Nic pani nie jest?
Nie zemdleje pani jak ostatnio?
Nie.
Czy to moje wyniki?
O tak.
U psychologa łatwo poszło.
Myślałam, że zada więcej pytań, ale cieszę się, że nie drążył.
Według wszystkich profesjonalistów jestem bardzo zrównoważona.
- Na pewno wszystko w porządku? - Tak.
Bo jeśli ma pani objawy uniemożliwiające wydanie zielonej karty,
ma pani obowiązek o tym powiedzieć.
Nic mi nie jest.
Boże, spełniam warunki?
Pani Healy,
witam ponownie w Stanach Zjednoczonych.
- Cholera, serio? - O tak.
O Boże, mówisz poważnie? Chad!
USA!
Jesteś najlepszy! Co za gość!
Wracam do domu!
Pani Healy! Proszę…
- Mają gdzieś. Wybacz. - Zostawmy flagę.
Boże, to dzięki tobie!
Powinieneś więcej zarabiać.
Dziękuję za twoją służbę! Boże, błogosław Amerykę!
Dobrze.
Ameryka!
WELLMANIA
Witam, pani doktor S.
Chciałam wpaść i dać pani to.
Moje imponujące wyniki.
Pomyślałam, że zainspirują innych pacjentów.
Postawię to tutaj.
I dziękuję, że pani we mnie wierzyła.
Nie wierzyłam.
Byłam pewna, że ci się nie uda i może skończysz w więzieniu.
Albo chciała pani, żebym tak myślała i się wysiliła.
Nieprawda.
Jutro wylatuję, nareszcie,
ale może utrzymamy kontakt?
Absolutnie nie. A teraz wynocha.
Może zrobimy szybką cytologię i pogadamy o pierwszych chłopakach?
Nie? No dobrze.
Ale serio, dziękuję.
Może pani tego nie chciała, ale zmieniła pani moje życie.
Naprawdę się o ciebie martwię.
- Też panią kocham. - Nie to mówiłam.
Może udało ci się z badaniem, ale masz inne problemy.
Spokojnie. Wszystkie znikną, jak tylko wrócę do Nowego Jorku.
Będę tęsknić za naszą fajną relacją.
Właśnie za tym.
Brokat jest tandetny. Pójdźmy w stronę Chippendale.
Wyglądasz wspaniale. Gazowi się spodoba.
- Jesteś jak Janet Jackson. - Prawda?
Tort jest w drodze. Operacja Kremowa Burza jest w toku.
Kremowa? Słabe. Wielkie dzięki za pomoc.
O kurde.
Jest tu dość helu, by wystrzelić w kosmos rakietę w kształcie kutasa.
Nie ma za co.
Genialnie. Piwonie są w drodze.
Zdobyłaś je poza sezonem?
Wiem. Wszystko gotowe na ślub.
- A kiedy masz lot? - O 21.30.
Po ceremonii trochę pogadam z gośćmi,
wygłoszę toast życia, wszyscy się popłaczą
i pojadę na lotnisko.
- Co to jest? - Jestem na antybiotykach.
Trochę mnie piecze tam na dole.
Cholera.
Tak, ale było warto.
Dzięki Dougowi miałam największe orgazmy w życiu.
Nie ma za co.
Dobra, jedźmy.
Idealne wesele? Damy, kurwa, czadu.
Hej, Gaz. Opłaciło się zrobić formę na ślub, co?
Dobre.
Udanych zajęć.
Dzięki, stary.
Nie chcę cię dręczyć w tym ważnym dniu, ale poprawisz mi technikę na suwnicy?
Tak. Pewnie.
- Świetnie. Dzięki. - Spoko.
Tak.
To dla Gaza i Dalberta.
Nie chcesz się z nikim innym spotykać
Gdy myślisz o Dalu Zaczynasz się dotykać
Przepraszam.
Już nigdy nikogo innego nie posuniesz
Nigdy
Cześć!
Czas na uroczyste krojenie kutasa.
Tortu… Tortowego kutasa.
- Wow. - Tak.
Dobra.
Dziwnie się czuję.
Czy striptizerzy to za dużo? Mnie się podobają…
Nie, wszystko super.
Tylko trochę przesadziłem rano na spinningu, więc…
Próbujesz wypedałować z siebie stres?
Coś w tym rodzaju.
Nie masz się o co martwić,
bo zorganizowałam dzień relaksu w spa,
żebyście z Dalem byli gotowi na wielki A.
Wielki A? Rany, Liv, to twój brat.
Boże, Amy. „Akt ślubu”. Masz obsesję na punkcie seksu?
- Nie mogę. - Dlaczego?
Muszę jechać po garnitur, ułożyć upominki,
odebrać kwiaty.
- Nie mam czasu… - Wszystko już zorganizowane. Tak.
Usłyszałam cię. Koniec z samolubną Liv.
Dziś chodzi o ciebie. Sprawię, że będzie super,
ale musisz…
Wreszcie to zrozumieć
Już nigdy nikogo innego nie posuniesz
Nie patrz na mnie, tylko na nią. Jadłam marihuanę.
Już nikogo innego
Amy?
Wow.
- Usiądziesz? - Tak.
Witam w Gnieździe Nirwany. Jestem Greta. Będę waszą mentorką.
Podać zielone mimozy z algami?
- Tak. Tak? Poprosimy. - Tak.
Co za miłe miejsce.
Nie dziw się. Mówiłam, że pomogę.
- Dziękuję. - Dzień dobry. Umówiłam się z synem.
O nie. Dziękuję.
Zaprosiłaś mamę?
- Mam alergię. - Kochasz mamę.
Nie chcę, byście na siebie warczały.
Jesteśmy dorosłe. Umiemy być uprzejme.
Dziś spełniamy twoje życzenia. Patrz.
- Witaj, Lorraine. Miło cię widzieć. - Ale tu pachnie.
Czuję, jakby moje nozdrza miały atak.
Gotów, żeby dać się porozpieszczać? Zostało tylko pięć godzin.
Panie Healy, proszę iść za mną do groty marynującej.
- Leć, Gazaroo. - Dobra.
Nie zdejmuj majtek.
Poważnie?
Masz obrzydliwe plecy.
- Fuj. - Słucham?
Ściśnięte jak koci odbyt.
Dziś jest mój ślub, więc trochę się stresuję.
Ale to normalne, prawda?
Ile poczucia winy w tych mięśniach. Fuj.
- Nie odzywasz się do mnie? - Widzisz tu Gaza?
Przetrwajmy ten dzień. Porozmawiamy jutro.
Ale nie licz na to, że cię przeproszę.
Prawie mi odebrałaś największą szansę w karierze.
Jesteś zdrowsza niż kiedykolwiek.
Jesteś na ślubie brata.
Nie śmiej się, gdy próbuję na ciebie krzyczeć.
Przestań na mnie krzyczeć. Powinnaś mi dziękować.
Oszalałaś?
Chyba czas cię oddać do domu opieki.
Zgubienie zielonej karty to najlepsze, co cię spotkało.
Nie zgubiłam jej. Ukradłaś ją.
O rety!
- Stój spokojnie. - Nie mogę.
- Boże, przestań się kręcić. - Nie mogę!
No dobra. Właśnie tam.
Widzisz? To bardzo blisko kuciapki.
Kuciapki?
O Boże!
Rety.
Dalej jestem na ciebie okropnie wściekła.
Hej. Wynośmy się stąd.
Nie chcę niczego, co by mówiło: „mama pana młodego”.
A on ma się szklić.
Chcę zobaczyć swoje odbicie w jego twarzy. Dziękuję.
A ty pozbądź się moich włosków.
Dobra, ludzie, zsynchronizujmy zegarki.
Mamy dokładnie dwie godziny do ślubu.
Musimy trzymać się planu.
Zastanawiałem się…
- Czy dobrze robię? - Co? Auć.
Niepewność przed ślubem? To zły omen.
Nie jest niepewny. Tylko myśli. Prawda?
Nie jestem pewien.
Odkąd pamiętam, chciałeś wyjść za mąż.
Tak, ale… Może się pospieszyliśmy?
Skąd wiadomo, czy Dalbert to ten jedyny albo czy będę dobrym mężem?
Oczywiście, że będziesz dobrym mężem.
Szalejecie za sobą, a Dalbert to wspaniały młody człowiek.
- Liv mówiła, że mnie tłamsi. - Kiedy?
Jak nie dał mi kupić świecznika.
Mówiłaś też, że byłem weselszy z Se…
z byłymi chłopakami.
Może i mówiłam. Ale co ja wiem?
Przejąłem się tym i…
- Zrobiłem coś głupiego. - Co się stało?
- Kwiaty już są. - Dzięki Bogu.
Kurwa, co to jest?
Czarne piwonie. Odważny wybór.
Nie zamawiałam czarnych…
A jednak.
Mogłam to zrobić, gdy byłam na haju.
Czarne kwiaty? Omen śmierci.
Nie chcę kwiatów śmierci.
Mam w magazynie różowe lilie.
Mogę je zamienić. Potrzebuję pół godziny, do 45 minut.
Absolutnie nie. Nie mamy czasu.
A może jednak. Muszę porozmawiać z Dalbertem.
Nie musisz z nim porozmawiać.
Masz nerwy przedślubne.
Tak jest przed każdym ślubem.
Ciężko mi to przyznać, ale chyba ma rację.
Tak, i spójrz. To nie są kwiaty śmierci, są niesamowite.
- Świetnie wyjdą na zdjęciach. - Tak. Hashtag „pamiętne piwonie”.
Jeden z gołębi nie czuje się dobrze.
Potrzebujemy wody z cukrem, już.
Martwy gołąb? To znak poczucia winy i chaosu.
Dzwonię do Dala.
Rozmowa przed ślubem? To omen…
Wal się, Ozzy Osbourne. Nie wszystko to zły omen,
a ty się wyluzuj, dobrze? To tylko drobne przeszkody.
- Gołąb nawet nie zdechł. - Boże, gołąb ma atak.
Muszę coś z siebie wyrzucić.
Czy rozmowa z Dalbertem poprawi ci samopoczucie?
Możliwe. Tak.
Chyba tak. Zanim weźmiemy ślub, musimy pogadać.
- Zawiozę cię. - Dokąd jedziemy?
Nie, a co z grafikiem? Nie wziąłeś rzeczy.
Gaz, przesuń się.
- Mamo, daj mi kluczyki. - Hej.
- Uwaga na moje włosy. - Co z tobą nie tak?
Nie mamy na to czasu.
Każdy czeka, aż o piątej staniesz na ślubnym kobiercu…
Ludzie na pewno zrozumieją. Możemy się spóźnić pół godziny.
Nie ma mowy.
Wszystko idealnie poukładałam,
żebym mogła wygłosić toast i zdążyć na lot. Dlatego…
Lecisz dziś wieczorem?
Tak, ale przesunęli premierę, więc…
- Co z twoją zieloną kartą? - Mam nową.
I nic nam nie powiedziałaś?
Chciałaś wylecieć bez słowa?
Nie chciałam dać ci szansy, by znów ją ukryć.
O to w tym wszystkim chodzi?
Nie zależy ci na moim idealnym ślubie.
Myślisz tylko o swoim programie.
- Nie, to nieprawda. - Gołąb nie żyje.
Wygląda, jakbyś jechał na pogrzeb.
Któż to mógł zamówić samochód, będąc na haju?
Dobra, to na pewno zły omen.
Może jednak mamy parę minut, żeby pogadać z Dalbertem. Chodź.
Wyglądasz niesamowicie. Jesteś geniuszem. Mam obsesję.
Jak cię poznałam, byłeś nieśmiały.
Jak mała, pomarszczona gąsienica,
która została motylem towarzystwa.
- O Boże. - Tak.
Ale teraz wzbudzasz pożądanie jak torebka Birkin pełna kokainy.
To urocze.
Wypijmy za kupno nieruchomości za gotówkę, otwartą przestrzeń
i prawdziwą miłość.
Za Dalberta i Gaza.
- Gaz, co jest? - Zakryjcie mu włosy.
Drogie panie, pan młody ma mały problem
i mamy 19 minut, żeby go rozwiązać.
- Jeśli zechcecie… - Cicho!
Dobra, wow.
Dal, możemy pogadać?
Za kilka godzin ślub. Pogadacie potem.
To ważne.
Skarbie, jest OK. Też się boję.
No proszę.
Wszystko gra. To normalne. Jedziemy…
Zdradziłem cię.
O Boże. Co?
- Ty zdziro. - Gaz!
Tak.
Porozmawiajmy.
Wisisz mi sześć dolców.
Nie czuję nic do Sebastiana.
Miałem mętlik w głowie,
a potem się nakręciłem, jak to ja…
Przestań, proszę.
Czemu mówisz mi to teraz?
Bo nie chcę zaczynać wspólnego życia od kłamstwa.
I mówię ci, że to nic nie znaczyło.
Po prostu zacząłem wątpić.
W nas?
Nie.
Może. W ślub, w cały ten pośpiech,
w to, że o wszystkim decydujesz. Czułem się nieistotny.
Jak ja nie decyduję, nic nie jest zrobione.
- Wiesz, jaki jesteś. - Wiem, jaki jestem.
I wiem, że byłem głupi.
Całując Sebastiana, wiedziałem, że to duży błąd,
bo to z tobą chcę spędzić moje życie…
Ale musiałeś to sprawdzić przy nim.
Przepraszam.
Przeprosiny to za mało, jeśli mi nie ufasz.
Nie wierzę, że Gaz zrobił to Dalbertowi.
Nie znamy szczegółów.
Może nie było aż tak źle.
Usprawiedliwia go pani? Nic dziwnego, że nie czuje się winny.
Dzięki, Bianca, a teraz się odczep.
Jestem Megan. To jest Bianga.
Spójrzcie na fakty. Dalbert to luksusowa oferta.
To seksowny agent nieruchomości, skazany na sukces.
Gaz… pracuje na siłowni.
Zostałaś ukarana zmyślonym imieniem
i weź gumę do żucia.
To dramat na poziomie Żon Beverly Hills.
Co za emocje.
Terapeuta kazał mi unikać konfliktów.
Jak to się tu znalazło?
To niespodzianka od Dala dla Gaza.
Ten bezinteresowny drań.
Wszystko zepsułem, prawda?
Dziś mieliśmy stać się rodziną.
Nadal możemy.
Dal, jesteś mój,
kocham cię i naprawdę chcę wziąć dziś z tobą ślub.
Czy ty też wciąż tego chcesz?
Dalbert nie ma rodziny? Czemu one są druhnami?
W co one się ubrały?
No. Ona chyba ubierała się po ciemku.
Proszę wstać.
Czy tak ma być?
- Powinnyśmy coś powiedzieć. - Cicho, Olivio. Nie rób scen.
Jak zranisz Dalberta, zginiesz.
Jak znów zagrozicie mojemu synowi, zginiecie.
Nikt nie znajdzie waszych obdartych ze skóry ciał.
To psycholka.
Czyli miłość gejowska.
Ames.
Czas mnie goni. Nie zostanę nawet na tańce.
Czyli nie zobaczysz moich klasycznych ruchów.
Boże, przestań.
Jak się czujesz w kwestii toastu?
Rozczarowywałam rodzinę przez 39 lat. Tego nie mogę spieprzyć.
Nie spieprzysz tego.
To ja. Wszystko spieprzę. To moja działka.
Mama i Gaz nigdy nie byli tak wkurzeni.
Żałuję, że nie mam więcej czasu.
- Nie powinnam tak znikać. - Ames.
Musimy napisać coś na drzewie porad.
Mam całą listę pomysłów.
Napiszcie koniecznie, że trzeba się wysikać po wielkim dymaniu.
- Cicho, Liv. - O, cześć.
To dobra rada.
Mogę liczyć dziś na taniec z tobą?
Zawirowałabym chętnie, ale nie mogę.
Muszę się urwać, żeby zdążyć na lot.
- Lecisz dziś do Nowego Jorku? - Tak.
I mam bardzo napięty grafik, więc nie mogę zostać nawet na deser.
No dobrze.
Czyli to pożegnanie.
Pewnie tak.
Chyba że…
wreszcie zechcesz poddać się pokusie.
O rany.
Dobre.
Cieszę się, że wreszcie jemy lody.
Choć to raczej…
owsiano-orzechowe coś.
Tak.
- Ale dobre. Smaczne. - Dobre.
Tak.
Powiem ci, że powrót do domu nie był łatwy, ale…
fajnie było poznać ciebie.
Tak. Będę za tobą tęsknić.
No raczej, każdy za mną tęskni.
Normalnie w tym momencie się całujemy, ale…
Właśnie.
Tak.
Chwileczkę.
Jasne.
Kurwa.
Mogłem cię poznać kiedy indziej.
Wiem.
Nie gap się, tylko jedz lody.
Tak.
Hej.
Zatańczymy?
Żałujesz, że to zrobiliśmy?
Wiem, że jesteś niezdecydowany,
i nie przeszkadza mi to, gdy wybieramy kieliszki.
Ale jeśli chodzi o nas…
o nasz związek…
masz być pewny.
Dal, w życiu nie byłem niczego tak pewny.
Jeśli coś takiego się powtórzy…
musisz przyjść do mnie.
- Musimy umieć o tym porozmawiać. - Wiem.
To nie jest błahostka, Gaz.
- To mógł być nasz koniec. - Wiem.
Dal, uwierz mi, że wiem.
I przysięgam, że już nigdy nie zrobię nic,
co mogłoby nas narazić.
Już nigdy.
Jesteś moim życiem.
Żałuję, że nam zaszkodziłem.
Gdybym nie był taki głupi…
Najbardziej doskonałe życie…
składa się z wielu niedoskonałych dni.
Mam szczęście, że mogę je spędzić z tobą.
VALERIE: PLAN PODRÓŻY NA MAILU. LEĆ BEZPIECZNIE
Kotku, mam świetny pomysł.
Chcesz udawać seksownych nieznajomych na weselu?
Czas na mój toast.
Toast.
Dasz radę.
Przepraszam.
Gaz…
Jestem głupią egoistką, masz rację.
Ale tak się cieszę, widząc twoje szczęście.
Jesteś najlepszym bratem,
najlepszym trenerem
i najlepszym przyjacielem na świecie.
Kocham cię z całej siłki.
- Tak? - Nieźle.
Musicie więcej pić. To było śmieszne.
Mamo,
mimo tego, co przeszłaś, zawsze byłaś naszą opoką.
Twoja wytrzymałość nas trzymała, a twoja miłość dała nam siłę.
Jesteś naszym tlenem. Dziękuję.
Wiem, że to coś, o czym nasza rodzina nie rozmawia,
ale kogoś tu dzisiaj brakuje.
Tato.
Nazywałeś nas zgraną czwórką.
Byłeś duszą każdej imprezy i sercem naszej rodziny
i tak bym chciała, żebyś mógł przeżywać to z nami.
Byłby z ciebie dumny, Gaz.
Przepraszam.
Dalbercie…
dzięki, że kochasz mojego brata,
tak jak na to zasługuje.
I dziękuję, że kupiłeś ten okropny świecznik.
Z tobą jest nas znów czworo.
Za Gaza i Dalberta.
Jestem z ciebie taka dumna.
To było takie miłe.
Co do cholery?
Co?
To naprawdę dziwne.
Nie, to niesamowite.
O Boże.
Chad?
Powinnyśmy się zaprzyjaźnić, Liv,
bo jesteś taką zdrową osobą.
AMERYKA
Kurwa.
Dasz radę.
O Boże!
O mój Boże.
Liv?
Livvie, słyszysz mnie?
Wezwijcie karetkę.
Napisy: Joanna Rychlik