Usłysz ten głos! Ma wielką moc!
Magicznej więzi blask zabierze nas! Dziś hen do gwiazd!
Goń swe sny! By wolnym być!
Bierz, co pisane ci!
Bo serca głos ma wielką moc! Magicznej więzi blask!
Zabierze nas dziś hen do gwiazd! Więc usłysz ten głos!
Usłysz ten głos! Ma wielką moc! Ma wielką moc! Więc usłysz ten głos!
Co jest? Nie trafiłaś?
Jeszcze raz! Uda się!
Dalej, proszę! Spróbuj jeszcze raz!
Nie! To niemożliwe.
Współczuję, Sophio. Nie wyobrażam sobie, co przechodzisz. Jednak pamiętaj,
że twój tata poświęcił się, żeby uratować całą naszą wyspę.
Był świadomy tego ryzyka. I odszedł już na zawsze.
Jest późno. Musimy wracać do Akademii.
Może je wyłączmy i włączmy jeszcze raz?
Korony tak nie działają, Rory.
Za to genialne z nich pamiątki? I kto tutaj gada bzdury?
Jednak twój plan zawiódł.
Nie. Niemożliwe. Coś mi tutaj nie gra.
Pewnie jest ci trudno zasnąć. To lawenda. Połóż ją pod poduszkę,
to szybko odlecisz do krainy snów.
Może… chcesz o tym pogadać?
Nie mamy o czym gadać. Miało się udać… Tyle ryzykowałam, bo myślałam,
że dam radę go uratować. Byłam taka głupia!
Teraz… czuję się tak, jakbym znowu go straciła.
Nigdy go nie stracisz, Sophia. Zawsze będzie w twoim sercu.
I wiem, że byłby dumny, że jesteś Jeźdźcem Jednorożców tak jak on.
Na razie… Bo nie wiem,
jak się przygotuję na ostatni test. A jeżeli nie zdam,
to niedługo pożegnam się z Gwiazdą.
Nie przejmuj się, okej? Mamy jeszcze czas,
a teraz przede wszystkim musisz się wyspać.
Hmmm…
Mamy kłopoty! Pobudka! Pani dyrektor czeka!
Słuchajcie: siły mroku znów zaatakowały naszą Wyspę.
-O nie! -Co?
Ponuria wzięła nas z zaskoczenia. Pojmano jednego jeźdźca.
Zakładnik jest w niebezpieczeństwie tak jak i cała Wyspa.
I wzywacie nas? Znaczy „Szafirowy Dom łał, łał, łał", ale w sumie… jesteśmy dziećmi.
-I weźmiemy to pod uwagę przed oceną. -O nie, nie, nie, nie, nie, nie!
Chcemy sprawdzić, czego nauczyliście się o sobie samych,
jednorożcach i przyjaciołach.
-O nie! To ostatni test! -I będzie na ocenę?! To
wolałbym serio jechać na bitwę.
Nie będzie stopni. Albo go zdacie albo oblejecie.
Naszą misją jest szkolenie jeźdźców, którzy będą bronić magii. Jeśli zdacie,
zostaniecie w Akademii. A jeśli nie, natychmiast opuścicie naszą Wyspę.
-Na serio? -Zaraz zemdleję.
Przestańcie! Macie wziąć się w garść! Proszę, niech pani kontynuuje.
To Magiczna Mapa, bardzo ważne narzędzie dla
jeźdźców jednorożców. A to są Ruiny Kiełzna.
Ava, to projekcja.
No wiem, ale ogry? Wyrzucenie ze szkoły? To przesada!
Musicie dotrzeć do ruin,
minąć strażników uratować zakładnika i wrócić
do Akademii przed zachodem słońca. Trzy razy usłyszycie bicie dzwonu.
Trzeci raz oznacza, że skończył się czas.
Naprawdę? Mamy cały dzieeń! Drobnostka.
Najpierw trzeba dotrzeć na drugą stronę Wyspy! Sama podróż zajmie połowę czasu.
Na szczęście jeźdźcy wysyłani na misje mogą skorzystać z magii tej mapy.
Łooł!
Pewnie przerabiałaś to z tatą, co?
Tracimy czas. W drogę!
Pamiętajcie, że jesteście jedną drużyną.
Musicie współpracować, żeby odnieść sukces.
Jeżeli choć jedno z was,
nie wróci to nikt nie zda.
-Pokażmy, na co nas stać! -Do dzieła!
-Taak! -Tak!
Ale pięknie!
Przydałby się taki portal w domu. To lepsze niż przejażdżki z mamą.
Słuchajcie! Dużo od tego zależy, więc musicie skupić się na tu i teraz!
Tak!
Dzisiaj wszyscy jesteście Furi, a Furi nie zawodzą.
Raany, to ja nie chcę być Furi.
Ee, znaczy: jedźmy i oceńmy sytuację.
To musi być wejście.
I gdzieś tam musi być porwany jeździec.
Spokojnie. Niech przejdzie.
Żartujesz, Mendoza?
Przestań, nie jest jej łatwo!
Rozumiem, ale to koniec.
I teraz musimy zająć się naszą misją. Proszę, powiedz, że sobie poradzisz.
Nie musisz się o nas martwić.
Nie wiadomo, ilu jest strażników, więc obserwujmy tego ogra. Sprawdźmy, ile trwa
-patrol i kiedy jest zmiana warty-- -Musimy działać, a nie
czekać! Róbcie to, co ja.
Ostrożnie. Nie mamy czasu walczyć, więc trzeba być cicho.
Skąd mamy wiedzieć, co to znaczy?
Dobrze, trzeba tylko minąć tego ogra.
Czytałam coś o nich. Rozprasza je jasne światło.
Nieźle, Layla. Listka, daj mi coś do podpalenia.
Przepraszam roślinko.
Sztorm, pokieruj nią tak, by odciągnąć ogra.
Super! Widziałaś to?
Założę się, że to Etera wyczarowała te iluzje.
Wszystko w porządku?
Tak. Chyba inne ogry nas nie słyszały.
Dobra robota, mały!
Chodźmy, bo Val zaraz zacznie się wściekać.
Sorki, nie widziałam, że jedziecie.
Nie widziałaś, że drużyna, której podobno jesteś częścią,
ruszyła bez ciebie?!
Hej, przecież nas przeprosiła.
Jeszcze dwa dzwony i skończy nam się czas. Bądźcie blisko i bądźcie czujni.
Nie chcę widzieć więcej pomyłek.
Tak! Damy radę.
Te ogry to totalne bezmózgi Gdzie mogą trzymać porwanego jeźdźca?
Eee… chyba widziałam już tę ścianę.
-Chyba się zgubiliś… -Nawet nie waż się kończyć!
Wątpię! Zostawiam za sobą szlak z przekąsek. Mimo że szkoda orzechów.
Ups.
To koniec…
Możemy się rozdzielić.
Nie. Musimy wydostać się stąd razem. I dlatego żadne z was nie może zniknąć.
A kto wybrał cię na przywódczynię?
Patrzcie, wskazówka!
Skądś ją kojarzę.
Hej! Kolejna!
To rzeczy mojej cioci.
To pewnie ona jest tym zakładnikiem. I zostawiła nam szlak!
No raczej, że tak. Furi zawsze mają plan.
Może tam trzymają twoją ciocię. Ee, znaczy… tajemniczego zakładnika!
Próbuję wczuć się w tę misję.
-Chodźcie. -Co?
Przez główną bramę? Klasyczny błąd. Pewnie roi się tam od ogrów.
Ma rację. To byłoby lekkomyślne, mogą tam czekać.
Lekkomyślne? No proszę i kto to mówi.
Dobra, wyluzujcie, znalazłem coś. Patrzcie, może zakradniemy się tędy?
Stójcie na czatach. Nie pozwólcie, żeby ogry zaszły nas od tyłu.
Spokojnie!
Okej…
Spróbuj nam nie przeszkadzać.
Co? Nie ma co dyskutować, jak strzela fochy.
Ukryte pułapki? Super! Co je aktywuje?
Tu jest zdecydowanie za ciemno. To idealne miejsce,
żeby czekać w ukryciu i nas dorwać.
Sophia, nie!
Nie mamy czasu, więc--
Jak to się stało? Któreś z was czegoś dotknęło?
Val, daj spokój. Czego się już nauczyliśmy? Wszystko tu jest iluzj… Aał!
Czyli nie zdam. Po raz pierwszy. Nie sądziłam nawet, że to możliwe, ani że
kiedyś zostanę wyrzucona ze szkoły!
To nie jest śmieszne! Tym bardziej, że strasznie boję się ciemności!
Rory, błagam, opanuj się!
Tak jest…
Ty i Sztorm możecie nas stąd wyciągnąć.
Serio?
Tak. Użyjcie swoich błyskawic. Proste.
Stop! Za chwilę zawali się cały tunel! I nas zgniecie.
Będziemy nawiedzać uczniów, jako duchy przegrywów.
Nie, nie, nie! To już drugi dzwon, musimy działać!
Daj mi chwilę pomyśleć. Na pewno uda się znaleźć jakieś wyjście.
To myśl. My jedziemy dalej.
No… No a co z drużyną?
Trzeba się stąd wydostać! Szybko!
Jest za ciężkie! Nawet, gdy używasz swojej magii.
Haloo?! Jesteście? Zapukajcie, jak was nie ma. Chwila… to nie ma sensu.
To zostaje nam główna brama.
Dałam plamę. Znowu. Val przesadza, ale ma rację. Skupię się na tu i teraz.
W samą porę, bo jeszcze nie koniec pułapek.
Chyba wiem, jak najlepiej to podsumować: lipa.
Architektura z początków historii Wyspy Jednorożców. Ale sztos!
Jeśli nie widzisz napisu „wyjście" to nie czas się zachwycać!
Łaał! Słyszałyście to echo?
Rory! Ogry nas usłyszą!
To pomaga mi pokonać strach. Jakby otaczał nas tłum i robił hałas!
Możesz przestać?
Okej!
To był ostatni raz.
Te ruiny są bardzo stare i chyba magia Sztorm wpłynęła na ich stabilność.
Chwila, też widzicie światło?
To ciocia! Znaczy pani Furi.
No i mnóstwo ogrów. Najpierw znajdźmy resztę drużyny.
Nie ma na co czekać. Znajdziemy resztę, jak ją uwolnię.
Ale--
Pułapki są tu, tu i tu.
Za to ogry są tu, tu, tu i tu.
Hej… jest mały problem.
Za chwilę wpadną w pułapkę!
Nie pozwolę na to.
-A masz! I cześć! -Valentina! Stój!
Żartujesz sobie?! Dalej, Płomyk, to my musimy się wykazać!
Zatrzymaj się, zanim…
No nie!
Myślisz, że dlaczego wołałam „stój"?!
Dawaj. Musimy powstrzymać te ogry.
Ale nie damy rady wjechać na górę, bez aktywowania pułapek!
W takim razie zrobimy ogrom na przekór.
Co?!
Szybko, trzeba im pomóc.
Łoł!
Też spieszycie im na ratunek?
Oo taak! Czas na rozróbę!
A wcześniej robiłaś mi wyrzuty, że działam bezmyślnie.
Co niby miałam zrobić? Czekać, aż w końcu się ogarniesz? Nie mogę być pierwszą
Furi, którą wyrzucą z tej Akademii!
-Ta, wiadomo, bo liczy się tylko sukces… -Byłoby po wszystkim,
gdyby nie twój ośli upór!
Czemu mnie obwiniasz?!
Bylibyśmy gotowi, gdybyśmy nie marnowali czasu
na to całe szukanie gwiazd! Teraz wylecimy z Akademii,
bo test poszedł ci tak,
jak ratowanie ojca!
Celujcie w czerwone cegły!
-Tak! -Taak!
Nie będę się przejmować, mimo że się nie udało.
Zrobiłam wszystko, żeby ocalić tatę. I to jest ważne, a nie sukces.
Koniec kłótni? Czas uwolnić zakładniczkę. Dawaj, Wirek, wio!
Taak!
Jedź dalej! Ja się nim zajmę!
Bez obaw, ciociu. Już jestem.
Robi się późno, Valentina.
Tak!
Udało się! Zaliczymy ten test!
Co taka zdziwiona? Musiało się udać! Bo Szafiry rządzą!
-Tak! -Nasz dom wymiata!
Tracicie czas. Musicie wrócić do Akademii, zanim wybrzmi trzeci dzwon.
Zanieś to do pani dyrektor, żeby ukończyć misję. I Valentina:
lepiej się pospieszcie, zaraz zachód.
Lecimy!
Szybciej, Płomyk! A to co?!
Nie! Ciocia!
Hej! Zabierz to do Akademii!
Val! Dokąd jedziesz?!
Dawaj! Szybciej, szybciej!
Gazu, Płomyk!
Valentina! Co robi…
Valentina!
Więc usłysz ten głos! Ma wielką moc!
Magicznej więzi blask zabierze nas Dziś hen do gwiazd!
Więc usłysz ten głos! Usłysz ten głos!
Ma wielką moc! Zabierze nas dziś hen do gwiazd!
Więc usłysz ten głos!