Poprzednio w serialu Ty...
Mówią na mnie Beck.
A ty to Joe...
Goldberg.
Facet musi się zabezpieczyć.
Twoje imię to cudowny punkt wyjścia.
Kolejnym podarkiem od Internetu okazał się twój adres.
- ...skoczylibyśmy na drinka? - Jasne
Hej. Wpuść mnie.
Doprowadzasz mnie do szaleństwa.
Beck, a to kto?
Benjamin J. Ashby III. Z Greenwich. Szkoła z internatem.
- Idź przodem. - Dobra.
Stary, może jednak...
Nie mów, że robisz to z powodu Beck.
Boję się, że mógłbyś jej coś zrobić.
Widziałeś tę chochlę? Ma taką czerwoną.
Używa jej do zabaw w łóżku.
Przydałaby mi się twoja pomoc.
Ale wiem, że łżesz jak najęty.
Wiedziałem tylko, że Benji to najgorsza trucizna.
Zrobiłem, co trzeba, by ci pomóc.
Minęły trzy dni od naszego pierwszego pocałunku.
Muszę przyznać, że bez Benjiego idzie nam świetnie.
Gdybyś do końca życia miał oglądać jeden film,
- co byś wybrał? - Gliniarz z Beverly Hills.
- Serio? - Jak najbardziej.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zaintrygowałeś mnie.
Niby komedia, a jednak wzbudza grozę.
Niczego mu nie brak.
A twój ulubiony film?
Dziewczyna w różowej sukience.
Niepozorna dziewczyna traci głowę dla jedynego chłopaka, który ją rozumie?
Już to gdzieś widziałem.
Uwielbiam ten film.
Będę tym, który cię rozumie. Zasługujesz na to po Benjim.
Ta twoja była,
o której mówiła dziewczyna na imprezie,
Candace?
Rutynowy przegląd dawnych zawodów miłosnych.
- Wolę nie wiedzieć? - Ale Candace?
Nie wiem, jak ci o niej powiedzieć.
Za wcześnie na to.
Nie mam tajemnic, ale to stare dzieje.
Myślisz, że pasujesz do kogoś,
a okazuje się inaczej.
Sporo mam takich na koncie.
Opowiemy sobie przy drinku.
Albo dziesięciu.
Dziesięciu?
Tak. Mniej więcej.
Chcę wejść. Naprawdę. Ale wolę zaczekać.
Jesteś tego warta. Poza tym...
Pa.
Muszę się uporać z pewną palącą sprawą.
DOMOWE CIACHA SĄ NAJSŁODSZE #BABECZKANAWYNOS
„Na wynos”? Serio? „Domowe ciacha”? Co jest...
Jak dla mnie już nie żyjesz, Benji.
Wreszcie go sobie odpuściłaś.
Ty masz go już z głowy. Teraz moja kolej.
Jak pozbyć się trupa?
Nie mogę szukać w sieci,
bo to byłby dowód obciążający.
Sięgnę do zaufanych źródeł, jak King, Carr, Franzen, Flynn.
ALIENISTA
ROZBIÓR DROBIU
Ciekawostka: trybowanie kurczaka i ćwiartowanie człowieka
przebiega w sześciu identycznych etapach.
Odpuszczę to sobie. Trzeba mieć nerwy.
Ale chyba mam plan co do Benjiego.
Nie wiedziałem, że tam jesteś.
Mogę puścić Enrique Iglesiasa?
Chcę podszlifować hiszpański.
- Oficjalne... - Super.
- ...dno. - Albo coś innego.
Mam masę składanek. Rockową, klubową, jazz.
Jest prawiczkiem?
Puść Iglesiasa.
Idę na dół naprawiać książki.
Niech mi nikt nie przeszkadza.
Spoko. Dzięki, Joe.
Wiem jedno.
Nie możesz opłakiwać zmarłego Benjiego.
Musi zniknąć.
Zadbałem już o wizerunek w portalach.
Gość imprezuje na umór i znika z horyzontu.
Co do ciała...
najlepsza będzie kremacja.
Potrzebne będą chemikalia i równy płomień.
Żadnych danych dentystycznych.
Muszę spowolnić biologiczne procesy zachodzące w Benjim.
Liczy się temperatura i wilgotność.
Tak niska temperatura źle wpłynie na książki.
Wysuszą się, skruszą, przepadną na zawsze.
Zapobiegną temu nawilżacze.
Gertrude Stein nie żyje. Nie będzie składała autografów.
To powinno go zakonserwować, zanim zbiorę się na odwagę.
Proszę.
Dzień dobry. Tu Guinevere Beck.
Z Wydziału Sztuk Pięknych.
Profesor Leahy i ja uznaliśmy, że lepiej będzie...
Przepraszam. Szukam profesor Mott.
Beck?
- Tak. - Blythe.
Słyszałam o tobie.
We wtorki i czwartki urządzamy tu warsztaty.
Mott to nie Leahy, musisz się wykazać.
Mam taki zamiar.
Czytałam twój artykuł w Review.
Niezwykle pouczający. Pisałam o nim na Tweeterze.
Media społecznościowe. Kolejna masowa rzeź.
Jersey, tak?
- Co? - Stamtąd jesteś?
Nie. Z Nantucket.
Interesujące.
- A ty? - To skomplikowane.
Urodziłam się w Papui-Nowej Gwinei,
ale tata pracował dla rządu,
więc mieszkaliśmy tu i ówdzie.
Raz się od nich odłączyłam.
Zostałam modelką w Tokio.
Byłam wyjątkowa przez moje włosy.
Wybacz. To moi dziadkowie. Zobaczymy się na zajęciach.
Dobrze.
Odeszła, a ja chciałam zapaść się pod ziemię.
Jak dla mnie to pretensjonalna suka.
Nie. Blythe jest super.
Napisała raz, jak razem z mamą
zapadły we Włoszech na bulimię. Miała 12 lat.
- Klasa. - Co to... To ma być nos?
To zdjęcie fiuta.
- Widzisz? To zbliżenie. - Nie.
Czemu w tle jest puchaty dywan?
- Nie wiem. Perspektywa? - Nie pojmuję.
Faceci biorą oderwane części ciała za grę wstępną.
- To mało przyjemny widok. - Nieprawda.
Mam w telefonie ponad 200 uporządkowanych według kategorii.
Mój Guggenheim.
Grube pały, bumerangi, bananowe łódki,
niedorostki i obrzezani.
Życzę im jak najlepiej,
ale, jak widać, seks nic dla nich nie znaczy.
Zbliżenie na wyposażenie.
- Ty taka nie jesteś. - Nie dziwię się.
Świetnie ją rozumiem. Wczoraj byłam z jednym takim.
Przechodzimy do rzeczy i widzę, że jest nieobrzezany.
Wyglądał jak, bo ja wiem, kapturek?
Koleś z księgarni ma żółwika?
Kierownik. Ale nie, to nie Joe.
Gostek z Tindera. Chciałam się zabawić.
Joe to nic pewnego.
„Nic pewnego”? Tylko tyle?
Nadal bzykasz się z innymi? Beck!
Jak mogło mi to umknąć? Jak mogłem aż tak się pomylić?
Jeśli chcesz wybzykać Benjiego z systemu,
to powodzenia.
Byle nie strać dla siebie szacunku.
Zastanawiam się tylko...
czy jesteś teraz swoją najlepszą wersją?
No cóż... tak to przetrawiam.
Wypędzam z siebie Benjiego.
Sprawdzam dostępny asortyment w ośmiomilionowym mieście.
- To ma sens, prawda? - Tak.
Idę po drinka.
Fajny tatuaż.
Nie mam tatuażu.
Miłość jest cierpliwa i uczynna. Tak jak ja, Beck.
Dla ciebie warto. Może faktycznie tak to przetrawiasz.
Nie kupuje się pierwszych lepszych dżinsów. Choćby leżały jak ulał.
Mam nadzieję, że to stan przejściowy,
choć szybkie wyszukanie hasła objawiło
tabun milenijnych chłoptasiów.
Facio z tygrysem. Początkujący łowca talentów.
Niedoszły Wiking. Nie leniuchujesz, Beck.
Spora konkurencja.
To, co nas łączy, jest nowe, subtelne. I teraz mamy trupa.
Przecież wszystkich się nie pozbędę.
Aby zdobyć twoje serce, muszę ci coś uświadomić.
Mój status to nie „nic pewnego”, tylko ten jedyny.
Nadszedł czas.
Czas pozbyć się Benjiego i poświęcić całą uwagę tobie, Beck.
Nam.
Potrzebuję paru rzeczy.
Cześć, Joe. Chciałeś porozmawiać?
Tak. Posłuchaj.
Pracuję nad tajnym projektem, ale muszę otworzyć sklep.
Chciałem cię prosić o przysługę.
Dam ci pieniądze na książki. To zostanie między nami.
Żaden problem. Tylko między nami. Czego potrzebujesz?
Skoczysz w kilka miejsc.
SALETRA - TAŚMA IZOLACYJNA PODPAŁKA - SZNUREK
Możesz na mnie liczyć.
Dzięki, Pac.
„Wieprz i ja
Ty to ja
Me serce jest jego
I tak nastał zmierzch”
Stać cię na więcej głębi i czujności.
Nie wciągnęło mnie.
Ciekawa opinia.
Jak przyciągnąć uwagę czytelnika?
Nasycamy uniwersalne prawdy bolesną specyfiką.
- Inaczej po prostu przewrócą kartkę. - Właśnie.
Nie czepiam się wiersza Yuriego, ale najbardziej boję się
nie tego, że napiszę źle, ale przeciętnie.
Przeciętność. Tego nie chcemy.
Liczę, że to pomocne uwagi.
To wszystko na dziś.
Następna jest Blythe. I Beck.
Prześlijcie nam wybrane utwory.
Omówimy je w czwartek.
Dobrze.
Oto co wnoszę z tych jałowych poczynań.
Nie masz natchnienia.
I potrzebne ci nowe łóżko.
Może owa entuzjastyczna, acz płytka schadzka
z okularnikiem zza baru wyjdzie nam na dobre.
MASZ OCHOTĘ NA ZAKUPY?
MUSZĘ KUPIĆ STOLIK
Mam czas. Czekam na Paco.
Czytasz mi w myślach.
WPADNĘ ZA GODZINĘ.
Muszę to dobrze rozegrać.
Dlatego pora wytoczyć ciężkie działa.
Buick skylark pana Mooneya.
Zbiegasz po schodach w ciasnych, ale nie za ciasnych dżinsach.
Masz klapki, pomalowane paznokcie
i upięte włosy.
Przynajmniej nie masz żadnych malinek.
O Boże! To naprawdę twoje auto?
Z nieba mi spadłeś.
Nie wiesz, jak bardzo potrzebne mi łóżko.
Nowe wyzwanie.
Jak gładko przejść od oglądania szklanek
do: „Ja pierdykam! Joe to ten jedyny”?
Dziwne.
Mam taką samą.
No wiem. Benji mówił.
Należała do ojca.
Słynna czerwona chochla. Lubisz dostawać nią klapsy.
Tego właśnie chcesz, Beck?
Takiego faceta szukasz?
Zdecyduj się wreszcie.
Wszystkie są z tego samego drewna.
Nie mogę wybrać.
Ludzie próbują nadać życiu sens,
kupując drogie świeczki i lampy.
Wszystkie są dobre.
Chodzi mi o rozmiar. Małe podwójne czy duże?
Duże nie zmieści ci się w sypialni.
Racja. Jest za...
Skąd wiesz?
Nikt w Nowym Jorku nie ma wystarczająco dużej sypialni.
O co chodzi?
Blythe z warsztatów. Właśnie przysłała opowiadanie.
I?
Ja nawet nie zaczęłam, a jutro upływa termin.
Boże.
To...
genialne.
Opowiada o wronie, która wleciała kobiecie do domu
i rozbijała się o ściany, zakrwawiając je.
Brzmi okropnie.
Przeczytaj.
I co?
Masz rację.
Wiem.
Mogę o coś zapytać?
Śmiało.
Nie kłam. Daj słowo.
Słowo harcerza.
Myślisz, że jestem przeciętna?
Przeciętni ludzie nie martwią się o to, czy są przeciętni.
Teraz, Beck. Właśnie teraz.
Pokażę ci, jaka jesteś nieprzeciętna.
Chcesz się zabawić? To proszę.
- Przestań! - Co jest? Myślałem...
Że chcę iść za kratki
za orala w miejscu publicznym?
Tego na dziś nie planowałam.
Chyba źle cię zrozumiałem.
Od dziesięciu minut nawet na mnie nie spojrzałaś.
Gorzej być nie mogło.
- Halo? - Hej, Joe. Tu Ethan.
Ethan z księgarni.
Tak, wiem, kim jesteś.
No dobrze. Otóż wysiadł prąd.
Elektryk myśli, że obwód jest przeciążony,
ale skrzynka...
Jest w piwnicy z trupem.
...która jest zamknięta.
Może zdjąć zamek, ale chciałem...
Nie!
Odpraw go. Później to z nim załatwię.
Zamknij sklep.
Jak wrócę, to się z tym uporam.
Wszystko gra?
Tak. Drobna usterka w sklepie.
Odwiozę cię do domu.
Obawiałem się tego. Sześć nawilżaczy
i klima z lat 70. ustawiona na najniższą temperaturę.
Nawet po śmierci Benji to jeden wielki wrzód na tyłku.
No tak. Bez klimatyzacji
rozkład nabrał tempa.
To wysięk?
Procesy biologiczne nie sprzyjają Benjiemu.
I rzadkim książkom.
Nie pomogę im, dopóki nie pozbędę się jego.
Benji musi się stąd wynieść.
Hej, co porabiasz?
Znasz może chiński?
I masz może młotek?
Książki są bezpieczne. Trup opuścił piwnicę.
Nie spalę ciała za dnia.
Benji zaczeka w aucie.
- Dobra. Gotowa? - Tak.
Puść na moment.
Pasuje!
Podaj młotek.
Powinno wystarczyć.
- Dasz radę? - Trzymasz?
I gotowe!
Powiedz już.
Już.
Nasze zdrowie.
Dobry z ciebie pomocnik.
To samo chciałam powiedzieć o tobie.
Przepraszam, że wcześniej aż tak się wkurzyłam.
W porządku.
Nieprawda. Tylko...
nie chcę, byś tak o mnie myślał.
Lubię cię, Joe.
Na poważnie.
Do tego byłam rozkojarzona.
Opowiadanie Blythe wytrąciło mnie z równowagi.
Nie stajesz w konkursie.
Wiem, ale zastanawiam się...
czy kiedykolwiek napiszę coś tak dobrego?
- Masz talent. - Skąd wiesz?
Wiem, że powinnaś przestać się zamartwiać.
Nie zważaj na tę całą Blythe.
Na nikogo. Pisz tak, jak chcesz.
Boże. Wszyscy tak mówią. Jakby to było takie proste.
No wiem. Dobra...
Szybkie pytanie.
Nie myśl.
Odpowiadaj od razu.
Co wywołuje u ciebie ucisk w żołądku? Pierwsza myśl.
Mój tata.
Zanim...
No tak.
Oczywiście.
Był narkomanem.
Było ciężko.
Bałam się.
Ale bywały dobre dni.
Wiedziałam, że to będzie dobry dzień,
gdy budziłam się i dom pachniał naleśnikami.
Wylewał ciasto na patelnię swoją czerwoną chochlą.
To prawdziwa historia czerwonej chochli?
Śmiałam się, wtórowałam kiczowatym piosenkom z listy przebojów.
Wszystko było tak, jak trzeba.
Ale potem znów wychodził...
i chochla wracała do szuflady...
a ja czekałam na następny dobry dzień.
Aż w końcu się skończyły.
Nie spodziewałam się, że ci to powiem.
Masz rację.
Faktycznie nie masz o czym pisać.
Benji się mylił.
Ta cała czerwona chochla. Nie chcesz klapsów.
Chcesz czuć się bezpieczna. Kochana.
Chcesz, by ktoś robił ci naleśniki.
Chodź.
Dokończymy to. Zaraz wracam.
Chwileczkę!
- Wszystko w porządku? - Nie.
- Dobrze, że jesteś. - Peach.
Mogłem się spodziewać.
Mam ostry napad.
Musisz mnie zawieźć na pogotowie.
Joseph. Nie wiedziałam, że tu jesteś.
Mówiłam ci.
Peach źle się czuje.
Pewnie nie potrzebujesz znać szczegółów.
Mam śródmiąższowe zapalenie pęcherza.
Niektórzy myślą, że zadzieram nosa,
ale muszę unikać fast foodów.
Mogę pić tylko drinki o wysokim pH,
jak Ketel One albo Goose z sokiem gruszkowym.
A jägermeister na imprezie?
Jedźmy do szpitala.
Joe ma samochód. Zawiezie nas. Prawda? Mógłbyś?
Jasne.
Wprawdzie mam trupa w bagażniku, ale co tam.
Nigdy tam nie dojedziemy.
Wybrał najgorszą trasę.
Bądź uprzejma.
Zwijam się z bólu.
Przepraszam.
- Joseph. - Tak?
Niedobrze mi. Możesz uchylić okno?
Zalatuje tu z tyłu zgnilizną.
No cóż. Miejskie zapachy.
O Boże. Nie wytrzymam.
Idziemy piechotą. Mam tego dość.
Przepraszam.
Nadchodzi godzina duchów.
Wezmę sprzęt, powiozę narcystyczne zwłoki
dawniej znane jako Benji na miejsce spoczynku,
rzucę zapałkę i na wieki będę twój, Beck.
A to coś nowego.
To on.
„Saletra. Sześć rolek taśmy izolacyjnej.
Podpałka. Sznurek. Worek. Kołki”.
Wyjaśni nam pan, po co to panu?
Wyjaśnić listę zakupów z Jak pozbyć się trupa dla opornych?
No wiem.
Wiem, jak to wygląda.
Nie powinienem był angażować w to Paco,
ale ostatnio mam spory mętlik.
Myślałem, że przysłużę się światu.
Wiecie co? Będzie łatwiej, jeśli wam to pokażę.
Pokażę wam. Chodźmy.
Oficjalnie nie wolno tu niczego sadzić.
Nikomu o tym nie mówiłem.
Chemikalia?
Usuwają korzenie.
Podpałka?
Do grilla.
Tutaj.
Proszę.
- Smaczny. - Dziękuję.
Uprawia ogródek. I co?
Miał nie zbliżać się do dzieciaka.
A on daje mu kasę? Wysyła na zakupy?
Mówiłem wam. Jestem kuratorem.
Znam takich jak on. To psychol. Mam przeczucie.
Jazda do domu!
Powiedz mamie, że zaraz będę.
No dobrze.
Ma ADHD. Trudny dzieciak.
Podatny na wpływ takich jak on.
Przepraszam, jeśli złamałem zasady.
Widzę, że Paco jest wiecznie głodny.
Dałem mu trochę drobnych
na kanapkę ze sklepu.
Pożyczam mu też książki. To tyle.
Dzieciak jest zaniedbany.
Żartujesz sobie?
Bez patologii. Wiele osób pije.
- Dość tego. - Spokojnie.
Przepraszamy za kłopot.
Powodzenia z ogródkiem.
Dziękuję.
Ludzie. Łatwo ich nabrać.
Jak ci gliniarze.
W ich oczach jestem miłym, przyzwoitym facetem.
Ludzie wierzą w to, co zgadza się z ich poglądami.
Niestety ty też tak masz, Beck.
Wierzyłaś, że zasługujesz na olewanie przez Benjiego
i na Peach i jej dramaty. I tak dalej.
Chcę ci to powiedzieć, ale nie mogę,
bo konwencja nakazuje robić przerwy
w kontaktowaniu się, gdy się z kimś umawiasz.
Wkurza mnie to pokolenie.
Dziękuję.
Dzięki, że zostałaś.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Dzięki.
I jak ci się podoba Joe?
Podoba mi się.
Chyba naprawdę mi się podoba.
Nie byłam pewna, czy jestem gotowa na związek, ale może...
Nie mówisz poważnie.
Facet pracuje w księgarni.
Słuchaj. Znam cię.
Chcesz świętować piątą rocznicę,
dzieląc rachunek na pół w taniej knajpie?
Potrzebujesz kogoś, kto o ciebie zadba.
Byś mogła pisać, być wolna i szczęśliwa.
Nie kogoś jak Joe, którego na nic nie stać.
To nie fair.
Nikomu za to nie płacą.
Skoczymy coś zjeść? Umieram z głodu.
Raczej sobie odpuszczę.
Muszę wracać. Cieszę się, że już ci lepiej.
No nie. Nie teraz.
No dobra, Beck.
Hej. Jak się ma pacjentka?
Lepiej. Dzięki, że nas podwiozłeś.
Dotarłyśmy tam w samą porę.
Tak?
Może wróciłbyś do mnie i dokończymy, co zaczęliśmy?
A Peach?
O co pytasz?
Gdzie jest?
W Indochine. To jej ulubione żarcie.
Super. Peach wciąga czilijskiego okonia na parze,
a mnie zaraz przyłapią.
Co ty na to?
Narzekasz, że nie możesz pisać,
a rzucasz wszystko i gnasz do szpitala.
A ta choroba ma podłoże psychosomatyczne.
Pytałam, czy chcesz tu przyjść.
Chciałbym. I to bardzo,
ale właśnie jestem zajęty, więc muszę kończyć.
Peach zjawiła się w złym momencie,
ale nie przerwała mi w pisaniu.
- Tak, wiem. - Rada dnia.
Nie odbieraj, gdy palisz zwłoki,
bo palniesz coś, czego będziesz żałował.
...ale wysyłasz mylne sygnały.
Co masz na myśli?
Próbuję ci dogodzić, ale nie wiem, czego chcesz.
Złożyć ci łóżko, posiedzieć z tobą,
podwieźć cię gdzieś,
bo kumpela prosi...
Serio, Joe, zamknij się.
Wybacz. Muszę kończyć.
Ale...
Hej! Jak leci?
W porządku. Spore ognisko.
Tak. No cóż, trochę mnie poniosło.
Przyłączcie się, jeśli chcecie.
Proszę, nie chciejcie.
Świetny pomysł.
Ale musimy wracać, zanim całkiem się ściemni. Powodzenia.
- Miłego wieczoru. - Nawzajem.
Wierzę w miłość od pierwszego wejrzenia. To, co nas połączyło.
I być może równie szybko to popsułem,
w ciągu jednej rozmowy.
To wszystko było na próżno?
Jak tu opisać radość króla i królowej
na widok swej córeczki...
Próbuję się dodzwonić.
Ale włącza się poczta.
Najgorsze trzy słowa.
Ciekawe, jak wyglądałyby nasze dzieci.
Czytałyby książki. Żadnych iPadów.
I nie nazwalibyśmy ich
Gulliver, Blaze lub Mysti przez „i”.
Bylibyśmy w tym mistrzami. Ty i ja.
Nie tak miało się to skończyć.
Oddzwoń, Beck.
Koniec.
Nie chcę ci kadzić ani nic takiego,
ale piszesz tak, jakbyś była wcieleniem Raymonda Carvera.
Miło mi, że tak mówisz, Tomasie.
Urodziłam się w roku, w którym umarł, 1988.
Nie jesteś pierwszą osobą, która mi to mówi.
Świetne opowiadanie, Blythe. Już czekam na następne.
Nie sądziliśmy, że przyjdziesz. Nic nie przysłałaś.
Wiem, przepraszam. I przepraszam za spóźnienie.
Napisałam coś, ale wyszło straszne emo,
więc to podarłam i zaczęłam od nowa, ale się nie wyrobiłam.
Udało mi się wyrazić to, kim jestem i co chcę powiedzieć.
To tylko jedna strona, ale...
Za mało, by to omawiać.
Mamy to czytać teraz? Na twoich oczach? To raczej niezręczne.
Skoro tak, ostrzegam,
że moja twarz cierpi na autyzm i nie mogę ukryć, co myślę.
Przełóżmy to na kiedy indziej.
Beck?
Niechętnie to przyznaję, ale miałeś rację.
W pewnym sensie.
Dla przyjaciół zrobię wszystko. Używam ich jako wymówki? Tak.
Dzięki temu wykręcam się od pisania?
Użyłabym wszystkiego, by się wykręcić, bo...
No dobra. Boję się porażki.
Jedna wpadka i wyjdę na najgorszą pisarkę wszech czasów.
Chcę przez to powiedzieć, że wysyłam mylne sygnały,
bo sama nie wiem, kim jestem.
Skąd mam wiedzieć, czego chcę?
Wiem, że brzmię obciachowo, jak... bo ja wiem? Milenialka.
Nic nie mów.
W tym momencie jesteś wszystkim.
Ale posłuchaj. Może ty wiesz, kim jesteś, ale tego nie pokazujesz.
Jesteś miłym facetem. Mówisz mi, że jestem nieprzeciętna
i bym pisała o tym, co mnie porusza,
a nagle rozpinasz mi rozporek w sklepie z meblami.
Mogłabym pomyśleć, że coś ukrywasz.
I na litość boską, po co ci ten koc?
Nie wiem, gdzie mieszkasz,
i nigdy nie wspominasz o swoich znajomych.
Kim ty jesteś?
Przesadziłam.
W myślach lepiej to brzmiało.
Pokażę ci coś.
Chcesz mnie poznać, Beck?
Pokażę ci, kim jestem.
Tu trzymamy rzadkie egzemplarze.
Kolekcjonerskie. Pierwsze wydania.
Papier, tkanina, skóra, klej. Delikatne materiały.
Wrażliwe na światło, wilgoć, temperaturę.
Dlatego trzymamy je tutaj.
By je chronić.
Zabiorę cię do siebie. Kiedy tylko zechcesz.
Przedstawię ci moich znajomych. Ale to...
To miejsce jest dla mnie najważniejsze na świecie.
Choć brzmi to dziwnie.
Te książki mają w sobie więcej życia,
więcej wartości niż większość ludzi, których znam.
Pytałaś, kim jestem? Teraz wiesz.
USUŃ KONTO
TWOJE KONTO ZOSTAŁO USUNIĘTE
Tu jesteś.
Załatwione. Oficjalnie wypisałam się z Tindera.
Brawo, skarbie.
Czuję, że to dobra rzecz.
Dobra dla mnie.
Joe jest dla mnie dobry.
Cokolwiek ci odpowiada.
Mówię to szczerze.
Może proste życie nie jest złe. Może tego ci trzeba.
Może też spróbuję.
Joe nie jest prosty. Jest inny.
Skomplikowany.
Dziwne. Brakuje tu książki.
Naprawdę? Jakiej?
Dorota u króla Gnomów. Była tutaj.
Joe ją oglądał. Podczas imprezy.
Znajdzie się.
Skasowałaś Tindera.
I chcesz, żebym do ciebie przyszedł.
Odzyskałem wiarę w nasz romans wszech czasów.
Wybacz, Joe. Głupek ze mnie.
Zostawiłem listę na łóżku i Ron ją znalazł. Przepraszam.
Nie jesteś głupkiem. Nie obwiniaj się.
Próbowałem mu wytłumaczyć.
To nie twoja wina.
Ron to typowy tyran.
Musimy być od nich sprytniejsi.
Jak muszkieterowie. Potrafili przechytrzyć kardynała.
„Jeden za wszystkich”.
„Wszyscy za jednego”.
Paco!
Wracaj do domu.
Stąd czuć burbona.
Mówiłem ci. Odwal się od niego.
Nabrałeś gliniarzy na swój ogródek z pomidorkami.
Ale ja wiem swoje.
Coś z tobą nie tak.
Widzę to w twoich oczach.
Tym problemem zajmę później.
Puk, puk. Gdzie jesteś?
Bo dziś...
Dziś pokażę ci, że jestem tym jedynym.
Naleśniki zrobisz mi później.
Czy ty już...
Napisy: Ewa Nowicka