Anyayahan natin si Ana, ang asawa ni Emilio,
at ang anak niyang si Rafa para makapagpaalam.
Pagpalain kayo ng Diyos. Amen.
Okay lang 'yan, Dad.
Oo.
LUBOS NA NAKIKIRAMAY DANIEL & DYLAN LANG
Kailan lang umiinom pa kami, naglalaro ng petanca...
Oo, alam ko.
Nakikiramay ako, Jordi.
Salamat.
Kung may maitutulong ako...
Iniisip naming ibenta na 'yong bahay.
Siguro dapat muna nating pag-usapan 'yan.
Ayokong ibenta 'yong bahay.
Hindi...
Nag-uusap lang kami.
Di maganda ang bentahan ngayon.
Ba't di mo puntahan si Rafa? Tingnan mo kung okay lang siya. Okay?
Sige, punta ka na.
Halika na?
Jordi, ganito ang gagawin natin.
- Uy. - Oo, sige.
Ba't di ka muna magpahinga?
Lumayo ka muna.
Isama mo si Harper. Dalawin mo ang mga magulang mo.
- Puwede rin. - Di ba?
Makakabuti 'yon sa inyo.
Ana.
Pero may pasok pa si Harper.
Isang araw na lang naman.
Pinrotektahan mo dapat siya.
Wag mo akong hawakan!
Sinungaling ka.
- Ayos lang ako. - Lakas ng loob mong pumunta dito.
Sandali lang ako.
Inspector Tabarez.
May binanggit na pangalan si Emilio...
Daniel Lang?
Ewan ko, pero baka puwede n'yong tingnan.
Hindi dapat nakikialam ang isang teacher sa mga ganitong bagay.
Sige na.
Doon ka sa pamilya mo.
Umiwas ka sa tsismis.
Ano'ng ginagawa mo? Assignment pa rin ba 'yan?
Akala ko bakasyon na.
Gumagawa kami ng card para kay Rafa.
Schoolmate ko siya, namatay 'yong dad niya.
Oo, nakita ko nga sa balita.
Magkaibigan pala kayo.
Hindi.
Ewan ko.
Pinagawa kami dati ni Mrs. Carter no'ng namatay 'yong lola ni Julie...
Bigyan ng medalya si Mrs. Carter.
Namatayan siya ng tatay, kaya di siguro maganda
kung bibigyan mo siya ng pangit na drawing.
Pasensiya na.
Tapusin mo na 'yong card. Mabuti 'yan.
Ano 'to?
Di ba bawal akong mag-cereal pag almusal?
Oo, pero iba ngayon, magbabakasyon ka kasi.
Okay lang sa 'yo?
Breakfast cereal lang 'yan. Ayokong masyadong isipin.
Ilalagay ko lang sa kotse 'to.
Sige.
Babalik pa naman kami, di ba?
Oo naman. Ilang araw lang kayo do'n.
Makikita mo ang mga lolo't lola mo, pupunta kayo sa beach.
Mag-bonding kayo ng Dad mo.
Sinabi mo kasi kay Dad 'yong tungkol sa akin.
Hindi 'yon.
Hindi ikaw ang problema dito, promise.
E, di may probelma nga?
Harp, isang taon kang nag-request ng chocolate cereal, ngayon ayan na.
Tama si Jordi, wag mong isipin 'yon.
Dad, hindi Jordi.
Gagawa ako ng toast.
Sige.
Alis na tayo.
Harp, nadala mo lahat?
Salamin, swimsuit, toothbrush?
Toothbrush pala.
Di ba? Sabi ko na, e.
Hindi ko makita.
Di ko alam kung saan...
- Jordi. - Ano?
Nararamdaman niya na parang may di tama sa atin.
Hindi naman talaga, di ba?
Sige. E, kung magpalamig muna tayo?
Tatapusin ko 'yong sa school, tapos magbakasyon kayo...
Di na lang natin papansinin? Kunwari okay lang?
Alam mo, sa medicine, tinuturo nila 'yong triage,
kung paano uunahin 'yong may mas matinding trauma.
Pero di ibig sabihin no'n wala na 'yong iba.
Sige, puwede muna tayong magpalamig.
Pero...
di ko alam kung ano'ng magagawa no'n.
May magagawa 'yon kay Harper.
Sasama ako, pero may dapat pa akong tapusin.
Okay?
Kahit ano'ng mangyari sa atin, ikaw pa rin ang tatay ni Harper.
Uy, magpaalam ka na kay Mama.
Paalam kay Mama.
- Bentang-benta, a. - Oo nga.
Ingat kayo sa biyahe.
Tawagan mo ako agad, ha? Love you.
Love you din po.
Ito 'yong student assessment.
Pag na-blanko ka, sabihin mo na lang okay 'yong bata pero kaunting sikap pa.
Para sa lahat ng bata 'yon.
Sige.
Alam ko nasasaktan ka, at...
nandito lang ako.
Paanong nasasaktan?
- Ano... - Tinatanong ko, paanong nasasaktan?
Di ba nilaglag mo ako, hinarang mo 'yong promotion ko?
Teka lang.
Parang nagiging praning ka yata dahil sa lungkot.
Puwede ba, tigilan mo 'ko.
Hiningi ang opinyon ko kung kaya mo ba,
kaya binigay ko.
- Gano'n pala ang nararamdaman mo sa akin. - Puwede ba, Erin.
Tinulungan kita sa interview na 'yon.
Pero late ka na nga, naka-beach T-shirt ka pa.
Tapos parang kasalanan pa ng iba na di mo nakuha 'yong trabaho.
- Wag mo na akong alalahanin. - Nag-aalala ako.
Hindi ka naging open sa akin.
Aalis na ako.
Kaunting focus pa sa klase, pero bukod do'n, okay siya ngayong taon.
Sana maging maganda ang summer niya.
- Sige. - Salamat.
- Sige.
Mrs. Carter.
Kumusta si Dylan?
Mabuti naman.
Gumanda ang grades niya, pero malayo-layo pa ang kakailanganin.
- Pero bumuti naman siya. - Oo.
Salamat.
Dahil 'yon sa pag-tutor mo sa kanya.
Kumusta siya sa math?
Bale...
Hindi ko kaya 'to.
Binigay ko sa kaibigan mo lahat ng pagkakataon para tumigil,
at talagang nalulungkot ako sa nangyari.
Alam ko kung gaano 'to kahirap kay Ana at kay Rafa.
Hindi, wag mong babanggitin ang pangalan nila.
Erin, puwede ba wag kang sumabat pag binabantaan kita.
Hindi ako ang nasa itaas dito.
May responsibilidad ako sa mga mas nakakataas sa akin.
At di sila kasing mapagbigay ko.
Di ako magkukunwaring walang nangyari.
Bakit hindi?
Di na kita tatanungin kung ano'ng ginagawa mo doon.
Para sa akin, kalimutan na dapat 'yon.
- Tapos na 'yon. - At kung hindi?
Tingin ko alam mo na.
May bisita ka kanina, di ba?
Sa susunod, pupunta sila sa bahay mo isang gabi,
at uunahin ang anak mo.
Maingay kasi ang mga bata pag nagugulat.
Pagkatapos, ikaw naman at ang asawa mo.
Tapos hahalughugin nila ang bahay mo para magmukhang nakawan.
At sinasabi ko sa yo, Erin, itong mga taong 'to...
mga hayop sila.
Kapag ginulo mo ang pamilya ko...
Ayokong gawin 'yon.
Kita mo?
Gusto ko lang ayusin ang sitwasyon.
Gusto kitang protektahan.
Kaya...
Nakikiusap ako.
Kumusta siya sa math?
Nag-improve na siya.
Kailangan lang mag-practice pa at mag-focus pa.
Ang totoo, napakabait nga niyang bata.
Maganda ang kinabukasan niya kung magsisikap siya.
Sana nga.
Salamat.
Sa lahat ng tulong mo.
Sana masaya ang summer mo.
Wag na nating ulitin 'to.
Hello po.
Kami sina Mr. at Mrs. Davidson.
Si Dean ang anak namin.
Mr. and Mrs. Davidson, hello po.
- Hi. - Uy.
Kumusta si Harper?
Masyadong spoiled sa mga magulang ko.
Puno na ng ice cream ang mga ugat niya.
E, ikaw?
Kaya kong bumili ng sarili kong ice cream.
Jordi.
Kumusta ka na ba talaga?
Gusto kong malungkot sa nangyari kay Emilio,
pero galit lang ang nararamdaman ko.
Gusto ko lang sabihin na...
nalulungkot ako para sa 'yo.
At saka...
Wag mong ibaba.
Puwede?
Di ko alam ang sasabihin ko, pero wag mong ibaba.
Nandiyan ka pa?
Sabi mo wag kong ibaba.
Oo.
Oo nga.
Patawarin mo ako Jordi. Sa lahat-lahat.
- Sabihin mo kay Harper tatawag ako bukas. - Sige.
Good night na...
Mrs. Carter.
Good night din, Mr. Collantes.
Erin. Tao po!
Sira 'yong doorbell.
Papapasukin mo ba ako?
Oo, gano'n na nga.
Ang sama ng itsura mo.
Salamat, ha. Gusto mo ng...
Di 'yon insulto, ha.
Sana nga gano'n.
May fireworks festival sa plaza mamayang gabi.
Siyempre mahirap 'yon para kay Ana.
Okay, sige. Pero... Bakit?
Doon kasi nag-propose sa kanya si Emilio...
Wala ka bang alam sa buhay ng mga kapitbahay mo?
Oo, nabanggit nga nila, di ko lang naalala.
Pupunta daw siya sa bar kung saan nag-propose si Emilio.
Parang may theme party yata doon.
Gusto niyang may mga kasama.
Penelope, ayokong lumabas.
Ganito ang magkakapitbahay, Erin. Nagtutulungan tayo.
Maganda ngang idea 'yan.
Ako na sa mga damit.
- Anong mga damit? - Basta.
Seryoso ba si Jordi tungkol sa pagbebenta ng bahay?
Oo.
Di magandang magbenta ng bahay ngayon.
Teka...
- Sige. - O, sige.
Lumayas ka na, magkita na lang tayo mamaya.
Sige.
Wag kang mag-alala, magiging maayos din lahat.
Oo.
Nakakainis naman, o.
Tao po. Ikaw ba si Olivia Thorne?
Oo.
Hi. Ako nga pala si Kate Jones. Kaibigan ni Erin Carter.
A, gano'n ba?
Hello. Mabuti nakilala kita.
Oo, ako rin. Pasensiya na kung bigla lang akong pumunta.
Alam ko kasi magkatrabaho kayo.
Oo. Bakit, may nangyari ba?
Naku, hindi, wala naman. Mali 'yong pagkakasabi ko.
May trabaho kasi ako dito at gusto ko rin sana siyang makita,
pero naisip ko di ko pala alam saan siya nakatira.
Tinawagan mo siya?
Oo, pero luma na 'yong number na nasa akin.
Ang totoo, nagkasamaan kami ng loob.
Nandito ako kasi gusto ko sanang magkaayos kami.
A, sige.
Si Erin kasi medyo...
matigas ang ulo minsan.
Oo, hindi lang medyo.
Pasensiya ka na, Olivia.
Bahala na. Salamat.
Baka gusto mong mag-tsaa muna.
Ang bait mo naman. Salamat.
Sige, halika, pasok ka.
Salamat. Ganda ng garden mo.
Paano mo nakilala si Erin?
Naging magkatrabaho kami dati.
Teacher kayo?
Teacher? Oo.
Ang totoo, naging close nga kami dati.
Gano'n talaga si Erin.
Oo nga.
Tapos nabasa ko sa balita 'yong nangyari sa kanya sa supermarket?
Ay, oo.
Nakakatakot 'yon para sa kanilang mag-ina.
Si Harper.
- Oo. - Kumusta siya?
Ang tagal ko na siyang di nakita.
Nakakatuwang bata.
Matalino, nakakatawa.
Close nga kaming dalawa.
Teka, di ko pa rin alam kung paano mo ako nahanap.
Ang dami kong naiisip, Olivia.
Isa na doon 'yong i-surprise si Erin sa school.
Pero pagdating ko do'n...
- Bakasyon na. - Tama ka.
No'ng nagtanong ako, ang sabi nila ikaw daw ang kausapin ko.
Olivia Thorne, school secretary, tagatago ng sikreto.
Ako nga 'yon.
Di ko puwedeng ibigay ang number niya.
Kung gusto mo, ibibigay ko ang number mo.
Gusto ko sana siyang sorpresahin, e.
Di talaga puwede, e.
Oo. Naiintindihan ko.
Mga anak mo ba sila?
Oo. Kambal.
Ang dynamic duo.
Manonood sila ng fireworks mamayang gabi.
Sino'ng paborito mo?
Pareho ko silang mahal.
Oo naman, pero kung papipiliin ka.
Hindi ko kaya.
Nasusunog ang bahay mo, isa lang ang puwede mong iligtas,
sino?
Siguro...
di ako aalis kahit masunog ako...
Wow, a.
Di na baleng mamatay sila kesa pumili ka?
Wala ka ring awa, e, 'no?
Kailangan mo nang umalis.
Tingnan mo 'yong mga smoke alarm mo.
Umalis ka na.
Hindi pa tayo tapos, Olivia.
Tatawag ka ng pulis?
Hindi. Siyempre hindi.
Dahil pagdating nila, wala na 'ko.
At alam ko na kung saan ka nakatira kaya...
Nag-iisip ka, 'no? Baka...
Baka nagbibiro lang siya.
Baka kakaiba lang ang sense of humor niya.
Baka, baka, baka...
Nagkasamaan din kami ng loob ni Erin, at saka...
wala si Harper.
Nagbabakasyon kasama ng tatay niya, kaya mabuti pang...
mabuti pang...
umalis ka na.
Sa tingin ko dapat tawagan mo si Erin.
Mag-sorry ka.
Tapos mas maganda siguro...
kung sasabihin mo kung nasaan siya.
Napakaraming desisyon ang ginagawa mo araw-araw, Olivia.
Wag kang magkakamali dito.
Ibig kong sabihin...
isipin mo si Lily at si Luca.
Di ko sinabi sa 'yo ang pangalan nila.
Alam ko.
Gulat ka, 'no?
Salamat at nakasama ka ngayon.
Oo naman.
Ganyang-ganyan si Emilio.
Tapos 'yon nga, nakaluhod siya tapos di ako maka-oo kasi...
- Walang singsing? - Wala.
Pero meron siya ng car ring na 'to.
Kaya 'yong unang dalawang buwan, ito ang suot ko.
Magpapa-face paint kayo?
Hindi, salamat.
Okay lang kami.
Kung nandito si Emilio, gagawin niya 'yan.
E, di sige.
Gawin natin.
Dahan-dahan lang, ha. Sensitive kasi ang balat ko.
Erin, uy.
Busy ako.
Kanina pa ako tumatawag.
Alam ko, akala ko makakaramdam ka no'ng di ako sumagot.
Pasensiya na talaga sa ginawa ko. Gusto sana kitang makita.
- E, kasi... - Nang harapan, para makapag-sorry ako.
Wala 'yon, okay lang.
Bagong schoolyear na, bagong simula.
Kalimutan na lang natin lahat 'to.
Nasaan ka ngayon?
Nasa Rapture Bar.
Pero puwede bang sa susunod na lang 'yan?
Oo naman.
Salamat sa pagiging...
maunawain.
Sorry talaga, Erin.
Pasensiya na.
Nakakatakot isiping mag-isa kong palalakihin si Rafa.
Wag kang mag-alala. Di ka mag-iisa.
Hindi, kasi...
Ang bait ng mga tao sa akin, parang...
Ikaw, si Penelope.
Kahit si Mr. Lang. Sabi niya gusto raw niyang tumulong.
Si Daniel?
Teka...
Tumulong saan?
Siya ang magpapaaral kay Rafa.
Hindi, Ana, makinig ka sa akin.
Wag kang tumanggap ng tulong sa kanya.
Ayos lang.
- Ibig sabihin... - Di mo naiintindihan.
Wag mo siyang palalapitin sa inyo. Naiintindihan mo ba?
Gusto niyang tumulong.
Sabi niya tinulungan ka niya dati, ngayon kami naman ang tutulungan niya.
Wag kang mag-alala.
Salamat, ha.
Dylan, labas!
May tatawagan ako. Panoorin n'yo 'yong mga diyablo.
Guys, tara na.
Makinig ka sa akin!
Kailan dadating ang shipment ko?
Bakit ang tagal?
May mga taong nag-aantay dito.
Tama na ang palusot.
Hindi ka dapat nagpunta sa bahay ko.
Mukhang hindi yata tayo nagkakaintindihan, Erin.
Ano ba ang di mo naintindihan sa "tumigil ka na"?
Dating special forces si Moses.
Kaya tatanungin kita,
sino ka ba talaga, Mrs. Carter?
Kaibigan ako ni Emilio.
Di mo magagamit mo ang pera mo para makalusot dito.
Nagpapasalamat pa si Ana
dahil tutulong ang pumatay sa asawa niya para mapag-aral ang anak niya.
Akala mo makakaligtas ka?
Sa sitwasyon niya, naisip ko matulungin pa nga ako.
Sandali! Wag!
- Hindi! - Wag mong gawin 'yan!
Padating na ang anak ko kasama ang mga kaibigan niya.
Di mo matatakasan 'to.
Hindi ito tungkol sa akin.
Ayokong makita ako ng anak kong patay.
Ano sa tingin mo ang mangyayari sa kanya?
Tumahimik ka!
Di na maibabalik ang kaibigan mo.
Masisira lang ang buhay ni Dylan.
Mawawalan siya ng magulang.
Anong klaseng teacher ka?
Puwedeng makigamit ng CR?
Doon.
Erin, di ko masabi kanina, pero may babaeng naghahanap sa 'yo.
Kate Jones daw. Binantaan niya ang mga anak ko...
Napilitan akong sabihin kung nasaan ka. Sorry. Tinakot niya kasi ako.
Di ka man lang ba babati?
- Akala ko patay ka na. - Alam ko ang inisip mo.
Nasaan siya?
Wala siya sa bahay.
Di 'yan ang tinatanong ko.
Ang tinatanong ko, nasaan ang anak ko?
Huwag.
Mabilis ka,
pero mas mabilis ako, alam mo 'yan.
Nasaan ang anak ko?
Kasama ng tatay niya.
Imposible, patay na 'yon.
'Yong asawa ko.
Teacher ka, di ba?
Kaya alam mo ang pagkakaiba ng, "Sino ang kasama ng anak ko,"
at ng, "Nasaan ang anak ko".
Nasa Canyelles. Sa mga lolo't lola niya.
Nasa beach sila.
Okay na?
Kumalma ka lang.
Nakikiusap ako.
Isang whiskey nga.
Walang halo.
Nakipag-away ka?
Oo.
Nanalo ka ba?
Sa tingin ko, hindi.
- Lasing ka ba? - Ano?
Lasing ka ba?
Mabuti.
Makakapagmaneho ka.
Pero di ganyan ang suot.
May damit ako sa kotse.
Iwan mo ang phone mo.
Mauna ka.
Dahan-dahan.
Sa 'yo na ang sukli.
Diretso lang.
Kung alam kong buhay ka, di kita iiwan.
Wag kang magsalita, magmaneho ka.
Babawiin ko siya, Kate.
Sorry, Kate, Erin, ano ba ang itatawag ko sa 'yo dito?
Erin. Okay na ang Erin.
Mas bagay ang Kate.
Pero kasinungalingan din 'yon, tama?
Di ko gusto 'yong nangyari, Lena.
Walang duda 'yan.
Lalo na ngayon.
Alam mo, di ko pinlano na ganito ang mangyari.
Nasaan 'yong beach, Erin?
Dahil sigurado akong di ito ang daan papuntang Canyelles.
Hindi nga.
Pero may ipapakita sa 'yo.
Naghahanap ako ng dahilan para saktan ka.
- Kaya wag mo akong bigyan. - Sige.
Malapit 'to sa pinagtaguan ko ng ginto.
'Yong ginto sa Harwich?
Oo.
Itabi mo.
Gaano pa kalayo?
Mga walo o siyam na kilometro.
Tinatanong ba niya ako?
Kasi...
Puta.
Akala ko patay ka na.
Ano'ng sabi mo sa kanya?
Sinabi ko na ako ang nanay niya.
Ano?
'Tang ina!
Patawad.
Pasensiya na talaga.
Sige.
Ituro mo sa akin kung nasaan.
Patayin mo 'yong makina.
Akin na ang susi.
Buksan mo 'yong pinto.
Kamay sa ulo.
Maghintay ka.
Pagbilang ko ng tatlo, lalabas ka, dahan-dahan.
Isa, dalawa...
tatlo.
Magaling.
Nasaan?
Nando'n sa taas.
Kilos.
Nasaan ba?
Nando'n.
May butas sa mga bato.
May butas sa mga bato?
Kung ibang tao 'yan, di ako maniniwala.
Pero ikaw?
Ibang klase ka talaga.
Alam ni Margot na kinuha mo.
Ang akala ko nasa mga pulis.
Hindi, tama siya.
Hinanap niya 'to.
Ba't di mo binigay sa kanya?
Dahil hindi siya maingat.
Ilang linggo lang, mahuhuli na siya dahil sa paggastos niya.
At alam mong idadamay niya ako.
Natatakot kang sirain niya ang magandang buhay mo?
Natakot ako.
Natakot ka?
Kaya pinatay mo siya.
Siya ang nauna.
Sinaktan mo siya.
Sabi niya di niya talaga ako gusto.
Minahal ka niya.
Minahal ka namin.
Sige na, kunin mo na!
Kilos na.
Grabe.
Ilagay mo dito.
Wag kang gagalaw.
Wow.
Di mo talaga ako dadalhin sa Canyelles, di ba?
Wala ka ring magagawa. Alam ko kung saan ka nakatira.
Pupunta ako doon at aabangan ko si Harper.
Kunin mo na 'yan, umalis ka na.
Ilang milyon 'yan, kunin mo na, magbagong-buhay ka...
Ano'ng akala mo sa anak ko, binebenta?
Hindi. Hindi naman sa gano'n.
Di siya binebenta.
Bakit wala kang ginawa dito?
Matutunton kasi kami ng mga pulis.
Natakot ako na baka dalhin siya sa bahay-ampunan. Mahirap na.
At saka...
Ano?
Na-guilty ako sa ginawa ko sa inyo ni Margot.
Sinira ko ang buhay n'yo.
Oo, trabaho ko 'yon pero...
hindi pa rin tama.
Alam kong anak mo siya, pero mahal ko siya higit pa...
'Tang ina mo.
Tagapagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo