SERIAL INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
Aleida, Eugenio.
Chodźcie.
- Chodźcie. - Oczywiście.
- To tu… - No tak.
- Laura. - Rogelio.
- Jak się masz? - Świetnie, a ty?
- Też. - Cześć, Lauro.
Aleida.
Twoje miejsce.
Przepraszam. Co ja robię?
- To chyba jet lag. - Jasne.
Proszę państwa, przedstawię sprawozdanie finansowe.
Chwileczkę, muszę zadzwonić. Przepraszam.
Dziękuję, Olgo.
Quezada.
Mamy problem.
Przyszła do mojego biura.
Musimy porozmawiać.
Ona żyje.
Co się stało? Co ty mówisz?
Widziałeś ciało Aleidy?
Nie do końca rozumiem twoją metodę wyceny kapitału.
Stosujesz wartość księgową? Rynkową wartość likwidacyjną?
Na podstawie jakiego współczynnika wyliczasz dywidendy?
Doskonałe pytania.
Właśnie o tym wszystkim chciałam dziś z wami porozmawiać.
Jak wszyscy wiedzą, krążą plotki o tym, że Global Group planuje kupić Áureę.
Możecie być pewni,
że pomimo wysiłków niektórych z was, do sprzedaży nie dojdzie.
Wydałam dziś polecenie wstrzymania wszelkich ruchów giełdowych.
Dopóki nie ustalimy wykupu wszystkich akcji grupy.
Zastanów się. To możliwe.
Dokumentacja medyczna zniknęła.
Mogli zabrać Aleidę ze szpitala.
Rozumiem, jak bardzo chcesz, żeby twoja siostra żyła.
Ale byłem przy identyfikacji zwłok.
Byłem tam, gdy Eugenio i matka Aleidy zabrali jej ciało.
Więc to Tamara.
Nie możesz podjąć takiej decyzji.
Jesteś prezeską, ale musimy to przegłosować.
Dobrze, Lauro.
Możemy zagłosować.
Ale najpierw pozwólcie, że ogłoszę coś jeszcze.
Panie Mendiola, proszę wejść.
Niektórym nie muszę przedstawiać.
To pan Mendiola, nasz notariusz.
Dziękuję.
Podczas mojej podróży na Wschód
miałam okazję lepiej poznać siebie,
przemyśleć wiele rzeczy,
i podjąć kilka ważnych decyzji.
Zrozumiałam,
co jest naprawdę ważne w moim życiu.
Podpisując ten dokument,
scedowałam wszystkie moje udziały w firmie
na mojego męża, Eugenia Sáenza,
co czyni go właścicielem ponad 66% udziałów grupy.
Jeśli nadal zależy ci na głosowaniu, Lauro, to je przeprowadźmy.
Ale wszyscy znamy już jego wynik.
Podsumowując,
oficjalnie składam swoją rezygnację
ze stanowiska prezeski firmy Áurea Talento Internacional.
Decyzja wchodzi w życie z zakończeniem spotkania.
W związku z tym Eugenio…
Mój mąż w odpowiednim czasie
poinformuje was, co będzie dalej działo się z jego firmą.
Udało się, kurwa!
Zachowuj się, widzą cię.
Jak tu ładnie.
Nie pogratulujesz mi? Gdzie pochwały?
Poklep mnie chociaż po plecach.
Znasz ją?
- Kogo? - Tamtą kobietę.
Znasz ją?
Nie. Ale nieźle mnie zaskoczyła.
Znasz ją czy nie?
Mówię, że nie!
Nigdy jej nie widziałam.
Chociaż mnie nastraszyła. Jest identyczna.
Nie wierzę ci.
Mówiłaś jej, gdzie będziesz.
Nie mam pojęcia, kim jest! Nigdy jej nie widziałam.
To ważne. Ona mogła cię śledzić.
Nie wiem.
Zresztą co za różnica? Sprawa załatwiona.
- Jeszcze nie. - Co to ma być?
Od kiedy ze sobą współpracują?
Co zrobisz?
Quezada się tym zajmie.
Jaki Quezada?
Nie podoba mi się to.
Co to ma znaczyć?
- Zbada sprawę. - Eugenio, co się dzieje?
Według recepcjonistki Aleida…
Co jest?
To matka Aleidy.
Kim jest ta kobieta?
Posłuchaj.
Wszystko ci wyjaśnię.
Chodźmy.
Chodź.
Wszystko nabrało sensu.
Jej fałszywa obojętność,
to, że wiedziała o śmierci Aleidy,
choć jej nie ogłoszono.
Powtórzmy sobie okoliczności śmierci Aleidy.
Czytałeś dokumentację medyczną, nie było w niej nic dziwnego.
Wtedy niczego nie znalazłem.
- Oczywiście. - Co?
Nie wiedziałem o związku pomiędzy Eugeniem Sáenzem
a szpitalem Humanis Vita.
Zaplanował to dawno temu.
Mógł powiedzieć Aleidzie o naszym istnieniu.
Dlatego zabrał ją z kliniki.
Ale nie wiedział, co zrobi Aleida.
Nie spodziewał się tego.
Ale idealnie mu to pasowało.
Użył swoich kontaktów, żeby zabrać żonę ze szpitala,
a potem ukrył jej śmierć, bo znalazł już jej zastępstwo.
A następnie przejął całą władzę nad firmą.
Ale co z Tamarą?
Raczej nie zamierza być Aleidą do końca życia.
A Quezada?
Kto to jest, do cholery?
I co o tobie wie?
Co to?
Mam wizytę u dr Bátiz.
Zawiozę cię.
Nie.
To niemożliwe.
Absolutnie niemożliwe.
Aleida jest…
była jedynaczką.
Nie miała sióstr.
To jakaś pomyłka.
Pilar, to prawda.
Aleida o tym wiedziała.
Sama wynajęła detektywa, żeby odnalazł jej siostry.
Nie.
Federico i ja wydaliśmy fortunę na jej adopcję.
Zajmowała się tym najlepsza agencja:
najdroższa, najdyskretniejsza i najbardziej profesjonalna.
Gdyby Aleida miała siostry,
powiedzieliby nam.
To po prostu niemożliwe.
To nie ma już znaczenia.
Tylko z pomocą Tamary zapobiegniemy kradzieży firmy Aleidy.
Ta ćpunka nie zastąpi mojej córki.
Wszyscy się zorientują!
Bez podpisu Aleidy
stracilibyśmy kontrolę nad Áureą.
Powierzysz firmę tej… kobiecie?
Wykorzystałem ją, żeby zdobyć większość udziałów.
Aleida by tego chciała. Ratuję firmę, jej nazwisko.
Gdybym nie widziała, jak bardzo kochałeś moją córkę,
od razu poszłabym na policję.
Ile płacisz tej kobiecie?
Pilar…
Wszystko mi jedno.
Ale nie rozumiesz, że ta kobieta to studnia bez dna?
Może cię szantażować do końca życia.
Nie.
Dopilnuję, by Tamara zrobiła swoje i zniknęła z naszego życia.
Eugenio i Tamara wiedzieli.
Tylko ja nie wiedziałam o siostrach.
Nie wierzę, że Aleida pani o nas nie powiedziała.
Że nie zająknęła się ani słowem.
A pani wmówiła jej halucynacje.
Chyba że to wszystko…
Myślisz, że pomogłam Eugeniowi zamknąć Aleidę w klinice?
To chciałaś powiedzieć?
Mam rację?
Pomogła pani Eugeniowi pozbyć się mojej siostry?
Nie jesteśmy w pokoju przesłuchań.
Rozumiem cię.
Na twoim miejscu pomyślałabym to samo.
Mąż i psychiatra Aleidy
zrobili z Aleidy wariatkę, żeby ją usunąć.
- Jest jakieś inne wyjaśnienie? - Tak.
Aleida mi o was nie powiedziała, bo nie wiedziała o waszym istnieniu.
A Tamara?
Co z telefonami?
Nie przyszło ci do głowy, że osobą, która dzwoniła
i szukała Tamary, był sam Eugenio?
Halo?
Nie odebrałem wcześniej. Kto mówi?
Rozumiem twoją reakcję.
Myślisz jak policjantka
i tworzysz scenariusze, które…
niekoniecznie są prawdziwe.
Nie uroiłam sobie tego.
Tamara udająca Aleidę w zmowie z Eugeniem
to nie wytwór mojej wyobraźni.
Jak mogę ci pomóc, Rebecco?
Nie wiem.
Muszę zacząć od nowa.
Poznać miejsce i okoliczności naszych narodzin.
Dlaczego dorastałyśmy osobno, w różnych środowiskach?
I co mają z tym wspólnego Eugenio i jego rodzina?
Może w tym mi pani pomoże.
To jak?
Spróbuję.
Ale najpierw musisz
powiedzieć mi wszystko, co wiesz o swojej adopcji.
Która godzina?
- Mama już poszła? - Tak.
Nie chciała cię budzić.
Wykąpałem dzieci.
Zjadły kolację i je położyłem.
Ugotowałem też dla ciebie.
Nie jestem głodna.
Musisz zjeść, chociaż trochę.
Nie.
Nie jestem głodna.
Pomogę ci.
Nie, proszę.
- Nie mam ci pomagać? - Nie o tym mówię.
- A o czym? - Nie udawaj męża idealnego.
- Marifer. - Co?
No co?
Ja wiem.
Nie zgrywaj idioty.
Wiem wszystko. A ty wiesz, że wiem.
O czym?
Wróciłeś do niej.
Co tam?
Wylądowałaś?
Ty suko!
Co z tobą?
Cholerna zdrajczyni.
Nic nie zrobiłam.
Możesz mnie puścić?
Puszczaj!
- Puszczaj! - Co jest?
Nie kazałem mu przywieźć cię siłą, nieprzytomnej.
Dziękuję. Jesteś porywaczem-dżentelmenem.
Nie jestem gangsterem.
I nie chciałem cię porwać.
Nie wiedziałem, jak do ciebie dotrzeć.
Gdybym szukał cię w prokuraturze, mogliby mnie aresztować.
Za oszustwo, kradzież tożsamości
i porwanie.
Za udział w przestępstwie, zmowie
i możliwym zabójstwie. Mówić dalej?
Zanim mnie osądzisz, musisz poznać moją wersję zdarzeń.
Powiem ci, co i dlaczego zrobiłem.
Potem możesz wnieść sobie oskarżenia.
Chwila.
Mnie w to nie mieszaj.
Posadzą cię? Twój problem.
Najpierw dasz mi obiecany milion.
Płacisz jej milion dolarów, żeby udawała twoją zmarłą żonę.
Ale nie jesteś przestępcą?
Nie jestem!
Zrobiłem to wszystko z miłości.
Przez długi czas wierzyłam w twoje bajeczki.
W to, że twój romans z…
tamtą kobietą był chwilowy.
Uroiłam sobie, że to nas do siebie zbliży.
Mam już tego dość.
To…
takie wyczerpujące.
Zgadzam się.
Wiesz co? Myślę…
- To nie jest dobry moment. - A kiedy będzie?
Kiedy urodzi się dziecko?
Wiesz, kiedy? Gdy nasze dzieci dorosną i wyniosą się z domu.
Wtedy też odejdziesz, bez poczucia winy.
Prawda?
Jak ten dupek, mój ojciec.
Nie mieszaj go w to. Czemu nas porównujesz?
Jesteście identyczni. Niby w czym się od niego różnisz?
W tym, że jesteś gliną, więc możesz znikać na całą noc?
Czy w tym, że lepiej kłamiesz?
Nie teraz.
Nie chcę, żeby moje dzieci przechodziły to samo, co ja.
Nie będę już udawać, że się kochamy.
Że jesteśmy idealną parą i wszystko gra.
Bo gdy cię widzę, chcę tylko…
zatłuc cię na śmierć.
Wynoś się z tego domu.
Mówiła,
że było więcej takich jak ona.
Że miała dwie siostry.
A ty, zamiast jej wierzyć, zamknąłeś ją.
To nie tak.
Aleida otrzymała diagnozę.
Leczyła się psychiatrycznie.
Jej halucynacje nasilały się z dnia na dzień.
Trafiła do kliniki po załamaniu.
Myślała, że dom się pali, a nasz syn jest w środku.
To była nieprawda.
Dlaczego zabrałeś ją z kliniki?
Pewnie jestem idiotą.
I pewnie dlatego, że mimo wszystko…
chciałem jej wierzyć.
Wiem, co mówi.
Wiem.
Nie mam schizofrenii.
Nie mam trzech osobowości.
Nie wierzysz mi, ale ci to udowodnię.
Chciałem dać jej szansę.
Pozwolić jej dowieść, że nie miała halucynacji.
Dlatego zabrałem ją bez zgody lekarza.
A potem?
W drodze Aleida poprosiła mnie…
o postój na toaletę.
Stanąłem na stacji benzynowej.
Poczułem cios
i straciłem przytomność.
Gdy się ocknąłem,
Aleida zniknęła.
Razem z samochodem.
Czemu tego nie zgłosiłeś?
Byłem odrętwiały.
Telefon został w aucie.
Nie wiedziałem, co robić.
Nie przypuszczałem, że Aleida zrobi coś takiego.
Muszę odebrać.
Słucham?
Co?
Typ jest spoko.
Wierzę mu.
Bo ci to pasuje.
Nie wierzę w bajeczkę o dobrym mężu.
I nie dam się kupić.
A jeśli mam dwa powody, dla których nie powinnaś nas wydawać?
Co?
Po pierwsze,
jesteśmy siostrami.
Nikt w porządku nie wsadziłby siostry do paki.
Nie zgadzam się.
A drugi powód?
Chcesz wszystko o nas wiedzieć.
Zastanów się.
Tutaj przydam ci się bardziej niż w pace.
Proszę bardzo.
Co to jest?
Wszystko, co chciałaś wiedzieć o Aleidzie,
ale bałaś się zapytać.
„Stan Nowy Jork”?
Aleidę adoptowano w Nowym Jorku?
Nieźle, co?
Nasza siostra jest Amerykanką.
Gonzalo Fuentes Acuña i Dolores López Fuentes.
Nie, adopcja nie doszła do skutku.
Ale złożyli kilka wniosków w latach 1986-1990.
Muszę poznać nazwisko pracownicy socjalnej,
która zajmowała się ich sprawą.
Łyka?
Daj spokój, to tylko piwo.
Nie chcę ani kropli. Mówiłam ci, że nie piję.
Odbija ci po tym czy jak?
Dasz mi się skupić?
Jeśli Aleidę adoptowano w USA, to czemu my urodziłyśmy się w Meksyku
i wychowałyśmy w tak różnych warunkach?
Może też jesteśmy Amerykankami?
How are you, sister?
Co wiesz na swój temat?
Kim byli twoi rodzice? Jak się nazywali?
Mówiłam, że nie wiem nic o ojcu.
A mama nazywała się Francisca Sánchez Rascón.
Była samotną matką. Oba nazwiska mam po niej.
To na pewno twoja biologiczna matka?
Może była matką całej trójki?
Pytasz, czy mam całkowitą pewność?
Nie.
Czy mogła nosić w brzuchu nas wszystkie,
a potem dwie oddać?
Czekaj.
Co?
Sprzedała was.
Moja mama była ćpunką.
No jasne, że was sprzedała.
A to suka, mogła sprzedać mnie.
To nie pasuje do tego, co mówiła moja mama.
Nie zapłaciła za mnie ani centa.
No nie wiem.
Może jesteśmy jak…
Pinky i Mózg? Szczury laboratoryjne?
Możemy być nawet klonami.
Wyobraź sobie.
Może takich jak my jest więcej. Dziesięć, dwanaście, całe stado.
- Wyobraź sobie. - Przestań.
Muszę znaleźć osobę, która przekazała mnie rodzicom.
Pracownicę socjalną.
Masz swój akt urodzenia?
Może znajdziemy w nim jakiś trop.
Nie liczyłabym na to.
Jest w kamienicy. Nie mogę wrócić.
Becca.
Nie możesz mi już pomóc.
Ratuj siebie.
Jeszcze możesz.
Cześć.
Przyniosłaś?
AKT URODZENIA
Raquel, zaczekaj.
Gdy Tamara tu mieszkała, miała problemy z twoim mężem.
Z policją też?
Czemu pytasz?
Muszę znać prawdziwe powody, dla których się ukrywa.
Skoro ona ci nie powiedziała…
Posłuchaj.
Pracuję w prokuraturze.
Jeśli mi nie powiesz, to i tak się dowiem.
Podpaliła kuchnię.
Kuchnię?
Taką z pigułkami.
Podpaliła laboratorium amfetaminy?
Jej akt urodzenia jest równie fałszywy, co…
Sama nie wiem co.
Tamary.
Nie ma żadnych informacji o niej ani o jej rzekomej matce.
W dodatku to piromanka,
która spaliła laboratorium metamfetaminy.
Co się stało?
Marifer mnie wyrzuciła.
Pokaż się z bliska.
Jak nowobogacka.
Aleida nie włożyłaby tylu rzeczy.
Zdejmij to.
To, to i to też.
Najpierw pójdziemy do sierocińca.
Wystarczy, że przeczytasz dzieciom bajkę.
Potrafisz czytać?
Po południu przyjdzie Dorita.
Pomoże ci się przygotować na bankiet fundacji.
Oficjalnie zrezygnujesz z funkcji prezeski.
Napisałam twoją przemowę.
Niczym się nie martw.
- Jakieś pytania? - Tak.
Nie jesteś ani trochę ciekawa,
skąd się wzięłam?
Kim jestem?
I czemu nie wychowywałam się z twoją córką?
Ta informacja nie ma w tej chwili żadnego znaczenia.
Matka była wiecznie pijana.
Potrąciło ją auto.
Kiedy to się stało?
W 2005 roku?
Skąd wiedziałaś?
Mój tata też wtedy zginął.
W napadzie.
Rany.
Żartujesz.
Twój chłopak też był psychologiem?
Dziewczyna.
Miałam dziewczynę.
Pracownica socjalna wpadała raz w miesiącu,
żeby przeprowadzić badania.
Nagrywała cię?
Skąd wiesz?
To nie może być przypadek.
To musi coś znaczyć.
Ten sen się jeszcze nie skończył.
Dziś żegnam się z rolą szefowej fundacji,
ale jej misja trwa pod wodzą mojej matki,
Pilar Mancery Trujano.
Dziękuję.
Gratulacje, Pilar.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Kurwa.
Wszystko gra?
Tak.
Chodzi o mnie?
Rozmyśliłaś się?
Jesteś tu, bo Marifer cię wyrzuciła.
Ważne, że jestem.
I właśnie tutaj chcę być. Mieszkać z tobą.
Nie jest już tak, jak było.
Sporo się zmieniło.
Już nie piję.
Nie jestem już desperatką, która musiała z tobą być.
Już mnie nie kochasz?
Mój świat nie kręci się wokół ciebie.
Zrozum to.
Odpowiedz.
Przestałaś mnie kochać?
Nic nie rozumiesz.
Wiesz, kim dla mnie jesteś? Nie mogę bez ciebie żyć.
Nie rozwiodę się.
Marifer jest w ciąży.
Julia?
Wiem, że jest późno, ale to ważne.
Możesz do mnie przyjechać?
- Będziemy w kontakcie. - Dziękuję.
- Na razie. - Dziękujemy.
- Dziękuję. - Dobranoc.
- Dobranoc.
Nie możecie jeszcze wyjść.
Patricio, muszę iść.
Nikt nie wyjdzie,
póki nie zrobimy pamiątkowego zdjęcia z ustępującą prezeską.
Chodź, Pilar.
Chodź.
Pilar, ustaw się z córką.
Proszę.
Chodź, mamo.
- Proszę. - Oczywiście.
Uśmiech!
Przepraszam. Zaraz wrócę.
Oczywiście.
Coś nie tak?
Nie, to ze wzruszenia.
Pieprzona suka.
Dokąd ona polazła?
Dlatego nie pracuję z jebanymi amatorami.
Mamo?
Mamo, nic ci nie jest?
Chcę tylko…
opłakać moją córkę.
Boże.
Mój Boże.
Rebecca.
Chodź ze mną.
Spójrz.
To Beatriz Fonseca,
pracownica socjalna, która przekazała cię rodzicom.
Rebecca.
Jakie piękne imię.
Beatriz była przy narodzinach waszej trójki.
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB I ZDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE
Napisy: Aleksandra Basińska