(27 เมษายน 1999 หนึ่งวันหลังการฆาตกรรม)
นายกรัฐมนตรีแบลร์ของแกฆ่าเด็กบริสุทธิ์ 17 คน
มันฆ่า เราฆ่าคืน คนแรกคือคนเมื่อวาน
วันหลังจากที่จิลถูกฆ่า
บีบีซีได้รับสายที่ดูเหมือนเป็นชาวเซอร์เบีย
ในฐานะคนทำข่าวใหญ่…
(บ็อบ วีตัน - อดีตคนรักและบก.บีบีซี)
ที่ได้เห็นเรื่องราวดำเนินไป
เป็นไปได้ว่ามีคนเข้ามาในประเทศ
หรือมีสายลับแฝงตัวอยู่ในประเทศ เพื่อลงโทษอังกฤษ
(เบลเกรด - เซอร์เบีย)
(23 เมษายน 1999 สามวันก่อนเหตุฆาตกรรมจิล แดนโด)
มันเลวร้ายมาก
เพียงเสี้ยววินาที ห้องควบคุมหลักของสถานี และพื้นที่ทางเทคนิคอื่นๆ
ถูกทำลายลงจนย่อยยับ
นาโต้วางระเบิดสถานีโทรทัศน์ในเซอร์เบีย
(จอน โรสแมน ตัวแทนของจิล)
นาโต้กล่าวว่าสถานีโทรทัศน์แห่งนี้เป็นศูนย์ โฆษณาชวนเชื่อด้านสงครามของเซอร์เบีย
นักข่าวถูกฆ่าตายหลายคน
มีคนตายที่นั่น
ชาวเซอร์เบียโกรธแค้นมาก
เป็นไปได้ว่าอาจมีคนที่โกรธแค้นมากๆ
คิดว่า "เราจะแก้แค้นประเทศแก เพราะสิ่งที่ไอ้พวกนาโต้อย่างแกทำกับเรา"
คนหลายพันคนจากโคโซโวออกจากบ้าน
และมาถึงที่ชายแดนประเทศเพื่อนบ้าน
จิลเป็นคนประกาศขอความช่วยเหลือออกสื่อ ให้ผู้ลี้ภัยและเหยื่อสงคราม
มันเลยมีความเชื่อมโยงกัน
นี่เป็นการอพยพครั้งใหญ่ คนราวหกแสนคนกำลังออกเดินทาง
มันก็น่ากลัวที่จะคิดว่า…
(เจนนี่ บอนด์ ผู้อ่านข่าวบีบีซี)
นี่อาจเป็นแรงจูงใจ
ว่าอาจเป็นผู้นำสงครามเซอร์เบีย
เรารู้จักคุณในฐานะนักฆ่า อาร์คัน ไม่ใช่นักการเมืองที่รักสันติ
ที่คุณพูดมาเป็นเรื่องเหลวไหล
สงครามยูโกสลาเวียเป็นเรื่องที่ขมขื่นมาก และเป็นข่าวใหญ่มาก
ในขณะที่ประชาคมระหว่างประเทศ หมดความอดทนกับการสู้รบในบอสเนีย
ราโดวาน คาราจิช ผู้นำ…
พวกเราหลายคนมีส่วนกับการรายงาน หรือนำเสนอข่าวเกี่ยวกับเรื่องนั้น
พอผ่านไปสองสามวัน
ตอนที่ฉันไปถึงประตูหน้าบ้าน
เราก็ต้องคอยระวังหลัง รู้สึกกลัวมาก
เพราะถ้าเป็นการจ้างวานนักฆ่ามืออาชีพ
มันก็มีเหตุผลให้กลัว
พิธีกรที่ดังที่สุดคนหนึ่งของอังกฤษถูกฆาตกรรม
ซึ่งอาจเป็นการจ้างวานฆ่าระดับมืออาชีพ
ดอกไม้ไว้อาลัยที่วางตรงนี้ สะท้อนให้ถึงเห็นความตกใจ…
แม้แต่พระราชินี ก็ยังออกมาแสดงความเห็นว่าตกใจ…
ตำรวจกล่าวว่าเป็นไปได้ว่ามีหลายแรงจูงใจ
ที่รับผิดชอบไขคดีมาแล้วหลายคดี
อาจสร้างศัตรูไปด้วยระหว่างทาง
พิธีกรไครม์วอตช์อาจถูกสังหารเพื่อตอบโต้
กับเหตุวางระเบิดเบลเกรดของนาโต้
ตำรวจสืบสวนยืนยันว่า จิล แดนโดเคยบอกว่าถูกลอบติดตาม
โดยพวกแอบตาม
ชายที่ขึ้นศาลในลอนดอนหมกมุ่นกับคนดัง
และหลงใหลอาวุธปืน
ตำรวจสืบสวนกล่าวว่า ยังไม่ได้ตัดประเด็นสืบสวนใดๆ ออก
บางคนเชื่อว่าฆาตกรอาจหนีรอดไปได้
(ใครฆ่าจิล แดนโด)
(บีบีซี)
หลังจากเหตุฆาตกรรมจิล แดนโด ผู้บริหารบีบีซีมองว่า
จะเสี่ยงเรื่องความปลอดภัยของพนักงานไม่ได้
ตำรวจที่สืบสวนเหตุสังหารเมื่อวันจันทร์จะพิจารณา
ความเชื่อมโยงของชาวเซอร์เบียที่ถูกกล่าวอ้าง ว่าเป็นเรื่องสำคัญจนกว่าจะพิสูจน์เป็นอย่างอื่น
คำขู่บีบีซีที่บอกว่าเป็นการแก้แค้น
เราไม่สามารถแกะรอยคนโทรได้ เนื่องจากเป็นบุคคลนิรนาม
คำถามต่อไปคือรัฐบาลเซอร์เบีย
รัฐเซอร์เบีย
(โคโซโว หัวใจของเซอร์เบีย)
ชาวเซอร์เบียที่โกรธแค้น ที่อาศัยอยู่ในลอนดอนคนเดียว
เราตรวจสอบกับหน่วยงานความมั่นคง
(เฮมิช แคมป์เบลล์ - จนท.สืบสวนอาวุโส)
เผื่อว่าจะมีข้อมูลข่าวกรอง
นี่เป็นปัญหาของการสืบสวนคดีฆาตกรรม
ถ้ายังไม่รู้ตัวผู้ต้องสงสัย เราต้องรอบคอบ
จะด่วนสรุปและยึดเอาตรงนั้นมาใช้เลยไม่ได้
(หน่วยสืบสวนอาชญากรรมใหญ่)
ทุกคนมีทฤษฎีว่าเธอถูกฆ่ายังไงและใครเป็นคนทำ
(ฉันรู้ใครฆ่าจิล แดนโด)
เครือข่ายอาชญากร มาเฟีย คนรัสเซีย คนรักที่ถูกทิ้ง
(นักฆ่า คนรักหึงหวง คนบ้าฆ่าสุ่ม)
เรามีรูปพรรณสัณฐานของชายที่วิ่งหนี
(ทีมนักฆ่าชายสองคนยิงจิล)
แต่ความจริงคือ ในการสืบสวนคดีฆาตกรรมแปลกๆ หลายคดี
คำตอบอยู่ในข้อมูลชุดแรกที่ได้รับ
ผมกลัวว่ามีบางอย่างที่เราพลาดไป
ในตอนต้นอาจมีข้อความ
หรือข้อมูลที่ถูกมองข้ามไป
ในส่วนของหลักฐานจริงๆ เกี่ยวกับคดี
เรามีข้อมูลของตำรวจจราจร
ที่พยายามจะออกใบสั่ง ให้รถเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงินที่โกแวน อเวนิว
จากนั้นเราได้รับข้อมูล เกี่ยวกับรถเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงิน
ถูกพบเห็นว่าเดินทางข้ามสะพานพัทนีย์
(วันจันทร์ 26-04-99)
รถเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงินที่ถูกจับภาพได้
ถูกพบเห็นว่าฝ่าไฟแดงซึ่งอยู่ห่างจากที่เกิดเหตุไป
รถคันนั้นขับด้วยความเร็วสูง
เร็วจนยกล้อ จากนั้นก็วิ่งไปที่ถนนฟูลัมพาเลซ
ถึงแยกจราจรที่เป็นไฟแดง
ฝ่าไฟแดงด้วยความเร็ว
ไปทางใต้ของถนนฟูลัมพาเลซ
จากนั้นเราถึงรู้ว่าข้อมูลสองอย่างนี้เชื่อมโยงกัน
การสืบสวนโฟกัส กับรถเรนจ์โรเวอร์อยู่หลายเดือน
ทำแผนที่เรนจ์โรเวอร์ทุกคัน กับภาพกล้องวงจรปิดที่มีเรนจ์โรเวอร์
เพื่อจะพยายามแกะรอย
แต่เราไม่รู้เลขทะเบียนรถ รู้แค่รุ่นกับสี
ตรงนี้ก็ต้องกรองข้อมูลและวิเคราะห์
รถเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงินเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญ
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ มันเป็นเรื่องยากสำหรับตำรวจ
การตามหาเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงิน คันใดคันหนึ่งโดยเฉพาะในลอนดอน
มันก็เหมือนกับงมเข็มในมหาสมุทร
ผมรู้ว่ามันจะต้องเป็นงานช้าง
พระราชวังบักกิงแฮมออกมาพูดชัดเจนแล้วว่า เจ้าหญิงไดอาน่าจะยังได้รับเชิญ
ให้ไปร่วมงานของรัฐ แต่แน่นอนว่าข้อตกลงการหย่าร้าง
จะเปลี่ยนชีวิตของพระองค์ไปอย่างมาก
ตอนทำข่าว คุณต้องเป็นคนดู
คนจะได้คิดว่าคุณพูดกับเขาคนเดียว
คุณได้รับเชิญให้เข้ามาในห้องนั่งเล่นของเขา
จิลมีทักษะนั้น
เธอมีความสามารถรอบตัว
(อนาสเตเชีย เบเกอร์ - เพื่อน)
เธอสื่อสารกับคนดูเหมือนพูดอยู่ต่อหน้า
ภาพที่เห็นในเดอะมอลล์คืนนี้
คนหลายร้อยหลั่งไหลมาต่อแถวบนถนน
เตรียมพร้อมสำหรับค่ำคืน ที่อาจเปียกชื้นและมีฝนตก
เพื่อที่จะได้เคารพศพไดอาน่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์
ฉันรู้ว่าเธอมีความสุขที่สุดตอนสัมภาษณ์ผู้คน
ไม่ใช่นักการเมือง แค่คนธรรมดา ฉันรู้เธอชอบมาก
ไดอาน่ามีความหมายกับหนูยังไง
พระองค์มีเมตตาและทำเพื่อคนอื่นเยอะมาก
นักข่าวที่ว่าฉลาดอันดับต้นๆ ก็ยังทำไม่ได้
พวกเขาไม่มีพลังพิเศษแบบที่จิลมี
ตอนที่ผมรับเธอเข้ามา เธอก็มีชื่อเสียงมากอยู่แล้ว
แต่เธอต้องมีรายการอื่นทำ
จากนั้นก็มีไครม์วอตช์
(ไครม์วอตช์)
อย่างแรกคืนนี้ มีจำลองเหตุการณ์ที่น่าเศร้า…
จิลคว้าโอกาสทันที
ที่ชายหนุ่มกลายเป็นฆาตกร
ผมไม่ได้อยากให้เธอไปทำ
ผมบอกตอนที่เธอได้รับข้อเสนอว่า "ผมไม่ชอบ"
โทรหาเราถ้าคุณรู้อะไร เราต้องหยุดชายคนนี้
ผมไม่อยากให้คุณต้องไปอยู่
ในที่ที่คุณรายงานเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดกับผู้คน
นี่เป็นการออกอากาศ เพื่อบริการสาธารณะได้อย่างดีสุดแล้ว
ไครม์วอตช์สร้างผลลัพธ์
อาจมีคนทำให้คุณตกเป็นเป้า
เพราะสิ่งที่รายการทำกับพวกอาชญากร
ที่ถูกจับเพราะรายการ
และต้องติดคุก
ผมมองว่ามันเป็นภัย และผมก็บอกเธอไปแบบนั้น
ต้องเป็นคนประเภทใดประเภทหนึ่ง
โรคจิตซาดิสม์โหดเหี้ยม
ถึงจะกล้าเดินตามหลังผู้หญิงกลางวันแสกๆ
และจากนั้นก็เอาปืนยิงหัว
(โนเอล 'เรเซอร์' สมิท - นักข่าว)
มันไม่ใช่เรื่องที่ทำเล่นๆ ผมเองเคยทำเรื่องแย่ๆ มาเยอะ
ผมเคยโดนตัดสินโทษ 68 ครั้ง
แต่ผมทำแบบนั้นไม่ได้
แต่ผมก็ลองทำมาหมดอย่างละนิดละหน่อย
ลักทรัพย์ ขโมยรถ ขายยา อะไรก็ตามที่เป็นความผิดผมทำหมด
ผมเคยเป็นโจรตลอดเวลาไม่มีทางเปลี่ยนได้
(ราชทัณฑ์เบลมาร์ช - เทมส์มีด ลอนดอน)
(ที่จอดรถผู้มาเยี่ยม)
ปี 1998 ผมถูกขังรอพิจารณาคดี ในเรือนจำเบลมาร์ช
รอขึ้นศาลอาญากลาง ปล้นโดยใช้อาวุธหลายข้อหา
ตำรวจยืนยันแล้วว่า พิธีกรโทรทัศน์บีบีซี จิล แดนโด…
ตอนที่จิล แดนโดถูกยิง
ต้องบอกเลยว่า ตอนนั้นอาชญากรหลายคนไม่แปลกใจ
เพราะจิล แดนโดทำรายการไครม์วอตช์ยูเค และหลายคนก็ต้องติดคุก
เพราะไครม์วอตช์นี่แหละ
ความพยายามที่จะบิดเบือน เส้นทางความยุติธรรมในระดับใหญ่
แก๊งอาชญากรพยายาม…
เป็นไปได้มากว่าคนพวกนี้แหละที่ฆ่าจิล แดนโด
(ถูกลอบฆ่า)
จากลักษณะการฆ่าแล้ว ผมว่าเป็นมืออาชีพ
เพราะถ้าเป็นยุค 80 90 การลอบฆ่าทุกครั้ง
จะเป็นช่วงกลางวันแสกๆ บนท้องถนน
ทำในที่ที่ไม่มีใครคิดว่าจะทำ
ถ้าคุณกำลังเดินเข้าบ้านตอนกลางวัน
หรือเดินอยู่บนถนนใหญ่ในเมือง คุณไม่ระมัดระวังตัวหรอก
โอกาสที่จะจับตัวมืออาชีพที่ทำงานแบบนั้นได้ มีน้อยมากถึงแทบไม่มีเลย
(18 พฤษภาคม 1999 22 วันหลังการฆาตกรรม)
ตั้งแต่เริ่มมีไครม์วอตช์ เราจะพูดปิดท้ายรายการว่า
"อย่าฝันร้าย นอนหลับฝันดี"
แต่หลังจากเหตุฆาตกรรมจิล แดนโด
คืนนี้คุณอาจคิดว่าคำพูดนี้มันไม่จริงแล้ว
มันแทบหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย
ที่เราจะประกาศขอความช่วยเหลือ ออกไครม์วอตช์เพื่ออธิบายคดี
หาพยานและขอข้อมูล
นี่คือไครม์วอตช์ยูเคที่อึมครึมและเหมือนกับฝันไป
ฉันจำได้ว่าฉันดูไครม์วอตช์เรื่องคดีฆาตกรรมจิล
เราแทบจะทนไม่ได้ที่ต้องรับมือกับการตายของจิล
แต่รายการนี้คือความหลงใหลของเธอ
และตอนนี้ เมื่อจิลเคยได้ช่วยเหลือผู้อื่น เราหวังว่าเราจะช่วยเหลือเธอได้เช่นกัน
(เจน มัวร์ - นักข่าว ผู้ประกาศข่าว)
หลังจากได้เห็นนิก รอสส์แล้ว ฉันก็ประทับใจที่เขารับมือได้แบบมืออาชีพมาก
(โกแวน อเวนิว)
กำลังไปสุดโกแวน อเวนิว ตรงสุดถนนฟูลัมพาเลซ
ฉันรู้สึกได้ว่ามีคนขับจี้หลังฉัน
หลักการของไครม์วอตช์…
ให้ฉันรีบขับไป
คือขอหลักฐานจากประชาชน
ฉันรู้สึกว่ามีมากกว่าหนึ่งคน
ใครเป็นเจ้าของรถ ในรูปคือใคร คนนี้อยู่ไหน
มีหลายคนพบเห็นรถบลูเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงินกับ…
จากนั้นเราก็ปล่อยข้อมูล เกี่ยวกับรถเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงิน
และหวังว่าจะมีใครให้ข้อมูลเราได้
คุณขับรถอยู่แถวนั้นในวันที่ 26 เมษายนหรือไม่
โทรมาหาเรา บอกเราว่าวันนั้นคุณอยู่ที่ไหน
คุณขับเรนจ์โรเวอร์คันไหนและอยู่ที่ไหน
หลังจากเอาเรนจ์โรเวอร์มาพิจารณา
คนพูดกันว่ามีคนสมรู้ร่วมคิดที่ตามจิลไป
ผมคิดว่าเรนจ์โรเวอร์เป็นสัญลักษณ์ ของการฆ่าโดยมืออาชีพ
พวกแก๊งอาชญากร มาเฟีย
มีมากกว่าหนึ่งคนที่รีบหนีไปจากที่เกิดเหตุ
เบอร์โทรไม่เสียค่าใช้จ่าย
นิก รอสส์ขอให้ประชาชนช่วย
โทรมาหาเราถ้าคุณระบุได้ว่า…
มีสายโทรเข้ามาหลายร้อยสาย
สวัสดีครับ ผมโทรมาเรื่องจิล แดนโด
ประชาชน กองกำลังตำรวจอื่น
(เอียน ฮอร์ร็อกส์ - สารวัตรสืบสวน)
เหมือนว่าทุกคนมีข้อมูล
เรื่องที่มีรถคันหนึ่งอยู่ใกล้กับที่เกิดเหตุมากๆ ตอนที่เกิดเหตุฆาตกรรม
สวัสดีครับ ผมมีข้อมูลเกี่ยวกับจิล แดนโด
เหมือนว่าทุกคนขับเรนจ์โรเวอร์สีน้ำเงินกันหมด
ฉันมีข้อมูลเกี่ยวกับจิล แดนโด…
โอกาสสำเร็จน้อยมาก
แต่แล้วก็มีสายหนึ่งโทรเข้ามา
น่าสนใจมาก
ผู้ให้ข้อมูลพูดว่า "ผมรู้ว่าใครฆ่าจิล แดนโด
และนี่คือชื่อของคนที่ฆ่า"
ผู้ให้ข้อมูลคนนี้ดูน่าเชื่อถือ
รู้จักในชื่อคุณเจมส์
(ผู้ให้ข้อมูล - คุณเจมส์)
ข้อมูลที่เจมส์ให้เรามาแสดงให้เห็นว่า
คนที่อยู่เบื้องหลังการฆาตกรรมจิล แดนโด
เป็นอาชญากรที่กำลังก่อเหตุ
เป็นกลุ่มยาเสพติดระดับสูงขึ้นไป
(ลอนดอนตะวันออก)
ผมกับเจ้าหน้าที่อีกคนนัดพบกับเขา
มีการแอบบันทึกบทสนทนา
ผมซักถามเขาอยู่นานมากเพื่อจะได้เข้าใจว่า
ทำไมคำกล่าวอ้างที่ว่า เขารู้ตัวคนฆ่าจิล แดนโดถึงเป็นจริง
และเขาก็อธิบาย รวมถึงเรื่องเรนจ์โรเวอร์
เรื่องที่อธิบายและรายละเอียดที่ให้มา เพียงพอที่จะให้เราพูดได้ว่า
เราต้องดูเครือข่ายอาชญากรนี้
เราเลยติดตาม
เราใช้ยุทธวิธีและปฏิบัติการ ของตำรวจหลายรูปแบบ
เพื่อพยายามเข้าใจว่าคนกลุ่มนี้ไปไหน
ทำอะไร และพยายามดักฟังว่าพูดอะไรกัน
(4 สิงหาคม 1999 หนึ่งร้อยวันหลังการฆาตกรรม)
ตอนแรกเราคิดว่าคดีนี้จะไขได้เร็วมาก
แล้วจู่ๆ หน้าร้อนก็ผ่านไป
ผ่านไปเงียบๆ
(โกแวน อเวนิว)
ถนนที่จิล แดนโดอาศัยอยู่และเสียชีวิต
สื่อแห่กันไป ผู้คนยังทำใจยอมรับไม่ได้
กับคดีฆาตกรรมที่ประหลาดที่สุดคดีหนึ่งที่เคยมีมา
การยิงคุณแดนโดยังคงเป็นปริศนา
อาชญากรรมที่หลายคนในอังกฤษ ที่การใช้ความรุนแรงด้วยปืนพบได้น้อยมาก
ยังยากที่จะเข้าใจ
หลังจากการเริ่มต้นที่ดูมีหวัง จากภายนอก ความคืบหน้าดูจะเป็นไปอย่างช้าๆ
ถ้ามีอะไรที่คุณนึกได้
โทรมาเบอร์นี้นะครับ
(ตำรวจกังวล คดีแดนโดยืดเยื้อ)
สื่อ คนอย่างผม เราต้องการความคืบหน้า
ผู้บริหารข่าวมาหาผมแล้วพูด "ทำไมตำรวจยังไขคดีไม่ได้"
เรากำลังคลี่คลายบางประเด็นสืบสวน
(คดีจิลไม่คืบ คดีฆาตกรรมไขไม่ได้เสมอไป)
แต่เราไม่จำเป็นต้องให้รายละเอียดตลอดเวลา
ไม่มีความเคลื่อนไหวเลย เงียบไปเลย
แล้วเราก็คิดว่าตำรวจกำลังติดตามใครอยู่รึเปล่า
มีข้อมูลสำคัญอะไรมั้ย
ที่กำลังจะเผยออกมาที่เรายังไม่รู้
หลังจากลงทุนลงแรงไปหลายเดือน
กลายเป็นว่าเจมส์ผู้ให้ข้อมูลโกหก
ชัดเจนแล้วว่าเขาต้องการจะโทษคนอื่น ว่าอยู่เบื้องหลังการฆาตกรรมจิล แดนโด
โดยหวังว่าคนพวกนั้นจะถูกจับ เพื่อที่เขาจะได้เป็นอิสระ
จากแรงกดดันที่เผชิญอยู่จากงานค้ายา
เราไม่มีหลักฐาน
ว่าเรนจ์โรเวอร์มีส่วนเกี่ยวข้องกับการยิง
ทะเลแถวนี้เหมาะกับการดำน้ำตื้นและดำน้ำลึก
แต่นี่เป็นอะไรที่ไม่เกี่ยวกับการว่ายน้ำ
หรือการทำให้ผมเปียก
ฉันจะลงไปเดินก้นทะเลด้วยสิ่งนี้
ทีแรกฉันนึกว่าจะเป็นการสืบสวนที่รวดเร็ว จับตัวคนร้ายได้แน่
สุดท้ายฉันก็อ่านหนังสือพิมพ์เหมือนทุกคน
คิดว่าพระเจ้า เธอยังมีอนาคตอีกไกล
มันน่าเสียดายมาก
น่าเสียดาย
อาชีพการงานของเธอยังไม่มาถึงครึ่งทางด้วยซ้ำ
มันน่าเศร้าที่สิ่งนั้นถูกพรากไป…
(มาร์ติน แม็กซีย์ - เพื่อนจิลล์และช่างทำผม)
อย่างโหดร้ายโดยไม่มีคำอธิบาย
ไม่ ไม่เชื่อหรอก
ที่คุณเห็นบนจอ คือจิลที่กำลังมีความสุขกับงานที่ทำได้ดี
จิล แดนโด นี่ชีวิตคุณ
มีความสุขกับตัวเองและหวังว่า
ผู้ชมจะอยู่กับเธอด้วย
มีความสุขเหมือนกับเธอ
หนาว
ผมไม่อยากพูดคำนี้ แต่เธอเป็นขวัญใจของอังกฤษ
ผมดีใจกับเธอมาก เพราะเธอทำได้แบบน่าประทับใจมาก
ตั้งแต่ที่เริ่มจากล่างๆ
ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมไม่รู้
ผมเชื่อมั่นในตัวตำรวจเต็มที่กับการไขคดีนี้
ไม่งั้นจะไขได้ยังไงอีก
(สำนักงานใหญ่เดอะซัน วอปปิง ลอนดอน)
เราอยากลงจิลหน้าแรก แต่เรื่องเริ่มเงียบ
ครอบครัว เรื่องนั้นยังอยู่ในหนังสือพิมพ์
เพราะตราบใดที่เรื่องยังไม่เงียบ
การสืบสวนก็จะไม่เงียบ
ผมคุยกับเฮมิช
ที่บอกว่ากำลังติดตามประเด็นสืบสวน
แต่ก็ไม่เจออะไรเลย
ในเมื่อยังไม่มีการจับตัวคนร้ายในเร็ววัน ตำรวจสืบสวนตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่เพิ่มขึ้น
ในการหาข้อสรุป
ไม่เข้าใจว่ายังไม่มีการจับกุมได้ยังไง
คนดังทีวีที่ดังที่สุด มีบุคลากรทำคดีมากมาย แต่ก็ยังจับใครไม่ได้
(สถานีตำรวจเคนซิงตัน)
มันสร้างข้อมูลหลายพันชิ้น
มีการตัดผู้ต้องสงสัย มีการปิดประเด็นสืบสวนกันแบบไม่ได้หยุดหย่อน
แต่เราก็ยังระบุตัวไม่ได้ พยานที่โกแวน อเวนิว
พวกเขาเห็นใคร
พยานส่วนใหญ่จำหน้าได้ไม่เพียงพอ
ให้ศิลปินสร้างใบหน้าขึ้นมาใหม่
แต่มีคนสี่คนจากกลุ่มพยาน
ที่เชื่อว่าพวกเขาทำได้
มีพยานหนึ่งในนั้นเห็นชายคนหนึ่งที่ถนนฟูลัม
วิ่งข้ามถนนไปและยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์
พยานคนนั้นบรรยายลักษณะได้มากพอ ที่จะสเก็ตช์ภาพผู้ต้องสงสัยได้
และภาพสเก็ตช์นั้นก็เป็นภาพที่เราสร้างขึ้น และนำไปแสดงในงานแถลงข่าว
เราไม่ได้มีทุกคำตอบ
(ตำรวจนครบาล)
ผมรู้สึกได้ถึงความกังวล จากทุกคนที่ตำแหน่งใหญ่กว่าผม
และสื่อก็มารุมพร้อมกับความคิดต่างๆ นานา
เรื่องนั้นต้องจัดการ
(ไบรอัน เอ็ดเวิร์ดส - เฮมิช แคมป์เบลล์)
สี่วันหลังจากเหตุฆาตกรรมจิล แดนโด
ตำรวจได้เปิดเผยภาพจำลองคอมพิวเตอร์
ที่เป็นชายผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่ง
มีพยานหลายคนเห็นชายผู้นี้
(ถนนบิชอปส์พาร์ค)
โดยเห็นล่าสุดยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์นี้ บนถนนฟูลัมพาเลซ
หลังจากที่จิล แดนโดถูกยิง
นี่เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญมากๆ
เราคิดว่าตำรวจคงไม่เอา ภาพสเก็ตช์ผู้ต้องสงสัยออกมาเผยแพร่
ถ้าไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยคนสำคัญ
เหตุการณ์ครั้งนี้ถูกมองว่าสำคัญมาก
ถ้าเขาเป็นคนที่ฆ่าจิล แดนโดจริง
เราต้องตามหาตัวให้เจอ
ที่สถานีรถไฟใต้ดินสะพานพัทนีย์
ภาพบันทึกกล้องวงจรปิดก็ถูกตรวจสอบ
เผื่อว่าจะจับภาพฆาตกรได้
ฆาตกรที่อาจเป็นนักฆ่า แต่ใช้รถเมล์หลบหนี
(อีฟนิ่งสแตนดาร์ด คนฆ่าแดนโดขึ้นรถเมล์สาย 74)
เราสอบถามไปเยอะมาก
นักข่าวเดลีมิร์เรอร์ไปที่ป้ายรถเมล์นี้
เคาะประตู พยายามหาคนที่อาจเห็นอะไร
แต่ไม่มีใครเห็นคนในรูปเลย
และแน่นอนไม่มีใครออกมาบอกเรา
ข้อมูลตามหลังที่อาจสำคัญ
ความคิดตามตรรกะถัดไปของผม
รถเมล์ส่วนใหญ่ของลอนดอนมีกล้องวงจรปิดในรถ
มันจะเป็นหลักฐานสำคัญให้กับตำรวจ
แค่ต้องติดต่อการคมนาคมลอนดอน
หารถเมล์ทั้งหมดในช่วงหนึ่งชั่วโมง
แต่ละด้านของจุดที่พบเห็นชายคนนั้น
และมันก็ควรจะมีชายที่เหงื่อออกตรงป้ายรถเมล์
ผมส่งเจ้าหน้าที่ไปฟูลัม เพื่อดูว่ามีกล้องวงจรปิดมั้ย
พวกเขาอาจมีงานเร่งด่วนกว่าล้นมือ
แต่พอทำเรื่องขอดูเทป เทปถูกลบไปหมดแล้ว
เราพลาดโอกาสนั้นไป
มีเจ้าหน้าที่แค่ 16 คนในทีมผม
ในช่วงแรกของการสืบสวนคดี
คน 16 คนไม่มีทางทำงาน ที่ผมอยากทำให้เสร็จ สมบูรณ์ได้
การเผยแพร่รูปสเก็ตช์ผู้ต้องสงสัย เป็นการบอกคนหลายล้านคน
เรื่องชายที่ยืนอยู่ตรงป้ายรถเมล์ โดยหวังว่าประชาชนจะช่วยได้
ชายคนนี้เป็นใคร
เรากำลังขอว่าถ้าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดี
ก็ออกมาบอกเราและตัดตัวเองออก
ผู้ต้องสงสัยคนสำคัญเป็นชายผิวขาว สวมชุดสีมืด ผมสีน้ำตาลตัดเรียบร้อย
(ภาพผู้ต้องสงสัยคดีจิล แดนโด)
อายุประมาณ 35 ถึง 40 ปี
ข้อมูลบางส่วนนี้อาจทำให้ใครนึกอะไรได้
หากเป็นเช่นนั้น ติดต่อตำรวจโดยด่วน
มีชายคนหนึ่งโทรมาหาห้องสืบสวน
และบอกว่าเขาเหมือนคนในรูป
เขาไม่ได้บอกว่าเป็นคนฆ่าจิล
แต่เขาเอาตัวเองมาอยู่ในที่เกิดเหตุ
ดังนั้นเขาตกเป็นผู้ต้องสงสัย
(ชาร์ลี ไอแซกส์ - เจ้าหน้าที่ของกลาง)
- ผมพูดชื่อเขาได้มั้ย - ได้ครับ
แช็คเคิลตัน เขาเป็นคนแปลกๆ
รถของเขาเป็นรถพยาบาลไฟน้ำเงิน
ตัวใหญ่มาก
เขาเป็นสัปเหร่อ ขับรถขนศพ
แช็คเคิลตันบอกว่าเขาอยู่ในสวน
และเขาต้องวิ่งออกมาจากสวน เพราะมีคนวิ่งไล่เขา
และเขาก็ไปที่ป้ายรถเมล์
ตอนนั้นมันสำคัญเพราะเราคิดว่าชายที่เหงื่อออก
ชายในภาพสเก็ตช์มีความสำคัญ
และเราก็เจอชายที่บอกว่าเป็นคนนั้น
เพราะเขาบอกมาแบบนั้น
และเราก็จะจัดการกับปัญหาไม่ได้ ถ้าเราไม่ได้สัมภาษณ์เขา
เขาถูกจับและมีการค้นบ้านของเขา
การจับกุมครั้งนี้ดูจะเป็นความคืบหน้าที่สำคัญ
เราทุกคนคิด "นี่รึเปล่า นี่จะเป็นหลักฐานที่เราต้องการรึเปล่า"
ผมค้นที่อยู่บ้านของเขา
มีโลงศพอยู่ในบ้าน
มีรูปภาพอยู่ที่นั่น มีแผนที่เขตฟูลัม
มีเอกสารของบีบีซี เหมือนจะเป็นจดหมาย
(บีบีซี)
เจมส์ แช็คเคิลตันเป็นคนที่ไม่เหมือนใคร
สัปเหร่อย่านเชพเพิร์ดส์บุช ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดงานศพที่รัฐให้เงินอุดหนุน
ผมกำลังทำโลงศพทารก
จริงๆ ผมต้องทำสองโลง ตรงนี้อันนึง ตรงโน้นอันนึง
(เจมส์ แช็คเคิลตัน)
เขาบอกว่าเขาไปแถวนั้น เพื่อจะหาเก็บไม้ไปทำโลงศพ
ใครที่ไหนทำอย่างนั้นกัน
พวกเขาบอกว่าผมลุ่มหลงจิล แดนโด
และก็แอบติดตามชีวิตเธอ
ผมก็บอกว่า "คุณตามหาผิดคนแล้ว"
ผมบอกว่า "ผมเป็นเกย์ ผมไม่…"
ผมบอกว่า "ผมชอบแบบ ตำรวจสืบสวนของคุณมากกว่า"
อะไรประมาณนั้น
(ภาพผู้ต้องสงสัย)
เขาเป็นคนที่ออกเพ้อฝันหน่อยๆ
เขาทำทีว่าตัวเองเป็นขุนนางแบบปลอมๆ
(ชายที่ตำรวจสอบสวนทำตัวเป็นดยุค)
ผมเหงื่อออก หายใจไม่ทัน
เพราะผมวิ่งมาธารอนมาครึ่งทาง
เราสรุปได้ว่าคุณแช็คเคิลตันโกหก
ก่อนหน้านั้นเขาคิดเอาตัวเอง ไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมอื่นๆ ด้วย
เขาถูกประกันตัวออกมาจากสถานีตำรวจ และถูกตัดออกจากการสืบสวน
ผมยืนยันได้ว่าผมไม่ใช่
คนลงมือฆ่าจิล แดนโดแน่นอน
ผมอาจจะดูเหมือนภาพสเก็ตช์
คดีก็ยืดเยื้อมานานแล้ว
ตำรวจคงเข้าตาจน หยิบจับอะไรได้ก็เอาหมด
แน่นอนว่าข้อผิดพลาดอย่างหนึ่งของการสืบสวน
คือการเผยแพร่ภาพสเก็ตช์ผู้ต้องสงสัย
การเผยแพร่ภาพทำให้งานเพิ่มเยอะมาก
และเป็นงานที่ไม่จำเป็นเลย
เพราะคนโทรเข้ามาบอกว่าคนนี้เหมือนในรูปงั้นงี้
ถ้าวันนี้คุณกูเกิล ดูภาพสเก็ตช์ผู้ต้องสงสัยคดีจิล แดนโด…
ชายคนนี้เป็นคนที่ อยู่หน้าบ้านจิล แดนโด กำลังคุยโทรศัพท์
รูปที่ขึ้นจะเป็นรูปคนที่ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยเลย
เป็นทางเลือกที่แย่ที่ปล่อยภาพสเก็ตช์
เพราะมันทำให้คดีไขว้เขวไปหลายเดือนมาก
แต่สื่อกดดันหนักมาก ทั้งออฟฟิศสื่อของเรา
เจ้าหน้าที่อาวุโสคนอื่นๆ กับอีกหลายๆ คำแนะนำ
ว่าให้อะไรสักอย่างไป ปล่อยรูปนี้ออกไป
ผมว่ามันเป็นความผิดพลาด
ความคิดส่วนของผมคือเรากำลังไปถูกทางแล้ว
การฆาตกรรมจิล แดนโด เป็นฝีมือของคนที่อยู่โดดเดี่ยว
แปด เจ็ด หก ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
ตอนนั้นเป็นช่วงก้าวเข้าสู่สหัสวรรษใหม่
และเราก็ยังมีเงาติดตามเราอยู่
คนที่ฆ่าจิลยังไม่ถูกจับ
แล้วยิ่งตำรวจสืบสวนต่อไปเรื่อยๆ
มันก็ยิ่งมีแนวโน้มว่าคนที่ฆ่าจิลจะหนีรอดไปได้
(1 มกราคม 2000 สองร้อยห้าสิบวันหลังการฆาตกรรม)
ตำรวจที่อยากไขคดีนี้มากๆ หยุดนิ่งกันหมด
หลายคดีสืบสวนกันมากกว่าหนึ่งปี สองปี
มันเป็นธรรมดา
มาถึงจุดที่การสืบสวนของตำรวจ
โดยเฉพาะคดีจิล แดนโด
เริ่มมีความคับข้องใจ
(ขอความช่วยเหลือพยาน ช่วยคดีจิล แดนโดได้มั้ย)
ตำรวจดูเรื่องชีวิตส่วนตัวของจิลแล้ว
ตัดออกไปแล้ว
ดูเรื่องที่หลายคนพบเห็นผู้ต้องสงสัยแล้ว
ตัดเรนจ์โรเวอร์ออกไปหลายคันแล้ว
หมดเงินไปกับการสอดแนมหลายแสนปอนด์
ความเชื่อมโยงกับชาวเซอร์เบีย ก็ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องแล้ว
ไม่ไปไหนเลย
ผมคิด "เราจะไปไหนต่อจากตรงนี้"
(ตำรวจคดีจิลกลับมานับหนึ่งใหม่)
เราคงต้องกลับไปเริ่มใหม่
เชื่อว่าบางครั้งคำตอบแฝงตัวอยู่ในระบบ แต่เรามองข้ามมันไป
เป็นหน้าที่ของผมที่จะตรวจสอบข้อมูลทั้งหมด
ที่อยู่ในระบบเพื่อระบุข้อความที่ต้องติดตาม
(ถนนครุกแฮม)
(พยาน - ริชาร์ด ฮิวส์)
(ชายเหงื่อออกที่ป้ายรถเมล์)
มีชายคนหนึ่งอยู่ตรงถนนครุกแฮม
สูงประมาณ 180
ชายที่มีปัญหาสุขภาพจิตมาที่ศูนย์ของเรา
อายุประมาณ 39 ปี ผมสั้นสีเข้ม
มีคนหลายพันตอนนั้นที่ไม่ได้
ถูกตัดออกไปจากการสืบสวน
ผมตัดไปได้จนเหลือไม่กี่ร้อย
ใช้เวลานานเท่าไหร่
เป็นชาติเลย
แม้ตำรวจจะมีปฏิบัติการใหญ่ แต่ก็ไม่มีวี่แววของการค้นพบครั้งสำคัญ
รางวัลเบาะแสที่จะนำไปสู่ตัวฆาตกรเพิ่มขึ้น
จาก 250,000 ปอนด์เป็นหนึ่งล้านปอนด์
(รางวัลนำจับฆาตกร 250,000 ปอนด์)
เป็นรางวัลที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ คดีอาญาของประเทศเลย ณ ตอนนั้น
เป็นเงินจำนวนเยอะมาก และถ้านั่นจะโน้มน้าวให้ใคร
ยอมออกมาเผยข้อมูล มันก็น่าจะได้ผล
แต่ไม่มีใครมาเอาไปเลย
ผมคิดว่าตรงนี้สำคัญมาก
คำอธิบายที่เป็นไปได้ที่สุด
คือมีแค่คนเดียวในโลกที่รู้ว่าใครเป็นคนทำ
และนั่นก็คือคนที่ทำ
เขามาอีกแล้ว ไม่มีเสียงเลย เหมือนถูกย่องเบาเลย แต่กลับกัน
จิลไม่เคยพูดกับฉันว่ากลัวใคร
หรือกลัวอะไรเลย
แต่มันมาพร้อมกับการได้ออกทีวี
เป็นคนดังเลยได้รับความสนใจ ที่ไม่พึงประสงค์เยอะมาก
มีคนแปลกๆ เขียนจดหมายถึง
คนที่หมกมุ่น
คนสนใจจิลมาตลอด
คงจะมีคนเขียนถึงล้นหลามเลย คนชอบเธอมาก
ปีเตอร์ ในนี้บอกว่า คุณเป็นแฟนตัวยงของจิล แดนโด
- ครับ น่ารัก - เธอวิเศษใช่มั้ย
- มีรูปเธอมั้ยครับ - ไม่มี
งั้นมาถ่ายรูปกับเธอตอนนี้เลย จิล แดนโดครับทุกท่าน
คนมองเธอเป็นลูกสาว แต่คนรักใบหน้าของเธอ
ชอบความเป็นผู้หญิงข้างบ้าน
มีเสน่ห์น่าดึงดูด ทำงานได้ดี
มีคนเขียนจดหมายแสดงความรัก บางคนพยายามจะขอเจอด้วย
มีใครมั้ยที่รู้สึกว่าเธอทำให้เขาผิดหวัง
คนแปลกๆ ที่คิดว่า
เธอสมควรได้รับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
อีกหนึ่งร่องรอยที่บอกว่าเป็นฝีมือ ของคนที่อยู่โดดเดี่ยวคือลักษณะของอาวุธ
ตำรวจยังหาอาวุธปืน 9 มม. ที่คล้ายกับกระบอกนี้ไม่เจอ
ปลอกกระสุนทองเหลืองที่พบใกล้กับศพ
อาจกุมเบาะแสสำคัญที่นำไปสู่ตัวฆาตกร
มีรอยหกรอยที่ทำด้วยมือด้วยเครื่องมือเดียว…
(นิวสกอตแลนด์ยาร์ด)
รอบปลายหัวปลอกกระสุน…
จริงๆ อาวุธไม่ใช่ปืนเก้ามม.ของแท้
ถ้าไม่ใช่อาวุธที่เอากลับมาให้อยู่ในสภาพพร้อมยิง
ก็เป็นปืนเปล่าที่ถูกดัดแปลง
ปลอกกระสุนมีรอยบากหกรอย
ที่ตรงปลายขอบส่วนหัว
มันคือการย้ำเพื่อให้กระสุนอยู่ในปลอก
แต่ไม่ใช่การย้ำโดยใช้เครื่องจักร ทำด้วยมือ
แต่ละรอยย้ำโดยแรงกดต่างกัน
มันมีองค์ประกอบของการทำเอง
ใครรู้จักรอยเหล่านี้บ้าง
กระสุนถูกทำให้มีรอยแบบนี้
ก่อนหรือหลังเหตุการณ์
เรารู้ตั้งแต่วันแรกจากลักษณะบาดแผลที่ศีรษะ
และรอยปากกระบอกปืนอัดปะทะ
และทิ้งรอยไว้ที่ศีรษะ
มีรอยช้ำที่แขนและท้องแขนด้วย
ไม่ได้ดูเหมือนการลอบฆ่าอย่างเร็ว
และพยายามหลีกเลี่ยงการสัมผัส การโอนถ่ายเลือด โอนถ่ายเส้นผม
การที่คนนั้นเข้าหาจิลและแตะเนื้อต้องตัว
ในพื้นที่ของเธอเพื่อจะฆ่าเธอ สำหรับผม ไม่ได้บ่งบอกว่า
นี่เป็นการสังหารโดยมืออาชีพ
(24 กุมภาพันธ์ 2000 สามร้อยสามวันหลังการฆาตกรรม)
หลายข้อความที่เข้ามา ในช่วงสองสามวันแรกของการสืบสวน
ตอนนี้ดูเชื่อมโยงกับคนเดิม
มีชายคนหนึ่งเข้ามาถาม ให้เรายืนยันว่าเขาอยู่บริษัทแท็กซี่เมื่อวาน
เขาถามผมว่าผมจำได้มั้ยว่าเขาใส่ชุดอะไร
เขาอยู่ที่ถนนครุกแฮม
ซึ่งอยู่ใกล้กับโกแวน อเวนิวมาก
(โกแวน อเวนิว - ถนนครุกแฮม)
เขาชื่อแบร์รี่ บัลซารา
วันนี้เขาโทรมาอีกแล้ว ถามถึงเวลาเป๊ะๆ ที่เขามาที่นั่นวันจันทร์
เขาบอกว่าถามให้ทนาย
(เล่น)
เขากำลังระบุตัวเอง
และอยากรู้หลักฐานที่อยู่ของเขา ในวันที่จิล แดนโดถูกฆาตกรรม
เราเริ่มตรวจสอบประวัติบัลซารา
และรู้ว่าเขาเคยมีความผิดอาญา
และนั่นก็ไม่ใช่ชื่อจริงของเขา
เราพยายามตามหาเขา สอบถามพยาน
ในตอนท้าย เจ้าหน้าที่สืบสวน ไปที่สำนักงานสวัสดิการว่างงาน
นั่นคือตอนที่เราเจอเขาและเริ่มสัมภาษณ์ครั้งแรก
และคุยกับเขาเรื่องนี้
และชายคนนั้นคือแบร์รี่ จอร์จ
จะบรรยายแบร์รี่ จอร์จยังไงดี
ผมว่าพฤติกรรมเขามีปัญหา
เขาเป็นคนอื่นตลอด ใช้ตัวตนอื่น ชื่อคนดัง
พอล กาดด์เป็นชื่อจริงของแกรี่ กลิตเตอร์
ชื่อกาดด์ บัลซาราเป็นชื่อที่
แบร์รี่ จอร์จถูกตัดสินโทษ
และเป็นที่รู้จักของตำรวจ
จอร์จถูกตัดสินโทษ ข้อหาพยายามข่มขืนโดยใช้ชื่อกาดด์
และถูกตัดสินโทษข้อหากระทำอนาจารผู้หญิง
ผมว่ามันน่าสนใจมากที่มีผู้ชายอาศัยอยู่ใกล้มาก
และมีประวัติที่เราเริ่มเข้าใจเกี่ยวกับตัวเขา
ที่เป็นหัวข้อของการคุยโทรศัพท์สอง สาม สี่สาย
ในช่วงเดือนแรกที่เกิดเหตุฆาตกรรม
เราจึงได้รับมอบอำนาจ ให้สอดแนมเขาตลอด 24 ชั่วโมง
(ภาพบันทึกสอดแนมตำรวจ)
เขาตรงกับประเภทคนที่อยู่โดดเดี่ยว
เขาไม่มีงานทำ เดินเตร่ไร้จุดหมาย
เดินเตร่อยู่บนถนนทั้งวัน
เข้าหาคน เข้าหาผู้หญิง
ถ้าไม่ใช่สตอล์กเกอร์ก็เป็นแค่สะกดรอยตาม
พฤติกรรมหมกมุ่นของเขา แสดงออกมาเป็นลักษณะที่น่ากังวลใจ
ซึ่งผมคิดว่าเราต้องรีบดำเนินการต่อ
มีการอนุมัติหมายค้นบ้าน
แล้วเจ้าหน้าที่ก็ไปค้นบ้านเขา
(ถนนครุกแฮม - ฟูลัม ลอนดอน)
ผมกับเจ้าหน้าที่อีกสองคนไปที่อยู่เขา
เคาะประตูซ้ำๆ
ไม่มีคนตอบรับ เราเลยพังประตูเข้าไป
ถุงทางซ้าย ขยะจากห้องนอนเหรอ
กลิ่นเหม็น รกรุงรัง
ห้องนอนใหญ่มีถุงขยะดำวางซ้อนกัน
เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เอาขยะออกไปทิ้งนานมาก หรืออาจไม่เคยเอาไปทิ้งเลย
หนังสือพิมพ์กระจัดกระจายทั่วห้อง
มีมดมีสารพัดอย่างบนพื้นผิวห้องครัว
มีอุจจาระทั่วบ้านหลายกอง
ถ้าเอาฉากนั้นใส่ในหนัง คุณคงไม่เชื่อ
เพราะคุณจะคิดว่ามันเยอะไป
มันเว่อร์เกินไป แต่เป็นเรื่องจริง
มันทำให้เกิดคำถามว่าคนจิตใจแบบไหนอยู่ที่นี่
แน่นอนว่าเราหาอาวุธปืน หาเสื้อผ้า
สิ่งตีพิมพ์ที่เกี่ยวกับจิล แดนโด
เราเจอเสื้อคลุมแบบยาวถึงเขา
ซึ่งคล้ายกันมากกับเสื้อคลุมที่พยานบรรยาย
เราเจอชิ้นส่วนซองปืน
เราเจอรายชื่ออาวุธปืนที่เขียนด้วยมือ
เรากู้ฟิล์มที่ยังไม่ได้ล้างมาได้เยอะมาก
เราเจอนิตยสารที่เกี่ยวกับอาวุธปืนเป็นจำนวนมาก
เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้
ข่าวที่เกี่ยวกับจิล แดนโด
(จิล แดนโด - ฉันพบรักนอกสตูดิโอ)
แน่นอนว่าเป็นหลักฐานที่น่าสงสัยมาก
ที่ได้มาจากชาย ที่อยู่ห่างจากโกแวน อเวนิวไป 800 เมตร
แต่ไม่เจอข้อมูลที่เชื่อมโยงโดยตรง
ระหว่างจอร์จกับที่เกิดเหตุฆาตกรรมจิล แดนโด
ผมกังวลมากว่าเราจะถูก 100 เปอร์เซ็นต์
เพราะใครก็ตามที่เราจับ
จะต้องถูกจับตาดูและตรวจสอบอย่างละเอียด
ผมจึงตัดสินใจแน่วแน่ว่า ทุกอย่างที่เราทำถูกต้องแล้ว
(ฆาตกรรม)
จำเป็นมากที่เราต้องทำให้สมบูรณ์ ให้ได้มากที่สุดก่อนที่เขาจะถูกจับ
ระหว่างค้นที่พักของจอร์จ
เราได้ม้วนฟิล์มที่ยังไม่ได้ล้างจำนวนมาก
ผมเอาไปล้างที่หน่วยภาพถ่าย
แน่นอนเราอยากรู้ว่าเป็นรูปอะไร
ผมจำตอนที่มองดูรูปพวกนั้นได้
เป็นผู้หญิงหลายร้อยคน
ผู้หญิงในสวน ผู้หญิงบนถนน
หลายรูปถ่ายจากข้างหลัง
บางรูปถ่ายจากระยะไกล
มีรูปหนึ่งเป็นผู้หญิงที่ก็อยู่โกแวน อเวนิว
อยู่ข้างบ้านเลขที่ 29
และหนึ่งในนั้นมีรูปแบร์รี่ จอร์จ
ถือปืนสั้น ใส่หน้ากากกันแก๊ส
ปืนถูกส่งไปที่แล็บเพื่อวิเคราะห์ทันที
และผู้เชี่ยวชาญด้านปืนที่แล็บ
บอกเราว่าดูเหมือนจะเป็น
ปืนบรูนี 8 มม.
หนึ่งในประเภทอาวุธปืน ที่รายงานระบุว่าใช้ฆ่าจิล แดนโด
ตำรวจทราบแล้วว่า อาวุธที่ใช้ในการฆาตกรรมเป็นปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ
คล้ายกับกระบอกนี้
ผมประกาศว่าจอร์จเป็นผู้ต้องสงสัย คดีฆาตกรรมจิล แดนโด
(ผู้ต้องสงสัย)
สุดท้ายก็ได้วันมา 25 พฤษภาคม
วันที่เราวางแผนจะจับกุม
ตำรวจที่ตามล่าคนฆ่าพิธีกรทีวี จิล แดนโด
คุมตัวผู้ต้องสงสัยไว้ทั้งวัน
และถูกจับกุมไม่นานหลังจากฟ้าสาง ตำรวจสืบสวนกล่าวว่าการจับกุมครั้งนี้สำคัญอย่างยิ่ง
- คุณฆ่าจิล แดนโดรึเปล่า - เปล่าครับ
น้ำมั้ยคะ
ได้ก็ดีครับ
ขอบคุณ
แบร์รี่ คุณโอเคมั้ย
โอเคมั้ยคะ
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ