Już czas.
AKADEMIA JEDNOROŻCÓW
Brawo.
Tędy.
Ostatni skok. Postarajmy się.
O rany.
Mama się wkurzy, że wyjechałaś na Mary Lou poza ranczo.
Powiedziała przecież:
„Nawet nie próbuj wyjeżdżać poza ranczo”.
Na szczęście się o tym nie dowie.
Robi lazanie na kolację, a to zawsze ją przerasta.
To fakt. Zamówiłam pizzę.
Zaniosę ją do środka.
Cześć, mamo.
Ile razy ci mówiłam,
że nie wolno ci wyjeżdżać poza ranczo?
Mary Lou musiała pobiegać.
Wzięłam ją na trasę, którą jeździłam z tatą.
Sophio, chcę, żebyś była bezpieczna.
Dobrze jeżdżę. Nie martw się o mnie.
Tak? Ostatnio szukałaś kurczaka w czasie burzy.
I grałaś w berka z bykiem.
Tak było.
Mogłabyś zająć się czymś bezpiecznym, jak inne nastolatki.
Zaprzyjaźnić się z kimś, chodzić do kina i na nocowanie.
To nie dla mnie.
Jestem zbuntowaną samotniczką,
która lubi przygody i niepokoi mamę.
Zgadza się.
- A za tę przejażdżkę… - Szlaban?
- Tak. - Domyśliłam się.
Cześć, tato.
Otworzę.
Halo.
Chodź, bo twój brat zje ci wszystkie naleśniki.
- Co to jest? - Nie wiem.
„Zapraszamy cię do Akademii Nordożejców,
najlepszej szkoły dla zdolnych jeźdźców”.
Szkoła dla jeźdźców?
To cudowne. Mogę tam pójść?
Mogę jej pokój?
A co z twoją szkołą?
Tam nie mogę jeździć. Nikt by za mną nie tęsknił.
Ja bym tęskniła. Marco też.
Nowy pokój by mi to wynagrodził.
Dokończę naleśniki.
Wiem, że się martwisz, ale czuję, że to coś dla mnie.
To nie jest dobry pomysł.
Jak to? Poważnie?
To szkoła jazdy konnej.
Marzę o tym. Tata by mi pozwolił.
- Gdyby tu był… - Ale go nie ma.
Nasza rodzina dość już straciła.
Nie chcę, żebyś odeszła.
Obyś chociaż ty nie miała kłopotów.
Mama nie rozumie, że potrzebujemy ruchu.
Pamiętasz tatę?
Powtarzał, że jest mi pisane coś niezwykłego.
Chciałabym wiedzieć, co.
Też czujesz, że gdzieś musi być coś więcej?
Jest w tobie coś, co pragnie się uwolnić?
W tobie też, co?
Czuję w mej duszy Płonące światełko
Nie mogę udawać, że nie
Coś mnie pociąga, by jechać przed siebie Do nieodkrytych wciąż miejsc
Świat odkrywać chcę
I przed siebie biec
W książkach postaci Miewają przygody
Ja sama bym chciała tak żyć
Wiem jedno
Póki nie ruszę się z miejsca Nie dowiem o życiu się nic
Świat odkrywać chcę
Coś więcej tam jest
O innym losie ciągle śnię
Płomień w mej duszy wolności chce
Światło we mnie świeci się
Czuję już powiew wiatru zmian Dokądś mnie wiedzie
Serio, nie zmyślam.
Czy to mój los przyzywa mnie?
Przeznaczenie?
Czy za tym światłem we mnie Podążać chcę?
Coś więcej tam jest
Odkryć to chcę
O innym losie ciągle śnię
Płomień w mej duszy wolności chce
Światło we mnie świeci się
Jaki los czeka mnie?
To światło, co we mnie drzemie
Czy to moje przeznaczenie?
Cześć.
Też za nim tęsknię.
Nie wierzę, że to już pięć lat.
Cieszyłby się, że nosisz wisiorek od niego.
Byłaś jego gwiazdeczką.
Fajnie też, że nosisz jego koszulę,
chociaż trzeba ją uprać.
Jeżdżąc z nim, czułam, że mogę wszystko.
Cały świat był w moim zasięgu.
Chciałabym poczuć to jeszcze raz.
Tak bardzo cię kochał.
Wierzył, że dużo osiągniesz.
Mówił, że jest ci pisane coś niezwykłego.
Przypominasz mi go.
On też chodził do szkoły jeździeckiej.
Naprawdę? Czekaj.
Jak to „też”?
Wyśpij się.
Jutro trzeba cię spakować do nowej szkoły.
Dziękuję.
Jesteśmy.
To po mnie.
Płyniesz do szkoły łódką?
Szczęściara.
Będziemy za tobą tęsknić.
Dzwoń. Często.
Obiecuję.
Skoro wyjeżdżam, sam będziesz musiał psocić.
Pa.
Dzięki za podwózkę.
Nie wiedziałam, że istnieją samosterujące łódki.
Ekskluzywna ta akademia.
Co się dzieje?
Co to za szkoła?
Pewnie zasnęłam, a to jest tylko sen.
Cześć!
To nie sen, choć pogoda dziś jak ze snu.
Słoneczko i rześka bryza. Miałaś przyjemną podróż?
Bardzo. Dziękuję.
Szybkie pytanie.
Gdzie ja jestem? Kim jesteś? Od kiedy łódki latają?
O rety! Jak późno.
Proszę za mną.
Czekaj.
Jestem Fernakus. Witaj.
Przepraszam.
Skrzatniki od lat
pomagają w akademii w codziennych sprawach.
Skrzatniki? Przepraszam.
Czekaj!
Fernakusie, nic nie rozumiem.
Myślałam, że idę do szkoły jeździeckiej.
Mam ze sobą zaproszenie. „Zapraszamy cię do
Akademii Jednorożców”?
Chodź. Zaraz będzie rozpoczęcie roku.
Przepraszam. Jednorożce?
Nie wierzę.
Rozumiem. Jesteś jednym z tych głuptasów,
którzy myślą, że nie istnieje
magia ani jednorożce.
Bo nie istnieją.
Zaraz powiesz, że skrzatniki nie mają dwóch lewych nóg.
Czekaj, a mają?
Tylko nikomu nie mów.
Magia istnieje, jak ty i ja.
Wyspa Jednorożców jest jej źródłem.
Przepraszam.
Fajna koszula.
Uwielbiam fioletowy i inne kolory.
Jestem Ava. Przemiło cię poznać.
Fajnie.
Jestem Sophia.
Od zawsze uwielbiam jednorożce.
Dasz wiarę, że tu jesteśmy?
W nic tu nie wierzę.
Nie jesteś potomkinią.
Chodzili tu moi bracia. Wszystko mi opowiedzieli.
Pewnie jesteś kompletnie zagubiona.
Odrobinę.
To są jednorożce.
Prawdziwe?
Witam wszystkich w Akademii Jednorożców.
Uszczypnij mnie.
W tak ważny dzień szkoła powinna być udekorowana. Etero?
Tak lepiej.
Jestem Evelyn Primrose, dyrektorka Akademii Jednorożców.
A to Wyspa Jednorożców.
Pochodzi z niej cała magia świata.
Strzegą jej jednorożce,
jedyne istoty dość potężne, żeby ją ochronić.
Pragniemy, żebyście dołączyli
do wielopokoleniowego grona jeźdźców jednorożców.
Takiej szkoły się nie spodziewałam.
Niektórzy z was zostali wybrani ze względu na niezwykłe zdolności.
Inni idą w ślady członka rodziny,
który był jeźdźcem jednorożców.
Każdy z was może nawiązać więź z jednorożcem.
Rozgośćcie się. Jutro zaczynacie przygodę.
- Super. - Widzicie to?
Tu jest…
Niesamowicie.
Nowi uczniowie, przydzielimy wam pokoje.
Wróżki losu wyczarują wam kamienie
odpowiadające waszym dormitoriom.
Obie jesteśmy w Szafirowym Domu.
Czułam, że się zaprzyjaźnimy.
Hasztag: wymarzone życie. Hasztag: czy to sen?
Hasztag: pomocy, utknąłem we śnie.
Widzicie to, co ja?
Panie Carmichael, poufność traktujemy tu poważnie.
Jasne. Buzia na kłódkę.
Zaproszono mnie tu ze względu na talent do jazdy na BMX-ach
czy słynne poczucie humoru?
Pewnie BMX-y.
Chyba nie zauważyłaś, że nie jesteś tu sama.
- Kto to? - Valentina.
Jest ważną potomkinią.
Jej przodkowie zakładali Akademię Jednorożców.
Pani Furi od magii jest jej ciotką.
Valentina jest królową Akademii Jednorożców.
Nikt nigdy nie zwraca jej uwagi.
Przepięknie tu.
Oby mój pokój był blisko lodówki.
Jest tu niesamowita energia.
Teraz też?
Zapowiada się niezła zabawa.
Chcę do biblioteki.
To podejrzane, że mnie tu zaproszono, choć nigdy nie jeździłam konno.
Myślałam, że to jakaś tajna,
rządowa szkoła.
Hakerstwo, budowanie rakiet. A tu jednorożce i magia. Nie wierzę!
Dobrze, że nie tylko ja.
Jestem Ava, a to Sophia.
Jestem Layla.
Pójdę się rozpakować i przeorganizować moje rzeczy.
Będziemy dzielić pokój?
Nie godzę się na to.
To mój pokój?
Nie!
Jak dużo książek.
Siema, jestem Isabel.
Imponujące.
To tylko rozgrzewka.
- A ty coś ćwiczysz? - Szybkie czytanie się liczy?
Będziesz tak robić cały czas?
Tylko parę godzin od piątej rano,
ale nie codziennie.
Świetnie.
Czasem też uprawiam kick boxing.
„Magikon, przewodnik po Wyspie Jednorożców”.
Można zakochać się w książce? Bo właśnie się zakochałam.
Ozdabiają pokoje według naszych…
Tu jest najpiękniej na świecie.
Jestem zachwycona!
Spójrz na to.
Cudownie.
Kwiaty? To nie mój pokój.
Idealnie.
Tato, spotkało mnie coś niezwykłego.
Uczeń, który za to odpowiada, poniesie konsekwencje.
Co to było?
Przepraszam. Skoro mamy być obrońcami wyspy,
czytam o zagrożeniach.
Czyli tu nie jest tylko cukierkowo i tęczowo?
Nie.
Są lodogobliny, bagnoleony,
jakieś srebrne górskie cyklopy.
Dużo tego.
Pochodzą z królestwa Ponurii,
które jest też ojczyzną Magii Mroku.
Kto to jest?
Ravenzella, królowa Ponurii.
Wiem, że jest nieprawdziwa, ale i tak straszna.
Prawie przejęła wyspę.
Dzielny jeździec pokonał ją
i zamknął w Celi Wieczności.
Sprawił, że Ponuria zniknęła.
Wcale nie cukierkowo i tęczowo.
Biedronka.
Przestań, Ash. To ja.
Mam wiadomość dla królowej.
Już czas.
Proszę, proszę, jak miło.
Dzień dobry, uczniowie.
Witajcie w Zaczarowanym Lesie,
w którym mieszkają jednorożce.
Dziś sprawdzicie,
czy któryś z tych jednorożców jest wam pisany.
W samą porę.
Gdy znajdziecie jednorożca, który do was pasuje,
wróżka losu zaświeci jaśniej.
Jeśli znajdziecie sobie jednorożca,
po południu w Zaczarowanej Bramie dostaniecie stroje.
A jeśli nie,
bycie jeźdźcem nie było wam pisane.
Wrócicie do domów.
Spokojnie. Idźcie za głosem serca
i szukajcie jednorożców.
Pamiętajcie, że podczas poszukiwań
nie wolno wam wyjść za Migoczący Murek.
Kto ostatni, stawia obiad.
Przecież mamy jedzenie za darmo.
Przeznaczenie czeka. Powodzenia.
Biegiem!
Nie mogę się doczekać naszych jednorożców.
Jeśli je znajdziemy.
Żadnej presji.
Na pewno znajdziemy jednorożce.
Szybki, silny, potężny.
Znalazłam mojego…
To mój jednorożec?
Chyba będziemy drużyną.
Gratulacje.
Jak to? Coś mu się pomyliło.
Jeśli on nie jest mój, to…
O rany.
Jednorożec z poczuciem humoru?
Tak.
Lilie tygrysie.
Proszę, zaświeć się.
Bardzo miło cię poznać.
- Zobaczymy się później. - Jasne.
Na pewno zaraz znajdę jednorożca.
Dziki. Podoba mi się.
Dam radę. Muszę tylko mieć lepszy…
widok.
To chyba Migoczący Murek.
Mieliśmy za niego nie wychodzić,
ale sytuacja tego wymaga.
Skoro mam walczyć ze złem, mogę wejść na zakazany teren.
Niedobrze.
Udało mi się. Znalazłam…
Dokąd idziesz?
Czekaj.
Wróżka losu zaświeciła. Pasujemy do siebie.
Powiedzieli, że to przeznaczenie.
Może musisz mnie lepiej poznać.
Jestem Sophia Mendoza.
Mieszkam na ranczu w Kalifornii.
Mam młodszego brata. Uwielbiam pizzę.
Mama mówi, że za często ją noszę.
Czyli się zgadzasz?
Świetnie.
Uwielbiam konie, a one są podobne do jednorożców.
Czuję, że dam sobie tutaj radę.
Wdepnęłam w kupę jednorożca.
- Nie wszyscy znaleźli jednorożca. - Spoko.
Nie wracam do domu.
- Tak! - Super!
Brawo!
Proszę to wytłumaczyć.
Liść z Wijącego Wiązu.
- Nie wolno wychodzić za Migoczący Murek. - Ale…
Możesz łamać zasady w domu,
ale tutaj to nie żarty.
Zostajesz usunięta ze szkoły.
Nie.
Spakuj swoje rzeczy.
Przykro mi.
Co ja sobie myślałam?
Że zostanę jeźdźcem jednorożców?
To mój tata.
Zgadza się.
Pani Primrose. Nie rozumiem.
Mój tata był jeźdźcem?
- Jednym z najlepszych. - Nie powiedział mi.
Nie wolno mu było. Ale opowiadał nam o tobie.
Jak inni jeźdźcy, twój ojciec ukończył szkołę
i został wybitnym obrońcą Wyspy Jednorożców.
Odszedł, by was wychować, ale wracał, gdy go potrzebowaliśmy.
Pięć lat temu,
gdy byliśmy w niebezpieczeństwie,
wrócił, żeby walczyć z Ravenzellą.
Nie!
Było o nim w Magikonie. Myśleliśmy, że zginął w wypadku.
Twój ojciec poświęcił się, żeby ocalić wyspę
i zamknąć Ravenzellę w Celi Wieczności.
Był niesłychanie odważny.
Jednorożec, którego znalazłam…
Należał do niego.
Nazywa się Gwiazda.
Gwiazda.
Znałaś mojego tatę.
Też za nim tęsknisz?
Niestety gdy jednorożec traci swojego jeźdźca,
traci swoją magiczną moc.
Mogę jej ją przywrócić?
Ścieżki losu bywają fascynujące.
Złamałaś dziś zasadę.
Zasługujesz na drugą szansę.
Wierzę, że od teraz będziesz przestrzegać naszych reguł.
Powiedz, że możesz zostać.
Tak!
Zrobiliście kolejny krok, by zostać jeźdźcami jednorożców.
Wróżki losu nadadzą jednorożcom imiona
i przekażą wam stroje do jazdy.
Ava i Listka.
Layla i Śnieżka.
Rory i Sztorm.
Isabel i Wirek.
Tak!
Valentina i Płomyk.
Sophia i Gwiazda.
- Pięknie. - Tak.
Te stroje to odejście od tradycji.
Wróżki losu pewnie czują, że ta klasa ma swoją osobowość.
- Niezła stajnia. - Może być.
Trochę inaczej niż w domu.
Magiczna woda z Gwiezdnego Jeziora
sprawi, że wasze jednorożce będą pełne mocy.
Mogą jeść tyle chmurogódek, ile zechcą.
Podoba ci się?
Wyglądają jak mój wisiorek.
Tata nazywał mnie gwiazdeczką.
Powinnaś odpocząć. Jutro zaczynamy trenować.
Polubimy się.
Odzyskasz swoją moc,
a ja zostanę wielkim jeźdźcem, jak tata.
Dobry plan?
Nie oczekiwałam, że w celi będzie miło,
ale okrutnie mi się nudzi przez to,
że nie mogę używać magii.
Gniję z nudów w grocie, której nie znoszę
Przynajmniej tych dwoje Robi, o co ich poproszę
Crimsette! Ash! Słuchajcie.
- Wymyśliłam plan - Więc mów.
Gdy się wydostanę stąd Podbiję ten kraj
Myślą, że zniewolą mnie Aż po świata kres
- Chcieliby. - Nie chcę was zasmucić
Lecz nie godzę na to się
Mój dom obrócili w pył Ale ręczę słowem
Że dni tej akademii Są już policzone
- Gdy wyjdę stąd - Wypuszczę zło
Zostawcie to mnie
Gdy wyjdę stąd
Magii dobra wnet nastanie kres
Wkrótce zemszczę się I poznacie, czym jest mój gniew
- Tak! - Dobre serce?
Proszę Kogo to obchodzi?
Przecież królowa Ponurii Zawsze stawia na swoim
Jest rozkoszna.
Od dawna planuję Jak ucieknę stąd
Kto zadarł z Ravenzellą Ten popełnił wielki błąd
- O tak - Lepiej uciekajcie
- Biegiem - Do tej waszej szkółki
Kryjcie się
- Gdy wyjdę stąd - Wypuszczę zło
Nie zawiodę was
Gdy wyjdę stąd
Magii dobra już upłynie czas
Wkrótce zemszczę się I pokażę wam
Gdy wyjdę stąd
O ile nie zabije mnie nuda
Pokażę wam złej magii cuda
- Tak. - Właśnie taki los zgotuję wam
- I ja! - I ja!
- Gdy wyjdę stąd - Gdy wyjdę stąd
Zdobądźcie to, czego potrzebuję.
Wszyscy już wiedzą, że mój tata pokonał Ravenzellę.
To wspaniałe.
Jedziesz w jego ślady.
Może i twój tata był bohaterem, ale ty?
Chyba nie.
Ktoś tu jest zazdrosny.
Czołem, Szafiry.
Gotowi się zabawić?
Jestem pani Wildwood, a to Gaz.
Gratuluję znalezienia odpowiednich jednorożców.
Żeby zostać w szkole,
musicie nawiązać z nimi więź.
Pierwszy krok to nauka jazdy.
Niedoświadczeni mogą się denerwować, ale trzeba być…
Spokojnym. Jednorożce wyczuwają emocje.
Masz rację, Layla.
Gdy zechcecie wsiąść…
Weźcie cugle, podciągnijcie się i usiądźcie.
Całą noc czytała Magikon, prawda?
Co wy na to, żeby spróbować?
Tak!
Dzięki, ale umiem wsiadać.
Zacznijcie od lekkiego kłusa, spokojnie.
No dobrze.
Spokojnie!
Gaz, mamy wyścigowego.
Niech ktoś mi pomoże!
W Magikonie tak nie było.
Damy radę. Jedziemy.
Wybrała obręcz dla dzieci.
Wiem, że tata był świetny i masz mnie za laiczkę.
Zaufaj mi, umiem jeździć.
Słyszałaś coś?
Chodź, sprawdźmy to.
Mam zostać jeźdźcem jednorożców.
Bronić wyspy, ratować magię dla całego świata.
Dobra.
Rozumiem.
Stracona okazja.
Skąd wiedziała, że tu jesteśmy?
Pewnie cię wywąchała.
Pachnę piżmem.
Zaczynamy lekcję pielęgnacji.
Jestem pani Rosemary, a to Rapsodia.
- Fernakusie? - Robi się.
Szczotka do czesania.
Szampon do czyszczenia na błysk.
Gwiazdo, będziesz czystsza niż kiedykolwiek.
Co?
Wiem, co robię.
Hej!
Wystarczy użyć jednej kropelki.
Nie patrz tak.
Jak siostry!
To już się dzieje!
Magia Roślin.
- Gratulacje. - Dzięki.
Na pewno ty i Gwiazda wkrótce nawiążecie więź.
Spokojnie.
Mamy cały tydzień.
Pierwszy tydzień minął świetnie wszystkim poza nami.
Chyba we mnie nie wierzysz.
Jeśli się nie dotrzemy, wrócę do domu.
Zachowujemy spokój!
To bęckokulki. Niełatwo je złapać.
Dopadniemy je.
Złapię drugą.
To nasza okazja. Jedziemy.
Dobra, stary. Jesteś silnym, potężnym jednorożcem.
Wiem, że jeszcze nie masz mocy, ale damy radę.
Tak!
Mój jednorożec jest wspaniały.
Dalej, Gwiazdo.
Płomyku, udało nam się! Oczywiście.
Wróżkołódź odlatuje o szóstej.
Pakuj się.
Miałyśmy być w tym razem.
Nie chcesz odzyskać mocy?
Gdy cię spotkałam, pomyślałam,
że będziesz dla mnie trochę jak tata.
Wróżka się pomyliła.
Nie chcesz, żeby połączyła nas więź.
Gwiazda nie pozwala mi udowodnić, że umiem jeździć.
Więź z jednorożcem to coś więcej niż jazda.
Chodzi o to, żebyście się rozumiały.
To jak poznawanie przyjaciół.
Nic dziwnego.
Nie jestem dobra w przyjaźnie.
Nie mam przyjaciół, odkąd…
Od kiedy?
Byliśmy blisko z tatą.
Nie chcę znów czuć bólu, jak po jego śmierci.
Zbliżyć się do kogoś
i go stracić.
Uznałam, że lepiej mi będzie samej.
Ty i Gwiazda macie coś wspólnego.
Też cierpiała po śmierci twojego taty.
Może jest dla ciebie nadopiekuńcza,
bo wini się, że nie ochroniła jego.
Sęk nie w tym, że nie ufa mnie.
Nie ufa sama sobie.
- Gwiazdo? - To ona?
Sprawdźmy stajnię.
Pomocy!
Fernakus.
Co się stało?
Czyściłem szczotki, a nagle
coś mnie wepchnęło do tej beczki.
Gwiazdo?
- Sophia. - O nie.
- Gdzie Gwiazda? - Przykro mi. Zabrali ją.
Kto?
Mroczna wróżka i ogr.
Zabrali ją.
Przypomnij sobie. Mówili coś?
- Dokąd ją zabrali? - To stało się tak szybko.
Chyba wspominali o długiej podróży
do Kryształowej Groty.
Tam jest Ravenzella.
Muszę ocalić Gwiazdę.
Idę z tobą.
Pora zacząć łamać zasady.
Powiedz pani Primrose.
Robi się.
Według Magikonu to Most Feniksa.
Za nim jest Kryształowa Grota.
Jednorożce, puchate króliczki, różowe, błyszczące.
Co jest?
Mam lęk wysokości, więc myślę o miłych rzeczach.
Brokatowe pisaki. Kózki w piżamach.
Wracamy.
Brawo, Listko.
Myśl o miłych rze…
Niemiło, że wymknęłyście się ze szkoły beze mnie.
Rory!
Przygody to moje drugie imię.
Tak naprawdę Loliwer. Dziwne, wiem.
Gadasz o imieniu, gdy wisimy nad otchłanią?
Mógłbyś nam pomóc.
Czas wykazać się odwagą.
Gotowa?
Za daleko. Nie dacie rady.
To będzie jak skok na BMX-ie.
Oby.
Wiem, że dasz radę.
Tak jest. Jeszcze kawałek.
Udało się.
Magia Pogody? Jesteś cudowna.
- Rory! - Rory!
Uderz w drzewo.
Uwaga!
Rozbujajmy się.
- Żyjecie? - Tak.
Nieźle!
Jak tam?
- Dzięki. - To nic takiego.
To było czadowe.
Imponuje ci moja Magia Pogody.
Kryształowa Grota jest tam.
Wiedziałeś, pod jakim kątem upadnie drzewo?
Zdziwiłem się, że się udało.
To chyba tutaj.
Jazda.
Miłe powitanie.
- Robimy to? - Chodźcie.
Brawo.
Uwaga!
Patrzcie.
Gwiazda.
Dzień dobry.
Pogoda dziś jak ze snu.
Gdzie pani Primrose?
Uznałem, że lepiej jej nie mówić.
Przybyli goście!
- No nie. - Jesteś z Ravenzellą?
Okropnie mi z tym,
ale gdy dostałem szansę, pomyślałem,
że pragnę czegoś więcej
niż czyszczenie szczotek i zbieranie chmurogódek.
Hej!
Ash, są twoi.
Możecie już wyjść.
O rany. Pomocy!
Muszę poszukać rozwiązania. Nie wiem, co robić.
Nie ma czasu na Magikon.
Nie umiem za dobrze jeździć,
ale spróbujmy.
To zbyt śliskie.
Co to za hałas?
Niemożliwe.
Jedziemy do was!
Zrób to. Nie możemy zwolnić.
To lepsze niż w książkach.
Nie podoba mi się to!
- Tak! - Żyjemy!
- Layla! - Chodźcie.
Oto ona, Wasza Wysokość.
Jestem cała. Zranili cię?
To tak słodkie, że zbiera mi się na wymioty.
- Jeśli skrzywdzisz Gwiazdę… - To co? Powiesz pani?
Załatwisz mnie mocą swojego jednorożca?
No tak.
Jeszcze się macie więzi.
Jestem przerażona.
Masz oczy po ojcu, Sophio.
Tak. Doskonale pamiętam
jeźdźca, który zamknął mnie w tej piekielnej celi.
Zaraz panią wydostaniemy.
Przyniosłem klucz, zgodnie z obietnicą.
- Nie. Gwiazdo! - Skarbeńku.
Porwałam twojego zwierzaka po to,
żebyś sama przyniosła mi klucz.
Nie. To moje.
Wiem. Dostałaś od ojca, tak?
Bardzo długo czekałam na tę chwilę.
Wolność jest cudowna.
„Najpotężniejsze magiczne stworzenia”.
Żałosne.
Czas, by jeźdźcy jednorożców
zapłacili za zniszczenie mojej ojczystej Ponurii.
Teraz znikną ich ukochane jednorożce.
- Ale najpierw… - Nie!
Gwiazdo.
Mówiłam, żałosne.
Proszę, twój cenny prezent od tatusia.
Tandetny.
Nic do ciebie nie mam.
Żartowałam.
Wasza Złośliwość, proszę poczekać! Co ze mną?
Petulo!
Gwiazdo, co się z tobą dzieje?
Nie zostawię cię tu.
Przepraszam.
Cały czas chciałaś mnie chronić.
Tęsknisz za tatą. Ja też.
Nie straciłaś go.
On żyje w tobie.
Nie bój się, że mnie stracisz.
Będę przy tobie do końca.
Proszę, nie odchodź.
Jesteś mi przeznaczona.
Jak się tam dostaniemy?
Co to?
Chyba nic im nie jest.
Żyjecie i nawiązałyście więź.
Tak się cieszę, że zaraz pęknę.
Magia Światła. Fajnie.
Przyda nam się,
bo Ravenzella się uwolniła i chce unicestwić jednorożce.
Nie, jeśli ją powstrzymamy. Do dzieła!
Przy mnie nie można dokuczać jednorożcom.
Magia Mroku.
Nie może dotrzeć do stajni. Idź do jednorożców.
Zamknęła nas.
Pozbędę się jednorożców z tej odrażającej wyspy.
Mnie się tu podoba.
Masz też po ojcu ten irytujący upór.
- Tak! - Pudło.
Poradzimy sobie z jednym wielkim cieniem.
Zapeszyłam.
Potrzebujesz pomocy.
Chciałabym zaprzeczyć. Dzięki.
Trzech na dwoje. Lubię ryzyko.
Został nam jeden.
Koniec gry, Magio Mroku.
Wiesz, jak powietrze i ruch wpływają na przyspieszenie?
Nie, ale jeśli dzięki temu go pokonamy, wchodzę w to.
- Tak! - Tak!
Nikt wam nie mówił, żeby nie igrać z ogniem?
- Potrzebowałaś pomocy? - Dzięki. Masz świetną fryzurę.
To nie znaczy, że się lubimy.
Oczywiście.
Bardzo cię nie lubię. A lubię prawie każdego.
Jesteś wyjątkowo milusia.
Mogłam wziąć dziś wolne!
To też było milusie?
Możesz tak ochronić siebie, ale…
Nie!
Listko, nie!
Pożałujesz tego!
Nie bądź naiwna. Światło nie pokona mojego mroku.
Chciałabym, żeby twój tata to widział.
Ja też.
Nie.
Nie!
Sztorm, nic ci nie jest!
Sophia i Gwiazda pokonały Ravenzellę.
Z naszą pomocą.
Sophia!
- To było coś. - Jesteście nieźli, jak na pierwszaków.
Starsi mówią, że jesteśmy nieźli?
Chyba tak.
Czy ja oszalałam, czy ta donica ma nogi?
Pogoda dziś jak ze snu.
W rzeczy samej.
Brawo, jeźdźcy jednorożców.
Wiedziałem, że dacie sobie radę!
Pierwsza klasa ma ogromny potencjał.
Dobra robota.
Pamiętacie, że obowiązują was zasady.
Złamaliście ich kilka. To nie może się powtarzać.
Czasem trzeba łamać zasady.
Tato, pierwszy tydzień tutaj był świetny.
Dziwny, szalony, ale świetny.
Kiedyś naprawdę będę jeźdźcem jednorożców jak mój tata?
Będziesz, Sophio.
Wszystko gra?
Chyba właśnie zobaczyłam mojego tatę.
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Sobą bądź i nie bój się
Ruszaj w świat, odkryjesz wnet Że czeka ciebie przygód moc
Więc wio!
Czuj marzeń smak Pędź szybko tak
Szybko tak
Los wkrótce da ci znak
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
AKADEMIA JEDNOROŻCÓW
Czuj marzeń smak Pędź szybko tak
Szybko tak
Los wkrótce da ci znak
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
- Sięgaj nad niebiosa - Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Napisy: Zofia Sław