KIM JEST ERIN CARTER?
Wchodzimy do środka.
Już jesteś bezpieczna.
Porzucona sześciolatka. Brak ojca i matki.
Kadeci!
Oczekujemy od was pewności, dyscypliny oraz motywacji.
Rana to uszkodzenie integralności materii biologicznej.
Może to dotyczyć skóry, śluzówki lub tkanki.
Kto pamięta procedurę opatrzenia rany?
Kluczowe jest natychmiastowe oczyszczenie i opatrzenie rany.
Ma to zapobiec infekcji oraz kolejnym urazom.
Tak?
Tutaj! Podaj!
No podaj.
Podaj!
Kurwa!
Ja pierdolę!
Następnym razem masz podać.
To rozkaz? Oboje jesteśmy kadetami.
Ale to ja mam kompetencje.
Ty trafiłaś tu psim swędem.
- I tak biję cię na głowę. - Wkrótce będziesz mi salutować.
- Stawać na baczność. - Rusz się, dupku.
Nie. Chcę to zobaczyć.
- Spierdalaj. - No dawaj.
- Zasalutuj. - Zabieraj łapy!
No chodź... Ja pierdolę!
Kurwa!
Cholera.
- Przepraszam. Już wychodzę. - Bez pośpiechu.
- Zły dzień? - Można tak powiedzieć.
Na pocieszenie powiem, że to nie dla ciebie.
- Nie jesteś gliną. - Kim pan jest?
Detektyw Jim Armstrong. Informacje wywiadowcze i tajne operacje.
- No cóż, Jim... - Detektyw Armstrong.
- Nie zgadzam się. - Czytałem twoje akta.
Masz potencjał. Jesteś w czołówce rocznika.
- Powie pan, by zmienili decyzję? - W życiu! Złamałaś mu nos.
Nic tu po tobie.
Byłaś w wielu domach zastępczych i ośrodkach wychowawczych.
- Co z tego? - Musiało być ciężko.
Za każdym razem musiałaś się adaptować.
O chuj tu chodzi?
To złożone pytanie.
- Prowadzimy tajne operacje. - Jak policja pod przykrywką?
Infiltrujemy grupy ekstremistów i organizacje przestępcze.
- Brakuje wam chętnych? - Nie narzekamy.
Brakuje nam kogoś takiego jak ty.
Młodej kobiety z charakterem.
- Z charakterem? - Rozumiesz.
- Podobno się nie nadaję. - Jeszcze nie.
Ale byłaby z ciebie niezła kryminalistka.
Sprawiasz kłopoty,
ale potrzebuję tego.
Ćwiczył pan ten tekst?
Zabrzmiało przekonująco?
Zinfiltrujesz gang.
Napady z bronią, kradzieże.
Podobno otrzymali kasę na jakąś większą akcję
i szukają nowego kierowcy. Przeszkolę cię do tej roli,
a wtyka zaaranżuje spotkanie. Potem zostaniesz sama.
Po pierwsze...
- Margot. - Gaspar.
...potrzeba ci aliasu.
Akty urodzenia zmarłych dzieci, które byłyby teraz w podobnym wieku.
Nie ukradnę tożsamości dziecku.
Jeśli ktoś cię sprawdzi, będzie szukać aktu urodzenia.
Może być niebezpiecznie?
Nie tylko zinfiltrujesz gang,
ale i zmanipulujesz oraz oszukasz ich.
- Jeśli się dowiedzą... - Jasne.
Ta.
Kate Jones.
Cześć, Kate.
Pokaż, co potrafisz.
To było...
Jeb się.
Co myślisz?
Bije cię na głowę.
Damy ci znać.
Nie masz dziś formy.
- Jesteś rozkojarzona. - Daję radę.
Nie, jesteś rozkojarzona.
Minęły dwa tygodnie, a Margot się nie odezwała.
Może nie poszło ci tak dobrze. Mój błąd.
Potrzebowaliśmy sukcesu i puściłem cię za wcześnie.
Trenuję od miesięcy. Nie przegapiłam żadnego dnia.
Jestem gotowa.
Matka porzuciła cię, gdy miałaś sześć lat.
Co z tego?
Żal mi ciebie.
- Nie chcę twojej litości. - I tak ją masz.
Ciężko ci o tym mówić?
Nie.
Przeszłość nie ma dla mnie znaczenia.
Ale ma znaczenie dla ludzi, którym o niej mówisz.
Dzięki temu nawiązują więź.
Z Kate Jones. Z tobą nie nawiązali.
Dobra, jestem nikim.
To nie wystarczy.
- Nie mogę ryzykować. - Nie ryzykujesz.
Wyślij mnie tam. Nie zawiodę cię, Jim.
Działamy razem.
Nie martw się o mnie.
Mam żonę.
A ja blefuję.
Uwierzyłeś mi?
Margot.
Chce się spotkać.
Lepiej odpisz.
Lepiej, by nie czekał.
To Kate.
- Poręczasz za nią? - Świetnie jeździ.
Moja matka też świetnie jeździ.
- To poproś o pomoc ją. - Nie ufam jej.
Margot mówi, że jesteś spoko.
Scotty Mick i tak cię sprawdzi. Tak że wiesz...
Kto jest twoim ulubionym filozofem?
- Nie mam takiego. - No tak.
Żyjemy nadzieją.
Thomas Ramsey.
Uważa się za Szostakowicza przestępczego świata.
I jest w tym krzta prawdy?
Odpowiada za sporo głośnych napadów
i udaje mu się uniknąć schwytania.
Znacie jego plan?
Nie do końca. Może mieć fundusze z zagranicy.
Chcecie poznać jego plany oraz sponsora?
Uważaj. Jeśli odkryją, kim jesteś...
Długo pracujesz dla Thomasa?
Nie, też jestem nowy.
- Cześć. Mamy kierowcę? - Tak.
- Ciebie? - Tak.
- Chodź. - Tylko...
Tylko co, Scotty?
Właśnie. Chodź.
Kojarzysz Smertle? To zabawka roku.
Futrzak, którego można głaskać, myć i karmić.
Pewnie nawet wyruchać.
Ale nie da się ich kupić.
Zawiniemy go z magazynu w Bexley.
Jasne.
- Coś cię bawi? - Po prostu...
Czemu mi to mówisz?
To dla córki na urodziny.
Ma pięć lat i marzy o tej pieprzonej zabawce.
Musi ją dostać.
- Kiedy ma urodziny? - Dzisiaj.
- Czas goni. Chodź. - Na motorze będzie szybciej.
Co robisz? Wypad stąd!
Jedź!
Cześć, Harp.
Zamknij oczy i wystaw ręce.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Raz, dwa, trzy, otwórz!
To Smertle! Zdmuchnij świeczkę.
Uściśnij ciocię Katie, bo mi pomogła.
Proszę.
„Żaden człowiek nie oprze się złotu”.
To słowa Arystofanesa, który zmarł w biedzie.
My celujemy wyżej.
W przyszłym miesiącu dwie dostawy ze złotem
trafią do skarbców magazynu X44 w Harwich.
Każdy ładunek to 300 sztabek o wartości dziesięciu milionów.
Prześwietlimy pierwszą dostawę i uderzymy w drugą.
Załatwimy ci auto ze wzmocnionym silnikiem i podwoziem.
- Ze wciągarką i hakiem. - Przewrócimy furgonetkę?
To bestia o miękkim brzuszku w postaci włazu awaryjnego.
Wrzucimy nim ładunki.
Uderzymy ostro przy rozładunku.
Musimy załatwić to szybko.
Jeśli zamkną je w skarbcu, będzie po ptokach.
Będziemy mieli broń, ale użyjemy jej w ostateczności.
Napad z użyciem przemocy to dekada dłużej w pace.
Mamo, chcę soku!
- Wybacz. Mama pracuje. - Ale chcę soczku!
Idź pooglądać telewizję. Zaraz przyjdę.
- Popilnować jej? - Mamo!
Byłoby super, dzięki.
Chodź.
To nie jebany żłobek.
Do rzeczy.
Średni czas przyjazdu policji to dziesięć minut i 25 sekund.
Musimy załatwić to w pięć minut.
Opowiedz mi o swoim dniu. Nie pomiń niczego!
- Muszę lecieć. Na razie. - Pa.
- Chyba cię polubiła. - Słodzina z niej.
Często ją przyprowadzasz?
Nie mam niańki. Nie jest z obcymi.
- Tu ma chociaż telewizor. - Lepiej, by nie była sama.
Wiem, kiepska ze mnie matka.
Nie.
Chuj tam wiesz.
Chodź.
- Takie rzeczy można kupić. - Tommy nie lubi papierów.
On to finansuje?
Tak. A co cię to?
To my ryzykujemy.
- Chyba sugeruje bunt. - Chcesz wygryźć Thomasa?
Laski górą?
- Po prostu rozmawiam. - Pracuj, nie gadaj.
Ma rację.
Same zgarniemy więcej kasy.
- Mało ci? - Nie.
Ale chciałabym kupić farmę.
Gówno wiesz o rolnictwie.
- Miałabym kasę. Nauczyłabym się. - No jasne.
- Zróbmy to. - Gówno zrobimy.
To robota Thomasa. Nie jesteśmy byle złodziejami.
- Cholera. - Wyłącz alarm.
- Hej! - Cholera.
OCHRONA
Skąd to umiesz?
- Z zajęć samoobrony. - Nieźle, kurwa.
Ładnie. Ale i tak bym cię pokonała.
Jedziemy!
Jedź.
Jesteś pewna?
Richards & Markham Private Equity, druga dostawa złota?
Pewniejsza nie będę.
Wiesz, kto ich sponsoruje?
Lena chyba coś wie.
Thomas bardzo jej ufa.
Co stanie się z jej dzieckiem?
- Czy to ważne? - Jasne.
Zła odpowiedź. Jesteś gliną.
To cele, a nie przyjaciele.
Skup się.
Jestem skupiona.
Powiedz to ochroniarzowi z pękniętą czaszką.
Musiałam zareagować.
Za bardzo ci się to podoba.
Jestem tam sama. Nie mogę spalić przykrywki.
Nie jesteś sama.
W każdej chwili mogę cię wycofać.
- A po akcji? - Masz przyszłość w jednostce.
Za biurkiem?
To nie dziesięć milionów w złocie.
Skup się. Przybliż się do Leny.
„Szary wilczek z braćmi i siostrami przygotowywali się do świętowania”.
„Noc przed pełnią była wyjątkowa.
Wilczek był gotowy na przygodę”.
Kiedy zaczyna szkołę?
Za miesiąc. Mam masę roboty.
Kurewsko przeraża mnie to, że jestem za nią odpowiedzialna.
Radzisz sobie świetnie.
Przestań. Nikt tak nie myśli.
Ale bardzo ją kocham.
Zrobię dla niej wszystko.
- Co jest? - Nic.
No mów.
Gdy byłam w wieku Harper,
moja mama wyszła z domu i nigdy nie wróciła.
Zniknęła i zostawiła cię samą?
Tak.
Może też przytłoczyła ją cała ta odpowiedzialność.
Przestań.
Musisz olewać połowę mojego pieprzenia.
Byłaś tylko dzieckiem. To nie była twoja wina.
- Wiem. - Wcale nie.
To, co zrobiła...
nie miało związku z tobą.
Jasne?
Tak.
Dobrze.
Po tej robocie wyjadę z Harper.
Zaczniemy od nowa.
Możesz uciec z nami.
Dzięki.
Dokąd pojedziesz?
Raz byłam z Thomasem w Hiszpanii u jego wspólnika.
Poszli pogadać i zostawili mnie w zajebistej willi.
Z widokiem na ocean. Siedziałam i już wiedziałam.
Słońce, morze. Tego chcę dla siebie i Harper.
- A więc tam. - Jasne.
Zadajesz sporo pytań.
- Wybacz, nie chciałam... - Fajnie, że ci zależy.
Albo tak się wydaje.
W naszej branży to miła odmiana.
- Co to był za Hiszpan? - To nie był Hiszpan.
Ale miał się za jebaną szychę. Cokolwiek to znaczy.
- Rozchodniaczka? - Jasne.
Ciekawe, co powie Harper.
To tylko ja.
- Już mieliśmy was szukać. - Mamy maski, Margot.
Która?
Wredna małpa.
- Maska, Tommy. - Jasne.
- Seksowna. - Byłbym przystojną owieczką.
Wciągarka.
Auto jest wzmocnione. Wszystko gotowe.
Świetnie.
Jesteś gliną?
Co?
Jesteś gliną?
Nie.
- Jesteś gliną? - Powiedziałam, że nie.
Ja pierdolę.
Patrz się na mnie, Kate.
Jesteś gliną?
Nie.
Co tu się odpierdala?
Okazało się, że Harwich wzmocniło ochronę w dzień roboty.
Ale dzisiaj nie, choć ładunek jest taki sam.
Tylko wtedy, gdy planujemy akcję.
To nie znaczy, że to ona.
Ktoś sypie, do chuja!
Cały czas wypytujesz i kłapiesz jęzorem.
Bo jestem nikim, a chcę być kimś, kurwa.
Teraz to widzę.
Mundur, odznaka. Salutujesz z uśmiechem.
To ona mnie zaprosiła!
Wiesz, że chujowo oceniam ludzi.
Nie jestem gliną.
Przestań, Tommy.
- Dokąd to, Scotty? - Tylko...
Nie lubię przemocy.
A widzisz tu przemoc? Tylko rozmawiamy.
No tak. Nie widzę.
- To czemu chcesz zwiać? - Wcale nie.
- Jest spoko. - Widzę, że się wycofujesz.
Przerażasz mnie.
Oboje jesteście nowi. Jedno z was robi mnie w chuja.
Ale ona się broni, a ty próbujesz zwiać.
Scotty.
Jesteś gliną?
Cofnij się.
- No już! Nie jestem gliną. - Wyluzuj.
Miałeś wyluzować.
Co zrobimy, jeśli gliny wiedzą o akcji?
Tommy!
Myślą, że akcja będzie za dwa tygodnie.
Zrobimy to dzisiaj.
- Nie jesteśmy gotowi. - Bzdura!
Jedziemy za dwie godziny.
Zabierzcie go.
W porządku?
Nie miej wyrzutów. Nas potraktowałby gorzej.
Bezpieczna linia, mów.
- Zrobią to dziś. - Dlaczego?
Wiedzą, że gliny są na tropie. Wycofaj mnie.
Nakryli cię?
Nie. Uznali, że gliną był Scotty Mick.
Zabili go.
Musicie mnie wycofać.
Nie mamy inwestora.
Teraz zgarniemy tylko pionków.
Szefostwo chce sprawdzić, do kogo Thomas odezwie się po akcji.
Po prostu pozwolą na ten skok?
Chyba że coś się posypie.
Nie dosłyszałeś, że go zabili?
Miałeś wycofać mnie, jeśli coś pójdzie nie tak.
Wytrzymaj jeszcze 12 godzin i będzie po wszystkim.
Nie zamierzałeś mnie wycofywać.
To było zwykłe pieprzenie.
Zostawiam cię, bo w ciebie wierzę.
A jeśli coś się stanie?
- Pomożesz mi? - Oczywiście.
Obiecuję. Na 100...
Nie marnujmy czasu. Jedziemy za pięć minut.
Przepraszam, Harper nie chciała usnąć.
- Zostawisz ją samą? - Nie mam wyboru.
Możesz odpuścić.
O chuj ci chodzi?
- O nic. - Jasne.
Jedziemy.
Maski.
Zbliżamy się.
Zamykamy bramę.
Gotowe.
- Czas na nas. - Gotowi?
Nie!
Brawo.
- Co robicie? - Ręce do góry! Nie ruszać się!
Ręce do góry!
No już!
Na kolana!
No już!
Szybciej!
Na kolana!
Pod ścianę!
Ręce za plecy, kurwa!
Ręce na widoku, kurwa!
Pięć minut. Do roboty!
Co, kurwa? Nie!
Sprawdzę, czy nie ma nikogo więcej.
Nie odwracaj się, dupku.
Szybko!
Gotowe.
Wypuśćcie nas!
Kurwa.
Co robicie?
Przestańcie!
Nie rozglądaj się!
Pomocy!
Ładunki.
Gotowe.
Długo jej nie ma.
Trzy, dwa, jeden.
W porządku?
Co?
- Idealnie. - Zajebiście.
- Ile kasy! - Ładujemy.
Ciągle nie wróciła.
Sprawdź to.
- Na ziemię! - Dobra.
Zdejmij maskę. Powoli.
Rzuć broń!
Kurwa.
Wciąż żyje. Wiejemy!
Szybko!
Padły strzały.
Padły strzały. Konieczna interwencja.
Policja tu jedzie. Wiejemy.
- Tak szybko? - Wiejemy!
To jakiś żart.
- Szybko, wiejemy. - Jedź!
Jedź!
Policja!
To jebana zasadzka. Gaz do dechy!
Zgub ich!
Gaz do dechy, wiejmy!
- Szybciej, Kate. - Wydostań nas stąd! Kurwa!
Trafili Daryla!
Spierdalajmy stąd!
Celuj w opony!
- Kurwa, zarobiłem kulkę. - Wytrzymaj, stary.
Jesteś niemal tak dobra jak moja matka.
- Rozładunek i zamiana aut. - Szybko!
Pójdę do Harper.
Jesteś jebanym kablem!
Zaraz wrócę. Zaczekaj.
Dałaś im sygnał strzałem.
- Wydostałam nas stamtąd. - Wyruchałaś nas.
To ja zjebałam. Pomogła mi.
Policja dotarła od razu po strzale.
- Margot! - Czekali na nas.
Nie było cię tam. To ja zjebałam.
Poręczyłam za ciebie.
Wiedziałam, kurwa!
Daj to.
Policja. Rzućcie broń!
Rzućcie broń! Na ziemię!
Jesteście otoczeni!
- Na ziemię! - No już!
Jesteście otoczeni. Rzućcie broń!
Dawaj!
Padły strzały!
Kryć się!
Mamo!
Lena!
Kurwa!
Rzućcie broń! Na ziemię!
Chodź, Harp. Spokojnie.
Kate! Kurwa.
Ty jebana suko!
Rzućcie broń.
Pobawimy się w chowanego. Nie wychodź.
Zostań w ukryciu. Będzie dobrze.
Kate!
Rzućcie broń!
- Dzięki Bogu. Gdzie jesteś? - Co się stało?
- Otworzyli ogień. - Twoi ludzie zaczęli.
- To nie moi ludzie! - Nie o to mi chodziło.
Mogli zabić mnie i dziewczynkę.
Wiem. Sprawdzam to. Przyjedź.
Dlatego mnie wybrałeś?
- Bo można się mnie pozbyć? - Oczywiście, że nie.
Potrzebowaliście sukcesu.
Nie myślisz logicznie.
Masz dziewczynkę, prawda? Brakowało też sztabki.
Przemyśl to. Musiałabyś cały czas uciekać.
To nie jest życie ani dla ciebie, ani dla dziecka.
Możesz tu wrócić, Kate.
To nie moje imię.
Kurwa.
Będzie dobrze. Obiecuję.
Napisy: Krzysztof Zając