1
00:00:09,200 --> 00:00:12,200
อีกสักครู่มาชมกันต่อครับ
แต่จิลมีเรื่องอื่นมารายงาน

2
00:00:12,280 --> 00:00:13,960
ติดขัดนิดหน่อย สวัสดีค่ะ

3
00:00:16,440 --> 00:00:20,640
ฉันหลงใหลในวงการโทรทัศน์มานานค่ะ

4
00:00:20,720 --> 00:00:24,040
ตอนนั้นฉันแปดขวบ ฉันเคยมีตั๋วห้องสมุดสี่ใบ

5
00:00:24,120 --> 00:00:27,000
แล้วฉันก็ไปห้องสมุด ยืมหนังสือเกี่ยวกับโทรทัศน์

6
00:00:27,080 --> 00:00:28,600
อรุณสวัสดิ์จากจิลและฉัน

7
00:00:28,680 --> 00:00:31,720
คุณกำลังรับชมข่าวบีบีซีเบรกฟาสต์เวลา 6:30 น.

8
00:00:31,800 --> 00:00:35,120
กว่าฉันจะได้เข้าไป
ก็ตอนฉันอายุราว 25 ปี

9
00:00:35,200 --> 00:00:36,080
จิล แดนโด

10
00:00:36,160 --> 00:00:39,440
จิลเป็นพิธีกรทีวีที่ดังที่สุดของทีวีอังกฤษ

11
00:00:40,080 --> 00:00:42,600
ลูกรักวงการโทรทัศน์อังกฤษ

12
00:00:42,680 --> 00:00:45,360
ถูกฆ่าตรงหน้าประตูบ้านตอนกลางวันแสกๆ

13
00:00:45,440 --> 00:00:47,160
(ถูกลอบฆ่า - 'สังหาร')

14
00:00:47,240 --> 00:00:49,080
มันไม่ได้เกิดขึ้นเฉยๆ หรอก

15
00:00:49,880 --> 00:00:52,640
ฉันว่าคนที่มีชื่อเสียงอยู่บ้าง

16
00:00:52,720 --> 00:00:55,000
รู้ว่ามันมีสองด้าน

17
00:00:55,080 --> 00:00:57,120
คุณได้รับความสนใจที่ไม่อยากได้

18
00:00:57,920 --> 00:01:00,200
คนแปลกๆ หมกมุ่น

19
00:01:00,960 --> 00:01:03,400
ต้องคอยระวังหลังอยู่ตลอด

20
00:01:03,480 --> 00:01:05,600
คนทั่วประเทศมารวมตัวกันอีกครั้ง

21
00:01:05,680 --> 00:01:08,760
เพื่อไขคดีฆาตกรรมที่ร้ายแรง
และยากที่สุดคดีหนึ่งของอังกฤษ

22
00:01:08,840 --> 00:01:11,400
ไครม์วอชต์มีชื่อเสียงมาก

23
00:01:11,480 --> 00:01:14,000
ในด้านการเผยข้อมูล

24
00:01:14,080 --> 00:01:17,760
และให้คนโทรศัพท์เข้ามาในรายการ
พร้อมกับหลักฐานชิ้นสำคัญ

25
00:01:17,840 --> 00:01:21,840
ถ้าคุณพบสิ่งพิรุธ โทรมาหาเรา
มีเบาะแสมากมาย มีความเจ็บปวดมากมาย

26
00:01:21,920 --> 00:01:25,120
เคยกังวลเรื่องที่คุณเห็นทางไครม์วอตช์มั้ย

27
00:01:25,200 --> 00:01:28,760
ค่ะ กังวล แต่อาชญากรรม
ที่เราแสดงให้ดูมันเกิดขึ้นไม่บ่อย

28
00:01:28,840 --> 00:01:31,280
มันไม่ใช่อะไรที่คุณจะเดินไปบนถนน

29
00:01:31,360 --> 00:01:33,880
แล้วคิดว่าจะเกิดเรื่องนั้นขึ้นกับฉันแน่ๆ

30
00:01:35,160 --> 00:01:37,000
มันมีเหตุผลให้กลัว

31
00:01:37,080 --> 00:01:38,880
ต้องเป็นคนประเภทนี้

32
00:01:38,960 --> 00:01:42,560
คนโรคจิตซาดิสม์โหดเหี้ยมที่กล้ายิงหัวคน

33
00:01:43,120 --> 00:01:45,280
นี่เป็นหนึ่งในการสืบสวนที่ใหญ่ที่สุด

34
00:01:45,360 --> 00:01:47,440
ที่ตำรวจนครบาลเคยเจอ

35
00:01:47,520 --> 00:01:49,880
ผ่านมา 22 ปีแล้ว แต่ก็ยังไขคดีไม่ได้

36
00:01:50,720 --> 00:01:53,400
ใครก็ตามที่ลงมือยังลอยนวลอยู่

37
00:01:57,080 --> 00:02:00,600
พิธีกรที่ดังที่สุดคนหนึ่งของอังกฤษถูกฆาตกรรม

38
00:02:00,680 --> 00:02:02,680
ซึ่งอาจเป็นการจ้างวานฆ่าระดับมืออาชีพ

39
00:02:05,160 --> 00:02:09,640
ดอกไม้ไว้อาลัยที่วางตรงนี้
สะท้อนให้ถึงเห็นความตกใจ…

40
00:02:10,560 --> 00:02:13,479
แม้แต่พระราชินี
ก็ยังออกมาแสดงความเห็นว่าตกใจ…

41
00:02:13,560 --> 00:02:16,440
ตำรวจกล่าวว่าเป็นไปได้ว่ามีหลายแรงจูงใจ

42
00:02:16,520 --> 00:02:20,480
ที่รับผิดชอบไขคดีมาแล้วหลายคดี
อาจสร้างศัตรูไปด้วยระหว่างทาง

43
00:02:20,560 --> 00:02:23,760
พิธีกรไครม์วอตช์อาจถูกสังหารเพื่อตอบโต้

44
00:02:23,840 --> 00:02:25,640
กับเหตุวางระเบิดเบลเกรดของนาโต้

45
00:02:25,720 --> 00:02:29,320
ตำรวจสืบสวนยืนยันว่า
จิล แดนโดเคยบอกว่าถูกลอบติดตาม

46
00:02:29,400 --> 00:02:30,280
โดยพวกแอบตาม

47
00:02:30,360 --> 00:02:33,880
ชายที่ขึ้นศาลในลอนดอนหมกมุ่นกับคนดัง

48
00:02:33,960 --> 00:02:35,720
และหลงใหลอาวุธปืน

49
00:02:36,720 --> 00:02:39,720
ตำรวจสืบสวนกล่าวว่า
ยังไม่ได้ตัดมูลเหตุใดๆ ออก

50
00:02:39,800 --> 00:02:42,600
บางคนเชื่อว่าฆาตกรอาจหนีรอดไปได้

51
00:02:42,680 --> 00:02:45,600
(ใครฆ่าจิล แดนโด)

52
00:02:50,880 --> 00:02:54,600
(26 เมษายน 1999 - ฟูลัม ลอนดอน)

53
00:02:56,480 --> 00:02:57,760
บริการรถพยาบาล สวัสดีครับ

54
00:02:57,840 --> 00:03:00,640
สวัสดีค่ะ รถพยาบาล
ฉันกำลังเดินที่โกแวน อเวนิว

55
00:03:00,720 --> 00:03:03,680
ดูเหมือนมีคนล้มลง

56
00:03:03,760 --> 00:03:06,680
อันนี้ขอให้เก็บเป็นความลับ
ดูเหมือนเป็นจิล แดนโด

57
00:03:06,760 --> 00:03:09,720
และเธอล้มลงหน้าประตูบ้าน
มีเลือดออกเยอะเลย

58
00:03:09,800 --> 00:03:12,160
คุณช่วยเดินเข้าไปดูได้มั้ยครับ
ว่าเธอยังหายใจมั้ย

59
00:03:12,240 --> 00:03:14,640
- ดูเหมือนเธอไม่หายใจแล้ว
- ครับ

60
00:03:14,720 --> 00:03:17,720
มีเลือดออกมาจากจมูก แขนม่วงหมด

61
00:03:17,800 --> 00:03:20,800
ผมแค่อยากรู้ว่าเธอยังหายใจอยู่มั้ย

62
00:03:20,880 --> 00:03:23,200
หน้าอกยังยุบพองอยู่มั้ยครับ

63
00:03:24,680 --> 00:03:27,600
คุณพระช่วย ไม่ค่ะ ฉันว่าเธอตายแล้ว

64
00:03:27,680 --> 00:03:28,920
- ครับ
- โทษที

65
00:03:29,000 --> 00:03:31,200
ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะส่งคนไปช่วย

66
00:03:31,280 --> 00:03:32,160
มาเลยค่ะ

67
00:03:38,200 --> 00:03:42,680
(สถานีตำรวจเคนซิงตัน - ลอนดอนตะวันตก)

68
00:03:44,120 --> 00:03:47,160
ผมอยู่เวรแผนกฆาตกรรมให้กับลอนดอนกลาง

69
00:03:48,320 --> 00:03:52,120
เรายุ่งกันมาก คนของเราไม่พอ

70
00:03:53,000 --> 00:03:55,040
และจ่าตำรวจสืบสวนของผมก็บอกผมว่า…

71
00:03:55,120 --> 00:03:56,880
(เฮมิช แคมป์เบลล์ - จนท.สอบสวนอาวุโส)

72
00:03:56,960 --> 00:03:58,880
มีเหตุคนถูกแทงที่ฟูลัม

73
00:04:00,720 --> 00:04:03,480
ฟูลัมเป็นย่านคนรวย

74
00:04:04,360 --> 00:04:06,440
เพราะเหตุผลนี้มันเลยไม่ปกติ

75
00:04:06,520 --> 00:04:07,840
ไม่ปกติเอามากๆ

76
00:04:09,560 --> 00:04:11,800
ระหว่างที่ผมขับรถไปที่นั่น

77
00:04:11,880 --> 00:04:14,600
หัวหน้าผู้กำกับของผมก็โทรหาผม

78
00:04:16,280 --> 00:04:19,800
เขาบอกผมว่า "คดีนั้นเป็นจิล แดนโด"

79
00:04:22,920 --> 00:04:23,880
คดีฆาตกรรมส่วนใหญ่

80
00:04:23,959 --> 00:04:26,959
ตำรวจสืบสวนจะไม่รู้จักเหยื่อเลย

81
00:04:27,040 --> 00:04:30,200
ในคดีนี้ เกือบทุกคนรู้จักจิล แดนโด

82
00:04:32,440 --> 00:04:36,960
มีรถพยาบาลมาที่ถนนฟูลัมระหว่างที่เรากำลังไป

83
00:04:37,040 --> 00:04:40,000
ผมก็รู้ว่านั่นคือเธอ
กำลังถูกพาตัวออกไปจากที่เกิดเหตุ

84
00:04:41,400 --> 00:04:45,240
(ศูนย์โทรทัศน์บีบีซี - ไวท์ซิตี ลอนดอน)

85
00:04:49,360 --> 00:04:50,720
วันนั้นเป็นวันฟ้าใสฤดูใบไม้ผลิ…

86
00:04:50,800 --> 00:04:53,840
(บีบีซี)

87
00:04:53,920 --> 00:04:58,120
ฉันกำลังอ่านรายงานข่าวและสรุปข่าว

88
00:04:58,200 --> 00:04:59,960
รายงานข่าวครั้งต่อไปเวลา 14.40 น.

89
00:05:00,040 --> 00:05:02,920
ฉันใส่ชุดสีฟ้าสวยๆ

90
00:05:05,120 --> 00:05:06,320
ผลงานของดีไซเนอร์…

91
00:05:06,400 --> 00:05:07,640
(เจนนี่ บอนด์ - ผู้อ่านข่าวบีบีซี)

92
00:05:07,720 --> 00:05:09,680
ที่ฉันกับจิลเคยไปด้วยกัน

93
00:05:10,720 --> 00:05:15,880
และทุกอย่างก็ปกติดีในห้องข่าว
ซึ่งเป็นที่ที่คึกคัก เสียงดัง มีชีวิตชีวา

94
00:05:15,960 --> 00:05:18,320
เราอยู่ที่หน้า 45
บอกผมหน่อยรายการอะไรกำลังฉาย

95
00:05:18,400 --> 00:05:22,680
แล้วจากนั้นก็มีข่าวเข้ามา ผู้หญิงถูกฆ่า

96
00:05:25,200 --> 00:05:29,040
และคนก็เริ่มลือกันทั่วห้องข่าวว่าเป็นจิล

97
00:05:29,720 --> 00:05:31,200
และห้องก็เงียบสงัดเลย

98
00:05:42,040 --> 00:05:45,160
ตอนที่ผมไปถึง เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบบอกผมว่า

99
00:05:46,520 --> 00:05:50,920
ไม่มีใครเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับจิล

100
00:05:51,000 --> 00:05:53,760
แต่พวกเขาระบุว่ามีพยานสองคน

101
00:05:53,840 --> 00:05:55,720
ที่เห็นชายคนหนึ่งออกไปจากที่เกิดเหตุ

102
00:05:58,640 --> 00:06:03,000
พยานบรรยายลักษณะว่า
เป็นชายผิวขาว ผมสีเข้ม ร่างหนา

103
00:06:03,080 --> 00:06:08,520
ใส่เสื้อคลุมสีเข้ม ไม่ปิดหน้า ไม่ใส่ถุงมือ

104
00:06:10,320 --> 00:06:14,120
สิ่งที่ต้องสนใจก็คือจะจับคนที่…

105
00:06:14,200 --> 00:06:17,160
ถูกพบเห็นว่าหนีไปจากตรงนั้นยังไง

106
00:06:21,760 --> 00:06:26,120
เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ
ออกกระจายกำลังค้นหาทั่วพื้นที่

107
00:06:30,200 --> 00:06:33,560
เรากำลังรอข้อมูลจากโรงพยาบาล

108
00:06:33,640 --> 00:06:36,240
เพราะไม่มีคำยืนยันว่าจิลตายแล้ว

109
00:06:37,840 --> 00:06:41,480
เหตุการณ์เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
ตอนที่ผมยืนตรงทางเท้า

110
00:06:41,560 --> 00:06:43,520
และมองจากประตูรั้ว

111
00:06:44,240 --> 00:06:46,440
เข้าไปตรงประตูหน้าบ้านจิล

112
00:06:48,480 --> 00:06:51,840
ผมเห็นกระสุนกับปลอกกระสุนตรงหน้าประตูบ้าน

113
00:06:53,200 --> 00:06:55,480
จิล แดนโดถูกยิงที่ศีรษะ

114
00:06:59,560 --> 00:07:01,920
มันกลายเป็นเรื่องที่คิดไม่ถึงเลยทันที

115
00:07:05,680 --> 00:07:10,520
ความคิดที่ว่าผู้หญิงถูกยิงที่ศีรษะในลอนดอน

116
00:07:10,600 --> 00:07:14,040
และยิ่งเป็นคนดัง
เป็นเหตุการณ์ที่พบได้น้อยมากๆ

117
00:07:14,120 --> 00:07:16,480
(ตำรวจ)

118
00:07:16,560 --> 00:07:18,840
สื่อมาอยู่ตรงเทปปิดล้อมกันแล้ว

119
00:07:18,920 --> 00:07:22,760
ผมรู้เลยว่าความสนใจของสื่อจะต้องไม่ธรรมดา

120
00:07:24,720 --> 00:07:28,800
จิล แดนโดมาถึงที่นี่
กับรถพยาบาลตอน 12:30 น.

121
00:07:28,880 --> 00:07:33,240
แม้หน่วยกู้ชีพฉุกเฉินและเจ้าหน้าที่การแพทย์
จะพยายามอย่างเต็มที่แล้ว

122
00:07:33,320 --> 00:07:36,840
มีการยืนยันแล้วว่าเธอเสียชีวิตเวลา 13:03 น.

123
00:07:37,440 --> 00:07:42,000
ห้องข่าวเงียบงันด้วยความตกตะลึง

124
00:07:42,600 --> 00:07:43,720
ตกใจมาก

125
00:07:47,680 --> 00:07:51,160
เราเป็นคนที่ชินกับการรายงาน

126
00:07:51,240 --> 00:07:54,800
การตาย ภัยพิบัติ สงครามทุกประเภท

127
00:07:55,480 --> 00:07:57,360
แต่การที่คนของเรา…

128
00:07:57,440 --> 00:07:59,360
โทษที ฉันกำลัง…

129
00:07:59,440 --> 00:08:01,120
คนของเรา…

130
00:08:02,440 --> 00:08:08,440
ถูกฆ่าในลักษณะนั้นตรงหน้าประตูบ้าน
มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายจนไม่อยากเชื่อ

131
00:08:12,680 --> 00:08:14,280
และฉันต้องเป็นคนอ่านข่าวนั่น

132
00:08:16,960 --> 00:08:18,520
จิลอายุ 37

133
00:08:18,600 --> 00:08:22,240
ฉันจำได้ว่าเจ้านายคนหนึ่งของฉันมาบอกฉันว่า
"คุณจะโอเคมั้ยถ้าต้องอ่าน"

134
00:08:22,320 --> 00:08:24,120
ฉันก็ตอบ "ฉันโอเคค่ะ"

135
00:08:24,960 --> 00:08:26,400
จิลอายุ 37

136
00:08:27,160 --> 00:08:29,240
พีท ผมบอกว่าเธออายุ 37

137
00:08:29,320 --> 00:08:30,280
โอเค

138
00:08:30,360 --> 00:08:32,760
ผมบอกเธอแล้ว เธออายุ 37

139
00:08:32,840 --> 00:08:35,760
เธออ่อนกว่าผมสองปีเป๊ะๆ เลย เธออายุ 37

140
00:08:37,880 --> 00:08:39,080
จะให้ฉันพูดอะไร

141
00:08:39,159 --> 00:08:41,679
จะบอกว่าเธออายุ 37 ปีแน่นอน

142
00:08:46,440 --> 00:08:47,440
เอาละนะ

143
00:08:49,200 --> 00:08:51,720
ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ ตำรวจยืนยันแล้วว่า

144
00:08:51,800 --> 00:08:55,680
พิธีกรทีวีบีบีซี จิล แดนโดถูกแทงเสียชีวิต

145
00:08:55,760 --> 00:08:57,520
ที่หน้าบ้านของเธอที่ลอนดอนตะวันตก

146
00:08:57,600 --> 00:09:00,040
เธอเสียชีวิตในรถพยาบาล
ระหว่างทางไปโรงพยาบาล

147
00:09:00,120 --> 00:09:02,280
ตอนนี้ยังไม่มีรายละเอียดเพิ่มเติม

148
00:09:03,320 --> 00:09:06,320
รายงานข่าวครั้งต่อไปเวลา 14:40 น.

149
00:09:13,280 --> 00:09:17,040
(บริสตอล - สหราชอาณาจักร)

150
00:09:18,440 --> 00:09:20,440
ตอนนั้นผมกำลังทำงานอยู่ออฟฟิศบริสตอล…

151
00:09:20,520 --> 00:09:22,120
(ไนเจล แดนโด - พี่ชายของจิล)

152
00:09:22,200 --> 00:09:23,720
ของหนังสือพิมพ์บริสตอลอีฟนิ่งโพสต์

153
00:09:25,520 --> 00:09:28,880
ห้องข่าวของเรามีจอทีวีเรียงกันเต็มไปหมด

154
00:09:28,960 --> 00:09:31,360
จิล แดนโด เพื่อนร่วมงานบีบีซีของเรา
เสียชีวิตแล้ว

155
00:09:31,440 --> 00:09:33,680
หลังจากถูกทำร้ายหน้าบ้านของเธอ
ที่ลอนดอน

156
00:09:33,760 --> 00:09:35,920
มีรายงานออกมาว่าเธอตายแล้ว

157
00:09:37,480 --> 00:09:40,200
ผมพยายามเข้าสู่โหมดอัตโนมัติ

158
00:09:40,280 --> 00:09:43,640
ผมคิดว่าผมต้องปกป้องพ่อจากเรื่องนี้

159
00:09:45,200 --> 00:09:46,040
(แกรนด์เพียร์)

160
00:09:46,120 --> 00:09:48,240
ผมรีบไปที่เวสตัน-ซูเปอร์-แมร์

161
00:09:51,320 --> 00:09:52,840
แน่นอนว่าพ่อผมเสียใจมาก

162
00:09:56,320 --> 00:09:59,120
ผมไม่รู้ว่าเราจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไง

163
00:10:01,200 --> 00:10:04,000
ประมาณครึ่งชั่วโมงหลังจากที่ผมไปถึงเวสตัน

164
00:10:04,080 --> 00:10:08,800
มีผู้ประกาศข่าวจากบีบีซีพอยต์เวสต์
มาเคาะประตู ผมรู้จักเขา

165
00:10:09,480 --> 00:10:12,040
ผมก็กลับเข้าสู่โหมดนักข่าว

166
00:10:12,800 --> 00:10:14,520
ผมให้สัมภาษณ์กับเขา

167
00:10:14,600 --> 00:10:16,280
เจอเธอล่าสุดเมื่อไหร่ครับ

168
00:10:16,360 --> 00:10:19,200
ผมเจอเธอวันอีสเตอร์วันอาทิตย์

169
00:10:19,280 --> 00:10:21,560
ประมาณสองสามอาทิตย์ก่อน

170
00:10:21,640 --> 00:10:24,800
เธอดูปกติดีอยู่ ตั้งตารอให้ถึงงานแต่ง

171
00:10:27,040 --> 00:10:29,720
มันเป็นความรู้สึกว่างเปล่าและสิ้นหวัง

172
00:10:32,200 --> 00:10:36,280
และผมต้องอธิบายกับพ่อผมว่าเกิดอะไรขึ้น

173
00:10:36,360 --> 00:10:37,920
และจะเกิดอะไรขึ้น

174
00:10:39,720 --> 00:10:42,480
บอกว่าเราจะตกเป็นจุดสนใจ

175
00:10:48,520 --> 00:10:49,880
(ตำรวจ)

176
00:10:49,960 --> 00:10:52,760
ตำรวจกำลังดำเนินการค้นหาตอนนี้ อลัน

177
00:10:52,840 --> 00:10:55,600
มีตำรวจสืบสวนอย่างน้อย 30 คน

178
00:10:56,200 --> 00:10:59,760
จะเห็นว่าข้างหลังผมนี้
มีปฏิบัติการอยู่หน้าบ้านจิล

179
00:11:00,400 --> 00:11:01,560
ทุกหน่วยมาหมด

180
00:11:03,240 --> 00:11:07,400
ผู้เชี่ยวชาญด้านวิถีกระสุน
ผู้เชี่ยวชาญด้านเลือด ช่างภาพที่เกิดเหตุ

181
00:11:10,520 --> 00:11:13,000
ที่เกิดเหตุมีการปนเปื้อนอย่างมาก

182
00:11:14,720 --> 00:11:17,200
เพราะมีความพยายามที่จะกู้ชีพ

183
00:11:18,480 --> 00:11:22,320
แต่ทุกอย่างถูกเก็บมาหมด
ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องหรือไม่ เศษขูดขีด หินกรวด

184
00:11:24,000 --> 00:11:25,840
รอยนิ้วมือจากประตูรั้ว

185
00:11:26,400 --> 00:11:27,280
เส้นใย

186
00:11:28,760 --> 00:11:32,120
มีกระสุนกับปลอกกระสุนอยู่ที่หน้าประตูบ้าน

187
00:11:34,080 --> 00:11:37,680
ผู้เชี่ยวชาญด้านวิถีกระสุนบอกผมว่า
เป็นการยิงนัดเดียว

188
00:11:37,760 --> 00:11:39,240
ทางด้านซ้ายของศีรษะ

189
00:11:39,320 --> 00:11:42,040
บางคนคิดว่าเป็นฝีมือสังหารของมืออาชีพ

190
00:11:43,560 --> 00:11:49,040
และกระสุนกับปลอกที่หน้าประตูบ้าน
มาจากอาวุธปืนกระสุนขนาด 9 มม.

191
00:11:51,560 --> 00:11:53,240
ทีมค้นหามาถึง

192
00:11:53,320 --> 00:11:55,680
โกแวน อเวนิวถูกค้นจนทั่ว

193
00:11:55,760 --> 00:11:58,440
ถังขยะ สวน แปลงดอก พุ่มไม้

194
00:11:58,520 --> 00:12:02,400
ดูว่ามีปืนถูกทิ้งหรือมีอะไรถูกทิ้งไว้มั้ย

195
00:12:03,520 --> 00:12:06,520
เราระบุตัวพยานสำคัญได้

196
00:12:07,320 --> 00:12:10,000
คนส่งไปรษณีย์
หน้าตาออกแนวเมดิเตอร์เรเนียน

197
00:12:10,080 --> 00:12:14,200
สิบโมงกว่าที่ถนนฝั่งตรงข้ามบ้านจิล

198
00:12:15,440 --> 00:12:18,880
มีพยานบอกว่า
เห็นชายคนหนึ่งกำลังวิ่งข้ามถนน

199
00:12:18,960 --> 00:12:20,600
และหยุดที่ป้ายรถเมล์

200
00:12:21,280 --> 00:12:22,920
เขาเหงื่อออก

201
00:12:23,880 --> 00:12:25,080
(ตำรวจจราจร 188)

202
00:12:25,160 --> 00:12:26,800
มีตำรวจจราจร

203
00:12:26,880 --> 00:12:30,760
เธอกำลังจะออกใบสั่ง
ให้คนขับรถเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงิน

204
00:12:30,840 --> 00:12:33,680
ขณะที่เธอกำลังเขียนใบสั่ง

205
00:12:33,760 --> 00:12:35,960
เขาก็บึ่งรถหนีไปเลย

206
00:12:38,240 --> 00:12:39,720
ตอนนั้นผมไม่รู้ว่า

207
00:12:39,800 --> 00:12:43,400
มีคนเกี่ยวข้องคนเดียว หรือสองคน หรือสามคน

208
00:12:44,880 --> 00:12:48,120
ทุกคนที่ถนนนั้นในวันนั้นต้องถูกตัดออก

209
00:12:48,200 --> 00:12:49,560
ให้ได้มากที่สุด

210
00:13:02,200 --> 00:13:05,360
วันต่อมาหนังสือพิมพ์พาดหัวข่าวคดีนี้กันทุกสำนัก

211
00:13:05,440 --> 00:13:07,400
(เจฟฟ์ เอ็ดเวิร์ดส
อดีตนักข่าวอาชญากรรม)

212
00:13:07,480 --> 00:13:08,760
(เดอะซัน - ถูกลอบฆ่า)

213
00:13:08,840 --> 00:13:10,040
(เดอะมิร์เรอร์ - ถูกสังหาร)

214
00:13:10,120 --> 00:13:11,320
(การตายของสาวข้างบ้าน)

215
00:13:11,400 --> 00:13:12,760
เป็นเรื่องเดียวที่ออกข่าว

216
00:13:12,840 --> 00:13:15,680
เช้าที่น่าเศร้าวันนี้
เราจะพูดถึงจิล แดนโดผู้น่าสงสาร

217
00:13:15,760 --> 00:13:17,600
มีการไว้อาลัยให้คนดัง…

218
00:13:17,680 --> 00:13:20,240
ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคนหนึ่งของอังกฤษ

219
00:13:20,320 --> 00:13:22,480
ที่ลอนดอน ตำรวจกำลังสืบสวนคดีฆาตกรรม

220
00:13:22,560 --> 00:13:24,760
ที่ทำให้ผู้ชมโทรทัศน์ทั่วประเทศตกใจ

221
00:13:24,840 --> 00:13:27,480
จิล แดนโด จากความเห็น
ของคนหลายๆ คนในอังกฤษ

222
00:13:27,560 --> 00:13:29,720
เป็นรองเพียงแค่เจ้าหญิงไดอาน่า

223
00:13:29,800 --> 00:13:31,520
ในแง่คนที่ประชาชนรัก

224
00:13:32,400 --> 00:13:37,600
จิล แดนโดเป็นที่รู้จักของคนเกือบทั้งประเทศ

225
00:13:37,680 --> 00:13:42,640
แม้แต่พระราชินีก็ยังออกมา
แสดงความเห็นว่าตกใจและเสียใจ

226
00:13:43,240 --> 00:13:45,720
หลังจากการตายของเจ้าหญิงไดอาน่า

227
00:13:46,480 --> 00:13:48,400
ฉันว่าคดีฆาตกรรมจิล แดนโด…

228
00:13:48,480 --> 00:13:50,160
(เจน มัวร์ - นักข่าว ผู้ประกาศข่าว)

229
00:13:50,240 --> 00:13:52,800
เป็นข่าวที่ใหญ่ที่สุดที่เราจะได้รายงานแล้ว

230
00:13:54,600 --> 00:13:56,000
(ถูกฆ่าเพราะชื่อเสียงหรือไม่)

231
00:13:56,080 --> 00:13:59,080
นักข่าวผู้หญิงรุ่นฉันก็สั่นกลัวกันไปหมด

232
00:13:59,160 --> 00:14:02,360
เพราะเราเห็นตัวเองในตัวจิล

233
00:14:04,520 --> 00:14:07,000
จิลเป็นนักข่าว เธอรักสื่อ

234
00:14:07,080 --> 00:14:10,360
เธอดีกับเรา ให้เกียรติเรา รู้ว่าเราทำงาน

235
00:14:10,440 --> 00:14:13,440
เราก็อยากรู้พอๆ กับตำรวจ

236
00:14:13,520 --> 00:14:17,000
ว่าใครทำ เพราะเธอเป็นคนของเรา

237
00:14:18,000 --> 00:14:22,280
(สำนักงานใหญ่เดอะเดลีมิร์เรอร์
คานารีวอร์ฟ ลอนดอน)

238
00:14:22,360 --> 00:14:24,880
ตอนนั้นผมเป็นนักข่าวอาชญากรรม
อยู่ที่เดลีมิร์เรอร์

239
00:14:26,840 --> 00:14:30,680
ผมจำได้ว่าผมคุยเรื่องนี้กับบรรณาธิการข่าวของผม

240
00:14:30,760 --> 00:14:33,600
และเขาก็บอกผมว่า "คุณคิดยังไงกับเรื่องนี้"

241
00:14:33,680 --> 00:14:35,840
เขาบอกว่าคงเกี่ยวกับไครม์วอตช์

242
00:14:35,920 --> 00:14:38,400
แต่ไม่จำเป็นหรอก ใจเย็น

243
00:14:41,160 --> 00:14:45,240
ข้อมูลชิ้นหนึ่งที่เราได้รับจากนักข่าวที่ลงพื้นที่

244
00:14:45,320 --> 00:14:50,000
คือพวกเขาเจอเพื่อนบ้านของจิล
ที่โกแวน อเวนิว

245
00:14:50,080 --> 00:14:52,080
ที่ได้ยินเสียงกรีดร้อง

246
00:14:52,160 --> 00:14:53,600
ได้ยินเสียงผู้ชายมั้ยครับ

247
00:14:53,680 --> 00:14:55,280
ไม่ใช่เสียงผู้ชายเลย

248
00:14:55,360 --> 00:14:58,080
- ได้ยินเสียงปืนหรือ…
- ไม่มีเสียงปืน

249
00:14:58,160 --> 00:15:01,240
จากที่ได้ยิน ถ้าจะเรียกว่าเสียงปืน
ผมว่าไม่มีเสียงปืน

250
00:15:01,320 --> 00:15:03,320
จากที่ประเมินดูแล้ว คุณได้ยินอะไร

251
00:15:03,400 --> 00:15:05,760
ผมได้ยินเสียงกรีดร้อง

252
00:15:06,840 --> 00:15:09,120
ผมได้คุยเป็นการส่วนตัว

253
00:15:09,200 --> 00:15:11,840
กับสมาชิกหน่วยสืบสวนฆาตกรรมคนหนึ่ง

254
00:15:12,560 --> 00:15:16,480
เขาบอกว่าเราไม่เจอพยานหรือเพื่อนบ้านคนไหน

255
00:15:16,560 --> 00:15:20,800
ที่อยู่ในพื้นที่ตอนนั้นที่ได้ยินเสียงปืน

256
00:15:21,840 --> 00:15:25,000
เราไม่มีปืน ไม่มีใครเห็นปืน

257
00:15:25,760 --> 00:15:28,280
แต่อาวุธนี้อาจมีตัวเก็บเสียง

258
00:15:30,040 --> 00:15:31,960
ไม่เหมือนในหนัง

259
00:15:32,040 --> 00:15:36,680
ตัวเก็บเสียงของปืน
เป็นอุปกรณ์ที่หายากมากในชีวิตจริง

260
00:15:37,760 --> 00:15:41,960
ดังนั้นมันจึงพาเราไปในทิศทางที่ว่า

261
00:15:42,040 --> 00:15:44,400
นี่อาจเป็นผลงานของมืออาชีพโดยอัตโนมัติ

262
00:15:46,680 --> 00:15:50,200
มีคนถามว่านี่เป็นการลอบฆ่ารึเปล่า

263
00:15:50,280 --> 00:15:52,320
นี่เป็นการสังหารรึเปล่า

264
00:15:52,400 --> 00:15:56,840
แบบฆาตกรรมทางการเมือง
หรือฆาตกรรมของกลุ่มอาชญากร

265
00:15:56,920 --> 00:16:00,880
ดังนั้นทฤษฎีต่างๆ ว่าใคร อะไร ทำไม

266
00:16:00,960 --> 00:16:03,360
ก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

267
00:16:04,560 --> 00:16:07,800
จิล แดนโดถูกทิ้งให้ตาย
อยู่ที่หน้าประตูบ้านของเธอ

268
00:16:07,880 --> 00:16:12,520
อาจเป็นการแก้แค้นที่เธอทำหน้าที่
ฐานะนักข่าวอาชญากรรมที่ช่วยปราบอาชญากร

269
00:16:20,520 --> 00:16:24,840
(สกอตแลนด์ยาร์ด
เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน)

270
00:16:24,920 --> 00:16:30,200
ทุกคนมีข้อคิดเห็นว่า
จิล แดนโด ถูกฆ่ายังไงและใครเป็นคนฆ่า

271
00:16:33,960 --> 00:16:37,240
กลับมาที่ออฟฟิศ ผมประชุมกับทีม

272
00:16:38,000 --> 00:16:41,360
ผมบอกว่ามันมีความเสี่ยงที่เราจะคล้อยตามสื่อ

273
00:16:42,040 --> 00:16:45,480
และเตือนพวกเขาว่า
ไม่ว่าจะเป็นการสืบสวนคดีฆาตกรรมใดก็ตาม

274
00:16:45,560 --> 00:16:48,600
เหยื่อเป็นองค์ประกอบหลักของการพยายามไขคดี

275
00:16:49,560 --> 00:16:51,480
เราจึงต้องดูชีวิตของจิล

276
00:16:51,560 --> 00:16:53,720
จิลเป็นใคร

277
00:16:53,800 --> 00:16:56,920
และใครเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเธอที่สุด
หรือใครที่อยู่ใกล้ตัวเธอ

278
00:16:57,000 --> 00:16:58,040
ไม่มีค่ะ เกรงว่าไม่

279
00:16:58,120 --> 00:17:01,000
ฉันเป็นคนที่คุณเห็นยังไง ฉันก็เป็นอย่างนั้น

280
00:17:01,080 --> 00:17:04,200
ฉันนึกไม่ออกนะว่าฉันมีความลับอะไร

281
00:17:05,880 --> 00:17:09,920
(เวสตัน-ซูเปอร์-แมร์ - สหราชอาชอาณาจักร)

282
00:17:21,040 --> 00:17:24,359
ผมอายุเก้าขวบตอนที่จิลเกิดในปี 1961

283
00:17:25,640 --> 00:17:28,440
บ่อยครั้งที่วันอาทิตย์ของครอบครัว

284
00:17:29,280 --> 00:17:31,280
เราจะไปปิกนิกกันที่ชายหาด

285
00:17:32,560 --> 00:17:35,320
จำแซนด์วิชผักกาดที่ทรายปลิวมาโดนได้มั้ย

286
00:17:36,400 --> 00:17:38,120
มันคือส่วนหนึ่งของอาหารหลัก

287
00:17:38,200 --> 00:17:40,400
ช่วงฤดูร้อนที่โตขึ้นมาในเวสตัน-ซูเปอร์-แมร์

288
00:17:42,000 --> 00:17:43,640
เรามีเงินไม่มาก

289
00:17:43,720 --> 00:17:45,880
เราเลยไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนต่างแดนแบบนั้น

290
00:17:46,840 --> 00:17:49,040
ไม่รู้ว่าเธอมีหนังสือเดินทางรึเปล่า

291
00:17:49,120 --> 00:17:50,120
(ฮอลิเดย์)

292
00:17:50,200 --> 00:17:53,640
ก่อนที่จะมีคนมาเสนอให้เธอทำงาน
เป็นพิธีกรรายการฮอลิเดย์

293
00:17:56,400 --> 00:18:00,040
เหมือนชะตาลิขิตไว้แล้วว่าเธอจะได้เป็นนักข่าว

294
00:18:00,880 --> 00:18:05,720
เธอสนใจข่าว
และเป็นคนที่ชอบเข้าสังคมมากกว่าผม

295
00:18:06,840 --> 00:18:10,560
ผมกระซิบหูเธอเป็นครั้งคราว
ถามว่า "ทำไมยังอยู่เวสตัน

296
00:18:10,640 --> 00:18:13,240
ทำไมไม่หางานที่อื่นดู"

297
00:18:13,320 --> 00:18:16,600
สามสิบปีก่อน
คอมพิวเตอร์ที่สามารถคำนวณได้คล้ายๆ กันนี้

298
00:18:16,680 --> 00:18:19,120
ไม่มีทางที่จะเอาใส่ในตึกขนาดนี้ได้

299
00:18:19,200 --> 00:18:20,720
มันจะเต็มไปด้วย…

300
00:18:20,800 --> 00:18:24,800
เธอได้งานเป็นนักข่าวบีบีซีสปอตไลท์อยู่ที่พลิมัท

301
00:18:26,280 --> 00:18:29,280
แล้วก็กลายมาเป็นพิธีกร

302
00:18:29,360 --> 00:18:32,880
พวกเขาพูดถึงเรื่องที่
คณะกรรมการจริยธรรมปฏิเสธความคิดนี้

303
00:18:32,960 --> 00:18:35,440
บอกว่าจะไม่มีแม่ชีเป็นผู้บริจาคอีกแล้ว

304
00:18:35,520 --> 00:18:38,120
เธอสง่างามและเป็นมืออาชีพมาก

305
00:18:38,200 --> 00:18:40,920
ที่ฟิชเชอร์แมนพึ่งพา
กำลังเจอปัญหาทางการเงินอย่างหนัก

306
00:18:41,000 --> 00:18:44,520
แต่ในขณะเดียวกัน
ก็ยังมีความอบอุ่นที่เป็นธรรมชาติ

307
00:18:47,080 --> 00:18:48,720
มีประกายในแววตา

308
00:18:50,800 --> 00:18:53,080
ผลงานในรายการสปอตไลท์ของเธอ

309
00:18:53,160 --> 00:18:55,920
ไปต้องตาบีบีซีเบรกฟาสต์

310
00:18:56,000 --> 00:18:59,040
สาวโสดรายการโทรทัศน์
ได้เลื่อนขั้นไปทำรายการเบรกฟาสต์ไทม์

311
00:18:59,120 --> 00:19:00,960
ตอนนั้นเธอมีโอกาสให้เลือกมากมาย

312
00:19:01,040 --> 00:19:03,840
- ผมต้อง…
- ผมทำแบบนี้กี่รอบแล้วเนี่ย

313
00:19:03,920 --> 00:19:06,480
ขอบคุณมากค่ะ ตายแล้ว

314
00:19:06,560 --> 00:19:08,280
- ขอให้โชคดี ที่รัก
- ขอบคุณ

315
00:19:08,360 --> 00:19:10,520
บอกราตรีสวัสดิ์เป็นครั้งสุดท้าย

316
00:19:10,600 --> 00:19:14,000
ราตรีสวัสดิ์จากที่นี่
และอรุณสวัสดิ์จากลอนดอนวันจันทร์

317
00:19:14,080 --> 00:19:17,880
หน้า 45 บอกหน่อยว่ากำลังเปิดโฆษณาอะไร

318
00:19:17,960 --> 00:19:19,720
เอานั่นมา รอเดี๋ยว

319
00:19:19,800 --> 00:19:21,120
ไม่ บ็อบ ผมต้องรู้เดี๋ยวนี้

320
00:19:21,200 --> 00:19:23,920
เปิดอันแรก อีกแป๊บนึงผมจะยืนยัน

321
00:19:25,520 --> 00:19:26,800
ผมบ็อบ วีตัน

322
00:19:26,880 --> 00:19:29,000
(บ็อบ วีตัน - อดีตคนรักและบรรณาธิการบีบีซี)

323
00:19:29,080 --> 00:19:33,040
ตอนนั้นผมกำลังทำข่าวหกโมง

324
00:19:35,960 --> 00:19:37,000
ผมจำได้

325
00:19:38,120 --> 00:19:39,760
ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะ

326
00:19:39,840 --> 00:19:43,240
เตรียมจะออกอากาศข่าวหกโมง

327
00:19:44,240 --> 00:19:46,840
และที่บีบีซีเบรกฟาสต์ไทม์…

328
00:19:46,920 --> 00:19:49,600
- ความจำเสื่อมพบหลักฐานเพิ่มเติม…
- ก็มีจิลอยู่

329
00:19:49,680 --> 00:19:51,360
เชื่อมโยงกับระดับอะลูมิเนียม…

330
00:19:51,440 --> 00:19:52,600
ไม่เคยเห็นเธอมาก่อน

331
00:19:52,680 --> 00:19:54,080
รายงานการศึกษาที่ตีพิมพ์ใน…

332
00:19:54,160 --> 00:19:56,160
หน้าตาเธอสวยเหมาะกับรายการทีวี

333
00:19:56,280 --> 00:19:58,560
ในขณะที่แฟรงค์ บรูโนกำลังเตรียมขึ้นชก…

334
00:19:58,640 --> 00:20:02,080
เสียงเพราะ เสียงสำเนียงอังกฤษที่ไม่มีชนชั้น

335
00:20:02,160 --> 00:20:03,920
ต่อสู้กับทีมงานโทรทัศน์ในแคนาดา

336
00:20:04,000 --> 00:20:05,120
มีความเป็นธรรมชาติมาก

337
00:20:05,840 --> 00:20:07,360
ลม 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง…

338
00:20:07,440 --> 00:20:10,240
เธอเฉิดฉาย ผมรู้เลยว่าเธอต้องไปได้ไกล

339
00:20:13,480 --> 00:20:16,120
แต่ผมคิดว่าบุคลิกก็สำคัญ

340
00:20:17,160 --> 00:20:20,800
เธอมาจากต่างจังหวัด ดูเหมือนผู้หญิงต่างจังหวัด

341
00:20:22,160 --> 00:20:26,600
ผมมองเธอแล้วบอกเธอ "คุณต้องทำผมใหม่

342
00:20:26,680 --> 00:20:30,000
คุณต้องใส่เสื้อผ้าที่เหมาะ"
เธอน้ำหนักขึ้นเยอะมาก

343
00:20:30,080 --> 00:20:33,440
เธอได้รับคำแนะนำว่าต้องดูดี

344
00:20:34,400 --> 00:20:36,200
ตอนนั้นเธอผมดัดเป็นลอน

345
00:20:36,280 --> 00:20:37,920
(มาร์ติน แม็กซีย์
เพื่อนจิล ช่างทำผม)

346
00:20:38,000 --> 00:20:38,880
สีน้ำตาล

347
00:20:38,960 --> 00:20:41,680
เธออยากได้ลุคใหม่

348
00:20:41,760 --> 00:20:46,360
ผมแนะนำว่าเราตัดสั้นแล้วดูว่าจะเป็นยังไง

349
00:20:46,440 --> 00:20:50,000
เธอบอก "ฉันจะออกทีวี
ให้ฉันถามโปรดิวเซอร์มั้ย"

350
00:20:50,080 --> 00:20:53,240
ผมก็ตอบ "ไม่น่าจะดีนะ"

351
00:21:00,680 --> 00:21:01,520
(ภาษีรายหัว)

352
00:21:01,600 --> 00:21:04,920
เงินรัฐบาล 3.25 พันล้านปอนด์
เพื่อลดภาษีรายหัว

353
00:21:05,000 --> 00:21:07,640
ได้รับความเห็นชอบ
จากสมาชิกสภาแถวหลังพรรคอนุรักษ์นิยม

354
00:21:07,720 --> 00:21:09,400
กลายเป็นภาพจำไปเลย

355
00:21:10,040 --> 00:21:14,440
ผมคิดว่าคนมองว่า
จิลเป็นเหมือนไดอาน่าแห่งวงการทีวี

356
00:21:15,520 --> 00:21:18,160
ตอนนั้นไดอาน่าจะลงมา

357
00:21:18,240 --> 00:21:20,680
และเราก็จะเป่าแห้งบ้าง

358
00:21:22,160 --> 00:21:24,240
ใครทำผมทรงนั้นก่อน

359
00:21:25,600 --> 00:21:26,440
จิล

360
00:21:30,760 --> 00:21:33,280
ทรงผมเข้าที่แล้ว น้ำหนักลดลงเยอะ

361
00:21:33,360 --> 00:21:38,240
ออกเสียงเป๊ะ มีเสน่ห์ในการเสนอข่าว

362
00:21:38,320 --> 00:21:39,880
ขอให้มีความสุขกับสุดสัปดาห์ค่ะ

363
00:21:39,960 --> 00:21:42,240
คนมองว่าเธอเป็นเหมือน
ผู้หญิงข้างบ้านที่เข้าถึงง่าย

364
00:21:42,320 --> 00:21:46,240
เป็นพิธีกรข่าวบีบีซีที่น่าเชื่อถือ
และมันก็เป็นสองอย่างที่ดีในตัวคนเดียว

365
00:21:48,080 --> 00:21:52,480
ในช่วงที่เราฉลองความสำเร็จ
เราเริ่มสนิทกันมากขึ้น

366
00:21:53,520 --> 00:21:55,760
และสุดท้ายเราก็มีความสัมพันธ์กัน

367
00:21:57,320 --> 00:21:59,920
จิลมีความสัมพันธ์กับบ็อบตั้งแต่แรกๆ แล้ว

368
00:22:00,000 --> 00:22:02,680
เป็นมา… ฉันไม่อยากพูดออกกล้อง

369
00:22:02,760 --> 00:22:06,320
มันเป็นสถานการณ์ที่ยาก เธอคบกับเจ้านาย

370
00:22:08,640 --> 00:22:10,880
ผมว่าบนสุดน่าจะเป็นแอฟริกาใต้อีกแล้ว

371
00:22:10,960 --> 00:22:12,280
วันนี้ หรือว่าวันนี้…

372
00:22:12,360 --> 00:22:14,760
ผมเคยคิดตลอดว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่แปลกมาก

373
00:22:14,840 --> 00:22:16,480
เพราะเธอเป็นคนรักอิสระมาก

374
00:22:18,360 --> 00:22:24,280
และเขาก็เป็นคนชอบบงการแบบไม่เปิดเผย

375
00:22:24,360 --> 00:22:25,600
(จอน โรสแมน - ตัวแทนของจิล)

376
00:22:25,680 --> 00:22:28,560
ไม่มีการพูดถึงในทางไม่ดี ผมก็…

377
00:22:29,480 --> 00:22:34,160
"ขอผมอธิบาย มันเป็นอย่างที่เป็น"
มันคือความสัมพันธ์แบบนั้น

378
00:22:34,240 --> 00:22:36,880
ส่วนที่มีหนังห้องสมุดกับกราฟิกและอื่นๆ

379
00:22:38,320 --> 00:22:39,200
จิลมีชื่อเสียงสุดๆ

380
00:22:39,280 --> 00:22:40,800
(อนาสเตเชีย เบเกอร์ - เพื่อนร่วมงาน)

381
00:22:40,880 --> 00:22:41,880
จะเลือกทำอะไรก็ได้

382
00:22:44,360 --> 00:22:48,360
ฉันได้เข้ามาเป็นนักข่าว
ตอนนั้นฉันอายุประมาณ 23

383
00:22:50,480 --> 00:22:52,200
ฉันชื่นชมจิลมาก

384
00:22:52,280 --> 00:22:55,280
ฉันอยากไปอยู่ในจุดที่จิลอยู่

385
00:22:55,360 --> 00:22:56,720
พาดหัวข่าวเช้านี้…

386
00:22:56,800 --> 00:22:58,680
แต่มันยากมาก

387
00:23:00,040 --> 00:23:02,240
มันยากที่จะไม่รู้สึกว่าเสแสร้ง

388
00:23:02,320 --> 00:23:04,760
ได้มั้ย ขอสคริปต์หน่อยก็ดี

389
00:23:04,840 --> 00:23:10,840
นั่งอยู่ข้างๆ ผู้ชายตัวพ่อ
บางครั้งเธอถูกทำให้รู้สึกด้อยกว่า

390
00:23:10,920 --> 00:23:12,960
บ่อยครั้งตอนที่เขาคุยกับผู้หญิงที่พูดว่า

391
00:23:13,040 --> 00:23:14,680
มันยากกว่ากับเราในการออกอากาศ

392
00:23:14,760 --> 00:23:17,600
ผมก็คิดว่ามันไร้สาระ

393
00:23:17,680 --> 00:23:20,560
ถ้าคุณเป็นผู้หญิงที่ดูดี มันไม่ยากหรอก

394
00:23:20,640 --> 00:23:23,160
- มัน…
- มันง่ายกว่า

395
00:23:23,240 --> 00:23:26,840
ฉันว่าคนคาดหวังกับผู้หญิงมากขึ้น
ตรงนี้แหละปัญหา

396
00:23:26,920 --> 00:23:29,240
ขณะที่อาชีพการงานของจิลก้าวหน้าไป

397
00:23:30,280 --> 00:23:33,160
ปัญหาหนึ่งที่เธอมี

398
00:23:33,240 --> 00:23:38,880
ที่ผู้หญิงทุกคนมี คือมันเป็นบริษัทที่ผู้ชายเป็นใหญ่

399
00:23:39,600 --> 00:23:43,280
พูดกันตรงๆ มีอคติต่อผู้หญิง

400
00:23:44,760 --> 00:23:47,120
ผู้ชายทุกรูปแบบจะถูกมองว่าชอบควบคุม

401
00:23:47,200 --> 00:23:50,360
เพราะผู้ชายโดยเฉพาะ
บรรณาธิการที่โหดๆ บางครั้งก็จะโหด

402
00:23:50,440 --> 00:23:54,120
แต่ควบคุมในแบบที่เป็นอันตรายต่อความสัมพันธ์

403
00:23:54,200 --> 00:23:56,520
หรือต่อบุคคลมั้ย เปล่าเลย

404
00:24:02,360 --> 00:24:03,720
(ฆาตกรรม)

405
00:24:03,800 --> 00:24:07,080
ความเป็นจริงคือคนส่วนใหญ่ถูกคนที่รู้จักฆ่า

406
00:24:09,720 --> 00:24:12,800
คนที่อยู่วงในของเธอคืออลัน ฟาร์ธิง คู่หมั้น

407
00:24:12,880 --> 00:24:14,400
(อลัน ฟาร์ธิง)

408
00:24:14,480 --> 00:24:18,840
คนรักคนก่อนหน้าที่คบกันมาเจ็ดปี

409
00:24:18,920 --> 00:24:20,280
คุณวีตัน

410
00:24:20,360 --> 00:24:22,600
(บ็อบ วีตัน)

411
00:24:22,680 --> 00:24:26,640
และตัวแทนธุรกิจของเธอ คุณโรสแมน

412
00:24:26,720 --> 00:24:27,760
(โรสแมน)

413
00:24:27,840 --> 00:24:32,160
พวกเขาต้องถูกพบเห็น ถูกสัมภาษณ์
ถูกตัดออกในเบื้องต้นโดยใช้หลักฐานที่อยู่

414
00:24:32,920 --> 00:24:37,920
ถ้าคุณแสดงให้เห็นได้ว่าคุณอยู่ที่อื่น
ในวันที่ 26 เมษายน ในช่วงเวลานั้น

415
00:24:38,440 --> 00:24:39,800
คุณไม่มีทางเป็นฆาตกรได้

416
00:24:39,880 --> 00:24:44,160
แต่ก็ไม่จำเป็นว่าจะหลุดพ้นจากข้อหาจ้างวานฆ่า

417
00:24:44,240 --> 00:24:45,880
ถ้าสถานการณ์มันเป็นแบบนั้น

418
00:24:47,280 --> 00:24:51,800
(อลัน ฟาร์ธิง - คู่หมั้นของจิล)

419
00:24:54,000 --> 00:24:57,000
ก่อนอื่นฉันอยากถามว่าคุณรับมือยังไงตอนนี้

420
00:24:58,520 --> 00:25:01,440
ผมก็คงกำลังรับมือเหมือนกับ

421
00:25:02,120 --> 00:25:04,480
ที่ทุกคนรับมือในสถานการณ์แบบนี้

422
00:25:04,560 --> 00:25:06,920
ผมเสียใจมาก

423
00:25:07,000 --> 00:25:10,280
คนรอบตัวผมเสียใจมาก

424
00:25:14,960 --> 00:25:20,680
ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีคนอยากฆ่าคนที่อ่อนโยน

425
00:25:21,880 --> 00:25:25,040
ใจดี หวังดี และ…

426
00:25:26,120 --> 00:25:27,760
สมบูรณ์แบบอย่างจิล

427
00:25:33,800 --> 00:25:38,040
(เวสตัน-ซูเปอร์-แมร์ - สหราชอาณาจักร)

428
00:25:39,800 --> 00:25:41,000
ผมจำได้ไม่เคยลืม

429
00:25:41,080 --> 00:25:43,400
(21 พฤษภาคม 1999)

430
00:25:43,480 --> 00:25:48,360
เรานั่งอยู่หลังรถลีมูซีน ตามโลงศพจิลไป

431
00:25:50,560 --> 00:25:54,200
มีคนหลายพันออกมา

432
00:25:59,760 --> 00:26:00,960
เวสตันหยุดนิ่ง

433
00:26:08,400 --> 00:26:11,560
ฉันไม่ได้รู้จักเธอเป็นการส่วนตัว แต่ฉันอยากมา

434
00:26:15,000 --> 00:26:19,240
ไดอาน่าเป็นดอกกุหลาบของเรา
แต่จิลเป็นดอกทานตะวันของเรา

435
00:26:20,200 --> 00:26:21,880
ฉันพูดมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

436
00:26:24,920 --> 00:26:27,720
คนนับร้อยได้รับเชิญให้ไปที่โบสถ์

437
00:26:27,800 --> 00:26:31,000
เพื่อนหลายคนของเธอทำงานกับเธอที่บีบีซี

438
00:26:33,280 --> 00:26:36,000
โลงศพมาถึงที่โบสถ์ตอนบ่ายสาม

439
00:26:36,080 --> 00:26:38,280
มาพร้อมกับไนเจล พี่ชายของเธอ

440
00:26:38,920 --> 00:26:40,280
แจ็ค พ่อของเธอ

441
00:26:41,280 --> 00:26:44,480
และแน่นอน
ชายที่เธอจะแต่งงานด้วยเดือนกันยายนนี้

442
00:26:44,560 --> 00:26:46,400
อลัน ฟาร์ธิง คู่หมั้นของเธอ

443
00:26:48,480 --> 00:26:52,680
ตอนที่จิลเจอกับอลัน
มันเป็นช่วงเวลาที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปเลย

444
00:26:54,400 --> 00:26:58,640
เป็นช่วงเวลาที่เธอคิดถึงและฝันถึงมาพักใหญ่แล้ว

445
00:26:58,720 --> 00:27:01,120
(จิล แดนโดเผยรูปงานหมั้นที่สวยงาม)

446
00:27:01,200 --> 00:27:02,840
เธอประกาศงานหมั้น

447
00:27:04,840 --> 00:27:08,040
เธอควรได้เข้าโบสถ์เพื่อแต่งงาน

448
00:27:08,120 --> 00:27:10,200
แต่กลับเข้าโบสถ์เพื่อถูกฝัง

449
00:27:15,120 --> 00:27:20,200
ชีวิตกำลังเข้าสู่ช่วงวัยใหม่ที่น่าตื่นเต้นและเติมเต็ม

450
00:27:22,520 --> 00:27:24,320
จนกระทั่งช่วงเวลาฟ้าลิขิตมาถึง

451
00:27:25,600 --> 00:27:27,400
จิล สาวข้างบ้านแสนสวย…

452
00:27:27,480 --> 00:27:29,040
(สู่สุคติ จิล เวสตัน
เสียเจ้าหญิง)

453
00:27:29,120 --> 00:27:33,080
เป็นที่รู้จักของทุกครอบครัวในประเทศ
ถูกยิงเสียชีวิต

454
00:27:33,880 --> 00:27:37,880
แล้วทุกคนก็ถามว่าทำไม

455
00:27:41,400 --> 00:27:43,560
ความคิดหลักๆ อย่างหนึ่งของผมคือ

456
00:27:44,120 --> 00:27:46,680
ถ้ามีคนตั้งใจฆ่าเธอ

457
00:27:46,760 --> 00:27:50,600
ทำไมถึงเลือกฆ่าเธอ ฆ่าแล้วได้อะไรจากตรงนั้น

458
00:27:50,680 --> 00:27:54,880
ได้ประโยชน์อะไรจากการฆ่าจิล แดนโด

459
00:27:56,120 --> 00:27:59,720
แล้วอลัน ฟาร์ธิงก็พูดถึงเงินก้อนใหญ่

460
00:27:59,800 --> 00:28:01,400
มากกว่า 30,000 หรือ 35,000 ปอนด์

461
00:28:01,480 --> 00:28:04,080
ที่จิลให้คุณวีตัน

462
00:28:08,080 --> 00:28:09,520
(เข้าบัญชีธุรกรรม 35,000)

463
00:28:09,600 --> 00:28:13,040
ตรงนี้ต้องสืบสวนว่าทำไมถึงมีการให้เงินก้อนนั้น

464
00:28:21,080 --> 00:28:23,560
หลังจากงานศพ ตำรวจมาหาผม

465
00:28:23,640 --> 00:28:27,600
ตำรวจคนหนึ่งบอกว่า "เรามีรายงาน

466
00:28:27,680 --> 00:28:31,160
ที่ว่าคุณติดเงินเธอเยอะมาก

467
00:28:31,240 --> 00:28:35,560
และคุณก็ยังติดเงินเธออยู่ตอนที่เธอตาย

468
00:28:35,640 --> 00:28:38,160
คุณอยากอธิบายมั้ย"

469
00:28:38,240 --> 00:28:41,520
ผมก็บอก "ครับ ผมยินดีอธิบาย"

470
00:28:43,800 --> 00:28:47,760
ผมก็รู้สึกว่า เอาแล้ว ผมตกเป็นผู้ต้องสงสัยแล้ว

471
00:28:49,360 --> 00:28:51,600
ตำรวจอยากรู้ว่าเราเจอกันยังไง

472
00:28:51,680 --> 00:28:54,640
คบกันมานานแค่ไหน เลิกกันยังไง

473
00:28:56,320 --> 00:29:00,720
ใช่ เธอช่วยผมเรื่องเงิน
โดยการซื้อบ้านริมน้ำให้ผม

474
00:29:02,760 --> 00:29:05,880
ผมบอกว่าผมต้องจ่ายค่าผ่อนบ้าน
แต่เงินผมขาดไปนิดนึง

475
00:29:05,960 --> 00:29:08,800
จริงๆ ผมปล่อยให้หนี้เพิ่มไปก็ได้
แต่เธออยากช่วยจ่าย

476
00:29:08,880 --> 00:29:11,520
เพราะตอนนั้นเราอยู่บ้านด้วยกัน

477
00:29:13,440 --> 00:29:17,480
แต่ผมก็ไม่ได้ต้องการเงินมากถึงขนาดนั้น

478
00:29:17,560 --> 00:29:20,680
ผมแสดงหลักฐานได้ว่าทำไม
ผมพาเขาไปที่คอมพิวเตอร์

479
00:29:20,760 --> 00:29:26,800
เข้าบัญชีธนาคารให้ดูว่าผมมีเงินอยู่เยอะ

480
00:29:27,720 --> 00:29:29,920
เธอใจดีกับทุกคน รวมถึงผมด้วย

481
00:29:30,760 --> 00:29:32,120
เรารักกัน

482
00:29:32,200 --> 00:29:34,720
ผมไม่มีทางคิดจะทำอะไรแบบนั้นแน่

483
00:29:35,800 --> 00:29:42,360
การที่ต้องมาเสียคนที่ผมใช้เวลาหลายปีอยู่ด้วย
ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีค่า น่าสนใจ

484
00:29:42,440 --> 00:29:46,320
สำคัญและมีความสุข มันเป็นเรื่องที่แย่มาก

485
00:29:50,720 --> 00:29:53,800
สิ่งที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยอาจดูน่าสงสัยได้

486
00:29:56,160 --> 00:29:59,120
ผมคิดว่ามันเป็นแค่ของขวัญที่จิลให้คุณวีตัน

487
00:30:00,160 --> 00:30:02,480
เราพูดถึงรายละเอียด

488
00:30:02,560 --> 00:30:05,440
แต่พอติดตามการตาย มันอาจมีอะไรปรากฏ

489
00:30:06,320 --> 00:30:10,520
อาจเป็นเรื่องซุบซิบนินทา
เรื่องตัณหาราคะ หรือเป็นอย่างอื่นไปเลย

490
00:30:11,080 --> 00:30:15,240
แต่มันไม่ได้ทำให้คุณกลายเป็น
ผู้อยู่เบื้องหลังการฆ่าใครสักคน

491
00:30:19,080 --> 00:30:20,560
เราสรุปว่า

492
00:30:20,640 --> 00:30:22,840
เขาไม่ได้มีส่วนกับการฆาตกรรมเลย

493
00:30:24,480 --> 00:30:27,560
เราต้องกรองเอาเสียงพวกนั้นออกไป

494
00:30:27,640 --> 00:30:30,880
และพยายามโฟกัสกับหลักการพื้นฐาน

495
00:30:30,960 --> 00:30:34,520
ก่อนที่เราจะติดลมจนออกนอกทางไปเรื่อยๆ

496
00:30:40,040 --> 00:30:42,160
จิลไม่ได้อยู่บ้านเลขที่ 29 โกแวน อเวนิว

497
00:30:42,240 --> 00:30:45,600
เธออาศัยอยู่กับคู่หมั้นไกลออกไปอีก
ที่ลอนดอนตะวันตก

498
00:30:47,040 --> 00:30:52,320
เรารู้ว่าเธอแทบไม่ได้ไปโกแวน อเวนิว
ค้างคืนนี่ยิ่งแทบไม่ได้ค้าง

499
00:30:53,680 --> 00:30:57,120
การที่มีคนรู้ว่า
จิลไปบ้านเลขที่ 29 โกแวน อเวนิว

500
00:30:57,200 --> 00:30:58,840
เช้าวันจันทร์ช่วง 11:30 น.

501
00:30:58,920 --> 00:31:00,600
(ความเคลื่อนไหวสุดท้ายของจิล)

502
00:31:00,680 --> 00:31:02,800
หมายความว่าต้องสะกดรอยตาม

503
00:31:07,760 --> 00:31:11,120
ตอนนั้นผมเป็นรองสารวัตรสืบสวน

504
00:31:12,000 --> 00:31:15,760
มันเป็นกระบวนการที่ต้องเพียรพยายามมาก

505
00:31:16,520 --> 00:31:18,720
เจ้าหน้าที่สองคนเปิดดู…

506
00:31:18,800 --> 00:31:20,480
(เอียน ฮอร์ร็อกส์ - สารวัตรสืบสวน)

507
00:31:20,560 --> 00:31:23,960
ภาพบันทึกกล้องวงจรปิดหลายร้อยชั่วโมง

508
00:31:28,880 --> 00:31:33,200
มีคนหลายพันที่ต้องตัดออกจากการสืบสวน

509
00:31:37,000 --> 00:31:42,680
จะไม่มีอะไรถูกมองข้าม
จนกระทั่งแต่ละอย่างได้รับการประเมิน

510
00:31:42,760 --> 00:31:45,920
จนถึงระดับหนึ่งโดยสมาชิกทีมคนหนึ่ง

511
00:31:46,680 --> 00:31:50,720
มีกล้องวงจรปิดมากกว่า 190 ตัว
ในพื้นที่ถนนโดยรอบ

512
00:31:52,320 --> 00:31:55,280
ใช้เวลาดู 430 ชั่วโมง

513
00:31:56,720 --> 00:32:00,640
จากตรงนั้น เราพบความเคลื่อนไหวของจิล
ในวันที่ 26 เมษายน

514
00:32:02,720 --> 00:32:04,680
เริ่มจากบ้านของอลัน ฟาร์ธิง

515
00:32:05,360 --> 00:32:06,800
(11:46 น.)

516
00:32:07,840 --> 00:32:08,680
(10:05 น.)

517
00:32:14,480 --> 00:32:16,600
เธอแวะจอดปั๊มน้ำมัน

518
00:32:17,200 --> 00:32:18,880
(10:21 น.)

519
00:32:18,960 --> 00:32:20,360
เติมน้ำมันรถ

520
00:32:20,440 --> 00:32:22,320
(26 เมษายน 1999)

521
00:32:22,400 --> 00:32:26,560
จากนั้นเธอออกจากปั๊มน้ำมัน
เข้าไปในตัวเมืองแฮมเมอร์สมิธ

522
00:32:30,040 --> 00:32:31,560
(กล้อง 4)

523
00:32:37,240 --> 00:32:41,200
เข้าไปร้านค้าอย่างน้อยสองหรือสามร้าน
เพื่อซื้อกระดาษแฟ็กซ์หรือกระดาษถ่ายเอกสาร

524
00:32:42,120 --> 00:32:44,640
(10:50 น.)

525
00:32:51,360 --> 00:32:52,680
เธอกลับไปที่รถ

526
00:32:56,840 --> 00:32:58,000
(11:10 น.)

527
00:32:58,080 --> 00:33:01,400
จากนั้นก็ออกจากแฮมเมอร์สมิธ
ลงใต้ไปถนนฟูลัม

528
00:33:02,880 --> 00:33:04,880
จากนั้นก็ลงไปใกล้โกแวน อเวนิว

529
00:33:04,960 --> 00:33:05,880
(โกแวน อเวนิว)

530
00:33:05,960 --> 00:33:07,600
จอดรถไว้หน้าบ้าน

531
00:33:08,800 --> 00:33:10,720
(11:31 น.)

532
00:33:10,800 --> 00:33:13,000
จากนั้นก็เดินไปที่ทางเข้าบ้าน

533
00:33:19,200 --> 00:33:20,600
และถูกฆ่าหน้าประตูบ้าน

534
00:33:23,000 --> 00:33:28,320
มันเป็นเพียงการค่อยๆ ดูทุกอย่างไปจนครบ

535
00:33:29,080 --> 00:33:34,360
และเราก็พูดได้เต็มปากว่า
เธอไม่ได้ถูกสะกดรอยตาม

536
00:33:38,280 --> 00:33:41,440
เพราะฉะนั้นฆาตกรรู้ได้ยังไง

537
00:33:42,080 --> 00:33:45,320
ว่าเธอจะไปอยู่ที่โกแวน อเวนิวเช้าวันนั้น

538
00:33:48,400 --> 00:33:49,640
จากนั้นก็มีความคิด

539
00:33:50,360 --> 00:33:53,480
ที่ว่าจิลบอกใครบางคนว่าอยู่ไหน

540
00:33:56,040 --> 00:33:59,680
เราเลยดูสายโทรเข้าออกวันนั้น

541
00:34:00,800 --> 00:34:03,080
ใครบ้างที่รู้ว่าเธอจะไปอยู่ที่ที่เธออยู่

542
00:34:05,040 --> 00:34:06,760
มีคนเดียวที่รู้

543
00:34:07,600 --> 00:34:09,120
คุณโรสแมน

544
00:34:13,239 --> 00:34:18,639
จอน โรสแมนเป็นตัวแทนของจิล
ที่ชีวิตมีสีสันมาก

545
00:34:18,719 --> 00:34:22,239
ฉันทำงานกับจอนมาหลายปี

546
00:34:22,960 --> 00:34:28,199
เขาเป็นคน จะว่าไงดี หัวแข็ง

547
00:34:28,280 --> 00:34:32,800
เขาพูดตรงไปตรงมามากๆ
ถ้าทำให้เขาไม่พอใจก็จะรู้ได้เลย

548
00:34:32,880 --> 00:34:34,880
มีเรื่องหนึ่งที่ดังมาก

549
00:34:34,960 --> 00:34:39,280
ที่เขาถือไม้เบสบอลไปไหนต่อไหนด้วย
เพื่อจะแสดงความรู้สึก

550
00:34:45,480 --> 00:34:48,239
ตำรวจมาหาผมเช้าวันเสาร์

551
00:34:50,880 --> 00:34:52,639
ถามผมเรื่องลำดับเหตุการณ์

552
00:34:54,080 --> 00:34:58,320
เพราะเหตุผลเดียว
ที่จิลไปที่นั่นวันนั้นก็เพื่อจะไปเอาแฟ็กซ์

553
00:34:58,400 --> 00:35:01,760
ที่ส่งไปหาเธอจากออฟฟิศของผมเรื่องงาน

554
00:35:03,400 --> 00:35:06,600
เธอกำลังจะไปกินมื้อกลางวัน คิดว่าน่าจะใช่

555
00:35:07,680 --> 00:35:09,600
เธอเลยจอดแวะ

556
00:35:09,680 --> 00:35:11,440
เอาแฟ็กซ์ที่บ้าน

557
00:35:14,720 --> 00:35:18,800
อย่างหนึ่งที่ตำรวจสนใจคือหนังสือของผม

558
00:35:20,440 --> 00:35:22,320
ผมอยากเป็นนักเขียนมาตลอด

559
00:35:23,000 --> 00:35:24,520
ผมเลยเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง

560
00:35:24,600 --> 00:35:25,880
(ร่างฉบับ 15 โดยจอน โรสแมน)

561
00:35:26,560 --> 00:35:28,520
ว่ากันว่าให้เขียนเรื่องที่รู้

562
00:35:28,600 --> 00:35:30,160
ผมเลยเขียนเกี่ยวกับตัวแทน

563
00:35:31,440 --> 00:35:36,200
ตัวแทนที่มีลูกค้าถูกฆาตกรรม
ภายใต้สถานการณ์ที่เป็นปริศนา

564
00:35:36,280 --> 00:35:37,600
ลูกค้าที่ถูกยิง

565
00:35:39,080 --> 00:35:41,240
คุณโรสแมนเขียนหนังสือ

566
00:35:41,320 --> 00:35:45,440
ที่เกี่ยวข้องกับการตายของพิธีกรหรือคนดังคนหนึ่ง

567
00:35:46,120 --> 00:35:49,880
มันดูแปลกๆ ที่เขาเขียนนิยาย

568
00:35:49,960 --> 00:35:52,120
ซึ่งหลังจากนั้นก็เกิดขึ้นจริงๆ

569
00:35:55,320 --> 00:35:58,840
ตำรวจสองคนนั่งอยู่ในออฟฟิศผม

570
00:35:58,920 --> 00:36:00,640
เราคุยกัน

571
00:36:00,720 --> 00:36:04,920
ถามผมว่ามีต้นฉบับหนังสือมั้ย ซึ่งผมก็มี

572
00:36:05,000 --> 00:36:08,200
ถามด้วยว่าระยะเวลาห่างกันเท่าไหร่

573
00:36:08,280 --> 00:36:12,880
ระหว่างการฆาตกรรมครั้งแรกในหนังสือ
กับการฆาตกรรมครั้งที่สองในหนังสือ

574
00:36:12,960 --> 00:36:16,360
และผมก็คิดว่า
เหมือนผมอยู่ในรายการแดนสนธยาเลย

575
00:36:16,440 --> 00:36:18,840
ผมคิดว่าเขาคงไม่ได้คิดจริงหรอก

576
00:36:18,920 --> 00:36:23,760
ที่ว่ามีคนเอาต้นฉบับผมไป
แล้วทำตามแผนในหนังสือ

577
00:36:24,640 --> 00:36:28,680
คิดว่าคนอื่นสงสัยคุณมั้ย

578
00:36:30,320 --> 00:36:33,720
ที่แน่ๆ ผมคงต้องจ้างให้คนอื่นทำ

579
00:36:35,360 --> 00:36:36,920
แต่ผมมีชื่อเสียงอย่างหนึ่ง

580
00:36:37,000 --> 00:36:41,200
ใช่ ผมโหดมาก แต่มันก็แค่การแสดง

581
00:36:41,960 --> 00:36:45,520
ใครก็ตามที่สงสัยว่าผมจะตัด

582
00:36:45,600 --> 00:36:49,760
ช่องทางทำเงินอย่างจิล แดนโด ต้องบ้าแน่ๆ

583
00:36:51,800 --> 00:36:53,240
แอ็คชั่น

584
00:36:53,320 --> 00:36:54,400
ขอจบ…

585
00:36:54,480 --> 00:36:56,400
เดี๋ยว ไม่เห็นเลนส์ โทษที

586
00:36:56,480 --> 00:36:59,720
- ตอนหันมา หันตัวมาด้วย
- ได้ ฉันจะ…

587
00:36:59,800 --> 00:37:02,640
มันฟังดูแย่ แต่ถ้าเราไม่ส่งแฟ็กซ์หา…

588
00:37:02,720 --> 00:37:04,160
ขอจบเพียงเท่านี้จากมอริเชียส

589
00:37:04,240 --> 00:37:06,440
สัปดาห์หน้าฉันจะไปที่เกาะสเกียธอสของกรีก

590
00:37:06,520 --> 00:37:08,160
ผมจะไม่พูดว่า…

591
00:37:08,240 --> 00:37:11,600
ถ้าเธอไม่กลับไปที่บ้านนั้นวันนั้น มันคงไม่เกิดขึ้น

592
00:37:11,680 --> 00:37:14,120
ไม่มีใครรู้ว่ามันจะไปเกิดขึ้นที่ไหนยังไงอีก

593
00:37:14,200 --> 00:37:17,080
แต่นั่นคือเหตุผลที่เธอกลับไปที่บ้านนั้น

594
00:37:23,240 --> 00:37:26,840
เรื่องพวกนี้ผมทำใจพูดได้ยากมาก

595
00:37:27,840 --> 00:37:32,080
สวยเลิศมาก วิเศษสุดๆ เข้าไปกันค่ะ

596
00:37:33,720 --> 00:37:35,920
ทุกอย่างกำลังไปได้สวยสำหรับเธอ

597
00:37:37,080 --> 00:37:41,760
ฉันไม่ได้ควงแขนใครมาด้วย
แต่มีคนบอกฉันว่าเจ้าชายกำลังรออยู่

598
00:37:41,840 --> 00:37:44,160
คือไม่มีใครมีชีวิตแบบนั้น ใช่มั้ย

599
00:37:44,240 --> 00:37:46,720
เราอยากมีชีวิตแบบนั้น ใช่มั้ย

600
00:37:46,800 --> 00:37:48,480
แต่จิลมีชีวิตแบบนั้น

601
00:37:49,400 --> 00:37:53,120
ไม่จริงๆ

602
00:37:56,520 --> 00:37:58,320
จิล ผมขอโทษจริงๆ

603
00:37:58,400 --> 00:38:02,760
ผมยังทำใจไม่ได้กับการตายของเธอ

604
00:38:04,520 --> 00:38:06,040
ผมขอพาเธอหมุนออกไปได้มั้ย

605
00:38:06,120 --> 00:38:08,320
หมุนเลย ไม่อยากเชื่อเลย

606
00:38:10,680 --> 00:38:11,600
นั่นแหละครับ

607
00:38:19,840 --> 00:38:24,280
ไม่ใช่คนวงในที่อยู่เบื้องหลัง
การฆาตกรรมจิล แดนโด

608
00:38:24,360 --> 00:38:25,280
(นิวสกอตแลนด์ยาร์ด)

609
00:38:25,360 --> 00:38:29,360
แต่เรายังไม่เข้าใจว่าทำไมจิลถึงถูกฆ่า

610
00:38:29,440 --> 00:38:30,520
(หน่วยอาชญากรรมใหญ่)

611
00:38:33,520 --> 00:38:36,040
เราต้องโฟกัสดีๆ

612
00:38:39,400 --> 00:38:42,000
ใครคือชายที่ถูกเห็นว่ากำลังหนี

613
00:38:44,000 --> 00:38:46,160
ใครขับรถเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงิน

614
00:38:48,400 --> 00:38:50,360
ใครคือชายที่เหงื่อออก

615
00:38:57,240 --> 00:39:00,280
ถึงตอนนั้นผมรู้เลยจากการคุยกับคนรู้จักของผม

616
00:39:00,360 --> 00:39:04,480
ว่าการฆาตกรรมจิล แดนโดก่อให้เกิด
ความอกสั่นขวัญแขวนครั้งใหญ่

617
00:39:05,080 --> 00:39:08,720
ภายในลำดับชั้นบังคับบัญชา
ที่สกอตแลนด์ยาร์ดด้วย

618
00:39:09,360 --> 00:39:12,640
เพราะจิล แดนโดถูกมองว่า
เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวตำรวจ

619
00:39:12,720 --> 00:39:16,840
แต่ก็ยังมีปัญหาที่ว่าไม่มีผู้ต้องสงสัย

620
00:39:16,920 --> 00:39:18,280
ไม่มีอาวุธฆาตกรรม

621
00:39:18,360 --> 00:39:19,200
(ศาลชันสูตร)

622
00:39:19,280 --> 00:39:20,520
อรุณสวัสดิ์

623
00:39:20,600 --> 00:39:24,080
ใกล้จะรู้ตัวผู้ต้องสงสัย
หรือแรงจูงใจการฆ่าครั้งนี้รึยังครับ

624
00:39:24,160 --> 00:39:27,080
ตอนนี้เรายังไม่รู้ว่าใครเป็นคนฆ่าจิล แดนโด

625
00:39:27,160 --> 00:39:30,360
เรากำลังพยายามหาแรงจูงใจว่าทำไมเธอถึงถูกฆ่า

626
00:39:30,440 --> 00:39:33,240
การสืบสวนหลักๆ ของเรา
โฟกัสที่การหาแรงจูงใจ

627
00:39:33,320 --> 00:39:37,160
พอเรารู้แรงจูงใจแล้ว
เราจะสามารถไปต่อได้เร็วขึ้น

628
00:39:37,240 --> 00:39:38,840
ว่าใครเป็นผู้ต้องสงสัย

629
00:39:40,040 --> 00:39:44,440
สื่อหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์ไม่มีทาง
ปล่อยให้เกิดสุญญากาศแน่ ใช่มั้ยครับ

630
00:39:44,520 --> 00:39:46,960
เขาอยากได้ข้อมูล มีหลายหน้าให้เติม

631
00:39:47,040 --> 00:39:49,880
ผมเห็นเมฆดำก่อเค้ามาแต่ไกล

632
00:39:49,960 --> 00:39:54,240
ผมรู้เลยว่าถ้าไม่รีบไขคดีให้ได้โดยเร็ว

633
00:39:54,320 --> 00:39:56,080
อีกไม่นาน

634
00:39:56,160 --> 00:40:00,800
ก็จะเริ่มมีทฤษฎีต่างๆ ท่วมทะลักเต็มไปหมด

635
00:40:10,280 --> 00:40:13,000
เมื่อไม่มีเหตุจูงใจที่ชัดเจนถึงการก่อเหตุ

636
00:40:13,080 --> 00:40:17,720
มีการคาดคะเนว่าอาจเป็นพวกสตอล์กเกอร์

637
00:40:19,040 --> 00:40:22,920
จิล แดนโดเคยมีปัญหา
กับแฟนรายการที่หมกมุ่นในอดีต

638
00:40:23,000 --> 00:40:25,120
อย่างที่เพื่อนร่วมงานที่สนิทด้วยจำได้

639
00:40:25,640 --> 00:40:28,320
ผมว่าเธอไม่ได้กลัวตาย…

640
00:40:28,400 --> 00:40:29,880
(นิก รอสส์ - พิธีกรไครม์วอตช์)

641
00:40:29,960 --> 00:40:33,760
กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
มีหงุดหงิดบ้างเป็นครั้งคราว

642
00:40:33,840 --> 00:40:36,120
ที่มีคนแอบตามเธอไปทุกที่

643
00:40:37,360 --> 00:40:40,320
แต่เอาจริงๆ ของแบบนี้มันมาคู่กันอยู่แล้ว

644
00:40:40,400 --> 00:40:41,480
(ศูนย์โทรทัศน์บีบีซี)

645
00:40:41,560 --> 00:40:44,800
ใครก็ตามที่ตกเป็นที่สนใจของสาธารณะ
จิลตกเป็นที่สนใจของสาธารณะ

646
00:40:44,880 --> 00:40:49,080
ยิ่งกว่าหลายๆ คน ก็ต้องมีภัยคุกคามอยู่แล้ว

647
00:40:49,160 --> 00:40:51,720
เราเคยได้รับจดหมายที่ส่งถึงออฟฟิศ

648
00:40:54,800 --> 00:40:57,160
บางฉบับก็จะเอ๊ะนิดนึง

649
00:40:57,240 --> 00:41:00,760
เราเลยต้องระวังแล้วก็เอามันไปทิ้ง

650
00:41:00,840 --> 00:41:03,680
แต่มันไม่ใช่การข่มขู่ มันก็แค่

651
00:41:03,760 --> 00:41:05,600
มันมีพวกบ้ากามอยู่เยอะ

652
00:41:08,040 --> 00:41:13,000
แต่เราได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง
ที่บอกว่าตัวเองเป็นคนเซอร์เบีย

653
00:41:13,960 --> 00:41:17,240
เกี่ยวกับเรื่องประกาศขอความช่วยเหลือ

654
00:41:17,320 --> 00:41:20,000
ที่จิลเพิ่งประกาศออกสื่อในเดือนนั้นให้กับโคโซโว

655
00:41:20,080 --> 00:41:21,920
สุดสัปดาห์นี้ เราทุกคนทราบกันแล้วว่า…

656
00:41:22,000 --> 00:41:22,960
(จิล แดนโด)

657
00:41:23,040 --> 00:41:24,880
มีวิกฤตเกิดขึ้นในแถบบอลข่าน

658
00:41:24,960 --> 00:41:26,440
คนหลายพันจากโคโซโว…

659
00:41:26,520 --> 00:41:29,200
จดหมายดูเป็นการข่มขู่

660
00:41:30,120 --> 00:41:33,320
อะไรก็ตามที่คุณให้ได้จะช่วยให้ชีวิตคนกลุ่มนี้ดีขึ้น

661
00:41:33,400 --> 00:41:35,360
และช่วยให้พวกเขามีโอกาสรอด

662
00:41:35,440 --> 00:41:38,920
มีสงครามบอลข่านเกิดขึ้น
ในประเทศที่อดีตเคยเป็นยูโกสลาเวีย

663
00:41:39,000 --> 00:41:41,480
ซึ่งต่อมาถูกแบ่งออกเป็นหลายๆ รัฐ

664
00:41:41,560 --> 00:41:44,160
เซอร์เบีย โคโซโว และอื่นๆ

665
00:41:44,240 --> 00:41:46,600
เป็นสงครามที่เลวร้ายมาก

666
00:41:47,960 --> 00:41:52,720
พอเริ่มปรากฏแล้วว่า
ตัวแทนของเธอได้รับจดหมายข่มขู่

667
00:41:53,720 --> 00:41:58,640
จากนั้นบีบีซีก็เริ่มได้รับสายโทรศัพท์ข่มขู่…

668
00:41:58,720 --> 00:42:00,960
ขนหัวผมลุกเลย

669
00:42:02,240 --> 00:42:05,560
คดีฆาตกรรมคนดังในวงการทีวีของประเทศ

670
00:42:05,640 --> 00:42:07,280
มาถึงจุดพลิกผันที่น่ากลัว

671
00:42:07,360 --> 00:42:10,760
ศูนย์ทีวีที่จิล แดนโดเคยทำงานได้รับสายโทรศัพท์

672
00:42:10,840 --> 00:42:13,160
จากชายที่อ้างว่าเป็นชาวเซอร์เบีย

673
00:42:13,240 --> 00:42:16,400
บอกว่าเขาอยู่เบื้องหลังการตายของคนดังคนนี้

674
00:42:57,840 --> 00:43:02,840
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ