SERIAL INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
Powiedz tacie, żeby wszedł do basenu!
- Chwila. - Chodź do wody, Geno!
Co to za dziewczynki, Becco?
- To moje siostry. - Twoje siostry?
- Tak. - Masz siostry?
- Jak się nazywają? - Nie wiem, nie znam ich.
SEKCJA KRYMINALISTYKI
WSTĘP WZBRONIONY
Skup się na szukaniu dowodów
łączących ofiarę z Eugeniem Sáenzem.
Z jego rodziną, firmą, kontaktami.
Jakichkolwiek.
Tak jest.
Co robisz?
Dzwonię do Tamary, ale nie odbiera.
- Ostrożnie. - Tak.
Ja pierwszy.
Dalej.
Zawieź ją do Valle, a ja się zastanowię, co z tym zrobić.
Tak jest.
Kurwa!
Czemu pozwoliłam jej tam wrócić?
Ktokolwiek to zrobił, mógł założyć ci podsłuch.
I przechwycić adres, który wysłała ci Beatriz.
Cholera.
Co?
Wiem o eksperymencie.
I czemu zabiłeś moją siostrę.
Beatriz Fonseca mi powiedziała,
ty pierdolony nazisto!
Kurwa.
To ja ją wsypałam.
- Nie! - Czekaj!
Fuentes!
Dokąd idziesz?
Nie zostawię jej samej w rękach psychopaty.
O tym mówię. Nie możesz zmierzyć się z draniem sama.
Becca, uleganie impulsom nigdy nie przyniosło ci nic dobrego.
Nie mogę jej zostawić.
Dokończymy pracę i pojedziemy razem.
Pojadę z tobą po Tamarę, dobrze?
- Pojadę z tobą. - Komendancie, mamy coś.
Już idę.
Co to?
To nie identyfikator pracownika.
Wygląda mi to na przepustkę dla gościa.
Tak, nadal ważna.
Zgadza się.
Fuentes, zobacz!
Fuentes.
Aleida?
Aleida Trujano była pijana?
Ale to było takie dziwne.
Wcale nie wypiła dużo.
Nigdy jej takiej nie widziałem.
Była jakaś…
inna.
To znaczy?
Jakby była kimś innym.
Nie poznawałem jej.
Kurwa, ale ohyda!
Surowa ryba! Rzygać się chce.
Troszkę za dużo wypiłaś. Chyba już wystarczy.
- Czas iść spać. - Tak, chcę się pieprzyć.
Dołączycie?
Nie idź jeszcze. Kocham cię.
Aleida. Hej!
Co z tobą?
Nie pomyślałaś, że…?
Nieważne, wygaduję bzdury.
Mów.
Że ta kobieta
to nie Aleida?
Może Eugenio znalazł kogoś bardzo podobnego?
Cóż…
Ona nie była podobna, tylko identyczna.
A nawet jeśli…
Gdyby Aleida oszalała
albo miała problem z uzależnieniem,
zarząd mógłby podważyć…
Podważyć każdą jej decyzję
albo dokument, jaki podpisała. Właśnie!
Nikomu o tym nie mów.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
Eugenio, co się dzieje?
Aleidzie coś dolega?
To koniec.
Aleida mnie zostawiła.
Co?
Odeszła. Zostawiła mnie.
Najgorsze, że się tego spodziewałem.
To nie tylko alkohol, prawda?
Jej wczorajsze zachowanie…
To coś gorszego, tak?
Przepraszam, że pytam tak wprost,
ale czy ona oszalała?
Myślę, że jest odwrotnie.
Okłamałem cię.
Jak to?
Aleida nie wyjechała.
To co się stało? Gdzie była?
Aleida…
zostawiła mnie dla kobiety.
Kurwa!
Sukinsyn!
Wal się!
Ty fiucie!
- A co z jej podróżą na Wschód? - To było kłamstwo!
Zniknęła na trzy miesiące i żyła z inną kobietą.
- Wyznała mi to wczoraj. - Nie, Eugenio. Twoja żona oszalała.
Leczy się psychiatrycznie?
Nie mogłaby być zdrowsza.
Przekazała mi udziały w firmie
w związku ze swoim nowym stylem życia.
Nie widzisz wszystkiego jasno. Posłuchaj mnie!
Kobieta, którą wczoraj widziałem…
Przez całe życie ukrywała to, kim naprawdę jest.
Alkohol obnażył jej prawdziwe oblicze!
Powiedziała mi to…
wczoraj,
zanim odeszła.
Mamo!
- Mamo! - Co?
Co się stało?
Musisz stąd odejść.
Spakuj się.
Weź dokumenty, pieniądze, co musisz.
Dzwonię do Pilar. Gdzie telefon?
Uspokój się. Co się dzieje?
Mamo, pakuj się. Tylko to jest teraz ważne.
Musimy wyjechać na kilka dni.
- Teraz? - Nie, najpierw muszę znaleźć Tamarę.
Uspokój się!
Nigdzie nie pojadę, dopóki wszystkiego nie wyjaśnisz.
Zabili Beatriz Fonsecę!
Eugenio wszystko odkrył.
Tamara zniknęła, a do mnie ktoś strzelał.
Jesteś cała?
- Mój Boże! - Nic mi nie jest.
Nie wiem, czy Pilar była godna zaufania. Mogła nas zdradzić.
Czytałaś magazyn, który ci dałam?
Nie teraz, mamo. Musimy jechać.
Kochanie, to może być ważne.
Mieć związek z tym, czego szukasz.
Zaczekaj!
- O czym ty mówisz? - Mam go w telefonie.
- Mamo, wybacz, ale… - Pokaż.
W pobranych plikach. Tutaj.
Tak.
Artykuł mówi o eksperymencie
przeprowadzanym w latach 60. na trojaczkach.
Rozdzielono je po urodzeniu.
Ani one, ani ich przybrani rodzice nie wiedzieli o istnieniu innych.
Jaki to miało cel?
Czytaj dalej.
Szukałam informacji i znalazłam to.
- Co? - Zobacz.
To zdjęcie lekarza, który przeprowadził eksperyment.
Przyjrzyj mu się.
Pilar pokazała nam zdjęcie tego samego człowieka.
Nie widzisz?
Eugenio chce nas dorwać.
Możliwe, że ciebie też. Musimy się ukryć.
Wiem, gdzie będziemy bezpieczne.
Tamara jest z tobą?
Nie, przyjechałam z mamą. Pojedziesz z nią? Znajdę Tamarę.
Daj mi tylko parę minut na załatwienie kilku spraw.
Jasne.
- Pospiesz się. - Dobrze.
Nie wierzę, że Aleida pani o nas nie powiedziała.
Że nie zająknęła się ani słowem.
A pani wmówiła jej halucynacje.
Chyba że to wszystko…
Myślisz, że pomogłam Eugeniowi zamknąć Aleidę w klinice?
To chciałaś powiedzieć?
- Idziemy. - Co się stało?
Po prostu chodź.
Co ci powiedziała?
- Chodź. - Co się stało?
Pożycz mi telefon.
- Po co? - Daj mi go.
Proszę.
Nie zachowuj się tak.
- Halo? - Humberto, to ja.
- Gdzie ty…? - Posłuchaj mnie.
Musisz mi pomóc.
Nie możemy ufać Julii Bátiz.
Zorientowałam się, gdy zauważyłam,
że Julia usunęła z gabinetu zdjęcie doktora Meyera.
Ona też z nim pracowała?
Tak.
Pewnie brała udział w eksperymencie z ojcem Eugenia.
Pilar też.
Ale Pilar pokazała nam zdjęcie męża z tatą Eugenia i tamtym lekarzem.
Żeby nas oszukać.
To samo dotyczy historii z klonami i fałszywych dowodów w szpitalu.
Chciała nas zmylić.
Nie rozumiem. Co oni mogą ukrywać?
Nie wiem!
Nie wiem, ale Aleida wiedziała.
Dlatego ją zamknęli.
Dlatego zaatakowała Julię.
Jej śmierci nie ma w aktach.
Mogli zabić ją tak samo jak Beatriz.
Gotowe.
Ortega zawiezie was do jednej z policyjnych kryjówek.
Zabierzcie tam moją mamę.
Ja nie pojadę bez Tamary.
Uważaj na siebie, proszę.
Wszystko będzie dobrze.
Mówię serio.
Nie martw się.
Spokojnie, przywiozę ci córkę, jak tylko znajdziemy Tamarę.
Mam nadzieję.
Informuj mnie.
Oczywiście. Spokojna głowa.
Namierzą telefon Tamary i do mnie zadzwonią.
- Co to? - Nie oddałam mamie telefonu.
Już pojechała.
- Halo? - Lola? Tu Tamara. Becca nie odbiera.
Odwołaj namierzenie.
BIZNESOWE PORADY ALEIDY TRUJANO
Miałaś rację.
Ja też węszyłam wokół Aleidy.
Ale nie wiedziałam, co robić,
więc postanowiłam jakoś na wszystkim zarobić.
Wtedy pojawił się Quezada.
To on zabrał mnie do Eugenia.
Czego chcesz?
Miałam oddać Quezadzie część zarobionej forsy.
I co potem?
Co poszło nie tak?
Nie wiem.
Ale w życiu nie byłam tak pijana.
Wcale dużo nie wypiłam.
Wczoraj?
Ciekawe, co?
Nie wiem, co robiłam i mówiłam. Nie wiem, co się stało, ale…
Dziś rano zeszłam na dół…
Dzień dobry.
Przez twój wczorajszy popis wszystko się posypało.
Musimy zmienić plan.
Jaki popis?
Pamiętam tylko twoich przyjaciół
i piskliwy głos tamtej paniusi.
Nie pieprz bzdur.
Dolałeś mi czegoś do drinka?
Jasne, że nie.
Musisz zniknąć! Nie wiem, na jak długo.
Jak to, zniknąć?
Quezada zabierze cię do mojego domu w Valle de Bravo.
Będziesz tam na mnie czekać.
- Wysyłasz mnie na cholerną wieś? - Tak.
- Zapomnij. - Jedziesz.
Nie.
Nie ma mowy, dupku.
Nie masz prawa mi się sprzeciwiać.
A moja forsa?
Ty masz firmę, a mnie brakuje pół miliona.
Dość tych bzdur!
- Najpierw myślałam… - Proszę pani!
…że z łatwością połamię im karki, ale nie dałam rady.
- Puszczaj! - Dość!
- Puść mnie, sukinsynu! - Uspokój się!
Puszczaj!
Straciłam przytomność.
Potem obudziłam się w bagażniku auta.
Ale idioci mnie nie związali ani nie zabrali mi telefonu.
Para amatorów.
Próbowałam otworzyć bagażnik, gdy auto stanęło.
Zabrałam kluczyki i zwiałam.
Jesteś pewna, że Eugenio i jego zbir nie znają tego miejsca?
Jasne, że nie znają.
Skoro kartel mnie nie znalazł, to oni też nie znajdą.
Kartel?
Ten od laboratorium, które spaliłaś?
Te dranie zabiły Brandona!
Miałam im to odpuścić?
Brandona?
Tak, Brandona.
Starszego brata Kevina.
Niby czemu mały ze mną mieszka?
Dlatego nie mogę wrócić do domu.
Uwierzyłaś, że byłam dilerką?
Niewiele o tobie wiem. Obyśmy miały okazję…
Nie zgrywaj mi tu znowu sentymentalnej siostrzyczki.
Powiedz lepiej, co znalazłaś w szpitalu.
Po co ją usypiałeś?
Bóg jeden wie, co sobie pomyślała.
Musiałem to zrobić. Uciekłaby.
I tak uciekła.
Teraz jej siostra i policja już na pewno
uznają mnie za cholernego gangstera.
Co mam zrobić z fotomontażem?
Skasuj go, już się nie przyda.
To koniec, Milo.
Rebecca na pewno zna już całą prawdę.
Dość, Julio!
To koniec!
Już po eksperymencie!
Wracaj do Meksyku!
Do swojego życia.
To jest moje życie.
Co to za typ?
Ten nazista?
Nie, to doktor Meyer.
To psychiatra, który przeprowadzał eksperymenty
na bliźniakach i trojaczkach w Stanach.
Sklonował nas?
Zapomnij o klonach i nazistach.
To poważna sprawa.
Cholera!
Jeśli to, co myślę, okaże się prawdą,
wiele rzeczy da się wyjaśnić.
Na przykład to, że nas rozdzielili.
I to, że Aleidę adoptowano za pośrednictwem nowojorskiej agencji.
To, że od dzieciństwa nas badano.
Myślę, że to same spekulacje.
Śmierć Aleidy i naszych rodziców może mieć z tym coś wspólnego.
Oparłaś swoją teorię na magazynie dla gospodyń domowych?
Tak, to ma więcej sensu
niż bajeczka z klonami i nazistami, którą chcieli nas zmylić.
Tak.
I jest dużo nudniejsze.
Dość tego. Chodźmy spać.
Jutro czeka nas długi dzień.
Masz gdzieś jakiś materac?
Nie.
Ale zmieścisz się na łóżku.
Nie chciałbyś spełnić fantazji o bliźniaczkach?
FUNDACJA HUMANIS VITA
Kto to?
Moje siostry.
- Masz siostry? - Tak.
Jak się nazywają?
Halo?
Co się stało?
Humberto?
Jutro rano.
Zgadza się.
To naprawdę konieczne?
Nie przesadzamy?
Muszę kończyć.
Porozmawiamy jutro.
To Marifer?
Tak.
Czego chciała?
Beto ma gorączkę, nic poważnego.
Coś nie tak, Fuentes?
Nie możesz spać?
Mogę wiedzieć, dokąd jedziemy?
Do policyjnej kryjówki.
Mama będzie tam na nas czekać.
Fajnie.
A Pilar?
Co z nią?
Mogliśmy ją zabrać. Albo chociaż powiadomić.
Nie, to zbyt ryzykowne.
Chyba nic jej nie mówiłaś?
Nie.
Ale olewamy ją, chociaż tak nam pomogła.
Nie wiemy, czy nam pomogła.
To ona mogła powiedzieć Eugeniowi o Beatriz Fonsece.
Nie.
Ta biedaczka jest taką samą ofiarą jak my.
Skąd ta pewność?
Nawet jej nie zobaczyłam.
Eugenio zajął się kremacją.
Nie miałam okazji się pożegnać.
Nie pożegnała się z Aleidą.
Nie widziała jej ciała.
Co? Nie widziała jej w szpitalu?
Nie.
Eugenio skremował ją w pośpiechu, bez słowa.
Mówiłeś, że przekazałeś ciało im obojgu.
Nie.
Eugenio tam był. Nie mówiłem o Pilar.
Dlaczego ją wywiozłeś?
W Valle de Bravo byłaby bezpieczna.
Ja załatwiłbym problem z Rogeliem.
Nie mogła tak po prostu zniknąć.
Pytałeś Rebekki?
Ona też zniknęła.
Nie odbiera telefonu i nie wraca do domu.
Nie podoba mi się to.
A jeśli któraś z nich pójdzie na policję?
Nie.
To moja teściowa, Pilar Trujano.
Komendant Moreno, ekspert ds. ochrony.
Julio Moreno, do usług.
- Miło mi. - Pomoże nam je znaleźć.
Musisz mu powiedzieć,
o czym rozmawiałaś z Tamarą i Rebeccą.
Nie spodziewaj się luksusów.
Policyjne kryjówki nie są ładne.
Rany, ta wygląda ekstra.
Rzeczywiście.
Jak dom barona narkotykowego.
Idźcie przodem.
Dlaczego?
Zaraz przyjdę.
Mamo?
Mamo, jesteśmy.
Mamo?
Becca?
Nie chciałem tego.
O czym ty mówisz?
Co się dzieje?
Wpadłyśmy w pułapkę, siostro.
Ty sukinsynu.
Przepraszam.
Witajcie w domu!
To miejsce wydaje wam się znajome, prawda?
To ciekawe, że cała wasza trójka
zachowała pamięć o tym witrażu.
Jakby wasze młode umysły trzymały się niewidzialnej nici,
która was łączyła.
Teraz wracacie do miejsca, w którym się urodziłyście.
Tam, gdzie przez pierwsze dwa miesiące życia byłyście nierozłączne.
Tak.
Urodziłyście się w tym domu.
Nie w szpitalu Humanis Vita.
Gdzie moja mama?
Co jej zrobiłeś?
Jest bezpieczna.
Trafiła do policyjnej kryjówki.
I tam zostanie.
O ile będziecie grzeczne.
Tamara.
Nareszcie się spotykamy.
Chwila.
Czyli ty i Humberto
pomagacie Eugeniowi?
Dlaczego ludzie zawsze zakładają, że za wielkim planem
musi stać mężczyzna?
Nie, Eugenio nie ma z tym nic wspólnego.
A Humberto…
pracuje dla mnie od lat.
- Od kiedy, gnoju? - Nie chcę tu żadnej przemocy!
Gardzę słabymi umysłami, które nie panują nad emocjami.
Zabierz im komórki.
Mogłaś mnie posłuchać,
gdy mówiłem, żebyś nie węszyła.
Oddaj telefon.
Tamara! Nie!
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB I ZDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE
Napisy: Aleksandra Basińska