Hej, Valerie.
Obiecujesz wywiad na prawach wyłączności, a potem wysyłasz mi to gówno?
O co chodzi?
Gdzie wywiad z Wolfem? Czemu porzucił mięso?
Uznałam, że nigdy mi nie powie… Oj!
- Byłaś za miękka. Nie opublikuję tego. - Skupcie się.
Postawiłam na ciebie, a ty masz mnie gdzieś.
Nie mogę cię teraz polecić jako jurora.
Ależ możesz. Naprawdę… Cholera!
Przepraszam. Namaste.
Twoja negatywna energia przenika aurę każdego.
Teraz pozycja orła.
WELLMANIA
Mam naprawdę przesrane.
Czemu nie poszłam do Gabriela,
żeby wypić trochę tequili
i wyciągnąć z niego tę historię, jak to mam w zwyczaju?
- Przez małą rzecz zwaną zieloną kartą. - Boże, ty i logika.
Potrzebuję pomocy.
To jeszcze nie koniec.
Przypomnij tylko Valerie, że jesteś super.
Jak mam to zrobić, skoro jestem na drugim końcu świata?
Pomyśl nieszablonowo, by jej zaimponować.
Co?
LUBRYKANT
Z tym nie mam problemu, zaufaj mi.
Standard będzie na jej spotkaniu z prasą.
„Znana guru seksu i samostanowienia kobiet”.
Oprah to lubi.
Prowadzi wykład o nowej książce
i kilka prywatnych sesji w Centrum Zdrowia.
Camille Lav…
La… Lavign… La…
Lavig…
Lavigne. Francuzka, irytująco nieuchwytna. Nie da sobie napisać sylwetki.
Kolejny nieuchwytny guru od wellness.
Ponoć była w sekcie we francuskich Alpach, ale nikt nic o niej nie wie.
Pojawiła się znikąd kilka lat temu.
Jak dowiem się czegoś o jej życiu osobistym, będę pierwsza.
Rozejdzie się w mig.
- Albo chociaż zaimponuje Valerie. - Tak.
Dlatego podrzuć ten pomysł Helen.
Nie dała tego nikomu innemu?
Masz szczęście, że jakiś debil
dał naszemu dziennikarzowi kokę na AJA. Jest na odwyku.
Przyłączysz się?
Jaka szkoda.
Cześć.
Doug nadal wali konia bez ciebie?
- Jezu, Liv, to miejsce pracy. - Czyli tak.
Gadałaś z nim o tym?
Czyli nie.
Dziękuję.
Każde z was robi sobie dobrze, czyli was swędzi.
Włożenie palca w tyłek zwykle pomaga.
Właśnie.
- Dasz radę, Healy. - Tak.
Każdy chce mieć dogłębną sylwetkę,
ale Camille to niezwykła, światowa kobieta.
Nie każdemu się zwierzy.
- Tylko komuś na jej poziomie. - Piszesz o kuchni.
Dbam o dywersyfikację.
Mam tylu dziennikarzy, którzy dla mnie pracują.
- Po co mi ty? - Kogo masz do wyboru?
Gość od stylu życia jest na odwyku, dziennikarz śledczy jest za ostry,
a wszyscy inni są za sztywni, by rozmawiać o stymulacji oralnej.
Uwielbiam tabu. To moje życie.
Rozumiem i Camille, i ciebie,
i wiem, że desperacko chcesz poznać tajniki jej działania.
A jak zamierzasz zdobyć osobiste informacje w 15 minut?
Tak, jak namówiłam Natalie Portman na konkurs jedzenia wegańskich hot dogów.
- Zmuszając ją? - Przekonując, że to jej pomysł.
Więc manipulujesz?
Daję im to, czego chcą. I mogę dać ci prawdziwą Camille Lavinyen.
Dobra.
Cześć. To taki nasz zwyczaj, ale ty też tu jesteś. Spoko.
OBNAŻ SIĘ
„Brutalna szczerość w seksie i w życiu jest niezbędna.
Bez niej drogę wyznaczy ci strach, a nie pożądanie”.
Ta kobieta ma rację.
Czyli radzi, żeby się komunikować.
To przełomowe.
Patrz, robot kuchenny.
- Albo… - Może blender? Ten czerwony.
Myślę, że to bardziej złożone, Dally.
Mówi, żeby wybierać to, co niewygodne, podejmować ryzyko.
Może wyciągnąć blender z tyłka?
Przypomnij mi, czego tu szukasz?
Prezentu na emeryturę dla mamy. Ślub nie jest jedyną ważną sprawą.
- Dziś miał być. - Może kupimy jej pościel?
Bo nie ma już powodu, by wstawać z łóżka?
- Bo jest elegancka. - Dla niej pianka z mleka jest elegancka.
- To kupcie jej ekspres. - Niezły pomysł.
- Dołożymy filiżanki do kawy? - Tak.
Skupmy się na naszej liście.
Wolimy z nóżką czy bez nóżki?
Może bez? Bardziej nowocześnie.
Ale białe wino szybciej się nagrzewa.
- Choć wolimy czerwone. - Zabijcie mnie.
Weźmy bez nóżki.
Może dopiszecie na listę to?
Dowiecie się, jak być bardziej szczodrym kochankiem.
Nasze życie intymne jest udane.
Jak wszystko inne. To heteroseksualni potrzebują guru.
To wagina.
Przepraszam. Czy są szklanki do latte?
- Te dwuścienne? - Już nie ma. Można zamówić.
Zamówimy? Czy to za dużo?
Obojętnie.
- Weź je. - Tak?
- Jasne. - Spoko.
Dal, wciąż tu jest.
Pamiętasz?
Jak w hotelu, gdzie byliśmy w rocznicę pierwszego seksu.
Skarbie, wygląda jak małe rączki trzepiące świeczki.
Obrazowe. Wiem, że jest dziwny, ale to mi się w nim podoba.
Nie. Zaufaj mi, zaplanowałem wnętrze o szczególnej estetyce wystroju.
Tak. Jasne.
Kocham cię.
- Witamy. - Cześć.
- Witaj. - Dziękuję.
Wszystko zaplanowałam.
Zaklepałam ostatni wywiad dnia.
Zaproszę ją na drinka.
Upiję ją, zasypię komplementami, a potem bum! Wszystko wyśpiewa.
Manipulacja i spryt.
Zadziałało na panią Portman, zadziała też na Panią Skrytą.
Wspieram cię w dziesięciu procentach.
W 90% desperacko potrzebuję wskazówek.
Cicho, napalona Nancy Drew z obłędem w oczach.
Potrzebuję konkretów. Albo zginę.
Torba z prezentami.
Tak.
Jajeczko Yoni?
Nóż do pizzy?
Nie. To do skóry, słonko.
Wiem, po co są te łobuzy.
Tak.
- To ambitny kąt prosty. - Chyba że głęboko oddychasz.
Słuchaj własnego głosu.
Przekształć język dotyczący seksu.
Musimy zakwestionować naszą potrzebę podporządkowania się.
Zakwestionować ten strach.
Musimy pozwolić, by nasza seksualność wpływała na każdą naszą decyzję,
każdy nastrój,
każde spotkanie.
Chcę ssać z jej piersi.
Jak to zrobić?
W sensie erotycznym. Fuj.
Przyjmij swoją prawdę.
Musisz się odsłonić bez makijażu.
Ta słabość jest kluczem do przebudzenia.
Zrób skok.
Obnaż swoje pragnienia.
Obnaż swoje lęki.
Obnaż się.
Wyczuwam klimat sekty.
Pewnie bym do niej dołączyła.
Przyznaję, że rozebranie się było odważne.
Muszę iść. Ale dasz radę, jasne?
Ona jest urocza, ty też.
- Będzie obrzydliwie wesoło. - Dzięki. Wiem. Kocham cię.
Tyle na dziś.
- Tylko jedno zdanie. - Serio?
- Nie ma jej. - To ściema.
Dziękujemy.
- Dziękuję. - Liv Healy, Standard.
- Mam ostatni wywiad… - Na dziś koniec.
Wywiady odwołano.
- Potrzebuję tylko 15 minut. - Jak każdy.
Przepraszam. Może pani…
O Boże. Co…
- Nie może nas olać. - Camille ciągle tak robi.
Pewnie się masturbuje. Wybaczcie, to niestosowne.
- Chrzanić ją. Idę do baru. - Ja też. Idziesz?
Nie, dzięki.
Co? To moje piętro.
Przepraszam.
Ktoś się zesrał na klatce schodowej.
Wiem. To nie ja. Tylko mówię.
Otwarte.
Eve, trzeci sygnał świetlny znowu był za późno.
Mówiłam ci,
że jeśli ma nam pomagać lokalna ekipa, musimy ją odpowiednio poinstruować.
Potrzebuję też dat z Bukaresztu.
Przepraszam, spadł wibrator.
Kim jesteś?
Liv Healy. Dziennikarka Standardu.
Z jakiego powodu włamałaś się do mojego pokoju?
Sama mnie zaprosiłaś.
Wiem, że to dziwne. Nie jestem wariatką.
Za to mogę ci pomóc.
Szanuję twoją prywatność,
ale mogłabyś dotrzeć do wielu więcej osób, gdyby wiedziały, kim…
jest prawdziwa Camille.
Gdyby zrozumieli, co cię napędza.
Skąd się wzięłaś, jak stałaś się kimś, kogo podziwiamy.
Mogę ci to dać.
Mogę cię obnażyć przed światem.
I czemu mamy się przy tym nie zabawić?
To zwykle działa?
To, jak to się mówi, zakłamanie?
- Ściemnianie? - Cóż…
Możesz próbować mnie zwieść pochlebstwami i alkoholem,
ale obnaż się sama, nim obnażysz innych.
Jestem gotowy.
Czas, byś wyszła.
- I to szybko. - Dobrze.
No dobrze.
Daj mi tylko dziesięć…
Dobra, dziękuję.
Próbowałem trzech środków piorących. Nic z tego.
Mówię ci, najpierw namocz.
Chyba że wolisz brudnobiałe.
- Zgoda. - Tak.
Ciepła czy zimna woda?
Muszę…
Ciepła czy zimna?
Co to…?
Cześć, kochasiu.
Co robisz?
Co…?
Depilowałaś się? Bo jesteś bardzo goła.
Obnażam się, bo cię pożądam, Doug.
Posłuchaj, jak mówię: „Chcę ciebie”.
Czemu tak dziwnie mówisz?
Cicho bądź i kochaj się ze mną.
Co jest nie tak?
Nic.
Dobrze, no to…
Po prostu piłem podwójną mrożoną kawę,
a wiesz, jak kawa działa mi na jelita.
Jak każdemu działa na jelita.
Jasne, powtórz jeszcze: „jelita”.
Przepraszam. Jestem…
Jestem za tym. Tylko zostało mi dziesięć minut przerwy.
Proszę.
O ile ludzie będą się bawić i będzie magicznie.
Zespół czy DJ, ludzie i tak potańczą.
Czy te buty będą pasować do spodni czy do oliwkowej sukienki?
Nie wiem. Dal, jak myślisz?
Twoja kuzynka to Kirsten czy Kristen?
- Kirsten. - Kristen.
- Dowiem się. - Dziękuję.
I zdecydowanie spodnie. Twoje kostki będą wyglądać super.
Ludziska, wróciłam.
- Cześć. - Cześć.
Nie miałaś upijać jakiejś guru seksu?
- Plan się nie powiódł. - Livvie, co się stało?
Nic. Odwołała.
Zakradłam się do niej, co ją oburzyło,
i może nawet nazwała mnie zakłamaną.
Jest wnikliwa.
O Boże, odpierdol się.
Co to?
Ślubne upominki dla gości. I tak, pomóż nam.
Słodzone migdały będą w woreczkach z organzy,
a pestki dyni słodzone stewią w…
O nie.
Powiedz Biandze, że chihuahua nie może przyjść.
To nie ona. To choreograf. Odwołuje jutrzejszą próbę tańca.
Może jak to poprzestawiam, umówimy się na trzecią?
- Mam fizjoterapeutę o 14.30. - Musisz odwołać.
Bez próby zamiast fokstrotu wyjdzie nam foks-pstrot.
- Dobrze, dam znać fizjoterapeucie. - Dzięki.
- Dalbert lubi cię lekceważyć. - Co?
- Chodzi mi o ten numer z choreografem. - To nic.
Nie zgodził się też na tamten świecznik.
I miał rację. Wygląda jak zbiorowe walenie konia.
Powiedz mi, Gazarecie, czy pragniesz obnażyć swój głos przed narzeczonym?
Jezu. Przeczytałaś jeden poradnik…
Nie mam wrażenia, żeby Dalbert cię słuchał.
Nie wiesz prawie nic o nim ani o naszym związku.
Poprzedni byli inni, pamiętasz?
Nick,
Scotty, Sebastian?
- Nie byli tak nachalni. - Jasne.
Sebastian tylko mnie zdradzał z byle kim.
Wiem, że Seb nawalił, ale ty byłeś z nimi inny.
Byłeś bardziej sobą.
Tylko mówię.
SIŁOWNIA GLIDE
Co daje prawdziwe spełnienie?
Pragniemy być zauważeni i wysłuchani,
a jednak robimy wszystko, co możemy…
Kurwa.
- Naprawdę? - Co? Robię przysiady.
Camille miała rację co do jednego.
Jesteś zakłamana.
Cześć.
CENTRUM ZDROWIA
Nienawidzę pomarańczowego wina!
Oczywiście namalował ją mężczyzna.
Jest zbyt symetryczna.
Miałaś rację. Nie byłam szczera.
Wiedziałam o jednym i o drugim.
Powiem prawdę. Muszę napisać twoją sylwetkę,
tak zajebistą, że każdy ją przeczyta,
a moja redaktorka w Nowym Jorku wybaczy mi przedłożenie zdrowia nad pracę.
Mniejsza o to.
Próbuję sobie poradzić z całym tym gównem
i to wciąż trochę…
To cholernie trudne.
Proszę bardzo, obnażyłam swój głos.
Moje pragnienie.
Możesz mi pomóc i pozwolić mi napisać twoją sylwetkę?
Nie.
Dlaczego?
Wygadujesz te bzdury o obnażeniu się,
a tymczasem nikomu nic o sobie nie mówisz.
To nie ja się liczę, ale ludzie, którym pomagam.
Jasne. I oczekujesz, że ludzie ci zaufają?
Skąd wiadomo, czy sama nie jesteś zakłamana?
No dobrze.
Co?
Zapraszam cię na moją sesję. Intensywny kurs obnażania się.
Zobaczymy, kto jest naprawdę zakłamany.
To kanapa.
Możesz się odprężyć, jak ci się podoba.
Tak, dezynfekuję ją po każdej sesji.
Czemu obie musimy być nagie?
Nagość czyni nas bezbronnymi.
Odziera nas z warstw, za którymi się chowamy.
Zamknij oczy.
Słuchaj swojego głosu.
- Mam mówić? - Twojego wewnętrznego głosu.
Głosu, który nauczyłyśmy się ignorować.
Dobrze.
- Nic nie słyszę. - Oddychaj.
Oddychaj głęboko przeponą.
Niech twoje zmysły cię przytłoczą.
Posłuchaj.
Co słyszysz?
Nie ma głosu.
Ale jest jakiś dźwięk?
Chyba tak.
Woda, plaża.
Pragniesz oceanu?
Co? O nie.
Więc czego pragniesz?
Nie wiem.
Wiesz. Posłuchaj tego głosu.
Chcę uciec.
Z wody?
- Chcę stąd uciec. - Dlaczego?
- Bo to przerażające. - Co?
Nie wiem.
Czego się boisz?
- Nie wiem. - Bzdura.
Słuchaj głosu.
Spieprzenia wszystkiego. Bycia porażką. Tego, że wszystkich zawiodę.
Dlaczego?
Obnaż swój strach. Zaakceptuj go.
Czemu się boisz? Co spieprzyłaś?
Kogo zawiodłaś?
Herbaty?
Chcę odebrać zamówienie dla Gaza Healy’ego. To tylko szklanki.
- Poszukam. - Dzięki.
Cześć, skarbie. Zrobiłem komosę.
Tamten świecznik pasowałby tu idealnie.
Ty dalej o tym?
Tak, wciąż mi się podoba.
Byłby świetną ozdobą całego pokoju.
Tam będą nasze zdjęcia ślubne.
A więc obok.
Sprawię, że to miejsce będzie wyglądało wspaniale.
W związkach chodzi o kompromis, więc zapomnijmy już o tym świeczniku.
Dać ci talerz?
Jak się czujesz?
Zawstydzona.
Dziwna.
Jak jedna wielka idiotka.
Witaj w człowieczeństwie.
Wszyscy twoi klienci wychodzą skołowani?
Oui, to konfrontacja.
Ale pozwalam im decydować, jak bardzo chcą się obnażyć.
Ja ich tylko prowadzę.
Ku pogubieniu się.
Otwarcie się na wewnętrzny głos wymaga wprawy.
Nawet gdy słuchasz i rozumiesz swoje lęki,
potrzeba czasu, by je zrozumieć
i odkryć, jak bardzo cię powstrzymują.
To tylko pierwszy krok. Ostatnio często o tym słyszę.
Ale czujesz, że strach przed porażką cię powstrzymuje?
- Nie wiem. - Nie pytam, czy wiesz.
Tylko czy czujesz.
Możliwe.
Chyba tak.
Uciekasz od czegoś.
Ukrywasz część siebie, oui?
Tak, ale…
Myślę, że jeśli nie będę tą rozrywkową duszą towarzystwa,
to kim będę? Obawiam się…
Obawiam się, że prawdziwa ja każdego rozczaruje.
Wiem, co czujesz.
- Też się tego boję. - Tak, ale ty…
Czekaj, co?
Jesteśmy podobne.
Cholera!
- Nazywam się Karen. - O Boże.
Chciałam pisać o psychologii seksu pod prawdziwym nazwiskiem,
ale sprzedaż była szokująca.
Nikt nie słucha, jak Kazza z zadupia mówi o samodoskonaleniu i seksie,
mimo tytułu magistra.
Chcą usłyszeć to od jakiejś Europejki.
Tak Karen stała się…
Camille.
W kółko mówisz, żeby się obnażyć,
a to ty się…?
Ukrywam?
Tak.
Ironia losu.
Chodzi o to, że postrzegam Camille
jako mój wewnętrzny głos, moją prawdę.
I ma więcej odwagi, niż Karen kiedykolwiek miała.
Ludzie się dowiedzą.
Na pewno.
Ale wtedy zmierzę się z tym strachem.
A im dłużej utrzymam Camille przy życiu,
tym więcej osób skorzysta z mej pomocy.
Jest z Wagga Wagga? Żartujesz sobie?
Nie wiem, czy powinnam tego użyć.
O czym ty mówisz? To twój artykuł.
„Ceniona sekspertka zwykłą wieśniarą”.
Trochę ostro.
Zasłużyła sobie. Sprzedaje bzdury pod fałszywym pretekstem.
Wiesz, że ma dyplom z psychologii? A nawet dwa.
Wszystkie pomysły i badania są jej.
Cała jej filozofia opiera się na szczerości, a sama kłamie.
Czy to ma znaczenie, skoro pomaga ludziom?
Nie pomaga.
Wypróbowałam jej bzdury o obnażaniu się.
Przyszłam do pracy Douga
i zaskoczyłam go w jego biurze, stojąc tam nago.
To była wielka porażka. Straszny wstyd.
- O Boże. - O Boże.
Naprawdę?
Ale myślę, że wstyd jest tego częścią. Na mojej sesji było podobnie.
Nie zaczynaj. Nie przyjmuję więcej rad. Musisz ją zdemaskować.
Brzmi okrutnie.
Liv, to twoja praca.
Nie chodzi o uczucia czy chodzenie na palcach.
Chodzi o szczerość wobec twoich odbiorców.
Masz narobić szumu dla Valerie, tak?
- Tak. - To twój bilet do domu.
Podziel się tym sekretem.
Mój samochód jest tutaj.
Idź, pisz.
A ja idę do domu udawać, że w pracy Douga nic nie zaszło.
Co?
To Isaac.
- Jeszcze lepszy, niż mówiłaś. - Na razie, skarbie.
SOK Z HALL STREET
Isaac? Cześć.
Liv. Cześć. Wybacz, czekam na wrapa.
Lepiej się czujesz?
Lepiej. Chcę się przed tobą obnażyć.
- Dobra. - Zack.
- Nie ja. - Tak. Widzisz…
Lubię cię i świetnie się wtedy bawiłam, i to na trzeźwo.
A to mnie przeraża, bo…
W sumie to pierdol się, bo…
- Proszę? - Mack.
To nie miało zabrzmieć tak ostro.
Dziwnie zareagowałeś, gdy wyszłam po naszej nierandce. Nie wiem czemu.
- Lilac. - Lilac?
Jaja sobie robisz? Lilac.
Cześć. Wybacz. Ładne imię. I piękny kwiat.
To prawda.
Tak było.
W duchu szczerości ty też mnie przerażasz.
Naprawdę?
Dobra.
Jestem czysty od niedawna.
Nie mam pojęcia, co robić,
poza tym, że coś całkiem przeciwnego, niż zawsze robię.
Czyli co dokładnie?
Zanurzam się w pokusie.
Czyli co?
Znajomi z siłowni?
Tak. Znajomi z siłowni.
Isaac.
To ty. Twój wrap.
Tak. Isaac.
Cześć.
OBNAŻ SIĘ CAMILLE LAVIGNE
ODMIENI CI ŻYCIE
Camille Lavigne to…
Camille Lavigne oznacza wiele rzeczy.
Co chcesz dziś obejrzeć?
Co chcesz.
HEJ, GAZZY. KOPĘ LAT…
HEJ, SEB. JAK SIĘ MASZ?
NOWE INFORMACJE
UJAWNIONO PRAWDĘ
BARDZIEJ NIŻ MÓJ SROM
EUROKRÓLOWA EROTYKI
CAMILLE LAVIGNE ODKRYTA BARDZIEJ NIŻ MÓJ SROM
Zgadzam się.
Porozmawiam z autorką i prześlę szczegóły. Świetnie.
Dziękuję.
No dobrze.
- Obiecałam coś innego. - Zgadza się.
To odważne, surowe,
ale sądząc po ruchu na stronie, wielu odbiorcom się podoba.
- To dobrze, tak? - Tak.
Liczba czytelników stale rośnie, akcje mają się dobrze,
a nasz oddział w Nowym Jorku
opublikuje to w wydaniu weekendowym.
Tak.
Skoro już wszystko wiesz, zmykaj. Muszę zadzwonić.
Dzięki. Dziękuję.
- Liv? - Tak.
Wszyscy się czegoś boimy,
ale liczy się to, co z tym zrobimy.
Helen King, Standard.
Czytałeś artykuł Healy?
Tak, świetnie pisze.
- Liv. - Tak.
- Co do chuja? - Co?
Zamiast Camille zdemaskowałaś mnie.
Spokojnie. To artykuł o…
„Niektórzy za bardzo słuchają Camilli, jak moja koleżanka,
która poszła goła do pracy męża.
Choć jest sexy, nie było bara-bara w baraku”.
To zabawne.
Moja reputacja i małżeństwo są zabawne?
Ależ nie. To kilka zdań. Nawet cię nie nazwałam.
Przecież wszyscy wiedzą, że to ja. Rozejrzyj się, Liv.
Napisałam coś, co trafi do ludzi. Mówiłaś, żebym podzieliła się sekretem.
Sekretem Camille, nie moim.
Czemu ją chronisz?
Miałaś dobry materiał, a wykiwałaś mnie, pisząc to gówno.
To nie gówno, Amy.
Obnażyłam za to duszę.
O rety… Co?
Że boisz się zjebać sprawę?
Zjebałaś, Liv.
To żadna nowość.
Boże, nie widzisz, jak wylewasz swoje gówno na innych.
Lepiej wracaj do Nowego Jorku.
Przepraszam.
To pilne. Chcę porozmawiać z doktor Singh.
Już to omówiłyśmy.
Musi pani być umówiona.
- Proszę mi podpisać badanie. - Proszę wyjść.
Obiecuję, że będę dbać o zdrowie w Nowym Jorku,
ale muszę wracać.
- Proszę podpisać. - Nie.
Proszę.
Niech pani to podpisze! Kurwa!
Boże.
Tak mi…
Zjebałam sprawę.
Kurwa.
Napisy: Joanna Rychlik