Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was
Magiczny blask, przyjaźni czas
Czuj marzeń smak
Pędź szybko tak
Los wkrótce da ci znak
Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was
Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Słuchaj serca głosu
AKADEMIA JEDNOROŻCÓW
Mam jeszcze jedno.
Wolałabyś bawić się z gąsieńszczurem
czy pojechać na biwak z panią Furi?
Gąsieńszczur!
Dzięki, że czekasz ze mną na ostatnią gwiazdę koronną.
Patrzenie w gwiazdy z moją NPNZ? Najlepsza noc w życiu!
Najgorsza noc w życiu.
Nauka jest fajna, Rory.
To gra. Ścigamy się do końca rozdziału.
- Co? - Nawet ja tego nie kupię.
Gdzie byłaś?
Nigdzie.
Gdzie Sophia?
Obserwuje ostatnią gwiazdę koronną.
Myślałam, że dziś skupimy się na nauce do egzaminu,
od którego zależy nasza przyszłość.
Liczyłem, że w akademii nie będzie nauki.
Czym jest meteorologia? Czemu mam ją znać?
Dlatego, że Sztorm ma moc pogody?
Dobra, ale czy ma też jakąś moc liczb?
Do czego mi w życiu matematyka?
Rory, jesteś bystry. Rozwiążesz to równanie.
Musisz dojść do końca.
Matma jest nudna.
Pamiętasz, jak włożyłeś do sedesu musującą bombę?
To było słabe, ale świadczy o znajomości chemii.
Jestem dobry w psikusach, ale nie w nauce.
Rory, powiem ci to, co mawiał mój trener,
gdy stresowałam się zawodami.
Do boju! To trudne i możesz przegrać.
To nie pomaga.
Ale rozwój polega na mierzeniu się z trudnościami.
Weź się w garść i wracaj na siodło, blondynko!
Nie wszystko dotyczy mnie.
Ogarnij się przed egzaminem.
Sophia rozprasza nas gwiazdami…
Gwiazda koronna spada!
- Gwiazda! - Szybko!
Poważnie?
Za późno. Poleciała do Gwiezdnego Jeziora.
Z nią odnajdę tatę.
Muszę wam przypominać, co się stało ostatnio?
Był wulkan i Gwiazdokrad i ledwo przeżyliśmy.
Zgrywasz bohaterkę,
a nie obchodzi cię, że nas narażasz?
Nie odpuszczę. Jestem tak blisko.
To moja sprawa. Nie zmuszam was do pomocy.
Żartujesz? Jesteśmy z tobą.
Już widać metę.
- Tak. - Tak.
A więc to wasz priorytet.
Jedziemy na misję.
Twoją misją jest skończyć zadanie.
Zajmę się nim.
Jak się wymkniecie nauczycielom?
Pani Primrose już coś podejrzewa.
Wie więcej, niż ci się wydaje.
Trzeba odwrócić jej uwagę.
Czas na zadanie z chemii.
Powinnam była się wyspać przed porannym dyżurem,
ale klub książki był fascynujący.
Co to było?
Teraz.
O nie, nie cierpię bąbelków.
Jest ich za wiele.
O nie.
Tylko nie to.
Pobawiłem się,
a teraz znów muszę się uczyć.
Spójrz.
Ładna grzywa?
Łatwo krytykować.
Co?
Klasyk.
„Przyjdź do Szmaragdowego Dormu. Bądź sam”.
Intryga. To może być sprawa życia i śmierci.
Głupio by było nie pójść.
Wybacz. Mam przyjść sam.
- Halo? - Cześć, pierwszaku.
Dziś zaczniesz nowe życie.
Rety!
Wio!
Tak sobie myślę, co jeśli sprowadzając twojego tatę,
przywrócimy też Ponurię?
Nie byłoby dobrze.
Też mnie to martwi, ale tu chodzi o mojego tatę.
Wiem i nie wstrzymuję cię.
Przygotujmy się na taką możliwość.
Wspieramy cię bezwarunkowo.
Rozumiem, że robi się niebezpiecznie.
Zaraz. Słyszałyście?
To nic takiego. Jedźmy dalej.
Hej, dzieciaku,
czas trzasnąć dziesięć równań.
Gdzie on jest?
Jamie i ja obserwowaliśmy cię.
Robisz imponujące żarty jak na pierwszaka.
Chcemy cię zaprosić do naszego tajnego klubu psikusów.
Tajnego klubu psikusów?
Nie wymarzyłbym sobie nic lepszego.
Wiemy. Aseda, opowiedz mu.
Wieki temu Wyspę Jednorożców zaatakowały siły mroku.
Doszłoby do tragedii,
gdyby nie pewien jeździec i jego jednorożec, Błazen.
Mieli moc śmiechu.
Dzięki niej zjednoczyli jeźdźców
przeciw mrocznej sile.
Oddajemy cześć tym bohaterom, rozśmieszając wszystkich.
Mam dołączyć? Wreszcie ktoś mnie rozumie.
Tak, po stokroć tak!
Czekaj, pierwszaku.
Aby dołączyć do Pośmiewiska, musisz się wykazać.
Najpierw sprawdźmy, czy zdołasz nas rozśmieszyć.
Naprawdę nas nie widzi?
W galopie może was ponieść,
ale musicie zapamiętać, żeby…
Chyba idzie na burzę.
Jak mówiłam, najważniejsze jest, żeby…
Ważne, żeby zachować spokój…
Spokój w obliczu…
Psiakostka!
Spokój w obliczu zagrożenia!
Nieważne!
To nie w naszym stylu, wiem, ale musimy jakoś ich rozśmieszyć.
Hej, dziewczyny. Co tam słychać?
Znamy się?
Delio albo Jacinto, jesteś taka zabawna.
Jest w Szafirach z Valentiną. Jesteś pachołkiem Sophii?
Raczej ona jest moim. Uratowałem ją przed gąsieńszczurem.
Był taki ogromny gąsieńszczur.
Sophia krzyczała: „Fuj, pomocy!”, a ja na to: „Dobrze,
w końcu świetnie sobie z nimi radzę”.
A potem… Tam jest!
Fałszywy alarm. Pa!
To była słaba historia.
Fuj!
Gwiazda jest blisko.
Prawie.
To jakiś żart.
- Wracamy po Isabel i Wirka? - Jest tuż-tuż.
Nie możemy zostawić jej Gwiazdokradowi.
Mam pomysł.
Śnieżko.
Oto ostatnia gwiazda koronna. Dalej!
Patrzcie.
Nie!
Dość uciekania!
To ważne dla mojej przyjaciółki.
Żaden straszny Gwiazdokrad już nam nie przeszkodzi!
Koniec tego!
Wszystkie razem!
Hej!
Co zrobiłeś na obiedzie?
Pierwszym czy drugim? Czy śniadaniu?
Chłopcy są wiecznie głodni.
Wiem, że lubisz żarty, ale to było słabe.
Dobrze.
Chcę się dostać do tajnego klubu psikusów,
Pośmiewiska.
Po pierwsze wyjawiłeś sekret. Po drugie głupia nazwa.
Po trzecie olałeś naukę dla jakichś błaznów.
Nigdy nie będę dobry z matmy, ale mogę być królem żartów.
Tak nie można.
Czy tylko ja traktuję cokolwiek poważnie?
- Nie rozumiecie. - Ależ tak.
Boisz się porażki.
Łatwiej ci żartować niż stawić czoła trudnościom,
ale to ci nie służy.
Pierwszaku?
Idziemy.
Chcemy dla ciebie dobrze. Idź do pokoju.
Przepraszam.
Oby ten klub był tego wart,
bo jeśli przez ciebie zawalę egzamin, będziesz go potrzebował.
Myślisz, że chociaż dziewczyny nie mają kłopotów?
On tak potrafi?
Nie może wziąć gwiazdy!
Nie!
Ja nie mogę. Czy on właśnie…
Jak on… Gdzie on jest?
Nie wiem. Zniknął.
Dziękuję. Zdobyłyśmy gwiazdę.
Coś jest nie tak. Nawet nie wiemy, co się stało.
Wszystko jest dobrze.
Pokonałyśmy Gwiazdokrada i mamy gwiazdę.
Tak!
Udowodniłeś, że jesteś wart Pośmiewiska.
Tak! Mamy swoje powitanie?
Zanim dołączysz, musisz wykonać ostatnie zadanie.
To proste.
Musisz zdobyć szmaragdowy wazon z gabinetu pani Primrose.
Spoko.
Włamanie i kradzież, dobry żart.
Zrobię to bez wahania.
Nie będę kraść, tylko pożyczać.
Muszę to zrobić, żeby dołączyć do Pośmiewiska.
A jeśli mnie złapią? Znów mnie wyleją?
Wyleją wszystkich? Val mnie zabije!
Nie złapią mnie, bo staniesz na czatach.
Poważnie?
Dobra. Zrobię to sam.
Pani Primrose, jest pani tu?
Świetnie. Szmaragdowy wazon.
Czy waza? Wazon.
O rany.
A to dopiero.
Skup się.
To chyba ten wazon.
Ciekawe, po co im on.
Głupi puchoskoczek!
Czekaj!
Mamy cię!
Zaraz.
To był psikus?
Dał się wrobić.
To nie jest śmieszne. Mogę mieć kłopoty.
To nie jest cel klubu.
Pośmiewisko nie istnieje. Zmyśliliśmy to.
Co? Dlaczego?
Żeby dać ci nauczkę.
To my jesteśmy szkolnymi żartownisiami.
Pewnie cię wyrzucą. Znowu.
O rany.
Tak to jest, gdy robię innym żarty? Okropne.
Nie czas na skruchę.
Wracaj tu!
Twoi nowi znajomi stąd zwiewali, więc pomyślałyśmy…
Tak. Tego się spodziewałyśmy.
Podkreślam, że nie doszłoby do tego,
gdybyś mnie posłuchał i odrobił lekcje!
Właśnie.
Matma.
No tak!
Skoro skacze pod kątem 45 stopni…
Już wiem.
Chodzi o kąty.
Tak! Kto mówił, że matma jest nieprzydatna?
Ty. Mówiłeś i zrobiłeś też inne głupoty.
Przepraszam. Miałyście rację.
Stresowałem się nauką i chciałem się od niej wymigać.
Od teraz wezmę ją na poważnie.
- Obiecuję. - Twoja trenerka jest dumna.
Słodziutko.
Spadajmy, nim nas przyłapią.
Nie.
Muszę wziąć odpowiedzialność i przeprosić panią Primrose.
I panią Wildwood, Jacintę,
Delię, Sztorm, moją mamę…
Panie Carmichael, to dopiero pierwsza część kary.
Łącznie będzie ich dwadzieścia.
Rozumiem. Muszę naprawić swoje błędy.
Słusznie.
Nie zawsze łatwo jest robić to, co właściwe.
Niektórzy tego nie zrozumieją.
Zawsze należy jednak robić dobrze.
Jasne.
Dziękuję, pani Primrose.
Odłóż gwizdek. Będę się uczyć.
Od teraz unikam kłopotów.
Sophia wróciła.
Wytrzymałem prawie godzinę.
Znalazłaś trzecią gwiazdkę.
Tak! Teraz odnajdziemy tatę Sophii.
Szybko. Konstelacja Jednorożca zanika,
a z nią magia gwiazd.
Doszłam do wniosku, że słusznie martwicie się o Ponurię.
Być może ją przywrócimy. To ryzyko dla wszystkich.
Nie zrobię tego, o ile wszyscy się nie zgodzicie.
- Jasne. - Nie boimy się trudności.
Tak. Będziemy przy tobie.
Też jestem za.
Valentina?
Rób, co chcesz. I tak zawsze to robisz.
To chyba znaczy, że się zgadza.
Gwiazdo, dokąd idziemy?
Tu do tego doszło.
Mamy towarzystwo.
Doniosłaś na nas? Ufałam ci.
Ktoś musiał.
Nie wiem, co powiedziała…
Proszę mnie więcej nie okłamywać.
Szkoda, że mnie nie posłuchałaś,
ale nie powstrzymam cię.
Jak to?
Chcę ci pomóc.
Zaraz. To odwrócona psychologia?
Nie, to troska.
Chcesz podjąć duże ryzyko
i koniecznie musisz spróbować.
Potrzebujesz nadzoru.
Wbrew temu, co myślisz, o Milesa też się troszczyłam.
A więc zróbmy to.
Do zobaczenia, tato.
Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Więź mocna łączy was
Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Sięgaj nad niebiosa
Magiczny blask, przyjaźni czas
Słuchaj serca głosu
Napisy: Zofia Sław