-Kurap ka kung naririnig mo ako. -Ayos lang ba siya?
'Di nakakatulong.
-May doktor ba rito? -May first aid certificate ako.
Na nag-expire na.
Pero naaalala ko pa lahat. Karamihan.
Pakitawag ng ambulansiya.
Liv, kumusta ang pakiramdam mo?
Nag-speech ba ako?
Hindi, nahimatay ka.
Anong araw ngayon?
Doug naman, 'di ako si Einstein.
-Teka. Pahinging tubig. -Sige.
Diyos ko!
-Ano'ng… -Ano ba?
-Para magkamalay ka. -May malay ako.
Paiinumin siya.
-Heto, inumin mo ito. -Hay.
Wine iyan.
Diyos ko.
Ah, pamilyar iyon.
Seryoso, ayos lang ako. Balik na kayo sa loob. Mag-party pa kayo.
Kailangan ang karo.
-Ano? 'Di pa ako patay. -Sasama ako.
Hindi, bumalik ka sa loob at mag-party.
Baliw ka ba?
Ito dapat ang pinakamagandang kasal. 'Di puwedeng ganito magtapos.
At nakaalis na ang flight ko.
Lintik! Magbu-book ulit ako. 'Yung phone ko.
Hindi ka puwedeng lumipad nang ganito.
Lilipad ako ngayong gabi para makaabot sa launch.
Kahit ngayon lang, seryosohin mo naman ang kalusugan mo.
Gareth, ikuha mo siya ng lemonade.
-Mom… -Sa wakas.
-Ano'ng mali sa kanya? -Wala.
Nahimatay ka na ba dati, nag-blackout?
Parang.
Paanong "parang"?
Nangyari na yata dati.
-Ilang beses? -Ewan, mga kalahating dosena?
Sa buong buhay mo?
Hindi, mula nang bumalik ako sa Australia.
Ano? Ilang linggo ka pa lang dito.
Diyos ko, Olivia…
-May epilepsy ba siya? -Wala. Puwede na ba akong umalis?
Maayos ang vitals mo.
-Kita n'yo? Maganda raw ang vitals ko. -Sabi ko, "maayos".
Baka 'di pisikal iyon. Baka panic attack.
Na-stress ka ba? Nabalisa?
'Di siya mapirmi na parang baliw
para makabalik sa New York nitong huling buwan.
Oo, para sa trabaho, Mom.
May flight ako. Makakalipad ba ako?
-Siyempre… -Tumigil ka.
Sa opinyon mo bilang propesyonal, makakalipad ba ako ngayong gabi?
-Puwede. -Okay. Sapat na iyon para sa akin.
Sige.
-Alis na tayo. Tara. -Olivia…
-Kailangan ko ng flight ngayong gabi. -Pakihintay.
Gaz, nasaan ang karo?
-Puwedeng sandali lang? -Hindi.
Kukunin ko ang bag ko at pupunta sa airport.
Kung wala sa inyong tutulong… Taxi!
Diyos ko. Putik.
Hay. Kasalukuyang lokasyon. Nasaang ospital tayo?
Ano ka ba? Hindi maayos ang lagay mo.
-Ayos lang ako. -'Di normal ang mahimatay nang madalas.
Seryoso, bumalik na kayo sa kasalan.
A… Ayos lang ako, pangako.
-Hindi kita iiwan nang ganito. -Hindi kami aalis.
'Di ito tungkol sa akin, 'di ba?
-Nahimatay ka sa kasal namin, Liv. -Oo, binabati ko kayo!
Tama kayo. Umatake na naman ang pahamak sa pamilya.
-Mahusay. -Ano? 'Di ka namin tinawag na ganyan.
Umalis na lang kayo, sige na!
Seryoso, magpakasaya kayo sa kasal n'yo. Magpakasaya kayo bilang mag-asawa.
-Hindi, kung puwedeng… -Umalis na kayo!
Alis!
Alam mo, Liv? Tama ka, 'di tungkol sa iyo ang araw na ito.
Good luck sa bago mong trabaho.
Napakaganda ng pamamaalam mo sa espesyal na araw ng kapatid mo.
-Ang lungkot nito. -Nakakabagot.
'Di puwedeng malaman ni Daz na naging ganito.
Bawal tayong maglitrato, bawal ang stories…
-Madedesmaya si Daz. -Oo nga.
-Pampalaki ng katawan ko. -Ang daming protina niyon.
-Oo. -At kada araw iyon?
Nakakamangha.
Hindi pa kayo puwedeng umalis. 'Wag, kasi… Mami-miss n'yo ang show.
Hayan. Oo, umupo muna ulit kayo, okay.
Wala dapat umalis.
Ames, kasal ito, hindi hostage situation.
Hostage situation lahat ng kasal.
Kailangang ituloy ang party para kay Liv, kaya libangin mo sila.
Evie, magpalabas ka ng panghimagas at alak.
-12 ako. -Kaya 'wag kang iinom.
-Puwede akong tumulong? -Oo, Arch, aliwin mo sila.
-Paano? -Nakakawili ka. Gamitin mo iyon.
Puwedeng "Macarena"?
Oo.
Okay, handa na ba tayong magsaya?
Heto na.
Hay, sana umiinom pa ako.
-Doug! Mga anak! -Ah, ang lala.
Okay. Good luck sa iyo diyan.
Diyos ko, ito ay… Kunan mo. Kunan mo para sa kanya.
Oo!
Salamat.
Pasensiya na, nasira ang kasal.
Hindi naman sira.
Hindi, simpleng pagtataksil lang,
kapatid na walang malay, at pagpunta sa ospital.
Welcome sa pamilyang Healy.
Maaayos pa natin ito.
Hindi ko makita kung paano.
Ah, salamat at nakabalik na kayo.
Oo. 'Yung totoo, kumusta rito?
Oo...
sobrang lala.
Okay, Isaac.
Sige.
Kumusta si Liv?
Ilang beses na pala siyang nahimatay,
pero clinear siya ng doktor, kaya lilipad pa rin siya pa-New York.
-Diyos ko. -Sandali lang.
Maraming salamat sa pagpapasensiya ninyo.
Kami ni Dalbert, gusto lang naming…
Kasal namin ngayon! Magsaya tayo!
-Ano'ng ginagawa mo? -Magpakasaya tayo!
Sige!
May first class kami na aalis sa loob ng isang oras.
-Magkano? -27,000 dolyar.
Seryoso ka? Ano'ng tingin mo sa akin, Reyna ng Sheba?
Himala ang hinihingi mo.
Kung magagawan mo ng paraan, sa coach sana,
malaking tulong iyon.
Pakihintay.
Patulong?
Hindi kita ihahatid sa airport.
Ah, wow.
Salamat sa pagtulong sa anak mong nangangailangan.
Olivia, maraming mas mahahalagang bagay sa buhay kaysa sa trabaho.
Ayon sa babaeng nagmukmok nang masibak bilang medical receptionist.
-'Di ako pinapatay ng trabaho ko. -Ah, Mom, 'di mo naiintindihan.
Nagtrabaho ako nang 15 taon para sa pagkakataong ito.
Ms. Healy?
May flight na may dalawang oras na stopover sa Honolulu.
-Sige, mabuti. -At tatlong oras na stopover sa Denver.
Tapos mabilis na flight pa-Atlanta, may coach doon.
Kailan ang dating ko sa New York?
-Sa sunod na Martes. -Hindi.
Nasa New York na dapat ako sa loob ng 24 na oras.
Sandali lang.
Takot ako na baka may seryosong dahilan ang mga pagkahimatay mo.
Hindi ako nahihimatay sa New York. Dito ang problema.
Ganoon na lang iyon? Tatakasan mo ang problema?
Oo, ganoon nga mismo.
Sige. Suko na ako.
Mabuti.
Sige. Gawin mo ang gusto mo.
'Wag mo lang asahang ihahanda ko ang kama mo
tuwing pauunlakan mo kami ng iyong presensiya.
Sige.
Parang ang ama mo na naman ito.
Nagpabaya siya. Tingnan mo ang nangyari.
Ah, punyeta! Mom!
Ako ang may kasalanan sa nangyari kay Dad, hindi siya.
-Ano? -Pinalangoy ko siya noong araw na iyon.
Sinabi niyang masama ang pakiramdam niya, pero pinalangoy ko siya.
Tapos gusto na niyang umuwi. Pagod na pagod na raw siya,
pero lumangoy ako nang mas malayo para habulin niya ako.
Kasalanan ko.
Salamat sa paghihintay.
Nakagawa ako ng kaunting himala
at nakakita ako ng bakante sa flight na maihahatid ka sa oras,
pero 45 minuto na lang bago ang check-in. Kaya ba?
Ms. Healy?
Ibu-book ko na ba?
'Di sila sumali sa conga ko. Mga talunan.
Nagkakasiyahan na sa kasal. Magugustuhan mo. Ikaw na ikaw iyon.
Tapos na ang misyon.
Salamat para doon, at para dito.
Ayos ka lang ba?
Oo, ayos lang ako. Iniisip ni Mom, nagpapakamatay ako.
Nag-aalala lang siya sa iyo. Ako rin.
Huwag.
Sa konsulado, sa kaarawan ni Archie, sa kasalan…
Mahal kita, pero huwag ngayon, okay?
Sige. Pagtuunan natin ang sunod na 24 na oras.
Sasakay ka sa eroplano, aakitin mo ang mga TV producer,
at magiging bituin ka.
Seryoso. Proud na proud ako sa iyo.
Siguradong gagalingan mo.
Oo. 'Di ba?
'Wag mo akong kakalimutan.
Gugustuhin ka nang maging best friend ng lahat.
Hindi.
-Diyos ko, ang mukha mo. -Diyos ko.
Masaya akong makasama ka.
-Talaga? -Madalas.
-Oo. -Na-miss kita.
Drop off lang.
-Bawal tumigil. -Sige. Salamat.
-Drop off lang. -Maraming salamat.
Sige. Diyos ko.
-Mahal kita. -Mahal kita.
Good luck.
Galaw-galaw.
Dalawang minuto ang nasa sign. Tatlumpung segundo lang kami.
Sige na.
Alis na.
Ayos ka lang?
Hindi.
Ninenerbiyos ka?
-Medyo… -Okay.
Heto. Kunin mo.
Hematite iyan, para ma-ground ka.
Okay.
Salamat.
Saan ko ilalagay?
Ah, hindi. Hindi ipapasak. Hawakan mo lang.
-Salamat dito. -Walang anuman.
Magandang gabi, mga kaibigan, ito ang captain ninyo.
Nakasakay na ang lahat, kaya aalis na tayo.
-Cabin crew, maghanda sa takeoff. -Teka. Eroplano ito.
-Oo. -Ayaw nating ma-ground.
Gusto natin sa himpapawid.
Putsa. Diyos ko.
Diyos ko po.
-Akin na ang bato. -Hindi.
Akin na ang bato.
-Heto. -Ano iyan?
Xanax, honey.
Oo.
Grabe, hindi ako makapaniwala na kasal natin ito.
At ang ginawa mo kanina, nagustuhan ko iyon.
Ngayon ko lang nakita iyon sa iyo.
Tinanong ko lang ang sarili ko kung ano'ng gagawin ni Liv.
Okay, huwag kang masasanay diyan.
-Pagbigyan mo na si Liv. -Bakit?
Dahil kapatid mo siya.
Makinig ka sa akin na laging wala ang pamilya,
'wag mo silang balewalain.
Si Liv nga talaga ito.
Matigas ang ulo niya, pero marunong siyang magsaya.
Mahal kita.
Sige!
WALA SA OPISINA
Magandang gabi, mga kaibigan.
tatlumpung minuto na lang, sisimulan na ang pagbaba sa New York.
Minus two degrees ang temperatura ngayon sa New York at may niyebe.
Ah, buti naman.
Uy.
Kailangan ko sabi 'yung pitch meeting.
Ano ba, ano'ng sabi ko?
-Ano ba? -Naglalakad ako.
Lintik ka.
Nakauwi na ako.
-Hi. -Sinagad mo talaga ang oras.
Nagpalit ako ng flight. Nandito at handa na ako.
-May oras pa sa makeup? -Ang kintab niya.
Para siyang solar panel sa initan.
-Pasensiya na, oily ako. -Pakisabi sa makeup at 'yung schedule.
Papunta na siya. Pulbusan n'yo. Mukha siyang SeaWorld ngayon.
-Mukhang basa. -Siglahan mo.
Diyos ko.
Mga kaibigan, ito si Olivia Healy.
Warren, content lead ng Wine and Dine Network,
Belinda, chief editor sa Gastronomy Quarterly,
at Romina, head of publishing sa Cook and Book.
Mag-uusap tayo.
Grabe, nahuhumaling ako sa show mo, naka-subscribe ako sa journal mo,
at ginastusan ko nang malaki ang mga libro mo.
Diyos ko.
Nakilala ko ang mga hinahangaan ko, at hindi ako naihi.
-Ako rin, kaya 'wag kang papalpak. -Okay.
-Ano ito? -Schedule ngayong linggo.
Dadalhin kita sa hotel mo mamaya, tapos may promo shoot ka bukas.
Tapos mga interview. Alas-sais ang call time.
-Ako na ang bahala, Val. -Okay.
-Kaya mo ito. -Oo.
-Sige na. -Sige.
-Bilis na. -Okay.
-Saan? -Sa kanan.
-Ang ganda mo. -Alam ko.
-Okay. Okay, mukha siyang… -Maganda.
Puwede na.
-Sige. -May amoy.
Salamat.
Olivia, kailangan mong umayos. Hindi ito pipitsugin.
Ayos. Masaya akong makita ka, Tyrell.
Tumahimik ka, Tyrell.
-Kumusta ang jet lag mo? -Hay, kung alam mo lang.
Ito na iyon. Ano'ng pakiramdam mo?
Nasasabik.
Kinakabahan. Parang masusuka ako.
Okay, tayo na iyon.
-Ah, para sa akin iyan? -Oo.
-Wow, ang ganda. -Isuot mo na. Bilis.
Grabe.
Magandang gabi sa inyong lahat. Ako si Valerie Jones.
Maligayang pagdating sa launch ng pinakaaabangang
TV culinary event ng dekada, Banquet Royale.
Gaano katagal si Valerie?
-Sampung minuto. -Okay.
-Tapos showtime na. -Sige.
Ano'ng time zone ng utak mo?
Diyos ko, nasa oras ng Sydney.
-Nakakaloko na parang… -Ah, ang relo ko.
…hindi para sa Bourdain wannabes.
Ayos ka lang?
-Puro magagaling, walang mapagpanggap. -Sandali.
-Liv, saan ka pupunta? -Sandali lang.
…nagluto na para sa mga hari at reyna, mga sultan at sheik.
Okay, masaya nga siyang makatrabaho.
Lintik.
Diyos ko.
Putik.
Hello?
Diyos ko. Na…
Natataranta ako. Hindi ako makahinga.
Olivia?
Pasensiya na, doc, wala na akong ibang matawagan.
Para akong… Para akong nalulunod, pero wala ako sa tubig.
Sabi mo, ayos lang ako. Ano'ng problema?
Okay, maayos ang pisikal na katawan mo,
pero mukhang may panic attack ka.
Naiwala ko ang relo ng ama ko, at aakyat na ako sa entablado
sa harap ng mahahalagang tao. Mukha akong sabog.
Sobrang palpak ko!
Palpak ba 'yung nagawa mo ang hindi inaasahan, sa maikling panahon,
gaya ng sinabi mo?
Liv, kaya mo iyan.
Talaga?
Talaga.
Walang makakapigil sa iyo.
Pero makakatulong ang mental health professional.
Diyos ko, putsa.
Walang nakakahiya roon. Ilang dekada akong nag-therapy.
Wala na akong oras para sa ilang dekada ng therapy.
Okay, Liv, ganito ang ginagawa ko.
Ipikit mo ang mata mo.
Ilapat mo ang paa mo sa lupa.
Ganyan nga. I-ground mo ang sarili.
Hinga nang malalim,
magbilang ka ng sampu…
dahan-dahan.
Nakakatulong ito pansamantala, okay?
Pero tandaan mo, Liv, kailangan mo pa ring gawin ang dapat.
Pinapatakas ka ng New York sa mga problema mo,
pero baka pansamantala lang iyan.
…ang tatlong mahuhusay na hurado.
Ang unang hurado ay kilalang chef sa mundo,
ang alamat ng restaurant sa New York na may tatlong Michelin stars,
si Tyrell James.
Oo.
Supermodel, global food sensation, at social media phenomenon,
si Gianna De Luca.
Oo, ayos lang.
At panghuli…
-Star contributor ng Banquet magazine. -Apat. Lima.
-Magaling na food at lifestyle journalist. -Anim.
-Mula pa sa Down Under. -Pito.
-Walo. -Olivia Healy.
Siyam.
Sampu.
Nakita mo iyon?
Ayos ka lang, ma'am?
Nakakatawa ka kagabi.
Nakakatawa ba talaga ang mga Australian?
Hindi, ako lang.
Masigla ka kahit maaga pa.
-Talaga? -Kumpara sa iba.
Ah, hindi kasi ako masyadong uminom,
maaga akong natulog, at nag-5K ako sa treadmill ngayong umaga,
at kumakain ako ng masustansiyang muesli.
Okay, Miss Clean Living.
'Di ba?
-Hayan, tapos na. -Salamat.
Kumusta ka?
-Kinakabahan ako. Ah, salamat. -Subukan mo ito.
Para sa anxiety at pampakalma.
Sa pulso mo.
Kailangan na si Liv sa set.
Oo, sige. Papunta na ako.
Liv, sa set.
Okay. Salamat.
-Bilisan n'yo. -Okay, umayos na kayo.
Anim na promo ito bago magtanghalian.
May mga interview pa.
Handa na kayo?
-Diyos ko naman, Gaz. -Isara mo.
Liv, naaksidente si Mom. Sagutin mo ang phone mo.
-Importanteng araw, 'no? -Oo.
Mukha kang natural sa camera.
-Talaga? -Oo.
Ayos.
Kumusta?
Sobrang mabuti.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Moonnette Maranan