Usłysz ten głos! Ma wielką moc!
Magicznej więzi blask zabierze nas! Dziś hen do gwiazd!
Goń swe sny! By wolnym być!
Bierz, co pisane ci!
Bo serca głos ma wielką moc! Magicznej więzi blask!
Zabierze nas dziś hen do gwiazd! Więc usłysz ten głos!
Usłysz ten głos! Ma wielką moc! Ma wielką moc! Więc usłysz ten głos!
Ciociu!
Mamy cię! Nie puszczaj!
Valentina! Poświeć nam.
Val!
Spokojnie. Damy radę, ciociu. Wytrzymaj.
-Valentina, oblejesz test. -To nieważne, nie
pozwolę, by coś ci się stało!
Ależ się zmieniłaś.
Nic na to nie poradzę.
Ja… nie mówię, że na gorsze.
Okej, porozczulasz się później. Najpierw musimy się wydostać.
Dziękuję. Pani dyrektor, mam parę uwag.
Ale niezłe wejście.
Byłam tu cały czas. Ukryta przez iluzję Etery. Ale teraz muszę zareagować.
Wszystko tu jest iluzją? Cały ten test? Bo nie oblaliśmy go i wszyscy są cali,
-prawda? -Niestety to nie jest iluzja.
Zabiorę was z dala od ruin, a potem wrócę po…
-O nie! -Musimy ich uratować!
Masz już plan, Layla?
Jasne! Najpierw musimy osłonić siebie. Rory, Sztorm? Zatrzymajcie głazy!
Tak jest!
Z tego co wiem o architekturze Ruin Kiełzna, to tak zwane filary nośne. Na
nich opiera się ciężar. Jeśli zrobimy ich więcej, to budowla powinna się
-ustabilizować. -To doskonały pomysł, Laylo.
Isabel, oczyść teren dookoła filarów.
Już lecę, masz łeb jak sklep!
Śnieżka, stwórz lodowe kolumny, będą stanowiły podporę.
Ava, Listka, pozbądźcie się gruzu, żeby Val i pani Furi mogły uciec.
Płomyk nie zdoła dłużej utrzymać tarczy!
Jasne, już się robi!
Ugrałam trochę na czasie, ale trzeba je szybko wyciągnąć.
W porządku, Gwiazda?
Spokojnie, jedźcie dalej!
Skąd wziął się ten blask?
Łoł!
Płomyk zawsze potrafił tak gnać?
Uwaga!
Czy właśnie zamroziłaś go w czasie?
No proszę, mimo wszystko, udało wam się stworzyć Więź Harmonii.
Że… że co?
Mieliście już więź z jednorożcami, ale zbudowanie więzi jako drużyna,
wzniosła ich magię na kolejny poziom. To bardzo rzadkie…
Epicko, ziom, ale może pogadamy później?
Tak, trzeba stąd uciekać. Nigdy nie mów do mnie „ziom".
Pani Furi już śpi. Będzie cała. Musi odpocząć.
Dziękuję za pomoc i przepraszam. Niepotrzebnie tak się
rządziłam na teście i… w sumie w niczym nam to nie pomogło.
Tak się zamartwiłam, że zapomniałam o teście.
Ja też…
Ja pamiętałam.
Oj tam, nie jest tak źle. Znaczy,
jasne trzeba opuścić Wyspę no i pożegnać jednorożce… ale… Szukałem pozytywów,
ale ich nie ma.
Nie zdołaliście wrócić w wyznaczonym czasie,
za to doskonale sobie poradziliście z zagrożeniem.
Przede wszystkim chcieliśmy ocenić,
jak ze sobą współpracujecie a wy stworzyliście
Więź Harmonii, zasłużyliście na to, by zdać do następnej klasy.
-Tak! -Tak! Udało się!
Szafiry! Szafiry, łuuu!
Hej, chcę tylko powiedzieć, żebyś nie przepraszała za to,
że wybrałaś rodzinę. To normalne.
-Gratulujemy, Szafiry! -Taak!
-Udało się! -Ekstra!
Wasz pierwszy rok dobiegł końca, ale jak już dobrze wiecie,
wasze jednorożce mają nowe moce. Sprawdźcie je i opanujcie!
-Tak! Ale super! -Juhuuu! Tak!
Nowe moce, ta? Okej, Wirek, co tam masz?
To bańka? Do czego nam się to…
Eeee…
Stary! Możemy oddychać pod wodą.
Super!
Nasza kolej, dawaj Sztorm! Dalej! Pokaż, pokaż, pokaż, pokaż!
Łooł! Łoł!
Łooł, latają na błyskawicach.
Latamy na błyskawicach!
Właśnie to powiedziałam, Rory!
Uuu! To magiczny motylek! Jest cudowny!
Wiecie, gdzie wylądowali Rory i Sztorm?
Łał, ale zwiad! Sztos!
A jaką moc ma Gwiazda?
Gwiazda! To wygląda jak echo mojego motylka! A to światło pokazuje ślady…?
Tęczowizja! Ale czaad!
Dasz radę, mała.
Łał! Nieźle, Śnieżka!
Tak!
-Hej, mam pewną sprawę. -Ty chcesz gadać ze mną?
Weź… Proszę.
Wszystko w porządku?
Myślę, jak ci to powiedzieć, okej? Więc daj mi sekundę.
Nieważne! Po prostu ci powiem, ale na razie się nie wkurzaj.
Eeee, okej.
To… chciałam ci po prostu powiedzieć, że mnie irytowałaś.
Ale po tym całym wypadku mojej cioci, chyba w końcu zrozumiałam,
czemu tak bardzo ryzykowałaś dla taty.
Zawiodłam, pamiętasz?
Nie zawiodłaś. Okłamała cię… pani dyrektor i ja…
Co? Co ty wygadujesz?
Jedna z twoich gwiazd to fałszywka. Prawdziwą ma dyrektorka.
Co… jak to…?
Ale jak do tego doszło?
Nie wiem, bo jej nie zapytałam, ale szpiegowałam cię, okej? Powiedziałam, że
chciałaś użyć Gwiazd Koronnych i wymyśliła, jak to ukrócić. Dlatego nie
-zadziałały, gdy próbowałaś je aktywować. -I nic mi nie powiedziałaś?!
Przecież mówię ci to teraz, co nie? Słuchaj,
prawdziwa Korona jest w biurze dyrektorki, więc… jeśli myślisz, że się uda,
wciąż masz szansę ocalić tatę. Możesz się już gniewać. Dawaj.
Serio nie wiem, co masz w głowie. Dlaczego mnie przytuliłaś?
Dzięki tobie, mogę uratować tatę.
A jak niby masz zamiar po tajniacku wyciągnąć Koronę z biura dyrektorki?
Nie wiem, ale wymyślimy coś razem.
Co powiesz na to, drogi tatku? Teraz, gdy zna prawdę, jestem pewny,
że twoja kochana córka natychmiast ruszy na ratunek.
Czyli zdradziłaś nas, „od-zdradziłaś", i zdradziłaś dyrektorkę?
Mniej więcej.
Podwójna zdrada! Jesteś jak tajna agentka. Czad.
Co? Dlaczego nie jesteście na mnie źli? Ja bym się wściekła.
Myślałaś, że działasz słusznie, ale przyznałaś się, dzięki czemu naprawiłaś
-swój błąd! Więc nie mogę się złościć! -Łooł!
Może i zmarnowałaś trochę czasu, ale Konstelacja Jednorożca
jeszcze nie znikła. Jutro magia Koron przepadnie
i musielibyśmy
czekać kolejne pięć lat.
Mogłaś powiedzieć dzień wcześniej.
Lipa. Od kiedy dyrektorka zamyka te drzwi?
Może od wtedy, jak pewien gość wkradł się do
środka i wypuścił Puchoskoczka. Kto wie?
Racja. Zawsze marzyłem, żeby to zrobić.
Hej!
Też chcę poczuć się jak tajny agent, Val. Nie bądź samolubna.
Teraz ja.
Wątpię, że nasza urocza, miła Ava zrobi coś tak nikczemnego…
Tak!
Mam ze sto różnych pytań, Ava.
Zadasz je później. Szybko.
Stanę tutaj na czatach.
To na pewno dobry pomysł? Bo ostatnio nas zdradziła i wiesz: wszystko zepsuła.
Spoko, ufam jej.
Val nie wie, gdzie jest ukryta ta korona, ale ostrzegała,
że mogą być jakieś zabezpieczenia, więc ostrożnie.
Nasze gratulacje, Rubiny. Wasz pierwszy rok właśnie dobiegł końca.
Ale zachęcam was do zgłębiania mocy
waszych--
Wybaczcie, muszę rozwiązać pewien problem.
Proszę kontynuować.
Nie było nawet przemowy.
Założę się, że to Szafiry znowu coś nawywijały. To straszni atencjusze.
Pani dyrektor! Sophia włamała się do pani biura po gwiazdę!
Dlatego włączył się mój alarm, ale skąd się dowiedziała,
że chowam przed nią prawdziwą Koronę?
Powiedziałam jej o fałszywce.
Bo miałam wyrzuty sumienia po wypadku cioci i po teście… Ale wiem,
że najważniejsza jest obrona Wyspy przed Ponurią. Przepraszam.
Ja również, Valentino.
Nie powinnam cię stawiać w takiej sytuacji.
Ale robimy to, co konieczne!
Założę się, że ma tam mnóstwo ukrytych szuflad.
Nie. Niestety. Widziałam oceny Roryego. Ajć…
Hej, nie hejtuj. Mam słabą pamięć, no i panikuję na testach,
więc jest jeszcze gorzej! Chwila. Coś sobie przypomniałem!
Jednak nie taką słabą.
Korona.
Tak!
To Gwiazdokrad!
Pokonałyśmy go!
W teorii, ale to była iluzja, zgadza się? Pani dyrektor?
Co?!
Więc, udało się to pani odkryć.
Ale za późno. Pani sztuczki… Etera używała Magii Iluzji, prawda?
Etera potrafi zaskoczyć.
Potrójna zdrada.
Nie wierzę, że ci zaufałam!
Proszę o spokój. Pogadajmy o tym. Może tego nie rozumiecie, ale wszystko, co
robię, robię dla dobra tej Akademii. Nie pozwolę, by Ponuria wróciła. To
niebezpieczne. Twój tata, by tego nie chciał, Sophio.
Proszę nie mówić o moim tacie!
No dobrze…
Co wy tutaj robicie kaczuszki?
Ale co im się stało?
Spokojnie. Będą tu bezpieczni do czasu, aż Konstelacja Jednorożca całkiem zniknie.
Dobrze zrobiłaś, Valentino. Jeźdźcy Jednorożców muszą chronić Wyspę.
Sophia. Sophia. Sophia! Wstawaj! Pobudka!
Nareszcie, ty śpiochu!
Tata? A miałam… miałam coś zrobić, ee…
I zapomniałam.
Myślę, że miałaś pobiec na śniadanie, zanim Marco zje wszystkie naleśniki.
Ma na ich punkcie hopla.
-Kłamstwa! -Jesz porcję jak dla dwóch!
O czym zapomniałam?
Sophia, hej…
Może o tym, że prowadzisz dzisiaj ze mną lekcję za około dwadzieścia minut.
Hmm.
Sophia? Co w ciebie wstąpiło?
Sorki. Trochę gorzej się czuję.
Niepotrzebnie urządzaliście z Marco zawody w jedzeniu naleśników.
-Jestem mistrzem! -Chodź no tu!
No dobra, gotowi na pierwszą lekcję?
Sophia!
Musisz się ocknąć!
Ale macie szczęście,' bo dzisiaj w lekcji będzie mi pomagała moja córka.
Sophia!
Serio w swoich fantazjach sprzątasz? Weź się w garść, Sophia! Wiem,
że przeżywasz swoje marzenie, ale pora się ocknąć,
bo nie uratujesz taty!
Znamy się. Tylko nie wiem skąd!
Nie, czekaj, wcale cię nie znam.
Jesteś uwięziona w iluzji, to wszystko to ściema, więc obudź się!
Nie. Tutaj jest idealnie.
Jak jest idealnie, to co ja tutaj robię? Nie kumplujemy się!
Valentina! Daj już spokój, przecież jesteśmy przyjaciółkami!
Tak! Czyli pamiętasz mnie!
Ucieka nam czas, Sophia, więc musisz mi zaufać!
Moja gwiazdko, co się dzieje?
Ja muszę zrobić coś ważnego, tato. Przepraszam was.
Nareszcie!
Mój złoty medal!
-Kaczuszko Chwila! Znowu nas zdradziłaś! -Jak widać nie! Przecież was obudziłam.
Z małą pomocą.
To znowu jesteś z nami?
Przecież ja zawsze jestem dwa kroki do przodu, okej? Domyśliłam się,
że dyrektorka nakryje nas w biurze.
Nawet gdybyśmy znaleźli Koronę i dotarli na most, ruszyłaby za nami. Więc udawałam,
że trzymam jej stronę i zgarnęłam… to!
Kiedy nie patrzyła, podmieniłam prawdziwą z fałszywką.
I… żyje w przekonaniu, że utknęliście w jej iluzji.
Tak że Sophia ma czas uratować swojego tatę, zanim dyrektorka się sczai.
Łał, nieźle to przemyślałaś.
Przybij piąteczkę za poczwórną zdradę! Agentka!
No to jedziemy po tatę!
Nadal nie mogę uwierzyć, że dyrektorka była Gwiazdokradem.
Tak! A do tego miała kocie ruchy!
Hej, dzięki, Valentina.
Nie rozczulaj się, chodźmy stąd!
Bez obaw, uratuję cię.
Szybko! Magia Konstelacji Jednorożca słabnie!
Udało się.
Oj tak…
Tata? Tata!
Sophia.
Wiesz, co zrobiłaś?
No… uratowałam cię. Tak, jak chciałeś.
Kazałem ci mnie zostawić.
To kto…?
Spisałaś się, Sophio. Dziękuję.
Więc usłysz ten głos! Ma wielką moc!
Magicznej więzi blask zabierze nas Dziś hen do gwiazd!
Więc usłysz ten głos! Usłysz ten głos!
Ma wielką moc! Zabierze nas dziś hen do gwiazd!
Więc usłysz ten głos!