- Czekam 2 godziny. - Przynajmniej mamy ładny dzień.
- Tak. Bardzo ładny. - Nie najgorszy.
Dalej go nie ma?
Nie ma.
- Co to za mina? Co wiesz? - Znam sekret.
- A ty go znasz? - Nie.
Gadaj, kobieto.
Dobra. Mandy mi powiedział,
że Will zabrał do domu Reagan po wczorajszej myjni.
Nie.
Tak!
- Nie. - Spał z twoją kumpelą?
Na to wychodzi.
SMS-y są bardzo obrazowe.
- Masz je? - Jasne. Mówimy sobie wszystko.
Strasznie to agresywne.
- O Boże. - Co nie?
- Pokaż. - Nie skończyłem.
Co tam jest?
Nie skończyłem!
Super.
Dziękuję bardzo.
Ja też. Oby kot poczuł się lepiej.
Maluszek nam dorósł.
Idzie dumnym krokiem.
Dzień dobry! Nie chcę o tym rozmawiać.
Co wczoraj robiłeś, stary?
Teraz nie mogę. Jak widzicie, jestem bardzo zajęty.
- Cuchnie. - Cal.
Cuchnie?
Fuj, stary.
- Cal! - Czuć to od niego.
Jak to możliwe?
No cóż...
Kochałem się z jedną panią.
Miała popsuty bojler, więc nie mogłem wziąć prysznica,
no i robiła mi różne rzeczy agresywnie, przez co to i owo się przemieszczało.
Posłuchajcie.
Tata będzie tu za 3 godziny. Muszę skończyć prezentację.
Idź do domu wziąć prysznic.
Shane, nie mam na ciebie siły. Możesz sobie po prostu pójść?
Robisz się agresywny.
Tylko nie przesadź.
Żebyś mnie nie prowadzał po mieszkaniu
jak jakiegoś seksokota.
To był seksokociak.
Seksokociaka.
- Wiem wszystko. - Nieprawda.
- Wiem wszystko. - Nie!
- Shane, obrzygam cię! Zwymiotuję! - Nie rób tego.
- Zwymiotuję, jeśli mnie znów dotkniesz. - Fuj, ohyda.
- To tam przeczytaliście? - Tak.
Nie do wiary.
OPONIARZE
TATA
Cześć, Will.
Cześć, Dave. Jak leci?
Rozmawiałeś z moim tatą?
Aha.
I jak nastroje?
Wściekłe.
W jakim sensie?
Nic nie powiedział, ale...
Róbcie swoje!
...przyszedł, nalał sobie kawy.
Było to widać.
Po czym?
Po prostu.
Dobra. Wiem, że dziś tu przyjdzie. Nie chcę, żeby był wściekły.
Jeśli znów będziesz z nim rozmawiał, powiedz mu coś takiego:
„Will miał dobre intencje z tym pomysłem”.
Pokieruj rozmowę w tę stronę.
„Jak najlepsze chęci. Próbował”.
Powiedz mu to!
Powiesz? Proszę!
Spoko. Wszystko będzie dobrze.
No i przepraszam za to, co ci ostatnio powiedziałem.
Nie byłem sobą i przesadziłem. Przepraszam.
Will, dziś rano widziałem przed domem mysz,
która miała rozwalone łapki. Tylne były złamane,
ale maluszek próbował się czołgać na dwóch przednich łapkach...
Myszka tak bardzo walczyła i nic nie było łatwe.
Ja tam bym się poddał, ale ona się nie poddawała.
Jebane New Jersey!
Taszczyła się do przodu, choć szanse miała marne
i na pewno już wkrótce czekała ją bardzo bolesna śmierć.
Skojarzyła mi się z tobą.
To było strasznie smutne. Dzięki za tę historię.
- Miły z ciebie dzieciak. - OK. Pa.
Dobre nastawienie. Energicznie tam.
Mówi John. Zostaw wiadomość.
Cześć, tato. Tu Will.
Na pewno jesteś trochę sfrustrowany całą tą myjnią w bikini.
Jeśli nie, to słusznie.
Ale jeśli jesteś,
wiedz, że intencje miałem jak najlepsze.
Mam też nową strategię marketingową, o której chciałbym ci opowiedzieć,
bo to niezły hit.
Wiem, że to trochę jak historia o chłopcu, który wołał o pomoc,
ale pamiętaj, że ten chłopiec w końcu umarł,
no bo krzyczał:
„Mam świetny pomysł”, a inni na to: „Nieprawda”, ale miał.
Tato, mówię ci: pomocy! Potrzebna jest pomoc.
Z tym moim pomysłem.
Oddzwoń, jak będziesz mógł, albo przyjdź uśmiechnięty. Buziaki.
Nadal śmierdzę?
- Tak. - Cholerka!
Co mam zrobić, żeby uspokoić tatę, jak przyjdzie?
Wyglądaj na zajętego. Ludzie są mniej źli na zapracowanych.
OK. To nie tylko zły pomysł. Jest też irytujący.
Chodzi mi o puszczenie Enyi albo coś.
Will. Kolesia interesuje promocja na opony.
- Potrzebuje osłony przegubu. Sprzedam ją. - Nie. Ja mu ją sprzedam.
Nie, kiedy śmierdzisz cipką.
To nieprofesjonalne.
- Dawaj mi to... - Jest coraz gorzej!
Shane, wetrę to w ciebie!
Zobaczę, czy pomysł z oponami się sprawdza.
Kurka wodna, Shane.
Panie Murray, jak samopoczucie?
Dobrze. A pańskie?
W porządku.
Zwykle to nie ja się tym zajmuję.
Robi to nasz szef Will, ale nie zbliża się dziś do klientów, bo...
Proszę pani...
To tamten gość.
Machamy.
Wszyscy się cieszą.
No nic. Ściągnęliśmy opony, no i przyda się panu nowa osłona przegubu.
To jakieś 200 dolców, ale i tak wydaje pan już 400 na opony...
Pewnie.
Zaraz wracam.
Pomysł się sprawdza.
- Super! - Tak.
Co o mnie mówiłeś?
- Nie rozmawialiśmy o tobie. - Pokazałeś mnie palcem.
Pokazywaliśmy cię palcem? Nawet nie pamiętam.
Obłęd. Nie zawsze chodzi o ciebie.
To obłęd, że tak myślę, skoro pokazałeś mi kciuk w górę,
wskazałeś i patrzyłeś na mnie?
Na pewno?
Poszedłem tam,
poznałem klienta, sprzedałem coś,
no i powiedziałem, że śmierdzisz cipką, nieprofesjonalnie.
- Wskazaliśmy cię. - Co?
Kurka, wyleciało mi to z głowy.
Powiedziałeś...?
I co z tego?
Pomysł jest OK.
Tanie opony. To nasza nowa inicjatywa.
„Tanie” to złe słowo.
Słyszałem cię za pierwszym razem.
- Jakby były do dupy. - Prawdziwa bijatyka słabeuszy.
Prezentacja jest na za trzy godziny. To pierwszy slajd.
Nie mam teraz siły na twoje nastawienie. Nie mam!
Zastanów się. Słowo „tani” przez całą prezentację?
- Wymyśl dobre słowo i gotowe. - Tak.
- Shane, nie masz co robić? - Mam.
Brawo!
Willie od tyłków zrobił, co należy!
Uczcijmy to, chłopcze!
Poprosiłem panią z cukierni o przysługę.
Super dupa. Niesamowite.
Byłem twardy jak skała, odbierając tort.
I jak to było?
Spałem z panią, która cały dzień była na słońcu.
- OK. - Miała brudne mieszkanie i węże.
Ale wezmę prysznic i wrócę do tej prezentacji.
- Nieźle. - Patrz na to.
Nie!
Chodź tutaj.
Nie!
Hej, dobrze się bawimy?
No.
Cześć, tato.
Wybacz, że przerywam ci imprezę.
To nie moja impreza.
Na biurku leży tort.
Zmusili mnie do tej imprezy.
Zmusili cię do niej, tak?
Jak w liceum, kiedy zmusili cię
do otworzenia barku i wzięcia jamesona?
- Mówiłem, że to nie ja. - Jasne. Zdmuchnij świeczki.
Nie są moje. Nie zdmuchnę.
- Zdmuchnij je. - To nie są moje świeczki.
Pomyśl życzenie i dmuchaj!
Dobra!
Nie! Wciąż tu jesteś!
Wiesz co?
Sprawiasz mi tu same kłopoty.
Najpierw ta wyprzedaż z okazji miesiąca kobiet.
Nie o to chodziło.
Potem próbowałem cię zachęcić do sprzedaży, a ty straciłeś pieniądze.
A do tego jeszcze zrobiłeś myjnię w bikini?
To był jego pomysł!
I napadłeś na kobietę, z którą chcę robić interesy.
Teraz chcą mnie wyruchać, kiedy prawie domknęliśmy negocjacje!
Dałem ci pracę,
a ty utrudniasz moją.
Daj mi swój klucz.
Tato, przestań.
Daj mi klucz.
- Dobra. Klucz? - Tak.
Koszulkę też chcesz?
Chryste Panie.
O Boże.
Skupiła się na tym obszarze i nie mogłem jej przekierować.
Tato, ja...
A właściwie to my mieliśmy dobry pomysł, który by się sprawdził!
No to tyle. Baw się dobrze, sprzedając tani olej oblechom.
Ja pierdolę.
- Zadzwoń do matki! Będzie się martwić! - Nie mam czasu! No i zrobiłaby tak.
No to...
wezmę sobie kawałek tej dupy, jeśli można.
- Ktoś chce? - Nie.
- Ja. - Wypierdalać z mojego biura!
Jasne.
Aha.
WYMIANA OLEJU
NIE UDERZAĆ ANI NIE KOPAĆ!
DZIĘKUJEMY
I po premii. A miałem jechać do Tajlandii.
- Do Tajlandii? - Robią tam, co chcesz.
Jak to „co chcesz”?
Nieważne, Cal.
OK. Wszystko gotowe. Faktura i kluczyki.
- Dzięki. - Dziękujemy.
Fajne szorty.
Dzięki. Lubię je, bo mam powód, żeby nie nosić bielizny.
Fajnie.
No co?
Nudzi mi się.
- OK. No to popracuj. - Nie.
Nie wierzę, że go nie broniłeś.
Litości. Ty też nic nie zrobiłeś.
Zachowałeś się żałośnie.
A co miałem zrobić? Żaden z niego Spartakus.
- A jednak. Mogłeś. - Tak?
Miałem wstać i powiedzieć: „To ja zrobiłem myjnię w bikini! Jestem Will!”?
- „Jestem Will”. - „Jestem Will”.
„Jestem Will”.
Kurwa.
„Jestem Will, Shane!”
Przeliczymy coś?
A potrafisz?
Porównasz nasze wyniki z Belmont?
Aha.
- Mogę spróbować? - Śmiało.
Jest tu laptop Willa?
Chyba tak.
Kurwa!
To było dobre. OK. Sorry.
Kurwa.
4, 7, 9, 6...
Cześć, wujku.
- Nie teraz. Jesteśmy zajęci. - Szybciutko. Chcę coś pokazać.
Zanim go zwolniłeś,
Will chciał ci pokazać swoją prezentację.
Jesteśmy mu to winni, żeby go wysłuchać.
Więc ją przedstawię.
„Odwaga to stawienie czoła niebezpieczeństwu, gdy się boisz”.
Warto to przemyśleć. No i...
To z Czarnoksiężnika z krainy Oz.
Z książki. Dobra. Kurwa.
Chcę powiedzieć, że Will ma dobry pomysł.
Jeśli zmienimy strategię na sprzedaż tanich opon,
dużo łatwiej będzie przekonywać do innych usług.
- To jego pomysł? - Tak.
Boże. Will wpadł na kolejny pomysł.
Will przez 20 lat ma same pomysły.
Mieszka w mieszkaniu, za które płacę, no i ciągle ma nowe pomysły.
To on chciał zrobić magisterkę.
Nie ukończył studiów.
Chciał wydać 2000 na grę na pianinie,
a nie potrafi nawet zagrać motywu ze Szczęk.
To on zaprosił tu dziennikarza,
który zmusił nas do wykupienia reklam za 900 $.
Z jego pomysłami zawsze jest tak samo.
Nigdy nie doprowadza ich do końca i wszystko spada na mnie.
Milion pomysłów, ale żadnej dziewczyny.
Wiem, że ma złe pomysły.
Wiem o tym, ale ten jest dobry. To się uda.
A cały ten problem z dziewczyną?
Niedługo może być rozwiązany,
bo przyszedł tu, cuchnąc cipką.
Musieliśmy go przemyć.
- Co? - Nie.
- Przeleciał dziewczynę od bikini. - Nie.
Najgorszą, ale i tak. Przeleciał ją.
Kilah ma SMS-y. Kilah!
Proszę pana, pańskie zamówienie.
Kurwa, jak tu jedzie.
Dobra! Pa!
„Na pieska wydaje się na pewno większy, ale bałam się skurczów...”
Dobra.
- Nieźle. - Widzicie? Czasem Will robi to na pieska.
Czasem ma też niezłe pomysły. To jeden z nich.
Cal, pokaż liczby.
To sprzedaż z ostatnich 3 miesięcy.
Prawie każdy klient kupujący opony zapłacił za dodatkowe usługi.
Ci przyszli po tani olej. Prawie nikt nie zapłacił za nic dodatkowo.
- Wy to zrobiliście? - Aha.
Te liczby wyglądają dobrze.
No i...
Will przeleciał laskę.
No dobrze...
Dobra, wracajmy do pracy. Ruchy.
WYMIANA OLEJU
Valley Forge Automotive.
Przepraszam. W czym... mogę pomóc?
TATA PRACA
Cześć, Will. Tu tata.
No więc...
Przepraszam za ten wcześniejszy wybuch.
Po prostu...
to trudne – rozważanie wszystkich... opcji, które mam przed sobą.
Ale, słuchaj, wygląda na to, że wszystkim tu na tobie zależy.
No i...
tobie też zależy.
Szczerze mówiąc...
twój pomysł jest dobry.
Nie zostało mi zbyt wiele czasu,
zanim zdecyduję o sprzedaży,
ale te...
te tanie opony...
Zróbmy to.
Dobra?
Zróbmy to.
Napisy: Katarzyna Puścian