Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Czuj marzeń smak Pędź szybko tak
Los wkrótce da ci znak
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Słuchaj serca głosu
AKADEMIA JEDNOROŻCÓW
Świątynia zaraz runie.
Tu przecież były drzwi.
Czemu nagle ich nie ma?
Uwaga!
Nigdy więcej nie wejdę do świątyni,
nawet najpiękniejszej.
Musimy wiać, bo inaczej to koniec.
- Co robimy? - Obmyślmy bohaterski plan.
Z nas wszystkich to ja mam zadatki na bohaterkę.
- To wyzwanie? - Wyzwanie jest tam.
Jest nim ratowanie przyjaciółek.
Layla, jesteś rozsądna.
Jak mamy je ocalić?
Dobra.
Wiem. Świątynia jest z tęczowego piaskowca.
Ciekawe, ale i tak się wali.
To bardzo porowata skała.
Gdy zamarznie, rozpadnie się. Śnieżko, pokaż im.
Nie możemy zginąć. Listka zrobiła nam bransoletki.
Nie zapisałam tego jeszcze w pamiętniku.
Ava, patrz!
Chodźcie.
- Layla! - Śnieżka!
Wali się!
Rany Julek.
Tak! Żyjecie!
Layla i Śnieżka dały czadu. Było tak.
A raczej tak.
A potem nauka. I bum!
Layla, uratowałaś nas.
I wy też.
Wyciągnęłyście mnie i Gwiazdę znad przepaści.
Tak robią NPNZNS.
Biedne roślinki.
Widzieliśmy Magię Mroku.
My też. A przecież pokonaliśmy Ravenzellę.
Skąd tu Magia Mroku?
Nie wiem. Musimy powiedzieć pani Primrose.
Uczniowie, mam złe wieści.
Na Wyspie Jednorożców znów widziano Magię Mroku.
- Co? - Co?
- Wiedziałam. - O nie.
Myśleliśmy, że zniknęła, gdy pokonaliśmy Ravenzellę.
Najwyraźniej część magii się uchowała.
Gdziekolwiek się kryje,
wyplenimy ją.
Do tego czasu musicie zachować czujność.
Magia Mroku ma ogromną moc.
Jest groźna dla nas, dla jednorożców i dla samej wyspy.
Dobranoc.
Obyś nie miała koszmarów o sama-wiesz-czym.
Magia Mroku to nic.
Już raz ją pokonaliśmy. Musimy to zrobić ponownie.
Nie wolno nam tracić czujności.
Magia Mroku jest nieprzewidywalna.
Nie wiemy, czy zachowa się tak, jak ostatnio.
Tak, ciociu.
Pani Primrose postanowiła przyspieszyć wasz trening.
Wyśpijcie się.
Jutro pojedziecie po Torze Próby.
Po Torze Próby? Już?
Layla ma przeciążenie mózgu.
Na szczęście nie mam pojęcia, o czym mówi Furi.
Czym jest ten Tor Próby?
To najtrudniejszy tor przeszkód na wyspie.
Teraz kumam.
Tylko dla zaawansowanych jeźdźców.
Dla zaawansowanych? To coś dla mnie.
I tak wylądujesz na drugim miejscu.
Co?
Myślisz, że mnie pokonasz?
Wygrałam tyle zawodów,
że to niemożliwe.
Może jesteś najlepsza na swoich kucykach,
ale nie masz szans z Furi na jednorożcu.
Mina ci zrzednie, gdy jutro wygram.
Wirku, idziemy na nocny trening.
Udławisz się pyłem spod jego kopyt.
Spadaj.
Brawo. Jesteśmy niepokonani.
Jeszcze kilka okrążeń.
Dalej. Wiem, że dasz radę.
Idealnie.
Zaraz, nie.
Teraz idealnie. Chyba. Może.
Spokojnie. Przejedziemy tor razem, jako drużyna.
Płomyk i ja zaczekamy na was na mecie.
Jako drużyna.
Wirek chyba tam nie dojedzie. Kiepsko wygląda.
Nic mu nie jest.
Ma po prostu bojową minę.
Dzień dobry, jeźdźcy.
Gotowi do wyścigu?
Etero, prosimy.
Oto Tor Próby, ogromne wyzwanie.
Najpierw czeka was próba wysokości
na Moście Latających Skał.
Potem przemierzycie pełną niespodzianek Łąkę Kwietną.
Na koniec sprawdzimy waszą równowagę na moście nad Gwiezdną Kaskadą.
Pamiętajcie, czego was uczyłam. Ufajcie sobie i jednorożcom.
Łatwo mówić, gdy nie skacze się nad przepaścią, nie chcąc zrobić…
Przejechałam tor setki razy i nie zrobiłam…
Naprawdę? Szacunek.
Uczniowie, czas zacząć.
Będziemy czekać na mecie.
Jedziemy.
Dalej, Listko.
Siodło? Jest. Wodze? Są. Strzemiona?
Gdzie są wszyscy?
Śnieżko, czekaj!
I co? Wygrywam. Nic dziwnego.
A teraz przegrywasz. Nic dziwnego.
Szybciej, Płomyku. Nie damy im się pokonać.
Magia Mroku.
Może wygramy i jednocześnie ocalimy wyspę?
Tego Isabel nie pobije.
Za Magią.
Wyłaź, tchórzu.
Wyciągnij ją jakoś.
Inaczej nie zdobędziemy chwały.
Płomyku! Co jest?
Ale jesteś szybki!
Może nam się udać.
Pokonamy Magię Mroku po wyścigu.
A teraz migiem!
Z takim torem przeszkód sobie poradzę.
Sztorm, łap.
Pamiętaj, co mówiła pani Furi.
Musimy uważać na Magię Mroku.
Tak!
Tego się nie spodziewałem.
Widzieliście? Płomyk jest dziś wyjątkowo szybki.
Najbezpieczniej spieszyć się powoli.
Wygramy to. Warto było wczoraj potrenować.
Sen jest dla słabych.
Narka, frajerzy!
Szybko, musimy ich dogonić!
Jak się tam dostać?
Ostrożnie!
Tak trzymaj.
Dasz sobie z tym radę.
Widzisz? Mówiłam.
Brawo!
Tak to się robi!
Wirku, nie poddawaj się. Dasz radę.
Tak! Świetnie się spisałeś.
Wytrzymaj. To już prawie koniec.
Zwolnij trochę.
Niedobrze.
Gryzące pnącza? Co to ma być?
Drzewa i kwiaty? To niby te przeszkody?
Może i tak.
Szarżujemy!
Magia Mroku ma swoje zalety.
To zdecydowanie skoki dla zaawansowanych.
Plecy proste, 90 stopni.
Zaraz, a może 45?
Za dużo liczb. Sztorm się tym zajmie.
Trzeba pracować mądrze, a nie ciężko.
Ćwiczyliśmy to na zajęciach.
Pospieszmy się.
Śnieżko, pomóżmy.
Dobra robota.
Tak to się robi.
Zuch dziewczyna.
Idzie nam coraz lepiej.
Jedno wyzwanie za nami, dwa przed nami.
Co?
Niedobre kwiaty!
Nie damy im się. Przedrzyj się przez nie.
Wodą go!
Teraz mamy szansę.
Brawo, Wirku! Tak trzymaj. Już blisko.
Odpoczniemy na podium.
Pozbądźmy się Magii Mroku. Isabel już nas nie dogoni.
Nie ma jak zwycięstwo.
Zeskrob jakoś tę Magię. Musimy zwolnić.
Naprawdę nie możesz?
Oby nikt tego nie widział.
Nie pomogłaś nam!
Uciekaj, frajerko.
Chcesz się bić? Proszę bardzo. Płoń!
Trzeba było ją zostawić w tej kałuży.
Kłapiące pnącza? Łapią wszystko na swojej drodze,
oplatają, połykają i trawią przez 30 dni.
Przyroda jest piękna, ale bywa niebezpieczna.
Trochę mnie to niepokoi.
Krwiożercze rośliny? To serio tor dla zaawansowanych.
Mój jednorożec sobie z tym poradzi.
Gotowa?
- Brawo! - Świetnie!
Teraz są urocze. Dobra robota.
Chciałabym zabrać je do domu.
Przecież tego nie zrobię.
Szybko, tędy!
Którędy?
Daj z siebie wszystko, Wirku.
Jesteśmy zwycięzcami, pamiętasz?
Już prawie. Jedź dalej.
Nie, jednak stój!
Świetnie.
- Tylko ciebie brakowało. - Stara!
Podpaliłaś most? To dopiero oszustwo.
To był wypadek. Inaczej nie utknąłbym tu z tobą.
Zanim zrobisz scenę, zrozum,
że musimy zawrzeć rozejm, żeby się stąd wydostać.
Zaraz opracuję jakiś genialny plan.
Wirku, użyj magii wody i przenieś nas na ląd.
Wirku? Co się dzieje?
Co z tobą?
O rany. Nie sądzisz,
że może jest wykończony przez twój nocny trening?
To moja wina?
Sama to powiedziałaś.
Wirku.
Przestań!
Jesteśmy zbyt ładni, by zginąć.
- Potężny chwast. - Gwiazda nam pomoże.
Proszę, kolego.
Wzruszające, ale wciąż mamy problem.
- Gorzej być nie może. - Uwaga!
A jednak może.
Tu chyba powinien być jakiś most.
Może był i może spłonął.
- Nie ma o czym mówić. - Wręcz przeciwnie.
Ale najpierw się stąd wydostańmy.
Łapcie mnie.
Gwiezdna Kaskada wydaje się stąd znacznie większa.
I okropnie buja.
To przez te fale. Wirku, może byś…
Niestety nasz jedyny jednorożec wody musi się przespać.
To moja wina, nie jego.
Przepraszam. Nie powinnam cię tak męczyć
w imię jakiegoś głupiego wyścigu.
Dla mnie i tak jesteś najlepszy.
- Musi odpocząć. - Nie czekajmy bezczynnie.
Musimy udowodnić, że damy sobie radę.
Sztorm może odparować wodę.
- Tyle że trochę to potrwa. - Mech to roślina?
Może most świetlny?
Wirku, nie musisz.
Dobra. Wspieram cię.
Dajesz, Wirku!
Brawo.
O nie!
Świetnie ci idzie. Wiem, że dasz radę.
Doskonale!
Tak!
Wirku, to było super.
W końcu jest najlepszy.
Co za drużyna. Koniec rozejmu, wznawiam wyścig. Pa.
Cała Valentina.
Musimy jakoś dotrzeć do mety.
Pójdziemy powoli. Odpoczniesz.
Gratuluję ukończenia przejazdu po Torze Próby.
Kogoś nam brakuje.
Isabel i Wirek na końcu. To niespotykane.
Wyciągnęli nas z Gwiezdnej Kaskady.
Nie możemy napawać się wygraną. Wszystko zepsuli.
- Przecież wygrałaś. - Później zamówię nam medal.
To ćwiczenie się powiodło.
Jesteście przygotowani na to, co może nadejść.
Magia Mroku!
Znów będzie nas nękać?
Jest jej więcej.
Isabel!
Skąd się wzięła?
Co ja narobiłam?
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
- Sięgaj nad niebiosa - Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Napisy: Zofia Sław