Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Czuj marzeń smak Pędź szybko tak
Los wkrótce da ci znak
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Słuchaj serca głosu
AKADEMIA JEDNOROŻCÓW
Rory! Sztormie!
Nie czas na żarty.
Gdzie jesteście?
Muszą gdzieś tu być. Szukajmy.
Rory?
Dzięki gwiazdom.
Żyjesz?
Nałykałem się magicznych ryb, ale nic mi nie jest.
Dzięki za pomoc.
To było wspaniałe.
Nie rób tak więcej.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
To było bardzo niebezpieczne.
Kazałyśmy wam zostać w szkole. Mogliście zginąć.
Ale żyjemy. Rory i Sztorm pokonali Magię Mroku i ocalili jezioro.
I Wyspę Jednorożców.
- I wszystkie jednorożce. - Są bohaterami.
Należą wam się słowa uznania.
Wykonywałem obowiązki ucznia.
Czy mogę nadal być uczniem?
Zasłużyłeś na to.
Zostajesz oficjalnie przywrócony do Akademii Jednorożców.
Naprawdę?
O ile obiecasz, że będziesz zachowywać się dojrzalej.
Dziękuję. Nie zawiodę pani.
Miło mi to słyszeć.
- Gdybyś mógł… - Oczywiście.
Słyszysz? Przyjęto nas z powrotem. Przybij piąteczkę.
Trzeba to uczcić.
Przetrwaliśmy mroczny huragan. Zorganizujemy imprezę.
Skrzatniki zrobią jedzenie, a Rapsodia będzie DJ-ką.
Dobrze wam poszło.
Wolność jest cudowna,
ale to wciąż za mało.
Muszę odzyskać siły.
Prowadźcie.
Sophia! Zaczekaj!
Z radości, że nic ci się nie stało, przygotowałam ci śniadanie.
Dziękuję. To bardzo miłe.
Proszę.
Chciałam coś dla ciebie zrobić.
Martwiłam się o ciebie wczoraj.
Nie powiedziałaś mi, dokąd idziesz.
Gdybym wiedziała, pomogłabym ci.
Jesteśmy przyjaciółkami. Obiecałyśmy coś sobie.
Racja. Przepraszam.
Przeceniłam swoje możliwości.
- A Rory? - Pojawił się znikąd.
Już dobrze.
Przepraszam. Nie będę tak więcej.
Pracuję nad tym. Nie patrz tak.
To chciałam usłyszeć.
- Hej, Layla. - Cześć.
Opowiedz mi, co się wczoraj wydarzyło.
Wiesz już, co najważniejsze.
Poza jednym.
Widzieliśmy dziwne, gadające drzewa.
Wiedziałam, że drzewa mogą mówić.
Powiedziały mi, że pod wodą czeka na mnie wizja.
- Co to znaczy? - Gadające drzewa?
To wierzby szepczące.
Faktycznie szeptały i przypominały wierzby.
To pradawne drzewa,
których korzenie obejmują całą wyspę.
Pamiętają wszystko, co się tu wydarzyło.
- Trochę straszne. - A trochę fajne.
Pewnie mówiły ci coś ważnego.
To nie miało sensu.
„Pod wodą czeka na ciebie wizja”?
Widziałam w wodzie tylko Magię Mroku.
Może chodzi o inną wodę.
Wyspa skrywa wiele tajemnic. Poczytam o tym.
Jeszcze raz zostawisz rękawice w pokoju wspólnym…
Odłożyłam je na dwie sekundy, żeby zrobić pompki. Wyluzuj.
Dzień dobry.
Dziś omówimy kilka teorii ewolucji wróżek losu.
Znowu spóźniony. Dobrze, że po wszystkim, co przeszedłeś,
nic się nie zmieniło.
Dziękuję pani.
Dziś mam dobry powód. Nie żebym wcześniej nie miewał.
Aby uczcić to, jak uratowałem wyspę
i resztę świata,
organizuję imprezę.
Przyjdzie pani?
Wiem, że w głębi duszy lubi pani zaszaleć.
Bardzo głęboko.
Nie, dziękuję.
Pamiętajcie, że Magia Mroku wciąż stanowi zagrożenie.
Wróćmy do lekcji. Wszystkie teorie…
Przyjdziecie wcześniej?
Pomóc ci w przygotowaniach?
Jestem pod wrażeniem waszej jednomyślności.
To miło, że oferujecie swoją pomoc.
Zgoda, ale nie jestem dobra w dekorowanie.
Zostaw to mnie.
Fajnie. Sophia zrobi przekąski…
Chyba nie chcesz dostać kary w dniu swojej imprezy.
Jasne. Wróżki. Zamieniam się w słuch.
Dawno nie widzieliśmy Ravenzelli.
Ciężko jest wypełniać jej polecenia, kiedy nam ich nie wydaje.
Potrzebujemy nowej szefowej.
Silniejszej, mądrzejszej i straszniejszej niż ona.
Nie jestem gotów obarczyć się taką odpowiedzialnością.
Nie mówię o tobie. Mam na myśli siebie, głuptasie.
Będę naszą nową szefową, jeszcze lepszą niż Ravenzella.
Umowa stoi. Proszę o brawa.
Ravenzella, ty żyjesz.
Jesteś cała. Tak się cieszę.
Świetnie sobie radzicie beze mnie.
Dziękuję. To znaczy nie. W ogóle sobie bez ciebie nie radzimy.
Tęskniliśmy za tobą.
Ash właśnie mówił, jak mu bez ciebie ciężko.
A Crimsette chce być lepszą wersją…
Powiedziałam, że jako twoi wierni słudzy zrobimy dla ciebie wszystko,
potężna i łaskawa Królowo Ponurii.
Cieszę się, że tak uważacie, bo czas wracać do pracy.
Jaki jest plan?
Zemsta.
Ale najpierw muszę odnaleźć moją Magię Mroku i odzyskać siły.
Jasne.
Odkąd zniknęłaś, magia krąży po całej wyspie,
więc jak mielibyśmy ją zebrać?
Potrzebuję czegoś wyjątkowego.
Chyba jesteśmy za wcześnie.
- Albo Rory się spóźnia. - Właśnie.
Poczytałam o tym, co mówiły wierzby szepczące.
Chodziło im o Wodospad Wizji.
Ten magiczny akwen udziela odpowiedzi poszukującym.
Kto zajrzy pod wodę, zobaczy wizję, ale tylko raz.
Pod wodę? Pewnie o tym mówiły wierzby szepczące.
Mówiły też, że „on” mi coś powie.
Myślisz, że ta wizja dotyczy mojego taty?
Może.
Jesteś wielka.
Sprawdzę to. Gdzie ten wodospad?
W Ukrytym Lesie za Migoczącym Murkiem.
W trudno dostępnej i zakazanej części wyspy.
Szkoda, bo też chętnie bym tam poszła.
Pobliska jaskinia skrywa wiele magicznych kamieni.
Chciałabym je zobaczyć.
To nie tak daleko.
Zdążymy wrócić na imprezę.
Nauczyciele wszędzie szukają Magii Mroku.
Gdy ostatnio wyszłaś za Migoczący Murek,
wyrzucili cię.
Wyspa wie coś o moim tacie.
- Muszę to zbadać. - Wiem.
Sytuacja jest teraz napięta.
Gdy będzie bezpiecznie, pójdziemy do wodospadu razem.
Masz rację. Poczekam.
Ekipo dekorująca,
przyniosłem wszystko, co znalazłem.
- Proszę. - Do dzieła.
Pięknie.
Na tych pnączach powiesimy lampiony.
Jaki będzie motyw imprezy? Głosuję na kwiaty,
ale może też być brokat albo morze. Wodorosty to roślina?
Ja i Gwiazda przyniesiemy lód do napojów.
Mamy jednorożca o lodowych mocach.
Co? Poczekałam przecież prawie minutę.
Wiem, że znowu nadużywam zaufania Avy,
ale ona poszłaby za nami.
Ma rację. Możemy mieć kłopoty,
ale muszę to zbadać.
Sny o tacie, gadające drzewa.
Coś się tu święci.
Wodospad może wszystko wyjaśnić.
Racja. Pojedziemy tam same.
Wspomnienia wracają.
Musimy to zrobić.
Podoba ci się? Za dużo?
Jest pięknie.
Dzięki, Layla. Może spytam kogoś jeszcze.
Sophia?
Jeszcze jej nie ma? Już prawie gotowe.
Długo jej schodzi z tym lodem.
Widzieliście gdzieś Sophię?
Jakiś czas temu wyjeżdżała poza teren.
Chyba nie pojechały do wodospadu bez nas?
- Poszukajmy ich. - Kto spróbuje kompotu?
To mój rodzinny przepis.
Właśnie go wymyśliłem.
- Isabel, chcesz… - Zdecydowanie nie.
Nie spodziewałam się, że droga będzie tak stroma.
Damy sobie radę.
Gwiazdo?
Wodospad Wizji.
Podejdę tam.
Tata!
Halo? Tato?
Jesteś tu?
Tato!
To naprawdę ty?
Sophia, moja gwiazdeczko.
- Co się dzieje? - Posłuchaj.
Nadciąga niebezpieczeństwo.
Tak dawno nie rozmawialiśmy…
To ważne. Skup się.
Ty jesteś najważniejszy.
Kończy mi się czas.
- Tato! - Uważaj na…
Spokojnie, już cię wyciągnęłam.
Nie! Tato!
Jak mogłaś?
Myślałam, że toniesz. Ratowałam cię.
Niepotrzebnie. Widziałam mojego tatę.
Jak to? Miałaś kolejny sen?
Nie. Tata tam był.
Przecież on nie żyje.
Ale tam był żywy. Widziałam go.
- Ale jak? - Nie wiem.
I już się nie dowiem.
Każdy może mieć tylko jedną wizję.
A ty przerwałaś moją.
Przepraszam. Nie wiedziałam o tym.
Mogłaś mi powiedzieć, zamiast znowu coś ukrywać.
Chciałabyś mnie powstrzymać.
Nie. Pojechałbym z tobą.
Miałyśmy się wspierać.
- Martwiłam się. - Tu nie chodzi o ciebie!
Prawdziwa przyjaciółka by zrozumiała.
Co tu się stało?
Ktoś to nieźle rozwalił.
Nie martwi mnie,
że Świątynia Strażników została zniszczona,
ale było tam coś, czego potrzebuję.
Wszystko w porządku?
Muszę oszczędzać siły.
Co teraz?
Bierz się do kopania.
Świetne ruchy, panie Tansy.
Ty też nieźle tańczysz.
Temu jednorożcowi przydałby się jeździec.
Jakiś przystojniak bardzo podobny do mnie.
Oczywiście.
Nie zapomniałbym o tobie.
Śnieżko, sprawisz, żeby ten jednorożec przypominał Sztorm?
Dziękujemy.
To moja piosenka. Chodźmy.
- Rany, ale… - Obciach.
Tak.
- Siara. - Żenada.
Trójca frajerstwa.
Valentina, koleżanki, witajcie.
Rory, świetna impreza.
Prawda?
Chcecie przekąski? Albo czapeczki?
Nie. Chcemy oszczędzić Płomykowi traumy.
- Piecze pianki? - Nie możesz go zabrać.
Potem będzie pokaz fajerwerków.
Nie potrzebujesz go. Ta impreza już jest spalona.
- Też kiepsko się bawisz? - To najlepszy wieczór tego tygodnia.
Zaraz nauczę się na pamięć pierwszej części Magikonu.
Dopiero będzie się działo.
Co kto lubi. Mam coś dla ciebie.
Na żywo wygląda jeszcze lepiej.
Powinnam cię zganić
za wymykanie się do Wodospadu Wizji,
ale już za późno,
więc tylko ci podziękuję.
To nic. Może się zadawać, z kim chce.
Nie jestem smutna ani zazdrosna.
Nawet o to, że przyniosła Layli prezent.
Po tym, jak wyrzuciła prezent ode mnie.
Nie ma mowy. To ona zaczęła.
Nie patrz tak na mnie.
Wiem, że się o mnie martwiła, ale rozmawiałam z tatą.
Co poradzę, że nie rozumie, jakie to ważne?
Spróbowałam.
Nie nadaję się na przyjaciółkę.
Potrzebuję tylko ciebie.
Gdzie kamień?
Pokaż.
Królowo, twoja moc.
Muszę się dowiedzieć.
Ale błyszczy.
Te posągi chyba go strzegą.
- Chcę go dotknąć. - Kiepski pomysł.
Możesz go zepsuć.
- Dotknęłaś go? - Nie.
Klejnot!
Znowu ta Sophia.
Wiecznie psuje mi szyki.
Tym razem pożałuje.
Mam zadanie dla waszej dwójki.
Odnajdźcie mój klejnot.
Słuchaj serca głosu Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
- Sięgaj nad niebiosa - Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Napisy: Zofia Sław