ANGE KWENTONG ITO AY BASE SA TUNAY NA MGA PANGYAYARI
Aleida!
-Eugenio. -Bakit?
-Eugenio, tawag ka ambulansya. -Ano?
-Nasusunog ang bahay. -Ano nangyari?
-Nasa loob si Alex. -Wala na si Alex.
-Makinig ka! -Wala na si Alex.
-Sa loob si Alex! -Wala na siya.
Wala na si Alex!
-Nandoon pa anak ko… -Wala na si Alex.
Nakikita ko sarili ko
sa 'di ko pa narating na lugar,
'di ko maintindihan ginagawa.
Nararamdaman ko ang nadarama ng isang Aleida na 'di ako.
Ilang buwan na ang nakalipas,
si Aleida
nagsimulang magkaroon
ng mga panaginip na
naranasan at nakita niya ang mga bagay
na nangyari sa ibang babae
na kamukha niya.
Sa una, inakala ko…
Inakala ko itong split personality
bilang sintomas ng schizoid.
Naisip ko
na si Aleida ay nagkakaroon ng dissociated personality disorder.
Na mas kilala
bilang maraming personalidad.
Naikwento ba kami ni Aleida sa'yo minsan?
Kami?
Oo.
Tatlo kami.
May isa pa na tinatawag na Tamara.
Uy…
Nakita ko ang ginoo na lubos na nasiyahan sa mga serbisyo namin.
Bayaran mo siya ng paglabas ko.
Sampung libo.
Maraming salamat, ginoo.
Magsaya lang kayo.
Hindi.
Wala siyang sinabi sa inyo.
Hindi ko alam kung bakit,
Pero bakit mo naisip na iniimbestigahan niya kayo?
Kasi…
Maroon siyang mga larawan namin ni Tamara.
At nagawa niyang
tawagan siya.
At sinabi niya sa kanya
na kailangan niyang ipaliwanag sa amin
ang katotohanan tungkol sa amin.
Naiintindihan mo?
Pasok.
Ito ba magiging dampa ko?
Ang ano mo?
Dampa.
Barung-barong.
-Bahay? -Dampa mo?
Siguro nga.
Marami tayong gagawin.
Ano ginagawa mo rito?
Wala ka bang pamilyang aalagaan?
Hello.
Oo.
Pero hindi nanganganib ang buhay nila.
-Ano'ng sinasabi mo? -Pinag-aralan ko at may impormasyon ako.
Tungkol kay Eugenio Sáenz.
Lumalabas na ang bayaw mo ay isang kakaibang karakter.
Bayaw ko.
Alam mo ba na ang ama ni Aleida at ama ni Eugenio
ang mga nagtatag ng mga Humanis Vita hospital?
Hindi.
Tatay din ni Eugenio?
Magkaklase sila sa iskul ng medisina.
Noong 1985, tinatag nila ang unang ospital.
Magkasosyo sila ng 20 taon hanggang 2005,
nang mamatay ang ama ni Aleida.
Taon din ng namatay ang ama ko.
Ang nakakaintriga parehong oras namatay ang ama namin.
Paano siya namatay?
'Di mo na dapat malaman.
Heto.
Simple lang gagawin.
Kunwari si Aleida ka,
sundin mo ang tagubilin ko, malinaw naman.
Lagdaan mo ang dapat lagdaan, at pagkatapos,
pipirma tayo ng diborsyo bilang kasunduan sa isa't isa.
Gaano katagal?
-Bakit ito mahalaga? -Mahal ang oras ko.
Ewan ko, matagal nating malalaman na meron tayong pagkakaiba ng opinyon.
'Di 'yon ang nakakaintriga.
Si G. Sáenz
ay pinaghandaan ang magandang kinabukasan ng anak niya,
iniwan ang Humanis Vita sa kanya.
Samantala,
hinirang niya ito na assistant financial officer, at ang asawang si Aleida
na pinuno ng human resources.
Pero tila, tumayo siya sa sariling paa.
Ayon sa mga mga source ko, noong 2016,
nang mamatay si G. Sáenz,
sino ang tinalaga niyang pangulo? Hindi ang anak niya.
-Si Aleida. -Aleida.
Tama ka.
Hindi mo alam ang mga sakripisyong ginawa ni Aleida sa kumpanya.
Isang milyon.
Paumanhin?
Isang milyong dolyar. Kalahati sa paglagda,
at ang natitira sa pagtahimik ko at 'di manggugulo.
Isang milyon?
Pero wala kahit singko kung 'di ka pa sasali dito. 'Di ako tanga.
Alam mo, gago… 'Wag ka ng magkunwaring mabait ka.
Kung gusto mo ang kumpanya ng kapatid ko,
wala akong pakialam.
Pera lang ang mahalaga sa akin.
Nakakatawa umayaw si Aleida sa posisyon.
At nagbitiw sa grupo para gumawa ng sariling kumpanya…
ATI.
Tingin mo pinilit siyang umalis ni Eugenio?
Isipin mo kung binalewala ka ng ama mo
para asawa mo ang makinabang sa huli.
At hindi lang 'yan, pero nagtatag siya ng sariling matagumpay na kumpanya.
Na, ikaw pa binigyan ng trabaho sa huli.
Maraming dahilan para magalit, di ba?
Ewan ko.
Malabo ang mga ito.
Sa kasamang palad, wala sa mga nangyari sa mga huling buwan
ng buhay ni Aleida ang may saysay.
Pataas ng pataas ang mga guni-guni niya.
Hanggang dumating siya sa punto na sinumpong na siya ng pagkasira.
Isang gabi habang mag-isa siya,
nagsimula siyang magkaguni-guni na nasusunog ang bahay niya
at tumakbo sa kalye na sumisigaw.
Doon na siya tuluyang bumigay.
At doon na kami gumawa
ng mabigat na desisyong ipasok siya sa mga baliw.
"Kami"?
Kayo ni Eugenio?
Kilala mo si Eugenio?
Oo.
Hindi.
Hindi. Alam ko lang…
asawa niya ito.
Parang nakakapagduda sa akin
na inalis siya sa klinika para magdiwang ng kaarawan.
'Yan ba sinabi niya?
Hindi ba ganoon?
Ewan ko. Kung 'yon ang sinabi niya,
baka nga totoo.
May katwiran na pinasok siya.
Makatuwirang nakipag-usap si Eugenio sa doktor
para magmukha siyang baliw, 'wag humadlang,
at malayang kumilos para kontrolin ang kumpanya.
Palagay mo ba maaaring nakipagtulungan ang psychiatrist?
'Di naman siguro malayo sa katotothanan ang pagsasabwatang pantasya ni Aleida.
Pero baka may nangyaring mali sa plano ni Eugenio.
Bagay na nagtulak sa kanya na ilabas ito sa ospital ng baliw.
At hindi siya umasa na makatakas ito sa ginawang gulo.
Kaya naman siniguro niyang hindi siya mabubuhay.
May katwiran ka.
Hindi.
Hindi, malabo ito.
Malabo ito. Walang kabuluhan.
Patayin siya at itago ang pagkamatay?
Paano kami?
Ano ang kinalaman namin ni Tamara dito?
Alam niya ang sa amin?
Pinadala ba niya ang nakamotor para sundan kami?
Siyempre siya 'yon.
Pareho kayong banta sa mga plano niya.
Pero nakakalungkot.
Nakakasuklam.
Napaka-unfair.
Nangyayari ito kapag may nakatayang milyun-milyong dolyar.
Hindi si Aleida ang sinasabi ko.
Sinasabi ko ang lahat.
Niloko kami.
Inagaw nila ang buhay namin.
Ninakaw nila ang buhay namin.
Na 'di na namin makukuha.
Dahil pinatay siya.
Kaya, ano pa?
Kasama ba ang magkasamang matulog?
Ibig sabihin, isang milyong dolyar
sakop ang pagbisita ng asawa, tama?
Ipapakita mo ba ang silid natin o ano?
Sa guest room ka matutulog.
Ibig kong sabihin…
Sinasabi ko lang,
dahil kelangan kong kumonekta sa karakter
at nagsanay ako ng Stanislavski method, kailangan ko ng malungkot na alaala.
Tama. Magpahinga ka na.
Marami tayong gagawin at konti na lang ang oras natin.
Alex.
Paumanhin?
Hind, wala.
Sino itong bata?
Anak ko, si Alex.
Bukas natin pag-usapan.
Pahinga na.
'Wag kang mag-alala.
Magtalik tayo.
May mga ganoong pangitain din ako.
May mga panaginip ako.
Mga guni-guni.
Mga pangyayari.
Mga nangyari kay Aleida.
Andun din ako…
sa bubong ng araw na 'yon.
At nakita ko kung paano mo sinubukang iligtas si Aleida.
Ramdam ko ng binaril siya.
Doktor, naniniwala ka ba…
sa ganoong uri ng koneksyon
sa pagitan ng kambal o triplets?
Tulad namin?
Tamara, nasaan ka?
Alex?
Alex.
Tamara.
Tamara!
Oras ng bumangon.
Antayin kita sa baba.
Bwisit.
Magandang umaga, hi.
Maupo ka.
Hi.
Malinaw naman, kinailangan kong paalisin ang katulong.
Isa lang ang kinakain ni Aleida sa almusal araw-araw.
Puta, kaya pala siya nabaliw.
Kaya, ano'ng gusto mong gawin ko?
Una, 'wag magsalita pag puno ang bibig, pwede.
Ikalawa, pananalita mo.
Hindi nagmumura si Aleida, malinaw naman.
Kailangan mong
magsalita,
mag-isip, kumain,
at maging parang siya. Kelangan maging Aleida ka.
Enjoy.
Tamara.
Wala si Tamara diyan.
Hindi siya natulog dito.
-Alam mo ba saan siya makikita? -Hindi.
Pag nakita mo siya, tawagan niya ko.
Mahalaga ito.
Hanep!
May pool kami.
Oo, alam mo…
Makinig ka. Gusto kong maging pamilyar ka
sa mga mukha at pangalan ng miyembro ng board.
Ayos?
Laura Cano.
Bakit 'di mo simulang ipaliwanag ang nangyari sa kapatid ko?
Pag-usapan natin siya mamaya, napakahalaga nito.
Alam mo, pare, wala kang ideya kung ano ang pag-arte.
Gusto kong unawain ang karakter ko, malaman kung bakit siya bumabangon.
Kung ano motibasyon niya.
Ang motibasyon mo ay para 'di tayo makulong.
Ano'ng sinabi ko tungkol sa pananalita?
Nakakainis. Ano ba.
Okay, sige.
Eugenio.
Salamat.
Nagsanay ako sa paraan ng Strasberg.
'Di ba Stanislavski?
Pareho lang, sa totoo lang…
Pareho lang lahat sa akin.
Gusto ko lang malaman mo na magaling akong artista.
Kelangan kong kumonekta sa karakter, unawain sila.
Kundi, wala kong alam.
Kaya?
Sige, tignan natin.
-Ilarawan sa isang salita si Aleida. -Anong isang salita?
Ang una mong maisip, ilarawan si Aleida sa isang salita.
Pag sinabi kong Aleida…
Ewan ko, ibig sabihin…
Ewan ko, mahirap. Magkasama kami sa krimen.
Kasama ko siya.
Ang mahal ko.
Tigilan mo nga ko.
Gasgas na linya na 'yan.
Sige, tama na kalokohan.
Isang salita.
-Anong isang salita? - Isang salita. Sabihin mo, bilis.
-Siya ay…Hindi ko alam. -Ano? Si Aleida ay…
-Bilis. -Isang labyrinth.
Ano ito?
Wala ang kapatid ko.
Hanapin mo siya.
May dalawa tayong homicide.
Sabihin mo sa akin sa daan.
AMBULANSYA SERBISYONG FORENSIC
Ayon sa mga saksi,
nahuli ng asawa ng pinaslang na palabas siya ng otel
kasama ang kabit.
At doon, binaril sila hanggang maubos ang bala.
Nakaturo ang mga basyo ng bala sa isang hand gun.
Palagay ko wala silang…
Tamara.
Geno, halika.
Halika't lumangoy at alisin ang mga alalahanin.
Ano tinawag mo sa'kin?
Geno. 'Yan tawag niya di ba?
Alis!
Puta.
Babaeng biktima, 30 hanggang 35 na taon
na may tama ng baril sa leeg at dalawa sa dibdib.
Becca?
Uy.
-Uy, ano'ng problema? -Wala.
-Ayos ka lang? -Ayos lang.
Oo.
Ayos lang ako.
Ano'ng sinasabi mo?
Na baliw ako?
Naniniwala ako sa genetics, Rebecca.
At sa totoo lang mas mag-aalala ako doon
kaysa sa anuman.
Tulungan kita.
Tulungan kayo pareho.
Ikaw at si Tamara.
Doktor…
Julia. Tawagin mo na lang akong Julia.
Julia.
Ewan ko, tingin ko…
Tingin ko di namin kaya…
Hindi problema ang pera, kung 'yan inaalala mo.
Sinubukan ko ang lahat ng paraan
para iligtas si Aleida sa sarili.
At hindi nagtagumpay.
Baka…
ang kwento ninyo
maaaring iba.
Tulungan ko kayo.
Subukan ko.
Pakiusap.
Utang ko ito kay Aleida.
-Ahon na. -Gusto ko si tatay.
-Ayan tatay mo. -Kaya nga, halika.
Sabihin mo, "Tay, halika dito."
-Sandali. -Geno, sama ka na sa amin, halika.
Ang ganda.
-Halika. -Alex, lulusong ba ko?
Alex, lulusong ba ko o hindi?
Ano nangyari?
Tingnan natin.
Hello!
Nanay!
Ilang pag-ikot pa, kampeon.
Ikot mo pa ko.
Alex.
-Halika na. -Halika.
Sabi ko halika.
Hindi.
'Wag, mahihilo ako. Sige, 'wag.
Ikot mo pa siya.
'Wag, tama na.
Halika dito.
Aleida.
Si Miguel.
-Miguel. -Masaya kong makilala ka, ma'am.
Kinagagalak ko, Miguel.
Natutuwa ako na nandito ka.
Ang totoo, balak kong bumalik sa dati kong itsura.
At … papakita ko sa'yo ilang larawan.
-Gusto mo sa silid ko? -Oo, sunod ako.
Tayo na.
Good luck.
Uy.
Dito ka lang, magtatanong ako.
Ayos?
-Saan ka nanggaling? -Uy, ano na? Bitawan mo siya, pare.
Nalilito ka, hindi siya ang inaakala mo.
Ano'ng nangyayari dito?
Ako si Kumander Humberto Solana, siya si, Rebecca Fuentes.
Hinahanap namin ang mananayaw, Tamara pangalan.
Ano ginawa ng babaeng 'yun ngayon?
-Miguel, salamat sa lahat. -Maraming salamat.
Magandang gabi.
So, hindi naman ako lagot?
Depende sa'yo, pare.
Kapatid mo si Tamara?
Magkamukha kayo, pero wala siyang sinabi na may kapatid.
'Di niya alam.
Hahanapin mo ba siya o ano?
Tamara ba pangalan niya?
Tamara Sánchez.
O yun sabi niya. 'Wag maniwala sa mga pokpok, sinungaling sila.
Rumespeto ka, kapatid ko siya.
Patawad.
Bawal akong magbigay ng impormasyon.
-Hindi pwede? -Hindi.
Kailangan yatang bisitahin ng pulisya itong lugar.
Tatawag ako.
Malulutas ng canine unit ito sa 10 minuto.
Uy, okay, sige.
Magandang gabi.
Nagpapasalamat ako sa inyong pagdalo sa inagurasyon ng Humanis Vita Foundation.
Nagpapasalamat ako sa inyong pagdalo sa inagurasyon
ng Humanis Vita Foundation.
Muli, at pakitapon ang chewing gum, pwede.
Nagpapasalamat ako sa inyong pagdalo
sa inagurasyon ng Humanis Vita Foundation.
Maganda.
Nabubuo na.
Maraming dapat gawin ang foundation na ito sa personal na karanasan ko.
Ako ang buhay na halimbawa ng isang munting lalake o babae
na sinilang sa panganib na makamit pag binigyan ng pagkakataon
na lumago sa isang mapagmahal at maawaing lugar.
Kaya gusto kong ialay ang gabing ito sa magulang ko.
Kay Federico, na wala na ngayon sa atin,
at Pilar, ang ina ko.
Alam niyang ampon siya.
'Di mo nakikita?
Ang Humanis Vita Foundation…
Kung ito ay legal na pag-ampon, samakatwid dapat may rekord.
At dapat may laman ng pangalan ng tunay na ina.
Si Marifer.
Hindi niya ko tinatawag kapag nasa serbisyo, maliban kung emergency.
Sagutin mo.
Marifer, mamaya na lang.
Humberto, punta ka. Dinudugo ako.
Tinawag mo si Doktor Vázquez?
-Aray. -Ingat.
Doktor, pitong buwan na siya.
Nagdudugo siya.
'Wag kang mag-alala.
Ano'ng ginagawa mo?
Wala…
Kukuha lang ako ng tubig.
Aleida.
Mahal ko.
Oo, ayos lang lahat. Maayos na ngayon.
Ayos na si Marifer at ang sanggol, pero sabi ng doktor kailangan niya ng pahinga.
Sori 'di agad ako nakatawag.
May balita sa kapatid mo?
Wala.
Pupunta ako sa opisina ni Eugenio.
Uy, 'wag.
Hindi magandang ideya 'yan, makikilala ka niya.
Alam ko kung paano 'di makilala.
Kailangan ko ng tulong mo.
Makikipagkita sa purchasing manager, ito ba tamang daan?
Pwede kang pumasok dito.
Ayos. Kaliwa, tapos kanan at makikita mo ang mga elevator.
-Salamat. -Walang anuman.
Handa na?
Tayo na.
-Magandang hapon, Gng. Aleida. -Gandang hapon.
Hello.
Gng. Aleida, karangalan.
-Maligayang pagdating. -Maraming salamat.
Genaro.
Sige lang.
Aleida.
Salamat sa Diyos.
Kumusta ka?
Ito si Rogelio Castro.
Kailangan mong mag-ingat sa kanya.
Doble-kara siya.
Rogelio.
-Mabuti, talagang maayos. -Kelan ka bumalik?
Kahapon.
Tarantado! Bakit 'di mo sinabi?
Kasi pagod siya ng umuwi, isipin mo.
Uy, nasabi na siguro ni Eugenio ang ginagawa ng mga tao sa Global.
Oo, siyempre.
Kaya?
Ano'ng diskarte?
Rogelio, bago ka ba dito?
Kilala mo na ko dapat.
Tingnan mo.
Henyo ang asawa mo.
Oo.
-Tayo na sa conference room. -Tayo na.
Akyat tayo.
Uy, kumusta naman ang pagkain?
-Masarap. -Nagkasakit ako ng husto sa byaheng 'yon.
-Talaga? -Napakasama.
-Hello. Kumusta ka? -Hello.
Aleida, nakakagulat!
Gusto mong malaman ang totoo? Akala namin binaon ka na niya sa bakuran niya.
Nakakatawa, Claudio.
Grabe 'yan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Maricar Borbon