Dispatch 742. Babae, walang malay at may injury sa ulo.
Olivia, naririnig mo ako?
-Putik. -Teka, ayos lang.
-Ayos lang. Hindi. -Ayos lang. Nasa ambulansiya ka.
Hindi. Kailangan kong…
Palabasin n'yo ako.
-Ayos lang. -Alis.
-Tigil. -Ano'ng… Lalabas ako!
-Miss Healy… -Ah, suso ko!
-Ano? Hindi, uuwi na ako! -Pigilan mo!
Diyos ko! Gusto ko nang umuwi!
DALAWANG ARAW ANG NAKAKARAAN
Pasensiya na.
-'Wag kang tumitig. -Okay.
-Putsa, malapit na 'ko. -Okay.
Sibat ka na.
-Ayaw mo munang kumain? -Hindi puwede.
Kevin nga ba?
-Bukas? -Hindi puwede.
Nasa Australia ako bukas.
Talaga lang.
Totoo. Ika-40 kaarawan ng best friend ko.
Lilipad ako para sorpresahin siya.
Intense ang buhay mo.
Oo, suwertihan ang mabuhay, at maikli ang buhay.
Kung 'di mo lulubusin ang bawat sandali, para saan pa?
Okay.
Hi.
-Uy. -Uy, Liv.
Nagustuhan ng asawa ko 'yung bar.
Sabi sa 'yo, uubra ang talaba.
Hayan na siya.
NILAMON NI LIV HEALY ANG BROOKLYN
Heto na.
Hi, Valerie.
Hindi kita kukulitin tungkol sa bagong TV show.
Pero paninindigan ko 'yung iprinesenta ko.
"Top chefs sa mundo, huhusgahan ng top food writer ng Banquet."
Ako. Susubaybayan ko iyon.
Hindi ako ang obvious choice, pero…
Susubaybayan ko rin iyon.
At sa tingin ko, milyong tao sa 120 teritoryo
ang susubaybay doon.
Gusto kita.
Hindi nga?
-Sakto ka magsulat. -Diyos ko.
Angat ang panlasa mo sa iba.
Respetado ka ng mga chef.
At kaya kong ibenta ang pagiging Australian mo.
Diyos ko. Namamanhid ang mukha ko.
Totoo ba 'to? Weird ba ang mukha ko?
Ang problema.
Sa labas ng food industry, hindi kilala si Liv Healy.
Ah, grabe, ang sakit.
-Totoo, pero masakit. -Wild card ka para sa execs.
Dapat mapatunayan ko
na maaabot ng boses mo ang mga nasa labas ng food industry.
Oo naman.
Paano mismo?
Magsulat ka ng article.
Magsulat ka ng ikaaangat ng pangalan mo sa buong mundo.
Dapat makakuha ka ng maraming mambabasa,
magpakilala ka, dapat maging viral ka.
Apat na linggo bago ang launch. Pag-usapan natin bukas.
Puwede sa Lunes? Pupunta pa ako sa Australia.
Oo. Sige. Magpakasaya ka.
Okay.
-Sa Lunes, simula na ng laban. -Diyos ko.
Seryoso, mula kay Stefani Germanotta,
magiging Lady Gaga ka.
Ah, gustong-gusto ko siya.
Aalis na ako. Iinom ng gamot sa epilepsy ang aso ko.
Mag-uusap tayo.
-Malaki ito. -Wow.
Huwag kang papalpak.
Nagdiriwang ako.
Sarap.
Letse! Ayos.
-Cheers. -Salamat.
Mga kaibigan, malapit na tayong bumaba sa Sydney,
kung saan 38 degrees ang init.
-Lintik. Bakit mabanas dito? -Maligayang pagdating sa Sydney.
Maligayang bati
Sa iyong pagsilang
Maligayang bati, mahal naming Amy…
Amy!
Diyos ko!
Oo! Pinakamagandang regalo sa lahat!
Diyos ko!
Mas maganda pa kaysa air fryer natin?
Ano?
-Hi. -Ito ang pinakamagandang regalo sa lahat.
Ah, masaya akong nandito ka.
Ah, papalagpasin ko ba naman 'to?
Heto. Hawakan mo 'to.
Magto-toast ako.
Ah, akin na ito. Salamat.
-Okay. -Iniinom ko iyon.
Hello sa lahat.
Hello! Hi!
Amy Kwan,
maganda ka at walang kapintasan.
Ikaw ang kasangga ko mula high school at ang aking soulmate.
At wala nang iba pa sa mundo na…
Ah, putik.
Putragis!
Simulan na natin ang party!
Gising, tanga.
Labas!
Ah, ang baho mo.
Diyos ko.
Grabe. Bakit nandito ka?
Nag-aayos kami ni Mom ng kasal.
-Maligayang pag-uwi. -Ah, labas.
Ah, Mom, may magkakasal na pero nakausap ko ang florist.
Hindi na raw tagsibol ng peonies iyon.
Kaya lilies na lang.
Sayang. Gusto mo pa naman ang peonies.
Maganda rin naman ang lilies. 'Di ba, Liv?
Ano'ng iisipin ng mga ninuno mong bakla na papasok ka sa lumang institusyon
na para talaga sa opresyon at pagmamay-ari?
Na pinapabongga ko iyon.
Heto ang Vitamin C.
Strawsie?
-Ayos! -Grabe.
Hindi ko kinakaya ang kahibangang ito.
Ikaw nga, limang beses kada linggo rito.
-Hindi, ah. -Masaya ako kapag nandito kayo pareho.
-Ano'ng gusto n'yong hapunan? -Bahala ka na.
Ah, hindi. 'Yung lamb chops mo. Masarap iyon.
May ibabalita ako.
Isipin n'yo ito.
Pagtutuos ng mga kilalang chef sa mundo para maitanghal na pinakamahusay.
Ngayong autumn, Banquet Royale, ang bago ninyong kababaliwan sa pagkain.
TV show iyon, at isa ako sa hurado.
Pero, teka, hindi ba manunulat ka?
Magaling na manunulat. Kaya gusto nila ako.
Ang boses ko, para maibahagi ko ang panlasa ko sa marami.
Alam n'yo ba kung sino ang magaling magluto?
Andrea Seidelman.
'Yung sa netball.
-Hot ang dad niya. -Hot ang dad niya.
Napakasarap ng date slice na niluto niya
para sa fundraising ng surf club.
Ano'ng kinalaman niyan?
Gusto ko lang sabihin na mamasa-masa iyon.
Ah, pasensiya na. Hindi ko alam na mamasa-masa pala.
Hay, Olivia.
Magpapahangin ako.
Huy, iyang…
Mom, health hazard iyon.
Health hazard ang mukha mo.
Hahanap ako ng whistleblower na haharap.
Evie, pause muna sa TikTok. 'Yung kama mo.
Hindi napo-pause 'to.
Kung gusto mong pumunta kay Sarah, akyat na!
Ano ba, mag-chill ka, Amy.
"Mom" dapat.
Pangit ang ugali niya ngayon.
Parang ikaw sa edad niya.
Dumating na ang bill kahapon.
'Di mukhang 700 dolyar 'yung mesa.
Memorable na kaarawan naman.
Oo, nakakatuwang lumipad pa si Liv para sa iyo.
Pero ikaw ang nag-ayos ng magandang lunch.
Sa sobrang pagka-sweet at maunawain mo,
ayos lang siguro kung best friend ko ang isasama ko sa awards.
Nawalan ako ng 700 dolyar, tapos ito.
Ah, sa uni pa lang, kinukulit ko na si Liv sa AJA.
Sige na.
Sige. Manonood na lang ako ng pelikula.
Ang bait mo.
Ah, lintik ka. Akin 'yan!
Halika rito! Tumawag kayo ng pulis!
Naku, mahal ang mga 'to.
Diyos ko!
Sandali! Ah, ang sakit!
-Diyos ko. -Ayos ka lang?
-Ah, tinangay ng bata ang gamit ko. -Sama ka sa 'kin.
Pulis kayo. Iyan lang ang magagawa n'yo?
Naroon ang green card ko at 'di ako puwedeng mabinbin,
kaya pakisabihan ako kapag lumitaw.
Alam ko, maliit ang tsansa, pero…
Salamat. Tama ang NWA.
Alkalized na tubig?
Ah, oo, salamat.
Napaka-purple ng aura mo.
Wow, biglang naging matingkad na pula.
Heto, lilinisin ko.
Okay, salamat, binibini, sa mahiwagang tubig, pero aalis na ako.
Sandali.
May ibibigay ako sa iyo.
Hematite.
Para i-ground at patatagin ka.
Hindi ko kailangang ma-ground.
Flight ko bukas, at wala akong green card.
Iisipin ko pa kung paano ako babalik sa US.
Okay, wala yata kami ng gan'ong kristal.
Wala nga. 'Di kristal ang kailangan ko, kung hindi…
Kailangan ko ng nagmimilagro.
Nagmimilagro ka.
Salamat. Utang ko sa iyo ito.
Okay, may appointment ka sa konsulado ng US bukas nang 10:00.
Bibigyan ka ng travel document para makabiyahe ka na.
Diyosa ka na maraming koneksiyon. Salamat.
Tama. At bawal humithit dito, okay?
Itinuturo kong bawal ang droga. Malalaman nilang ipokrita ako.
Ah, ang sarap.
Okay, ano'ng isusuot ko?
-Ano'ng tingin mo rito? -Matinding BVE.
-Big vag energy. -Tumigil ka. Dalawa na ang anak ko.
Ano ba, papuri iyon. Parang… Oo.
May acceptance speech ka na?
-Masaya na akong ma-nominate. -Kasinungalingan iyan, Kwan.
-Gusto mong manalo. -Oo, pero 'di ko puwedeng sabihin.
Bakit hindi? Napakagaling mo.
'Di ibig sabihin, tataob sa babaeng Asian na tulad ko ang apat na lalaking Chris.
Okay. Paano ang mukha ng tanggap ang pagkatalo?
Ah, oo.
Naku. Itigil mo iyan. Para kang natitibi.
Hala! Hindi ako marunong.
-Oo. -Okay.
Naisip ko, samahan mo kaya ako ngayong gabi?
Ano?
At makisalamuha sa mga taong tumanggi at nagsesante sa akin?
-Oo. -Impiyerno sa 'kin iyon.
Oo, alam ko.
Kaya ako lumipat sa New York, alam mo iyon.
Ah, pero matagumpay ka na ngayon. Okay?
Paano maghiganti?
Sabihin mong "mamuhay nang maayos", susuntukin kita.
Hindi, ipamukha mo sa kanila ang tagumpay mo.
Magiging hurado ka sa isang malaking TV show,
at katatawag ko lang para magka-appointment ka sa konsulado.
Sige na, sasama na ako.
Kung maisusuot ko ito.
Ah, hinahamon kita.
'Di ba nag-sex kami ng kapatid ni Doug?
-Ano? -Ano?
Salamat.
Oo. Maraming salamat.
-Hi. -Ah, hi, darling.
-Hi, Mary. -Nabalitaan ko 'yung sa bag mo.
-Oo. -Gusto mo ng lollipop?
-Oo. Sige, gusto ko. Ah, salamat. -Nakakatuwa naman.
-Bakit narito ka? -Para makita si Dr. Price.
Ano'ng problema?
Sa amin na lang iyon ng doktor.
Wala ako sa hapunan. Pasensiya na.
Sasamahan ko si Amy sa Journalism Awards.
Pinipili mo siya kaysa sa pamilya mo.
Pamilya si Amy, Mom.
Pero ang mahalaga, pahatid ako bukas sa konsulado?
-Kukuha ako ng bagong green card. -Bakit ka nagmamadali?
Nandito ka na rin lang. Hintayin mo na ang kasal.
Mom, 'yung TV show. Malaking oportunidad para mabago ang buhay ko.
Sasamahan kong magsukat sina Gareth at Dalbert sa umaga.
Ah, ayos. Sasabay na lang ako sa inyo ng Galbert.
O DalGaz.
Gazert kaya?
Tama, Mary. Apir tayo.
Hindi ako karaniwang nagrereseta ng benzodiazepines.
Para lang kalmado ako sa putakting event ko mamaya.
Madali magpareseta niyon sa New York.
-'Di ito New York. -Alam ko.
Kumusta ka naman?
Kasinglakas ako ng kalabaw.
-Parang 20 pa rin mag-party. -Alam ko.
Fina-follow kita sa Instagram.
Mabuti, sumasabay ka sa teknolohiya.
Ah, hindi tama ito.
150/90.
Masyadong mataas para sa edad mo.
Ah, baka dahil nanakawan ako kanina,
at pinupuna ako ni Mom dahil 'di ako sasalo sa hapunan.
-Ah, si Lorraine. Pagbugso-bugso. -Oo.
Pero masaya sigurong makumusta ang ina at ama mo.
24 na taon nang patay si Dad,
at bilang doktor niya, malaking mali sa diagnosis iyon,
o may alam kang 'di ko alam.
Ah, naku.
Paumanhin. Hindi ko alam kung ano'ng pumasok sa isip ko.
Okay.
Nakakalula, alam ko.
-Mga kilala sa journalism sa Australia. -Hindi halata.
Amy. Good vibrations para sa iyo.
Liv Healy, si Jeremy Jackson, lifestyle writer ng Standard.
-Namaste. -Namaste.
Okay, uminom na tayo nang malala.
Hindi. Kailangan ko pareho. Digmaan ito.
Gusto kong ipakita kay Helen na cool pero propesyonal si Amy sa labas.
-Haling ka ba sa boss mo? -Oo, nakakatakot siya.
Gusto ko siya. Makihalubilo tayo?
Ayaw ko. Ikaw lang ang gusto ko rito. Pero sige lang.
Mahal kita.
Steven Rogers.
Olivia Healy.
Ikinagagalak ko.
Intern mo ako sa Star noon.
Tine-text mo ako para ireklamo ang asawa mo.
-Ibang tao siguro iyon. -Hindi, ikaw talaga iyon.
Ibinasura mo rin ang mga mungkahi ko, at sabi mo, mababaw ako.
Sa New York na ako.
Nagtatrabaho sa malalaking publication ng pagkain at lifestyle.
Kung gayon, tapos ka na sa pagiging mababaw.
Ah, sandali lang, Olive.
Maghahanda pa ako para sa Lifetime Achievement Award.
Ah, ano ba?
Ayusin mo ang sarili mo.
Labindalawang oras pa tayo rito.
20 para sa hithit?
Sandaan.
Grabe. Magkano ang buong pakete?
Dalawang daan.
Deal, pero gusto kong malaman mo na sobrang mahal ng droga sa bansang ito.
Sige.
Uy, Jez. Umabot ka sa party. Gusto mo?
Matagal na noong huling singhot ko.
Sabi nga nila, i-carpe mo ang diem, kaibigan.
Salamat.
Hindi ba, Liv?
Na bihirang talento si Amy.
Gumagawa talaga siya ng legacy.
Oo, tirador siya.
Pero sabi mo nga, lalaking puti ang mananalo
dahil 'di pabor sa iyo ang sistema.
Kaya 'di ako masyadong umaasa sa awards.
Mabuti, dahil walang sinuman dito ang may pakialam, maniwala ka.
Hindi ako sang-ayon diyan, Liv.
Ngayong taon lang, naisiwalat namin ang isang operasyon ng human trafficking.
Sa The Standard, ang…
Alam nating masyadong magaling si Amy para sa The Standard.
Pero sa atrasadong lugar na ito, puwede nang pagtiyagaan iyon.
Bakit ba?
At ingatan mo ang ningning niya para 'di siya umalis.
Uupo na ako.
Okay.
-Dude, ano ba? -Ano?
-Ininsulto mo ang boss ko. -Ayos lang siya… Pinuri kita.
Okay, katatawanan ito sa iyo, pero mahalaga ito sa akin.
Kaya nandito ako kahit punyetang torture ito.
Sabog ka ba?
-Ano ngayon kung magpakasaya ako? -Dahil lagi kang sumusobra.
Pasensiya na, kahihiyan ako.
-Ikaw ang nagmakaawang sumama ako. -Nagkamali ako.
Okay. Kung gan'on, aalis na lang ako.
Umupo na lang tayo.
-Hindi na, aalis na ako. -Liv!
Tabi.
Magandang gabi sa lahat,
at welcome sa Australian Journalism Awards.
Ah, nakakapanabik, hindi ba?
Mahal ko ang journalism!
At ang nanalo ay
si Chris Whiteman!
Sa sunod.
Tingnan mo ang dinala ng pulis.
Ah, ang green card ko.
Kumusta ang awards?
Nanalo ba si Amy?
Nawawala.
Pati menstrual cup ko.
Takte.
Sino'ng kukuha ng green card?
Grabe.
Ano ba naman.
Ah, babe.
Marami pa namang awards.
Ang totoo, wala akong pakialam sa award.
Huwag ang busina ko.
Sorry, Dal, pero male-late ako.
Hindi lang naman ikaw ang naaabala.
Babe, may babysitter na ang mga Vanessa, kaya oo raw.
Kung gayon, si Liv na lang ang wala pang RSVP sa kasal natin.
Kailangang mag-RSVP pa ang kapatid?
Kung kakain siya.
Parang pinapatagal mo para magpapansin.
-Tumigil ka. Bakit naman? -Dahil gan'on ka.
Nang-aagaw ng atensiyon.
'Di ko kasalanan kung nakakatuwa ako.
Tumabi ka, tonto!
-Paalala, sa driver ang busina. -Diyos ko.
Tanda mo noong 'di mo sinipot si Lola noong Pasko?
May dahilan iyon.
Hindi dahilan ang pag-stalk sa lalaking taga-Amnesty International, Olivia.
At sa ball ko noong grade 12, nakipag-sex ka sa date ko.
Iniligtas kita sa nakakahiyang karanasan.
Sa libing ni Dad, naglasing ka at nahimatay sa hardin.
-Sa mga petunia ko pa mismo. -Oo.
Nagluluksa ako noon.
Lahat naman tayo,
pero sa huli, nasa iyo pa rin ang lahat ng atensiyon.
Ba't n'yo pa ako gustong makasama?
Ano ba? Nagkakatuwaan lang naman, Livvie.
Ah, talaga?
Sige. Ano'ng nakakatuwa sa pinagtatawanan ka ng pamilya mo?
Ah, hindi lang naman kami.
'Di ako babalik para sa kasal.
-Olivia. -Hindi.
Hindi.
Kalapit din naman ng launch ng TV show. Lalabas na lang ako rito.
-Bawal huminto. -Wala akong pakialam. Ihinto mo.
-Tigil! -Ayaw ko.
Olivia.
Lumayo na lang tayo sa isa't isa at maging masaya.
Olivia Healy.
-May Olivia Healy ba rito? -Oo, nandito ako. Hello.
Hi.
Grabe.
Huwag mong ilapag ang mga gamit mo, ma'am.
Huwag na ang "ma'am".
Okay, Chad, mahirap ang mga nakaraang araw,
kaya ilabas mo na ako rito.
Sobrang nahirapan ka siguro.
Oo. Ang totoo, biktima ako ng pagnanakaw,
kaya kung puwede, pakitatakan mo na ito,
o kung anumang gagawin, salamat.
Gobyerno ng US ang sinusunod ko, hindi ikaw.
At kailangan kong suriin nang mabuti ang bawat kaso,
dahil mavo-void ang aplikasyon ng kahit maliit na mali.
-Okay, tama naman lahat iyan. -Ako ang magpapasiya.
Hindi maganda ang naging simula natin. Mabait naman ako.
Mukhang nakakatuwa ka nga.
Oo, totoo.
Masama lang ang araw ko, patawad.
Ano… Kailangan ko lang talagang makauwi.
Tahimik ka muna para makapagtrabaho ako.
Puwedeng 'wag kang tumapik?
Diyos ko, itigil mo iyang punyetang pagtapik, ano ba!
-Huwag mo akong pagtaasan. -Pasensiya na.
-Ayos ka lang. Mukhang hindi. -Ayos lang ako.
-'Di ka puwedeng lumipad nang may sakit. -Wala akong sakit.
Sa tingin ko, nagsisinungaling ka,
at kung gan'on nga, hindi kita maaaprubahan.
Ma'am?
Lintik. Kailangan kong umuwi.
Uuwi na ako!
-Malapit ka nang umuwi. -Pigilan mo.
Basura ang loob mo.
Okay, binibining ngayon ko lang nakita.
Pakipirmahan na lang ang form.
Pangit na cholesterol at blood pressure,
at history sa pamilya ng sakit sa puso.
'Di ka pasado.
-Pasado saan? -Sa medical.
-Para sa green card. -Mayroon na akong green card.
Wala na.
Ano? Bakit?
Sa nangyari, nagpasiya ang konsulado na ang kalusugan mo
ay magiging pabigat sa US.
Bilang aprubadong doktor ng konsulado, inatasan akong suriin ka. At sa akin,
bagsak ka.
Hindi!
Ah, putsa, pasensiya na.
Akala ng boss ko, nasa eroplano na ako para sa TV show.
Malaking deal iyon.
Sayang. Pero hindi ko na problema.
Grabe, pangit ang asal mo.
Pangit ang resting heart rate mo.
Okay. Uulitin ko ang medical.
Magpapagaling lang ako.
Okay. Magkita tayo sa sunod na taon.
Taon… Hindi, nasa New York na dapat ako sa loob ng apat na linggo.
Kailangan mong ibaba ang cholesterol mo mula 6 papuntang 4.5,
at ang blood pressure sa 120/80,
at ibaba ang resting heart rate mo mula 105 para maging 75 man lang.
'Di mo kaya iyon nang isang buwan.
-Hindi mo ako kilala. -Hindi nga, at ayaw ko rin.
Gagaling ako at lalamunin ko iyang katangahang medical,
babalik ako sa New York,
at magiging pinakamagaling na hurado ako sa TV sa buong mundo.
Parang malabo.
Basta manood ka lang.
-Bukas ba dapat o, 'di ko alam… -Isara mo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Moonnette Maranan