To jak koniec epoki.
Tych 25 lat minęło jak jeden dzień,
a teraz prawie nie chcę odejść.
Olivia.
To nie była praca, tylko…
całe życie.
Całe.
Ale przecież teraz świętujemy.
- Super. - Tak.
Świętujemy, że jesteś. Możesz usiąść.
Czyż czas nie jest zabawny?
Jednego dnia zaczynasz pracę jako recepcjonistka w przychodni,
a następnego wszystkie plany biorą w łeb.
Twoja kariera się urywa.
To ma kieszenie.
- Cóż… - To bez znaczenia.
Możesz oczyścić okrężnicę
albo zrobić 450 000 kroków dziennie,
albo obnażyć srom przed terapeutką,
ale to bez znaczenia.
Bo jedyne, co w życiu jest pewne…
to śmierć. Prawda?
Ale udanej emerytury, mamo.
- Kurwa. - Olivio, to było okropne.
- Ależ proszę. - Siadaj, idiotko.
- Sam siadaj. - Siedzę, kretynko.
- Za Lorraine. - O tak. Za Lorraine.
Za Lorraine.
- Na zdrowie. - Wal się.
Za zdrowie.
WELLMANIA
UDANEJ EMERYTURY!
- Mogę jeszcze jeden? - Jasne.
Lorraine mówiła, że bierzesz ślub.
Jak idą przygotowania?
Dwa razy miałem półpasiec, więc chyba nieźle.
A kim jest ta szczęściara?
To ja. Szczęściarz, bo jesteśmy homoseksualistami.
Tak jak moi ulubieni pacjenci.
Zawsze doznają fascynujących urazów seksualnych.
Kiedyś przyszedł do mnie pacjent, który włożył sobie…
Niech to będzie tajemnicą. Na zawsze.
Chodźmy już. Jutro omawiamy catering.
Nie mogę. Mam klienta za klientem.
Gaz zawsze jest zapominalski.
Poznaliśmy się, gdy chciał wynająć jedno z moich mieszkań.
Szkoda, że nie widzieliście wniosku. Był w połowie pusty.
Ale jestem przekupny. Ma fajny tyłek, więc go przyjąłem.
Zajebiście.
Przepraszam, nudzimy cię?
Nie, to przeurocza historia.
O kurwa. Przepraszam.
Jezu.
O kurwa.
Boże.
Livvie, czemu to sobie robisz?
Robiłaś takie postępy.
Chcesz dwoje udanych dzieci? To już chciwość.
Wiem, że teraz sprawy wymknęły się spod kontroli,
ale jeśli zadbasz o zdrowie, to będzie lepiej.
Oj, Livvie.
Kto to, kurwa?
Cześć, Valerie. Cześć.
Liv, musimy porozmawiać.
Tak.
- Wciąż jesteś na mnie zła? - Wściekła.
Weź to. Wyjdź stąd. Idź.
Co…
Czytałam artykuł o Camille.
Nie przykładaj do niego wagi. To była katastrofa.
To była najlepsza decyzja twojego życia!
Że co?
Wszyscy mówią o twoim artykule, o tobie.
O tym, jaka jesteś zabawna, odważna i prawdziwa.
Udało ci się, Liv.
Naprawdę? Wspaniale.
Producenci nie mają już wątpliwości.
Zachowują się, jakby to był ich pomysł, żebyś była trzecim jurorem.
Wrócisz do wtorku?
Najbliższego wtorku?
Tak. Przedstawię ci plan kreatywny
i prześlę ci go mailem.
Masz się z nim dobrze zapoznać przed spotkaniem.
Mogę dołączyć zdalnie z Australii?
Czemu wciąż tam jesteś?
Rusz dupę i tu wracaj!
Wiem, mam tu jakieś durne sprawy rodzinne,
ale obiecuję, że wrócę, zanim program ruszy.
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
Co jest, kurwa?
- Obsikałem but. - Przepraszam. Nie mogę czekać.
- Muszę wracać do Nowego Jorku. - To toaleta męska.
Płeć to przestarzała koncepcja binarna, Chad.
Jak długo tu czekałaś?
Dość długo, by zobaczyć różne rzeczy,
usłyszeć różne dźwięki i poczuć smród.
- Nieważne… - Wzywam ochronę.
Zaczekaj. Chad, musisz tylko przydzielić mi innego lekarza.
- Nie mogę wrócić do doktor Singh. - Czemu?
Bo przypadkowo dostała w twarz
moją głową.
- Naprawdę wzywam ochronę. - Nie.
Nie, posłuchaj, Chad,
dostałam największą szansę w mojej karierze,
wymarzoną pracę, którą mam na wyciągnięcie ręki.
Co mnie to obchodzi?
Pamiętasz, jak byłeś dzieckiem?
I marzyłeś, że zostaniesz wielkim, potężnym
gościem z konsulatu?
Tak naprawdę marzyłem…
że zostanę zawodowym zapaśnikiem.
Frankie Wielka Pięść. Miałem swoją piosenkę.
Frankie Wielka Pięść
Z drogi zejdź, bo przywalić ci mam chęć Jestem Frankie Wielka Pięść
Właśnie.
I dalej możesz nim zostać.
Gdybym mogła ci pomóc zdobyć wymarzoną pracę,
poruszyłabym niebo i ziemię…
- O Chryste. - Przepraszam.
Chad…
wiesz, jak ważne są marzenia,
a moje marzenie jest w twoich rękach,
więc proszę: daj mi innego lekarza.
- To nie tak, jak myślisz. - Nie. Jest gorzej.
- Wezwij ochronę. - Co?
Rozmiary są coraz mniejsze.
- Musimy iść? - Tak, to ślub Gaza, nie Liv.
Wciąż lubię Gaza.
- A mój stary garnitur? - Jest wstrętny.
Może przymierzysz to?
Naprawdę?
Jak cię poznałam, fajnie się ubierałeś.
Robiłeś wtedy wiele rzeczy.
Dobra. Teraz?
- Często tu przychodzisz? - Co?
Postawić ci drinka? Pewnie lubisz martini.
- Co robimy? - Udajemy, że się dopiero poznaliśmy.
W przebieralni? To nie ma sensu.
- Czyj to akcent? - Colina Firtha.
- Raczej kominiarza. - Nie myśl za dużo.
Moje włosy.
- Wybacz. Dobra. - OK. Zdejmij to.
- Mam stary stanik. - To nic.
- Dobra. - Odwróć się.
- Co to za… - Czekaj…
- Zdejmij spodnie. - Dobra.
- Oboje zdejmijmy spodnie. - Tak.
- Odwróć się. - Dobra.
Dobra.
O Boże.
To obrzydliwe.
Straciliśmy głowę.
To wasza sprawa, co robicie w domu.
Nie chcę wam zepsuć zabawy, ale to kwestia bezpieczeństwa.
Rozumiem. Jestem budowlańcem.
Dobra. A gdybym uprawiał seks na twoim placu budowy?
Możemy iść?
Nie, stary. To nieobyczajny wybryk.
To wykroczenie. Policja jest w drodze.
Juhu!
Dalej, dziewczyno.
Okrążamy partnera.
Cześć, kowbojko.
- Co jest, kurde? - Trudny ten taniec.
Krok w tył albo załatwię pani zakaz zbliżania się.
Dobra.
Chcę tylko powiedzieć, że mi przykro.
Naprawdę. Chcę przeprosić za tę sytuację.
Skąd pani wie, że tu chodzę?
Użyłam swoich zdolności dziennikarskich, no i widziałam pani Instagrama.
- Urocze koty, swoją drogą. - Boże.
Chcę tylko, żeby podpisała mi pani badanie,
a potem już się więcej nie zobaczymy.
- Niech pani znajdzie kogoś innego. - Nie mogę.
Chad nie przydzieli mi nikogo innego.
Rozumiem, pani idzie w tę stronę, a ja w tę.
Proszę podpisać. To tylko biurokracja.
Niech pani przestanie.
Jest pani jedną z najbardziej samolubnych
i roszczeniowych osób, jakie spotkałam.
Jak samolubne dziecko.
Czyli pani nie podpisze?
Spierdalaj, kowbojko.
Idziemy za drzwi.
Aż do wyjścia…
- Hej. - Hej.
Hej. Przepraszam. Tak…
- Idziemy? - Tak.
Cappuccino.
Mógłbym…
Mógłbym zamówić awokado i jajka, ale bez tostu?
- Super. Dzięki. - OK.
Zero cukrów przed wielkim dniem.
Piękni i smutni. Typowe małżeństwo z Sydney.
Żartuję.
Gratuluję. Albert wygląda słodko.
Ma na imię Albert?
Prawie jak Albert, ale z D.
- Alberd? - Nie, raczej…
- Aldert? Alderd? - Dalbert.
- Dal… - Alderd? Al…
- Nie, Dalbert. - Czuję się, jakbym miał udar.
Może masz. To Dalbert. Po prostu…
- Spoko. - Tak.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- O cholera. - Nie.
- Przepraszam. - W porządku.
Fajnie, że się odezwałeś.
Nie wiedziałem, czy chcesz, żebym jakoś zareagował na wieść o ślubie.
Nie…
Nie winiłbym cię, gdybyś mnie nienawidził.
Nienawidziłem cię.
Ale teraz mi przeszło. Między nami już dobrze.
Przepraszam.
Zasługujesz na kogoś lepszego i cieszę się, że kimś takim jest Dalbert.
A więc małżeństwo.
Pewnie bardzo się cieszysz,
bo marzyłeś o ślubie, zanim jeszcze zaczęliśmy się spotykać.
Tak, ale o ślubie z właściwą osobą.
Dalbert i ja…
To oczywisty kolejny krok. Trzeba się zaangażować.
Nie wiem.
To ty bierzesz ślub. Ty mi powiedz.
Tak.
Oni… Jak by to ująć?
W przebieralni…
Nie tego chciałaś?
Być przyłapaną w przebieralni?
Mamo, musisz zająć się Archiem.
Nie, mówię o seksie.
Mam się cieszyć, że po tylu miesiącach wreszcie sam zacząłeś?
Szkoda, że to taki wysiłek. Mamo, Archie nie je mięsa.
Co to miało znaczyć?
Widziałam, jak walisz konia. Nie ty, mamo.
Słyszymy was.
Powiedz Archiemu, że to tofu. Wrócimy jak najszybciej.
- Co z tobą? - Powiem ci.
Twoja kumpela rozgadała, że nie było bara-bara w baraku.
- Nie chcę już tego słyszeć. - Ja też.
Ale zapada w pamięć.
Czytałeś to?
Ja i chłopaki w pracy.
Każdy wie, że nie dogadzam żonie.
Nie wszyscy to czytali.
Ten esej w Standardzie? Czytałam go.
Świetny.
Tak. Też go czytałem.
Boże, jesteś tą przyjaciółką.
Czyli ty…
O kurde.
Dlatego figlowaliście w przebieralni.
To co teraz?
- Chyba dostaliście nauczkę. - Oczywiście.
I dobrze, bo zapłacicie mandat w wysokości 1000 $.
I odbędziecie prace społeczne.
…jego dzieci przyszły, a on im powiedział:
„Odpowiedź jest tutaj.
Chrystus jest odpowiedzią”.
Nie, dziękuję. Potrzebuję rozsądnych rozwiązań.
Dobrze trafiłaś.
O co chcesz zapytać?
Muszę się wydostać z tego kraju,
więc jeśli jakaś zjawa, duch
albo wiking mogą mi pomóc, to poproszę.
Zapytajmy duchy zwierząt.
Po pierwsze,
ostryga.
Strażnik tajemnicy.
Ukrywasz swoje skarby.
Cenię swoją seksualność.
Po drugie, łabędź.
Elegancka władza, nieskończona energia,
zazdrość ze strony wielu, wróg niewielu.
Boże, to trafne. Dziękuję.
I na koniec
bawół.
Rozsądny, praktyczny, gotowy na burzę.
Co to znaczy?
To jasne. Rozsądna, urocza, zadowolona. Jesteś tu, gdzie masz być.
Co?
Nie. I to wszystko?
Tak.
- Dałam ci 200 dolarów. - Duchy zwierząt przemówiły.
I jadę z dzieckiem na terapię.
Sprawdź ponownie czy coś w tym stylu.
Czy jest coś na temat lotu albo Nowego Jorku?
Albo podrabiania amerykańskich dokumentów?
Przyszłam po pomoc. Potrzebuję wskazówek.
Tobie bardziej się przyda.
Co to jest?
To herbata z mikrodawką LSD.
Nie jestem tu, by z tobą imprezować.
To lekarstwo na stany lękowe.
Pomaga zachować jasność umysłu i rozwiązywać problemy.
Biorę je od jakiegoś czasu i…
Więcej, proszę.
- To mikrodawka. Wystarczy. - Pomaga w rozwiązywaniu problemów?
Tak, więc ja mam 99 problemów, a LSD nie jest jednym z nich.
Napełnij.
Olivio?
Doktor Singh.
Jest pani tak blisko.
Jest pani na dobrej drodze.
O rany.
Ciężko na panią patrzeć.
Niech mi pani powie, co mam zrobić, żeby wrócić do Ameryki.
To takie proste.
Odpowiedź cały czas patrzyła ci prosto w twarz.
Teraz musisz tylko…
Że co?
Chwila, niech pani wróci…
O Boże.
DZWONI EVIE…
O, Evie.
- Liv, jesteś tam? Liv? - Hej.
- Liv. - Hej, skarbie.
- Pomóż mi, Liv. - Weź głęboki oddech.
Coś się stało.
Kochanie, nie rozumiem, co mówisz, bo tak płaczesz.
- Gdzie jesteś? - W Luna Parku.
Dobra. Po prostu…
- Przyjedź mi pomóc. - Zostań tam.
Zadzwonię do twojej mamy, bo złapałaś mnie w złym momencie.
- Nie dzwoń do mamy. - Dobrze, nie zadzwonię.
Zadzwonię, gdy będę w drodze. Dobrze.
O kurwa.
Przyda mi się pomoc.
Jakby co, to nie jadłem twojego tostu.
- Tak tęsknię za chlebem. - Widać.
- Tak? - Cieszę się, że to zrobiliśmy.
Bądźmy przyjaciółmi.
Też tego chcę.
Tak.
- Pa, Gaz. - Pa, Seb.
Cholera.
Evie, jesteśmy. Gdzie jesteś?
A gdzie to jest?
Evie?
O rany.
Kurwa.
Jej telefon chyba padł.
Jak wygląda Evie?
Tak.
Ma twarz,
czasem ma upięte włosy,
a czasem rozpuszczone
i promienieje dojrzałością zaskakującą w jej wieku,
jednak nie przedwczesną.
Ma samoświadomość,
która jest wspaniała i potężna.
Czasem nosi zegarek.
Świetnie.
- Pokażesz mi swój telefon? - Tak.
- To ona. - Świetnie. Dobrze wiedzieć.
- No dobrze. - Dobra.
- Idziemy? - Tak.
No dobrze.
Mówiła, że jest w gabinecie luster.
Jesteśmy tutaj.
Ty też widzisz, jak się rusza?
Pójdę do kasy i zobaczę, czy ktoś ją widział.
Tak.
O rany.
Evie?
Boże.
Evie?
- Wow. - Ale wstyd.
Co tam robisz, Liv? Trzeba mi kogoś godnego zaufania.
Chcesz tę pracę czy nie?
Valerie, robię, co mogę.
Ale muszę znaleźć Evie.
- Wszystko psujesz. - To nieprawda.
Nie potrafisz nawet zostać w mieście na ślub brata.
- Tato? - Ja…
- Evie? - Tato?
Olivio, masz prawie 40 lat
i spójrz na siebie.
Na kwasie w Luna Parku.
Życie nie musi być ciągłym cierpieniem, mamo.
Amy wie, o czym mówię.
Naprawdę?
Tak.
To ja szukam twojej córki. Ufa mi bardziej niż tobie.
Ale to też spieprzyłaś.
Liv?
Evie? Już idę.
O Boże.
Amy.
Dokąd idziecie?
- Evie. - Liv.
Boże.
Tu jesteś.
- Evie. - Evie, to mój przyjaciel Isaac.
Zabierzemy cię do domu, dobra?
Nic ci nie jest?
To problem, gdy para nie pamięta ostatniego seksu.
Nazywanie tego problemem nie pomaga.
Dzieci wyszły, dom jest pusty.
Powinniśmy się bzykać do upadłego.
Co się z nami dzieje?
- Spotykasz się z kimś innym? - Jezu.
Kiedy mam mieć czas?
To nuda? Depresja?
- Amy… - Czy jeszcze cię pociągam?
Jasne, że tak. Spójrz na siebie.
Ty też mnie pociągasz. To o co chodzi?
Przestaniesz na chwilę być dziennikarką?
Może Liv miała rację.
I najlepsze dni już za nami.
- Czuję to codziennie. - Mówisz poważnie?
Nie nasze najlepsze dni, ale moje najlepsze dni.
O czym mówisz?
Zaczynam łysieć.
- Nieprawda. - Prawda.
Po obu stronach rodziny faceci łysieli.
Tak, a to kiedyś było tu.
Czuję się zajebiście stary i obrzydliwy.
- Jak długo tak się czujesz? - Masz swoją sensację.
Możemy to zostawić?
Co rano widzę nowe siwe włosy.
Nie. Nigdy żadnego nie widziałem.
Bo je wyrywam.
Wyrwałam dziś 12.
Jednego z dołu.
Razem się starzejemy.
To nie koniec świata. Wciąż jesteś taki seksowny.
Bez włosów byłbyś jeszcze lepszy.
- Tylko tak mówisz. - Z kim bym cię zdradziła?
Ze Stanleyem Tuccim.
Mogłabym siedzieć na jego twarzy, gdy robi mi negroni.
To po cholerę przez tyle lat chodziłem z tą durną czupryną?
Nie mam pojęcia.
Jak wyglądam?
Sam zobacz.
Masz wąsy.
Dobrze, że ja bym cię zdradził z Fridą Kahlo.
To cię kręci?
A jeśli tak?
Słucham.
A jeśli lubię seksowne panie
z gęstymi, drapiącymi wąsami?
Nie będę potrzebować hormonalnej terapii zastępczej,
kiedy osiągnę menopauzę.
Mam pomysł.
Jaki?
Może ogolę nie tylko głowę?
Ty zboczona babo.
Jesteśmy.
Mam iść z tobą?
Jeszcze nie chcę tam iść. Możemy poczekać?
Proszę, kochanie. Porozmawiajmy. Co się stało?
Zostawiły mnie tam. Myślały, że to przezabawne.
Zanim wyszłam, nikogo już nie było.
Cały dzień zaplanowały tak, żeby zrobić mi ten żart.
Przykro mi. Dobrze, że zadzwoniłaś.
Wiedziałam, że zrozumiesz.
Uznam to za komplement.
Boże, przepraszam.
Teraz jest ciężko, ale będzie lepiej, obiecuję.
Dzięki.
Proszę.
Opowiem ci coś.
W mojej szkole
była pewna dziewczyna, dość dziwna.
Z obsesją na punkcie Tamagotchi.
Była wyrzutkiem od pierwszego dnia.
Brzmi jak frajerka.
To byłam ja.
Tak.
Bardzo dziękuję. Odbywamy tu prywatną rozmowę.
- Wybacz. - Tak.
Ale wiesz co? Miała to w dupie.
A w najgorszym dniu swojego życia,
kiedy myślała, że świat się skończył,
zaprzyjaźniła się z inną dziwaczką.
I frajerką?
- Z twoją mamą. - Czyli kompletną frajerką.
Twoja mama nie jest frajerką, Evie.
Jest maszyną. Wiesz, że pogrąża polityków?
Nie umie tańczyć, tyle ci przyznam.
Między innymi za to ją kocham.
Poznałam twoją mamę w najgorszym dniu życia,
kiedy nie sądziłam, że jeszcze będę oddychać.
Ale z biegiem lat było lepiej, bo była ze mną.
Ci tak zwani przyjaciele nie są ci naprawdę bliscy.
Wiem, że trudno to teraz zrozumieć,
ale musisz o tym wiedzieć.
Znajdziesz prawdziwych przyjaciół. Tylko daj sobie czas.
Jak ty i mama?
Tak.
Jak dobrze, że macie siebie.
Czemu właściwie się przyjaźnicie? Tak bardzo się różnicie.
Cokolwiek się stanie, możesz do mnie zadzwonić.
Nieważne, gdzie jestem
ani w jakiej strefie czasowej. Po prostu dzwoń.
Dobra.
Dobrze, chodźmy do środka.
- Evie. Co robisz… - Nie chcę o tym rozmawiać.
Co…
Ruby i jej koleżanki zaprosiły Evie do Luna Parku.
Zostawiły ją tam. Świetny żart.
Czyli nastolatki to nadal pizdy.
Jezu. Ja…
Miała zły dzień, ale nic jej nie będzie.
- Czemu nie zadzwoniła do mnie? - Żeby cię nie martwić.
Ale się martwię.
Właśnie.
- Dobra, pójdę już. Isaac czeka. - Isaac, co?
Czy to włos łonowy na twojej twarzy?
To Douga.
Cieszę się, że było bara-bara.
Gdybyśmy się teraz poznały, polubiłybyśmy się?
- Jasne. - Liv. Ja…
- Hej, kotku. Jak było? - Cześć.
Co? Z kim?
Jak tam twój dzień i twoi klienci?
Tak.
Szaleństwo. Nawet nie chcesz o tym słuchać.
- Rany, twój mózg pewnie jest usmażony. - Tak.
- Chodź do mnie. - Tak.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Hej…
Muszę coś wyznać.
No dobrze.
Może cię to zaskoczy, ale brałam dziś narkotyki.
Nie.
Wiedziałeś?
Wybacz, że cię w to wszystko wplątałam.
To pewnie trudne dla kogoś w trakcie odwyku.
Wierz mi, ja nikogo nie osądzam.
Podobno bywam samolubną zołzą.
Moim zdaniem uratowałaś dziś młodą dziewczynę.
To nie było samolubne.
Ktoś pojebany by tego nie zrobił.
- Czytałeś mój artykuł. - Tak.
Dziękuję.
Chciałabym odpowiednio ci podziękować za dzisiejszą pomoc.
Masz czas na lody?
Idę na spotkanie. Z moją grupą Dungeons & Dragons.
Jezu, żartuję. Rany.
Boże. Chodzę tylko na spotkania NA.
Ale wiesz co? Możesz mi wisieć przysługę.
Dobra.
- Okrążamy partnera. - Wystarczy.
Widzę, że wreszcie się pani umówiła.
Ostrzegam, że mam ochronę w szybkim wybieraniu.
Spieprzyłam sprawę,
ale jestem dorosła i wiem, że częścią dorosłości
jest odpowiedzialność za swoje czyny.
Więc mam coś dla pani.
Bardzo mi przykro.
Blu-ray.
BUNTOWNIK Z WYBORU
Mówię pani, że to świetny film.
Dobrze. Podpiszę pani badanie.
Boże, serio?
- Mam jeden warunek. - Tak?
Najpierw zbada panią psycholog wyznaczony przez konsulat.
Nie chcę pani utrudniać życia,
tylko sprawdzić, czy jest pani zdrowa psychicznie.
Czy niestabilna?
- Zaatakowała pani lekarkę. - Niechcący.
- Potem ją pani prześladowała. - Mocne określenie.
I zaczepiła pani w toalecie pracownika Konsulatu Generalnego USA.
Rozmawiała pani z Chadem.
Przejdzie pani test psychologiczny, ja podpiszę badanie
i nigdy więcej się nie zobaczymy.
Co to?
Uznałam, że zrobię ci herbaty.
Boże.
Liv?
Tak, jestem tutaj.
Co ty tam robisz?
Przeglądam kostiumy do tańca, tak jak prosiłaś.
O Boże.
Mieściłam się w to? Jest mniejsze niż gumka do włosów.
Kurwa.
Moja zielona karta?
O co, kurwa, chodzi?
Napisy: Joanna Rychlik