SERIAL INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
Ufałam ci.
Mogę ci tylko powiedzieć…
że ty i twoje siostry nie jesteście jedyne.
Co to ma być?
Gdzie jest Tamara, sukinsynu?
Gdzie moja siostra?
Tamara!
Tamara, obudź się!
Obudź się!
Tamara!
Wiem tylko, że szukała dr Bátiz,
żeby pokazać jej akta znalezione w piwnicy szpitala.
Dlaczego akurat Bátiz?
Pomagała jej w śledztwie.
Wiesz, co było w aktach?
Dokumenty z eksperymentu, w którym brał udział twój ojciec.
Rebecca do mnie dzwoniła.
Była kompletnie pijana.
Mówiła o nazistowskim eksperymencie. „Beatriz Fonseca wszystko mi powiedziała”.
Jaka Beatriz Fonseca?
To ona przekazała Beccę jej przybranym rodzicom.
Co wiesz o tym eksperymencie?
A co miałbym wiedzieć? Nie mam o nim pojęcia.
Quezada miał znaleźć Beatriz.
Może ona wyjaśni to całe szaleństwo?
Szefie.
Mamy sygnał.
- Z którego telefonu? - Tamary Sánchez.
Straciłem sygnał. To pewnie one.
Zniszczyły chipy, żeby się ukryć.
Na pewno nie ma innego telefonu,
który mogliby namierzyć?
Na pewno.
Rebecca miała telefon matki, a jej komórka jest w prokuraturze.
Dobrze.
Wiesz, co robić.
Tak.
Przepraszam.
Jedyne, co mamy, to pobliską antenę w stanie Meksyk.
- Spróbujecie? - Oczywiście.
- Do dzieła. - Dalej.
- Proszę. - Tak.
Niewiarygodne.
Dzień dobry.
Co się stało? Znalazłeś ją?
Pani Beatriz Fonseca nie żyje.
Zamordowana we własnym domu.
Poza przepustką gościa w siedzibie Optimusa
znaleźliśmy w jej domu tę kopertę.
To prawie 40 000 peso.
Na kopercie jest logo ATI.
Tak.
To oczywiste.
Ofiara szantażowała Eugenia Sáenza
informacjami na temat jego żony.
Sáenz nie mógł ryzykować, więc wysłał do niej zabójcę.
Pozbył się jej.
Puszczaj!
Ci ludzie są zdolni do wszystkiego.
Nie sądzi pan, że zrobili z niej kozła ofiarnego?
Dowody wyglądają na podłożone.
Myślisz, że Sáenz nie był w to zamieszany?
Nie wiem.
Ale bez dowodów na to, że Sáenz był na miejscu zbrodni…
Zostaw to mnie.
Powinienem zdobyć nakaz przeszukania.
Zrozumiano.
Ale jest jeszcze pewna rozbieżność.
- Ktoś o pana pyta. - Nie teraz.
Mówi, że to pilne.
Dlatego namierzyliśmy sygnał.
Tamara zniknęła,
ale namierzyliśmy Rebeccę.
Tutaj, w prokuraturze.
Wiesz, że namierzanie sygnału bez zgody sądu
jest nielegalne?
Telefon Fuentes jest tutaj.
Zostawiła go.
Czemu chcesz ją znaleźć?
Mam powody, by sądzić,
że Tamarze i jej siostrze coś grozi.
Mówiłam, że Geno jest spoko.
Naprawdę będziesz bronić tego dupka?
Ale z ciebie maruda.
To twój chłopak nas wykiwał.
Twój też nie jest aniołkiem.
Mój?
Myślisz, że nie wiem, co się dzieje?
Wyluzuj, Becca.
Mnie i Eugenia połączył tylko seks.
Pieprzyłaś się z mężem siostry.
Ale nie jestem pijaczką, która nie wie, z kim sypia!
Pieprzona alkoholiczka!
Co to?
Mam nadzieję, że żarcie. Padam z głodu.
A to suka.
Co?
Moja teściowa słyszała tylko, że Rebecca poszła szukać dr Bátiz.
Tej, którą chciała zabić twoja żona?
Podobno pani doktor pomagała im badać ich przeszłość,
ale mam pewność, że je okłamuje.
W jaki sposób?
Jeśli moje podejrzenia są prawdziwe,
ta kobieta spróbuje zrobić im to, co zrobiła mojej żonie.
A co jej według ciebie zrobiła?
Przekonała ją, że oszalała.
Przekonała wszystkich, że musimy ją zamknąć.
Bóg jeden wie, co jej robiła.
Ale kobieta, którą zabrałem z kliniki, nie była moją żoną.
A teraz uważasz,
że dr Bátiz robi to samo siostrom Fuentes?
Dlatego potrzebuję twojej pomocy.
Gdy tylko się znajdą,
zróbcie ze mną, co chcecie.
Wiesz, gdzie są?
Julio, powiedz mi chociaż, kim jesteśmy.
I co tu robimy.
To najważniejsze pytanie.
„Kim jesteśmy?”
Już czas, Milo.
Tak jest.
Projekt Triada, faza pierwsza,
dzień 62.
Co to za gówno?
Jeśli tezy dra Skinnera są prawdziwe,
więź pomiędzy obiektami już się utrwaliła
i czas zasiać w nich lęk separacyjny.
Nie!
Czas na trzeci krok w twoim programie AA,
którego tak się obawiałaś, Rebecco.
Oddajemy nasze życie i wolę
w ręce siły wyższej.
Zastanawiałyście się kiedyś, czemu w tak wielu mitach
potwór buntuje się przeciwko swojemu stwórcy?
Myślę na przykład o Prometeuszu,
Adamie i Ewie,
potworze doktora Frankensteina.
O czym ty pleciesz, psychopatko?
„Psychopatko”?
Oto cały problem z internetową psychologią.
Każdy nieodpowiedzialny idiota z komputerem
czuje się upoważniony do formułowania diagnozy.
Rozumiem.
Bawiłaś się w Boga, a my jesteśmy potworami.
Co jest?
Jesteśmy klonami czy jak?
Rebecco,
wyjaśnij to siostrze.
Myślę, że to ma związek z eksperymentem dra Meyera.
Pracowałaś z nim.
Nie, moja droga.
Służę tylko nauce.
Meyerowi zabrakło odwagi do kontynuowania badań.
Gdy prasa odkryła,
co kryło się za jego eksperymentami z bliźniętami i trojaczkami,
Meyer ukrył to, nad czym pracował, żeby uniknąć więzienia.
Postanowiłam kontynuować projekt.
Sama,
ale w bardziej przychylnym otoczeniu.
Po powrocie do Meksyku
poznałam mojego przyszłego sponsora,
który mianował mnie szefową oddziału badań psychiatrycznych
w swoim nowo otwartym szpitalu.
Doktora Bernarda Sáenza.
Co ma większy wpływ na rozwój osobowości,
geny czy środowisko?
Chciałam odpowiedzieć na to ważne pytanie.
Właśnie do tego byłyśmy potrzebne.
Zgadza się.
Potrzebowałam obiektów o identycznych cechach genetycznych,
wychowywanych w różnych środowiskach socjoekonomicznych.
Biedni, bogaci, klasa średnia.
Kupiłaś nas? Ukradłaś?
To nie było konieczne.
Pomogły mi dwie rzeczy,
których Meyer nie miał w latach 60.
Po pierwsze:
technika zapłodnienia pozaustrojowego
rozwinęła się na tyle,
by pozwolić na stworzenie w laboratorium zarodków monozygotycznych.
Oczywiście było trochę nieudanych prób.
Ale w końcu się udało.
Po raz pierwszy w historii techniki in vitro
doprowadziliśmy do implantacji trzech zarodków
w macicy jednej surogatki.
W macicy surogatki?
Mojej mamy?
Nie, to była część historii, którą dla ciebie wymyśliłam.
Twoja matka otrzymywała miesięczną pensję
za wychowywanie cię, jakbyś była jej dzieckiem.
A co z jajeczkami?
Kto jest naszą biologiczną matką?
Zabiłaś ją?
Jestem kobietą.
To kolejna przewaga,
jaką miałam nad Meyerem.
To ty?
Ja pierdolę.
O co chodzi?
Zmiana planów.
Eugenio jest ze mną.
Rozmawiałem z kolegą.
Będzie czekał. Możemy potrzebować wsparcia.
Dobra.
Halo?
Humberto, wiem, że obiecałam nie dzwonić, ale…
Co się stało?
Odeszły mi wody.
Mam coraz częstsze skurcze.
I coraz silniejsze.
Teraz nie mogę. Niech mama zawiezie cię do szpitala.
Mama już tu jest, ale potrzebuję ciebie.
Jedź do szpitala. Niedługo przyjadę.
Znowu rozmawiasz z tym dupkiem?
- Mamo… - Rozłącz się, jedziemy.
W porządku?
Tak.
To tutaj?
Kazałeś jechać do Tres Cruces.
- Nie minęliśmy hacjendy. - Minęliśmy, nie widziałeś?
Stój.
Musimy zawrócić.
Zatrzymaj się, wracamy!
Stój, mówię!
Oddychaj.
- Daj spokój. - Marifer.
Masz 10 cm rozwarcia, dziecko wychodzi.
- Co robisz? - Zjedź! Zostaw telefon!
Humberto!
- Co jest? - Gdzie jesteś?
Jadę, kochanie!
- Dziecko! - Nie!
- Rodzi się, Humberto!
Odbiło ci?
Puszczaj, dupku!
Puszczaj!
Nic w waszym życiu nie było przypadkiem.
Wasza trójka była monitorowana od dziecka
pod różnymi pretekstami.
Wszystkie w młodości spotykałyście się z psychologami.
Zastanówcie się.
Zawsze miałyście przy sobie kogoś, kto bacznie was obserwował.
Humberto.
To on mnie obserwował?
- Chodźmy. - Co tu robisz?
Śledzisz mnie?
Sprawa zamknięta.
Dzień dobry.
Humberto był najskuteczniejszy ze wszystkich obserwatorów.
Monitorował twój alkoholizm.
A w pewnym stopniu sam zachęcał cię do picia.
Uczestniczył też w twoim załamaniu.
Zbiegło się ono z załamaniem Aleidy…
a także Tamary.
Jakbyście się umówiły.
Nerwy puściły wam wszystkim w ten sam grudniowy wieczór.
Aleida w jakiś sposób…
podziałała niczym antena
wykrywająca pożary, które wywołałyście.
Nie sądzicie, że to cudowne?
Nie kazałaś mi spalić laboratorium.
Nie. Tak jak nie kazałam Rebecce podpalić samochodu kochanka.
Nie kontroluję wszystkiego.
Wierzący nazywają to wolną wolą.
Więc co było twoją sprawką?
Śmierć dziecka Aleidy?
Nie.
Ani narodziny, ani śmierć Alexa
nie były wcześniej brane pod uwagę.
A śmierć naszych rodziców?
Zmarli w odstępie kilku dni.
Czy plan eksperymentu to obejmował?
Śmierć ojca Aleidy
była konieczna.
Federico dowiedział się o eksperymencie
i musieliśmy działać szybko.
A mój ojciec?
I mama Tamary? Oni też coś odkryli?
Nie.
Ale musieliśmy dopasować zmienne.
Jeśli Aleida była sierotą,
wy musiałyście przeżyć to samo,
żeby eksperyment miał sens.
Cholerna dziwka!
Twoje wybuchy mogą prowadzić tylko do jednego.
Wiesz, jak sobie radzić.
Śmiało! Tylko drink ukoi twoje poczucie bezsilności i gniewu.
Nie, Becca!
Właśnie tego chce ta suka.
Aleida wszystko odkryła.
A ty…
wywołałaś jej załamanie nerwowe!
Musiałam to zrobić.
Musiałam chronić ją przed nią samą.
Gdyby nie durny Eugenio,
nie doszłoby do smutnej sytuacji, w której się poznałyście.
Aleida nie chciała cię zabić.
Wezwała media, żeby cię zdemaskować.
Leki przyniosły paradoksalny efekt.
Aleida przyszła do mnie w stanie prawdziwej psychozy.
Przez chwilę myślałam, że obie umrzemy.
Powiesz im całą prawdę.
Wierz lub nie, ale to ty masz teraz nade mną władzę.
Wygrałaś.
Czas, żebyś ty,
Tamara
i Rebecca były wolne.
Co masz na myśli?
Powiem całą prawdę.
Zaczniecie od nowa.
Próbowałam ją chronić.
Naraziłam nawet własne życie.
Ale w końcu…
właśnie to…
robi matka dla własnych dzieci.
Gówno, nie matka!
To matczyna miłość kazała ci ją zabić?
Tak myślisz, Tamaro?
Że zabiłam Aleidę?
Czyżbyście nadal nie rozumiały,
że nie zależy mi na waszej śmierci?
- Tamten motocyklista… - Uciekaj!
Mężczyźni strzelający do Rebekki…
Nie chciałam was zabić,
tylko nastraszyć.
Aleida żyje?
Karawan jest na zewnątrz. Tam je podmienimy.
Ale…
Eugenio rozpoznał jej ciało.
Eugenio zobaczył Aleidę
w stanie katalepsji wywołanej lekami.
Zamiast niej spalono zwłoki drobnej przestępczyni.
Humberto zabrał je z policyjnej kostnicy.
Powiedzieliśmy, że była moją pacjentką.
Silvia Martínez.
Gdzie jest Aleida? Co jej zrobiłaś?
Aleida, tak jak wy,
jest gotowa na kolejną fazę eksperymentu.
Co to ma znaczyć?
Aleida jest tutaj?
Mila,
pokaż im siostrę.
Pani doktor, nie ma jej. Zniknęła.
Co się dzieje?
Tamara, idziemy!
Czekaj.
Serio? Chcesz teraz pić?
Przydadzą się.
Aleida?
Nie ukryjesz się przede mną.
Myślisz, że to ona wyłączyła prąd?
Nie wiem. Przekonajmy się.
Przeszukajcie teren. Nie uciekła daleko.
Tak jest.
Robiłaś kiedyś koktajl Mołotowa?
No jasne.
To ja.
To ona wywołała zwarcie.
Otworzyła drzwi piwnicy.
Chodźmy.
Rzuć broń.
- Rzuć ją, do cholery! - Wyluzuj.
- Uspokój się. - Rzuć ją, bo zabiję.
Rzuć broń!
Wyluzuj!
Becca!
Kurwa mać!
Stój!
Osiemdziesiąt sześć.
Osiemdziesiąt pięć.
Osiemdziesiąt cztery.
Spójrz, Aleido.
Dałam ci słowo.
Oto…
twoje siostry.
Nie zmuszajcie mnie do tego.
Główna brama, odbiór.
Tu główna brama. To pani doktor?
Tu główna brama. To pani doktor.
Pani doktor.
- Gazu! Nie możesz szybciej? - Jadę szybko!
Nie!
- Nie! - Doganiają nas!
Zbliżają się, przyspiesz!
Gaz do dechy!
- Szybciej, do cholery! - Zbliżają się.
Hamuj!
Nie, czekaj!
Rebecca.
To ja.
Gdzie Tamara?
Aleida.
Były zbyt pewne siebie.
Tak sądzę.
Bóg jeden wie, jak zdołałam wstać z tego łóżka i wyjść z domu.
Wiedziałam, gdzie znaleźć rozdzielnicę.
Nie wiem jak,
ale spowodowałam zwarcie.
Wciąż czegoś nie rozumiem.
Skąd pani wiedziała, że siostry też tam były?
Nie wiem.
Po prostu wiedziałam.
Ma pan jakieś wieści na temat Humberta Solany?
Co się z nim stało?
Jego samochód się rozbił.
Komendant Solana zginął w wypadku.
Aleida.
Moje dziecko.
Panno Fuentes.
Nie ma śladu po dr Julii Bátiz.
Nie wie pani, gdzie mogłaby być?
Słucham.
Nikogo już tu nie ma.
Wyjdźcie, zabezpieczamy teren.
Idziemy!
Wychodzimy stąd!
SEKCJA KRYMINALISTYKI
Proszę!
Ta zbrodniarka uciekła gdzieś, gdzie nikt jej nie znajdzie.
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB I ZDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE
Napisy: Aleksandra Basińska