- Cześć, stara! - Jezu, Liv, kurwa!
Co ty tu robisz?
Ćwiczę, by odzyskać zieloną kartę.
Trzeba trochę odczekać po szpitalu.
- I mówiłam, że spotkamy się potem. - Wiem, ale twój ton był…
- Śledzisz mnie? - Sprawdzam, czy mi wybaczyłaś.
Nie.
Czekaj. Rozumiem, jesteś wkurzona.
- Boże. - Powiedz mi, co mam robić.
Najpierw możesz przeprosić moją szefową.
Dobra.
Boże. Możemy się zatrzymać?
- To okropne. - Nie.
Boże.
Kurwa mać.
Cholera.
WELLMANIA
Potrzebujesz profesjonalnego trenera. Gdybyś poprosiła brata…
Pisałam do niego, ale wysłał mi tylko wściekłe emotikony.
- Dziwisz się? - Czaję, mamo, to twój ulubieniec.
Wyprostuj rękę.
Ale gęste.
Tak. Pobudzi ci jelita.
I jak dzisiaj?
Dokładnie tak samo.
Boże, ile to jeszcze potrwa?
Dopiero trzy dni temu wzięłaś się za siebie!
Wyobraź sobie, jak się zapuściłaś przez te wszystkie lata.
Czyli mam jeść to coś i ćwiczyć przez resztę życia?
Piszę o jedzeniu. Co mam zrobić?
Codziennie rano jem musli Birchera i idę na pięciokilometrowy spacer.
Lorraine, ty cicha bohaterko.
Rany boskie, Olivio.
Musisz zacząć dbać o zdrowie.
Przecież to jem.
Żeby znów wrócić do Nowego Jorku, do pracy i do…
nieszanowania swojego ciała.
Przypominam, że nie masz już 20 lat. W życiu nie ma drogi na skróty.
Według ciebie.
PROGRAM OCZYSZCZAJĄCY BONDI
Program Bondi?
- Naprawdę? - Tak, naprawdę.
Miranda Kerr zachwalała go podczas naszego wywiadu.
Doktor Price mówi, że detoks jest drogi, ma zmienić ci życie, a cię zabija.
Doktor Price kiedyś kogoś zabije. Wiesz, że zapomniał, że tata nie żyje?
Tak. Wkrótce przepisze nasienie ślimaka na brodawki.
Olivio.
Serio, mamo. Powiedz coś, zanim naprawdę kogoś skrzywdzi.
A ty przeproś brata.
Wielu ludzi chce dzisiaj przeprosin.
MASAŻE
Hej, Valerie.
Co robisz za godzinę?
- Dlaczego? - Coś się pojawiło.
Idealny temat dla ciebie.
Dexter Fabian przyrządza całe zwierzę, począwszy od ścięcia mu głowy.
To dopiero…
Artykuł, który zachwyci producentów.
- Wpisuję twoje nazwisko na listę. - Możesz zaczekać?
Wybacz, wciąż jestem w Australii.
Liv, co do cholery? Miałaś tu być w poniedziałek.
Zapieprzam tu dla ciebie, a ty jesteś na drugim końcu świata?
Musisz być tutaj i zostać zauważona.
- Wrócę naprawdę niedługo. - Fajnie.
Ale to w niczym nie pomaga.
- Napiszę tu. - Daj mi Jane.
Obiecuję, to będzie…
Valerie? Halo…
Wracając do rozdania nagród, chcę cię przeprosić.
Amy jest super, a ja głupia.
- A Standard? - Niezależne dziennikarstwo.
- Od dziś subskrybuję i podziwiam. - Dziękuję. Wystarczyłby mail.
Jezu.
- Nic ci nie jest? - Wybacz.
Pierwszy raz biegałam.
- Jakby mnie jebnęła ciężarówka. - Helen?
Muszę oczyścić flaki, by wrócić do pracy w Nowym Jorku,
która, o ironio, polega na obżeraniu się.
Myślę o detoksie Bondi.
Zabawne. Powinnaś o tym napisać.
Przepraszam.
- Zbliżają się terminy. - Cześć.
Co do cholery?
W porządku. Wyluzuj.
Co dziś mamy?
Nie nachodź mojej szefowej w miejscu pracy.
Kazałaś mi przeprosić.
- Mogłaś wysłać maila. - Wysłać maila. Wiem.
- Ale wymyśliłam coś. - Co?
Jak sklecić coś dla Valerie, tkwiąc na tym końcu świata.
- Tu mam odpowiedź. - Tylko nie porno.
Nie, fuj. To nie 2008 rok.
„Zawodowa smakoszka zaczyna radykalny detoks,
w którym nic nie wchodzi, a wszystko wychodzi”.
Patrz.
„Cztery dni głodówki,
ziół na przeczyszczenie, akupunktury, stawiania baniek i defekacji…”.
- Pytałaś Valerie? - Nie muszę.
Muszę napisać historię,
która narobi hałasu. To narobi hałasu!
Co? Dzięki temu programowi będę miała cholernie soczysty artykuł,
a jednocześnie moje ciśnienie krwi zrobi…
Bum! Zielona karta. Dom.
Jebać dietę i ćwiczenia.
Muszę tylko podjąć głodówkę i przepłukać okrężnicę.
Artykuł napisze się sam.
- Okej. Przeczytałabym to. - Tak.
Kurde.
- Coś nie tak? - Robią mi piekło w sieci.
Twoja praca to relaks.
W ten weekend Archie ma urodziny.
Gnojki dręczą go w szkole, więc chcę go ucieszyć.
Muszę lecieć.
Nie, chodź ze mną dać się spenetrować rurce.
Możesz zrobić sobie masaż. To takie spa.
Nie chcę masażu, tylko telefonu od informatora.
Jesteś dziennikarką. Nie ciekawią cię moje brudy?
- Nie mów: „brudy”. - Brudy?
Nienawidzę cię. Wynocha.
Brudy.
Przyjdę, cicho bądź.
To nie całkiem artykuł, jakiego oczekiwała moja…
Ojej! Ale weszło.
Będzie cię teraz rozpierać.
- Energia? - Rurka w odbycie, kochana.
Jak u weterynarza.
- Jak było? - Dość tłusto.
Prosimy o nieużywanie telefonów.
Dziękuję za miłą prośbę. Odmawiam.
Przepraszam.
Stara, zacznij przeżuwać jedzenie.
Boże, źle z moim zdrowiem.
Widzisz? Trzeba mnie przepłukać.
To upokarzające.
- Zróbmy sobie zdjęcie. - Tak.
Wyżej.
- Mam go. - Liv!
Nie, przestań. Musisz się odprężyć. Napij się herbaty.
Analizuj moje wnętrzności.
Informator!
Proszę, nie w połowie.
Kurwa!
Nie radzę.
Możesz oddzwonić?
Nie, to zastrzeżony numer!
Proszę, nie ciągnij.
Halo?
Kurwa!
- Może… - Przestań.
- Mamy ostatnio piękną pogodę. - To prawda, przepiękną.
Rozumiem. Dopilnujemy, żeby to się nie powtórzyło.
Dziękuję. Raz jeszcze przepraszam.
- Co to było tym razem? - Przepisał zły lek.
W podwójnej dawce.
Viagrę.
To musiała być długa noc.
Miło było cię znowu widzieć…
Shirley.
Właśnie, Shirley.
Powodzenia z…
- Ze wszystkim. - Dziękuję.
Pomyślałam, że zwrócę na to uwagę.
Mój Boże.
Oby nie wziął wszystkiego na raz. Jego żona nie wstanie.
Nie chciałabym nią być.
Tylko to już drugi raz w tym tygodniu.
Oczywiście ludzkie błędy
zdarzają się najlepszym.
Ale widać pewien schemat
i czuję, że byłoby nieodpowiedzialnie o niczym nie wspomnieć.
Lorraine, co chcesz powiedzieć?
Martwią mnie te błędy.
Zważywszy na historię twojej rodziny,
sprawdź, czy nie masz demencji.
Hej. Byłam w okolicy. Jest Amy?
Nie wiem, czy ma ochotę na gości.
Przyszła Liv.
Nie robicie wegańskich i bezglutenowych przekąsek?
Dobrze. Weźmiemy oba rodzaje.
Dobry wieczór, państwo Kwan.
- Cześć. - Cześć.
To wygląda świetnie.
Hej. Przyszłaś na kolację?
- Wpadaj, kiedy chcesz. - Nie.
Chciałabym. Ale mam głodówkę.
Detoks Bondi. Żadnego jedzenia.
Biali muszą doświadczyć więcej głodu.
Liv.
Hej!
Ty już prawie solenizancie.
- To dla mnie? - Zgadza się.
Mogę otworzyć?
Czemu nie?
- Wow. - O nie.
- Tak. - Patrz, co ma Archie.
Nie powiem, że się cieszę.
- Możemy pogadać? - Zaraz jemy.
Evie, umyj ręce. Czas na kolację.
- Dobrze. - Jesteś na mnie zła.
Jestem zestresowana.
Co się mówi, Archie?
Dzięki, Liv. Przyjdziesz na moją imprezę?
Po to tu jestem. Mogę ci pomóc z imprezą Archiego.
- Liv może pomóc z zabawami. - Mogłaby.
Naprawdę.
- Zgoda. - Tak.
Lśniące włosy. Silne paznokcie. Błyszczące oczy.
Węch mi się wyostrzył, nie jestem głodna i nic mnie nie boli.
I jestem dziwnie napalona.
Mam dziwne sny. Seks z centaurem? Z wielkim kutasem.
Możemy nie mówić o kutasach przed popołudniem, Olivio?
Nagrywam notatki do pracy.
Co jest? Źle wyglądasz.
Dziękuję, odebrałam aluzję.
Wiesz co? Jest weekend,
więc pójdę z tobą na ten pięciokilometrowy spacer.
Nie dzisiaj.
Ale chodzisz co rano.
Nie mam humoru. No i nie głodzisz się właśnie na śmierć?
Tak, ale czuję przypływ witalności.
Jak u nowo narodzonej.
To dobre.
Przypływ witalności, jak u nowo narodzonej.
Valerie pożre ten artykuł. Mamo, spójrz na to.
Zero bólu.
- Może trochę. - Idź do zawodowego trenera.
Może tego w twojej rodzinie.
Zadzwoń do brata.
Na marginesie, gdyby porównać kutasa centaura do owocu,
byłby to ananas?
SIŁOWNIA GLIDE
GARETH TRENER PERSONALNY
Nie! Dobra.
Potrzebuję pomocy!
Nic ci nie jest? Proszę. Złap.
Czy to był twój penis?
- Już dobrze. - Boże. Tak mi…
- W porządku. Ja tylko… - Dalej, po prostu…
- Nic trudnego. - Nie!
- Jezu! - O Boże!
Kurwa. Przepraszam.
Nic ci nie jest?
- Nie. - Jezu, Liv.
Co do diabła?
Pomóż mi, kiedy zechcesz, Gaz.
Nie, spadaj, lista jest kompletna.
Ale jestem twoją siostrą. I mama ci każe.
- To nie apteka. - Potrzebuję aspiryny. Wszystko mnie boli.
Stary, przepraszam. Jest koszmarna.
W porządku.
Zamknij się. Nie słuchaj go. Jestem jak promień słońca.
Widzę.
Mój dzień stał się pogodniejszy.
Proszę cię, Gaz.
Naprawdę wkurzasz się o ślub?
Naprawdę prosisz mnie o pomoc za darmo?
Słuchaj, żeby wrócić do USA, muszę…
Daj spokój… Nie możesz się doczekać, aż nas zostawisz, tak?
Powodzenia w doprowadzeniu się do ładu.
Dam wam trochę prywatności i powalczę z opuchlizną tam. Dobra?
Co to za gość?
Były piłkarz, który…
- Nawet o tym nie myśl. - Co?
To bezpieczna przestrzeń Isaaca, a ty nie jesteś bezpieczna.
Posłuchaj mnie chociaż.
To przez oczyszczanie jelit.
- Idź. Po prostu… - Tak.
Ja tylko…
Nie, idź sobie.
Jezu.
Nie rozumiem. Wczoraj czułam się wspaniale.
- Chcę pomóc koleżance z imprezą dziecka. - To normalny objaw.
Wiem, że to brutalne, ale warto się przemęczyć.
Dobra.
Zanim zaczniemy, sprawdźmy jeszcze raz.
- Nie byłaś dziś w spa? - Nie.
- Nie mdlejesz? - Nie.
Brałaś przez ostatnią dobę jakieś leki, leki przeciwzakrzepowe, aspirynę?
- Czemu pytasz? - Dla bezpieczeństwa.
Przesunęłybyśmy termin.
Nie, w porządku.
Świetnie.
- Gotowa na oczyszczanie? - Tak.
Patrz, w jakim jesteś stanie.
Mówiłam, że ten program jest niedorzeczny.
Wszystko gra.
Mamo, pozwól, że…
Zawsze, kiedy chcesz pomóc, pogarszasz sprawy.
Właśnie zabijasz we mnie charakter.
- Olivio! - Boże.
Zmieniasz ten dom w miejsce zbrodni.
To przez aspirynę. Myślałam, że już nie cieknie.
- Ale cieknie. - Bo zdarłaś mi strupy.
Czyli to moja wina?
O Boże.
Mamo, co się stało?
Doktor Price mnie zwolnił.
Co?
- Dlaczego? Pracowałaś tam od zawsze. - Wiem o tym.
Co się stało?
Przez swą głupotę posłuchałam ciebie i porozmawiałam z nim o jego demencji.
- Nie spodobało mu się to. - Ale dobrze zrobiłaś.
Nieważne, czy dobrze czy źle.
Nie mam pracy.
Może to dobrze.
Ciężko pracujesz. Teraz możesz się rozerwać.
Tak jak ty?
Czym możesz się pochwalić? Ile masz oszczędności?
Jaki plan emerytalny?
Ty żyjesz z dnia na dzień, ale w prawdziwym świecie…
Żyję w prawdziwym świecie. Krytykujesz mnie, bo boisz się radości.
Nie boję się radości. Czuję jej mnóstwo.
Jestem radosną osobą.
Jakie trzy rzeczy dają ci radość?
Wymień je.
- Kawa. - Boże.
- Telewizja. - Porywające. Co jeszcze?
Mamo.
No dalej.
DZIŚ WSZYSTKIE AUTOBUSY ODWOŁANE
Proszę.
Liv Healy.
Stavros?
Stary, to Lasagna Liv. Myślałem, że mieszkasz w Nowym Jorku.
Bo mieszkam.
Jadę do Bronte zobaczyć się z Amy. Mogę liczyć na podwózkę?
Jasne. Wskakuj.
Twój kumpel jest napruty.
Powiem ci, co mnie zaskoczyło w temacie sportu.
- Tak. - Pokochałem golfa.
Zawsze chciałem grać w golfa.
To płótno lniane z Francji.
- Ile tu much. - Przynajmniej one to jedzą.
- Dzięki, Stav. - Było miło, Liv.
- Patrz, kto przyjechał. - Amy.
- Stavros. - Słyszałem, że masz wypasione życie.
Okej.
Nieźle załatwiłaś ministra skarbu.
Wiadomość dnia: Stavros Karvelas wciąż na ciebie leci.
Paliłaś trawkę?
Nie, to bierne palenie.
Co ci się stało w plecy?
To ten głupi program Bondi.
Nie psuj mebli, nie osądzaj cudzych wyborów życiowych i pamiętaj:
to przyjęcie dla dzieci.
To Liv, moja przyjaciółka z liceum, prosto z Nowego Jorku.
- Liv, to wszyscy. - Cześć.
Jak leci? Miło was poznać.
Poznaliśmy się już na imprezie Amy.
Zepsułaś frytkownicę, którą jej kupiliśmy.
O cholera.
Przepraszam. Nie mogę…
Mam głodówkę.
Kubki smakowe mi padły. Ohydne to żarcie.
Dla alergików.
Od zwykłego połowa dzieci wybuchnie.
Były tam dwie sypialnie.
Wyceniono je na 1,65, jest na parterze, bez parkingu.
Poszło za nieco ponad trzy miliony.
Boże, zabij mnie.
- Aukcja, totalna masakra. - Masakra.
Masakra.
Masz coś na oku, Liv?
Mam 39 lat, osiągnęłam limit na karcie Amex
i mieszkam z mamą. Czy szukam nieruchomości?
Oczywiście.
Zawistnie przeglądam oferty. Dobry sposób, by zwątpić w swe wybory życiowe.
- Czym się zajmujesz? - Piszę.
To i owo, o kuchni, o życiu. Głównie dla pisma Bankiet.
Nie jem, by napisać o tym artykuł.
- Chciałabym tak żyć. - Jest bardzo skromna.
Mogę im powiedzieć?
Liv będzie jurorką w świetnym, ekscytującym programie kulinarnym.
Jeszcze nie ogłoszono tego oficjalnie,
ale to dla mnie szansa.
- Mój informator! - Tato?
- Co jest? - Baden mówi, że jest nudno.
Na pewno tak nie myśli.
- Wiesz co? Ja… - Idź. Dam radę.
- Dobra. - Okej.
Boże.
Jezu, jest smętnie.
Hej.
Tata uznał, że inni rodzice docenią zabawy edukacyjne.
Nie bardzo.
No dobrze. Dzieciaki?
Bawimy się!
Dalej, Timmy, wal go w głowę!
Tak… O nie.
To promuje bicie zwierząt.
Osioł wie, co zrobił, Denise.
- Jestem Diane. - Hej, daj to…
Hej!
Mam EpiPen!
Berek!
Walka na jedzenie!
Impreza życia!
Tato!
- Nic ci nie jest? - Nie czuję się dobrze.
Usiądź.
Zjedz to. Bezglutenowe, ale z cukrem.
- Nie mogę, detoks. - Jedz.
- Dostałaś ten artykuł? - Tak.
Podnieś poziom cukru.
Wybacz, że nie byłam na rozdaniu nagród.
I nie mów, że już dobrze, bo wiem, że nie.
Wiedz, że żałuję.
Dzięki.
- Między nami okej? - Tak.
- Przepraszam za anafilaksję tego dziecka. - Przeżyje.
Baden to mała pizda.
RACHUNEK ZA PRĄD
Dziękuję ci za to, Dalbert.
Jakbyś nie był już dość zajęty pracą.
Proszę cię, na obecnym rynku domy prawie sprzedają się same.
No i jesteśmy już rodziną,
więc powinnaś znać moją małą, niecną tajemnicę.
Uwielbiam zajmować się finansami.
Serio. Dzień konsolidacji emerytury Gaza był najlepszym dniem w moim życiu.
Muszę wiedzieć, że mam dość, aby móc przetrwać,
zanim znajdę coś innego.
Zobaczmy, co my tu mamy.
To zabawne: pracuję tam od śmierci Grahama,
deszcz czy słońce.
Praca mnie uratowała.
Nie wiem, kim bym była bez niej.
Lorraine, muszę przyznać, że masz świetną sytuację.
Patrząc na twoje oszczędności i przyszłą emeryturę,
możesz przestać pracować, kiedy chcesz.
- Masz na myśli… - Emeryturę.
Od dzisiaj. Możesz spełnić swe marzenia.
- Co? - Oto twoje nowe życie.
Na tym kończymy twój program oczyszczający.
Otwórz oczy.
Jak się czujesz?
Naprawdę dobrze.
Chociaż nawaliłam.
Jak to?
Zjadłam babeczkę.
Prawie każdy ma wpadki.
- Naprawdę? - Nikt nie jest idealny.
A jedna babeczka nie cofnie całego programu.
Tak jak jeden program nie cofnie tego, co robimy z ciałem przez całe życie.
To dopiero początek twojej podróży.
Co się dokładnie stało?
Od nieświeżego oddechu i biegunki
po lśniące włosy i sny o seksie z centaurami,
to historia pełna niespodzianek.
Ale lepiej mi się spało i teraz myślę jaśniej.
Nie wkładając nic do ust,
zdałam sobie sprawę, ile gówna wkładałam tam wcześniej.
Chociaż czasami w życiu potrzeba nam babeczki.
Poza tym spadło mi ciśnienie krwi…
ale nie tak bardzo, jak chciałam.
Co pani sobie myślała?
Zmarnowała pani dni, w które mogła pani coś zdziałać.
Spadło mi ciśnienie.
- Marginalnie. - Oczy mi błyszczą.
To bez znaczenia.
Pani na detoksie powiedziała, że…
A jakie miała medyczne kwalifikacje?
Tu Valerie.
Czemu pomyślałaś, że artykuł o trawieniu
spodoba się producentom?
Wracaj tu, do cholery. Chcę, żebyś pisała w Nowym Jorku.
Kurwa.
GARETH, TRENER PERSONALNY SIŁOWNIA GLIDE
- Gaz. - Jezu. Co…
Wybacz.
Pomóż mi, proszę.
Z tym wszystkim.
Ta robota w Nowym Jorku to szansa, której nie mogę spieprzyć.
Przepraszam za te słowa o twoim ślubie. Nie mówiłam serio.
I załatwiłam ci kontakt do kogoś,
kto sprowadzi piwonie zza oceanu, choć nie ma ich tutaj.
To ma na pewno fatalny wpływ na planetę, ale będą piękne.
A jeśli chcesz,
chętnie poprowadzę twój ślub.
- Nie. - Spoko, jak najbardziej rozumiem.
Ale naprawdę chcę pomóc.
Okej.
Dobra, do zobaczenia kiedyś.
Do zobaczenia jutro.
Wycisk jutro o szóstej rano.
- Jeszcze tego pożałuję, prawda? - O tak.
Cześć, promieniu słońca.
Cześć.
Napisy: Joanna Rychlik