SERIAL INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
Myśli żyją własnym życiem.
Rozwijają się, gdy je pielęgnujemy.
Co się dzieje, gdy szkodliwa myśl zapuści korzenie w naszym umyśle?
Na początku może być maleńkim,
ledwie mikroskopijnym stworzeniem.
Ale ta istota rośnie, gdy zaczynamy ją karmić.
W końcu pożera wszystko wokół.
Życzliwość, empatię, siłę woli, wszystko.
Wszystko, co czyni nas ludźmi.
Ostatecznie poddajemy się temu nienasyconemu pragnieniu.
To moment,
w którym pasożyt urósł do takich rozmiarów,
że nie pozostawia miejsca na nic innego.
A wtedy…
Nie może pani wejść.
…wszystko wybucha.
Osoba przestała istnieć,
a w jej miejscu pojawił się potwór.
Osaczony i pełen strachu,
staje się wściekłym zwierzęciem.
Brutalnym.
To ten moment.
Pójdzie pani ze mną.
Spokojnie.
Uspokój się.
Odłóż broń, Aleido.
Stul pysk!
Uciskaj.
- Trzymaj się. - Będzie dobrze.
- Trzymaj się. Karetka! - Gdzie one są?
- Karetka już jedzie. - Jest z panią doktor.
- Z kim? - Ona ją zabije! Biegnijcie na górę!
Na górze! Ona ją zabije!
Aleido, uspokój się. Odłóż broń.
- Spokojnie. - Masz zamknąć ryj!
Ruchy. Idziemy!
- Cofnąć się! - Puść ją! Ręce na widoku!
Zaraz strzelę.
- Spokojnie. - Nie podchodź!
Cofnąć się!
Odłóżcie broń!
Zastrzelę ją.
Na górę.
Na górę, mówię!
Na górę albo strzelę.
Szybciej!
Ruszaj się!
Ruchy.
Nie zatrzymuj się, bo strzelę.
- Uspokój się. - Milcz!
Idź, bo cię zastrzelę.
Uspokój się.
Komendancie Solana.
- Co wiadomo o napastniczce? - To pacjentka dr Bátiz.
Trzy miesiące temu przeszła załamanie nerwowe.
Nawiązaliście kontakt?
Jeszcze nie. Nasi ludzie próbują się do niej zbliżyć.
- Szefie? - Przepraszam.
Tu Ortega, odbiór.
Napastniczka zabrała zakładniczkę na dach.
Nie masz wyjścia, Aleido.
Proszę, zrozum. Lepiej będzie zejść na dół.
Zabiję ciebie, a potem siebie.
Nie. Spójrz na mnie.
Musisz odzyskać równowagę.
Pamiętasz, jak to się robi?
Oddychaj.
Weź głęboki wdech
i powtarzaj za mną.
Dziewięćdziesiąt dziewięć, 98,
dziewięćdziesiąt siedem, 96, 95.
Zamknij się! Ani słowa więcej!
Zamknij się.
Jeśli chcesz coś powiedzieć, to masz teraz szansę.
Pani doktor? W porządku?
Nie, nie jest w porządku.
Macie robić, co mówię.
Czego chcesz?
Przyślijcie ekipę telewizyjną i reporterów.
Co? Telewizję?
Chcę kamery, do cholery! Prasę i reporterów!
Masz pięć minut, kretynie. Inaczej zacznę strzelać.
Daj krótkofalówkę.
Widzisz ją?
Jest 75 metrów ode mnie.
Powiesz im całą prawdę.
Wierz lub nie, ale to ty masz teraz nade mną władzę.
Jestem przy tobie.
Strzelaj, jeśli możesz.
Weź głęboki wdech.
Ufasz mi?
Nie mogę wycelować.
Na ziemię! Jesteś otoczona!
Tu policja federalna. Rzuć broń!
Jesteś otoczona!
Mam ją na muszce.
Nie strzelaj!
Rzuć broń!
Rzuć ją!
To był moment.
Usłyszałem strzał, lekarka upadła.
Stanąłem twarzą w twarz z podejrzaną.
Chciała nas zastrzelić.
Dlatego strzeliłem.
Pani doktor. Co z nią?
Co się stało z Aleidą?
Zabierzcie ją.
- Jest cała? - Tak.
Fuentes, idź na dach. Zaraz do ciebie dołączę.
Przepraszam.
SEKCJA KRYMINALISTYKI
- Nie może pani wejść. - Są w drodze.
- Jest z panią doktor. - Z kim?
Na górze! Ona ją zabije!
Rebecca.
Ona żyje!
Kim jesteś?
Skąd wiesz, jak mam na imię?
Nie.
Zostań ze mną.
Nie odchodź.
Nie.
Gdzie są sanitariusze? Tracimy ją!
Nie odchodź.
Proszę, nie odchodź.
Nie możesz. Zostań z nami.
Becca, chodź.
- Daj nam pracować. - Nie, puszczaj!
Dość tego!
- To twoja krewna? - Nie.
Znasz ją?
Nigdy jej, kurwa, nie widziałam.
Na co się gapicie?
Trzeba ją zabrać na dół.
Ruszcie się! Dalej, człowieku!
Znała moje imię.
Wie, kim jestem.
Wszystko gra?
Nie idziesz do domu?
Co z nią?
Operowali ją całą noc.
Jest…
na OIOM-ie, w tym samym szpitalu, co pani doktor.
Co o niej wiemy?
Aleida Trujano, 32 lata.
Mężatka.
Według jej akt przez trzy lata była pacjentką
doktor Julii Bátiz.
W grudniu trafiła do kliniki.
W grudniu? Co się stało?
Przeszła załamanie nerwowe. Lekarka pewnie zna szczegóły.
Spójrz na to.
Przed przyjęciem do kliniki
była prezeską dużej, międzynarodowej firmy
rekrutującej najlepszych menedżerów i headhunterów.
Gdy się obudzi, chcę ją przesłuchać.
Nie pozwolę na to.
- Musimy pomówić. - Nie jesteś detektywem.
Komendancie Solana.
Przyszedł mąż ofiary, Eugenio Sáenz.
Dzięki.
Zostań tu.
To moja żona.
Kurwa! Nie wiem, czy ma pan żonę,
ale czy na moim miejscu nic by pan nie zrobił?
Czemu żona trafiła do kliniki?
Zgłosiła się na leczenie.
Poprosił pan o jej zwolnienie wbrew zaleceniu jej psychiatry,
Julii Bátiz.
Zgadza się?
Oskarża mnie pan?
Skąd.
Gromadzę tylko informacje potrzebne do śledztwa.
Moja żona leży na OIOM-ie.
Nie powinienem marnować czasu.
Panie Sáenz, to zajmie tylko chwilę. Proszę usiąść.
Słucham.
Dlaczego zabrał pan żonę z kliniki psychiatrycznej?
Zrobiłem to,
bo to była wyjątkowa okazja: jej urodziny.
Skończyła 33 lata.
Dziękuję, że zgodził się pan porozmawiać w takiej chwili.
Dziękuję.
Co ty na to?
Myślisz, że ten dupek coś ukrywa?
Musimy pogadać.
W moim biurze?
Nie.
Nie tutaj.
U ciebie.
Nie biegajcie, dzieci.
Co za niespodzianka!
- Cześć. - Pierwsze miejsce!
- Serio? - Tak.
Wspaniale. Gratulacje!
- Jest mistrzem. - Niesamowite!
- Rozbiłem deskę na trzy kawałki. - Nie!
- Ściemniasz. Kopniakiem? - Tak.
Gratulacje, synu. Świetnie.
- Hej, kochanie. - Jak się masz?
Dobrze.
Dasz się porwać?
Dzieci chcą uczcić zwycięstwo burgerami.
Ja też chcę burgera. Ktoś jeszcze?
- Ja! - Ukradniemy go pani.
Oczywiście. Porozmawiamy później.
Jak pan sobie życzy.
- Podwójny burger? - Potrójny!
Rebecca Fuentes z prokuratury.
Interesuje mnie stan zdrowia Aleidy Trujano.
Rebecca.
Aleida.
Wiem, że mnie słyszysz.
Błagam, nie umieraj.
Muszę wiedzieć, kim jesteś.
Muszę się dowiedzieć, kim jesteśmy.
Eugenio.
Doktor Ugalde chce z tobą rozmawiać.
Coś nie tak?
Nie.
Kochanie!
Wszystkiego najlepszego.
Jak ci minął dzień?
Co się stało?
Musimy porozmawiać, mamo.
Oczywiście. Słucham.
Ślicznie wyglądasz.
No co?
Aleida Trujano?
Nie rozumiem. O co tu chodzi?
Myślałam, że ty mi to wyjaśnisz.
Jesteśmy identyczne, ale mało tego.
Wczoraj skończyła 33 lata.
Nie rozumiesz?
Nie sądzisz, że w moim wieku jestem już gotowa na poznanie prawdy?
Jakiej prawdy?
Albo pewnych sekretów.
Na przykład takich, że mam sekretną siostrę bliźniaczkę.
Czy ty coś piłaś?
Ani kropli, od trzech miesięcy.
Chcę zrozumieć, dlaczego na OIOM-ie leży kobieta,
która wygląda jak ja i urodziła się tego samego dnia.
Co się stało? W szpitalu zaszła jakaś pomyłka?
A może miałaś drugą córkę i ją oddałaś?
Czy ty się słyszysz?
Co to za bzdury?
Oddałam córkę?
Wyjaśnij mi to.
Powiedz mi cokolwiek.
Pokaż zdjęcie, na którym jesteś w ciąży.
- Jesteś pijana. - Nie.
- Nie piłam. - Nie wierzę ci.
Chuchnij. No już!
Nie wypiłam ani kropli! Ale właśnie dałaś mi idealny pretekst.
No tak.
Jasne.
To przeze mnie się upijasz.
Mój Boże!
Weź odpowiedzialność za swoje czyny.
Właśnie to robię.
Nie prosiłam się o moją chorobę.
Nie wywołała jej żadna z nas.
Dobrze by było, gdybym znała swoją przeszłość.
Posłuchaj.
Zadzwoń do swojego sponsora AA.
Porozmawiaj o tym, z kim chcesz, ale mnie w to nie mieszaj.
Ciocia i wujek już są.
Mam nadzieję, że nie zrobisz dziś sceny.
Bo ostatnio zachowałaś się okropnie.
Poproszę butelkę wódki.
Dzięki.
- Policja nie ujawniła… - Kto tam?
…powodu ataku,
w którym ranne zostały cztery osoby,
w tym napastniczka,
postrzelona przez policję.
Ze względu na dobro śledztwa nie ujawniono tożsamości napastniczki,
ale wiadomo, że kobieta była leczona psychiatrycznie.
Świadkowie zeznali, że kobieta weszła do budynku z bronią,
poważnie raniąc portiera
i sekretarkę.
Policja zjawiła się na miejscu kilka minut później…
Ma na imię Rebecca.
Urodziła się 9 marca.
…została ranna, a prokuratura prowadzi śledztwo.
Więcej informacji podamy…
Muszę wiedzieć, czy te osoby są spokrewnione.
- Sprawdzisz to? - Nie rozumiem.
Masz do dyspozycji laboratorium śledcze.
Po co ci moja pomoc?
Miałam urodziny.
To jedyne, o co proszę.
Dobra.
Weź odpowiedzialność za swoje czyny.
Właśnie to robię.
Nie prosiłam się o moją chorobę.
Nie wywołała jej żadna z nas.
Nie chcę za rok przypominać ci o swoich urodzinach.
Już nigdy o nich nie zapomnę.
Nigdy.
Naprawdę?
Obiecuję.
Chcę spędzić z tobą resztę twoich urodzin.
O nic cię nie proszę.
Nie musisz obiecywać.
Rozstanę się z Marifer.
Od czterech miesięcy praktycznie u mnie mieszkasz.
Tylko my o tym wiemy.
Myślisz, że Marifer nie wie, że jesteś ze mną?
To bardziej skomplikowane.
Co w tym skomplikowanego?
Jesteś w separacji od miesięcy. Mówiłeś, że dzieci mają się dobrze,
że się przyzwyczajają.
Dzieci nie mają z tym nic wspólnego.
To nie fair.
Wobec niej, wobec mnie i wobec dzieci.
Bądź szczery.
Nie rozwiodę się.
Marifer jest w ciąży.
W grudniu trafiła do kliniki.
W grudniu? Co się stało?
Przeszła załamanie nerwowe.
Aleida!
- Eugenio, wezwij karetkę. - Co się stało?
- Dom się pali. - Co?
Aleida Trujano?
W dokumentacji nie ma nikogo o tym nazwisku.
Byłam tu wczoraj. Widziałam ją.
Proszę poszukać jeszcze raz.
NIE ZNALEZIONO
Nic.
Przykro mi.
- Chodź, Fuentes. - Co tu robisz?
Śledzisz mnie? Zaczekaj.
Pytałam o Aleidę Trujano.
Ponoć nie ma jej w systemie.
- Chodźmy. - O co chodzi? Nie rozumiem.
Wczoraj ją tu widziałam. A dzisiaj nie ma jej w systemie?
Jak było na spotkaniu AA?
Jak było?
Nie poszłam.
Powiesz mi, co się dzieje?
Aleida Trujano zmarła.
Co robisz?
Zamykam sprawę.
Nie mówisz poważnie.
A co ze śledztwem?
Nie ma czego badać.
Rodzina nie chce, żebyśmy węszyli.
Usunięto ją ze szpitalnych akt. Czy to nie podejrzane?
Widziałem ciało i czytałem raport. Wszystko gra.
Przy trzech strzałach w klatkę piersiową…
- Niewydolność oddechowa. - Mówiłeś…
Sprawa jest zamknięta.
- To rozkazy z góry. - Nie rozumiem.
Nic a nic. Jak możesz się na to godzić?
Pamiętaj, że wolno ci tu pracować,
dopóki chodzisz na spotkania AA.
Zdążysz jeszcze na ostatnie.
Proszę bardzo.
Nie strzelaj!
Rzuć broń!
Kim jesteś? Skąd wiesz, jak mam na imię?
Gdzie są sanitariusze? Tracimy ją!
PILAR MANCERA
10 PREZESEK ŁĄCZY PRACĘ Z MACIERZYŃSTWEM
Tak?
Wejdź.
- Co tam? - Cześć.
I jak?
Rebecco…
pomyliłaś się.
Jak to?
Albo zanieczyściłaś próbki.
Spójrz.
Nici DNA są identyczne.
Próbki pochodzą od jednej osoby albo to bliźnięta jednojajowe.
Nie oszalałam.
Przysięgam na duszę syna…
Nie mieszaj w to Alexa.
Ty też mi nie wierzysz, prawda?
Skarbie.
Pani doktor mówi, że to konieczne.
Wiem, co mówi.
Wiem.
Nie mam schizofrenii.
Nie mam trzech osobowości.
Nie wierzysz mi, ale ci to udowodnię.
Dzień dobry.
- Gdzie Fuentes? - Jest chora i wzięła wolne.
Oto prochy twojej córki,
która zasnęła w nadziei zmartwychwstania.
Obudzi się do życia wiecznego.
Prosimy o pociechę dla tych,
co znali ją i kochali za życia.
Mamy pewność,
że w końcu odnalazła spokój.
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB I ZDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE
Napisy: Aleksandra Basińska