Tangina, ano ito, Mom?
-Hindi mo kailangang magmura. -Itinago mo ang green card ko,
inipit mo ako sa bansang ito, at ipinahamak ang career ko.
Punyeta, talagang magmumura ako!
Ang balak ko ay antalahin ka nang ilang araw lang.
Para magdahan-dahan ka, makapagpahinga.
'Di ko kailangang magpahinga.
Malay ko bang gagawa ka ng eksena at makakansela ang visa mo?
Ewan, baka dahil lagi akong gumagawa ng tanginang eksena!
Alam mo ba ang pakiramdam ng nakikita mo ang anak mo na winawasak ang sarili?
Hay, heto na naman tayo.
'Yung pag-iinom, pagpa-party, droga.
Ano?
Mula ako sa '70s, Olivia.
Alam ko ang hitsura ng coke bloat.
Pagdating mo, nakita ko iyon,
'yung epekto ng pamumuhay mo sa katawan mo, kaya nagpasiya ako…
Nagpasiya kang sirain ang lahat!
Tangina, sinusubukan kitang iligtas!
'Di mo kailangang magmura.
Ayaw ko nang maglibing ng isa pang miyembro ng pamilyang ito.
Letse!
Ano'ng ibinebenta mo?
-Inom? -Sige, halika.
Pasok.
Puwede ko siyang ipaaresto.
Totoo. Salamat.
Nagnakaw siya ng dokumentong legal at opisyal.
Siyempre, 'di ko gagawin, pero…
-Buwisit. Seryoso? -Bakit?
Tatlo lang ang psych sa rehiyong ito na aprubado ng konsulado,
at anim na linggo ang paghihintay sa dalawang nasa Sydney.
Eh, 'yung pangatlo?
Oo. Maraming appointment, tatlong oras na biyahe papuntang Canberra.
Tutulong pa ako sa kasal ni Gaz.
Lagot.
Drawing mo iyon?
Hindi, sa anak kong lalaki.
-Anak mo? -Oo.
Ah, kaya may Tonka truck na kubrekama.
Ah, hindi, akin iyon. Oo.
-Hindi mo nabanggit na may anak ka. -Oo.
Siguro, dahil matagal akong hindi naging mabuting ama.
Pero, inaayos ko na.
Ano na ang gagawin mo?
Wala akong anim na linggo.
Ang 9:15 bus papuntang Canberra
ay aalis na, mga limang minuto mula ngayon, sa puwestong numero tres,
at titigil sa Pheasants Nest at Goulburn,
tapos sa Canberra.
Salamat.
TUMABI KA, BANKSY, NANDITO NA SI WANKSY
Ferret ka, 'di ba?
Akala nila, para kang daga, pero makapal ang paa mo.
Hindi ka gaya ng daga. Para kang ferret. Sobrang cute.
Stav! Stav! Stav!
Ganoon iyon, mga 'tol!
Nalilibang ba kayo?
Liv Healy.
Dude, putsa. 'Di ka pumupunta sa mga party, ah?
Oras na siguro para paunlakan ko kayo.
Teka, nagdala ka ba ng lasagna?
Isa kang alamat. Halika.
Sino'ng gutom? Dumating na si Lasagna Liv.
Parang mahika sa sarap!
-Oo! -Sobrang sarap!
Diyos ko.
Hihinto muna tayo rito nang 25 minuto para sa mga iihi at dudumi.
Baba muna lahat.
Ma'am?
Ma'am!
Oo, ikaw. Baba.
Sandali.
Teka, sandali. Hi.
Pakibuhay ng bus? Magcha-charge ako ng phone.
Hindi puwede.
'Yung susi? Ako ang gagawa.
Labag sa patakaran iyon.
Uy, patamisin natin nang kaunti?
Bibigyan kita ng 50 dolyar. Tayo lang ang makakaalam.
At siya.
Dalawampu't limang minuto. Karapatan ko iyon.
Diyos ko.
MGA SARIWANG BULAKLAK
Ah, hello. Ang lakas ng enerhiya mo, 'no?
Ah, talaga?
Salamat, siguro.
-Magkano ang phone charger? -Huwag iyan.
Baka gusto mo ng free-range na itlog?
Akin na ang kamay mo. Hawakan mo ito.
Mainit-init pa mula sa birth canal.
Oo, mainit nga.
Hindi na lang, salamat. 'Yung charger lang.
-Sigurado ka? -Oo.
Ganito kasi iyon.
Hindi talaga nakakabuti ang phone para sa iyo.
Hindi ka dapat nakakonekta sa labas ng dito at ngayon.
Oo, kamangha-mangha. Magkano ito?
Tatlumpu.
Sakto.
Gusto mo ng gatas?
Inom! Inom! Inom!
Ang lakas niyang uminom.
Nasa gatas ang siyam na amino acids na kailangan ng tao sa paggawa ng protina.
Ah. Astig iyan.
'Di naman nakakatulong sa akin. Lactose intolerant ako.
'Di nagkaroon ang mga ninuno ko ng enzymes na panunaw ng gatas.
Pasensiya na.
Hindi, matalino ka. Ang hot niyon.
Inom! Inom! Inom!
Ganoon iyon, mga 'tol.
Hindi ako umiinom ng sariwang gatas.
Oo.
Pasensiya na.
Ay! Hel… Wow.
Hayan na siya. Tatlumpung minuto ka na namin tinatawagan.
Ah, oo, pasensiya na.
Nagkaproblema sa phone ko, pero maayos na ngayon. Hi.
Mabuti. Magsimula na tayo.
Oo, sabik na sabik na ako. Nakaka-excite ito.
Pero para saan nga ulit ito?
Si Liv...
'Yung creative brief.
Oo, 'yung in-email ko sa iyo.
Pasensiya na, nalito lang ako, pero ayos na.
Liv, ito si Armand La Martina, publicist extraordinaire.
Liv Healy, gustong-gusto kita.
-Nakakatuwa. Salamat. -'Yung mga aprubadong pag-uusapan.
Siguradong nabasa mo 'yung listahan.
-Oo, ayos naman. -May gusto kang sabihin?
Liv?
Oo. Wala na, malinaw sa akin ang lahat.
Mabuti, okay.
Ito si Rockie Freene, stylist ng mahahalagang tao.
Nakapili na siya ng mga bonggang damit para sa promo shoot.
Pero gusto naming lahat
'yung kay Westwood.
Ah, oo. Lumuwa ang mata ko sa ganda niyon.
-Oo. -Cool!
Kung maipapadala mo sa email ang mga sukat mo, malaking tulong iyon.
Oo. At, sorry, gusto ko lang sabihin,
sobrang nasasabik na ako sa lahat ng ito.
Sa tingin ko, ang Banquet Royale ay magiging 'yung show
kung saan ikukumpara 'yung iba pa.
Gusto ko ang energy mo, girl.
Tungkol sa mga bagong petsa ng campaign…
Teka, nasa mali siyang…
-Ah, putik! -Ano'ng sabi mo?
Naku, pasensiya na. Hindi kayo.
Kupal! Puwedeng pabukas ng pinto?
'Wag, teka!
Teka! Putik! Putakti, teka!
Ah, punyeta!
-Hindi! Puta! -Nakakatawa.
-Liv? -Ah, hi. Oo!
Okay. Dahil na-leak ito sa media, mas maaga na ang launch,
pero walang masyadong mababago.
Kaya naman, pareho pa rin ang venue…
Sandali, sinabi mo bang… Papaagahin natin ang launch?
Nang isang linggo. Nasa email iyon.
Kasal kasi ng kapatid ko iyon, kaya…
-Aray. -Okay, iyon na lang muna.
May isa pa kaming meeting. Salamat. Magkita tayo sa isang araw, ha?
Oo, siyem… Oo naman.
ANO IYON?
Diyos ko.
TUMAYA AKO SA IYO. 'WAG MO AKONG PASASAMAIN.
Masama sabi ang phone, eh.
Puta!
Kumain ako ng gummy bears?
Uy, ayos ka lang?
Pakikuha ng tubig at tinapay.
Okay, sige.
-Hahawakan ko ang buhok mo. -Bakit?
Dahil masusukahan mo iyan.
Hindi, ayos lang…
Hindi n'yo basta mapapabalik ang bus?
Okay, hindi, naiintindihan ko.
Okay, salamat pa rin.
Tapos ka na ngayong araw?
Oo.
Ayos iyon. Pahinga na sa hapon.
Puwede kang mamasyal nang kaunti.
Siya nga pala, papunta ka ba sa Canberra?
Hindi.
Talaga? Kasi balita ko, maganda raw ang damo roon.
Mahina iyon. Kaya may sarili akong tanim.
Ayos.
Kung nagpapahiwatig ka na makikisakay ka,
puwede kitang ihatid.
Ah, malaking tulong iyan.
Salamat.
-'Yung mga patatas. -Sige.
Diyos ko.
Wala naman sanang daga rito.
Nakarami na ako niyon ngayong araw.
Ganyan ka ba magpasalamat?
Ah, gaano kalayo pa kaya tayo?
'Wag kang mag-alala, makakarating ka roon nang maaga.
Ayos.
-Ay! -Diyos ko, hawakan mo ang manibela!
Heto.
Sabi mo, 'di nakakabuti ang phone?
Ayos lang sa akin, masama sa iyo.
Sagutin mo bago pa mawala. Naka-speaker.
Sige.
He… Hello.
Si Liv ito. Tumatawag ka kay…
-Philomena. Oo. -Philomena.
-Hi. -Philomena, nangyayari na.
Kailangan kita.
-Sige, papunta na ako. -Ano'ng gagawin ko sa ngayon?
Huminga ka lang. Unawain mong nasa agos tayo ng mga bagay-bagay.
Naplano na natin ito, at papunta na ako sa iyo.
-Sige. -Ayos na.
-Okay. Pa… Sala… Paalam. -'Wag kang mamaalam…
Bastos naman kung hindi.
Ihahatid mo muna ako bago ka pumunta sa kanya, 'di ba?
Wala na akong oras dumaan sa iba.
Pasensiya na, pero ganito talaga kapag doula.
Pumupunta kung saan kailangan.
-Okay, gaano katagal magpaanak ng sanggol? -Wala akong sinabing sanggol.
Ang sabi mo, doula ka?
Death doula ako.
Kung gayon, may tao sa loob na…
Mamamatay na, oo.
At pamilyang mamamaalam na sa ama at asawa.
At iiwan mo lang ako sa kotse?
Puwede kang pumasok sa loob. Mababait ang pamilyang Sarkis.
Baliw ka ba?
Tatawag ako ng taxi.
Siyempre, walang signal.
May landline sa loob.
Ayaw ko, salamat.
Good luck sa iyo, kaibigan.
Death…
-Hay. -Yoo-hoo!
Diyos ko, nasaan ba ako?
Diyos ko.
Tae!
Hala, pasensiya na. Lilinisin ko.
Hindi, tigil.
Pakiusap, tama na. Maiihi ako nito.
-Huwag. -Kaya tama na.
Si Amy Kwan ka, 'no?
Dahil ba para sa iyo, magkamukha kami ni Pamela Chang?
Ano? Hindi… hindi ko lang alam.
Kalma. Binibiro lang kita.
-Nakakatawa ka. -Nagulat ka?
Oo, mukha kasing seryoso ka at nerdy sa school.
-Akala ko, wala kang sense of humor. -Grabe, wala kang preno.
Pasensiya na, pabigla-bigla ako.
Alam ko.
Okay, tapos na ang party, mga mokong. Alam n'yo na ang gagawin. Itapon ang alak.
-Ano'ng gagawin natin? -Ano pa? Uuwi na.
Puwedeng huwag muna?
Sige na.
-Hindi ka rin nakalayo. -Hindi nga.
Halika.
-Tara. -Diyos ko.
Okay, oo. Salamat pa rin.
Wala pa rin?
Wala. Hindi namasada ngayon ang kaisa-isahang taxi rito
dahil nagpapa-wax ng bigote ang driver para sa litrato sa pasaporte.
Ayos, pupunta sa Phuket si Jackie!
-Kailangan niya ng pahinga. -Ayos.
Pero puwede na kitang ihatid.
-Ah, talaga? -Oo.
-Okay. -Hindi na magtatagal ito.
Aalalayan ko lang sila ngayong pumanaw na si Mr. Sarkis.
Pu… Pumanaw?
Diyos ko.
Ayos lang iyon.
Bangkay lang iyon. Walang dapat ikatakot.
Ah, napakabait mo. Salamat.
Halika. Tara mag-tsaa?
Tara?
Halika.
Okay, sige.
Ah, hayan na.
-Ano'ng ibig sabihin niyon? -Sisirain mo na ang vibe.
Hindi ko kasi kayang umupo lang at magsulat sa journal.
May mga gagawin pa tayo. Mga dapat planuhin, Mom.
Ang kailangan mo lang gawin sa ngayon
ay maupo at damhin ang sandali.
Kamamatay lang ng ama ko.
Ayokong umupo. Gusto kong gumawa.
Mahal, hindi mo maitataboy ang hinagpis,
o matatakasan ang sakit.
Kailangan mo lang damhin.
Kahit ito na ang pinakamahirap
na kinailangan nating gawin.
Uy.
Na-finger ako ngayong gabi.
Ni Stavros.
O… Okay.
Wow. Kumusta naman?
Parang ipinasok lang niya tapos hinayaan niya roon.
Ganoon ba talaga iyon?
Hindi ko alam. Siguro.
Ayos ka lang?
-Hala, gusto mo si Stav? -Hindi. Kadiri.
Maayos naman siya, pero hindi. Hindi iyon.
Namatay ang ama ko ngayong araw.
Kaninang umaga.
Ikinalulungkot ko.
Paano nangyari?
Bakit hindi mo sinabi?
Gusto ko lang magsaya ngayong gabi.
Sa Lunes, malalaman na ng lahat,
tapos ako na 'yung kawawang bata na namatayan ng ama.
Posible.
Posible ring hindi.
Puwede kang maging sinuman.
Para sa akin, ikaw lagi 'yung batang sumuka sa sapatos ko.
Grabe, na-finger ka ni Stavros.
Bakit? Guwapo naman siya.
Nakakatawa siya minsan.
Napahalakhak niya lahat sa speech na iyon.
Oo. Sobrang saya ng graduation mo.
Pero hindi siya nakapagtapos.
Ano ba naman, Nicole!
Bakit? Totoo naman.
Kulang siya ng dalawang unit, pero nakapagdiwang pa rin.
Pasensiya na.
Hindi ko sinasadyang makasakit.
Nakuha mo ang pagkaprangka mo sa ama mo.
Iyon ang pinakanagustuhan ko sa kanya.
Nasaan ang banyo?
-Deretso sa kanan. -Salamat.
Sino ba iyon?
Ah, pasen…
Diyos ko.
-Buti narito ka. Patulong. -Diyos ko.
-Doon ka sa isang kilikili. Sa kabila ako. -Tapos?
Ililipat natin sa kama bago siya tumigas.
-Halika, dali. -Ayaw ko nga.
Hindi ako hahawak sa patay.
-Bakit hindi? -Ayaw ko.
Ano'ng ikinatatakot mo?
May pamilya sa labas na kailangang makita ang mahal nila.
Kailangan nilang mamaalam at iproseso ang pagkawala niya.
Hahayaan mong gawin nila iyon nang matigas na siya sa upuan?
Diyos ko.
Ganyan nga. Kaya mo iyan.
Papunta na rito ang direktor ng punerarya.
Kung may gusto pa kayong sabihin,
sabihin n'yo na.
'Wag n'yong pakaisipin. Kung anuman iyan, ilabas n'yo lang.
Pagtingin ko sa mata mo Nakikita ko ang paraiso
Erika!
Hindi ako makapaniwala Sa mundong natagpuan ko
-Ano ba? -Paborito ni Dad ito.
-Panira ka. -Basta.
Ngayong nasa tabi mo ako
Gusto kong ibigay sa iyo
Kanta ka rin.
Itong pagmamahal sa aking puso Na nadarama ko para sa iyo
Kaya mo iyan, sige na.
Sabihin man nilang baliw tayo
Balewala sa akin iyon
Mahal, akin na ang iyong kamay Huwag ka nang lilingon
Hayaang ang daan sa paligid natin Ay gumuho
Mahal, kakayanin natin Basta nagkakasundo ang mga puso
Magkasama nating bubuuin ang pangarap
Magiging matatag habambuhay
Wala nang makapipigil sa atin
At 'pag naubusan ng nagmamahalan sa mundo
Nandiyan pa rin tayo para sa isa't isa
Walang makapipigil sa atin
Wala nang makapipigil sa atin
Oh yeah
Hala, pasensiya na!
-Pasensiya na. -Ayos lang, mahal.
Halika. Sige na.
-Halika. -Hindi na.
Inimbitahan ka. Sige na.
-Oo. -Halika.
Salamat.
Yakapin n'yo ang ama n'yo.
Paalam, Dad.
Salamat.
Magaling.
Salamat. Sa pagtulong mo roon.
Namatay ang ama ko noong bata ako.
Hindi ganoon ang ginawa ng pamilya ko.
Aba.
May sikat dito.
Ano ba naman, Liv, nasaan ka? 'Di ka raw mahagilap ng kapatid mo.
Kalma lang, nasa may Canberra lang ako.
Para saan?
-May psych evaluation ako. -Ha? Bakit?
Mahabang kuwento. Wala ito.
Pinag-isipan ko 'yung tanong mo sa akin noong isang araw.
Na paano kung ngayon tayo nagkakilala.
Ah, Ames, kahit saka na natin pag-usapan.
At sa totoo lang, hindi. Tingin ko, 'di tayo magiging magkaibigan.
Pero hindi tayo nagkakilala nang 40 na tayo.
Hindi tayo magkaibigan dahil magkapitbahay tayo,
o nasa parehong school ang mga anak natin.
Magkaibigan tayo dahil ng pinagsamahan natin.
Alam mo na, mga inuman, mga kagimbal-gimbal na crush.
Diyos ko, 'yung mga pangit na gupit.
Kaya wala akong pakialam kung sino tayo ngayon.
Dahil para sa akin, ikaw lagi 'yung batang sumuka sa sapatos ko.
at ako lagi 'yung batang may kiliti sa paa.
Putsa, ang emo mo.
Pakiabot ng suklay ko.
Sino iyon?
Susko. Estranghero lang na nagpasakay sa akin.
Okay, ipadala mo sa akin ang litrato ng plaka niya
sakaling patayin ka niya at ipaghihiganti kita.
Sige.
Ang laman ng usapan ninyo. Mabuti iyon.
Hi, Mr. at Mrs. Kwan.
Amoy alak ka.
Dahil ng batang Australian na ito, 'no?
Puro sila VB at naglalasing sa kalsada.
Bakit 'di na lang si Pamela Chang ang kaibiganin mo?
Namatay ang ama ni Liv kanina, okay?
Kaya puwedeng ihatid na lang natin siya?
Nasaan 'yung lasagna tray?
Basta ibabalik mo kasi sa Tita Pat mo iyon.
Sabi ko sa iyo, aabot tayo.
Salamat. Naging weird ang araw na ito.
Walang anuman.
Ngayon, baba na. Huli na ako sa Bumble date ko.
Good luck.
Hi. Narito ako para sa evaluation para sa US green card application ko.
-Olivia Healy? -Oo.
Hayun ka. Ah, taga-Sydney ka pala.
Oo. Kung alam mo lang ang ginawa ko para makapunta rito.
Ah, dapat nag-request ka ng konsulta sa Zoom.
Gaz, puwedeng tawagan na lang kita?
Tangina, Liv.
Ginagawa mo talaga ang kalokohang 'to bago ang kasal ko?
Kalokohan?
Oo, galit ka kay Mom, pero 'yung mawala ka nang buong araw?
Nataranta ang lahat.
Tutulong ka dapat sa wine. Ni text, wala?
Sabi na nga ba, agaw-atensiyon ka na naman sa kasal ko.
Ano… Hindi, ah. Hindi iyon…
Nakalimutan ko lang, pero makinig ka, darating ako.
Alam mo? Da… Pangako, darating ako. Walang magiging problema sa kasal mo.
Ms. Healy, puwede ka nang pumasok.
Salamat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Moonnette Maranan