‪โอ้ บ้านสวยจัง
‪แมรี่ เจย์น
‪แมรี่ เจย์น ตื่น
‪พวกเขาทําสําเร็จ พวกเขามาแล้ว
‪คุณจะไปกับฉันไหม
‪อย่าให้พวกเขาเห็นผมจะดีกว่า ‪ไม่เป็นไรหรอก
‪โชคดีนะ
‪เรามีปืนลูกโม่ลีเอนฟิลด์หกกระบอก
‪ปืนยาว .303 หกกระบอก ‪กระสุนคนละ 300 นัด
‪ระเบิดมือหลายชนิด ‪ระเบิดพลาสติก และตัวจุดระเบิด
‪ฉันไม่รู้ว่าเราจะเอาของทั้งหมดนั้น ‪ไปทําอะไร แต่...
‪- การต่อสู้ที่ยาวนานและโหดรออยู่ครับ ‪- โอ้ เหรอ สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ
‪สุขสันต์วันคริสต์มาส ‪อีกเจ็ดสัปดาห์ใช่ไหม
‪- ตอนนั้นคุณก็ถึงบ้านแล้วละ ‪- คิดงั้นเหรอ
‪ถ้าซานตาคลอสส่งดาโคต้ามาให้ผม ‪พาพวกเราบินไปจากที่นี่ก็ดีสิ
‪- ฉันเคยมีเวกากัลล์อยู่ช่วงนึงนะ ‪- เครื่องบินคุณอยู่ไหนเมื่อคุณต้องการล่ะ
‪ฉันต้องขายมันเพื่อหาเงินมาใช้ในปฏิบัติการนี้
‪โอเค คุณจะนั่งรถไฟไปบันยุลส์-ซูร์-แมร์
‪อย่างที่บอก นี่คือเส้นทาง ‪ที่ปลอดภัยผ่านเทือกเขาพิรินี
‪และพอคุณไปถึงตรงนี้ คุณก็อยู่ในสเปนแล้ว
‪นี่พาสปอร์ตเล่มใหม่ของคุณ
‪และเสื้อผ้าสําหรับเปลี่ยน
‪คุณจะแต่งตัวเป็นคนงานไร่องุ่น ‪โอเค
‪เอาละ ทุกคน ไปกันเถอะ
‪- ขอบคุณ ‪- และคุณโกลด์...
‪ขอบคุณมากครับ
‪ขอบคุณครับ
‪นี่คือยุโรป
‪ขณะที่พวกนาซียังคง
‪เดินสวนสนามโดยไม่มีใครขัดขวางทั่วทั้งทวีป
‪ชาวอเมริกันก็เดินเข้าสู่การเลือกตั้ง
‪หากได้รับเลือกให้ดํารงตําแหน่งอีกครั้ง ‪เป็นสมัยที่สามอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
‪ประธานาธิบดีรูสเวลต์สัญญาว่า ‪จะเป็นกลางเช่นเดิม
‪แต่ผู้ลงสมัครจากรีพับลิกัน ‪เวนเดลล์ วิลกี้ยืนยันว่า
‪คู่แข่งของเขากําลังซุ่มวางแผน ‪พาสหรัฐฯ เข้าสู่สงคราม
‪ท่านผู้การ
‪ยินดีต้อนรับสู่มาร์กเซยครับ กรุพเพินฟือเรอร์
‪เมืองนี้ยอมสยบแทบเท้าคุณ
‪ดีมาก
‪ถนนสะอาดปลอดภัยมาก
‪ไม่มีปัญหา ไม่มีการประท้วง
‪เรากําจัดพวกอันธพาลออกไปหมดแล้ว ‪สะอาดหมดจด
‪ดีมาก
‪ขอให้สนุกกับมาร์กเซย แล้วพบกันคืนนี้
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪โทษที ผมอดไม่ได้น่ะ
‪ผมเคยดื่มที่แย่กว่านี้มากตอนอยู่ในคุกโซเวียต
‪เราต้องพาวอลเตอร์ เมห์ริงออกไปจากที่นี่ ‪ผู้ชายคนนี้จะทําให้ผมเป็นบ้า
‪เขาไม่ยอมให้ผมนอนทั้งคืน ‪เล่นละครเพลงให้ผมดูซ้ําๆ อยู่ได้
‪เนื้อเพลงเขาตลกดีนะ
‪คุณฟังเพลงมาร์ชของนาซีได้กี่รอบเหรอ
‪เขาทําให้พวกนาซีโกรธมาก ‪เกิบเบิลส์อยากให้เขาตาย
‪ยิ่งเป็นเหตุผลที่ต้องให้เขาออกจากบ้านนี้
‪และส่งไปบรอดเวย์ให้เร็วที่สุด
‪น่าสงสารเขานะ
‪- ไปไหนมาไหนไม่ง่ายเลยถ้าโดนหมายหัวอยู่ ‪- เราก็โดนหมายหัวกันอยู่ทุกคนแหละ
‪พวกนาซีจริงจังเกินไป
‪คุณคิดอย่างนั้นเหรอ
‪ผมพาเมห์ริงไปออฟฟิศกับผมไม่ได้ ‪เขาลุกขึ้นมาร้องเพลงแน่
‪ช่วยพาเขาไปที่เพลิแกนทีได้ไหม
‪ผมจะให้บิล ไฟรเออร์ไปเจอคุณที่นั่น ‪พร้อมพาสปอร์ตของเมห์ริง
‪ไม่ไหวละ ท่านสุภาพบุรุษครับ...
‪ขอให้มีวันที่ดี
‪รุก
‪ท่านสุภาพบุรุษ
‪สวัสดี
‪- ตื่นเช้านะ ‪- อยากเห็นพระอาทิตย์ขึ้นน่ะ
‪แหงละ
‪เกิบเบิลส์เป็นคนโกหก ‪เพราะเป็นคนอารยัน เขาจึงชอบเย้ยหยัน
‪บันเทิงมาก
‪ใช่ และฉันต้องการเชื้อเพลิงมาก
‪เหล่าสหาย ดูในกางเกงในของเขาสิ...
‪ขอบคุณ
‪เป็นยังไงบ้าง
‪ฉันวาดแผนที่ให้พวกเขา ‪หวังว่าพวกเขาจะอ่านออก
‪พวกเขาเป็นทหาร พวกเขาจะข้ามไปได้แน่
‪คุณทําได้ดี
‪ขอบคุณ
‪ถ้าแวเรียนรู้เรื่องนี้ เขาฆ่าฉันแน่ ‪แล้วเขาก็จะฆ่าคุณ
‪แวเรียนไม่รู้หรอก
‪ถ้าเขารู้ เขาจะรู้ว่าเรากําลังทําสิ่งที่ถูกต้อง
‪แน่ใจเหรอ
‪แน่ใจสิ
‪อรุณสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์ครับ
‪อรุณสวัสดิ์
‪ขอบคุณ เราจะพบคุณทันทีที่ทําได้
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‪- หวัดดี
‪ฉันมีข่าวดีมาบอกละ
‪ผมอยากดื่มกาแฟ
‪กาแฟจริงๆ น่ะ
‪ข่าวดีอะไร
‪ไฟรเออร์ทําพาสปอร์ตของเมห์ริงเสร็จแล้ว ‪ผลงานเขาเริ่มดีขึ้นแล้วจริงๆ
‪โห เยี่ยมไปเลย คุณจะให้เขา ‪ไปเจออัลเบิร์ตกับเมห์ริงที่เพลิแกนไหม
‪ค่ะ
‪เราจะไปเอาพาสปอร์ตเล่มใหม่ของคุณ ‪แล้วพาคุณขึ้นรถไฟพรุ่งนี้ในช่วงเวลานี้
‪คุณจะได้กินมื้อเช้าในสเปน
‪- เชิญด้วยครับ ‪- คุณสุภาพบุรุษ...
‪ขอผมจ่ายค่าอาหารก่อนได้ไหม
‪ผมจ่ายเงินอยู่
‪ขอบคุณ
‪มานี่ มากับเรา
‪มาแล้ว
‪ตํารวจ! หยุดนะ!
‪ตํารวจ! อย่าขยับ!
‪- คุณฟราย คุณถูกจับแล้ว ‪- ตามเรามา
‪ขอหนึ่งนาที
‪นี่มันเรื่องอะไรกัน
‪- ไม่มีเรื่องอะไรหรอก ‪- ฟาสซิสต์ก็เป็นแบบนี้แหละ
‪จดไว้นะ
‪ฉลาดมาก
‪ทุกคนขึ้นรถ เดี๋ยวนี้
‪- ผู้หญิงกับเด็กอยู่ที่นี่ ‪- ไปกันเถอะ
‪คุณแยกเราไม่ได้ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ทุกคนไป
‪เร็วเข้า เดินไป
‪- แล้วหมาตัวเล็กอยู่ไหนล่ะ ‪- หมาเหรอ
‪หมาน่ะ
‪ไป
‪คุณไปกับเราด้วย
‪ไปสิ!
‪เดินต่อไป อย่าหยุด
‪- ทําไมถึงตามล่าเราตอนนี้ ‪- เห็นได้ชัดว่ากําลังปราบปราม
‪แต่ทําไมถึงเป็นตอนนี้
‪- แวเรียน ‪- พวกเขาไปที่บ้านพักด้วยเหรอ
‪พวกเขาค้นทั่วบ้านเลย
‪ไร้สาระสิ้นดี
‪เดินไปเรื่อยๆ
‪เราจะมองหาสัญญาณว่าข้อตกลงใหม่ของรูสเวลต์
‪จะฝ่าการป้องกันของรีพับลิกันไปได้หรือไม่ ใน...
‪ไม่มีอะไรใหม่เกี่ยวกับข้อตกลงอายุเจ็ดปีหรอก!
‪- การเลือกตั้งครั้งนี้จะจบเมื่อไหร่ ‪- คืนนี้
‪มีอะไร
‪- ตอนนี้เรามีประชุมกับ... ‪- ดุ๊ก นูเกนต์
‪ดั๊ก นูเจนต์ จากอเมริกันคอมพิวติ้งแมชชีน
‪เขามาหาเราเพื่อแนะนําตัว
‪เยี่ยมเลย ถ้าพรรครีพับลิกันชนะเลือกตั้ง
‪เอซีเอ็มจะเป็นรูปแบบของบริษัทอเมริกัน
‪ที่มีอนาคตใหญ่ในยุโรปแน่นอน
‪ทูตในอนาคตต้องการเพื่อนในที่ที่เหมาะสม
‪(เอซีเอ็ม)
‪ของขวัญจากเอซีเอ็ม
‪เครื่องพิมพ์ดีดไฟฟ้า
‪เครื่องแรกเลย
‪ผมมีแป้นพิมพ์ภาษาอังกฤษสองเครื่อง ‪และภาษาฝรั่งเศสหนึ่งเครื่อง
‪เราจัดหาแป้นพิมพ์ ‪ภาษาเยอรมันให้ได้ด้วยนะ
‪ถ้าคุณคิดว่ามันอาจ... จําเป็น
‪แค่เปลี่ยนแป้นตรงนี้เพื่อใช้อุมเลาท์
‪แล้วก็ตัวบีเก๋ๆ ที่ออกเสียงเหมือนตัวเอส
‪และผมเอานี่มาให้คุณด้วย
‪ซึ่งผมคิดว่าคืนนี้คุณอาจพบว่ามันมีประโยชน์มาก
‪เมื่อผลการเลือกตั้งออกมา
‪แต่นแต๊น
‪นี่คือวิธีที่คุณจะติดตามคณะผู้เลือกตั้งได้
‪คณะผู้เลือกตั้งคืออะไร
‪ผมอยากอธิบายให้คุณฟังนะ
‪แต่คุณจะไม่มีวันเข้าใจหรอก ‪เพราะมันไม่สมเหตุสมผล
‪ลากับช้างน่ะ
‪แล้วเราอยากให้ชนะใครคะ
‪ก็ช้างสิ!
‪ลาต่างหาก
‪เรามีธรรมเนียมดํารงตําแหน่งสองสมัย ‪ที่แข็งแกร่งในประเทศเรา พ่อหนุ่ม
‪เราเชื่อในการเริ่มต้นใหม่
‪มาดูกันว่าคืนนี้จะพาเราไปทางไหน ‪แต่ผมบอกคุณได้เลย
‪ว่าวิลกี้เป็นตัวเต็งในสี่รัฐนี้
‪ธุรกิจอเมริกันไม่สบายใจ ‪กับความพยายามของรูสเวลต์
‪ที่จะเปลี่ยนสหรัฐฯ เป็นเผด็จการ
‪ผมมีของขวัญชิ้นสุดท้าย
‪อันนี้เป็นผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นครับ
‪วินเทจ ปี 1916 เหรอ ต้องแพงมากแน่ๆ
‪เปิดมันตอนที่วิลกี้ชนะนะครับ
‪คุณรู้ไหมว่าคุณกําลังทํางานให้กับ ‪ทูตสหรัฐฯ คนต่อไปประจําฝรั่งเศส
‪เรื่องนั้นยังไม่แน่ชัดหรอก ‪ดั๊ก ผมรับนี่ไว้ไม่ได้
‪คุณรับได้และคุณจะรับ
‪เอซีเอ็มอยากดูแล ‪ผู้มีอํานาจตัดสินใจคนใหม่ในยุโรป
‪งั้นก็ขอบคุณมาก
‪- นี่คือวอลเตอร์ เมห์ริง ‪- ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น
‪มันเป็นปฏิบัติการที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ‪มีการจับกุมทั่วเมือง
‪โอเค วอลเตอร์ เมห์ริงคนนั้น
‪(ประกาศจับ ‪วอลเตอร์ เมห์ริง)
‪มีโปสเตอร์พวกนี้ติดอยู่ทุกที่
‪แย่แล้ว
‪พาเขาไปห้องข้างบนกันเถอะ
‪การจับกุมผู้บริสุทธิ์ในมาร์กเซยงั้นเหรอ ‪ไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลย
‪มาเลย
‪ดีไหม
‪อัลเบิร์ต คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบอยู่คนเดียว
‪คุณไม่ได้อยู่คนเดียว ผมจะกลับมาดูคุณ
‪ดี เอาไวน์มาด้วยนะ
‪ผมจะดูให้ว่าทําอะไรได้บ้าง ‪ผมไปแล้วล็อกประตูด้วย
‪เมห์ริง ล็อกประตู
‪เมห์ริงอยู่ในห้องเขาแล้ว ขอบคุณที่จัดการให้
‪เขาอยู่นานไม่ได้ เขาต้องไปขึ้นรถไฟ
‪ลิซ่าวางแผนจะพาเขาข้ามเทือกเขาพิรินีคืนนี้
‪เราจองห้องพักไว้ห้าห้องในนามชเรเดอร์
‪พวกเขากําลังวางแผนบางอย่างแน่ๆ
‪ถ้าคุณจะกลับขึ้นไปข้างบน คุณต้องปลอมตัว
‪มาเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะ เร็วเข้า
‪จะไปไหน
‪ข้างนอก
‪อย่าไปเลย
‪ทํางานแทนฉันด้วย ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ระวังตัวนะ
‪เราต้องหาคนที่บอกเราได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪บ้าเอ๊ย
‪รู้ไหมว่าอะไรที่แปลก ‪ผมว่าผมเคยขึ้นเรือลํานี้มาก่อน
‪อะไรนะ
‪ชื่อต้องคุ้นหูแน่นอน
‪เอสเอส ซีไนยา
‪ตายละ...
‪ขอโทษจริงๆ ครับ ขอโทษนะ
‪- นี่เป็นเพราะเรา ต้องใช่แน่ๆ ‪- มันไม่สมเหตุสมผลเลย
‪แมรี่ เจย์น
‪โทษที
‪โทมัส
‪ดีใจจังที่ได้เจอคุณที่นี่
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪- ก็ไม่เชิง ‪- เราไม่เป็นไร
‪ลีน่าอยู่ไหน
‪พวกเขาบุกค้นทั้งออฟฟิศ แต่เอาตัวฉันมาคนเดียว
‪เรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผลเลย ‪จับกุมพลเมืองอเมริกัน ทําไม
‪วีชี่ระวังมากเรื่องการเป็นที่ชื่นชอบของอเมริกา
‪- มาดามนูเฌต์อาจเป็นคนรายงานเรื่องเราก็ได้ ‪- มาดามนูเฌต์ไม่มีทางทําแบบนั้น
‪- เราซ่อนผู้ลี้ภัยไว้ในบ้านพักนะ ‪- เป็นไปไม่ได้
‪พฤติกรรมทั้งหมดของเราไม่ได้ถูกกฎหมายนะ
‪พฤติกรรมอะไร
‪ก็... พาสปอร์ตปลอม ‪และการแลกเปลี่ยนสกุลเงินในตลาดมืด
‪คุณพูดอยู่ตลอดว่าผมทําไม่มากพอ
‪- แล้วตอนนี้ผมทํามากเกินไปเหรอ ‪- เราทุกคนทําดีที่สุดแล้ว
‪งั้นเหรอ
‪ขอโทษนะ
‪ใครก็ได้ช่วยบอกผมทีได้ไหม ‪ว่าทําไมคุณสองคนถึงดูรู้สึกผิดมาก
‪ก็ได้
‪ฉันต้องบอกเขา
‪เราทํางานร่วมกับหน่วยข่าวกรองอังกฤษ
‪หน่วยข่าวกรองอังกฤษเหรอ
‪เชลยศึกกลุ่มแรกจะข้ามเส้นทางเอฟคืนนี้
‪ผู้หญิงที่ไปหาฉันที่ล็อบบี้โรงแรม ‪เธอทํางานให้นายเหรอ
‪เราทํางานให้เธอ
‪แต่แมรี่ เจย์นแค่ทําแบบนี้เพื่อให้คชฉ.อยู่ได้
‪- เราต้องการเงิน ‪- เกิดอะไรขึ้นกับทรัสต์ของคุณ
‪- เราเป็นพวกเดียวกันนะ ‪- มันไม่ง่ายขนาดนั้น
‪มันมีความเสี่ยง ‪มากกว่าความสัมพันธ์ส่วนตัวของเรา
‪คุณทําให้คชฉ.ทั้งหมดตกอยู่ในอันตราย
‪คนอเมริกันทํางานเพื่อประโยชน์ ‪ของหน่วยข่าวกรองต่างชาติในต่างประเทศ
‪นั่นไม่ใช่เรื่องตลกนะ
‪มันคือการกบฏ
‪พวกเขาจะไม่ฆ่าฉัน
‪เพราะฉันช่วยพันธมิตรหนีจากเขตสงครามหรอก
‪ไม่เหรอ การกบฏมีโทษถึงตาย ‪ในสหรัฐฯ แมรี เจย์น
‪- เข้าใจไหม ‪- มันไปไม่ถึงจุดนั้นหรอก
‪นายรู้ได้ยังไง
‪ไร้สาระสิ้นดี ไม่แปลกใจเลยที่เราถูกจับ
‪เมห์ริง นี่ผมเอง เปิดประตูหน่อย
‪อัลเบิร์ต ผมเห็นแวร์มัคท์ตรงทางเดิน ‪พวกเขาตามหาผมเหรอ
‪- พวกเขารู้ไหมว่าผมอยู่ที่นี่ ‪- ไม่
‪ขอบคุณ
‪วอลเตอร์...
‪ฟังนะ
‪ครับ
‪เราเสี่ยงออกจากที่นี่ตอนนี้ไม่ได้ ‪เข้าใจไหม
‪คุณจะไม่ได้ไปขึ้นรถไฟ
‪- ว่าไงนะ ‪- ผมรู้ว่าคุณกลัว
‪ผมจะหาทางพาคุณออกไปให้ได้ ‪แต่อยู่ที่นี่คุณปลอดภัย
‪แต่...
‪อดทนไว้นะ
‪อดทนเหรอ ผมถูกพวกนาซีล้อมอยู่นะ
‪งั้นก็ล็อกประตูไว้ ‪และเปิดเมื่อได้ยินเสียงผมเท่านั้น
‪เข้าใจไหม
‪เข้าใจ
‪พ่อหนุ่ม
‪ผมต้องการการบริการ
‪ครับ ได้เลย มีอะไรให้ช่วยครับ
‪รีดไอน้ํา
‪ให้รอยพับคมชัดทุกจุด เข้าใจไหม
‪ครับ
‪รีดไอน้ํา
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪นาซีตัวจริง ตัวเป็นๆ
‪คุณไม่เคยเผชิญหน้า ‪กับผู้กดขี่ของคุณมาก่อน ใช่ไหม
‪ไม่เคย
‪ไม่ใช่แบบนี้
‪ผมเจอทุกวันเลยละ
‪มันง่ายที่จะดูว่าใครเป็นใคร ‪คนฝรั่งเศสผิวขาว เราผิวดํา
‪เรากินอาหารพวกเขา เรียนภาษาพวกเขา
‪พวกนาซีกําลังส่ง ‪สิ่งที่เราเคยเจอในอาณานิคมออกไปทั่วยุโรป
‪ความกลัว ความรุนแรง
‪ความรู้สึกว่าคุณเป็นมนุษย์น้อยกว่า ‪เพราะกล้ามีวัฒนธรรมของตัวเอง
‪ข้างนอกวุ่นวายมาก ตํารวจกําลังเคลียร์ถนน
‪- แต่ทําไม ‪- เพื่อการยึดอํานาจของนาซี
‪ชเรเดอร์สั่งให้ปิดห้องอาหาร ‪เพื่อกินมื้อค่ํากับหัวหน้าตํารวจ
‪ในโรงแรมนี่เหรอ
‪- นี่คือโอกาสของผม ‪- โอกาสอะไร
‪โอกาสฆ่าเขา ‪ผมต้องการมีด ที่เปิดจดหมาย อะไรก็ได้
‪ใจเย็นๆ
‪พอล ผมใช้ชีวิตเจ็ดปีที่ผ่านมาในการหนี
‪ใช่ ผมกําลังช่วย และผมรู้ดี
‪แต่ผมกําลังช่วยคนอื่นในขณะที่ทุกคนกําลังวิ่งหนี
‪ดังนั้นอย่างน้อยที่สุดที่ผมทําได้ ‪ถ้ายังไงผมก็จะต้องตายอยู่แล้ว
‪ผมก็จะทําให้หนึ่งในไอ้ชาติชั่วพวกนั้น ‪ตายไปกับผมด้วย
‪ได้
‪โอเค
‪อย่างน้อยก็วางแผน ‪พาเมห์ริงออกไปจากที่นี่กันก่อนเถอะ
‪ฟือเรอร์วาดภาพทิวทัศน์ที่เต็มไปด้วยเลือด
‪ภาพวาดของฮิตเลอร์
‪ปิกัสโซหยุดวาดรูปได้
‪เขาใช้ยางลบ ลบชาวยิวทุกคนออกไป
‪แต่พู่กันของเขาเล็กเท่าหนูตัวจิ๋ว
‪ฟือเรอร์เรียก แล้วเกิบเบิลส์ก็เดินกระเผลกมา
‪"ฉันมีไข่ลูกเดียว" ฮิตเลอร์บอก
‪แล้วเขาก็เปิดให้ดู
‪เกิบเบิลส์จึงเสนอไข่ของเขาให้
‪ใครจะต้องการไข่สองใบ ‪เมื่อคุณมีฟือเรอร์แล้ว
‪โอ้ ฟือเรอร์
‪จงยกแขนขึ้น! โลกกําลังจะถึงจุดจบ
‪ขณะที่เกิบเบิลล์เดินกระเผลกไปสู่ชัยชนะสูงสุด
‪ชาวยิว ศิลปิน และคอมมิวนิสต์ถูกยิงไปหมดแล้ว
‪ขาดแค่คนเดียวเท่านั้น
‪ตัวเขาเอง
‪งั้นเราก็จะเงียบไว้
‪วอลเตอร์
‪ใส่นี่ไว้
‪คุณเมาเหรอ
‪เปล่า
‪ตอนนี้เมาแล้ว
‪ไปกันเถอะ
‪เร็วเข้า
‪ท่านผู้บัญชาการโฟรต์
‪- มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ ‪- ผมเจอเพื่อนชาวอเมริกันของคุณแล้ว
‪- ใครครับ ‪- ใคร ก็แวเรียน ฟรายกับแมรี่ เจย์น โกลด์ไง
‪พวกเขาไม่ใช่เพื่อนผม
‪ใช่ แต่พวกเขาถูกจับแล้ว
‪ด้วยเหตุผลอะไรครับ
‪จอมพลเปแต็งแวะมาเยือนมาร์กเซยวันนี้ ‪กับเพื่อนร่วมงานนาซีของเขา
‪เราเลยเคลียร์เมืองเพื่อเดินสวนสนามน่ะ
‪คุณจับพลเมืองอเมริกันเพราะการสวนสนามเหรอ
‪มันเป็นคําถามเกี่ยวกับความมั่นคงของชาติ
‪คนอเมริกันเกี่ยวอะไรด้วย
‪ผมไม่มีสิทธิ์ออกความเห็น ‪เรื่องการสืบสวนที่ดําเนินการอยู่ แต่...
‪แต่... คุณควรรู้ไว้นะ คุณแพทเทอร์สัน
‪ว่าช่วงนี้เราจับตาดูพวกเขาสองคนอยู่
‪ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪คุณขังพวกเขาไว้ที่ไหน
‪บนเรือ
‪ที่ท่าเรือ
‪เอสเอส ซีไนยา
‪ผมแค่อยากมาส่งข่าวคุณด้วยตัวเอง
‪เพราะคํานึงถึง...
‪ความสัมพันธ์ส่วนตัวของคุณกับ... กับคุณโกลด์
‪อัลเบิร์ต...
‪ผมไม่มีหมวก พวกเขาจะรู้ว่าผมเป็นตัวปลอม
‪บ้าเอ๊ย เราต้องกลับไปที่โรงแรม
‪ไม่ ไม่มีทาง
‪ไปกันเถอะ
‪รอตรงนี้นะ
‪ทุกคนที่นี่ถูกจับไปหมดแล้วเหรอ
‪ผมไม่รู้
‪ไม่ว่าคุณจะตามหาอะไรอยู่ คุณจะไม่เจอที่นี่หรอก
‪เดี๋ยว มันไม่ใช่อย่างที่เห็น
‪- ถอยไป ‪- เขาไม่ใช่นาซี มันคือการปลอมตัว
‪- ผมคือวอลเตอร์ เมห์ริง ‪- เขาคือคนที่เกิบเบิลส์ต้องการตัวมากที่สุด
‪คุณทําอะไรเขา
‪ผมเขียนหนังสือ ผมร้องเพลง
‪ใครๆ ก็เป็นนักวิจารณ์เนอะ
‪ผมเคยเห็นหน้าคุณในโปสเตอร์
‪เราต้องการที่ซ่อน
‪มันไม่ปลอดภัย เราทุกคนต้องไป
‪คุณต้องกินนะ
‪เคล็ดลับการเอาตัวรอดคือต้องคิดอย่างทหาร
‪คุณกินเมื่อกินได้ และพักเมื่อพักได้
‪อยู่นี่เอง แวเรียน ฟราย
‪เกิดอะไรขึ้น ทําไมพวกเราถึงถูกจับ
‪- ไม่รู้ ผมมาที่นี่เพื่อให้แน่ใจว่าคุณยังมีชีวิตอยู่ ‪- ช่วยเราออกไปสิ
‪มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม
‪อย่างน้อยก็ช่วยไปบอกกัปตันเรือแล้วกัน
‪ถามเขาว่าเขาจําเบอร์ลินดีเฟนซ์ ‪ปี 1930 ได้ไหม
‪และถ้าจําได้ เขาอยากแก้มือไหม
‪- อะไรนะ ‪- ถามๆ ไปเถอะ
‪ผมแค่มาที่นี่เพื่อดูพลเมืองอเมริกันผู้บริสุทธิ์
‪ที่ไปติดอยู่ในการจับกุมของตํารวจเมื่อเช้านี้ ‪โดยไม่ได้ตั้งใจ
‪ตํารวจรู้เรื่องของเราแล้ว
‪คุณพูดเรื่องอะไร ไม่มี "เรา" ซะหน่อย
‪มันจบแล้ว
‪ล้อเล่นรึเปล่า
‪ถ้าไม่ได้มาช่วยฉันก็ออกไปซะ
‪คุณต้องไม่พูดถึงผมกับคนอื่นอีก ตกลงไหม
‪ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
‪ฉันจะไม่มีวันคิดถึงคุณเลยถ้าฉันทําได้
‪ถามเขานะ
‪เราส่งผู้ศรัทธาทุกคนกลับบ้าน ‪ทันทีที่รู้เรื่องการบุกค้น
‪แต่ผมนึกว่าตํารวจไม่ได้เพ่งเล็ง ‪ชาวยิวฝรั่งเศสซะอีก
‪ตอนแรกก็ไม่ จนเพ่งเล็งนั่นแหละ
‪นี่ ใส่นี่สิ
‪ไม่ช้าก็เร็วเราต้องโดน
‪เรียบร้อย
‪- พวกนาซีจะยึดมาร์กเซยไหม ‪- ผมไม่รู้
‪เราต้องเก็บยูดายคาไว้
‪วิธีเดียวที่จะออกไปจากที่นี่
‪โดยไม่ดึงดูดความสนใจใคร ‪คือต้องทําตัวให้กลมกลืน
‪ผมกับแรบไบถึงได้โกนเครา
‪ไปกันเถอะ
‪ป้ายรถประจําทางอยู่สุดถนน ‪เราจะพาเขาไปที่นั่น
‪- ขอบคุณครับ ‪- ลาก่อน
‪ตามแรบไบไปนะ ‪รถประจําทางจะพาคุณไปที่บ้านพัก
‪อยู่ที่นั่นนะ
‪คุณจะปลอดภัย
‪ไปเลย
‪คุณฟราย เราเจอกันอีกแล้ว
‪ผู้ชายที่รุกฆาตผมติดต่อกันสามครั้ง
‪กัปตันดูบัวส์
‪คราวนี้คุณคงไม่ได้มายุโรป ‪ในฐานะนักท่องเที่ยวสินะ
‪คุณกับเรือของคุณ ‪มาเกี่ยวข้องกับเรื่องผาดโผนนี้ได้ยังไง
‪ผมไม่ได้สมัครใจ
‪ผมจําได้ว่าคุณเป็นคนมีเกียรติ ‪กัปตัน ผมขอพูดตามตรงได้ไหม
‪พูดตอนแก้มือแล้วกัน
‪เราพาคนข้ามเทือกเขาพิรินีออกไป ‪สัปดาห์ละแปดถึงสิบคน
‪มันคงที่ แต่ไม่เพียงพอ
‪ใครคือ "เรา"
‪เคยมีพวกเรากลุ่มเล็กๆ ในนิวยอร์ก
‪รวบรวมคณะกรรมการ ‪กับผู้อพยพคนสําคัญของเยอรมันเข้าด้วยกัน
‪โทมัส มันน์, ธีโอดอร์ อะดอร์โน
‪พวกเขาอยากช่วยเพื่อนของพวกเขา ‪เพื่อนร่วมงาน
‪นักคิดและศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‪เราต้องการใครสักคนมาอยู่ในพื้นที่ ‪ผมเป็นคนเดียวที่อาสา
‪ไม่มีใครในอเมริกาอยากเข้าใจอย่างชัดเจน ‪ว่าเกิดอะไรขึ้นในยุโรป
‪และตอนนี้ผมไม่รู้จะไว้ใจใคร
‪แล้วคนเราก็ไม่ทําตามกฎ ‪พวกเขาก็เลยสร้างกฎขึ้นมาเอง
‪พวกเขาอาจคิดถูกที่ทําแบบนั้น
‪เมื่อโลกกลับตาลปัตร ทิศเหนืออยู่ทางไหนล่ะ
‪ผมจะเดินทางไปกลับมาร์ตินีกสองรอบหน้าหนาวนี้
‪ห้องเก็บสินค้ายังไม่เต็ม
‪ยังจุได้อีกประมาณ 200 คน
‪ผมให้ผู้ลี้ภัยแอบขึ้นเรือไปไม่ได้หรอก
‪งั้นก็หาทางอื่นแล้วกัน
‪ข้อเสนอยังเหมือนเดิมนะ
‪รุกฆาต
‪เป้าหมายของเราคือ...
‪การรวมค่ายกักกันตามแนวรบด้านตะวันออก
‪แน่นอนว่าการเคลื่อนย้าย ‪คนจํานวนมากไปทั่วยุโรปนั้น
‪เป็นเรื่องที่ซับซ้อน
‪แต่ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
‪และ...
‪และเราพร้อมช่วยทุกอย่างที่คุณคิด
‪เพราะพวกเราในมาร์กเซยมีความทะเยอทะยาน
‪และเราจริงจังกับปัญหาเรื่องชาวยิวมาก
‪ดี
‪และเรารอคอยวัน
‪ที่ประเทศอันยิ่งใหญ่ของเรา ‪จะไร้ซึ่งอิทธิพลจากต่างชาติ
‪ประเทศที่ยิ่งใหญ่ในยุโรปมีเพียงประเทศเดียว
‪ใช่ครับ แน่นอน
‪แน่นอน ‪ขอโทษนะครับ กรุพเพินฟือเรอร์ชเรเดอร์
‪ฝรั่งเศสเคยติดเชื้อ
‪แต่ด้วยความช่วยเหลือของคุณ กรุพเพินฟือเรอร์
‪แต่อีกไม่นาน วันนึง
‪ประชาชนทั้งหมดนี้จะอยู่ใต้การควบคุมของผม
‪ของเรา การควบคุมของเรา
‪ดื่ม
‪เป็นยังไงบ้าง
‪เราพาเมห์ริงออกจากเมืองได้อีกครั้ง ‪และผมเอานี่กลับมา
‪- เดี๋ยวนะ ไม่ ‪- พอล อย่าพยายามห้ามเลย
‪ไม่ นี่ๆ มันอันตรายเกินไป
‪- ตั้งสติหน่อย ‪- หยุดนะ!
‪หายใจลึกๆ ‪ถ้าคุณทําแบบนี้ เราจะตายกันหมด
‪แวเรียนถูกจับ และตํารวจบุกค้นบ้านพัก
‪แล้วเอ็มเจล่ะ
‪พวกเขาจับเธอไปด้วย ‪พวกเขาถูกขังไว้บนเรือที่ท่าเรือ
‪ไปสิ ไป
‪สรุปว่าเราถูกจับเพราะการเดินสวนสนาม
‪กัปตันเรือพูดแบบนั้น ใช่ ไร้สาระสิ้นดี
‪มองหาเหตุผล แล้วคุณจะผิดหวัง
‪ถ้าเราโชคดี พวกเขาจะปล่อยตัวเรา
‪แล้วพรุ่งนี้เราจะพบว่าตัวเอง ‪อยู่ที่จุดเริ่มต้นของวันนี้
‪แต่พอถึงตอนนั้น เราจะรู้ว่ามันคือสวรรค์
‪ทุกคนไปได้แล้ว
‪เอาละ ไปกันเถอะ
‪- ครับ ‪- ไปเลย
‪แวเรียน
‪ให้ตายสิ อย่ามองฉันแบบนั้นเลย
‪ผมเหนื่อยมาก ค่อยคุยกันพรุ่งนี้เช้าได้ไหม
‪ก็คุณหวังพึ่งฉันเรื่องเงิน
‪- ก็คุณบอกว่าคุณมีเงิน ‪- ตอนแรกฉันมี
‪แต่ต่อมาฉันไม่อยากทําให้คุณผิดหวัง ‪หรือทําให้...
‪ผมเข้าใจ
‪คุณนอนกับแพทเทอร์สันเหรอ
‪คุณนอนกับโทมัสเหรอ
‪อย่าบังอาจ...
‪แค่ครั้งเดียว และฉันทําไป
‪เพราะคิดว่าเขาจะช่วยเรื่องพ่อ
‪- ทั้งหมดเพื่อปฏิบัติการสินะ ‪- ไม่ มันคือความจริงนะ แวเรียน
‪เราอยู่ข้างเดียวกันนะ คุณ ฉันและโทมัส
‪ลิซ่า
‪ตํารวจจับกุมทหารอังกฤษกลุ่มหนึ่งในบันยุลส์
‪- อะไรนะ ‪- พวกเขาถือแผนที่เส้นทางของฉัน
‪เขียนไว้บนนิตยสารแฟชั่น
‪คุณรึเปล่า
‪ฉัน...
‪เรามีทางออกทางเดียว
‪ตอนนี้เราไม่เหลืออะไรแล้ว
‪ทําไมคุณถึงโง่ขนาดนี้
‪คุณฟราย
‪ขอบคุณที่พาอ็องเดรกลับบ้านนะ
‪มีโทรเลขส่งถึงคุณ
‪ขอบคุณครับ
‪(คุณถูกปลดจากหน้าที่ทันที)
‪(กลับมาที่นิวยอร์ก)
‪(ออกจากคชฉ.เสีย)
‪จากภรรยาเหรอ
‪ไม่มีอะไร
‪แวเรียน
‪ฉันจะไปนอนแล้ว
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪ให้ตายสิ...
‪คุณฟราย
‪- คุณไม่เชื่อแน่ว่าวันนี้ผมเจออะไรมา ‪- ผมฟังอยู่
‪แค่ขอดูก่อน... ว่ารูสเวลต์ ‪ยังเป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ อยู่รึเปล่า
‪แม้ความรู้สึกไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ‪อย่างรุนแรงทั่วประเทศ
‪จะเพิ่งเกิดขึ้น ‪จากภาวะเศรษฐกิจตกต่ําครั้งใหญ่
‪แต่คืนนี้คนอเมริกันได้ทําลายธรรมเนียมเดิม
‪เพื่อเลือกประธานาธิบดีรูสเวลต์ ‪เข้ารับตําแหน่งอีกครั้ง
‪เขาเอาชนะผู้สมัครม้ามืดเวนเดลล์ วิลกี้
‪นักธุรกิจที่ไม่เคยลงสมัครรับเลือกตั้งมาก่อน
‪นี่คือข้อบังคับ
‪ให้เข้าร่วมการต่อสู้ที่รุนแรง ‪ของเกรตบริเทนกับพวกนาซีรึเปล่า
‪ยุโรปรออย่างใจจดใจจ่อ...
‪แมรี่ เจย์น
‪ผมตรงไปที่ท่าเรือ แต่คุณออกมาแล้ว
‪แล้วกัปตันคนนั้นก็บอกว่าคุณถูกขังไว้ทั้งวัน
‪คุณออกมาทําอะไรตรงนี้
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪ฉันทํางานกับพวกอังกฤษ คุณพูดถูก
‪และเส้นทางของลิซ่าเหนือเทือกเขาพิรินี ‪ก็ใช้ไม่ได้แล้วเพราะฉัน
‪ผมมั่นใจว่าคุณแค่พยายามจะช่วย
‪ฉันเอาแต่คิดถึงทุกคนในชิคาโก
‪ที่คิดว่า...
‪สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ไม่เกี่ยวกับพวกเขา
‪คนอย่างพ่อฉันที่เลือกจะอยู่ห่างจากสงครามนี้
‪และปกป้องชีวิตคนอเมริกัน
‪พวกเขาไม่ได้ทําให้ใครติดคุก
‪มือของพวกเขาไม่เปื้อนเลือด
‪รู้ไหม
‪ไม่มีพวกเราคนไหนคาดเดาได้หรอก ‪ว่าการกระทําของเราจะมีผลยังไง
‪แต่การรู้แบบนั้น ‪ไม่ได้ทําให้การนิ่งเฉยเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
‪ไม่อย่างนั้น จะมีชีวิตอยู่ไปทําไมล่ะ
‪มาสิ
‪(ทรานส์แอตแลนติก)
‪(ได้รับแรงบันดาลใจ ‪จากนิยายของจูลี่ ออร์ริงเกอร์)
‪(ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ‪ที่ได้แรงบันดาลใจจากคนจริงและเหตุการณ์จริง)
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล