volg je hart recht naar de sterren
je band is al zichtbaar de magie en vriendschap groeien
jaag je dromen na ren onbezorgd rond
vertrouw op je lot
volg je hart recht naar de sterren
je band is al zichtbaar de magie en vriendschap groeien
dus volg je hart
recht naar de sterren
dus volg je hart
We moeten terug naar de academie. Wildstar, ik weet dat je me kunt horen.
Het was te makkelijk om Primrose en haar trawanten te verslaan.
Ik wil genieten van het kapotmaken van jullie.
Ja. Jullie vriendin is eraan. En nu jullie ook.
Wat heb je met Sophia gedaan?
We zitten tussen twee vuren en een akelige eenhoorn.
Maak ze af.
Cinder.
Pak ze, Leaf.
Wat ben ik blij je te zien.
Stelletje dwazen.
Waar is ze?
Waar ben jij?
We gaan vluchten, toch? -Furi's trekken zich niet terug.
Straks zijn we van steen.
We kunnen ze niet achterlaten. -Dat doen we niet.
We komen terug als we een plan hebben.
Ze ontsnappen.
Laat ze maar. We hebben wat we willen.
Deze academie is van mij.
Wildstar.
Wat doen we bij de visiepoel? Ik had maar een kans.
Zinloos.
Stop. We moeten terug naar de academie.
Er is niets. Het is water. Alleen water.
Alsjeblieft, Wildstar. We gaan naar huis.
Ik heb mijn wensbeeld al gehad.
Maar jij niet.
Dat probeerde je me te vertellen. Je bent geweldig.
Dit moet werken.
Pap.
Sophia. Mijn stralende ster.
We zijn gezien. -Nee, we geven niet op.
Wat moeten we doen? -Wat doet Rory?
Ik bouw dus een nieuw huis voor ons.
Dit is onze vleugel. Storm bouwt een stal.
Kunnen we alsjeblieft een plan bedenken? -Ik weet wat.
Zonder eenhoornruiters kan ik niet de beste zijn.
We gaan nu terug. -Sinds wanneer ben jij de baas?
Sinds nu. Door mijn superioriteit.
Zei je dat echt? -Het is de waarheid.
Dat is beledigend. -Hebben we vier muren nodig?
En daken hoeven niet, toch?
Denk je dat het waar is van Sophia?
Wildstar en zij zijn vast veilig.
Maar waar zijn ze?
Ik kan het niet geloven.
Dat ik jullie nu samen zie. -Je bent het echt.
Ik wist dat het geen wensbeeld was. Je bent het echt.
We gaan je zoeken. -Nee, dat kan niet.
Wat? We kunnen helpen. -Het is te gevaarlijk.
Vertrouw me. Het gaat wel. Ik maak me zorgen om jou.
Onze rijken zijn verbonden door magie. Ik krijg waarschuwingen.
Dat Ravenzella terugkomt. -Ja. Hoe weet je dat?
Omdat het al gebeurd is.
Haar eenhoorn veranderde me bijna in steen.
We waren niet sterk genoeg. Wat moeten we doen?
Ik weet het niet. Ik heb geen magisch antwoord.
Kom dan terug. Als je ons vertelt waar je bent…
Dat kan niet.
Dus we moeten het alleen doen?
Ik zie zoveel van mezelf in jou. Ik probeerde ook alles zelf te doen.
Ik vertrouwde niet op anderen. Als ik hulp had aangenomen…
Je hebt vrienden nodig. -Die heb ik.
Ik had ze. Maar Ava liep steeds in de weg…
…en alleen is het makkelijker.
Sophia, ik heb geen geheim wapen tegen Ravenzella.
Maar je kan het niet alleen. Misschien kan die Ava je helpen.
Zo klinkt het wel. -Ze haat me vast.
Vrienden maken ruzie. Maar de vriendschap blijft.
Je moet met elkaar praten, echt met elkaar praten.
Ik moet gaan. Blijf te lang. -Wat? Pap, wat gebeurt er?
Geen zor… Over mij. Red Uni… magie.
Je hebt vrienden nodig. Herstel je gebroken hart.
Mijn gebroken hart herstellen? -Nee, pap, ik heb je nodig.
Sophia, ik hou van je. -Ik ook van jou.
We moeten Ava vinden.
Het is gênant om voor altijd zo'n raar gezicht te hebben.
Wat zal ik nu doen?
Je op de bodem van een meer gooien of je opsluiten in een gevangenis.
Ik weet het. Ik laat je hele eiland verdwijnen.
Net zoals jij bij mij deed.
De rollen zijn omgedraaid.
Het gaat eindelijk volgens plan.
Die kinderen laten ontsnappen was onderdeel van je plan?
Ash.
Die kinderen kunnen niks meer nu ik een eenhoorn heb.
Dat spelletje kan ik ook spelen. En ik ben sterker, beter.
Onderkruipsels. Mij houden ze niet tegen.
Maar een pleziertje mag.
Jaag ze op en breng ze hier.
We waren toch klaar?
Ik wil dat ze zien hoe ik hun geliefde Unicorn Academy vernietig.
En daarna verpletteren we hen ook.
Iets om te helpen met het verpletteren.
Kom op. Er is nog tijd. Dat moet.
Heel goed.
Ik zou je toch niet zo laten hangen? -Ava.
Hoe wist je dat ik hier was? -Dat wist ik niet.
Toen dachten we aan de visiepoel. En hier ben je. Zonder wensbeeld.
Het spijt me van alles. En ik…
Nee, het spijt mij.
Je zorgde gewoon voor me, zoals altijd. Zelfs nu.
Ik ben niet gewend aan vrienden die om me geven.
Dus ik duwde je weg.
Ik heb je nodig. Zijn we weer vrienden?
Nee.
Niet zomaar vrienden.
We zijn BFFFFFF's.
Heb je nog wat F's toegevoegd? -Ja, voor 'vallen'.
Omdat je vaak van kliffen valt. Maar ik vang je op.
Als de greppels 3,5 meter diep zijn, leiden Isabel en River het water hierheen.
Leaf maakt een vlot om op te varen.
38 graden zuidwaarts… -Storm en ik waren toch die schelp?
Nee, de rots. -We doen een Eenhoorn van Troje.
Ik hou van deze sessies, maar we moeten wachten.
We hebben iedereen nodig. -Wat als ze niet terugkomen?
We moeten ze te slim af zijn. Ze… -…verrassen?
Ash, nu.
Te makkelijk.
Sophia. Ava.
Kom. Volg ons.
Kom op, lummel. We gaan.
We raken ze hier kwijt.
Ik haat bladeren.
Pas op.
Wat zei je? -Ik zei: 'Ik haat bladeren.'
Ze komen eraan.
Wie zijn 'ze'? Meer bladeren?
Dat doen die snotapen. Hou je klep en zoek ze.
Ash. Crimsette.
Ash.
Crimsette.
Ash? -Crimsette.
Niet grappig, stomme trol.
Crimsette. -Wat?
Ash.
Geweldig. En we hadden niet eens geoefend.
Los van elkaar pak je ze makkelijker.
Daar ben ik achter gekomen. -Niet meer.
Fijn dat die ruzie voorbij is. Dat was vermoeiend.
Ik ben ook blij. Ik was niets zonder jullie.
We kunnen Ravenzella alleen maar samen verslaan.
Kom op.
Waar zou Ravenzella zijn?
Drie keer raden.
Stop. Wat fijn om weer zulke bewonderende onderdanen te hebben.
Zielige hielenlikkers.
Het werd tijd.
Sorry dat het even duurde. -Jij. Onmogelijk.
Ik was van jou af. -Fout.
Dan verpletter ik je met veel plezier nogmaals.
Wat een arrogantie.
Denk je nog steeds dat je me alleen aankunt?
Ik werk niet meer alleen.
Ja. -Kom op.
Zo doe je dat. -Vergeten jullie niet iets?
Ik ben ook niet alleen.
Pas op.
Ik ben te bang om pijn te voelen.
Jij bent van mij.
Wildstar.
Geen eenhoorn. Geen vrienden. Helemaal alleen.
Help.
Om hulp roepen? Wat zwak.
Niet zwak. Slim. -Je weet het nog steeds niet.
Met vrienden heb ik oneindige kracht.
Ik ben niet bang. Wij zijn niet bang.
Herstel je gebroken hart.
'Herstel je gebroken hart.' Pap, je had een geheim wapen.
Snel. Pak de grimsteen.
Pak mijn steen.
Een hele grimsteen absorbeert haar magie…
…en verslaat haar voorgoed.
Geef me m'n vriendschapsarmbandje terug.
Nee.
Hou haar tegen. -Je krijgt 30 seconden. Tien bedoel ik.
Gevaar onder ogen zien? -Samen.
Maak je nu een dramatisch windeffect? Leuk.
Hoe durf je?
Het is voorbij.
Je hebt alles van me afgenomen.
Ik weet hoe dat voelt.
Ik weet niet hoe het jullie is gelukt…
…maar Unicorn Academy is jullie veel dank verschuldigd.
U bent ons weer iets verschuldigd.
Ik vind dat er wat te vieren valt. -Ja. Ik ben in voor een feestje.
Maar eerst heb ik medische hulp nodig.
Ik hoop dat de Tempel der Bewakers je beter bevalt.
Hij is weer netjes gemaakt.
En deze keer heb je tenminste gezelschap.
Nee.
Op de Saffieren.
Hij heeft het verdiend.
Die leuke armbandjes van Leaf zijn kapot…
…dus ik wilde je iets geven.
Ik ben niet zo creatief.
Ze zijn leuk.
Maar ik ga je wel knutselles geven.
Dus is het officieel?
Zijn we nu BFFFFFF's?
Hoeveel F's zijn het? -Nog een, voor samen het gevaar trotseren.
We gaan nog meer gevaar trotseren. Mijn vader leeft.
Ik heb weer met hem gepraat. -Echt?
Ja, maar hij was ineens weg, alsof hij moest vluchten.
Ik moet hem vinden. Hij heeft me nodig.
Ik steun je, wat er ook gebeurt.
volg je hart recht naar de sterren
je band is al zichtbaar de magie en vriendschap groeien
dus volg je hart
recht naar de sterren de magie en vriendschap groeien
dus volg je hart
Ondertiteld door: Marjolijn Mellor