Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Czuj marzeń smak Pędź szybko tak
Los wkrótce da ci znak
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Słuchaj serca głosu
AKADEMIA JEDNOROŻCÓW
Zostaw nas!
- Isabel! - Nie zbliżać się.
Co czytałam o Magii Mroku?
Valentina!
Ochronię cię, Wirku.
Spokojnie. Coś wymyślę.
Valentina?
Odwdzięczam się za pomoc na torze.
Daj jej popalić, Płomyku.
Tak! Doskonale.
Wiem, że mieliśmy kłopoty na torze.
I tak mogę teraz się cieszyć.
Brawo, Valentino.
Żyjesz?
Nie wierzę, że ruszyłaś do akcji
bez żadnego planu ani wsparcia innych.
To nic wielkiego.
Jest gorzej, niż myślałyśmy.
Nie sądziłam, że po Ravenzelli zostanie tyle magii.
Cała wyspa jest zagrożona.
Postanowione.
Wracajcie na teren szkoły.
Nie wolno go opuszczać do odwołania.
Nie wierzę.
Potężni jeźdźcy nie czekają na odwołanie zakazu.
Mój tata nie czekał.
Uczniów obowiązują inne zasady.
Mnie nie pozwolili spać w łóżku z Listką.
Przecież by się zmieściła.
Magia Mroku mnie przeraża.
Pani Primrose nas chroni.
Będziemy bezpieczni, gdy pokonamy Magię Mroku.
Racja, ale i tak się boję.
Jesteśmy w akademii, żeby chronić wyspę,
a nie chować się tu z Panem Podkówką.
- Bez urazy, Ava. - Spoko.
To co zrobimy?
Wiemy o Magii Mroku tylko tyle, że jest straszna.
W bibliotece jest książka, która nam pomoże.
Albo wzmoże nasz strach. Albo jedno i drugie.
Co to za książka?
Księga Zbiorów. Jest niesamowita.
I zakazana. Może jednak wyczytamy w niej,
jak pokonać Magię Mroku.
To koniec piżama party. Idziemy.
Nie wolno nam wychodzić.
Mamy zakaz opuszczania terenu szkoły.
Biblioteka jest na terenie. Nie złamiemy zasad.
Nie lubię ryzyka, ale chętnie sobie poczytam.
Oficjalnie biblioteka jest zamknięta,
ale pan Tansy ma mocny sen.
Głośne książki.
Nie przeszkodzi nam.
Filbin, Rory, uważajcie na kaczątka.
Droga wolna.
Tych książek jest całe mnóstwo.
To kilkusetletnie zbiory.
Będziemy szukać godzinami.
Nie, bo wiem, co mamy znaleźć.
Poznajcie Księgę Zbiorów.
To naprawdę wyjątkowa książka.
Zbiera informacje na dany temat z całej biblioteki.
Trzeba położyć dłoń na okładce i powiedzieć „Magia Mroku”.
Naprawdę mocno śpi.
Nie wierzę.
To jest niesamowite.
Bierz ją i spadamy.
Nie wolno wynosić z biblioteki książek dla zaawansowanych.
Takich jak ta. Nie powinnyśmy czytać jej bez nadzoru.
Przecież jej nie zabieramy.
Tylko pożyczamy. Od tego są biblioteki.
Znowu masz rację.
I znowu i tak się boję.
Będzie dobrze.
Znamy idealne miejsce do czytania.
Lepiej niż przy nocnej lampce.
Gwiazda jest wspaniała.
Spójrzmy. „Magia Mroku może przybierać różne formy,
od pojedynczych smug po ogromne potwory.
Panuje nad nią tylko Ravenzella,
królowa Ponurii”.
Powiem coś niemiłego,
ale cieszę się, że zmieniłyście ją w kamień.
Co jeszcze tam jest?
„Są z nią związane groźne stworzenia,
jak gremliny”.
Niefajne.
I gąsieńszczury. Pół gąsienice, pół szczury.
Mogą być słodkie.
Ale nie są.
Co to?
Lodowy smok z Ponurii.
Ma Magię Lodu, jak ty, Śnieżko.
Niezupełnie.
Oddech smoka jest tak zimny,
że zmienia wszystko w mroźny kamień.
Co to znaczy?
Nie wiem, ale nie chciałabym spotkać tych istot.
Co się stało?
Chyba coś słyszałam.
O rany.
Nie spałyśmy całą noc.
Musimy odnieść książkę.
Pan Tansy będzie wściekły.
Teraz ty masz rację. Jedziemy.
Lewioro, daj mi tego gofra.
Przytulaj się ciszej.
Przepraszam. Tak bardzo ją kocham.
Dzięki, Księgo Zbiorów. Spełniłaś moje marzenie.
Pocałowałaś książkę?
Nie.
To normalne, że ta księga tak świeci?
Może tak oddaje strony?
- Magia Mroku! - Skąd się wzięła w księdze?
Wiedziałam, że nie powinnyśmy jej wynosić.
Może jednak są mili?
Nie zbliżać się!
Nie! Stójcie!
To moja wina.
Muszę poczytać o tym, jak opanować złe książki.
Poradzimy sobie z tym jak inni jeźdźcy.
Jesteśmy w tym razem.
Wybacz, Księgo.
Jeszcze możesz nas uratować.
Przestań cmokać księgę i chodź!
Poranki są takie trudne.
Jak ty to robisz, że już wyglądasz tak świeżo?
Moja poranna rutyna zaczyna się jeszcze wieczorem.
Najpierw…
Isabel, serio?
Twoja zazdrość jest żałosna.
To nie ja, ale rozbawiło mnie to.
O nie!
- Nie! - Hej!
Ten wstrętny stwór zepsuł mi kreację.
Czy ja wiem? Wyglądasz nieźle.
Ktoś widział gremlina?
Już znalazłam.
Gremlin?
Długa historia.
Wy go łapcie, a ja czytam.
Księga mówi, że gremliny, choć małe, bywają podłe.
- Lepiej uważajcie. - Błagam.
Jestem Furi. Nie boję się…
Nie lubisz głosu Valentiny? Ja też nie.
Gremliny nie znoszą hałasu.
Doprawdy?
Szkoda psuć taki piękny żyrandol, ale zróbmy hałas.
Giń, pogromco mody!
Listko, dobra robota.
Został tylko ten gąsieńszczur.
Wy szukajcie tam, a ja tam.
- Kto go znajdzie, wygrywa. - Co?
Jak to co, życie.
Przepraszam, powiedziałaś „gąsieńszczur”?
To był falstart.
Wyjaśnię, czemu nie oddałem trzech ostatnich prac.
Mój jednorożec je zjadł.
Panie Carmichael, mam teraz pilniejsze sprawy.
Magia Mroku może już być u bram Akademii.
Albo nawet wewnątrz.
Co to? Jamnik?
Wiedziałbyś, gdybyś odrabiał lekcje.
Szybko. Tędy.
Tu naprawdę są sekretne pokoje?
Na szczęście.
Chyba że stwór przebije drzwi…
Na nieszczęście.
- Znowu Valentina? - Brzmiało jak Rory.
Przeklęty jamnik.
To mnie usprawiedliwi?
Ratujcie się.
Co? Nie, ratujcie nas.
- Kokon się zaciska. - Dobra.
Gąsieńszczury tracą orientację przy świetle.
Niech stanie się jasność.
- Brawo! - Brawo!
To było super. Szafiry na ratunek.
I pewnie Szafiry to wszystko spowodowały.
To prawda?
Wczoraj w nocy chciałyśmy…
Znaleźć sposób na Magię Mroku.
Wzięłyśmy Księgę Zbiorów do stajni,
a Magia Mroku powołała do życia te stwory.
A my uratowałyśmy sytuację,
jak przystało na jeźdźców jednorożców.
Przepraszamy, że naraziłyśmy całą szkołę.
I że zniszczyłyśmy żyrandol w głównej sali.
Choć nie pochwalam waszych metod,
wiem, że chciałyście dobrze.
Na szczęście wszyscy są cali.
Upewnię się jeszcze, czy tak jest.
A ja odrobię lekcje.
Żartuję. Poszukam innych sekretnych pokoi.
Dobrze, że to koniec.
I że Księga Zbiorów nam pomogła.
O mój mroku.
O nie!
To niemożliwe.
Nie chcę mroźnego kamienia.
Nie czas panikować. Jedziemy.
Co zamierzasz zrobić,
gdy znajdziesz tego szczura bez jednorożca?
To mały szczur. Po prostu skopię jego mroczny zadek.
Nie zjadaj mnie.
Zjedz Isabel.
Moje mięśnie są żylaste. Za to Valentina jest słaba i pyszna.
Przestań.
Halo, pomożecie nam? Nie mam zimowych butów.
Teraz nie, ale wrócimy do was później.
Obiecuję. Pa!
Chciałabym przytulić się do Pana Podkówki.
Zrozumiałe.
To nic. Muszę tylko poczytać o jego słabościach…
O nie.
Nadciąga mroźny kamień.
- To koniec. - Wyluzuj, opanujemy to.
Mamy coś potężnego.
Moc jednorożców.
- Dalej! - Jazda!
Nie dosięgnie.
Właśnie że tak.
Listko, uwaga!
Nie!
Co się dzie…
Już nie mogę krzyczeć.
Śnieżko, żartujesz? Nie poradzę sobie z tym sama.
Przepraszam. Wiem, że jesteś ze mną,
ale ja jestem molem książkowym.
Jak mam pomóc bez książki?
Śnieżko, uważaj!
Dam sobie radę bez książki.
Zamroziłeś mi szkołę, przyjaciół i książkę.
A do tego atakujesz Śnieżkę. Tego już za wiele!
Pokonamy go.
Gotowa?
Teraz!
Udało nam się! Jestem z ciebie dumna.
Z nas obu.
Niezły wyrzut adrenaliny.
- Udało ci się! - Tak!
Jesteście całe.
Bo nas uratowałaś.
Uratowałaś wszystkich i to bez książki.
Jestem pod wrażeniem twojej odwagi.
To nic wielkiego.
Nie dałabym rady bez lodowej tarczy Śnieżki.
Wolność!
To chyba ostatnia niespodzianka na dziś?
Zdecydowanie.
Dobrze. Wracajcie do dormitoriów.
A co z Magią Mroku?
Na razie zniknęła. Wy też powinniście.
Wreszcie mogę wziąć prysznic.
Choć od tej owsianki moja skóra jest gładziutka.
- Myślicie o tym, co ja? - Wieczne spanko?
Drugie piżama party. Tym razem ze spaniem.
Najpierw muszę coś zwrócić.
Pa, Księgo. Wiele mnie nauczyłaś.
- Cześć, Layla. - Dzień dobry, panie Tansy.
Tobie też jest tak zimno?
Tak.
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
- Sięgaj nad niebiosa - Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Napisy: Zofia Sław