NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Merhaba.
Kimsin?
Sende bir öğrenci havası var.
Bluzunun önü açık.
İlgi çekmeye gelmedin ama o bilezikler fena şıkırdıyor.
Azıcık ilgiyi seviyorsun.
Tamam, yemi yuttum.
"F" ile "K" harfleri arasındaki romanlara bakıyorsun.
Şimdi...
...asla bitiremeyeceği bir Faulkner arayan kendine güvensiz tiplerden değilsin.
Stephen King için fazla güneş görmüşsün.
Hangi yazarı seçeceksin?
Affedersiniz.
Mahcup bir sesin var, iyi bir kız olmaktan utanıyormuşsun gibi
ve bana ilk kelimeni mırıldanıyorsun.
Merhaba.
Burada mı çalışıyorsun?
Üstüne bastın.
-Arama konusunda yardımcı olabilirim. -Paula Fox.
İyi bir seçim.
Tuhaf bir onaylanma seziyorum.
Beni takip et.
MEŞHUR YAZARLAR
Buralarda olmalı.
"Meşhur yazarlar"da mı? Fox pek bilinmez sanıyordum.
Kendisi Courtney Love'ın anneannesi.
Bunu pek kimse bilmez.
İyi. Bilmiyordum zaten.
Bay Mooney, şöhretin teğet geçtiği yazarları bile burada istiyor.
Daha çok kitap sattırdığını söylüyor.
Üzücü.
Duygulanmak veya değişmek için değil,
popülerlik yüzünden kitap satın alıyorlar.
Evet. Moda oldu.
Evet, şu adamı görüyor musun? Arkandaki gözlüklüyü.
İçeri girerken Dan Brown'ın son kitabını eline aldı.
Sırf yanında daha esaslı bir kitap alabilmek için
beş, on dakika daha gezinecek.
Aslında prezervatif için gidip mısır gevreği alanlar gibi.
Öyle daha çok dikkat çekiyorlar. Seçimini sahiplen.
Madem Dan Brown'a tutkunsun, açıkça söyle.
Sonuçta, insanlar tam bir hayal kırıklığı, değil mi?
Bazen şaşırtabilirler.
-Paula Fox. Üst raf. İstersen... -Yok, ben alırım.
Sütyen giymedin mi?
Üstelik fark etmemi istiyorsun.
Bir filmde olsaydık
belini kavrardım ve kitaplıklar arasında sevişiverirdik.
Hiç romanını okudun mu? Desperate Characters, en iyisidir.
Herkes öyle diyor.
-Desperate Characters'ı okumadın mı? -Biliyorum.
Beklentimi boşa çıkarır diye korkuyorum.
Seni temin ederim ki çok iyi.
İddialı bir destek. Üstelik bir kitabevi çalışanından.
Kitabevi yöneticisi diyelim.
Merhaba. Kimse çalışmıyor mu?
Hıyar.
Çabuk olur musun? Acelem var.
Aslında tek yapmak istediği, cips yiyip
otuzbir çektikten sonra, geceyi Dan Brown'la sonlandırmak iken
saygın hissedebilsin diye Salinger alması gerektiği için sinirli.
İyi günler efendim.
Pekâlâ, kararımı verdim.
-Güzel. Pişman olmayacaksın. -Umarım olmam.
Paula Fox. Güzel.
Kendisi Courtney Love'ın anneannesi.
O yüzden alıyorum.
Buna yetecek nakdin var ama ismini öğrenmemi istiyorsun.
-"Guinevere" mi? -Evet.
Bizimkiler isim verirken adilik etmiş.
Ama herkes bana Beck der.
Senin ismin de Joe mu?
Goldberg.
Herkes bana Joe der.
Bana iyi günler dilemeyecek misin?
İyi günler Beck.
Sana da Joe.
Gülümsedin, esprilerime güldün,
bana ismini söyledin, benimkini sordun.
Telefon numarasını da yazmış mı? Sana abayı yakmıştı.
Hayır, sadece kibarlık ediyordu.
Ben olsam Google'da soyunu sopunu aratırdım.
Soyadını biliyorsun.
Fazla agresif olur Ethan.
Sana hep ne derim? İşi hep bağlayacaksın.
Beni ararsan yemek kitapları bölümündeyim.
İş için. Eğlence için değil. Yemin ederim.
Sonuçta, insanlar tam bir hayal kırıklığı, değil mi?
Ama sen öyle misin Beck? Öyle misin?
Evet, "ruh eşi"ni bulanlar var.
Buna inanıyorum. Açık fikirli olmaya çalışıyorum.
Ben de bir zamanlar âşıktım. Kız kalbimi kırdı Beck.
Beni fena benzetti.
Emareleri görmeliydim.
Ama âşıkken hiç görmeyiz.
Şekil bir A. Claudia ve Ron.
Bir şeyler içmeye çıktım. Düş yakamdan.
Claudia bir hemşire. Bekâr anne.
Beni rahat bırak! Hep telefondasın...
Sizce âşık olduğunda Ron'un hıyarın teki olduğunu biliyor muydu?
Hayır, onu prens sanıyordu.
Selam Paco.
N'aber Joe?
Ve artık,
-mahvettiği tek hayat kendisininki değil. -Beni rahat bırak!
Neden eve gelmek senin için külfet?
Her şey yolunda mı?
-Evet, sadece konuşuyorlar. -Sürekli arkadaşlarınla çıkıyorsun!
-Bıktım! -Vay be.
Kitapta bayağı ilerlemişsin.
Hızlı okunuyor. Çok güzel.
ÜÇ SİLAHŞÖRLER
Bitirince haber ver. Başka kitap veririm.
Siktir git Ron! Defol! Ben rahat bırak.
Aç mısın?
Çünkü köfteli sandviç almıştım
ama dün geceden yemek kaldığını hatırladım.
Yok. Annem bana bir şeyler hazırlar.
Yazık oldu. Bu sandviç bozulur. Atılacak.
Emin misin Joe?
"Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için."
Sözün özü, Beck... Aşk alengirlidir.
MOONEY'NİN YERİ
Erkek kendini korumalı.
Güvenilir olduğundan emin olmalıydım.
Ve ismin, başlanabilecek en iyi yerdi.
Pek fazla Guinevere Beck yok.
Tam karşımdaydın. Tüm hesapların halka açıktı.
Görülmek, duyulmak, bilinmek istiyordun.
Ben de lütfettim.
Nantucket Adası'nda doğup büyümüşsün.
Bir erkek, bir de kız kardeşin var, Clyde ile Anya.
Ailen isim verme konusunda gerçekten adilik etmiş.
Sen 12 yaşındayken sizinkiler ayrılmış. Baban kayıplara karışmış.
Brown'da ana dalın edebiyatmış. Güzel.
Yan dalın ise hıyar heriflermiş.
Sonra New York'ta güzel sanatlar yükseği. Muhtemelen isim yapmak için.
Hâlâ yazıyorsun. Ama zar zor.
Beş yıl sonra hatırlamayacağın anları yaşamakla meşgulsün.
Biliyorum çünkü bu hayatı sürekli internette yayımlıyorsun.
Açıkçası, en sevimsiz yanın da bu Beck.
Görüşmemizden saatler sonra bunu yayımladın.
Kitapçıdaki şirin çocuktan bahsetmediğin için endişelendim.
Sonra internetteki yaşamının gerçek olmadığını fark ettim.
Bir derlemeden ibaret.
Öne çıkardığın Beck başka.
Tutarlı, sevimli, şirin, güçlü bir yaratık.
Hatta beni takipçilerinle paylaşmamış olman
aslında aramızdaki bağı tasdikliyor.
Ufak dostumuz internetin sağladığı bir diğer şey de adresin.
SOKAK GÖRÜNÜMÜ - 171 BANK CADDESİ
İşte burası, büyük, çıplak pencereli ev.
Güzel. Fazla güzel.
Okulun finanse ettiği bir yurt olabilir.
Tanrım! Hiç korku filmi veya haber izlememiş gibisin.
Ama izlenmek istiyorsun, değil mi?
Birbirimizi daha iyi tanıyınca
bunu sormayı düşünüyorum.
Bir teklif.
Yarın günü beraber geçirmek ister misin?
Baş başa.
Hayallerinin peşinden gidenler, asla vazgeçmeyin.
Bu arada, peynirli makarna!
Şirin. Pek derin değil. Ama şirin. Başka ne özelliklerin var? Öğrenelim.
Günümüz karga bokunu yemeden başlıyor.
İnternetteki takviminden, 6.30'da Kalk ve Süzül diye
bir ders verdiğini biliyorum.
SoHo'nun bayık gözlü, bulimik annelerinin terli sırtlarını sıvazlıyor...
Bugünkü formuna bayıldım Tasha.
...teşvik gülücükleri ve yalanla rı sunuyorsun.
Saat 10.00'daki Romantikler dersinde asistanlık yapıyor,
bir hocanın konu mankeni oluyorsun.
Günaydın Profesör Leahy.
Paul demeni istemiştim. Derse hazır mısın?
Profesör Bariz seni sikmek istiyor.
Zekisin. Bir gün olabileceğini düşünmesine izin veriyorsun.
Ne zararı var, değil mi?
Dersten sonra en sevdiğin kafeye gidip
günün ilk yazısını yazıyorsun.
Ama hayatın buna izin vermiyor.
Zengin kız arkadaşların yeni uyandı
ve bir sonraki anlamsız
ama Instagram dostu geceyi planlamaktan başka bir işleri yok.
Biraz harbi konuşabilir miyiz?
Arkadaş zevkin tartışılır Beck.
-Şerefe! -Yaşa!
-Evet. İyi ki doğdun! -Teşekkür ederim.
Hayat zevkinse el yakan türden.
-Hazır mısın? -Sağ ol.
Beğendin mi?
Hayır, iğrenç. Tabii ki beğendim!
Jason bile bu kadar güzel hediye almadı,
üstelik Annika anal yapmasına izin verdi.
-Aman Tanrım. -Lütfen, vakti gelmişti artık.
Şimdi benimkini aç ve ne kadar iğrenç olduğunu söyle.
Kelebek. Bu seneki ruh hayvanım. Hatırlamışsın.
Ağzından düşmüyordu da ondan.
Onlardan biri olmayı çok istiyorsun.
-Mutlu yaşlar. -Çok güzelsin.
Bundan sonra bir işleri yok.
O yüzden sabaha kadar parti yapıp ertesi gün toparlanacaklar.
Ama sen yapamazsın. Hayatını kazanmalısın.
McQueen mi aldın? Ne kadardı?
İndirimdeydi.
2010'da kendini astığından beri
hiçbir McQueen eşarbı indirime girmedi.
Hak etseydi bile abartılı bir hediye olurdu,
ki hak etmiyor bile.
Arkadaşlarının hepsi salak değilmiş.
Hep böyle yapıyorsun.
Paranın yetmeyeceği kadar büyük bir jest yapıyorsun çünkü...
-Kusura bakma, fazla kibarsın. -Bu kadar büyütme. Hediye kartım vardı.
Ne kadar parasızsın?
Anlat bana.
Gerçekten önemsiyor gibi.
Dinle, sağ ol...
Sana borç vermeme izin verir misin?
Hep söylüyorum, önemli değil.
Küçümseyici bir tarafı da var.
Senin için her şeyi yaparım. Sakın unutma.
-Gerçekten bizimle gelemez misin? -Yazmam gerek.
Ne erdemlisin. Görüşürüz.
En iyi dostun bu mu?
Eğer öyleyse Beck, cidden yalnızsın.
Sosyal medyan yalan söylüyor.
Ona göre pervasız bir keyif insanısın.
Ama tüm bunların altında hakiki bir cevher var.
Maymun iştahlısın tabii ama kapı kapandığı anda...
...klavyenin başına dönüp yazmaya çalışıyorsun.
Sağ ol.
Üstü kalsın.
Kapıyı aç.
Beck, bu herif de kim?
En iyi arkadaşım seni sakso çektirirken bastı,
hem de seni götürdüğüm partinin tuvaletindeki rastgele bir kadınla.
Sarhoştum. Boşalmadım bile.
Özrün bu mu? "Boşalmadım." Seçtiğin özür bu mu?
Senden başka bir kadınla
tuvalete gitmem yanlıştı.
Ama güzel kokaini olduğunu söyledi, ben de çok stresliydim.
Johno ile işi kurduğumuzda
aroma falan seçeceğimizi sanıyordum.
Meğer 16 saatlik mikrobiyal yönetim dersi dinleyecekmişiz.
Kimsenin el yapımı gazoz şirketi kurmamasının
ve Amerika'nın kanser yapan boktan şeyler içmesinin nedeni buymuş.
Gayrimeşru saksonu kanser tedavisine bağlamayı becerdin.
Çok etkilendim.
Beck, ben...
Cidden, işim başımdan aşkın.
Seninle gönül eğlendirmeye ayıracak vaktim yok.
Saçmaladığımın farkındayım ama toparlanıyorum.
Seninle yatan herhangi biri olmak istemiyorum.
Sana deli oluyorum.
Aferin Beck. Sağlam herife benziyor.
Benjamin J. Ashby III. Onlardan üç tane varmış.
Greenwich doğumlu, yatılı okulda büyümüş.
Babası, meşhur banker Ashby'ymiş.
İki kariyer eskitmiş. Manken. Eyvahlar olsun.
Ve insanları müzik zevkine göre
eşleştiren Aşkçatan adlı çöpçatanlık uygulaması kurucusu.
Home El Yapımı Ev Gazozu'nun şimdiki CEO'su.
Sloganı ise
"El yapımı iyi içecek," ki anlamsız geliyor
ama 600 dolarlık Japon malı
spor ayakkabı giyen biriyle uyumlu, sade bir hava veriyor.
Siyah Hayatlar Değerlidir'i RT'leyerek saklamaya çalıştığı bir ayrıcalık, saçı.
Yargılamayı sevmem ama bu adam Amerika'daki tüm tersliklerin nedeni.
Bu yüzden araştırma yapıyorum.
İnsan yanlış kişiye kanabiliyor.
Kötü kişilere.
Kalbini açıyorsun. Seni kırmalarına izin veriyorsun.
Emin olmak için uzağım ama tahminimce,
seni orgazma azıcık yaklaştırabilseydi
bunu Broadway gösterisine dönüştürürdün.
Ama yapmadın çünkü beceremedi.
-"Desperate Characters." -Evet, yeni aldım.
Bitirince ödünç veririm. En iyi eseriymiş.
Johno'nun yeni danışmanı
sürekli bu tip şeylerden bahsediyor.
Ofisin her yerini tütsüledi.
Kitabın isminde "çaresiz" geçiyor.
Kendini çaresiz biri gibi görmemelisin Beck.
Çünkü tam karşıtısın bebeğim.
Tanıdığım en zeki kızsın.
Ayaklarımı yerden kesiyorsun.
Tüh. Kaçmam lazım. Johno durmadan arıyor.
Bir ara ofise uğra, yeni aromaları denersin.
Kimyonlu yapıyoruz. Hint mutfağını seversin.
Tabii. Güzel olur.
Bu arada sana yakışmış.
Aldığın kilolar.
Evet. Yoldayım kanka.
Pizza mı söyleyeceksiniz?
Geçen seferki gibi kazık atma. Glütensiz hamur.
O vegan yerden söyleme. Vegan peynir bok gibi kokuyor.
Fransız usulü gurmeden bahsediyorum.
Hayır. Johno. Beni dinle.
Hamurun yarısı glütensiz olmaz.
Kavuzlu buğday kullanmalılar.
Demek orgazm olmadın.
Devam et.
Teşekkür ederim. Çok naziksin.
Herhâlde bana taksi bulamazsın, değil mi?
Elbette bulurum.
-Sağ ol. -Ne demek.
Vay canına. Bitirdin mi yoksa?
Az kaldı.
Çok güzel.
Ama diyalog bazen tuhaf.
Birbirlerini öldürürken kibar davranmaları falan.
19. yüzyılda öyleydi. İnsanlar yol yordam bilirdi.
Gidip bir kitap daha almak isterdim.
Geç oldu Pac. Bilemiyorum.
Evet.
İçime gelmeni...
Bu gece havada bir şey var Beck çünkü benden başka herkes aksiyonda.
Kediyle köpek bile barışmış.
Evet. Neden olmasın? Tabii.
Dumas zenciymiş, biliyor muydun? Google'da arattım.
Büyükannesi köleymiş, babası da tugay komutanıymış.
Bir taburun yarısını öldürmüş.
Kitabevinde çalıştığın için biliyorsundur.
Bilmiyordum.
-Burada çalışmaya nasıl başladın? -Bay Mooney,
senin yaşlarındayken bana iş verdi. Beni yanına aldı.
-İyi birine benziyor. -Hıyarın teki.
Ama kitapları severdi, bana da onları sevmeyi öğretti.
Buralara pek uğramıyor.
-Öldü mü? -Hayır. Sadece yaşlı.
Kusura bakma Pac.
Sana bir tane ayırmıştım, Ethan satmış herhâlde.
-Neyi satmış? -Sıradaki kitabını.
Gel. İyi kitapların bölümünü göstereyim.
Acayipmiş.
Burası Kafes.
Erken basımları ve koleksiyonları tuttuğumuz yer.
Soğuk.
18 derece. Kitaplar için.
Zombiler gelirse burada saklanırım.
İçeceğini bir yere koy.
Dikkatli ol Joseph.
Bir kitabın değeri, durumuyla ölçülür. Sana göstereyim.
Hep 18 derecedir.
Nem oranı %40 olmalı. Fazla nem sayfaları küflendirebilir...
Fazla kuru olursa kırılabilirler.
Kitapları hep dikey tutmalısın,
böylece sırtları eğrilip bükülmez.
Sayfaları da kıvırıp buruşturmamalıyız.
Kapakların tozunu da kimyasal içermeyen maddeyle temizleriz.
Daima sırta doğru.
Hiçbir surette bu odaya güneş ışığı girmeyecek.
Güneş ışığı, kitabı ateş kadar çabuk mahveder.
Daha çabuk.
Sırf eski kitapları korumak için hatırlanması gereken çok şey var.
Genellikle, hayattaki en değerli şeyler...
...en âcizleridir.
O yüzden korunmak için bizim gibilere ihtiyaç duyarlar.
"Don Keçi-ot."
Kişot. Şövalyeliğe inanan bir adam
eski tarz bir şövalye olmaya karar verir.
Şövalyelik ne demek?
İnsanlara saygılı davranmak. Özellikle kadınlara. Gerektiği gibi.
Güzeldir. En sevdiklerimden.
Belki de eve götürmemeliyim.
İlk basım değil. Sadece eski.
Ayrıca, sana güveniyorum.
-Neredeydin Paco? -Bir şeyler içtik.
-Yabancılarla mı kaçıyorsun artık? -Joe yabancı değil.
Evet, öyle.
İçeri. Derhâl. Tamam mı?
Kız arkadaşımın oğlundan uzak dur.
Kusura bakma, buradaydı ve içeride olanları duyuyordu.
Bana ebeveynlik dersi verme.
Bu kibarlık ayakları başkalarında işe yarayabilir.
15 yıllık şartlı tahliye memuruyum, senin ciğerini biliyorum.
Kadın döven alkolik bir şerefsizsin.
Lütfen beni aydınlat.
Ucubesin.
Paco'dan uzak durmazsan
bir et bıçağı alır, o ucube gözlerini oyuveririm.
Dünyada korkunç insanlar var Beck.
Bu yüzden güvende olmak önemli.
Bu yüzden az sonra yapacağım şeyi yapmaya mecburum.
Eğlenceli bir bilgi.
Gaz sızıntılarının incelenmesi yasal bir zorunluluktur.
Seninle tanıştığımdan beri çok şey öğrendim.
Beck? Kapıyı yine açık unutmuşsun,
hani bir daha unutmayacaktık?
Gaz şirketini özellikle tam gün çalıştığın bir gün aradım.
Seni korkutmak istemedim.
Selam. Beck burada mı?
Hayır. Kapıyı görevli açtı. Bir sızıntı ihbarı var.
Evet. Bahsetmişti. Her şey yolunda mı?
Evet, sorun yok. Sevgiline sızıntı olmadığını söyle.
İşim bitti...
Tamam. Sağ ol. Ben kilitlerim.
Gerçekten kim olduğunu öğrenmeliyim.
Paranın yetmeyeceği bir dairede oturan
meteliksiz bir edebiyat öğrencisi olmanın dışında.
O nerede Beck?
Birlikte oturacağımız ev ahır gibi olmayacak.
Temizliği ben yaparım.
Bu donmuş pislikleri de yemeyeceksin. Sana her gün yemek pişireceğim, söz.
Çamaşırını bile yıkarım.
En sevdiğin kitaplara da bakarım.
Her sabah yatağımızı yaparım.
İşte burada.
Bana istediğin kadar karşı koy,
tüm cihazlarına şifre koymanı sağlayacağım.
"Bir gün aşka ihtiyacın kalmayacak
Bir gün, her şeyi bir arada tutmak
Senin görevinmiş gibi Yürümeyeceksin
Güneş, gökyüzü Gecenin zor kısmı"
Güzel.
Gayet güzel.
Ama gerisi nerede? Bana 20 sayfa daha vermeliydin.
Her gün çalıştım ve sınavları notladım...
Program ağır geldiyse yarı zamanlıya dönebilirsin.
Ama o zaman asistanlık yapamam.
Paraya ihtiyacım var. Eve. Dairemi kaybederim.
Halledersin. Akıllı olmasan burada olmazdın.
-Lütfen Profesör Leahy... -Paul.
Paul. Sayfaları hafta sonu teslim ederim.
Yarı zamanlı çalışamam, tamam mı?
Arkandayım.
Ayak uydurman yeterli.
Daha detaylı tartışırız. Bir akşam, dersten sonra.
Doğru düzgün şiir konuşacaksak içki masasında olmalı.
Sevdiğim bir gurme barı var...
Çok hoşuma giderdi Paul.
Sadece, karın bu işe ne der...
Umut vadeden bir yazara yardım etmeme mi? Cömertliğime alışkındır.
Perşembe akşamı diyelim mi?
Perşembe tamamdır.
Harika.
Önümüzdeki birkaç gün gelmene gerek yok. Evine git ve çalış.
Bu gece seni görmeliyim.
Gelmeye çalışırım. Geç saate kadar çalışacağım.
Not: Kokun hâlâ parmaklarımda.
Bilgisayarını araştırırken iki gerçeği öğrendim.
Birincisi, babanın yakın tarihli fotoğrafı yok çünkü ölmüş.
Aşırı dozdan gitmiş ve onu sen bulmuşsun.
O günle ilgili birkaç şiire başlamışsın ama onları bitirmemişsin.
Çok üzüldüm Beck.
Ama ikinci buluşum yüzünden hiçbirinin önemi yok.
Sabah 11.06'da, kitapçıdaki görüşmemizden bir saat sonra,
vajinal detoksla ilgili grup mesajları arasında şöyle yazmışsın...
Vay be. Gerçekten okuyan bir insan evladıyla karşılaştım.
Medyaya haber salın.
Nihayet iyi biriyle çıkma vaktim gelmiş olabilir mi?
Delirmediğimi kanıtladığın için sağ ol.
Olamaz!
Evet, son para gönderdiğinde dediklerini hatırlıyorum.
Evet, minnettarım.
Durmadan çalışıyorum. Daha ucuz bir daire yok.
Konuştum. Özetle, kendisiyle yatmamı teklif etti.
Hayır, ihbar edemem. İş öyle yürümüyor.
Endişeli değilim. Benim gibilerin bu tip açmazlara
hep düştüğünü bilecek kadar romantik komedi izledim.
Okul değil, dünya. Dünya düzeni öyle işlemiyor.
Bana ne kadar destek olduğunu biliyorum. Burada hayat zor anne.
Tamam. Bir yolunu bulurum.
Tamam. Ben de seni.
Hoşça kal anne.
Merak etme Beck.
Selam Beck.
Neredesin şıllık? Gel de oynayalım!
Gelemem. Berbat bir gün geçirdim.
-Ne oldu? -Beck, bebeğim,
çözemeyeceğimiz bir şey yok.
-Bizim ve bol miktarda alkolün. -Tanrım. İndirim var!
-Beni seviyor musunuz? -Elbette.
-Sorman bile saçma. -Pekâlâ.
Greenpoint'te buluşalım.
Sen buraya gelsene. Olur mu? Gel.
-Burası çok eğlenceli. -Hayır.
-Yemin ederim. -Evet.
Kendim için yapmam gereken bir şey var.
Yola çıkınca mesaj atarım.
Görüşürüz.
-Güle güle! -Güle güle!
Siktir!
Sanırım Greenpoint'e gidiyoruz Beck.
Greenpoint'e hiç gitmem.
Ama aşk için neler yapılmaz?
Merhaba. Tamam, birkaç içki daha alacağız.
Bir saniye.
Kızlar?
Aklı nerede bunun?
Açık mikrofonlar manken, şarkıcı ve veganlar içindir.
Bu insanlar, bir özentinin,
hayatın kasvetiyle ilgili şiirini dinlemek istemez.
Arkadaşların vefasız. En kötüsü de Peach.
Bir tur turşulu daha.
Beck, canım, sence bu doğru gece mi?
Kesinlikle.
Son günlerim hep mücadeleyle geçti.
Arada buraya gelme sebebimi kendime hatırlatmalıyım.
-Evet. -Aynen.
-Yürü be. -Kiminle mesajlaşıp duruyorsun?
Benji'yi davet ettim.
-Beck... -Ne? Şiir seviyor.
-Eminim. -Geleceğini söyledi mi?
45 dakika önce bir dizi gülen surat gönderdi.
Bazı erkekler pisliktir, bunu anlamalısın.
Anlıyorum Peach.
Piçin teki olduğunu hatırlatmamı isteyen sendin.
Sıradaki sanatçı Guinevere Beck.
-Tamam. -Tamam.
Kırılganlığın şerefine!
Evet.
-Şerefe. -Peki.
-Tamam. -Tamam.
İyi şanslar Beck!
Merhabalar. Adım Beck ve ben...
Şey gibi algılanmak istemem ama...
Ben şairim.
Aynen öylesin!
Öylesin!
"Bir gün aşka ihtiyacın kalmayacak
Bir gün, her şeyi bir arada tutmak
Senin görevinmiş gibi Yürümeyeceksin
Güneş, gecenin zor kısmı
Çalma sesine uyandığın O gizli zaman
Kapıyı açmak için kalkarsın Ama o orada değildir
Çünkü ses Kendi içinden geliyordur
Kendi içine istediğin kadar yolculuk et Kapıyı açamazsın
Kırılgan çocukların yakışıklı zorbaları Sevdikleri gibi sevdin onu
Hakkında şarkılar yazdın. Sen..." Demek istediğim...
"Hakkında şiirler yazdın
Hâlâ hakkında şiirler yazıyorsun. Hatta şu anda bile"
Neden bu kadar kederlisin? Çok kederlisin.
Daha neşeli bir şeyler yap, değişiklik olsun.
Bence herkes hemfikirdir. Şarkıcı geri dönsün.
Affedersiniz. Kaldığım yeri unuttum.
Bulmam için biraz zaman verin.
Daha fazla izleyemeyeceğim. Üzgünüm. Yapamam.
Sana ne olduğu aşikâr. Aşk gözünü kör etmiş.
Ve âşık olduğun şeylerin, yazmanın, bu şehrin, dostlarının,
bilhassa Benji gibi erkeklerin
ortak noktası, aşkına asla karşılık vermeyecek olmaları.
Hem de sen her şeyini verirken.
İnsan nelere katlanıyor. Çok benziyoruz Beck.
Son gerçek romantikler.
Lokomotif dokuz numara
New York metrosunda...
Bunu yeni dostum, Bay Kaçık Sokak Serserisi'yle yapacaktım
ama haftanın ikinci şanslı olayı başıma geldi.
Gerçek olabilir mi?
Rüyada gibiyim.
Rüyada değilim.
Beck, yalnız olmak için fazla sarhoşsun.
Ya sapığın teki peşinden geldiyse?
Bu sarhoşlukla raylara da yakın durmamalısın.
Beck! O küstah gazozcu hıyara mesaj atmayı kes.
NEDEN ŞİİR OKUMAMA GELMEDİN?
Trenim raydan çıkarsa
Benji'yi istiyorsun.
ORADA OLMANI İSTEDİM.
Benji'ye ihtiyacın var. Telefonu, Benji'ye sarılır gibi tutuyorsun
çünkü hayatla arandaki tek bağ o.
Benji'yi unut.
Telefonu da siktir et.
Kaldır!
Lokomotif dokuz numara
New York metrosunda
Nasılsın? İyi misin? Kalkabilir misin?
Kıpırdama.
Oradaki şeyler seni çarpabilir.
Elini uzat.
Kaldır!
Çenenizi kapatın, lütfen!
Elini uzat.
Tren geliyor.
Kaldır!
Elini uzat! Çabuk!
Kaldır!
Aman Tanrım. Çok özür dilerim.
Sorun değil.
Bu monttan nefret ederdim.
-Gerçekten özür dilerim. -Sorun değil.
Alabilir miyim?
Tabii.
Sana bir taksi bulalım. Olur mu?
Her zaman böyle değilimdir.
Değişik bir gece geçirdiğini tahmin ettim.
Değişik.
Beni sapık sanmanı istemem ama...
Galiba seni tanıyorum.
Doğru. Tabii ya.
Hatırladım. Pardon.
Ayıkken ve saçımı topladığımda böyle görünüyorum.
Evet. Hatırlıyorum.
Sorun değil, sıradan bir yüzüm var.
Hiç de değil.
Evet, Desperate Characters. Hatırlıyorum.
Evet.
Nereye gideceksin?
Village. Evin oraya yakın mı?
Benimle gel. En azından bunu yapayım.
Peki.
Buraya gelirken bir amacın var mıydı? Benim vardı ama beceremedim.
Günün 18 saati koşuşturuyorum. Neden?
Tanrım. Boş ver. Kusura bakma.
Lütfen. Ben de bazen öyle hissederim.
Tanıdığım biri, kitabevinin sahibi.
Tüm kitapların tek bir gerçeği ifade ettiğini söylemişti.
O da, eğer IQ'n belli bir çıtanın üzerindeyse...
...hayat çekilmez olurmuş. Çıta da hiç yüksek sayılmaz.
Daha aptal olsaydım kesinlikle daha mutlu olurdum.
Ama o zaman şiirlerini kimse duymazdı.
Şiir yazdığımı nereden biliyorsun?
New York'taki her genç yazar yazmaz mı?
Ben bolca şiir okurum.
Kimleri seversin?
Strand, Sexton, Merrill...
Baş ucu kitaplarımı saydın.
Her gece bunları okuyarak uyuyorsan
kesinlikle buraya aitsindir.
-Soyadın neydi? -Goldberg.
Sen nereden geldin Joe Goldberg?
Ben burada büyüdüm.
Bir süre ayrıldım. Bir kızı kovaladım.
-Ama döndün. -Evet, özledim.
Ayrıca kovalamada pek başarılı değilim.
Ben de.
Evime gelmişiz.
Hiç fena değil.
Beni ayılttığın için sağ ol.
Ve hayatımı kurtardığın için.
Hayır, hayatını kurtarmadım.
Kurtardın.
Tanrım.
Elbette.
-Benji. -Selam.
Bu Joe. Bu gece tam manasıyla hayatımı kurtardı.
Raylara düştüm. Acayipti!
Bebeğim, söylemiştim, insan özünde iyidir.
Bravo kanka.
"Kanka." Seni saç israfı.
Tamam. Beck, hava buz gibi.
-Bekle. Belki bilgilerini verirsin... -Tabii.
Kahretsin!
Telefonum!
Metroda düşürdüm herhâlde.
Tamam. O zaman numaranı alayım,
telefon alınca konuşuruz.
E-postanın esiriyim, diyebilirim.
Anladım. Zekice. Yabancı sayılırım. Tedbiri elden bırakmamalı.
Peki.
Adresim BeckleBeniHayat@gmail.com.
Tamamdır.
"Beck'le beni hayat."
Teşekkür ederim.
-Bu hafta şunları öğrendim. -Gelemedim, üzgünüm.
Sen özelsin. Yeteneklisin. Tutkulusun.
Zekisin.
Ama bazı konularda öyle değilsin. Mesela telefonuna şifre koymuyorsun.
Ve Benji gibilerine tutuluyorsun. Hatanın farkındasın ama elinde değil.
Çünkü herkesin birine ihtiyacı var.
Ama sana lazım olan, bir kurtarıcı.
Yardımcı olabilirim Beck. İzin ver, yardım edeyim.
Joe.
Pac. Selam.
Ne oldu? Burada ne işin var?
Ron yüzünden.
Eve sarhoş geldi.
Bağırmaya başladı.
Kendimi akıllı sanıyormuşum,
kitap okuyup ona salak muamelesi yapıyormuşum.
Ne oldu? Seni dövdü mü?
Hayır, bana el sürmedi.
Engel olmaya çalıştım...
-Özür dilerim. -Paco.
Paco, sorun değil. Cidden. Sorun yok.
Benimle gel. Birlikte onarabiliriz. Olur mu?
Bir şeyi onarmanın ilk adımı,
ne kadar harap görünse bile her şeyin kurtarılabileceğini bilmektir.
Kitaplar dâhil. Anladın mı?
Anladım.
Bu bir şiraze presidir. Dev bir mengene gibi.
Polivinil asetatlı tutkal,
yani sayfaları yakan asit yok. İğne ve iplik var,
son olarak da, Bugs Bunny'den fırlamışa benzeyen...
...sağlam bir tokmak.
Şunu görüyor musun?
Ona ihtiyaç yok.
Johno! Dinle.
"Sevgili Benji, gazozunuzu duydum.
Sonbaharda denenecekler listeme ekliyorum.
Sohbet etmek, tadım yapmak isterim. Jeff Pevensey."
Sürekli RT'lediğin herif mi?
New York dergisinin kültür yazarı.
Cevap ver kanka.
Hadi canım. Çekil de düşüneyim.
Jeff, virgül, senden haber almak güzel dostum, nokta.
Evet, gazozlarımız kıyaktır, nokta.
Tadım yaptırmak için bir araya gelmek isterim, nokta.
Buluşma ayarlayalım.
Sırt kısmını dikkatlice sıyıracaksın.
Parmaklarına dikkat etmelisin.
"İyi fikir. Toplantı aralarında müsait misin diye ararım."
Bu iş bizi uçuracak.
Sence kaçta buluşuruz?
Alınma ama bu konuyu konuşmuştuk.
Başlarda ürünü tek bir yüzün temsil etmesi daha iyi.
Ben daha uygunum.
Tamam, sırtı diktik.
Bunu al, şu tarafa doğru tüm gücünle çek.
Evet. Aynen öyle.
Jeff!
Tutkal kurudu. Cildi kapladık.
Şimdi...
...titizlikle, yeteri kadar güç uygulamalısın.
Selam!
Selam. Jeff. Memnun oldum.
Ben de. Buraya hiç gelmiş miydin?
Pek fazla kişi bilmez...
Geç saatlerde harikadır. Çok seçkindir.
Evet, birkaç kez gelmiştim.
Öyle mi?
Güzel.
O hâlde evinde hissedeceksin.
Lütfen, önden buyur.
Tamam.
Hemen aşağıda, solda.
Dostum, bence...
Kapı öttüğünde saat 14.00 ve ben hazırım.
Arkadaşlarına geleceğini söylemiştin. Biliyorum çünkü telefonun bende.
-Döneceğim. -Tamam.
Selam.
Beni hatırladın mı? Raylarda az kalsın ölen kız.
Bir şeyler çağrıştırdı. Bir saniye.
Teşekkür etmek istedim.
Zaten etmiştin.
Tekrar sağ ol.
O gece aceleyle kaçtığım için de üzgünüm.
-Misafirin vardı. -Pek sayılmaz.
Sana bir hediye aldım.
Hayır, lütfen. Zahmete gerek yok.
Kapa çeneni ve bak.
"Lokomotif dokuz numara New York metrosunda
Raylara düşerse senin kız Kaldır onu karşılıksız"
Şimdiden aramızda espriler var.
Pekâlâ...
...bunu verecektim. Artık gitsem...
Fazla meşgul değilsen bir ara bir şeyler içelim mi?
Tabii.
Ama telefonumu hâlâ bulamadım.
Biliyorum. E-posta.
Doğru.
Görüşürüz Joe.
Yakında görüşürüz Beck.
Aferin oğlum.
Aferin.
Hep haklı olamam. Sonuçta insanım. Hata yaparım.
Göreceksin.
Aşağıdaki bir kargoya bakmam lazım.
-Kasaya bakabilir misin? -Olur.
Bir aşk budalası olabilirim...
...ama senin hakkında yanılmıyorum
ve sana hak ettiğin hayatı vereceğim Beck.
Lütfen.
Ne yaptığımı sanıyorsun, bilmiyorum ama aradığın kişi ben değilim.
Hayır.
Sensin.
NICK GEREFFI'NİN ANISINA İTHAFEN
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan