Liv, chcesz tego wypasionego programu w Nowym Jorku?
To zamiast się gapić, zabieraj tyłek na dół.
Ale chcę być tam. Wszyscy tam są tacy ładni.
Naucz się chodzić, zanim zaczniesz biegać. No, pedałować.
Wygląda łatwo. Nawet się nie pocą.
Trzeba dużo pracy, żeby tak było.
Lekarka z konsulatu miałaby mokre sny o ich pulsie spoczynkowym.
Kto przetrwa spinning, nie miałby problemu na badaniu.
Muszę to zrobić.
Przebrnąć przez taki trening, nawet jeśli padnę.
Dosłownie możesz.
Chodź, damy ci wycisk!
Zabij mnie od razu.
WELLMANIA
Już prawie. Dobra robota.
Ale jestem napalona.
Pamiętam, jak byłam po czterdziestce.
Wiecie, że żadna z was nie musi się tym dzielić?
Teraz alpiniści. Na podłogę.
- Kto się wspina na taką górę? - Już.
Kiedyś byłam super. Teraz ćwiczę ze słabeuszami.
- Hej. - Bez urazy.
Uraziłaś każdego.
- Znowu wykroki. - Miałam wymianę stawów biodrowych.
A teraz spójrz na ten zakres ruchu.
Cierpię na bezsenność, a Gaz pomógł mi bardziej, niż myśli.
Potrącił mnie ktoś pijany. Nie sądziłam, że będę chodzić.
Teraz wyszłam na idiotkę.
I wykroki w bok.
Powoli i spokojnie, dobrze?
- To trudne. - Świetnie wam idzie.
Teraz przysiady.
- Twoja pozytywność mnie niepokoi. - Świetnie. Teraz weź to.
Zsynchronizowałem go z moim sprzętem. Będę mógł śledzić twoje pomiary i postępy.
Proszę. Rejestruj też to, co jadłaś,
i twój cykl menstruacyjny.
- Przerażasz mnie. - Spoko, będzie dużo więcej zasad.
O, dostałam okresu.
Zero cukrów i tłuszczów nasyconych, mniej mięsa, więcej strączków.
- Myślisz, że dasz radę? - Tak.
To będzie pyszna bułka z masłem, której nie mogę zjeść.
Poza tym żadnych fajek i tylko zalecana ilość alkoholu.
- Czyli? - Cztery.
Butelki?
Standardowe drinki. Cholera jasna.
Pieprzyć to. Kto tylko tyle pije?
Ty, od teraz.
Dzięki Bogu kokaina ma zero kalorii.
Żartuję.
Hej.
Naderwany przywodziciel daje mi w kość.
- Nie wiem, co to jest. - To kontuzja pachwiny.
Mogę zaoferować swoją rękę.
- Chyba mówił do mnie. - To by miało sens.
- Tak. - Tak. Dobra robota.
- Doceniam troskę. - Tak.
Potrzebuję tych trufli.
Cholera jasna. To Gabriel Wolf.
- Kto? - Mistrz kuchni w Nowym Jorku.
Kiedyś nim był. Długo by gadać. Co tu robi?
Nie wiem. Wpada tutaj co tydzień.
Jako napiwek daje wegańskie domowe muffinki.
Co? Wegańskie?
Czyli król mięsa z Nowego Jorku został weganinem?
No. Uczestniczy w słynnym Kaczym Maratonie w Sydney,
robiąc danie wegańskie.
Wegańskie?
- Musisz tam być. - Mały problem.
- Nie ujawnił, w którym lokalu będzie. - Idź wszędzie.
Albo lepiej: napisz recenzję o konkursie.
To dziesięć lokali. Dużo kaczki.
A ja właśnie zaczęłam dietę dla zdrowia…
Gość, który wysłał odcięty łeb świni do PETA, nie je mięsa?
Nowy Jork chce znać powód.
- Będzie dym? - Do jego restauracji czeka się pół roku.
Zniknął z rynku bez słowa. Ludzie się na to rzucą.
Nie możesz wykazać się w Nowym Jorku.
To najlepsza alternatywa. Łap tę kaczkę.
Hej, Liv.
Dopisz ten sok. Będę obserwował.
Oczywiście.
- Proszę. - Nikt cię nie lubi.
Stara, jesteśmy na miłej kolacji.
Co ty robisz? Wyglądasz, jakbyś trzepała duchowi.
Wyrabiam normę kroków.
Żeby się liczyło, musisz chodzić.
- To martwy ptak. - Wygląda super.
Przepraszam. Macie coś wegańskiego?
Coś spoza menu, o czym wiedzą tylko wtajemniczeni?
Nie, przykro mi.
Ale dobre.
Spróbuję ze względu na pracę.
Boże. Gaz ciągle wysyła mi przypomnienia.
Pozwala ci jeść śmierdzące ptaki?
Coś ty. Ale się nie dowie,
bo sfałszuję wpisy o żarciu i podwoję ćwiczenia.
Musi się udać.
W Izbie Reprezentantów wspomniano o moim artykule.
Ty sprytna kusicielko.
- Kupmy butelkę, żeby to uczcić. - Przecież nie pijesz.
Mam pozwolenie na cztery. Cicho. Przepraszam?
Przepraszam. Potrzebujemy czegoś nowego.
Czegoś oszałamiająco dobrego.
Moja wspaniała przyjaciółka Amy
właśnie dopadła skorumpowanego senatora,
a ja opłakuję to, że tkwię na zadupiu świata.
- To nic takiego. - Brzmi poważnie.
To wielka sprawa,
ale jest irytująco skromna, jak na kogoś idealnego.
Poleci jej pan wino?
Chyba tak. Czerwone czy białe?
- Czerwone. Lubię pomieszać. - Kobieta o dobrym guście.
- Lubię być zaskakiwana. - Oczywiście.
Coś odważnego?
Niezbyt słodkie.
Tak. Złożone, prawda?
- Gładkie jak aksamit. - Mam coś idealnego.
Dzięki.
Było gorąco.
Bardziej, niż u mnie od dziewięciu dni.
Rzadko przedmuchujemy rury z Dougiem.
- Czy jest aż tak przyziemnie? - Czasem trzeba.
Czyli małżeństwo to mniej seksu i więcej męskich włosów pod prysznicem.
- Czemu wyszłaś za mąż? - Tańsze media?
To dlatego jesteś taka spięta. Potrzebujesz, żeby ktoś ci włożył.
Mam to, czego chcę. Intymność to więcej niż seks.
Dobrze mi z Dougiem.
Kocham cię, ale nalegam, żebyś zadbała o orgazmy.
Są takie dobre.
- Mówiłam ci o gościu z siłowni? - Tak.
Ma kontuzję pachwiny.
Ale zamierzasz się z nim kochać?
Gaz mówił, że muszę mieć częściej podwyższone tętno.
Nie wpisuj swoich seks maratonów w Fitbit twojego brata. Fuj.
Kto chce spróbować?
Proszę tutaj nalać kieliszek. Dziękuję.
Poproszę o więcej. To mój czwarty i ostatni drink.
Tak. Dzięki.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Dzięki.
Kochanie, mam na sobie twoją ulubioną koszulkę i nic więcej.
Kochanie, obudź się.
Skarbie?
Odwróć się.
Rozumiem.
Dobranoc.
SIŁOWNIA GLIDE
Co tam, mamo?
Wypiłaś całe moje mleko migdałowe.
Wybacz.
- Możesz też kupić wino? - Jasne.
- I papier toaletowy. - Coś jeszcze?
Nie, tylko mleko migdałowe, wino i papier toaletowy.
To było smętne.
ALE MAM KACA
JA TEŻ
- Hej. - Hej.
WYPOCIŁAM GO W SAUNIE, NIE NA TRENINGU
GAZ BYŁ WKURZONY!
Wróciłaś tu?
- Gaz pewnie ma dość. - Taki mam wpływ.
Masz szczęście. To świetny trener.
- Lubiany. - Moczył łóżko przez dziewięć lat.
A co z tobą, Isaac? Masz żonę?
Miałem.
- Randkujesz? - Randkowałem.
A teraz?
Nie za bardzo.
Tym tajemniczym akcentem się żegnamy?
Tak. Wciąż próbuję wyleczyć ten uraz pachwiny,
więc spotkamy się jutro na zajęciach.
Tak, wielki uraz pachwiny.
To znaczy…
Uraz jest wielki.
Nie mówię, że twój…
- Idę już. - Dobra.
Lubię naturalną bawełnę, ale Dalbert wspomniał o skórze,
więc sam nie wiem.
- Co sądzisz? - Jasne.
- Nie słuchasz mnie. - Jasne.
Oddawaj, palancie. Pracuję nad ważnym artykułem.
O mnie?
Tak.
Nosi tytuł: Kobieta dusi młodszego brata
podczas nudnych zakupów.
Obiecałaś pomoc przy ślubie.
- Czy to ma znaczenie, co wybierzesz? - Dla Dalberta tak.
Chce, żeby ten dzień był idealny.
No dobrze.
Ten. Świetny wybór. Jak Dally go nie chce, niech się goni.
Spodoba mu się?
Boże, ty mnie dobijasz.
Co?
Drugi dzień z rzędu masz opóźnienie w krokach.
Dobra.
Kolejne okrążenie, a podczas niego zgłębimy świat winietek na stół.
Tak? Uwielbiasz winietki.
- Debilka. - Masz pisaki do kaligrafii?
- Cześć. - Cześć.
Napiłabym się wina, a ostatnio bardzo mi smakowało.
Jasne.
Amy, prawda?
Tak.
Czego szukasz?
Czegoś z nutką przygody?
Dobrze.
Świetne hiszpańskie wino czerwone.
Mocne, wyraziste i nieco pikantne.
- Zdecydowanie to czuję. - Chcesz kieliszek?
Halo, mamo?
Mamo?
Gdzie jesteś?
Co się dzieje? Gdzie Lorraine, którą znamy i kochamy?
Umarła wraz ze swoją karierą.
Zatrzymałaś na najlepszej części podróży!
Wiem, że boli Cię utrata pracy,
ale nie możesz tu siedzieć bez końca.
A co mam robić, Olivio?
Arcydzieło szefa kuchni.
- Smacznego. - Przepraszam.
Czy to może danie wegańskie?
Wiem, że to zdekonstruowana kaczka à l’orange.
Mus z piersi z chrupiącą skórką.
Białe wino w proszku, kawior z kolendry, baza z pianki marchewkowej dla aromatu,
zatem to nie danie wegańskie.
- Rany. - Wygląda strasznie.
Mówi ta, co urodziła drugie dziecko w toyocie tarago.
To mi przypomina właśnie czop śluzowy.
Wiesz, co kocham?
Kaczkę z odrobiną czopu śluzowego.
Zjedz ją i opowiedz mi, jak smakuje. To do recenzji.
- To nieetyczne. - Daj spokój, mamo.
Gaz chce, żebym zdrowo jadła.
Może znajdę Gabriela osiem restauracji później.
Valerie mi ufa.
- Proszę włóż to do ust. - Nie. Już wiem, że będzie ohydne.
Naprawdę, mamo?
Nigdy nie zrobisz niczego odważnego?
Pete i Susie z naszej ulicy
weszli rok temu na Machu Picchu.
Właśnie. Ty też możesz.
Nie.
Pewnie dostanę choroby wysokościowej,
złamię nogę albo opluje mnie lama.
Albo będzie niesamowicie.
Nie dowiesz się, chyba że spróbujesz.
Proszę, zjedz tę przeklętą kaczkę.
Dobrze.
No i?
Jakbym miała w ustach koncert Michaela Bublé.
Teraz muszę spróbować.
Tylko kawałeczek. Ze względu na recenzję.
Niczego tak nie chcę, jak odzyskać pracę.
To idź ją odzyskać.
Nie. Nie mogę tak po prostu tego zrobić.
Nie sądziłaś też, że zjesz kaczkę.
- Cześć. - Hej.
Masz ochotę na pikantne hiszpańskie wino czerwone?
- Mam dwie butelki. - Chwila.
Gram w szachy z dzieciakiem ze Szkocji,
który właśnie ukradł moją wieżę.
Dobra. Pójdę się wykąpać.
DOKTOR JEFFERY PRICE
Służyłam ci wiernie przez 25 lat.
To dla mnie więcej niż praca.
Mary. Co się dzieje?
Nic. Tylko bardzo chcę to widzieć.
Jeffery, byliśmy jak rodzina.
Byłeś przy śmierci Grahama.
Widziałeś, jak moje dzieci dorastają.
Całkowicie zaangażowałam się w tę pracę
i zasługuję na więcej.
Zgadzam się.
Bez ciebie nic tu nie wychodzi.
Chcę, żebyś wróciła.
Oboje chcemy. Desperacko.
Właśnie tego chciałam.
I dobrze.
Zapomnijmy o wszystkim
i niech będzie jak dawniej.
Nic nie trzeba zmieniać.
Dawaj. Jeszcze pięć razy.
Liv, przyśpiesz, jeśli chcesz iść na spinning.
- Zamknij się. - To twoja zielona karta.
Mój wielki uraz pachwiny już nie dokucza. Też idę na tamte zajęcia.
Nie spiesz się z tą pachwiną tylko dlatego,
że chcesz mnie śledzić.
Jak zobaczę jadące za mną bmw, będę wiedzieć, że to ty.
Jeżdżę priusem, ale dzięki.
Oczywiście, że tak.
Idealne auto dla stalkera.
- Naprawdę? - Ciche.
Tak. I ma świetny przebieg. Mogę cię śledzić całymi dniami.
Powinieneś nabić mu większy przebieg
i jechać zjeść ze mną kaczkę na kolację.
- Kaczkę? - Tak.
- Dobra. - Liv, twoje parametry są ciut lepsze.
I dobrze!
Słyszysz?
- Tak. Gratulacje. - Jestem sportowcem.
Świetne śniadanie. Bogate w przeciwutleniacze.
Nie smakuje jak jaja. Nie taki zły z ciebie trener.
Nie taka zła z ciebie klientka.
Cześć.
- Cześć. - Hej.
- Mama wróciła. - Mama?
- Masz uderzenie gorąca? - Świętuję.
- Odzyskałaś pracę? - Lepiej. Zaczynam emeryturę.
Chwila, czuję, że coś mnie ominęło.
Przekonałam doktora Price’a, by pozwolił, abym odeszła na własnych warunkach.
Zgodził się zrobić to samo. Oboje odchodzimy na emeryturę.
- I chcesz tego? - Czas na zmianę.
- Coś nowego. - Machu Picchu.
Jeszcze nie.
- Ale może wycieczka pociągiem do Perth. - To już początek.
- Uczcijmy to mimozami. - Tak.
- Chwila. Mamozami. - Nie.
Kiepski żart, ale chętnie uczczę swoje świetne wyniki.
Zróbmy jeden wyjątek.
- Ty jesteś wyjątkiem. - I ty.
- I twoja mama. - To ta sama…
Cicho. Oboje jesteście wyjątkami.
- Tak, Lorraine. - Dobre. Za mamę.
Za mamę.
O Boże.
Daj kieliszki.
Co ty…
Daj kieliszki.
Dziękuję.
Lubisz kwiatki? Znacząco obniżyłam ciśnienie.
Ładne kwiatki?
WYMIATAM
- Jezu. - To klasyk.
Nie zna pani Buntownika z wyboru? Muszę pani polecić kilka filmów.
Proszę, nie.
- Zjemy razem kaczkę? - Nie chcę pani nawet tu.
Czemu pani tu jest?
Bo robię postępy. Jeszcze trochę, a przejdę to badanie.
Nie imprezowałam od dwóch dni, a dziś miałam takie ciśnienie, że szok.
No dobrze. Prawdziwa zmiana wymaga konsekwencji.
Nie pociesza mnie pani.
To powiem jaśniej.
Nie jest pani bliżej pomyślnego przejścia badania.
Wow.
Ale muszę być. Zapisałam się na zajęcia ze spinningu.
Jeśli przeżyję, przejdę i badanie.
Zobaczmy.
Pamięta pani,
ile lat miał pani ojciec, gdy miał zawał?
Czterdzieści?
Wcześnie. Był zdrowy?
Tak. Cały czas pływał.
Jakie były okoliczności zawału?
Co się stało?
Czemu mówimy o moim tacie? Jestem tu w sprawie wizy.
- Serce przyśpieszyło. - Dziwnie mi.
Kładziemy się. Nogi w górę.
Dobrze. W górę.
Wiem, że źle to wygląda, ale muszę wracać do Nowego Jorku.
Mam mało czasu.
Za dużo pani na siebie bierze.
Chwila na więź?
Żaden pacjent tak mnie nie drażni.
Dziękuję.
Gdy pojechałam do Nowego Jorku, zaczęło mi się układać.
Pasuję tam bardziej niż tu.
Jasne. Wygląda na to, że ten występ w telewizji to ważna sprawa.
Tak.
- Tak. - Jest…
Już czuję presję.
Szefowa chce, żebym stała się bardziej znana, więc…
Wow.
Uważaj na to. Sława to niezły narkotyk.
Tak. Nie jestem tym wcale zainteresowana.
Dla mnie liczy się jedzenie.
Dobra, Liv Healy.
- Ulubione danie? - Kotlety jagnięce mamy.
Daj spokój.
Brzmi sztampowo, ale budzą nostalgię.
Niech ci będzie.
Co sądzisz o tej kaczce?
- Pytasz mnie o opinię? - Tak.
No dobrze.
Delikatna.
Chrupiąca skórka idealnie rozpływa się w ustach,
a seksowna, wyrafinowana mieszanka cayenne i habanero
zostawia posmak, jak pocałunek.
A najbardziej podoba mi się, że nie udaje niczego innego
niż pyszne jedzenie.
No dobrze. Tak wygląda praca geniusza kulinarnego.
Nie przesadzajmy. Ale tak.
To aż się prosi o czerwone wino o ziemistym smaku.
Zamówimy butelkę?
To chyba dobry moment, by powiedzieć, że dołączyłem do Anonimowych Narkomanów.
Tak. Eksperymentowałem z lekami na receptę.
Nie biorę od siedmiu miesięcy, ale sama wiesz.
Dla mnie to zero narkotyków, alkoholu i seksu.
Żyjesz w celibacie?
Ja cię pierdolę.
Niestety nie możesz.
Brawo, ja bym tak nie umiała. Niczego bym nie rzuciła.
Życie ucieka.
- Tak. - Tak.
Myślę, że jeśli się z czegoś nie zrezygnuje,
życie przyjmie swą wersję kompromisową.
Co to znaczy?
Nie można mieć wszystkiego.
Tak. Spałeś z wieloma modelkami, prawda?
Tak.
- Nie polecam. - Nie.
Tak.
Co robisz teraz, żeby poczuć dreszczyk?
- Na pewno coś masz. - Chcesz wiedzieć?
- Co to jest? - Będziesz zszokowana.
Serio, co to?
Od czasu do czasu…
lubię zjeść lody. No.
- Kurwa, uspokój się. - Wiem.
Nie znałam cię od tej strony.
- Cześć. Wszystko smakuje? - Pyszne.
Prawda? Nie zgadłabyś, że to wegańskie.
Mam Gabriela.
- Co mówił? - Kelner mówi, że go nie ma.
Podobno nie podaje, tylko gotuje.
Ale, kurwa, kaczka jest niebiańska.
- Na pewno wygra. - Świetnie.
Niech zacznie gadać.
- Robi się. - Chcę wiedzieć wszystko.
Tak!
- Wybacz, musiałam to zrobić. - W porządku.
- Mogę…? - Chyba powinniśmy to uczcić.
Tak. Co sugerujesz?
Masz ochotę na lody?
- Na pewno możesz? - Chyba tak.
- Mówisz o lodach? - Pełnotłustych.
Tak. Fajnie.
Bo brzmi, jakbyś mówił o seksie.
- Jednak o lodach. - OK.
- NA. - Tak.
- Pamiętam.
A jakie jest podejście NA
do rumu i rodzynków?
Trzeba ich zapytać.
- Ten pieprzony kłamczuch. - Co?
Nic.
Muszę iść do domu i to napisać.
- Tak. Przepraszam. - No dobra. Jasne.
I wstaję o świcie, więc…
Jasne, seksowne zajęcia ze spinningu.
Dokładnie tak.
Pójdę do łazienki. Do zobaczenia jutro.
Do jutra.
Ledwo mogę to przeczytać. Nie mam okularów.
Będzie dobrze. Tylko niech się nie spóźni
i sprawdzi wszystkie pudła.
Gabriel Wolf.
Twój ptak jest imponujący.
Słucham?
Twoja wegańska kaczka. Twój ptak.
- Liv Healy. Pisałam o twojej… - Przepiórce na trzy sposoby.
- Tak. - Pamiętam.
Byłaś bezlitosna.
Zmieniłeś polewę, prawda?
Nie odmówię ci racji.
Czyli smakował ci ptak?
To, co robisz, jest niesamowite.
I umieram z ciekawości,
dlaczego król mięsa przeszedł na weganizm
i czemu wyjechałeś z Nowego Jorku?
Idziemy potem do mnie z grupą dzieciaków.
Chcesz przyjść?
Jak trafiłeś do Sydney?
Byłeś gwiazdą w Nowym Jorku. Wydawało się, że uwielbiasz mięso.
Mogę?
Bum cyk cyk.
Bum.
Cyk.
Cyk!
Twoja forma weganizmu nie polega na zdrowym życiu.
O rany. Dziękuję.
O co chodzi?
Próbujesz nadążać za młodymi?
Nudziłeś się?
Hej. Przepraszam.
Powiedz mi cokolwiek. Gabriel.
Porozmawiamy później.
- Cześć. - Hej.
Mam przeprowadzić wywiad.
Dobra.
Hej, chłopaki. Na zdrowie.
Tak!
Ames, nie mogę gadać. Idę na zajęcia ze spinningu.
- Doug walił konia pod prysznicem. - I co ty na to?
Nie wiem.
A ja zaspokoiłam się
z przystojnym dżentelmenem, który na szczęście nie był nim ciągle.
A facet z siłowni?
Złożył śluby, że nie porucha.
- Nie. - Tak.
Poszłam do knajpy flirtować z barmanem.
- Nie. - Tak.
W domu Doug nie chciał, więc się masturbowałam.
Oboje jesteśmy napaleni. Czemu nic z tego?
Imprezowałam u Gabriela Wolfa. Nic nie mam.
Już go miałam, a potem spieprzyłam sprawę.
Nie poddawaj się.
Jesteśmy młode i jurne. To nie koniec.
Dobra, nie panikuj.
Właśnie że będę.
Moje małżeństwo szwankuje.
Skarbie, już dobrze. Wszystko w porządku.
To tylko mały wybój na drodze i…
Gościu!
Przepraszam.
To tylko wybój na drodze, jasne?
Jesteśmy silnymi, mądrymi, wspaniałymi kobietami.
Damy radę.
Tak.
Dzień dobry, ekipo. Witajcie. Zaczynamy.
Rozluźnijcie ramiona.
- Wykorzystajcie ten czas. - Boże.
- Cześć. - Hej.
Dobrze, rozgrzewamy się.
- Długa noc? - Możliwe.
Pedałujcie do rytmu.
- Muzyka wam pomoże. - Masz kaca?
Co? Nie.
Chyba nadal jestem pijana.
Zaliczymy dziś wielkie wzgórza, więc dostosujcie tempo.
O kurwa.
Wyszłaś gdzieś wczoraj po kolacji?
- Czy to problem? - Nie.
Moi piękni, zaczynamy naszą podróż.
I pamiętajcie, że konkurujecie tylko sami ze sobą.
Kurwa.
Boże.
Już dobrze, moja droga.
O cholera.
Nie mów mi, że przez cały czas imprezowałaś.
Z powodu artykułu.
Jeśli cię to pocieszy, rzygi były wegańskie.
- No dobra. - Myślałem, że chcesz być zdrowa.
- Co? - Tak.
Nikt nie chce być zdrowy, Gaz. Ja muszę.
Jezu, Liv, nie możesz mieć wszystkiego.
Musisz wyzdrowieć, by wrócić do Nowego Jorku,
więc poświęć się trochę.
Muszę odebrać.
No pewnie. I tak muszę nadzorować czyszczenie parą.
Świetnie.
- Liv Healy. - Hej.
Wyszłaś bez pożegnania.
Tak, no i nie odbyliśmy tej rozmowy.
Wygląda na to, że impreza zaraz przejdzie w kolejną imprezę,
więc wpadniesz?
Nie mogę, ale zróbmy to przez telefon.
Nie interesują mnie formalne wywiady.
Chcę się tylko zabawić.
Mogłabyś wpaść na drinka i zobaczyć, co wydarzy się dalej.
- Tak? - Tak, jestem.
Przyjdziesz?
Napisy: Joanna Rychlik