Anzo!
Anzo.
KİM BU ERIN CARTER?
Harp!
Gözlük.
Erin.
Sonunda. Mesajımı almadın mı?
Hepsini gördüm.
Cevapsız aramaları da.
Fotoğrafı göndermiş mi, bilmem lazım.
İşler biraz yoğunlaştı.
Ormanda bir ceset bulundu. Espinelves yakınlarında.
Kahretsin.
Bu hiç iyi değil.
Kimlik ve kanıt yok.
Adli tıbbın bir şey bulacağını sanmıyorum ama evet, iyi değil.
Peşimize düşüp düşmeyeceklerini bilmem lazım.
Bekle. Bir saniye.
- Orada mısın? - Evet, buradayım.
Göndermiş mi?
Görünüşe göre Agustín fotoğrafını göndermiş.
Kime göndermiş?
Rehberindeki Valeria isimli birine.
Valeria mı? Kim olduğunu biliyor musun? Peşime mi düşecekler?
Agustín'in asistanı. Fotoğrafı alelacele çekti.
O fotoğraftan seni bulma ihtimalleri neredeyse sıfır.
Bu yeterli değil, ailemin güvende olduğunu göstermiyor.
Bırak, cesedi ben düşüneyim, tamam mı?
Daha fazla dikkat çekme.
Evde kal, sakin ol ve endişelenmemeye çalış. Lütfen.
- Erin! - Tamam.
- Harp. Hadi, gitmeliyiz. - Hayır.
- Sormadım. - Arkadaşlarımla oynuyorum.
Lütfen çıkar mısın?
Hadi. Çık lütfen. Harp!
Penelope, merhaba.
Erin, en sevdiğim komşum.
Çok rica etsem Harper'a göz kulak olur musun?
Kendi eve dönebilir, acelem var.
Okulda acil bir durum çıkmış, gelmemi istediler.
- Olur mu? - Tabii. Bizimle yemek de yiyebilir.
Hayır, buna gerek yok. Hayır.
Sorun değil. O da bir kez olsun düzgün bir ev yemeği yemiş olur.
- Teşekkürler. - Ne demek.
Harp!
Penelope seninle ilgilenecek. Çok kalmam. İyi eğlenceler!
Kim kızını havuzda yalnız bırakır?
Estrada.
- Alo? - Erin Carter.
Ben Daniel Lang.
- Daniel Lang mi? - Geçen gün tanışmıştık.
Oğlum Dylan deneme sınavında sanatsal bir çalışma yapmıştı.
Evet, tabii. Kusura bakmayın. Dylan'la her şey yolunda mı?
İyi. Konuşmak istediğim başka bir konu var.
Telefonda konuşmak istemiyorum.
Eşinizle sizi yemeğe davet edecektim.
- Lüks değil, lokal bir restoranda. - Olur.
Olur tabii. Çok hoş bir fikir. Detayları mesaj atarsınız.
- Tamam. Harika. - Tamam. Hoşça kalın.
- Valeria Estrada mı? - Hayır.
- Bekle! - Çık dışarı!
- Sakin ol. - Siktir git.
Sakin ol. Tamam mı? Biri sana fotoğrafımı göndermiş. Onu sil.
- Neden? - Çünkü yanlış anlaşılma oldu.
- İndir şu bıçağı. - İndirmeyeceğim.
- İndir şu bıçağı. - Hayır.
Ne oluyor be?
Bu harikaydı.
Kimsin sen?
Peki.
Patronun beni başka biri sandı, ondan fotoğrafımı gönderdi.
Öyle mi? Seni kim sandı?
Tanrım... Bu fotoğrafı başka biri gördü mü?
Silmen lazım.
Buna vaktim yok.
- Yarat o zaman. - Hadi...
Gitmeliyim. Senin de gitmen lazım.
Çantamı ver!
Çantanı geri almak istiyorsan fotoğrafı sil.
- Neyle uğraştığını bilmiyorsun. - Evet, bilmiyorum. Olay bu zaten.
Tamam, bak. Agustín dün gece öldü, biri arabayla vurup kaçmış.
Çok kötü insanlara bulaştı.
Uyandığımda telefonumda fotoğrafın vardı, kim olduğunu öğrenmek istemiş.
Bunu bilmiyordum, başın sağ olsun.
Fotoğrafı gönderdiğini nasıl bildin?
- Çok güzel bir soru. - Evet, öyle.
- Biriyle mi geldin? - Hayır.
Siktir.
Nerede?
Hadi, yürü!
Siktir. Siktir.
Siktir.
Siktir, olamaz. O benim paramdı. Hayır!
Siktir.
Hayır, ne yapıyorsun? Hayır.
Gidelim!
Hadi!
Koş! Hadi!
Koş!
Hayır, hayır.
Siktir.
Hadi, ilerle.
Onlar kimdi?
Agustín'in patronunun adamları. Organize suç, kötü insanlar.
Ölene kadar sorun yoktu.
Bu sabah bir sürü kişi işe gelip
dosyaları topladı, şeye baktılar...
Kelimeyi bilmiyorum. Comptes.
- Hesaplar mı? - Evet. Parayı benim çaldığımı sandılar.
- Sen çalmışsın zaten. - Evet. Ama onlar bunu bilmiyordu.
Akıllı davrandım. Agustín para aklarken her seferinde azar azar aldım.
Ölmeseydi kimsenin haberi olmazdı.
Hukuk bürosu aracılığıyla para aklayan organize suçtan para çalman mı akıllıca?
Anlayamazsın. Sadece daha iyi bir hayat istedim.
Ne kadar?
12.032 avro. Hepsi senin yüzünden gitti.
Adam seni boğuyordu. Yardım etmeye çalışıyordum.
Beni aramaya gelmesen onlar gelmeden gitmiş olacaktım.
Ya yarına dek paramı getirirsin
ya da Agustín'in rehberindeki herkese fotoğrafını gönderirim. Hoşça kal.
Hayır...
Valeria!
Yarına kadar vaktin var.
Siktir.
- Memur Martín? - Evet.
Ben GEI'den Pérez. Bilgi için teşekkürler.
- Nasılsınız? - İyiyim.
Bakın. Verdiğiniz bilgilerle çete hakkında bir şeyler öğrendik.
İsimler, programlar, raporlar.
Belki ilgilenirsiniz.
Evet.
Tabii ki ilgileniyorum.
Çok iş var.
Babanız gibi iyi bir polissiniz.
Evet, tabii.
Sonia, bekle.
- Kimliği saptandı mı? - Evet. Medyaya bilgi verildi.
O kim?
Margot Müller.
İngiliz polisi onu arıyormuş.
Silahlı soygun, saldırı, hırsızlık.
Vay be. Sanırım bu iyi haber. En azından sıradan biri değilmiş.
LONDRA, İNGİLTERE
Emily. Seni bulacağım Emily.
Yakaladım.
Temizliği bitirdin mi?
Hayır. Pardon.
Gel tatlım.
- Merhaba. - Haberlere bak.
Margot Müller Barselona'da ölmüş.
Bir dakika. Ne?
BULUNAN CESET MARGOT MÜLLER'A AİT
Tanrım.
- Ne yapıyorsun? Bırak. - Bir saniye verin. Lütfen.
- Bilgisayarımı bırak. - Lütfen bir saniye...
Polisi arıyorum.
Pizzalar geldi!
Teşekkür etmene gerek yok. İşi bu.
Ben Harper.
Annesinin seni öldürmesini mi istiyorsun?
- Sadece bir şakaydı. - Evet.
Ben tuvalete gidiyorum.
Yoğunsun, biliyorum ama bugün eve gelecektin.
Turnuvaya hazırlanmama yardım edecektin.
Sızlanmıyorum, ne zaman geleceğini soruyorum. Soramaz mıyım?
Evet. Biliyorum. Ben... Evet.
Ne?
- Pardon. - Bekle.
Buraya gel.
Saçın dolaşmış.
Yüzdükten sonra güzelce taraman lazım. Otur.
Antonio küçükken çok tatlıydı. Erkekler hep öyledir.
Sonra büyüyüp babalarına dönüşürler.
Üzgünüm.
Senin suçun değil.
Ondan değil.
Üzgünüm.
Ona vurduğun için mi?
Annen gözünle dalga geçtiğini söyledi.
Nasıl bir şey?
Böyle.
Sadece bu kadarlık alanı görebiliyorum.
Genetik bir durum.
Annenden mi, babandan mı?
Babamdan sanırım.
Gerçek baban kim?
Bilmiyorum.
Annem böyle şeyleri konuşmayı sevmiyor.
Sorun çıkarmak istemem
ama insanlar sorularını cevaplamadığında
sormaya devam etmelisin.
- Selam. - Selam.
Birilerinin tarzı değişmiş.
Görebiliyorum.
Penelope saçımı yaptı.
Harika olmuş.
- Sevmeyeceğini biliyordum. - Hayır.
En azından benimle vakit geçirdi.
Harp!
Bunu gördün mü?
Penelope benimle uğraşıyor. Örgüyle laf sokmuş resmen.
Yapma.
Söyleyeceklerimi bir dinle.
Belki de Harper'la eğlenceli bir şeyler yapmak istemiştir.
Evet, tabii.
Ona göz kulak olmayı kabul etmiş ama.
- Niye olmuyor... - Ver, bakayım.
Teşekkürler.
Aslında saçını çok sevdim. Onu havuzda bırakmak istemedim.
Başka çarem yoktu.
Biliyorum. Harper da biliyor.
Arkanı döner misin?
Bir hafta önce süpermarkete girdim
ve o zamandan beri eski hayatımı...
...geri istiyorum.
Biraz zaman alacak.
Son uyarı.
Çetelerden uzak dur.
Soruşturmayı durdur.
Erin, çıkmalıyız.
Erin!
Siktir.
Şurada.
- Selam. - Selam.
- Sizi görmek güzel. - Sizi de öyle.
- Daniel. - Jordi.
Uyarayım, uzun süredir milkshake yapmadım.
Penelope'nin milkshake makinesi var.
Dondurma makinesi de var.
Penelope çok özel biri.
Kocası öyle düşünmüyor ama.
Telefonda kavga ettiklerini duydum.
Harper Carter, küçük bir dedikoducuya dönüşüyorsun.
Evet...
- Bebeklik fotoğrafı var mı? - Çocuklarımın mı?
- Tabii. Görmek ister misin? - Evet.
Tamam...
Hadi bakalım.
Sigorta atmış olmalı.
- Sigorta kutusunun yerini biliyor musun? - Şurada.
Bakalım evi yakmadan halledebilecek miyim.
İşte burada...
Kahretsin...
Ne oldu Harper?
Dylan şimdiye dek üç okuldan atıldı.
Ya da üç okuldan gönderildi diyeyim.
Onu her yeni okula kaydettirdiğimde
yaptığım bağışların yanı sıra
onlara güvence vermem gerekiyor.
Neyse, mesele şu ki onu okuldan alıp
evde eğitim vermek istiyorum.
Tamam, anladım.
Dylan'ın öğretmeni olmamı mı istiyorsunuz?
Evet. Tam zamanlı.
Yani Erin okuldaki işini bırakmak zorunda mı kalacak?
Evet. Ama tam zamanlı çalışanlarına ödedikleri parayı vereceğim.
Bu çok büyük bir masraf.
Bunu masraftan ziyade yatırım olarak görüyorum.
Ya paranın bir kısmını peşin istersem?
Bu mümkün mü?
O kadar zor durumda değiliz.
Tabii. Ücrette anlaşabiliriz.
Evet.
Bu bence berbat bir fikir.
Peki.
Dylan sizin bir tepki vermenizi istiyor.
Onu okuldan alırsanız kazanmış olur.
Ders alması lazım, dediniz.
Okuldan sonra almalı, evet.
St. Joseph'e girmek için çok çalıştım
ve birkaç ay içinde fikrini değiştirebilecek biri için
bunu riske atamam.
O kadar dönek değilim.
Hayır ama istediğinizi seçmek için neredeyse menüdeki her şeyi söylediniz.
Affedersiniz.
Pardon, bunu... Olivia arıyor, açmam lazım.
Tamam.
Sorun mu var?
Belki de aramamalıydım ama çığlığını duymalıydın.
Hayır, doğru olanı yaptın. Gerçekten. Sağ ol.
Zor bir hafta geçirdi ama şu an uyuyor, bence iyi.
İyi mi?
Erin, kızın süpermarkette birini öldürdüğünü gördü.
Bence bir psikologla konuşmalı.
Teşekkürler.
Aradığın için tekrar teşekkürler. Ben yanına gideyim.
- Hoşça kal. - Evet.
Güle güle.
Neler oluyor?
Hiçbir şey.
Peki.
Harper silahın olduğunu düşünüyordu.
- Tavan arasına bakmamı bile istedi. - Evet.
Evet, o...
Şu anda kafası çok karışık.
Evet.
Öyle.
Ve sen de...
Şu anda senin de kafan çok karışık.
Yardıma ihtiyacı var, onu birine götür Erin.
Götüreceğim.
- Teşekkürler. - İyi geceler.
Tamam.
Onu psikoloğa götüreceğiz.
Yarın mı?
Yarın olmayabilir ama haftaya olsa?
Peki.
PARAMI BUGÜN GETİRMEZSEN FOTOĞRAFINI GÖNDERİRİM.
Ya bu?
Evet.
Hayır. Manevi değeri var. Hayır.
Annemin hediyesiydi, olmaz.
Peki.
Üzgünüm.
Siktir.
Evet?
Paran hazır.
İyi, ne zaman buluşalım?
Saat dörtte.
Bir motelde kalıyorum.
Konumunu gönder.
Gönderiyorum. Geç kalma.
Tamam.
Bu çok iyi.
Süpermarketteki insanların da maskesi vardı, değil mi?
Bu onlar değil.
Sana öyle gelmiyor olabilir
ama bazen başımıza kötü bir şey geldiğinde
beynimiz bunlarla garip şekilde başa çıkar.
Korkutucu olabilir.
Korkmuyorum.
Artık korkmuyorum.
Onun için üzülüyorum.
Neden?
Çünkü öldü.
Niye öldüğünü düşünüyorsun?
Bunu daha önce gördün mü?
Neler oluyor?
Bu Lucia. Hastanede çalışıyor ve...
Tanıyorum. Ne olduğunu sordum.
- Memnun oldum. - Lütfen.
Ne olduğunu sordum.
- Şey... - Jordi kızınızla konuşmamı istedi.
Bunda anlaşmamıştık.
Aslında anlaştık ama sen zamanı konusunda bir şey demedin.
Uyandığımda yoktun, telefonunu da açmadın.
- Kafamı boşaltmak istedim. - Ne?
Arkamdan iş çevireceğini bilmiyordum.
- Öyle değil. - Öyle.
Ebeveyni olarak bu benim de kararım.
Bunu Harper'ın önünde konuşmamalısınız.
Jordi.
Harper.
Selam.
Kes şunu.
Çizimlerimi yırttın.
- Seni üzüyorlardı. - Hayır, seni üzüyorlardı.
Neden hiç bebeklik fotoğrafım yok?
Ne? Var.
Beş altı yaşındaki hâlim var.
Penelope'de Antonio'nun, Olivia'da da çocuklarının bebeklik fotoğrafları var.
Benim niye bebeklik fotoğrafım yok?
Tamam, dinle. Seni her şeyden çok seviyorum ama...
İyi bir anne değildim.
Küçükken seni başkasına bıraktım.
Baş edemedim ve...
Bununla gurur duymuyorum.
- Beni ucubeye dönüştürdün. - Hayır, pazartesi göz doktoruna gideceğiz.
Durumun iyiyse...
Gözlerimle ilgisi yok.
Birini öldürdün.
Sorun sensin. Ben değilim.
Bana bak.
Bu aileyi bir arada tutmak için ne kadar uğraştığımı bilsen...
Bilmiyorum.
- Senin yüzünden hiç arkadaşım yok. - Tamam. Ne yapmamı istiyorsun?
Her şeyi yaparım. Söylemen yeter.
Tüm veliler bugün tenis turnuvasında oynayacak, senin yine işin vardır.
Yine bir yere gideceksin, değil mi?
- Tenis mi? - Evet.
Evde kal, bir şeylerle meşgul ol, dedin.
Evet.
Margot Müller diye birini tanıyor musun?
Hayır. Neden?
Ormandaki cesedi teşhis etmişler.
Bana karşı dürüst olmanı istiyorum.
Dürüstüm.
Tamam, durum şu.
İki kısa set ve beraberlikte tie-break seti.
Bil bakalım ilk maçta rakibimiz kim.
Evet.
Başarılar dostum.
Evet, iyi şanslar.
- Bastırın! - Hadi anne!
Bastır Bruno!
Dışarıda!
- Sen... - Top bendeydi. Bu, evet...
Dışarıda!
Odaklan.
Dışarıda!
OYUN SET
Ve oyun. Penelope ve Bruno ilk seti kazandı.
Lucia'yı çağırdığım için özür dilemeyeceğim.
Harper haklı.
Buradaki sorun benim.
Bugün niye tenis oynamanı istedi, biliyor musun?
- Böyle şeylerden nefret ettiğim için. - Hayır. Senin harika olduğunu düşünüyor.
Herkesin cana yakın, harika annesini görmesini istiyor.
Teşekkürler.
Biz bir ekibiz. Değil mi?
Sonuna kadar.
Benim!
Ne yapıyorsun? Umutsuz vakasın.
Evet!
Yakala!
Tie-break.
Benim.
Karşınızda karım.
Maç sayısı. Sayıyı alan kazanır.
- Hadi ama! - Evet.
Oyun, set ve maç.
Tebrikler.
- Acımana ihtiyacım yok. - Kötü şans. İyi oyundu.
Vay canına. Bu... Tebrikler.
Teşekkürler.
Onlara oyunu verdin.
Kazanmaya ihtiyacı vardı. Ayrıca herkes kaybedenleri sever.
Selam!
Şampanya ister misiniz?
- Kimseye bağırmadığın için sağ ol. - Rica ederim.
En azından diğer maçların tadını çıkarabiliriz.
Söylemeyi unuttum, White Lilly'de yoga dersim var.
İptal edersen sorun etmezler.
Evet ama belki de bana iyi gelir.
Kafamı dağıtırım. İç huzuru bulurum.
Buna ihtiyacım var.
- Tamam. - Tamam.
Çok gecikmem, bir şey almamı isterseniz söyleyin.
Gerek yok.
- Tamam. - Peki.
Neredesin?
İşim çıktı ama yoldayım. Trafik var.
Pazar günü mü? Fikrimi söyleyeyim mi? Gelmeyeceksin.
En iyisi fotoğrafı göndereyim.
Valeria, sakin olur musun?
Beni dinle.
Geliyorum dedim. Aptalca bir şey yapma.
Siktir.
Bak. Sana bir şey getirdim.
Bana mı?
Erin'in siciline baktım.
Ne yaptın sen?
Kahretsin Emilio.
Erin'le ilişkin çok hızlı ilerledi dostum.
- Ne olmuş? - Nasıl yani?
Açmayacak mısın?
Profesyonel ve kişisel görüşüne göre
bu zarfta onunla evlenmememi gerektirecek bir sebep var mı?
Var diyemem.
Erin'e güveniyorum.
Tamam, harika.
Siktir et, önemli değil.
Ama sende kalsın.
Fikrini değiştirirsen diye.
Merhaba, benim. Mesaj bırakın.
Ödev nasıl gidiyor?
Hâlâ soy ağacını yapıyorum.
Öyle mi?
Ama zorlanıyorum. Senin tarafın tamam ama annemin tarafında kimse yok.
Annesi o küçükken ölmüş.
Biliyorsun.
Annenin tarafına
bir teyze koymuşsun.
Gerçek teyzem değildi. Annem ona öyle diyordu.
Küçükken bir süre onunla yaşadım.
ADLİ SİCİL BİLİNMİYOR
İKAMET SANTA ALMA, ÖNCESİ BİLİNMİYOR
AİLE BİLİNMİYOR
İSPANYA'DA İKAMET BAŞLANGICI BİLİNMİYOR
OTEL
Evet.
Merhaba.
Hadi.
Sayma zahmetinden kurtarayım.
Üç bin var.
- Öyle anlaşmamıştık. - Bu kadar bulabildim. Telefonu ver.
- Paramı kaybettin. - Senin değildi.
İç huzurumun bedeli buysa sorun yok.
Telefonu ver.
Kopyası yok mu?
Yok.
- Kesin mi? - Evet.
Bir faydası olacaksa nasıl hissettiğini biliyorum.
Bir başınasın. Kime güvenebileceğini bilmiyorsun.
Beni tanımıyorsun.
Başı belada olan çoğu kişi ailesine, dostuna koşar.
Sense böyle kokan bir otele gelmişsin...
- Yatağın altında ölü kedi var sanki. - Yok, baktım.
Biriyle konuşmak istersen
ben buradayım.
Bu kadar iyi olmak zorunda mısın?
Ne yaptın?
Valeria, ne yaptın? Ne?
Geç kaldın ve parayı getirip getirmeyeceğini bilmiyordum...
Onlara geleceğini söyledim.
- Kime? - Agustín'in çalıştığı insanlara.
Belki onlar için de değerlisindir dedim.
- Fotoğrafımı veya evimi paylaştın mı? - Hayır.
- Valeria. - Hayır. Yemin ederim.
Siktir.
Paralarını çaldın. Sırf benim peşime düşmeyecekler.
Silah mı getirdin? Beni öldürecek miydin?
Son çare olarak tehdit edecektim.
İçinde mermi yok. Yerde kal. Sessiz ol.
Tamam.
Yanımda dur.
Bekle, para.
Ne yapıyorsun?
Siktir.
- Siktir. Valeria, hadi! - Aldım!
Hadi, yürü!
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı