‎(เดอะ วิทเชอร์ นักล่าจอมอสูร)
‎ได้โปรด! ใครก็ได้!
‎เกรอลท์
‎ซิริ
‎ท่านอยู่ไหนนะ เกรอลท์
‎ให้ตายสิ
‎ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
‎ข้ามาตามหาองครักษ์ของข้า
‎นึกว่าจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว
‎ใช่
‎ก็ตั้งใจไว้อย่างนั้น
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎ไม่ได้มีแค่ดิกซ์สตรากับฟิลิปปา ‎ที่วางแผนร้ายที่ทาเน็ดด์
‎พวกเขาสงสัยว่าวิลเกอฟอท์ซ ‎สมคบคิดกับนิล์ฟการ์ด
‎และเอเมียร์ วาร์ เอมเรส ‎ก็โจมตีทั้งมหาทวีปแบบไม่ทันตั้งตัว
‎สงครามครั้งที่สองเริ่มแล้ว
‎เจ้าควรไปซะ ไม่จำเป็นต้องอยู่ฟังข้าที่นี่หรอก
‎เราต้องพาฝ่าบาทออกไปจากที่นี่
‎มีเส้นทางของคนวางกับดักสัตว์สายเก่า ‎ตรงที่หมู่บ้านเบี่ยงออกไปในเมิร์ธ
‎มันจะพาฝ่าบาทไปถึงออกซ์เซนเฟิร์ท
‎กระหม่อมมีเพื่อนที่มีที่หลบภัยอยู่ที่นั่น ‎เอานี่ให้พวกเขา
‎- พวกเขาจะพาไปส่งที่เมืองหลวง ‎- ข้าไม่เข้าใจ
‎แผนเปลี่ยน
‎- งั้นก็ไปกับข้าสิ ‎- ไม่
‎- กระหม่อมต้องตามหาครอบครัว ‎- ข้าจะคุยกับพี่ข้าให้
‎ข้ามีเงินรายปี ข้าจะเอาทุกสิ่งที่เอาไปได้ ‎แค่บอกว่าให้เจอเจ้า…
‎ฝ่าบาทไม่เข้าใจ
‎สงครามที่กำลังก่อตัวอยู่ข้างนอก
‎เทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่เกรอลท์จะปลดปล่อย ‎บนมหาทวีปนี้เพื่อตามหาลูกสาวเขา
‎กระหม่อมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎ให้ข้าไปกับเจ้านะ ‎พิสูจน์ว่าข้าเป็นมากกว่าหน้ากาก
‎อาจจะได้
‎หลังจากที่กระหม่อมหาซิริเจอ
‎เจ้าควรตามหาเกรอลท์ก่อน
‎ทำไม
‎ข้าเห็นหอคอยนั่นระเบิด
‎รู้สึกได้ถึงมันเหมือนคลื่นกระแทก
‎ข้านึกไม่ออกเลยว่านางจะรอดได้ยังไง
‎เสียใจด้วยจริงๆ
‎แม่มด!
‎กวี…
‎เป็นอะไรรึเปล่า บาดเจ็บไหม
‎ซิริอยู่ไหน
‎มีคนเห็นนางที่ทอร์ลาร่า
‎แต่… ข้าหาตามซากปรักหักพังแล้วแต่ก็ไม่เจอ
‎แล้วเกรอลท์ล่ะ
‎ทริซกำลังพาเขาไปโบรคิลอน เพื่อรักษา
‎เขาอาจกำลังจะตาย
‎บ้าเอ๊ย
‎แบบนี้ไม่ดีเลย
‎ไม่ดีเลย
‎เขาต้องการเตียง ‎ไปหาน้ำสะอาดมา เอาผ้ามาด้วย
‎เอาน้ำสะอาดมา!
‎ระวังนะ เขาบาดเจ็บสาหัส
‎ไม่ได้บาดเจ็บ
‎จะตายแล้วละ ท่านแม่เอธเน
‎- เขาเป็นใคร ‎- เพื่อนเก่าน่ะ เราต้องช่วยเขา
‎อย่า…
‎เสียเวลา…
‎กับข้าเลย
‎ไม่เสียเวลาหรอก กวินเบลอิดด์
‎ผู้วิเศษเพื่อนเจ้าฝากสิ่งนี้ไว้ให้เจ้า
‎นางฝากบอกเจ้าว่า ‎"มีบางอย่างรอเจ้าอยู่ข้างนอกนั่น"
‎ซิริลาก็เคยเป็นแขกของเราเหมือนกัน
‎นางได้พบกับเจ้าไหม
‎พบแล้ว
‎แต่ข้าเสียนางไปแล้ว
‎อะไรกัน
‎เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‎เกรอลท์
‎เยนเนเฟอร์
‎ทรายแดง
‎โคราท
‎เจริญละ
‎เอาละ
‎เกรอลท์คงจะบอก ‎ให้เอากระดูกกลับเข้าไปในข้อต่อ
‎อาจจะพึมพำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับ ‎ความทุกข์ยากสร้างตัวตน
‎แล้วเขาก็คงจะ…
‎มันอยู่ไหน
‎ไม่เคยหลงทาง หากันเจอเสมอ
‎(ภาษาโบราณ)
‎สวัสดี
‎สู้เขา ซิริ
‎สู้เขา
‎เดินต่อไปนะ
‎สวัสดี
‎มีใครอยู่บ้างไหม
‎ค่อยยังชั่ว
‎เกรอลท์กับเยนเนเฟอร์ต้องการข้า
‎ข้าต้องกลับไปหาพวกเขา
‎เอาละ
‎พระอาทิตย์ตกทางทิศตะวันตก
‎โคราทอยู่ทางตะวันออก
‎ดังนั้นถ้าข้ามุ่งหน้าไปทางที่พระอาทิตย์ตก ‎ข้าก็จะไปทางทิศตะวันตก
‎มุ่งสู่ภูเขา
‎ที่นั่นจะมีที่พักและอาหาร
‎ฟังดูเข้าท่านะ
‎เจ้าชายนั่งอยู่ริมทะเล
‎หน้าแดงเคียงข้างหญิงไซเรนที่รัก
‎น่าจะตั้งใจฟังตอนที่เมาส์แซค ‎พยายามสอนเรื่องกลุ่มดาว
‎พวกเขาพยายามตกลงกันอยู่นาน
‎ว่าใครจะยอมสละดินแดนตน
‎หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
‎จงไตร่ตรองทุกอย่างที่ต้องการ
‎ในชีวัน
‎และยอมสละอะไรไปบ้าง
‎พวกเขาจะเป็นห่วง
‎พวกเขาจะเป็นห่วงมาก
‎ข้าต้องเดินต่อ
‎ต้องเดินต่อไป
‎พบน้ำค้างยามเช้าได้ก่อนที่เงาจะพาดผ่าน
‎ขอให้จริงเถอะ โคเอน
‎เจอแล้ว!
‎ข้าเดินผิดทางมาทั้งคืน
‎ข้าจะไม่ยอมตายอยู่ที่นี่
‎นึกแล้วว่าต้องมีใครอยู่ที่นี่
‎ออกมานะ
‎ข้าจะหาเจ้าให้เจอ ‎และตามเจ้าออกไปจากทะเลทรายบ้านี่
‎เจ้าไปไหนแล้ว
‎อย่าทิ้งข้าไว้ที่นี่คนเดียว!
‎น้ำ
‎นี่มันอะไรกัน
‎เจ้าคือผู้ที่ข้าตามอยู่งั้นรึ
‎เจ้าคือยูนิคอร์น
‎เยนเนเฟอร์บอกว่าเจ้ามีอยู่จริง ‎แต่ข้าไม่เคยเชื่อนางเลย
‎เจ้าช่วยข้าไว้
‎เจ้าตัวเล็กกว่าที่พวกเขาบรรยายไว้ในหนังสือ
‎ห้ามแตะต้อง เข้าใจแล้ว
‎เดี๋ยวก่อน
‎เจ้าม้าน้อย
‎เจ้าไปไหนแล้ว
‎เจ้าม้าน้อย
‎ทีนี้จะมีใครหาข้าเจอได้ยังไง
‎จะไม่มีใครหาข้าเจอ
‎นี่ข้ากำลังจะเป็นบ้ารึ
‎มองอะไรไม่เห็นเลย
‎เจ้าจะหลงทางไปตลอดกาล
‎เจ้าจะอดตาย
‎ข้ากำลังจะเป็นบ้า จินตนาการถึงยูนิคอร์น
‎ข้าต้องการอาหาร
‎ข้าทนไม่ไหวแล้ว
‎เดี๋ยวก่อน!
‎อาหาร
‎เจ้าหญิงไม่ควรประพฤติตัวเช่นนั้นเลย
‎ท่านแม่
‎ซิริลาลูกแม่
‎ข้าอยากให้ท่านอยู่ที่นี่
‎ข้าคิดถึงท่านมาก
‎ข้าฝันถึงท่าน
‎- เราน่าจะได้อยู่ด้วยกันมากกว่านั้น ‎- ใช่
‎เจ้าใช้เวลาทั้งชีวิต… ‎พยายามหาที่ที่เหมาะกับเจ้า
‎แต่แล้ว
‎เจ้ากลับอยู่ที่นี่
‎ถูกทอดทิ้งอีกครั้ง
‎ข้าไม่ได้ถูกทอดทิ้ง
‎เกรอลท์บอกว่าจะตามหาข้า
‎ไม่เคยมีอะไรเป็นความผิดเจ้าเลยใช่ไหม
‎คนที่เจ้ารัก ทุกคนในชีวิตเจ้า ‎พวกเขาอยากทำดีที่สุดแล้วกับเจ้า
‎- แต่ข้าเกรงว่ามันยังไม่พอ ‎- อะไรนะ
‎อย่าทำเป็นโง่เลย ซิริลา ‎เจ้ารู้เรื่องนี้ดีแก่ใจ
‎พวกเขาคือครอบครัวข้า พวกเขารักข้า
‎พ่อเจ้ากับข้าก็เช่นกัน
‎แต่เจ้า ลูกแม่
‎คือภาระหนักอึ้ง
‎ทำไมท่านพูดเช่นนี้
‎ข้านึกออกเลยว่าเกรอลท์โล่งใจแค่ไหน ‎ที่เห็นเจ้าวิ่งเข้าไปในหอคอยนั่น
‎บางทีถ้าให้พูดกันตรงๆ ‎เจ้ามันหนักหนาเกินไปสำหรับทุกคน
‎ไม่ ท่านไม่รู้จักข้า
‎ท่านทิ้งข้าไป
‎ท่านขึ้นเรือลำนั้น และไม่พาข้าไปด้วย
‎ทำไม
‎ข้าเห็นเจ้าแล้ว ไอ้ตัวแสบ!
‎รู้สึกไม่ดีเลย
‎ถูกทอดทิ้ง
‎อีกครั้ง
‎เกรอลท์กับเยนเนเฟอร์ต้องการข้า
‎พวกเขาไม่รอด
‎อยากฟังนิทานไหม
‎- เจ้ามันหนักหนาเกินไป ‎- เกรอลท์กับเยนเนเฟอร์ต้องการข้า
‎หาที่ที่เหมาะกับเจ้า ‎ตื่นได้แล้ว ซิริลา!
‎เจ้าทำอะไรลงไป
‎ภาระหนักอึ้ง
‎ถูกทอดทิ้งอีกครั้ง
‎ไม่รู้รึว่าเจ้าอยู่ที่ไหน
‎แค่เอื้อมมือออกไป
‎อะไรน่ะ
‎เคล็ดลับ
‎อย่ากินจิ้งเหลน
‎พวกมันมีพิษ
‎ข้าอยู่ที่ไหน
‎- เจ้าเป็นใคร ‎- เป็นคำถามที่ดี
‎ข้าคืออดีต และนี่คืออนาคต
‎เอาเป็นว่า… อาจเป็นอนาคตก็แล้วกัน
‎นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าเห็นอนาคต
‎ที่นี่ที่ไหน
‎เดี๋ยวเจ้าอาจจะได้รู้เอง ‎อย่างที่บอก มันคือความเป็นไปได้
‎อาจเป็นหนึ่งในหลายๆ อนาคต ‎ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสิ่งที่เจ้าตัดสินใจ
‎ข้ากำลังจะเป็นบ้า
‎ผู้หญิงที่มีอำนาจถูกตราหน้า ‎ว่าเป็นบ้ามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
‎มันไร้สาระ
‎เป็นเช่นนั้นตลอดมา และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป
‎ประวัติศาสตร์กำลังซ้ำรอย
‎สิ่งที่เรามีเหมือนกัน คือเป็นเจ้าหญิงบ้าทั้งคู่
‎ถูกคนที่ควรจะปกป้องเราทอดทิ้ง
‎และถูกครอบครัวเราเอาเปรียบอย่างหนัก
‎อย่างน้อยครอบครัวเจ้าก็ยังรู้จักตายเอง ‎แต่ข้าต้องฆ่าครอบครัวข้า
‎เจ้าฆ่าครอบครัวเจ้ารึ
‎ที่สำคัญที่สุดคือพ่อข้า ความล้มเหลว
‎จริงๆ แล้ว ระบบต่างหาก ‎ที่ทำให้ข้าผิดหวังมากที่สุด
‎พ่อก็แค่เป็นซี่หนึ่งในกงล้อระบบ
‎ที่ดำเนินมานานหลายชั่วอายุคน
‎เจ้าคิดว่ามันจะเปลี่ยนไปไหม
‎คำถามดีๆ อีกแล้ว
‎ประวัติศาสตร์จะต้องซ้ำรอยอีกกี่ครั้งนะ
‎ซี่หนึ่งในกงล้อระบบ
‎บอกอะไรให้เอาไหม
‎ข้าคิดว่าข้ามีพลังที่จะเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ได้
‎เจ้าไม่ใช่คนแรกที่รู้สึกแบบนั้น
‎แต่เจ้า สหายข้า
‎เจ้าอาจเป็นคนสุดท้าย
‎นี่
‎ขอร้องล่ะ
‎อย่าทิ้งข้าไปเลย
‎ข้ารู้สึกไม่ดีเลย เจ้าม้าน้อย
‎เวเซเมียร์เรียกสิ่งนี้ว่ากระทะทอด
‎ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไม
‎ขอลูบตัวเจ้าหน่อยได้ไหม
‎ข้าต้องการรู้ว่าเจ้ามีตัวตนจริง
‎ก็ได้ ว่าแต่เจ้าต้องการอะไร
‎นี่ เดี๋ยวสิ
‎จะไปไหน
‎เดี๋ยวก่อน
‎นี่คือสิ่งที่เจ้าอยากให้ข้าดูรึ
‎เจ้าม้าน้อย ข้าเดินต่อไม่ไหวแล้ว
‎พลังโกลาหล
‎ในพื้นดิน
‎อากาศ
‎น้ำ
‎มีทางน้ำไหลผ่านตรงนี้
‎น้ำจริงๆ
‎มาสิ เจ้าก็คงหิวน้ำเหมือนกัน ดื่มซะ
‎ขอบใจนะ ขอบใจ
‎ได้ ไปเดี๋ยวนี้แหละ
‎ข้าเล่าเรื่องโรชให้เจ้าฟังรึยัง ‎เจ้าต้องชอบนางแน่ๆ
‎รอตรงนี้นะเพื่อน
‎บนนี้ไม่มีอาหารแน่ๆ
‎น่าขยะแขยง
‎ไปให้พ้น
‎ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นเพียงภาพลวงตา
‎กล้าดียังไงถึงใช้น้ำเสียงเช่นนั้นกับข้า
‎สิงห์น้อยแห่งซินทรา
‎น่าสมเพช
‎ท่านไม่มีตัวตน
‎- ข้ารู้ ‎- ไม่รู้รึว่าเจ้าอยู่ที่ไหน
‎สุสานที่ใหญ่ที่สุดในมหาทวีป
‎ท่านอยากให้ข้าตายรึ
‎ข้าอยากให้เจ้า
‎ตื่นเสียทีโว้ย
‎ตื่นได้แล้ว ซิริลา!
‎ผู้คนกลัวเจ้า
‎ตั้งใจจะใช้เจ้าเพื่อเป้าหมายของพวกเขาเอง
‎ในขณะที่คนที่เจ้ารักล้มตายอยู่ข้างทาง
‎แล้วเจ้าทำอะไรบ้างเพื่อเตรียมรับสงคราม
‎เจ้าทำอะไรบ้าง
‎ไม่มีเลย
‎ไม่ทำอะไรเลย!
‎ตอนที่ความตายมาเยือนข้า ‎มันเป็นไปตามเงื่อนไขของข้า
‎นั่นคือสิ่งที่ผู้นำที่ดีทำ พวกเขายืนหยัดสู้กับศัตรู
‎แต่เจ้าซ่อนตัวมาตลอด
‎เจ้าไม่ได้ทำอะไรเลย
‎และตอนนี้เจ้าก็มาหลบอยู่ในทะเลทรายแห่งนี้
‎- ยอมรับเถอะ ‎- ไม่
‎ท่านทำให้ตัวเอง
‎และซินทรากลายเป็นผุยผงและถูกลืม
‎ท่านถูกความโอหังและความกลัวครอบงำ
‎และแทนที่จะช่วยคน ‎ท่านกลับพาเข้าสู่วงจรความรุนแรง
‎ท่านปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
‎ท่านฆ่าคนแบบข้า
‎ท่านทำเลือดเอลฟ์สาดกระเซ็น
‎เลือดของข้า
‎แล้วได้อะไรขึ้นมา
‎สุดท้ายความตายก็มาเยือนท่านอยู่ดี
‎มันต้องมีวิธีอื่นสิ
‎เจ้าคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างเจ้า
‎จะเปลี่ยนสิ่งที่คนมากมายนับไม่ถ้วน ‎ไม่สามารถเปลี่ยนได้
‎เจ้าควบคุมอะไรไม่ได้หรอก
‎หุบปากซะ!
‎บ้าเอ๊ย!
‎อีกสักเคล็ดลับไหม
‎อย่าชกก้อนหิน
‎- สงสัยอยู่เลยว่าจะเจอเจ้าอีกไหม ‎- คิดถึงข้าแล้วรึ
‎ข้าไม่รู้จักเจ้า
‎บทสนทนาเดียวที่ข้ามีคือกับจิตใต้สำนึกข้าเอง ‎ที่ยุยงให้ข้าฆ่าตัวตาย
‎แน่ใจได้ยังไง ‎ว่าข้าไม่ได้พยายามทำแบบเดียวกันอยู่
‎ก็ยังไม่แน่ใจหรอก
‎เจ้าบอกว่าข้าอาจเป็นคนสุดท้าย ‎ที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ
‎- หมายความว่ายังไง ‎- เจ้ารู้ว่าเจ้าทรงพลัง
‎เป็นอีกเรื่องที่เรามีเหมือนกันรึเปล่า
‎ข้ามีพรสวรรค์ในการดึงดูดเพื่อนเสมอ
‎ข้าควรได้เป็นราชินี
‎แต่เมื่อพ่อข้าไม่ยอมมอบ ‎ชะตาชีวิตอันสูงส่งของข้าให้ข้า
‎ข้าจึงตัดสินใจระดมพลชาวบ้าน
‎และด้วยความช่วยเหลือของพวกเขา ‎ข้าก็เอาสิ่งที่เป็นของข้าโดยชอบธรรมคืนมาได้
‎ด้วยวิธีเดียวที่ข้ารู้ว่า ‎จะเป็นการส่งสารที่ไม่มีวันลืมลง
‎เลือดและไฟ
‎ข้าเคยได้ยินเรื่องนั้น
‎เหมาะเจาะเลย เพราะท้ายที่สุด
‎พวกเขามัดข้าไว้กับเสา และเผาข้าทั้งเป็น
‎เจ้าคือฟัลก้า
‎เรื่องราวเล่าขานว่าเจ้าเป็นปีศาจ
‎ปีศาจเอลฟ์ต้องคำสาป
‎เรื่องราวที่ถูกแต่งขึ้น ‎เพื่อโน้มน้าวให้เด็กซนทำงานบ้านน่ะสิ
‎สุดท้ายแล้วมันง่ายกว่ามากที่จะเฉือนหูข้าให้แหลม
‎แล้วปล่อยให้ตัวเองเป็นอย่างที่พวกเขากล่าวหา
‎เพื่อความเรียบง่าย
‎เจ้าทำให้ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยเลือด
‎เลือดของใครล่ะ
‎เลือดของคนที่อยากจะหลอกใช้ช้าหรือฆ่าข้า
‎เจ้าคิดว่าตัวเองถูกสาป
‎แต่รู้ไหมว่าข้าเห็นอะไรเวลามองเจ้า
‎อะไร
‎เด็กคนนึง
‎ที่ถูกครอบครัวของนางเองเล่นงานจนย่อยยับ
‎พวกเขาโกหกเจ้าและทำให้เจ้าอ่อนแอ
‎พวกเขาทำให้เจ้ารู้สึกอับอาย แทนที่จะภาคภูมิใจ
‎เกลียดตัวเองแทนที่จะรัก
‎หวาดกลัวแทนที่จะยอมรับ
‎เจ้าฆ่าพ่อตัวเอง เจ้าก่อกบฏ
‎แต่จริงๆ แล้วเจ้าต้องการอะไรกันแน่
‎ข้าต้องการอิสรภาพ ‎ที่จะรู้สึกถึงความโกรธแค้นของข้า
‎ที่จะหยุดความรู้สึกอับอาย ‎ในสิ่งที่ข้าควบคุมไม่ได้
‎เจ้าอยากเปลี่ยนระบบรึ เจ้าหญิงซิริลา
‎เผามันให้ราบสิ
‎สวัสดี
‎ไม่รู้ว่าข้าจะอยู่ที่นี่ได้อีกนานแค่ไหน
‎ข้ารู้
‎อีกไม่ไกลแล้ว
‎มีบางอย่างผิดปกติ
‎ข้ารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
‎แย่แล้ว
‎ไม่นะ!
‎ไปให้พ้น!
‎เจ้าม้าน้อย
‎เจ้าต้องให้ข้าช่วยเจ้านะ
‎นี่ สิ่งนี้อาจช่วยได้
‎ขอร้องล่ะ
‎ไปกันเถอะ
‎เราต้องไปต่อเพื่อความอยู่รอด
‎ไม่ต้องกลัวนะ ข้าจะดูแลเจ้าเอง
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎เจ้าม้าน้อย เจ้าจะไม่เป็นไรนะ
‎เจ้าไม่เป็นไรนะเพื่อน
‎ข้าจะดูแผลให้เดี๋ยวนี้แหละ ตกลงไหม
‎บ้าเอ๊ย!
‎ไอ้สถานที่เส็งเคร็งไร้ชีวิตบ้านี่!
‎โธ่ เจ้าหญิงผู้อับจนหนทาง
‎ข้าไม่ได้อับจนหนทาง
‎แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเลย ‎ไม่มีอะไรให้ข้าใช้ร่ายมนตร์ได้เลย
‎นึกว่าเจ้าเคยบอกว่าเวทมนตร์มีอยู่ทุกที่เสียอีก
‎ไม่ได้ มันเป็นสิ่งต้องห้าม
‎ใครห้าม
‎เยนเนเฟอร์บอกว่ามันอันตราย
‎อะเร็ททูซาห้ามใช้มัน
‎ข้าเห็นแล้วว่ามันส่งผลยังไงกับผู้คน
‎ข้าแค่จะบอกว่า นี่คือเรื่องดีๆ เรื่องนึง ‎ที่เจ้าใช้พลังของเจ้าทำได้
‎ไม่อย่างนั้นเจ้าสัตว์ตัวนี้ที่เป็นเพื่อนเจ้าก็จะตาย
‎ถ้าเจ้าไม่ช่วยมัน
‎ไม่เคยมีใครสอนข้าว่าทำยังไง
‎แค่เอื้อมมือออกไป
‎แล้วยอมรับไฟมา
‎- เดี๋ยวก่อน ‎- อย่า!
‎ผู้ที่กลัวสิ่งที่เจ้าเป็นคือตัวถ่วง
‎ปล่อยพวกเขาไป
‎รู้สึกดีมากเลยใช่ไหมล่ะ
‎เหลือเชื่อจริงๆ ‎ที่เจ้ามีพลังนี้อยู่ในตัวมาตลอดชีวิต
‎รู้สึกง่ายมาก
‎รู้สึกดี
‎ใช่
‎ข้าคือเครื่องพิสูจน์
‎ตอนที่เปลวไฟคลอกหน้าข้า
‎ข้าไม่ได้กรีดร้อง
‎แต่ข้าใช้คำสาปที่ทุกคนบอกว่ามีอยู่ในตัวข้า
‎คำสาปเดียวกับที่อยู่ในตัวเจ้า
‎ประวัติศาสตร์กำลังซ้ำรอย
‎เพียงแต่มันไม่ใช่คำสาป
‎มันคือพรสวรรค์
‎ที่พวกเขาอยากหลอกใช้เจ้าเพื่อให้ได้มันไป ‎หรือทำลายเจ้าข้อหาที่มีมัน
‎พวกเขาฆ่าลาร่า ดอร์เรนเพราะอย่างนั้น
‎เผาข้าทั้งเป็นเพราะมัน
‎แต่เจ้า ซิริลา…
‎เจ้าแตกต่าง
‎เจ้าจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‎จะมีช่วงเวลาแห่งการปรามาส
‎จากนั้น ในตอนท้าย ‎เจ้าจะเอาสิ่งที่เป็นของเจ้าคืนมาได้
‎ความโกรธเกรี้ยวของเจ้าเป็นสิ่งที่ชอบธรรม
‎การแก้แค้นของเจ้าคือความยุติธรรม
‎พวกเขาสมควรได้รับความทุกข์ทรมาน ‎ทำให้พวกเขาทรมานเลย
‎คนที่เจ้ารักจะหักหลังเจ้าด้วยเช่นกัน
‎หลอกเจ้า
‎เจ้าจะเป็นเบี้ยของพวกเขาเสมอ
‎สัมผัสถึงความโกรธของเจ้าสิ ‎บุตรของสายเลือดโบราณ
‎สัมผัสความสุขของการปลดปล่อย
‎เจ้าพูดเองนะ
‎เจ้าไม่ต้องการใคร
‎สัมผัสความสุขของการปลดปล่อย
‎เจ้าจะเป็นเบี้ยของพวกเขาเสมอ
‎สัมผัสความโกรธของเจ้า
‎ข้าจะไม่หักหลังพวกเขา
‎พวกเขามีแต่จะถ่วงความเจริญเจ้า
‎นี่คือพลังของเจ้า
‎เวทมนตร์มีอยู่ทุกที่
‎ชะตากรรมของเจ้า
‎ข้าไม่ต้องการมัน
‎- เจ้าต้องการ… ‎- ข้าไม่ต้องการมัน!
‎- มันคือคำทำนาย ‎- ได้โปรด หยุดเถอะ
‎- อย่าทำแบบนั้นนะ ‎- ข้าขอสละพลังของข้า
‎หลีกไป ขอข้าดูหน่อย
‎- ใช่นางจริงๆ ‎- จะแน่ใจได้ยังไงว่าใช่นาง
‎เจ้าเจอเด็กผมสีขี้เถ้า ตาสีเขียว
‎ริมทะเลทรายบ่อยนักรึ
‎เจ้าโง่ไร้กึ๋น
‎นี่แหละเด็กสาวที่เขาตามหา
‎ไม่ต้องพูดแรงขนาดนั้นก็ได้ ‎เจ้าสองคน อุ้มนางขึ้นมา
‎เป็นไงเป็นกัน
‎ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ตรงนั้น
‎และข้ารู้ว่าข้าไม่เป็นที่ต้อนรับ
‎แต่เพื่อนข้าอยู่ที่นี่
‎หันกลับไปเดี๋ยวนี้
‎ไม่อย่างนั้นก็ตายอยู่ตรงนั้นซะ
‎เจ้ามนุษย์อัปลักษณ์
‎คำด่าทอไม่อาจทำร้ายร่างกายข้าได้
‎แต่ว่ามัน… เจ็บจี๊ดถึงหัวใจ
‎ข้าเป็นเพื่อนกับเกรอลท์
‎หมาป่าสีขาว
‎กวินเบลอิดด์
‎ขอร้องล่ะ
‎งั้นข้าจะรอให้เขาออกมา
‎ความรักที่ข้ามีให้เจ้าจะไม่มีวันสิ้นสุด
‎และดอกไม้ดอกนี้ที่เจ้าทิ้งไว้ จะไม่มีวันตาย
‎จะไม่มีวันมลาย
‎เพราะ… เอตตาเรียลคนสวยของข้า
‎ดอกไม้ดอกนี้ที่ดูเป็นเงาเพราะหยาดน้ำค้าง
‎ที่จริงมันเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา
‎และดอกไม้ต้องมนตร์ไม่เคยเหี่ยวเฉา…
‎เลิกร้องเพลงได้แล้ว กวี
‎เขาต้องการเจ้า อย่ามัวชักช้า
‎โอ้โฮ
‎ไม่คิดเลยว่าจะมีคนมากขนาดนี้
‎ข้านึกว่านางไม้อย่างพวกเจ้า ‎จะแบบว่า… อยู่กันเฉพาะพวกเจ้า
‎แล้วก็แบบว่า…
‎เป็นกลุ่มที่ไม่ยอมรับผู้ชาย
‎อะไรทำให้เจ้าเปลี่ยนใจรึ
‎สงคราม
‎เจ้าให้ที่หลบภัยพวกเขา
‎เขาอาการไม่ดีนะ
‎เกรอลท์!
‎ใส่เสื้อผ้าอยู่รึเปล่า
‎เขาชอบเปลือยตลอด
‎นี่ ข้ารู้นะว่าท่านตื่นเต้นมากที่จะได้…
‎โอ้พระ… เชี่ย
‎มีข่าวอะไรไหม
‎ไง
‎ไหวไหม
‎ข้าคิดว่าทริซรักษาท่านแล้วซะอีก แต่ใช่
‎ข้ามีข่าว แต่ท่านเป็นยังไงบ้าง เดินไหวไหม
‎เรื่องเยนรึ หรือซิริ
‎- เยนเนเฟอร์สบายดี นางปลอดภัย ‎- ซิริไม่ปลอดภัยรึ
‎ซิริไม่เป็นไร
‎นางไม่เป็นไร นาง…
‎ข้าขอโทษ เกรอลท์
‎ซิริหายตัวไป
‎เยนเนเฟอร์กำลังตามหานาง ‎แต่นิล์ฟการ์ด พวกมัน…
‎ข้ารีบตรงมาจากทาเน็ดด์ ‎ทันทีที่ได้ยินว่าท่านอยู่ที่นี่
‎ใช้เส้นทางแซนด์ไพเพอร์เก่าของข้า
‎มีหมู่บ้านนึง
‎อยู่นอกร็อกเกวีน และ…
‎พวกมันทำลายที่นั่น… ราบเป็นหน้ากลอง
‎ข้าพยายามตามหาผู้รอดชีวิต
‎แต่พวกมันพร้อมฆ่าทุกคนเพื่อตามหานาง
‎เห็นได้ชัดว่ามันได้ผล
‎พระราชาประกาศการเฉลิมฉลองแล้ว
‎นางกำลังไปนิล์ฟการ์ด
‎เจ้าชายนั่งอยู่ริมทะเล
‎หน้าแดงเคียงข้างหญิงไซเรนที่รัก
‎พวกเขาพยายามตกลงกันอยู่นาน
‎ว่าใครจะยอมสละดินแดนตน
‎ไปสู่โลกบาดาล
‎มาอยู่โลกบนดิน
‎ใครจะยอมแพ้ก่อนและเมื่อไร
‎หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
‎ใช้ชีวิตอยู่กับรักแท้นั้น
‎จงไตร่ตรองทุกอย่างที่ต้องการในชีวัน
‎และยอมสละอะไรไปบ้าง
‎ทะเลเปียก ชายหาดแห้งผาด
‎ที่ที่พวกเขาพบกันคือที่ที่พวกเขาพักกาย
‎แต่อยู่ที่ใด พวกเขาบอกไม่ได้
‎น้ำลง ตอนนี้ทั้งคู่รู้แล้ว
‎ไปสู่โลกบาดาล
‎มาอยู่โลกบนดิน
‎ใครจะเปลี่ยนแปลงและปล่อยวาง
‎หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
‎ใช้ชีวิตอยู่กับรักแท้นั้น
‎จงไตร่ตรองทุกอย่างที่ต้องการในชีวัน
‎และยอมสละอะไรไปบ้าง
‎เขาตัดสินใจอยู่ริมทะเล
‎ขอบฟ้าสีแดงขมุกขมัว
‎เพราะในที่สุดนางก็ทำให้เขาเห็น
‎ว่าบ้านเขาอยู่ท่ามกลางไซเรน
‎ไปสู่โลกบาดาล
‎เขารู้ว่ามันมีค่าเพียงใด
‎ที่เอาเท้าไปแลกเป็นหางปลา
‎หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
‎แค่กระทุ้งความรักของเจ้าเต็มกำลัง
‎หากเขาจมสู่ความมืดมนของคืนค่ำ
‎จงยอมรับการเสียสละของเขา
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล