Aro baten amaiera da.
Hogeita bost urte horiek ziztu bizian igaro dira,
eta orain, beno, ia ez dut joan nahi.
Olivia.
Ez zen lana bezala…
Dena zen.
Den-dena.
Baina hau ospakizuna da.
- Hori da. - Bai.
Zure ospakizuna. Eser zaitezke.
Denbora bitxia da, ezta?
Egunen batean, mediku-harreragile gisa hasten zara lanean,
eta gero, hurrengoan, zure planak hausten dira.
Zure karrera… Zure karrera goiz amaitzen da…
Poltsikoak ditu.
- Beno… - Bost axola.
Kolona garbi diezazukete,
edo egunero 450 000 pausu puta egin ditzakezu,
edo zure bulba terapeutaren aurrean biluz dezakezu,
eta ez du garrantzirik.
Bizitzan berma dezakegun gauza bakarra baita…
heriotza. Ezta?
Baina zorionak erretiroagatik, ama.
- Ostia. - Olivia, ikaragarria izan da.
- Ez horregatik. - Eseri, eroa.
- Zu eseri. - Eserita nago, ergela.
- Lorraineri. - Horixe. Lorraineri.
Lorraineri.
- Txin-txin. - Zoaz pikutara.
Osasunari.
ZORIONAK ERRETIROAGATIK!
- Beste bat har dezaket? - Noski.
Lorrainek esan dit ezkonduko zarela.
Zer moduz antolaketa?
Herpesa bitan izan dut, beraz, ondo, bai.
Eta nor da zorioneko neska?
Ni naiz. Gizona. Homosexualak garelako.
Nire gaixo gogokoenak bezala.
Beti izaten dituzte lesio sexualik harrigarrienak.
Gaixo bat etorri zen sartu zuelako oso gauza lodi…
Gorde hori. Betirako.
Laster joan behar dugu. Bihar cateringa dugu.
Ez… ezin dut. Bezeroak segidan ditut.
Gazi beti ahazten zaio.
Elkar ezagutu genuen nire alokairuetako bat eskatu zuenean.
Eskaera ikusi bazenute. Erdia bete gabe zegoen.
Baina ustela naiz, ipurdi polita zuen, berehala baimendu nuen.
Hori bai interesgarria.
- Barkatu, aspertzen zaitugu? - Ez, istorio polit-polita da.
Ostia. Barkatu.
Jesus.
Ostia.
Alajainkoa.
Livvie, zergatik egiten diozu hori zeure buruari?
Aurrerapen bikaina egiten ari zinen.
Ezin dituzu bi haur bikainak izan. Zekena da.
Begira, badakit dena nahiko nahasita dagoela,
baina osasuntsu jarraitzeak lagunduko dizu.
Livvie.
Zer ostia da hori?
Valerie, aupa. Kaixo, aupa.
Liv, hitz egin behar dugu.
Bai.
- Oraindik haserre zaude, ezta? - Oso.
Tori, hartu. Zoaz. Ospa.
- Zer… - Camilleren artikulua irakurri dut.
Bai, ez kezkatu horretaz. Desastre puta izan da.
Zure bizitzako erabakirik onena izan da.
Itxaron, nola?
Denok ari dira zure artikuluaz hizketan, zutaz.
Zein barregarria zaren, zein ausarta, zein erreala.
Lortu duzu, Liv.
Benetan? Primeran.
Produktoreen zalantzak desagertu dira.
Saioko hirugarren epailea zu izatea beren ideia balitz bezala ari dira.
Asteartean etor zaitezke?
Astearte honetan?
Bai. Sortze-bilerari buruz jakin behar duzu,
informazioa bidaliko dizut.
Buruz ikasi behar duzu bilera baino lehen.
Ondo legoke Australiatik konektatuko banu bilera horretarako?
Zergatik zaude han?
Zatoz hona, bizkor.
Familiako gauza batzuk konpondu behar ditut,
baina estreinaldirako han egongo naiz, hitzematen dizut.
ESTATU BATUAK
Zer ostia?
- Pixa dut mokasinean. - Barkatu. Presa dut.
- New Yorkera itzuli behar dut. - Gizonen komuna da.
Generoa kontzeptu binario zaharkitua da, ezta?
Zenbat daramazu hemen zain?
Beno, nahikoa. Gauza batzuk ikusi ditut,
eta entzun… Eta kaka asko usaindu dut.
- Beno… - Segurtasunari deituko diot.
Ez, itxaron. Chad, beste mediku bat egokitu behar didazu.
- Ezin dut Singh medikuarengana jo. - Zer ba?
Nahi gabe, aurpegian hartu zuen kolpea
nire buruaren aurka.
- Segurtasunari deituko diot. - Ez.
Aizu, entzun, Chad,
nire karrerarako aukera erabakigarria eman didate,
bizitzan behin izaten duzun lana, eta oso gertu nago.
Zergatik axola zait?
Gogoan duzu ume txikia zinenean?
Eta ametsa zenuen handia eta boteretsua den
kontsuletxe mutila izatea?
Egia esan, nik…
Boxeolari profesionala izatea nuen ametsa.
Frankie Jipoitzailea. Abesti bat nuen.
Frankie Jipoitzailea, Frankie Jipoitzailea.
Ospa nire aurretik eta nire etxetik, Frankie Jipoitzailea naiz.
Hori da.
Eta oraindik lor dezakezu.
Eta zure ametsetako lana lortzen lagunduz gero,
bazterrak astinduko nituzke…
- Alajainkoa. - Barkatu.
Chad,
ametsen garrantzia ulertzen duzu,
eta nire ametsa zure esku dago,
beraz, mesedez, egoki iezadazu beste mediku bat.
Ez da dirudiena.
Ez, okerrago da.
- Deitu segurtasunari. - Zer?
Taillak txikiagoak dira.
- Joan behar dugu? - Gazen ezkontza da, ez Livena.
Gazen laguna naiz oraindik.
- Traje zaharrak ez du balio? - Ez, ikaragarria da.
Hau probatu nahi?
- Benetan? - Lehen arropa modernoa janzten zenuen.
Gauza dibertigarriak egiten genituen.
Ados. Orain?
- Askotan etortzen zara? - Zer?
Edariren bat erosiko dizut? Martini aurpegia duzu.
- Zertan gabiltza? - Elkar ezagutu berri bagenu bezala.
Aldageletan? Ez du zentzurik.
- Zer ahoskera da hori? - Colin Firth.
- Kedar-garbitzaile ahoskera da. - Ez pentsatu.
Ilea.
- Barkatu. - Lasai. Erantzi hau.
- Bularretako zaharra daramat. - Niri bost.
- Ados. - Eman buelta.
- Zer dira… - Itxaron…
- Erantzi prakak. - Ados.
- Biok erantziko ditugu prakak. - Bai.
- Eman buelta. - Ados.
Ongi ba.
Jainko maitea.
Nazkagarria da.
Barkatu, ez dugu pentsatu.
Etxean egiten duzuena zuen kontua da.
Ez ditut zuen gustuak kritikatu nahi, baina osasun kontua da.
Begira, ulertzen dut. Langilea naiz.
Ados. Eta zure lantokira joango banintz sexua izatera?
Joan gaitezke?
Ez, lagun, exhibizionismoa.
Delitua da. Polizia bidean dago.
Tira, neska.
Do-si-do.
Aupi, lagun.
- Zer demontre? - Uste baino zailagoa da.
Ados, atzera, edo urruntze-agindua eskatuko dut.
Ongi ba, ados.
Barkamena eskatu nahi dizut, ados?
Benetan. Barkamena eskatu nahi dizut kontu honengatik.
Nola dakizu hau egiten dudala?
Nire kazetaritza-abilezia bikaina erabili dut,
eta Instagramen kuxkuxeatu dut. Katu politak.
Jainko maitea.
Aizu, behar dudan bakarra da azterketa medikoa sinatzea,
gero ez dugu berriro elkar ikusi behar.
- Aurkitu beste norbait hori egiteko. - Ezin dut.
Chadek ez dit beste norbait egokitu nahi.
Ulertzen dut, zu hara zoaz, eta ni hona.
Mesedez, sina ezazu. Burokrazia baino ez da.
Geldi.
Ezagutu dudan pertsona berekoienetako
eta harroputzenetako bat zara.
Ume egoista zara.
Ez duzu sinatuko?
Do-si-dospa hemendik, ostia.
Goazen aterantz.
Bide osoa.
- Aupa. - Aupa.
Aupa. Barkatu. Bai…
- Goazen? - Bai.
Bai.
Kaputxino bat.
Posible da…
Eska ditzaket ahuakate eta arrautzak, tostadarik gabe, mesedez?
- Mila esker. - Ongi.
Karbohidratorik ez ezkontza aurretik.
Itxura ederra, triste sentitu, Sydneyko ezkontza klasikoa.
Txantxetan ari naiz.
Zutaz pozten naiz. Albertek eztia dirudi.
Izen hori du, Albert?
Albert bezala, baina D batekin.
- Alberd? - Ez…
- Aldert? Alderd? - Dalbert.
- Dal… - Alderd? Al…
- Ez, Dalbert. - Uste dut isuria izaten ari naizela.
Agian bai. Dalbert da. Soilik…
- Ondo. - Bai.
- Mila esker. - Mila esker.
- Kaka zaharra. - Ez.
- Barkatu. - Ez kezkatu.
Pozten naiz deitzeaz.
Berriak jakin ondoren, ez nekien nitaz entzun nahi zenuen.
Nik…
Ez nizuke errua botako gorroto egingo baninduzu.
Gorroto zintudan.
Baina… orain ondo nago. Ondo gaude.
Sentitzen dut.
Hobea merezi zenuen,
eta pozten naiz hori Dalbertekin aurkitzeaz.
Beraz, ezkontza.
Pozik egongo zara,
ezkontzeko irrikan zeunden gu elkarrekin egon aurretik.
Beno, bai, baina badakizu, pertsona zuzenarekin.
Hau da, Dalbert eta biok…
Hurrengo pausu logikoa da. Konprometitu behar duzu.
Ez dakit.
Zu ezkonduko zara. Zuk esan.
Bai.
Ari ziren… Nola esan?
Aldageletan…
Hau nahi zenuen, ezta?
Aldagelan harrapatuak izatea?
Ama, Archie zaindu beharko duzu.
- Ez, sexuarena. - Eskerrak eman behar ditut
hilabete askotan behin sexua hasi duzulako?
Barkatu hainbesteko lana izateagatik. Ez, Archiek ez du haragirik jaten.
- Zer diozu? - Kanpaia jotzen ikusi zaitut.
Ez, zu ez, ama.
Entzuten ari gara.
Esaiozu tofu dela. Ahal dugun bezain pronto joango gara.
- Zer gertatzen zaizu? - Zuk esan.
Zure lagunak denei kontatu die ez zintudala zamalkatu.
- Ez dut hori inoiz berriz entzun nahi. - Berdin.
Baina erraza da gogoratzea.
Irakurri duzu?
Irakurri dut, lankideek irakurri dute.
Denek dakite ezin dudala emaztea ohean ase.
Denek ez dute irakurri.
The Standardeko artikulua? Irakurri dut.
- Artikulu on-ona. - Bai, nik ere irakurri dut.
Jainko maitea, zu lagun mina zara.
Orduan zu zara…
Ai ama.
Horregatik zeundeten aldagelan pin-pan.
Ados, zer gertatuko da?
- Espero dugu zerbait ikastea. - Jakina.
Ongi ba, 1000 dolarreko isuna ipiniko dizuegulako.
Eta komunitate-zerbitzuak egingo dituzue.
…eta umeak jaisten direla, esan zien,
"Erantzuna hemen dago".
"Kristo da erantzuna".
Ez, mila esker. Zentzuzko konponbideak behar ditut.
Leku egokira etorri zara.
Zer galdetu nahi duzu?
Herrialdetik irten behar dut,
beraz, mamu bat badago, edo espiritu bat,
lagun diezadaken bikingoa, primeran.
Animalia-espirituei galdetuko diet.
Lehenik eta behin,
ostra. Sekretuak gordetzen dituena.
Altxorrak ezkutatzen ari zara.
Bai, oso sexuala naiz.
Bigarrenik, beltxarga.
Botere elegantea, energia amaigabea,
askoren inbidia, gutxien etsaia.
Ene, erabat zuzena. Eskerrik asko.
Azkenik,
bufaloa.
Errealista, praktikoa, edozeri aurre egiteko prest.
Zer esan nahi du?
Irakurketa argia da.
Errealista, elegantea, alaia. Egon behar duzun tokian zaude.
Zer?
Ez. Ez… Nola, hori da guztia?
Bai.
Berrehun dolar eman dizkizut.
Espirituek hitz egin dute.
Umea terapiara eraman behar dut.
Berriz begiratu edo horrelako zerbait.
Ba al dago zerbait, ez dakit, New Yorkerako hegaldiari buruz?
Edo AEBetako agiri putak faltsutzeari buruz?
Laguntza bila etorri naiz. Orientazioa behar dut.
Zuk gehiago behar duzu.
Zer da?
Tea LSD mikrodosiarekin.
Ez naiz etorri zurekin drogatzeko.
Antsietatearekin laguntzen du.
Garuna argitzeko eta arazoak konpontzeko bikaina da.
Azken bolada honetan hartu dut eta…
Gehiago.
Mikrodosiak dira. Ez duzu gehiago behar.
Arazoekin laguntzen duela diozu.
Bai, beno, 99 arazo ditut, eta LSD ez da horietako bat.
Bete.
Olivia?
Singh doktorea.
Gertu zaude.
Bide zuzenean zaude.
Ene.
Zaila da zuri begiratzea.
Esadazu zer egin behar dudan Ameriketara bueltatzeko.
Oso erraza da.
Emaitza aurrean izan duzu denbora guztian.
Egin behar duzun bakarra da…
Zer?
Ez, itxaron. Itxaron, itzuli…
Ene.
EVIE DEITZEN ARI DA…
Evie.
- Liv, han zaude? Liv? - Kaixo.
- Liv. - Kaixo, laztana.
- Laguntza behar dut. - Hartu arnasa.
Zerbait gertatu da.
Laztana, ez dut tutik ere ulertzen, negar zotinka ari zara.
- Non zaude? - Luna Parken, Liv.
Badakizu zer? Zuk…
- Mesedez, lagundu. - Ez mugitu.
Amari deituko diot, oraintxe bertan ez nagoelako ondo.
- Ezin diozu deitu. - Ados, ez diot deituko.
Bidean nagoenean deituko dizut. Ados.
Ostia.
Bale, laguntza behar dut.
Ados, baina ez nuen inoiz zure tostada jan.
- Ogiaren mira dut. - Konturatu naiz.
- Bai? - Pozten naiz hau egiteaz.
- Lagunak izatea nahi dut. - Bai, nik ere bai.
Bai.
- Agur, Gaz. - Agur, Seb.
Jode.
Evie, hemen gaude. Non zaude?
Ez dakit hori non den.
Evie?
Ene.
Ostia.
Uste dut ez duela bateriarik.
Eviek zer itxura du?
Bai.
Aurpegia du,
eta batzuetan ile-mototsa darama,
baina batzuetan lotu gabe darama,
eta bere adinerako heldutasun handia erakusten du,
baina ez modu goiztiar batean.
Bere burua ulertzen du
oso modu handi eta boteretsu batean.
Eta batzuetan erlojua darama.
Primeran.
- Mugikorra erakutsiko didazu? - Bai.
- Hori… bera da. - Primeran. Ona da jakitea.
- Ados. - Ongi ba.
- Goazen? - Bai.
Ados.
Ados, ispilu-gelan dagoela esan du.
Beno, hemen gaude.
Hori mugitzen ari da?
Leihatilara noa, ea norbaitek ikusi duen.
Bai.
Ene.
Evie?
Jainko maitea.
Evie?
- Ene. - A zer lotsa.
Zertan zabiltza han? Fidagarria den norbait behar dut.
Lan hau nahi duzu ala ez?
Ahal dudan ondoen egiten ari naiz, bale?
Benetan, baina Evie aurkitu behar dut.
- Dena hondatzen duzu. - Ez da egia.
Ia ezin zara moldatu zure anaiaren ezkontzan egoteko.
- Aita? - Ni…
- Evie? - Aita?
Olivia, ia 40 urte dituzu,
eta begira nola zauden.
Drogatuta Luna Parken.
Bizitza ez da sufrimendu amaiezina, ama.
- Amyk badaki zeri buruz ari naizen. - Bai?
Bai.
Zure alabaren bila nabil. Nigan zugan baino konfiantza handiagoa du.
Hori ere izorratu duzu.
Liv?
Evie? Banoa.
Jainko maitea.
Amy.
Itxaron, nora zoaz?
- Evie. - Liv.
Alajainkoa.
Hortxe zaude.
- Evie. - Evie, hau Isaac da, nire laguna.
Etxera eramango zaitugu, ados?
Ondo zaude?
Larria da bikote batek ez badaki noiz izan duen sexua azkenekoz.
Larria dela esateak ez du laguntzen.
Umeak kanpoan daude, etxea hutsik dago. Larrua jotzen egon beharko genuke.
Zer gertatzen ari zaigu?
- Beste norbaitekin zaude? - Jesus.
- Zer denborarekin? - Aspertuta zaude? Deprimituta?
- Amy… - Oraindik gogoko nauzu?
Ene, bai, noski baietz. Begira zuri.
Gogoko zaitut. Beraz, zer gertatzen ari da?
Utziko diozu kazetaria izateari segundo batez?
Agian Livek arrazoia zuen.
Agian gure egunik onenak pasa dira.
- Hori egunero sentitzen dut. - Benetan?
Beno, ez gure egunik onenak, baina nire egunik onenak, bai.
Zeri buruz ari zara?
Burusoil geratzen ari naiz.
- Ez. - Bai.
Bai, familiaren bi aldetik naiz burusoila.
Bai, eta lehen, hau hemen zegoen.
Zaharra eta nazkagarria sentitzen naiz.
- Zenbat daramazu…? - Zure esklusiba lortu duzu.
Utziko dugu, mesedez?
Goizero ile zuri berriak topatzen ditut.
Ez. Ez dut bakar bat ere ikusi.
Kentzen ditudalako.
Gaur 12 kendu ditut.
Bata han behetik.
Aizu, begira, zahartzen ari gara, bale, elkarrekin.
Ez da munduaren amaiera. Oraindik oso sexy zara.
Sexyagoa izango zinateke ilerik gabe.
- Ez da egia. - Zer ospetsurekin larrua joko nuke?
Stanley Tuccirekin.
Bere aurpegian eseriko nintzateke koktel bat egiten didan bitartean.
Zergatik ibili naiz
ile puta honekin hainbeste urtetan?
Ideiarik ez.
Zer moduz?
Begira.
Bibotea duzu.
Zorionez Frida Kahlo gogoko dut.
Gustatzen zaizu, ezta?
- Gustatzen bazait, zer? - Erne nago.
Eta bibote handiak eta lakarrak dituzten
emakume ederrak gustatzen bazaizkit?
Beno, hormonak ordezkatzeko terapian aurreztuko dut
menopausia dudanean.
Aizu, aizu, ideia bat bururatu zait.
Zer?
Zergatik geldi buru-azalean?
Kabroi maltzurra.
Hemen gaude.
Zurekin sartuko naiz?
Ez dut sartu nahi. Itxaron dezakegu?
Tira, laztana. Esadazu. Zer gertatu da?
Han utzi naute. Barregarria dela iruditu zaie.
Atera nintzenean, denak joan zinen.
Egun osoa niri txantxa egiteko antolatu balute bezala.
Barkatu. Zuzen jokatu duzu niri deitzean.
Banekien ulertuko zenukeela.
Bale, ados, laudoriotzat hartuko dut.
Ez, sentitzen dut.
Badakit gogorra dela, baina hobera egingo du.
Eskerrik asko.
Tori, hartu.
Istorio bat kontatuko dizut.
Nire eskolan,
neska bat zegoen, pixka bat frikia.
Tamagotchiekin obsesionatua.
Nolabait baztertua hasieratik.
Galtzailea dirudi.
Ni nintzen.
Bai.
Bale, eskerrik asko. Elkarrizketa pribatua da.
- Barkatu. - Bai.
Baina badakizu zer? Berari bost.
Eta bere bizitzaren egunik txarrenean,
mundua bukatuko zela uste zuenean,
eskolako beste frikia adiskidetu zuen.
Galtzailea ere bai?
- Ume hori zure ama zen. - Galtzailea, bai.
Aizu, ama ez da galtzailea, Evie.
Aparta da. Politikariak estalgabetzen ditu, badakizu?
Ez daki dantza egiten, egia da.
Berataz maite dudan gauzetako bat da.
Ama ezagutu nuen bizitzako egunik txarrenean,
uste nuenean ez nuela berriz arnas hartuko.
Baina urteak pasa ahala, hobera egin zuen, bera nirekin neukalako.
Bai? Lagun horiek ez dira zure pertsonak.
Eta badakit orain ulertzea zaila dela, baina hobe duzu jakitea.
Zure jendea aurkituko duzu. Baina emaiozu denbora.
- Ama ezagutu zenuen bezala? - Bai.
Zorionekoak zuek bata bestea izateagatik.
Nola da posible zuek biok lagunak izatea? Oso ezberdinak zarete.
Begira, zernahi gerta ere, dei diezadakezu, ados?
Bost axola munduan non nagoen,
ordu-eremua, bost axola. Dei diezadakezu, ados?
Ados.
Ados, tira, goazen barrura.
- Evie, zertan… - Ez dut hitz egin nahi.
Zer…
Rubyk eta bere lagunek Evie Luna Parkera gonbidatu dute.
Han uztea barregarria iruditu zaie.
- Nerabeak oraindik sasikumeak dira. - Jesus, ni…
Egun ikaragarria bizi du, baina ondo egongo da.
- Zergatik ez dit deitu? - Ez zintuen estresatu nahi.
Beno, estresatuta nago.
Justu.
- Bale, banoa. Isaac nire zain dago. - Isaac?
Barkatu, pubis-ilea duzu aurpegian?
Hori… Dougena da.
Zer ondo zamalkatu zaituela.
Uste duzu orain ezagutuz gero, lagunak izango ginatekeela?
- Bai, ulertuta. - Liv. Ni…
- Aupa, polit, zer moduz? - Kaixo.
Zer? Norekin?
Zure eguna, bezeroekin.
Bai.
Erotzekoa. Bai, ez duzu jakin nahi.
- Ene, ziur garuna frijitua duzula, ezta? - Bai.
- Zatoz hona. - Bai.
- Ondo zaude? - Bai.
Aizu…
- Zerbait aitortu behar dut. - Ados.
Hau… Agian ustekabez harrapatuko zaitu, baina gaur drogatu naiz.
Ez.
Bazenekien?
Sentitzen dut honetan sartzea.
Ziur ez dela erreza errehabilitazioan dagoen norbaitentzat.
Lasai, ez zaitut kritikatuko.
Badirudi kabroi berekoia izan naitekeela.
Beno, nire ikuspuntutik, neskato bat salbatu duzu gaur.
Nahiko desinteresatua.
Ez da galtzaile batek egingo lukeena.
- Artikulua irakurri duzu. - Bai.
Eskerrik asko.
Modu egokian eskertu nahi nizuke gaur laguntzea.
Izozki baterako denbora duzu?
Egia esan, bilera bat dut.
Nire Ziegak eta Herensugeak taldea.
Jesus, txantxetan ari naiz. Ene.
Jainko maitea.
Narkotiko Anonimoen bilerak.
Baina badakizu zer? Bata zor diezadakezu.
Ados.
- Hartu zure do-si-do kidea. - Geldi.
Hitzordua eskatu duzu, lehen aldiz.
Baina jakin ezazu segurtasuna markatze laburrean dudala.
Begira, gaizki jokatu nuen,
baina heldua naiz eta badakit heldua izatearen parte dela
ardura eta erantzukizuna edukitzea.
Gauza batzuk ekarri dizkizut.
Benetan sentitzen dut.
Blu-ray.
Oso ona dela esan nizun.
Ados. Azterketa egingo dizut.
Jainkoa, benetan?
- Baldintza batekin. - Bai?
Azterketa psikologikoa gainditu behar duzu kontsulatuak onartutako espezialistarekin.
Ez ditut gauzak zaildu nahi,
baina ez dut sinatuko mentalki ondo zaudela jakin arte.
- Ezegonkorra naizela diozu? - Mediku bati eraso zenion.
Nahi gabe.
- Gero jazarri zenuen. - Beno, hori hitz gogorra da.
AEBetako Kontsulatuko langilea gizonezkoen komunean harrapatu zenuen.
Bale, Chadekin hitz egin duzu.
Gainditu azterketa psikologikoa, medikoa gaindituko dizut,
eta ez dugu elkar berriro ikusiko.
Hau zer da?
Uste nuen katilu bat te nahi zenuela.
Ene.
Liv?
Bai, hemen nago.
Zertan zabiltza han?
Dantza trajeak ikusten, eskatu zenidan moduan.
Jainko maitea.
Nola sartu nintzen hemen? Ile-goma gisa ere ez du balio.
Ostia.
Nire egoitza-baimena?
Zer ostia?
Azpitituluak: Aroa Villalba