Poprzednio w serialu Ty...
Joe Goldberg?
Słyszałam o tobie i o Candace.
Uznała, że lepiej jej będzie z gościem w Rzymie.
Peach nigdzie nie rusza się bez laptopa.
Gdybym mógł do niego zajrzeć.
Guinevere Beck?
To produkt chorego umysłu.
Ma bzika na twoim punkcie.
Chce cię mieć dla siebie.
Przyjaźń z tobą jest wykańczająca.
Nie będę chwalić twojej zadufanej poezji,
by cię nie urazić.
Beck rzadko wie, co dla niej dobre.
Święta racja.
Na swój sposób dobrze wiedzieć, co zrobić, by cię ochronić.
Coś ty zrobił?
Nie wiedziałem, ile tabletek nasennych zadziała.
Cześć.
Ktoś zaatakował Peach w biały dzień w Central Parku.
Jadę na pogotowie.
Przeżyła?
Nie widziałem cię od trzech dni.
Zawiodłem cię, Beck.
Oto moja kara. Droga na szubienicę?
Powinienem ułożyć mowę pożegnalną?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Niektórzy ludzie są jak rak.
Peach to czwarte stadium z przerzutami.
Próbowałem wyciąć nowotwór, zanim cię wyniszczy. A teraz?
W najlepszym przypadku odegram wartą Oscara scenę czołobicia.
W najgorszym...
wie, że to ja.
I to koniec.
To jakaś zasadzka? Będziesz mnie kochać, gdy pójdę za kratki?
Cześć.
O nie.
Jak mogłam namówić cię, byś postawił się sąsiadowi.
Nie martw się, to nie twoja wina.
Ale się stęskniłem.
Jak się ma Peach?
Jak to Peach.
Możesz zdjąć buty?
I wszystko, co miało kontakt z innymi ludźmi lub metrem.
Jasne.
Spójrzcie, kto przyszedł.
Jak się czujesz?
Rozpracowałam cię.
To koniec? Pętla się zaciska?
Odgrywasz gnuśnego przymuła, a tymczasem...
- Tymczasem? - To byłeś ty.
To ty mnie ostrzegłeś. Ktoś mnie prześladuje.
Zastanawiamy się, kto to.
Zazwyczaj robią to ludzie, którzy są nam znani.
To przerażające.
Wreszcie rozumiem ciemną stronę sławy.
Znam blogerkę, która ma już trzeciego natręta.
Becks, napiłabym się herbaty.
Mój ty Kopciuszku. Gdy Peach tupnie nogą,
będziesz jej serwować organiczne toniki, aż zblednie twa uroda.
Też chcesz? Dobrze ci zrobi.
Nie trzeba, dziękuję.
Musisz pisać.
Masz chłopaka z podbitym okiem. To nie w porządku.
To ja może...
Jak długo zamierza tu zostać?
Nie wiem. Tyle, ile potrzebuje.
Boi się wracać do domu. To zrozumiałe.
Prędko ją wypisali ze szpitala.
Po trzech dniach? W końcu to wstrząs mózgu.
Nie powinna cię tak obarczać.
Jak już będzie po wszystkim, wyjedźmy gdzieś.
Tylko we dwoje.
Wybacz, że przerywam.
Nie szkodzi. O co chodzi?
Po tym wszystkim, co przeszłam,
męska energia nie jest pożądana w miejscu, w którym dochodzę do siebie.
Możesz poprosić Josepha, żeby sobie poszedł?
Sam cię słyszał.
Nie mam nastroju do kłótni. Niech zabierze też ten prezent.
Pozałatwiam parę spraw.
Przepraszam.
Beck, herbata?
BILET LOTNICZY
Peach, połóż się. Nie wyglądasz dobrze.
Musisz odpocząć.
Paryż. Dwa bilety. Pierwsza klasa. Nie doceniałem jej.
Nie przejmuje się mną, tylko planuje, jak cię całkiem omotać.
Podałem cię jej na tacy.
Nie możesz pisać ani kochać.
Nie możesz być sobą, żyjąc dla Peach.
Nie pozwolę na to. Zmiana strategii.
Dobrze, że mogę na was polegać.
Otóż teraz
toczymy wojnę.
Joe!
Tak mi przykro.
Wszystko w porządku. Nic się nie stało.
Idź do domu, mijo.
To w dowód wdzięczności.
- Moja specjalność. Brownie. - Dziękuję.
Dziękuję za pomoc.
Mieliśmy pewne kłopoty przez kilka tygodni.
Raczej miesięcy.
Próbujemy to zmienić.
Jeśli chcesz wnieść oskarżenie...
I wydać chemiczny eksperyment Paco?
Claudia...
Ron wyniósł wnioski z tego zajścia.
Wiem, jak to brzmi, ale zmienił się.
Chce być lepszy.
Ludzie się nie zmieniają.
Nie wniosę oskarżenia.
Dziękuję, Joe.
Mam u ciebie dług.
- Hej. - Mam tylko minutkę.
Peach ma kroplówkę witaminową. Wpadłam tylko, by cię zobaczyć.
Wszystko dobrze?
Wyjeżdżam na parę dni.
Rodzina Peach ma dom w Greenwich. Mówi, że tam czuje się bezpieczniej.
Pewnie.
Co ze studiami?
- Co z nami? - Prawie umarła.
Ale nie całkiem.
Wiem, że sporo przeszłaś, ale ryzykowanie przyszłości
dla kogoś, kto chciał zniszczyć ci karierę
ledwo tydzień temu... To nierozsądne.
Przepraszam.
Chcę być z tobą szczery i mówię ci...
że tobą manipuluje.
Czemu miałaby...
Bo... Naprawdę tego nie widzisz?
Gdy staniesz mocno na nogi, straci nad tobą kontrolę.
Nie chcesz tego słyszeć, ale upozorowała to samobójstwo.
Nic jej nie groziło.
I sama zaatakowała się w parku?
Tego nie twierdzę.
To dobrze, bo zaczyna to trącić przerzucaniem winy na ofiarę.
No tak.
Jest w tobie zakochana. Wiesz o tym?
- Muszę iść. - Wybacz. Czekaj...
Nie, spoko. Dzięki za szczerość.
Dobra. Słuchaj, wyjeżdżasz z Peach.
To tylko wstęp.
Wabi cię powoli do swojego świata, aż uwięzi cię w nim na zawsze.
Pojechałbym za tobą, ale nie znoszę francuskiego żarcia,
a ty kochasz Nowy Jork, więc muszę cię ocalić.
Boli mnie twarz. Dzięki, Ron.
Dobra, Greenwich. Tam się z tym uporam.
Złote Wybrzeże Connecticut.
Kraina zarządców funduszów i potomków Pielgrzymów.
Z łatwością cię znajdę.
Wystarczy przeszukać jeden procent świata.
I proszę, bogowie Internetu nie zawiedli.
ODLUDNE
To tylko godzina jazdy. Przejażdżka dobrze mi zrobi.
Często je sobie urządzaliśmy z Candace.
Przydałyby mi się przyjemniejsze wspomnienia.
Wybieram się do ekskluzywnego zakątka, więc muszę odpowiednio wyglądać.
Dzięki, Benji.
Nie zamierzam tak cię stracić. Już się nie zawaham.
Tym razem doprowadzę to do końca.
Przybywam, Beck!
Candace?
Króliczku, jesteś cały?
- Dzień dobry. - Dobry.
Auto nawaliło?
Nie.
- Nie, tylko... - Prawo jazdy?
- Ktoś mnie napadł. - Czyżby? Kto?
Spożywał pan dziś alkohol, panie...
Muszę to dobrze rozegrać albo po wyścigach.
Przepraszam, Spencer Hewitt.
Proszę wysiąść.
Już się robi.
Ręce na dach. Proszę zdjąć okulary.
Co się panu przytrafiło?
Witaj, Beckalissima.
Co robisz?
Jem śniadanie. Zgłodniałam.
Nie jadasz takich rzeczy.
Naszła mnie ochota.
Przyjeżdżałam tu, gdy byłam mała.
Ciocia serwowała ogromne śniadania
i chyba chciałam przywołać jej pamięć.
Tak łatwo się zapomina. Zakupy w centrum?
Nie chodzisz po sklepach od incydentu ze Steve'em Maddenem.
Chcę się poszlajać. A potem lunch.
Chodzi za mną pizza.
A na deser kino. Co ty na to?
Bo ja wiem? Sporo rzeczy naraz. Jestem zmęczona.
To moja wina.
Tak dużo wymagałam. Wynagrodzę ci to.
Zjedz śniadanie, ubierz się,
a potem daj się rozpieszczać.
Wcinaj.
Banda dzieciaków. Ale zdrowo mi dokopali.
Zabrali mi portfel i obrączkę.
- Ale nie zegarek. - Nie. Poszczęściło mi się.
Że nie sczaiłby genewskiej roboty wartej 80 000,
choćby zawisła mu na fujarze. Dzięki, Benji.
Jak widać, bandziory nie grzeszą rozumem.
Wystarczą im jaja.
Jeśli chce mnie przelecieć, to niech się pospieszy.
Wrzucę tablice w rejestr i może pan wracać do żony.
Fajnie mieć lekarza w rodzinie.
Jeszcze jak.
Lubi pan żeglować, panie władzo?
To widać. Zapraszam do nas latem.
Ojciec ściągnie jacht z Nantucket.
Jaki model?
Azimut 62S. The Guinevere.
Szybka ślicznotka.
Widzisz? Zaniedbanie obowiązków.
Uznał, że taki nadziany dupek
nie stanowi zagrożenia dla jego rewiru.
Nie sprawdzi moich tablic.
Wie pan co...
radzę wracać do domu, odpocząć.
Prędko nie odpocznę, ale doceniam troskę.
- Wielkie dzięki. - Ostrożnej jazdy.
Jestem tu na wszelki wypadek.
Nie ufam Peach. Ty też nie powinnaś.
To istne zamczysko.
Z okrutną wiedźmą i damą w potrzebie.
Wychodzi na to, że jestem rycerzem. Dla ciebie wszystko.
Nie zamierzałem się włamywać,
ale skoro drzwi są otwarte na oścież...
No dobra. Nikogo nie ma.
Moja głowa.
W sumie myślałem, że będzie gorzej.
Miałem kiedyś wstrząs mózgu. Grałem w nogę, miałem 12 lat.
Rzygałem na kilometr.
Nic przyjemnego, ale nie porzucę przez to swojej misji.
Wystarczy, że załatam rany,
odzyskam koncentrację i skupię się na osiąganiu celu.
Tak się cieszę z naszego wyjazdu, króliczku.
Co za cudowne miejsce.
Przez następne dwa dni nie wychodzę z łóżka.
Wchodzisz w to?
Wchodzę.
Kocham cię, wiesz?
W Greenwich nadal dominuje duch lat 90.
Nie mogę się doczekać, aż włożysz tę sukienkę.
Zimno mi. Idę do wanny.
Polecam tę przy sypialni. Ma dobrze rozmieszczone dysze.
- Wolę tę wolnostojącą. - Domyślam się.
Masz klasę. Koktajl? Przyniosę ci.
Chcę ci podarować życie na takim poziomie.
Zasługujesz na nie.
Kochana, zrobiłam ci negroni.
I to bez zbędnej presji
ze strony namolnej świruski.
Moja nienawiść do Peach stała się namacalna.
Nie spiesz się, odpręż się.
Potem czeka cię niespodzianka.
Zrób sobie błotną maseczkę geotermiczną.
Radykalny rezultat.
- Zdrowie - Dzięki.
Spójrz tylko!
Jak śmie tak naruszać twoją prywatność?
To zboczenie! Rany, muszę się odlać.
Wrócę po to później.
Jak długo będzie tam sterczeć i gapić się na ciebie?
Halo?
Jest tu kto?
Kto to?
Niespodzianka.
Ma pistolet, Beck.
Jest nieobliczalna, sama to wiesz.
Muszę działać.
80% wypadków z bronią zdarza się w domu.
Czemu przebiera cię jak lalkę?
No dobra, odstawiłam się. Co to za niespodzianka?
O Boże! Raj!
Witaj, piękna. Kopę lat.
Mamy tyle do nadrobienia.
Mówiłaś, zero telefonów.
Wybacz. To tylko mój brat.
Dobra. Duet.
Znasz Black Sabbath?
Dziwne rzeczy potrafią utkwić w pamięci. Dźwięki. Fragment piosenki.
Chwileczkę, Raj.
A teraz głos tego pajaca, który nazywa cię piękną.
Wiedziałem, że Peach coś knuje.
Wciąga cię do pułapki bez wyjścia.
- Co on tu robi? - Myślałam, że będzie fajnie.
Nie szkodzi ci już męska energia?
- Czuję się dużo lepiej. - Za to ja nie.
- Nadal się wściekasz, rozumiem. - Czyżby?
Nazwałam twoją poezję zadufaną. Wybacz, wiem, że cię to zabolało, ale...
- Ale? - Wysłuchaj mnie.
Jesteś jedną z najbardziej utalentowanych osób, jakie znam.
Żal mi, że wciąga cię system,
który zabija indywidualność.
Jeśli chcesz być wielką pisarką,
zdobywaj doświadczenia, o których warto pisać.
Co mam robić? Żywić się korzonkami?
Kuzynka Inez zwolniła paryskie mieszkanie.
Tata zgodził się,
bym tam zamieszkała i nadzorowała remont.
Hodowała ocelota. Narobił szkód.
Przeprowadzasz się do Paryża?
A ty razem ze mną, chérie.
Peach, to szaleństwo. Ja...
Nie musisz decydować się od razu. Spokojnie.
Pomyśl tylko, jaki to byłby odlot.
Stąd Raj.
W Paryżu mogłybyśmy zacząć wszystko od nowa.
Obiecaj, że to przemyślisz.
Nie rób tego.
Dobrze.
Najpierw panie.
Za starą przyjaźń i nowe przygody.
Na zdrowie.
Od dawna nie byłam tak odprężona.
Czekaj, aż zacznie działać.
Co zażyłyśmy w ślepym zaufaniu?
Czyste MDMA z lekką domieszką organicznego opium.
Spisałeś się, Walterze White.
Któż by ci się dziwił, Beck.
Peach to wytrawna manipulatorka.
Po pierwsze ściągnąć cię do odludnego zakątka.
Po drugie zaprosić tego całego Raja
i odurzyć cię narkotykami, byś mogła mnie zdradzić.
Po trzecie uprowadzić cię do Paryża.
Musiałaś wszystko uprzątnąć dla Raja?
Muszę znaleźć pistolet.
Co u ciebie, Raj?
No wiesz, kończę medycynę.
Szast-prast i odhaczyć.
A co u ciebie, Guinevere Beck? Nadal piszesz?
Poczytaj jej poezję. Zachwycająca.
Serio nie wiem, co chcę robić.
Kiedyś wiedziałam, ale ostatnio straciłam pewność.
Miała go tu.
Pewnie się nie doceniasz.
Doskwiera jej blokada twórcza. To minie.
Chcę napisać książkę o zranionej duszy.
O kimś, kto nie potrafi znaleźć sobie miejsca.
Kto trzyma się na uboczu.
To pisz o moim prześladowcy.
- Uwielbiam to. - Wiem.
Peach wodzi mnie za nos. Wie, że tu jestem. To pułapka.
Odbija mi.
Uraz czaszki. Wypadek. Może to nic dziwnego.
Nie, nie zwariowałem.
Nie. Wiem to. Miała broń. Gdzieś tutaj.
Nie jesteś bezpieczna.
Raj, zobacz, jakie mięciutkie.
Faktycznie.
Ładnie pachniesz.
Ty też.
Platoniczny masaż gęsiego. Zamawiam z przodu!
Dajcie mi chwilę. Nieźle mną zakręciło.
A ja chętnie.
Upadłem na dno? Na to wygląda.
Widzisz? Dla ciebie zrobiłbym wszystko.
Czemu Candace mnie tu prześladuje?
Uderzyłem się w głowę i uwolniłem złe wspomnienia.
To zbieg okoliczności. Nie macie ze sobą nic wspólnego.
Nic. A może jednak? Już sam nie wiem.
- Przyjemnie? - O Boże.
Beck, uciekaj!
Nie widzisz, co robi? Czego chce?
Nie chcesz uciekać?
Może i nie.
- Dobra, za daleko. - Tak jest.
- Miało być platonicznie. - Beck, cnotka z ciebie.
„Platonicznie”, czyli po przyjacielsku.
Cóż, mam chłopaka.
Właśnie, moja ty idealna dziewczyno.
- Ale ja nie. - Ja też nie.
Muszę potańczyć. Idę potańczyć.
Szkoda mi Peach.
To koszmar, że musi ukrywać, kim jest.
Przez to stała się toksyczna.
Tak jest dobrze.
Dobra, nie.
Tak, trochę niżej.
O kurczę. Harry pewnie nie robił takich rzeczy z Sally.
- Może być? - Tak.
Mam coś.
Cześć.
Chyba już się na ciebie nie gniewam.
Dobra, zaraz będę. Tylko cofnę się znad przepaści.
Zabawny jesteś.
Naprawdę przepraszam.
Wiem. Joe?
Tak?
Nie chcę lecieć do Paryża.
Odnotowane: zero Paryża.
BECK TĘSKNIĘ
- Dobra. Gdzieś tu jest. - Spoko.
Przysięgam. Dopiero go używałam.
I znów się o czymś przekonałem...
- Dobra. - Masz?
Że zawsze może być gorzej.
- Chcesz tego? - Nie mówię nie.
Dobra. No to jedziemy!
Beck, czuję się wyruchany. Choć nie aż tak jak Raj.
Boże, to coś nowego.
Czuję się jak pułkownik Kurtz.
Całą noc wysłuchiwałem Peach Salinger.
W kółko i bez końca.
Koszmar! Tylko jedno pomogło mi przetrwać.
Moja mantra. Że za mną tęsknisz.
Już spakowana? Wyjeżdżamy za dwa dni.
Co do wyjazdu... Wracam do siebie.
Świetnie. Dokończ wszystkie sprawy, a potem do Paryża!
Przemyślałam to.
Dziękuję, ale wolę Nowy Jork. Nie chcę się poddać.
Poddać? Raczej skoczyć na głęboką wodę.
Chcesz być prawdziwą artystką czy pójść w banał?
Chcesz, bym rzuciła studia,
Nowy Jork, przyjaciół, związek...
Daj spokój, dopiero co go poznałaś.
- Mówię tylko... - Oto moja rada.
Zacznij się szanować. Rzuć szemranego sprzedawcę.
Musisz taka być?
- Mówię, jak jest. - To posłuchaj.
Co to miało być?
- Czyli co? - Pocałowałaś mnie.
Wszyscy byliśmy na haju.
- Wiecznie to robisz. - Czyli co?
Z igły widły.
Byłaś na haju.
Miździłaś się do mnie, wręcz się przystawiałaś.
- Co? - Uznałam, czemu nie?
Bawiliśmy się. Nie chciałam robić kichy,
bo na tym polega przyjaźń.
Wcale tak nie było.
Chryste, Beck. Dorośnij. Odpowiadaj za własne czyny.
Zaczekaj. Mówię tylko...
Kurczę, chcę tylko powiedzieć, że jestem twoją przyjaciółką, więc...
Chryste.
Znam twoją rodzinę. Wiem, jakie mają poglądy.
Nie zaakceptowaliby...
Nie. Wybacz, to twój problem.
Nie przypisuj mi swoich niezaspokojonych potrzeb.
Ta rozmowa prowadzi donikąd.
Możemy trochę przyhamować?
Ja cię nie atakuję. Przyjechałam, by się tobą zająć.
Mną? Chyba kpisz. Poważnie.
Joe też to widzi. Próbował mi to uświadomić.
Jakże by inaczej.
Joe to kundel. Nie liczy się.
Traktuję cię jak siostrę. Oddałabym za ciebie życie. A on?
Bez wahania.
Muszę od ciebie odpocząć.
I co?
Będziesz się szlajać z proletariatem? Daję ci tydzień.
Uber czeka.
I co?
Odchodzisz, gdy najbardziej cię potrzebuję?
A ten prześladowca?
Dam ci numer do firmy ochroniarskiej. Zadzwoń tam.
Jak możesz?
Po tym, co dla ciebie zrobiłam!
Wykorzystałaś mnie!
Dobra jesteś, Beck.
Niczym lek,
antydotum na łgarzy,
zdrada odpływa w niepamięć i teraz
tak bardzo cię kocham, w głowie wydzwania mi melodia.
Hej!
Dawaj mój telefon!
Nie mam głupiego...
Nie zdradzam cię. To łowca talentów.
Muszę udawać, że jestem wolna. To sprawy zawodowe.
Zawodowe. Już to przerabialiśmy.
To prawda.
Kłamiesz. Zdradziłaś mnie.
Złamałaś mi serce, Candace. Zapomniałem o tobie. To ci nie wystarczy?
Coś z tobą nie tak.
Rozstanie miało ci wyjść na dobre.
Ale dręczy cię zazdrość i paranoja. Musisz się leczyć!
Co robisz w moim domu?
Mogłem zastrzelić tę Meduzę, gdy miałem okazję.
Odłóż broń. Wszystko ci wyjaśnię.
Włamałeś się.
Mam prawo cię zastrzelić.
Przyjechałem po Beck.
Pojechała uberem. Co tu robisz?
O Boże. To ty.
Co?
To ty mnie prześladujesz.
Wiedziałam, że coś z tobą nie tak.
Od dawna masz fioła na moim punkcie?
Nie przecz, gnojku.
Zwinąłeś mi Króla Gnomów i laptop.
Pewnie to ty zaatakowałeś mnie w parku.
Czekaj, po co miałbym cię atakować, skoro mam fioła na twoim punkcie?
Skąd mam wiedzieć, co ci się uroiło?
Mylisz się i to bardzo.
Czyżby?
To co tu robisz, Joseph?
A ty, Peach? Co tu robisz?
Beck.
Chodzi o Beck, prawda?
Wiem, co jej powiedziałeś. Podburzasz ją,
bo nie chcesz się nią dzielić z kimś dużo lepszym od siebie.
Próbujesz się mnie pozbyć.
O Boże.
Skąd masz zegarek Benjiego?
- Skąd go masz? - To prawda.
Tak. Ukradłem twój laptop i znalazłem wszystkie pliki.
Te z informacjami o znajomych. Ze zdjęciami nagiej Beck.
W celu szantażu czy na własne potrzeby?
Imponująca kolekcja. Zrobiłem kopie.
Nie udostępnię ich, chyba że coś mi się stanie.
Wówczas mój wspólnik, Paco, opublikuje je w sieci
i wyśle do twoich wszystkich kontaktów.
Możemy o tym zapomnieć.
Peach, możemy.
Zapomnimy o tym.
Jakby nic się nie stało.
A potem?
Będziemy udawać przyjaciół w Nowym Jorku?
Jeśli zechcesz.
Nie. Zostaw Beck. Jesteś niebezpieczny.
Lepszy od ciebie.
Wykorzystaj bilet. Leć do Paryża.
Odpocznij. Znajdź sobie miłą Francuzkę.
Sama dobrze wiesz,
że Beck nie odwzajemni uczucia.
Przestań.
Nie masz szans. Nie będzie twoja.
Przestań!
Krewni, znajomi, kochankowie i reszta, wybaczcie mi.
Nie to, że nikt się tego nie spodziewał.
Nigdy nie mogłam pogodzić się ze swoją egzystencją.
Po ataku w parku dostałam drugą szansę,
ale postanowiłam z niej zrezygnować.
Myślałam, że się zmienię,
a przez to, otaczający mnie świat.
Ale to jedynie mrzonki.
Świat jest brzydki i prymitywny. Ludzie kłamią i odchodzą,
a wszelkie piękno jest ulotne i fałszywe.
Mimo to czasem
zjawia się ktoś, kto daje nam wiarę w miłość.
Jeśli natraficie na taką osobę, nie dajcie jej odejść.
Może wspólnie uda wam się zwalczyć zmory.
Mnie się nie udało. Dlatego odchodzę na własnych warunkach.
Pamiętajcie, że was kocham...
i może spotkamy się kiedyś na kosmicznej autostradzie.
Niech wam się wiedzie. Ściskam, Peach Anaïs Salinger.
Cóż miałem robić? Nie dałaby ci żyć.
Dyspozytorka do Nico.
- Słucham. - Sprawdziłam te tablice.
Samochód jest zarejestrowany na Ivana Mooneya. Na Manhattanie.
- Skradziony? - Nikt nie zgłaszał.
Dzięki, Diane.
Cóż...
mówiłaś, że masz u mnie dług.
Masz szczęście. Kula cię tylko drasnęła.
Czuję się szczęśliwy.
Powiesz mi, co się stało?
Wolę nie. Jeśli nie masz nic przeciwko.
Przysługa to przysługa.
Posłuchałam twojej rady. Wyrzuciłam Rona.
Masz rację. Ludzie się nie zmieniają.
Poza tym źle traktował Paco.
Potrzebny mu dobry wzór,
a nie zapity drań.
BECK JOE. O BOŻE.
PEACH NIE ŻYJE.
Minął prawie tydzień.
Co za kołomyja.
Myślałem, że spytasz o moje rany,
ale nic nie zauważyłaś.
Wybaczam ci. W końcu umarła twoja przyjaciółka.
Poprosiłaś, bym poszedł z tobą na pogrzeb.
To raczej dobry znak.
Potrzebujesz emocjonalnego wsparcia. To moja specjalność.
Lodówka jest pełna.
Wziąłem od Anniki parę tabletek xanaxu. W razie czego.
To minie.
Trochę to potrwa, ale będę cierpliwy.
Gdy wszystko się uspokoi,
zobaczysz, że lepiej ci bez niej.
Może sama tego nie przyznasz,
ale wystarczy mi, że będę to wiedział.
Pójdę już.
Daj znać, jeśli czegoś ci trzeba.
Joe?
Tak?
Możesz zostać?
Tak długo, jak potrzebujesz.
Napisy: Ewa Nowicka