Tulong! Sinumang nandiyan!
Geralt?
Ciri?
Nasaan ka, Geralt?
Diyos ko…
Bakit narito ka?
Hinanap ko ang mga bantay ko.
Akala ko di na kita makikita pa.
Oo.
Iyon nga ang plano ko.
Ano'ng nangyari dito?
Di lang sina Dijkstra ang may mga pakana dito sa Thanedd.
May hinala silang kasabwat si Vilgefortz ng Nilfgaard,
at binigla ng Emhyr var Emreis ang buong Kontinente sa pagsalakay na ito.
Nagsimula na ang ikalawang digmaan.
Umalis ka na. Di mo kailangang manatili dito para makinig sa akin.
Kailangan mong makaalis dito.
May ruta ng mga mangangaso kung saan may sangandaan sa Mirthe.
Dadalhin ka noon hanggang Oxenfurt.
May matutuluyan ka doon. Ibigay mo sa kanila ito.
-Makakarating ka niyan sa kapitolyo. -Di ko maintindihan.
Bagong plano.
-Kung gayon, sumama ka sa akin. -Hindi.
-Hahanapin ko ang pamilya ko. -Kakausapin ko si kuya.
May pera ako. Dadalhin ko lahat ng kaya ko. Saan tayo…
Di mo naiintindihan.
Walang-wala ang digmaang mangyayari kumpara sa
pakakawalan ni Geralt sa Kontinenteng ito para mahanap ang anak ang niya.
Di ko na alam ang susunod.
Hayaan mo akong samahan ka. Para patunayang di lang ako isang maskara.
Baka puwede.
'Pag nahanap ko na si Ciri.
Dapat hanapin mo muna si Geralt.
Bakit?
Nakita kong sumabog ang tore na 'yon.
Naramdaman ko na parang pagyanig.
Di ko alam paano makakaligtas doon.
Ikinalulungkot ko.
Bruha!
Mangangawit...
Maayos ka ba? Nasaktan ka?
Nasaan si Ciri?
Nakita siya sa Tor Lara,
pero hinanap ko na siya doon, di ko siya makita.
At si Geralt?
Dinadala siya ni Triss sa Brokilon. Para gamutin.
Baka mamatay siya.
Lintik.
Masama ito.
Kailangan niya ng kama. Humanap ng malinis na tubig. Kumuha ng mga benda.
Malinis na tubig!
Ingat. Malubha ang mga sugat niya.
Di dahil sugatan.
Nasa bingit na, Inang Eithne.
-Sino siya? -Isang kaibigan. Tulungan natin.
Pabayaan n'yo ako…
sayang ang oras n'yo…
sa akin.
Hindi ito pagsasayang, Gwynbleidd.
Iniwan ito ng kaibigan mong salamangkera para sa iyo.
Sabihin daw sa iyo na, "May naghihintay pa sa 'yo."
Naging bisita rin namin si Cirilla dati.
Nahanap ka niya?
Oo.
Pero nawala ko siya.
Ano ito?
Ano'ng nangyari?
Geralt?
Yennefer?
Pulang buhangin.
Korath.
Ayos.
Sige.
Sasabihin ni Geralt ibalik ang buto sa kasukasuan,
malamang sasabihin pa niyang papalakasin ka ng paghihirap, at…
Ang gagawin niya…
Nasaan na?
Di mawawala, laging mahahanap.
[nagsasalita ng Elder]
May tao diyan?
Sige pa, Ciri.
Sige pa.
Ituloy mo lang.
May tao ba?
May tao ba dito?
Sino'ng nariyan?
Ayan, nabawasan.
Kailangan ako ni Geralt at Yennefer.
Dapat makabalik ako sa kanila.
Sige.
Sa kanluran lumulubog ang araw.
Nasa silangan ang Korath.
Kaya kung lalakad ako papuntang lumulubog na araw, pakanluran ako
sa kabundukan.
May mahihintuan doon at may pagkain.
Ganoon nga.
Umupo ang prinsipe sa tabi ng dagat
Nahihiya katulad ng sirena niya
Dapat nakinig ako noong tinuturo ni Mousesack ang tungkol sa mga bituin.
Sa kalaunan nagkasundo rin sila
Sino ang aalis sa mundo niya
Dahil kung paraiso ang hanap mo
Pag-isipan ang lahat ng gusto mo
Sa buhay
At gumawa ng munting sakripisyo
Mag-aalala sila.
Mag-aalala talaga sila.
Dapat akong magpatuloy.
Basta ituloy lang.
Madadatnan ang hamog bago dumating ang mga anino.
Sana tama ka, Coen.
Oo!
Sa maling direksiyon ako naglakad buong gabi.
Hindi ako mamamatay dito.
Hindi ako mamamatay dito!
Alam kong may taong narito!
Magpakita ka!
Hahanapin kita at susundan hanggang sa dulo ng disyertong ito!
Nasaan ka na?
Wag mo akong iwan mag-isa dito!
Tubig.
Ano ito?
Ikaw ang sinusundan ko?
Isa kang unicorn.
Sabi ni Yennefer totoo ka, pero di ako naniwala.
Iniligtas mo ako.
Mas maliit ka kaysa sa mga larawan mo sa mga libro.
Bawal humawak. Naiintindihan ko.
Sandali!
Munting Kabayo!
Saan ka nagpunta?
Munting Kabayo!
Paano ako mahahanap ng iba?
Walang makakahanap sa akin.
Nababaliw na ba ako?
Wala akong makita!
Tuluyan ka nang nawala.
Mamamatay ka sa gutom.
Nababaliw na ako. Nagpapantasyang may unicorn.
Kailangan ko ng pagkain!
Hindi ko na kaya ito!
Sandali!
Pagkain!
Hindi dapat ganyan kumilos ang isang prinsesa.
Ina.
Aking Cirilla.
Sana narito ka.
Naiisip kita palagi.
Napapanaginipan kita.
-Dapat mas marami tayong oras nagkasama. -Alam ko.
Ginugol mo ang buong buhay mo… sa paghahanap ng lugar na nabibilang ka.
Pero
narito ka.
Iniwang muli.
Hindi ako iniwan.
Sabi ni Geralt hahanapin niya ako.
Wala kang kasalanan lagi, ano?
Ang mga tao sa buhay mo, lahat sila ay gustong gawin ang makakabuti sa 'yo.
-Pero hindi sapat 'yon. -Ano?
Wag kang magpakatanga, Cirilla. Alam mo na ito.
Pamilya ko sila. Mahal nila ako.
Minahal ka rin namin ng ama mo.
Ngunit ikaw, aking anak,
ay napakabigat na pasanin.
Ba't mo sinasabi ang mga ito?
Siguro gumaan ang loob ni Geralt nang makita kang pumunta sa tore na iyon.
Kung iisipin mo, mabigat kang pasanin sa lahat.
Hindi mo ako kilala!
Iniwan mo ako!
Sumakay ka sa bangkang iyon, at hindi mo ako isinama!
Bakit?
Nakikita kita, lintik ka!
Masama ang pakiramdam ko.
Iniwan.
Muli.
Kailangan nila ako.
Hindi sila nakaligtas.
Gusto mo ng kuwento?
-Pasanin ka. -Kailangan ako nina Geralt at Yennefer.
Maghanap ka ng lugar na nabibilang ka. Gumising ka, Cirilla!
Ano'ng ginawa mo?
Napakabigat na pasanin.
Iniwan muli.
Di mo ba alam kung nasaan ka?
Tumawag ka lang.
Ano?
Papayuhan kita.
Wag kainin ang mga butiki.
Lason sila.
Nasaan ako?
-Sino ka? -Magagandang tanong.
Ako ang nakaraan, at ito ang hinaharap.
Isa sa mga posibleng hinaharap.
Hindi ito ang unang beses na nakita ko ang hinaharap.
Ano'ng lugar ito?
Baka malaman mo rin. Gaya ng sinabi ko, posibilidad lang ito.
Maaaring isa sa maraming hinaharap. Depende sa magiging pasiya mo.
Nababaliw na ako.
Ang mga makapangyarihang babae ay laging binabansagan na baliw.
Kalokohan iyon. Noon pa man, at magpakailanman.
Paulit-ulit ang kasaysayan.
May pagkakatulad tayo. Pareho tayong baliw na prinsesa.
Iniwan ng mga taong dapat magpoprotekta sa atin.
At ginago ng mga pamilya natin.
Buti ang sa 'yo, namatay na lang. Ang sa 'kin, kinailangan ko pang patayin.
Pinatay mo ang pamilya mo?
Lalong-lalo na ang aking ama na isang malaking kabiguan.
Sa totoo lang, ang sistema ang bumigo sa akin.
Ang aking ama ay bahagi lang ng gulong
na umikot na sa maraming henerasyon.
Sa tingin mo mababago pa ito?
Marami pang magagandang tanong.
Ilang beses pa kayang uulit ang kasaysayan?
Isang bahagi ng gulong.
May sasabihin ako sa 'yo.
May kapangyarihan yata ako para baguhin ang mga bagay.
Di ikaw ang unang nagsabi niyan.
Pero ikaw, kaibigan,
ay maaaring maging huli.
Nasaan ka?
Nasaan ka na?
Pakiusap.
Wag mo akong iwanan.
Masama ang pakiramdam ko, Munting Kabayo.
Tinawag ito ni Vesemir na Prituhang Kawali.
Alam ko na kung bakit.
Puwede ba kitang hawakan?
Kailangan kong malaman na totoo ka.
Sige na nga. Ano ba'ng gusto mo?
Hoy, sandali!
Saan ka pupunta?
Sandali!
Ito ang gusto mong ipakita sa akin?
Munting Kabayo, di ko na kayang magpatuloy.
Gulo.
Nasa lupa.
Nasa hangin.
Nasa tubig.
May ugat dito.
Totoo ito!
Halika, baka nauuhaw ka rin. Uminom ka.
Salamat.
Sige, susunod na ako.
Naikuwento ko na ba sa 'yo si Roach? Magugustuhan mo siya.
Dito ka muna, kaibigan.
Malinaw na walang pagkain dito.
Nakakadiri.
Umalis ka.
Alam kong ilusyon ka lang.
Ang lakas ng loob mong magsalita nang ganyan sa akin?
Ang Batang Leon ng Cintra.
Nakakaawa.
Hindi ka totoo!
-Sigurado ako. -Hindi mo ba alam kung nasaan ka?
Ang pinakamalaking libingan sa Kontinente.
Gusto mong mamatay ako?
Ang gusto ko
ay magising ka na.
Gumising ka, Cirilla!
Kinatatakutan ka ng mga tao.
Nagbabalak silang gamitin ka para sa pansarili nilang mga layunin
habang nalalagas ang mga mahal mo sa buhay.
Ano'ng ginawa mong paghahanda sa darating na digmaan?
Ano na ang nagawa mo?
Wala.
Wala!
Nang dumating ang kamatayan ko, hinarap ko iyon ayon sa gusto ko.
'Yan ang ginagawa ng mabubuting pinuno. Hinaharap nila ang kalaban.
Ikaw, nagtago ka lang.
Wala kang ginawa.
At ngayon nagtatago ka sa disyerto na ito!
-Aminin mo! -Hindi!
Inihatid mo ang sarili mo
at ang Cintra sa alabok at sa kasiraan.
Pinamunuan ka ng pagmamataas at takot,
kaya sa halip na tumulong sa mga tao, paulit-ulit na karahasan ang dinala mo.
Hinayaang mong maulit ang kasaysayan.
Pumatay ka ng mga taong tulad ko.
Nagpadanak ka ng dugong elven.
Ang dugo ko!
At para saan?
Kinuha ka pa rin ng kamatayan.
Dapat may iba pang paraan.
Sa tingin mo talaga, kaya ng isang tulad mo
na baguhin ang mga bagay kahit marami na ang nabigong gawin ito?
Hindi ka makakaakay ng kabayo papunta sa tubig!
Tumahimik ka!
Lintik!
Isa pang payo?
Wag sumuntok ng mga bato.
-Di ko alam kung makikita pa kita. -Hinanap mo na 'ko agad?
Hindi kita kilala.
Ang mga nakausap ko ay ang subconscious ko na hinihimok akong magpakamatay na.
Paano ka nakakasigurong hindi rin ganoon ang ginagawa ko?
Dahil hindi mo pa ginagawa.
Sabi mo, baka ako ang huling makakapagbago.
-Bakit? -Alam mong makapangyarihan ka.
Magkatulad din ba tayo sa ganoon?
Magaling akong makipagkaibigan.
Ako dapat ang naging reyna.
Pero nang ipagkait ng ama ko ang nakatadhana sa akin,
tinipon ko ang mga karaniwang tao.
Sa tulong nila, binawi ko ang nararapat sa akin
sa tanging paraang maghahatid ng hindi malilimutang mensahe.
Ang paraan ng dugo at apoy.
Narinig ko na ito.
Nababagay, dahil sa huli,
itinali nila ako sa isang tulos at sinunog nang buhay.
Ikaw si Falka.
Sabi sa kuwento, isa kang demonyo.
Isang isinumpang halimaw na elf.
Mga kuwentong panakot sa makukulit na bata para gawin ang mga inutos sa kanila.
Mas madaling tapyasin at patulisin ang mga tainga ko
at hayaang maging totoo ang mga inaakusa nila sa akin.
Para mas simple.
Pinuno mo ng dugo ang mga lansangan!
Kaninong dugo?
Dugo ng mga gustong gamitin ako o patayin ako.
Akala mo sinumpa ka.
Pero alam mo ang nakikita ko kapag tinitingnan kita?
Ano?
Isang bata.
Sinabak sa gilingan ng sarili niyang pamilya.
Nagsinungaling sila sa 'yo at iniwan kang dehado.
Iniwan kang nakakaramdan ng hiya sa halip na nagmamalaki.
Galit sa halip na pagmamahal sa sarili.
Takot sa halip na pagtanggap.
Pinatay mo ang ama mo. Nagsimula ka ng himagsikan.
Pero ano ba talaga ang gusto mo?
Gusto ko ng kalayaang maramdaman ang poot ko.
Na tumigil nang mapahiya para sa mga hindi ko napanghahawakan.
Gusto mong baguhin ang sistema, Prinsesa Cirilla?
Silaban mo hanggang matupok.
Kumusta?
Hindi ko alam hanggang kailan ako makakatagal dito.
Alam ko.
Kaunti na lang.
May mali.
May nararamdaman ako.
Lintik.
Hindi!
Munting Kabayo.
Hayaan mo akong tulungan ka.
Baka makatulong ito.
Pakiusap.
Halika na.
Kailangan nating kumilos para mabuhay.
Wag kang mag-alala. Aalagaan kita.
Magiging maayos ang lahat.
Munting Kabayo, magiging maayos ang lahat.
Ayos ka lang.
Titingnan ko na. Puwede?
Lintik!
Lintik na walang-buhay na lugar ito!
Ang prinsesang walang magawa.
May kaya akong gawin.
Pero walang narito. Wala akong mapaghuhugutan.
Akala ko sabi mo ang magic ay nasa lahat ng dako.
Hindi. Ipinagbabawal.
Nino?
Sabi ni Yennefer, mapanganib.
Bawal ito sa Aretuza. Nakita ko ang nagagawa nito sa mga tao.
Ito'y isang magandang bagay na magagawa mo gamit ang iyong kapangyarihan.
Kung hindi, ang nilalang na ito, ang kaibigan mo, ay mamamatay.
Kung di mo siya tutulungan.
Di pa ako naturuan kung paano.
Abutin mo lang
at papasukin ang apoy.
-Sandali! -Huwag!
Ang mga takot sa kung ano ka ay mga pabigat lang.
Hayaan mo na sila.
Nakakamangha, 'di ba?
Isipin mo, buong buhay mo nang taglay ang ganitong kapangyarihan.
Ang dali.
Ang sarap sa pakiramdam.
Oo.
Patunay ako niyan.
Nang nagliyab ang mukha ko,
hindi ako sumigaw.
Nahawakan ko ang sumpang sinasabi ng lahat na kinakatawan ko.
Sumpang dumadaloy din sa loob mo.
Paulit-ulit ang kasaysayan.
Pero hindi ito sumpa.
Ito ay biyaya.
Biyayang gusto nilang gamitin mo para sa kanila o ipangwasak sa 'yo.
Pinatay nila si Lara Dorren dahil dito.
Sinunog ako sa tulos dahil dito.
Ngunit ikaw, Cirilla...
iba ka.
Babaguhin mo ang lahat.
Darating ang panahon ng panghahamak.
At sa wakas, mababawi mo na ang nararapat sa iyo.
Ang poot mo ay makatuwiran.
Ang paghihiganti mo ay makatarungan.
Nararapat silang magdusa. Pagdusahin sila.
Ipagkakanulo ka rin ng mga mahal mo.
Lolokohin ka nila.
Palagi ka lang nilang gagamitin.
Damhin mo ang galit mo, anak ng Dugo ng Elder.
Damhin mo ang sarap ng pagpapakawala.
Ikaw na mismo nagsabi.
Hindi mo kailangan ang sinuman.
Damhin mo ang sarap ng pagpapakawala.
Palagi ka lang nilang gagamitin.
Damhin mo ang galit mo.
Hindi ko sila iiwan.
Pinipigilan ka lang nila.
Ito ang kapangyarihan mo.
Ang magic ay nasa lahat ng dako!
Ang tadhana mo.
Ayaw ko ito.
-Gusto mo… -Ayaw ko ito!
-Hinulaan na ito! -Pakiusap, tumigil ka.
-Wag mong gagawin. -Tinatalikuran ko ang kapangyarihan ko.
Tabi. Titingnan ko.
-Siya nga. -Paano ka nakakasiguro na siya nga?
May iba pang may ganyang buhok at berdeng mata
sa dulo ng disyerto?
Tunggak na walang bayag.
Ito ang dalagang hinahanap niya.
Oo na, di mo na kailangan manginsulto pa. Kayo, buhatin n'yo siya.
Heto na.
Alam kong nandiyan kayo,
at alam kong di ako dapat nandito.
Pero narito ang kaibigan ko.
Bumalik ka sa pinanggalingan,
o mamatay ka diyan,
pangit na tao.
Mababali man ng mga patpat at bato ang mga buto ko,
ang mga salita ay… nakakasakit din.
Kaibigan ako ni Geralt.
Ang Puting Lobo.
Gwynbleidd.
Pakiusap.
Hihintayin ko siyang lumabas.
Ang pag-ibig ko sa 'yo ay hindi titigil
At itong bulaklak Na iyong iniwan, hindi kukupas
Hind mamamatay kailanman
Dahil, hinihirang kong Ettariel
Itong bulaklak na tila basa sa hamog
Ang totoo ay basa sa luha
At ang mahihiwagang bulaklak ay hindi nalalanta kailanman….
Tama na 'yan, Mangangawit.
Kailangan ka niya. Wag kang mahuhuli.
Wow.
Hindi ko inaasahan na ganito karami ang tao rito.
Akala ko gusto ninyong mga dryad na kayo-kayo lang.
Iyong parang…
grupo na bawal kunwari ang mga lalaki.
Ano'ng nagpabago sa isip ninyo?
Digmaan.
Kinupkop n'yo sila.
Hindi maayos ang lagay niya.
Geralt!
Nakabihis ka ba?
Lagi siyang nakahubad.
Alam kong gustong-gusto mo nang…
Naku po… Lintik.
Ano'ng balita?
Uy.
Ayos ka lang?
Akala ko mapapagaling ka ni Triss, pero oo,
may balita ako. Pero kumusta ka? Nakakalakad ka ba?
Tungkol kay Yen? O kay Ciri?
-Ligtas si Yennefer. -Si Ciri, hindi?
Ayos lang si Ciri.
Ayos lang siya. Siya ay…
Ikinalulungkot ko, Geralt.
Nawawala si Ciri.
Hinahanap siya ni Yennefer, pero ang Nilfgaard, sila...
Dumeretso ako dito mula Thanedd nang malaman kong nandito ka.
Sa mga dati kong ruta bilang sandpiper.
May nayon,
sa labas ng Roggeveen, at…
tinupok nila hanggang abo na lang ang natira.
Naghanap ako ng mga nakaligtas,
pero handa silang patayin ang lahat para mahanap siya.
Mukhang gumana.
Inihayag na ng emperador ang pagdiriwang na ito.
Papunta na siya sa Nilfgaard.
Umupo ang prinsipe sa tabi ng dagat
Nahihiya katulad ng sirena niya
Sa kalaunan nagkasundo rin sila
Sino ang aalis sa mundo niya
Isang alipin ang kabayaran
Isang piraso ng lupa ang kapalit
Sino kaya ang bibigay at kailan
Dahil kung paraiso ang hanap mo
Buhay na kasama ang tunay mong pag-ibig
Pag-isipan ang lahat ng gusto mo sa buhay
At gumawa ng munting sakripisyo
Basa ang tubig Tuyo ang aplaya
At kung saan sila nagkakilala, doon sila nakahiga
Ngunit kung saan sila nakahiga, di nila masabi
Mababa na ang kati, alam na nilang dalawa
Isang alipin ang kabayaran
Isang piraso ng lupa ang kapalit
Sino ang tatalikod at bibitaw
Dahil kung paraiso ang hanap mo
Buhay na kasama ang tunay mong pag-ibig
Pag-isipan ang lahat ng gusto mo sa buhay
At gumawa ng munting sakripisyo
Ang pasiya niya ay ginawa sa tabi ng dagat
Papalubog na ang araw sa namumulang abot-tanaw
Dahil naipakita niya sa wakas sa prinsipe
Na nabibilang siya ng mga sirena
Isang alipin ang kabayaran
Alam niya ang halaga
Na ipagpalit ang paa para sa palikpik
Dahil kung paraiso ang hanap mo
Itulak mo lang nang kaunti ang mahal mo
Kung lulubog siya sa pinakamadilim na gabi
Yakapin ang kanyang munting sakripisyo
Tagapagsalin ng Subtitle: Miray Lozada-Balanza