś nie ma miejsca na błędy. - Tissaio…
Miej trochę zaufania.
Daj Yen kilka godzin, zanim wszystkich zdenerwuje.
Niczego nie obiecuję.
O wilku mowa.
Oto i ona.
Filippo.
Tissaio.
Vilgefortzu.
I Yennefer z Vengerbergu.
Miło cię znów widzieć.
Przejdziemy się? Same.
Konklawe mogło zjednoczyć magów, ale nie zmieni tego, co nieuniknione.
Zbliża się wojna.
Nie tylko na Kontynencie, ale też w Aretuzie.
Zdrajcy wkrótce zadeklarują lojalność wobec Nilfgaardu,
a nie Północy.
Mądrze byłoby porzucić neutralność i wybrać stronę,
zamiast wszystko ryzykować.
Redania jest twoją jedyną szansą na ocalenie Lwiątka.
Wyrażaj się jaśniej. Rozmawiasz z człowiekiem z ludu.
Mówiąc jaśniej, oddaj dziewczynę, zanim będzie za późno.
Nie. Przepraszam.
Pieprzony fiut.
Jesteś służącą i masz się tak zachowywać…
Rzeźnik.
Byłem ciekaw, czy znowu się spotkamy.
Ja byłem ciekaw, czy zobaczę twoją głowę na pice.
Ranisz mnie, Geralcie.
W końcu to nie ja przeszyłem sztyletem biedną Renfri.
Zapłacisz za wszystko, co zrobiłeś.
Ratuję Kontynent.
Pozbywam się morderczych stworzeń, które nam zagrażają, podobnie jak ty.
W niczym nie jesteśmy podobni.
Udowodnij to, wiedźminie.
Pokaż mi, jak bardzo się różnimy.
Ciągle trwa
Pozorów gra
Dziękuję, że przyszłaś. To dla nas bardzo ważne.
Cieszę się, że cię widzę. Musimy porozmawiać.
Co się dzieje?
Istnieje pewien artefakt,
Księga monolitów, starożytny tekst elfów.
- Pierwsze słyszę. - No tak, w Aretuzie o tym nie uczą.
Jego właściciel może się przemieszczać w czasie i przestrzeni.
- Jak to możliwe? - Nie wiem. Nie powinno być.
Razem z Triss odkryliśmy, że jest tutaj i ma ją Stregobor.
Wiemy, gdzie ją ukrył.
Powiedziałam Istreddowi, że cię zaatakowano.
To nasza szansa.
Zapłaci za wszystko, co zrobił.
Ktoś musi wejść do jego gabinetu…
Przepraszam.
…i zabrać księgę, zanim jej użyje.
Powodzenia na jutrzejszym konklawe.
- Gdzie byłeś? - Co mówił Istredd?
Nie mamy czasu.
Zapomnij, co mówiłam.
Stregobor ma bardzo niebezpieczną księgę.
Zamierza ją wykorzystać.
I Ciri również.
Zapraszamy do melanżu!
Musimy coś wymyślić i załatwić go dzisiaj.
Co to jest melanż?
Taniec.
Obowiązkowy.
Nawet dla mnie?
Zwłaszcza dla ciebie.
Geralt.
Co z Ciri?
Jest bezpieczna. Na razie.
A jeśli ktoś miałby odebrać jej moc?
Ma ją od urodzenia. Sama o tym dobrze wiesz.
A gdyby mogła wieść normalne życie?
Nie wiem, co Ciri uznałaby za „normalne”.
Najważniejsze, żeby przeżyła.
Musimy zatrzymać tu Stregobora.
Zrobię zamieszanie, żebyś się wymknęła.
Hasłem będzie „rozejm”.
Przekażę to Artaudowi.
Uda nam się.
Powodzenia.
Chciałem cię przeprosić.
- Yen i ja mieliśmy ważne… - Rób to, co ja.
Cały wieczór próbujesz odbić Yen. Zaprzeczysz?
Czemu miałbym zaprzeczać?
Wie, że jestem lepszy!
Udowodnij to.
Nie do wiary.
Bogowie!
Uderz mnie.
Rozejm?
Jasna cholera!
CZŁOWIEK PÓŁELFKA
Artaud znowu się spił!
Wezmę to, mieszańcu!
Nie pasujesz tu!
Przeszkadzam?
Stregobor, ty śmieciu.
Wcale nie obchodziło cię pojednanie.
To miała być przykrywka, żebyś mogła dokończyć dzieła.
Zniszczyć Aretuzę.
Wasza rasa już tak ma.
A nasi nieudolni przywódcy wciąż wam wybaczają.
Miłosierdzie to nie moja bajka.
Ani moja.
Nieźle się tu napracowałeś.
Uszkadzałeś portale, porywałeś nowicjuszki.
Torturowałeś je, by dopaść Ciri.
To ciebie nie dotyczy, wiedźminie.
Mało mnie obchodzi ten cintryjski bachor.
Jeśli mamy szczęście, już leży martwa w rowie.
Nawet nie wiesz, jaką mocą dysponuje ten bachor.
Ty też nie. Nie macie zielonego pojęcia, z czym macie do czynienia.
U ciebie zagrożeniem jest tylko nieczysta krew.
Jesteś potworem i dostaniesz za swoje. Ale dziewczyna…
Dziewczynę najprawdopodobniej wymażesz z tego świata
własnymi zmutowanymi rękami, Rzeźniku.
- Sama cię zabiję. - Stój!
Przyszliśmy, gdy zobaczyliśmy, że was nie ma.
- Powinniście nam to wyjaśnić. - Właśnie.
Wyjaśnijcie.
Stregobor prowadzi listę uczennic elfiej krwi
i zabrał ich rzeczy.
Tych, które zaginęły w tym miesiącu. Nissa.
- Elizabet. - Teryn.
Prowadził na nich eksperymenty.
Poddawał kontroli umysłu.
Co? To absurd!
Próbował mnie zabić w uszkodzonym portalu.
Naprawdę jej uwierzycie?
Uważamy, że jego prawdziwym celem jest Cirilla z Cintry.
Macie dowody?
Tak.
Co chcesz tam znaleźć?
Księga monolitów, starożytny elfi tekst.
Ma zawierać wiedzę sprzed Koniunkcji.
Wyjaśnia, jak sfera ludzi zderzyła się ze sferą elfów.
A co ważniejsze, jak ludzie mogliby pozbyć się elfów.
Ukradłeś ją, prawda?
Czy chcę, by te korytarze były wolne od takich jak ty? Tak.
- Ale spekulacje… - Dosyć.
To poważne zarzuty.
Uwięzimy Stregobora na czas konklawe.
Potem przeprowadzimy proces.
- Popieram. - Pewnie, że popierasz.
Artoriusie?
Zwróciłeś się przeciwko swoim w czasie pojednania.
Nie będę cię popierał.
Nie dotykaj mnie! Jesteś obłąkana.
Wszyscy jesteście.
Stek kłamstw!
Schowam to w bezpiecznym miejscu.
Żeby nie wpadło znowu w niepowołane ręce.
Spisałaś się dzisiaj.
Ty również.
Nacieszmy się bankietem.
Zaraz zacznie jej szukać.
Potrzebuję kieliszka.
Albo dwunastu.
Toast.
Za pokój między magami Północy!
- Za pokój! - Za pokój!
Jutro czeka nas dużo pracy,
ale z Tissaią z optymizmem patrzymy w przyszłość Kontynentu
dzięki temu, co dzisiaj widzieliśmy.
Za pokój!
Zawdzięczamy to Yennefer z Vengerbergu!
Za Yen!
Za nas.
I za prawie idealny wieczór.
Kocham cię.
Wyznałeś mi to po raz pierwszy.
Niemożliwe.
Dawniej tak myślałeś.
Ale dziś to powiedziałeś.
Możesz mnie pocałować.
Przy wszystkich.
To nasze pierwsze wspólne wyjście.
A ja myślę tylko o tym, by być z tobą sama.
To też zniosę.
Za długo musiałam czekać, by znowu mieć cię w wannie.
Naprawdę nam się udało?
Trudno powiedzieć.
- Ciągle myślę o Filippie. - W sensie?
Gdy udałam się do Redanii, traktowała mnie jak wroga.
Ale dziś chciała, żebym była po jej stronie.
Jej stronie czego?
Nie powiedziała.
Opowiedz wszystko.
Przejdziemy się? Same.
- Tissaio. - Margarito.
Żyję dla takich nocy, a ty?
Jeśli chodzi o Ciri, nie dostaniesz jej.
Wszystko w swoim czasie.
Ale nie dlatego cię odciągnęłam.
Biedactwo.
Lydia van Bredevoort?
Słyszałam, że cierpi z miłości.
Poszłaby za ukochanym wszędzie, nawet na śmierć, gdyby o to poprosił.
Zastanawiałam się, czy znasz prawdę
o tym, co zaszło między mną i Tissaią.
Powiedziała, że wasza przyjaźń wygasła. Nie zdradziła szczegółów.
Na jej lojalność trzeba ciężko pracować.
I trudno ją stracić.
Z biegiem lat zbliżyłyśmy się do siebie.
Aż do pierwszej wojny północnej.
Sodden?
Próbowałam powstrzymać Tissaię.
Żeby nie sprzymierzała się z Vilgefortzem.
Niech Kontynent sam toczy swoje bitwy. Odmówiła.
- I wygraliśmy. - Ale jakim kosztem?
Los bitwy wisiał na włosku, dopóki nie użyłaś magii ognia.
A do tej chwili zginęło zbyt wielu magów.
Ty też przegrałaś, prawda?
To nie tak, że Tissaia podążała za Vilgefortzem.
Walczyła dla Bractwa.
Dla Północy, tak jak my teraz.
Walczysz na tonącym statku.
W przyszłości Kontynentu nie ma miejsca dla Bractwa.
Tissaia ma dobre intencje, ale lojalność wobec Aretuzy
sprowadzi na nią zgubę.
Na mnie też.
Po co więc przyszłaś, skoro jesteś pewna, że Aretuza upadnie?
Bo ty i ja nie jesteśmy jak Tissaia.
Łamiemy zasady. Nie boimy się władzy.
Wciąż jest dla ciebie nadzieja.
Zdrajcy już współpracują z Nilfgaardem.
- Jak zawsze. - Widzisz to, co chcesz widzieć.
Ale jeśli będziecie trzymać się tego planu,
nie wyjdziecie na tym lepiej niż biedna Lydia.
Zakochane w truciźnie, która powoli zabija.
Rozumiem cię.
Naprawdę.
Ale Tissaia i ja połamałyśmy zęby na konfliktach w Bractwie.
Jutro zatriumfujemy. Tak jak w Sodden.
I choć żałuję, że nie dołączyłaś do nas wtedy na polu bitwy,
znowu damy radę bez ciebie.
A kiedy jutro zjednoczymy Północ,
obyś zrozumiała, że są jeszcze rzeczy, które warto chronić.
Dziękuję, że przyszłaś.
To dla nas ważne.
Dla nas ten wieczór też jest bardzo ważny.
Może chciała wywołać awanturę.
To nie byłby pierwszy raz.
To by wyjaśniało ostrzeżenie Dijkstry. Wiedzą coś, czego my nie wiemy.
Czemu nic nie mówiła?
Zarzuty wobec Stregobora nie są związane z Nilfgaardem.
I skąd zainteresowanie niemą czarodziejką?
Nie wiem.
Czemu Lydia nie mówi?
Jej dolna szczęka to iluzja. I to mistrzowska.
Została ciężko ranna i nie może już używać głosu.
- Komunikuje się telepatycznie. - „Kobieta o dziwnym głosie”.
Teryn tak powiedziała.
- Wciąż masz bransoletkę Tissai? - Gdzieś tutaj.
Minąłem Lydię po drodze do Galerii Chwały.
Miała kolczyki z tego samego materiału.
Co tam robiłeś?
Poszedłem tam, gdy prawie zabiłem Stregobora.
Co takiego?
Prawie.
Zostawiłem go, żeby się uspokoić.
Ciągle trwa
Pozorów gra
Ciągle trwa
Pozorów gra
Pierwsze lądowanie.
Jan Bekker podporządkowuje swej woli Moc.
Uspokaja fale, udowadniając, że magia nie musi być zła i destrukcyjna.
Tamtego dnia Bekker założył to, co dzisiaj znamy jako Bractwo.
To mój ulubiony obraz tutaj.
Wygnańcy jednoczą się pod wspólnym sztandarem.
Pasuje do tego wieczoru.
Jeśli mówisz o feerii ewenementów, jakie dziś widziałem, to tak.
Zaiste, warte to obrazu.
Zatytułowałbym go
„Geralt opuszcza wyspę Thanedd, pękając ze śmiechu”.
Tak czy inaczej,
liczyłem, że uda nam się dzisiaj porozmawiać.
Założę się, że nawet nie wiesz, ile nas łączy.
Wątpię, by te podobieństwa były aż tak wyraźne.
Obaj jesteśmy wyrzutkami.
Ja też nie mógłbym powiedzieć,
że jestem po prostu człowiekiem, magiem albo druidem.
Przede wszystkim
byłem sierotą.
Porzuconą w rynsztoku w Lan Exeter.
Po tym okrutnym świecie rzucały mną praktycznie wszystkie potworne stworzenia.
Przede wszystkim ludzie.
Aż sam stałem się okrutny.
Zamiast pozostać niechcianym mutantem,
postanowiłem zostać czarownikiem.
Na złość światu.
Uważaj, Vilgefortz,
by wyszukiwane na siłę podobieństwa nie zawiodły cię za daleko.
Bez obaw, wiedźminie. Pozostało tylko jedno.
Porzuciłem tego upartego chłopca, kiedy zakochałem się w Tissai.
Ta więź, poczucie, że znalazłem rodzinę, odmieniły mnie.
Wiem, że czułeś to samo przy Yennefer z Vengerbergu.
Zdajesz się bardzo dużo wiedzieć.
Powiedz, jeśli się pomylę.
Im dłużej Yennefer zostanie w Aretuzie, tym silniejsze będzie Bractwo.
Będziemy mogli odeprzeć siły zagrażające Kontynentowi.
Nie pociągały cię nigdy sztuki magiczne, Geralt?
Myślałeś, żeby tu do niej dołączyć?
Jeśli chcesz chronić to, co kochasz,
dołącz do nas w nadchodzącej walce.
Dziewczynie wkrótce coś zagrozi,
a twoja bierność nie pomoże ci jej ocalić.
Niesamowite, do jakiego stopnia bulwersuje wszystkich moja neutralność.
Jak czyni mnie ona obiektem propozycji paktów i umów,
pouczeń o konieczności dokonania wyboru i stawania po właściwej stronie.
W tej grze nie jesteśmy równymi partnerami.
Będę dalej kroczył swoją ścieżką
i reagował na wydarzenia.
Dopasuję się do zmian na świecie.
Rozumiem, ale dopasowanie się może nie wystarczyć.
Tylko w jeden sposób jej nie stracisz.
A jeśli się do was nie przyłączę?
Gdziekolwiek będziesz i cokolwiek zrobisz,
zawsze będą na ciebie czyhać wrogowie.
Tissaia wspomniała, że w młodości byli razem.
Pierwsza miłość.
Jej nigdy się nie zapomina.
Racz wybaczyć…
Ależ proszę.
Powodzenia na jutrzejszym konklawe, wiedźminie.
„W nadchodzącej walce”?
Vilgefortz chciał tym konklawe zapewnić pokój.
Może sądzi, że to niemożliwe.
Szkarłatny amolit.
Ma chronić najbliższych
i cenne przedmioty.
Występuje tylko w kopalniach w zachodniej Redanii.
To tam znalazłem dziewczęta w zamku.
Geralt, ten obraz. Pierwsze lądowanie.
To tam przeniósł mnie ten wypaczony portal.
Pod czarną górę otoczoną wodą.
Ulubiony obraz Vilgefortza.
Dał tę bransoletkę Tissai. Założę się, że dał Lydii kolczyki.
To jego kocha.
„Trucizna, która powoli zabija”.
- To nie był Stregobor. - Tylko Vilgefortz.
- Co robisz? - Szukam Tissai.
- Jeśli coś jej grozi, muszę wiedzieć. - Nie mamy czasu.
Nie zostawię jej. Oczyść nam drogę.
Trzeba było wybrać stronę, wiedźminie.
Napisy: Magdalena Adamus