Usłysz ten głos! Ma wielką moc! Magicznej więzi blask zabierze nas! Dziś
hen do gwiazd! Goń swe sny! By wolnym być! By wolnym być! Bierz, co pisane ci!
Bo serca głos ma wielką moc! Magicznej więzi blask! Zabierze nas dziś hen do
gwiazd! Więc usłysz ten głos! Usłysz ten głos! Ma wielką moc! Ma wielką moc! Więc
usłysz ten głos!
Tak!
Popisówa!
-I kto to mówi, Isabel! -Dalej, Szafiry, ruszamy z kopyta. W
końcu niecodziennie urządzacie biwak ze swoją ulubioną nauczycielką.
Ulubiona nauczycielka wyruszyłaby po wschodzie słońca.
Nie narzekaj, Rory. Przecież wiesz, że kto rano wstaje…
…ten przytomnego udaje.
Wcale nie śpię, co ty?!
Zamawiałaś jabłko?
O, dzięki.
Super dzień, nie mała? Gwiazda? Ee, coś tam jest?
Wiecie co? Nic nie zbliża do jednorożca tak, jak biwak pod otwartym
niebem!
Co jest w planach? Gry zespołowe? Wyzwania? Tor przeszkód? Zdradzanie swoich
tajemnic. Ja zacznę.
Tak właśnie było, Sztorm. Tylko nie wyjawiaj tego reszcie.
Tak jak mówiłam: koniec roku jest już za pasem. Musicie mieć naprawdę silną więź,
jeżeli chcecie zdać ostatni test.
Test?! Co to za test? O nie, będzie sprawozdanie? Byle nie w formie wypowiedzi
ustnej. A można zdobyć dodatkowe punkty? Tak… tak. Oddychaj, Layla. Jest…
git.
To nie będzie zwyczajny sprawdzian, Layla. Ten egzamin ma sprawdzić, jak
radzicie sobie w roli Jeźdźców Jednorożców.
Jak Tor Przejścia? Bo to była pestka!
Chociaż wszyscy spadliśmy z klifu.
To był tylko tor przeszkód. Tym razem czeka was próbna misja. Chcemy się
upewnić, że sprawdzicie się w roli prawdziwych jeźdźców. A jeżeli oblejecie
ten test pożegnacie Akademię.
Co?
Przede wszystkim musicie pamiętać, że każdy dom pracuje na wspólną ocenę. Jeżeli
ktoś nie zda, to pozostali też.
Co?!
Trenujemy was na prawdziwych jeźdźców. A gdy nadejdzie czas, musicie tworzyć zgrany
zespół.
Przechlapane!
Hej, wyluzuj. Ogarniemy ten test. Przecież uratowaliśmy świat już dwa razy.
Ale to nie było na ocenę!
Ta… walczyliśmy tylko o przetrwanie…
Sophia ma rację. Serio nie ma się czym przejmować.
Taak! Bo to Szafirowy Dom i nic nas nie powstrzyma.
-Tak! -Tak!
Słodko… już po nas.
Ale w tej wycieczce nie chodzi o test. Dzisiaj wieczorem czeka was wyjątkowa
niespodzianka. Koniec pogaduszek! Czas się pościgać. Wiśta wio, Gaz!
O tak!
Nie powinnam martwić się testem, co? Mamy jeszcze dużo czasu, nie? Cóż, na szczęście
wypożyczyłam tyle książek, ile się dało.
Dziękuję.
Żartujesz sobie?!
Tworzymy zespół, pamiętasz?
Hmm.
Eee… halo, jest tam kto? Czemu się tak przyglądasz?
Eem… Ava, zauważyłaś, że Gwiazda jest jakaś nieswoja?
Co masz na myśli?
Jest rozkojarzona, ale nie rozumiem, dlaczego. Może czymś się martwi?
Tylko czym? Ravenzella znowu siedzi w celi. No i pozbyliśmy się Magii Mroku.
To… może chodzi jej o tatę? Bo wiemy, że gdzieś zaginął. Tyle że nie wiemy, gdzie.
Możliwe, że Gwieździe też to nie daje spokoju.
Hej, nie powinnyście się tym przejmować. Znajdziemy twojego tatę.
Prędzej czy później. A ten biwak na pewno wyciągnie Gwiazdę z dołka, w który wpadła.
Tak, racja. Myślę, że obu nam się to przyda.
Hmm.
Gdy dziewczyna położyła się spać w lesie, usłyszała, że ktoś do niej szepcze. „Gdzie
schowałaś mój róg jednorożca?"
Ukryła się w śpiworze, licząc na to, że głos zniknie, ale usłyszała, jak jej lampa
gaśnie i ktoś pyta: „Gdzie schowałaś mój róg jednorożca?" I nagle poczuła
przeszywający chłód. Widziała nawet swój oddech. Kolejny dźwięk. Usłyszała, że coś
wielkiego szło w jej stronę. Schowała się jeszcze głębiej w śpiworze, gdy rozległ
-się zgrzyt kości jakiegoś potwora. -O nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie!
Dziewczyna bała się wychylić głowę znad śpiwora. Kroki stawały się coraz
głośniejsze. Czuła, że potwór jest już niedaleko. Mogła przysiąc, że zaraz ją
dopadnie. Był…
Nie mogę w to uwierzyć. Delia, Jacinta i ja miałyśmy zrobić sobie SPA, no a teraz
utknęłam tu i słucham jakichś bajeczek dla dzieci.
…Tuż tuż. Tuż tuż. Buuuu!
Oj tak. Bez ciebie bym tu chyba oszalała.
Jakie te gwiazdy są piękne!
Wydaje mi się, że to jest Pas Oriona.
Niee, to akurat są jego klapki.
To Orion nosił klapki?
O tak, bo uwielbiał plażować.
Cooo?! Jak mogłam tego nie wiedzieć?!
Surfował po Drodze Mlecznej!
No weźcie!
Łoł! A tego gwiazdozbioru nigdy wcześniej nie widziałam.
Bo wcześniej go tam nie było. Konstelacja Jednorożca pojawia się na
niebie tylko raz na kilka lat. To znaczy, że…
…to Rok Jednorożca!
Zgadza się! Macie szczęście. Bo nie ma lepszego czasu, żeby być tutaj.
Powiedz, że to tylko gwiazdy, albo zrobię to ja.
Tylko gwiazdy?! Ta konstelacja sprowadza na naszą wyspę magię.
Magię?
Spadająca gwiazda!
Iiiiha! Znowu mamy farta! Znajdźmy tę gwiazdę. Czuję, że ta niespodzianka zwali
was nóg!
Posprzątam wasz boks, jeżeli znajdziecie ją przede mną.
Przyjmuję zakład!
Dalej, mała, wio!
Gwiazda? Co się stało?
Zobaczysz, to będzie niezła zabawa.
Jest tutaj!
Prawdziwą gwiazdą jestem ja. Ha! Spokojnie, pogadacie o tym, jaki jestem
super, gdy będziecie czyściły boks Sztorm.
Prawdziwa gwiazda! To kłóci się ze wszystkim, czego nauczyłam się w szkole.
To dlatego, że jest magiczna.
Eee… powinna się tak unosić?
Pora na niespodziankę!
Czy to… jest mały jednorożec?
W rzeczy samej.
-To słodki Źrebak! -Co?!
-Słodziak! Chodź do mnie najdroższy mały… -Nie podchodź, Ava. Źrebaki są urocze, ale
przybywają z gwiazd, a ich magia jest na początku nieprzewidywalna.
Musimy zachować dystans, dopóki Magia Gwiazd nie przestanie w nim wariować.
Zaraz zemdleję.
Chętnie bym mu się przyjrzała.
Dystans!
Patrzcie! Spada kolejna gwiazda!
Kolejny źrebak?
Niee. Nie tym razem. Bo to była „Korona". Jedna z gwiazd tworzących róg jednorożca.
Widzisz?
To… nie jest źrebak?
Obawiam się, że nie. Te gwiazdy mają w sobie inną magię.
Pani dyrektor byłaby zła, że nadal jesteście na nogach o tej porze. Już pora
kłaść się spać.
Chwila, chyba nie zostawimy tego bezbronnego malutkiego jednorożca samego?
Nie przesadzaj. Przecież to Wyspa Jednorożców. Jest stworzony do życia
tutaj. Listka też tu dorastała i wszystko u niej gra, prawda?!
Taa, wyjątkowy okaz…
Bez obaw! Ten maluch na pewno prędko znajdzie sobie stado jednorożców. Tak, jak
kiedyś zrobiły wasze. No to pora się zbierać.
Nie wierzę, że kiedyś byłaś taka mała.
Kto wziął watę cukrową?
Okej…
-To nie jest wata cukrowa! -Fuuj!
Ooo… nawet jej kupka jest słodka.
Jest przepiękna.
Ale… widzę, że się zamartwiasz.
Pewnie też go czujesz… Tatę? To dlatego się tak zachowujesz? Przestań się smucić i
przejmować. Bo znajdziemy go. We dwójkę.
Widziałyście to?
To kolejny źrebaczek! No dalej!
Co ty na to? Zabierzemy się z Avą? Może poznasz nowego kumpla.
Okej, pójdę bez ciebie.
Spójrz!
To pewnie ta gwiazda!
Co? Co się dzieje?
Kto to jest?
Nie mam pojęcia. Co on tu robi?
To znów maluch!
Musimy go obronić!
Hej! Nie podchodź do niego!
-Uważaj! -Listka!
Gdzie zniknął?
Sophia, źrebak!
-Ale pani Wildwood mówiła, że-- -No wiem, ale się boi i jest
ciemno i może coś sobie zrobić.
Widzisz go gdzieś?
Nie. Gwiazda?
Łoł! Za mocno!
Co to było?!
Zostawcie moje bobo! Już spokojnie, mały. Aał!
Sophia, nie wiem, jak długo Listka je utrzyma!
Gwiazda! Oślep je!
Ałć!
Łał! Dzięki!
Gwiazda, to było…
Ekstra.
Niesamowite! Uratowałaś źrebię!
Serio, nawet to jej nie pocieszyło…?
Dasz sobie radę, koleżko?
Okej. Będę tęsknić. Warto… dla nowego kumpla. Musisz na siebie uważać.
Da sobie radę.
Ale… chyba nie znajdzie go ten od ognia, co?
Ee, nie wiem, co to był za gość. Ale chyba na razie zrezygnował. Wracajmy,
zanim pani Wildwood się zorientuje.
Mówię ci, Gwiazda, ten blask był obłędny. A te krokodyle nie wiedziały, co
się dzieje.
Chcę wiedzieć, co cię trapi. Myślałam, że jest fajnie. Uratowałaś tego źrebaka. A
jednak głową jesteś w innym miejscu.
Założę się, że też podziwiałeś niebo. Co, tato?
Pewnie ty byś wiedział, czym się zamartwia.
Wiem, że mówiłeś, żeby cię nie szukać, ale robimy mnóstwo niebezpiecznych rzeczy.
Jestem bardzo dobrą jeźdźczynią, tato. Może nawet kiedyś ci dorównam. I mogę ci
pomóc. Nie boję się.
Tata?
Więc usłysz ten głos! Ma wielką moc! Magicznej więzi blask zabierze nas Dziś
hen do gwiazd! Więc usłysz ten głos! Usłysz ten głos! Ma wielką moc! Zbierze
nas Dziś hen do gwiazd! Więc usłysz ten głos!