‎ความเดิมใน เธอ...
‎อย่ามายุ่งกับพาโคเพราะไม่อย่างนั้น
‎ฉันจะเอามีดสเต๊ก ‎ควักไอ้ลูกตาวิปริตของนายออกมาเลย
‎คุณพูดถูก
‎ฉันไล่รอนออกไปแล้ว
‎คนเราเปลี่ยนไม่ได้
‎นั่นใครน่ะ
‎มาจ้องกันมันหยาบคายนะ ‎โดยเฉพาะในวัฒนธรรมเอเชีย
‎"เบนจามิน เจ. แอชบี้ ‎หมอนี่เป็นทุกอย่างที่ผิดพลาดในอเมริกา
‎เพื่อนของคุณก็ชอบแทงข้างหลัง ‎แม่พีชนั่นน่ะตัวดี"
‎"จะมีผู้ชายสักกี่คนกันที่ยอมทำทุกอย่าง ‎เพื่อคนที่เขารัก
‎ผมแค่อยากให้คุณใช้ชีวิตที่ดีที่สุด ‎แล้วราคาของเรื่องนั้นก็คือศพร่างหนึ่ง"
‎คุณพูดเรื่องของเธอได้นะ
‎อันที่จริง ฉันขอเก็บไว้พูดตอนบำบัดจิตดีกว่า
‎รบกวนจิตใจเรานิดหน่อย ‎เวลาที่คู่ของเราซ่อนเรื่องอะไรๆ จากเรา
‎คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอครับ ดร.นิคกี้
‎ผมเข้าใจคุณเลย พอล
‎ถ้าเราไม่ไว้ใจกัน เราก็ไม่มีอะไรเลย
‎เราจบแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้น
‎แฟนผมเพิ่งทิ้งผม
‎"ผ่านมาสามเดือนแล้วตั้งแต่ผมเสียคุณไป เบค
‎(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‎แล้วมันก็เป็นการเสียไปจริงๆ
‎แต่ผมก็อยู่ในที่ใหม่ ที่ที่ดีกว่า
‎ผมอยู่กับคาเรน มินตี้
‎คุณนายระเบียบจัดของผม ของจริงเลย"
‎คุณอยู่โดยไม่จัดหนังสือตามตัวอักษรได้ยังไง ‎ฉันไม่เข้าใจเลย
‎ระบบอื่นมันร้ายกาจทั้งนั้น
‎รออะไรอยู่ล่ะคะ ที่รัก
‎อีกแล้วเหรอ ผมไม่รู้ว่า...
‎ไม่ใช่ คนลามก หยิบเครื่องพิมพ์ดีดมาสิ
‎"เธอทำให้ผมต้องคาดเดาอยู่เสมอ
‎เธอทั้งเป็นคนเจ้าระเบียบและประหลาด ‎แบบเท่ากันเป๊ะ
‎ให้ตายสิ"
‎"ผมมีความสุข เธอก็มีความสุข
‎เราเหมาะสมกัน"
‎"โอเค เธอก็ไม่เพอร์เฟกต์"
‎รู้มะว่าถ้าใช้คินเดิล
‎จะมีที่เก็บเรื่องกับสูตรต่างๆ เป็นหมื่นล้านเรื่อง
‎แล้วก็ไม่มีไรฝุ่นเลยด้วย
‎จริงเหรอ รายการกลับมาแล้ว
‎ใช่ ควีนส์
‎"ใช่ รายการคิงออฟควีนส์ ‎ไม่มีใครเพอร์เฟกต์หรอก
‎เราไม่ได้แบ่งปันอะไรๆ กันทุกอย่าง ‎แต่เราก็แบ่งเรื่องที่เหมาะสม
‎เบค ความจริงก็คือ ผมไม่ได้คิดถึงคุณ
‎แบบที่นึกว่าจะต้องคิดถึง ‎ไม่คิดถึงตั้งแต่มีคาเรน
‎ส่วนคุณ ชีวิตคุณก็ไปได้สวย
‎บทความเรื่องพีชของคุณดังในโซเชียล ‎คุณได้เซ็นสัญญาเขียนหนังสือ ดีแล้ว"
‎"ผมแทบไม่ได้ส่องเฟซบุ๊กคุณแล้ว ‎อย่างมากก็วันละสองหรือสามครั้งเอง
‎ไม่ได้ดูอีเมลของคุณ ‎ผมไม่ได้แวะไปที่บ้านคุณ"
‎(เจมส์) ‎(รอหนังสือใหม่ของกวิเนเวียร์ เบคไม่ไหว)
‎(ไร้นาม - ของเฮงซวยที่ตีค่าสูงเกิน ‎แฮชแท็กไม่ล่ะขอบใจยัยหัวทอง)
‎"ถ้าเป็นผมคนเก่าต้องใช้เวลาตลอดคืน
‎พยายามไล่ล่าหาตัวนายไร้นามคนนี้แน่ๆ
‎แต่ตอนนี้คุณไม่ใช่งานของผมแล้ว
‎นี่คืองานของผม แล้วผมก็ชอบด้วย
‎ส่วนใหญ่น่ะนะ"
‎- เลวจริงๆ ‎- เนอะ
‎คือฉันก็ไม่ได้จะบอกว่า ‎ฉันคู่ควรกับความสนใจทั้งหมดนี่
‎แต่ด่าว่า "ของเฮงซวยที่ตีค่าสูงเกิน" ‎ก็หนักไปหน่อย
‎เดี๋ยว อะไรนะ ฉันกำลังพูดถึง ‎สมุดบันทึกหลังความตายของพีช
‎มีผู้ชายมาเขียนว่า ‎พีชทิ้งเขาที่งานโคเชลลา
‎เธอมัวแต่ดูอะไรอยู่
‎ฉันต้องอ่านคอมเมนต์ของฉันเอง
‎เอาจริง
‎ขอโทษที่มาสายนะ รีเบคกา
‎มีบทความใน เดอะบีลีฟเวอร์ ‎ที่อ่านวางไม่ลงเลย
‎เบคไม่ได้ย่อมาจากรีเบคกา
‎มันเป็นมุกน่ะ
‎อย่างกับนามสกุลฉันจะย่อมาจากรีเบคกาได้
‎กวิเนเวียร์ ย่อมาจากรีเบคกา ‎เจนิซว่ายังไงนะ
‎เจนิซนี่ใครกัน
‎เธอเป็นบรรณาธิการของฉัน
‎สุดสัปดาห์นี้ค่อยโทรมาละกันนะ เบค
‎"คุณเขียนออกมาไม่เหมือนตัวเอง ‎ฉันไม่ชอบงานส่วนนี้เลย"
‎ไม่แปลกใจเลยที่เธอต้องการฉัน เบคกี้
‎เธอต้องสร้างยาดโดของตัวเอง
‎ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอแล้ว ‎นี่คือชุมชนนักเขียนของเธอ
‎ฆ่าสิ่งรบกวนจิตใจให้หมด ‎ยอมมอบมือถือมาเสีย
‎มือถือเหรอ ไบลธ์
‎ไม่เอาน่า
‎ลาก่อน อินสตาแกรม
‎ลาก่อน เฟซบุ๊ก
‎ลาก่อน ทวิตเตอร์
‎ฉันจะปลดปล่อยจิตใจของเธอ
‎จู่ๆ ฉันจะหายไปจากโซเชียลเฉยๆ ไม่ได้นะ
‎เธอไม่ใช่เจ.เค. โรว์ลิ่ง ‎พวกเราทุกคนอยู่ได้แหละถ้าเธอจะพักหน่อย
‎อย่ายุ่งกับเราเตอร์! แล้วจะหาข้อมูลยังไง
‎ฉันจะถามอีธานว่าโจไปซื้อเครื่องพิมพ์ดีดที่ไหน
‎เธอจะได้เป็นเจ้าหญิงอะนาล็อก ‎ไร้ดิจิทัลที่สุดในแดนนี้
‎อ้อ แล้วโจเป็นยังไงบ้าง
‎เราจะคุยเรื่องนั้นกันจริงๆ เหรอ
‎ไม่ ฉันไม่อยากจะ อย่างว่า
‎ใช่ๆ เขียนมันลงไปให้หมด
‎ให้มันไหลไป
‎ฉันก็แค่สงสัยว่าเขายังอยู่กับ... ‎ชื่อคาเรนใช่มั้ยนะ
‎- แล้วนามสกุลอะไรนะ ‎- มินตี้
‎มินตี้
‎ยาดโด
‎มินตี้ ยาดโด
‎คุณไม่ได้คิดถึงเรนัลโดเลยงั้นเหรอ
‎ไม่เลยๆ นั่นแหละประเด็น
‎เขาลากผม ‎ให้เข้าไปเกี่ยวกับเรื่องวุ่นๆ เยอะมาก
‎แต่กับแบรด เราไม่มีเรื่องวุ่นต้องแก้ไข ‎ไม่มีเรื่องวุ่นอะไรเลย
‎- เขาเป็นคน... ‎- ง่ายๆ เหรอ
‎เปล่าครับ ไม่ใช่ ไม่ เขาก็แค่...
‎เขารู้ตัวว่าเขาเป็นใคร
‎ซึ่งแปลว่าผมไม่ต้องคิดหาทางปกป้องเขา ‎จนตัวเองแทบประสาท
‎- ที่จริง ตอนนี้ผมว่างเยอะมาก ‎- เวร
‎หมดเวลาแล้ว เอาไว้คุยต่ออาทิตย์หน้านะ
‎"ใช่ บำบัดจิต คาเรน ‎เรื่องทุกอย่างกำลังไปได้สวย"
‎คนเรามีทางขึ้นสู่ยอดเขาได้หลายทางนะ พอล
‎แบรดอาจเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับคุณ ‎แบรดอาจเป็นลูกหาบขึ้นเขาของคุณ
‎ขอให้สนุกนะพวก
‎"ดร.นิคกี้อาจจะพูดถูกอยู่นะ เบค
‎คาเรนไม่ทำให้ผมต้องเจอกับคนแย่ๆ ‎อย่างเบนจี้หรือพีช
‎จัดการกับพวกนั้นเป็นเรื่องเครียดมาก
‎การพยายามดูแลให้คุณโอเคตลอดเวลา
‎ยอมก็ได้ ผมก็ยังต้องรู้ตลอดเวลาว่าคุณโอเค
‎ผมมีความสุข ผมอยากให้คุณมีความสุข ‎คนที่มีความสุขก็ต้องการแบบนี้"
‎(ขออภัย เพจของกวิเนเวียร์ เบค ‎ไม่พร้อมให้เข้าชม)
‎"อะไรวะเนี่ย ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ๆ
‎คุณหายไปไหน"
‎(ไม่มีบัญชีผู้ใช้นี้)
‎"แล้วผมจะมีชีวิตดีๆ ได้ยังไง ‎ถ้าคุณไม่อยู่แล้ว
‎ถ้าคุณหายไปจริงๆ"
‎(คาเรน มินตี้)
‎(น่ารักมั้ยล่ะ แฮชแท็กรักไปยาวๆ)
‎(หนังสือดีที่สุด 10 อันดับของกวิเนเวียร์ เบค)
‎"เดสเพรต คาแรคเตอร์ อันดับเจ็ดเนี่ยนะ ‎ผมมีความหมายกับคุณแค่นี้เหรอ
‎คุณได้เซ็นสัญญาเขียนหนังสือเพราะผม ‎เพราะ พูดก็พูดเถอะ พีชตาย
‎แล้วคุณก็เขียนเรื่องเกี่ยวกับการตายของเธอ
‎และนั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณจะทำหรอก ‎ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่
‎ผมโคตรจะมีความสุขกับคาเรน
‎แต่ผมไม่แน่ใจว่าจะมีความสุขได้รึเปล่า ‎ถ้าผมไม่รู้ว่าคุณมีความสุข"
‎- อะไรนะ เอาสิ ‎- ใช่
‎- เอา ‎- เอาเหรอ เยี่ยมๆ โอเค
‎โจ!
‎"นี่ความผิดคุณเลยนะ เบค ‎คุณทำให้ไบลธ์กับอีธานมาเจอกัน
‎แล้วคุณก็ทิ้งให้ผมต้องทนรับมือพวกเขา"
‎เรื่องประหลาดที่สุดเพิ่งเกิดขึ้นกับเรา
‎เราจะย้ายไปอยู่ด้วยกัน ‎อีธานเพิ่งถามฉันเมื่อกี้เอง
‎คือ นายก็รู้ว่าเขาว่ายังไง ‎ถ้าเรารู้ตัว เราก็รู้เลย
‎จู่ๆ ก็เกิดแรงบันดาลใจ ไปก่อนนะคะ ที่รัก
‎นายบ้ามากที่จะย้ายไปอยู่กับเขาเร็วขนาดนี้ ‎นายแทบไม่รู้จักเขาเลย
‎ไม่รู้สิพวก คือ เราก็รักคนที่เรารัก
‎แล้วรักก็สั่งให้เราทำลงไป ‎ง่ายๆ แค่นั้น
‎"โง่ๆ แค่นั้นน่ะสิ"
‎นายแค่... นายไม่รู้หรอกว่า ‎เรื่องมันจะออกมาเป็นยังไง
‎รู้สิ ดูสิว่านายมีความสุขกับคาเรนแค่ไหน
‎งั้นก็ขอให้โชคดีกับการหาบ้าน ‎ตอนนี้ตลาดบ้านแย่มาก
‎โอเค ฉันไม่ห่วงหรอก ‎กฎการดึงดูด เมื่อเรารู้...
‎ฉันรู้
‎ถ้าให้ผมไปที่ไหนก็ได้ ‎ผมอาจไปนิวซีแลนด์ ไปดูมอร์ดอร์
‎"เมื่อเรารู้ เราก็รู้"
‎ฉันจะไปปารีส ปารีสอย่างเดียวเลย ‎ไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ
‎แล้วคุณล่ะ โจ
‎อ้อ ผมก็ไม่เคยไปปารีส
‎สุดสัปดาห์นี้ผมจะไปซิกซ์แฟล็กส์ ‎พวกคุณเคยไปรึเปล่า
‎ซิกซ์แฟล็กส์เหรอ ถามจริง พัค
‎ตั้งแต่รอนไม่อยู่ แม่ก็เหมือนคนใหม่
‎ขอโทษจ้ะๆ ฉันขึ้นลิฟต์มา ‎แล้วมันก็ดันหยุดไปทุกชั้นเลย
‎บอกเลยนะ เหมือนกับชั้น 12 11 10
‎นั่นอาหารอิตาเลียนรึเปล่า ไม่เอาหรอกนะ
‎นี่ คลอเดีย
‎เธอน่าจะมีอะไรลงท้องหน่อยนะ ‎อะไรอย่างอื่นน่ะ
‎นั่นหมายความว่าอะไร
‎ฉันไม่ใช่คนร้ายนะ
‎ลูก แม่เปลี่ยนใจแล้ว เราจะไปกันแล้ว ‎กลับกัน จะเอาอะไรไปก็เอา
‎บาย
‎เจอกันนะ พัค
‎อย่างน้อยตอนนี้เราก็รู้ว่าเธอใช้ยาอะไรสักอย่าง
‎ขอโทษนะที่ทำมื้อค่ำเสียบรรยากาศ
‎สมน้ำหน้าที่ฉันพยายามจะช่วย
‎ไม่นะ คาเรน
‎คุณเป็นคนดีมาก
‎คุณก็เหมือนกันจ้ะ ที่รัก
‎"ที่รัก คุณเคยบอกว่าคำว่าที่รัก ‎เป็นคำเรียกของคู่รักไร้จินตนาการ
‎แต่ว่าคุณก็ไม่เคยใส่ใจกับคนอื่นๆ ‎แบบที่คาเรนใส่ใจ
‎คุณมัวแต่หมกมุ่นกับตัวคุณเอง ‎คุณไม่เคยคิดจะดูแลผมด้วยซ้ำ
‎และเอาจริงๆ นะ ‎มันคุ้มที่จะโดนเรียกว่าที่รักจะตาย"
‎นี่มันเศร้าเกินไปละ ‎คุณอยากไปเดินเล่นซื้อไอติมโยเกิร์ตอะไรงั้นมั้ย
‎ไอติมโยเกิร์ตก็ฟังดูดีนะ
‎สำหรับผมมันคือ ‎เขามีสติรับรู้สถานการณ์แค่ไหน
‎- มันบอกได้เยอะว่าใจของเขาเป็นยังไง ‎- จริงด้วย
‎- เขาจะมองตาเราตรง... ‎- แล้วอ่านลอร์ด ออฟ เดอะ...
‎โจ! ฉัน...
‎- อ้อ นี่แถวบ้านคุณ ‎- ใช่
‎ขอโทษค่ะ หวัดดีค่ะ ฉันเบค
‎คาเรนค่ะ
‎- ดีใจด้วยที่ได้เซ็นสัญญาหนังสือ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ที่จริงช่วงนี้ฉันเขียนไม่ออกน่ะ
‎เลยนึกว่าจะเดินเล่นแถวบ้านหน่อย
‎บ้านคุณอยู่แถวนี้เหรอ
‎เปล่าค่ะ ฉันแค่... ฉันชอบแถวนี้
‎ฉันกำลังฟังพ็อดแคสต์ที่คุณเล่าให้ฟัง...
‎พ็อดแคสต์ พูดยานคางไปเรื่อย ‎ไม่เข้าประเด็นซะที นึกออกมั้ย
‎- จริง ‎- ที่รัก ฉันหิวจะแย่แล้ว
‎ใช่ๆ ได้ งั้น... เดินดีๆ นะ เบค
‎เหมือนกัน
‎บาย คาเรน
‎ฮัลโหล
‎"เดินเล่นแถวบ้านเหรอ
‎คุณนึกว่าคุณจะหายตัวไป
‎แล้วผมจะโผล่ไปที่หน้าบ้านคุณ ‎กรีดร้องว่าผมอยู่โดยไม่มีคุณไม่ได้เหรอ
‎งั้นก็ดูให้ดีเลย ที่รัก นี่แหละผม ‎ใช้ชีวิตโดยไม่มีคุณ ผมไม่จำเป็นต้องมีคุณ"
‎เดี๋ยว รอก่อนนะ
‎นี่ เมื่อกี้คือสาว "ความทุกสิ่ง" ใช่มั้ย
‎อดีต-ทุกสิ่ง ใช่
‎อะไรนะ ไม่ พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไป ‎คืนนี้เธอจะทำแทน ใช่
‎- รับอะไรดีครับ ‎- หวัดดีค่ะ
‎"ไม่นะ ผมรู้ก่อนจะรู้อีก"
‎(เบค) ‎(ดีใจที่เจอคุณ คาเรนดูเป็นคนดีนะ)
‎"ผมน่าจะลบชื่อคุณไปซะ
‎ผมเป็นแฟนคาเรน ‎และคุณพูดถูก เธอเป็นคนดี
‎ผมควรจะทำเป็นไม่สนคุณ ผมจะทำอย่างนั้น"
‎(เห็นนะว่าอ่าน จับได้แล้ว)
‎"เวร"
‎นี่คุณกลับไปคุยกับโจอีกเหรอ
‎ไม่ได้คุย แค่ส่งข้อความ
‎บ่อยแค่ไหน
‎ก็สองสามครั้ง
‎ต่อวัน
‎โอเค คุณอยากให้ผมตอแหลแบบนักจิตบำบัด
‎แล้วถามว่านั่นทำให้คุณรู้สึกยังไง
‎หรืออยากพูดจริงๆ
‎แล้วยอมรับว่านี่เป็นเรื่องที่คุณทำไป ‎และเราก็ควรจะมาดูกันจริงๆ
‎ผมไม่กลับไปตกหลุมรักเรนัลโด ‎ผมจะไม่กลับไปเดินทางนั้นอีกแล้ว
‎นั่นคุณพยายามจะบอกให้ตัวเองเชื่อ ‎หรือบอกให้ผมเชื่อ
‎ไม่ค่ะ มัน...
‎มันไม่มีอะไรเลย ฉันแค่บังเอิญเจอเขา
‎ฉันดูออกว่าเขาคิดถึงฉัน ฉันเลย...
‎ก็ส่งข้อความไป แบบเป็นคนดี
‎โอเค เล่าให้ผมฟังทีละขั้นนะ พอล
‎ทีนี้ เรนัลโดส่งข้อความหาคุณก่อน
‎คุณรู้ว่านี่เป็นสิ่งที่คุณจัดการจบไปแล้ว ‎แล้วยังไง...
‎"ยินดีด้วยอีกครั้ง
‎อ้อ แล้วไอ้เลวในมีเดียม ‎ที่บอกว่าคนให้ค่างานคุณมากไป เขาแค่อิจฉา"
‎"คุณอยากดูว่าที่ภาพนักเขียนของฉันมั้ย"
‎"ผมก็ว่าผมเป็นมืออาชีพเรื่องนี้นะ"
‎"ส่งละนะ"
‎"เพื่อนกัน
‎เป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น"
‎"งั้นตอนนี้คุณอ่านอะไรอยู่"
‎(แบล็กเบิร์ด) ‎(ไมเคิล ฟีเกล)
‎"แต่ยังไม่ได้เปิดหน้าแรกเลย คุณเคยอ่านรึยัง"
‎"ผมเคยเลือกทางนั้นแล้วและมันไม่ได้ผล ‎พูดแค่นั้นยังน้อยไป เรารู้กันอยู่"
‎(โจ) ‎(ต้องไปละ พรุ่งนี้คุยกันนะ)
‎- ฟังดูเหมือนจีบกันอยู่ ‎- ฉันไม่ได้จีบกันกับเขานะ
‎เขาอยู่กับผู้หญิงที่ไม่เหมาะ
‎คือ แฟนใหม่เขาน่ะ เธอ... ‎เธอแปะสติ๊กเกอร์ในรูปด้วย
‎แต่พวกเขาเป็นแฟนกันมาสามเดือนแล้วใช่มั้ย
‎คือทั้งรูปโปรไฟล์ ทั้งชีวิตของเธอเลย
‎มีแต่ปาร์ตี้สละโสด ‎คุกกี้เสี่ยงทาย แล้วก็เลือด...
‎ระดมบริจาคเลือด
‎โจอาจจะชอบแบบนั้นก็ได้
‎นั่นไม่ใช่นิสัยของโจเลย
‎เรื่องหนึ่งที่ผมรู้จากการ ‎นั่งบนเก้าอี้ตัวนี้มาหลายปี
‎คือคนกลุ่มเดียวที่ ‎รู้จักความสัมพันธ์นั้นถึงแก่น
‎คือคนที่ต้องอยู่ในความสัมพันธ์นั้นๆ
‎แต่ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง
‎ทำไมผมถึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ระหว่างแบรดกับผม
‎อาทิตย์ที่แล้วผมยังมีความสุขอยู่เลย
‎แต่อาทิตย์นี้ผมเอาทุกอย่างมาเทียบกัน
‎เหมือน แบรดเรียกผมว่า "ที่รัก"
‎โอเคนะ เรนัลโดกับผมเคย ‎ล้อคนที่เรียกกันว่า "ที่รัก"
‎แต่ตอนนี้ผมเป็นที่รักแล้วน่ะ ‎คนเรากลายเป็น "ที่รัก" กันได้ยังไง
‎ผมจะพูดเปรียบเทียบให้ฟังนะ ‎ลองคิดว่าความสัมพันธ์นี้เป็นบ้านหลังหนึ่ง
‎คือเรื่องของแบรดกับผมใช่มั้ย
‎ในบ้านนี้มีหนูอยู่
‎ฉันเป็นหนูเหรอ
‎แต่ผมไม่ใช่คนแบบที่จะฆ่าหนูได้ลงคอ
‎ไม่ คุณไม่ต้องฆ่า ‎คุณแค่ต้องมุ่งความสนใจไปที่บ้านคุณ
‎บ้านที่คุณสร้างมาเพื่อคุณกับแบรด
‎ลืมเรื่องหนูไปซะ หนูมันเป็นสัตว์ตัวเบียน
‎โอเค ในฐานะของหนู ฉันควรจะออกไปเฉยๆ ‎ทิ้งบ้านหลังนั้นไปใช่มั้ย
‎ก็แค่นั้นเอง เลิกส่งข้อความถึงกัน
‎แบรดเหมาะกับผมแล้ว ‎ผมชอบบ้านหลังนั้น บ้านของเรา
‎ใช่ ผมว่าคุณชอบบ้านของคุณนะ พอล
‎แต่ถ้าฉันรู้แน่แก่ใจ ‎ว่าผู้ชายคนนี้ต้องการหนูตัวนี้ล่ะ
‎เขาอาจต้องการจริงๆ
‎คนเราจะจับหนูได้ยังไง
‎ก็ต้องวางกับดัก
‎และนั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่คุณสองคน ‎อยู่ด้วยกันไม่ได้ไม่ใช่เหรอ
‎เป็นเพราะเขาทำให้คุณรู้สึก...
‎เหมือนติดกับ ไม่เอาน่า
‎ผมพูดเฉยๆ นะ ‎ผมพูดเปรียบเทียบเรื่องของคุณได้ทั้งวันเลย
‎ผมมีคำเปรียบเทียบเจ๋งๆ ตั้งเยอะ
‎แต่ผมคิดว่าคุณรู้อยู่แล้ว ‎ว่าผมจะเน้นประเด็นอะไร เบค
‎"กฎการดึงดูด
‎อีธานกับไบลธ์ได้บ้านใหม่ ‎ในวันที่พวกเขาเริ่มออกหาเลย
‎พวกเขาเลยกำลังเปี่ยมสุข ‎เพราะรู้ว่าจักรวาลเข้าข้าง
‎แล้วผมก็โดนลากมางาน ‎'ปาร์ตี้ย้ายบ้าน' แบบใส่เครื่องหมายคำพูด
‎ซึ่งเขาไม่ทำกันเสียหน่อย
‎เตือนตัวเอง หาเพื่อนใหม่"
‎- ไงจ๊ะ ‎- "ไม่นะ"
‎- ขอโทษที่มาสายนะ ‎- "ล้อเล่นใช่มั้ย"
‎- อันนั้นให้ฉันช่วย ‎- ไม่เป็นไร ผมจัดการแล้ว
‎"แน่นอน ไม่มีใครบอกผมว่าคุณจะมา
‎ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นคุณใส่เสื้อตัวนั้น..."
‎ไบลธ์ไม่ได้บอกเหรอว่า ‎เขาแบล็กเมล์ฉันให้มาช่วย
‎"คุณโก้งโค้งมีอะไรกับผม ‎ที่เคาน์เตอร์ที่ร้านหนังสือตอนตีสอง
‎ผมจะไม่คิดเรื่องนั้น"
‎"แล้วจู่ๆ ผมก็คิดถึงการส่งข้อความ
‎เพราะการที่คุณมาอยู่ในห้องเดียวกัน ‎สร้างความรู้สึกในแบบที่ผมคุมไม่ได้"
‎- คาเรนมารึเปล่า ‎- เขาทำงานอยู่
‎"ใช่ กลิ่นตัวคุณหอมมาก ‎ไออุ่นของคุณ เหงื่อของคุณ
‎แต่คาเรนดึงสิ่งที่ดีที่สุดในตัวผมออกมา ‎ส่วนคุณก็ดึงด้านที่แย่ที่สุด
‎เข่าของคุณ ขาของคุณ ‎ก็แค่เข่านะ ก็แค่ขา"
‎ไงคะ
‎ขอบคุณมาก
‎ดูเหมือนมีคนเชิญเราสองคน
‎ไปงานขึ้นบ้านใหม่โดยใช้คำสวีเดน ‎ในวันพฤหัสที่จะถึงนี้
‎ผมต้องยอมรับเลยนะ ‎ตอนแรกผมก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะคบกันยืด
‎แต่สองคนนั้นอยู่ด้วยกันแล้วน่ารักมาก
‎น่ารักแบบน่าสะอิดสะเอียน
‎ดื่ม แด่บริษัทรับย้ายบ้านโจกับเบค
‎เราอาจทำงานแค่พอผ่าน...
‎แต่เราทำงานให้ฟรี
‎งานเขียนเป็นยังไงบ้าง
‎ยากกว่าที่ฉันคิด
‎นั่นมันเป็นเรื่องจริงกับทุกสิ่งในชีวิต ‎ที่ดีต่อเรา คิดงั้นมั้ย
‎เช่นการย้ายเฟอร์นิเจอร์ที่รสนิยมดี ‎แต่หนักอย่างไม่น่าเชื่อน่ะเหรอ
‎ไม่ คุณรู้น่าว่าผมพูดถึงอะไร
‎งั้นคุณได้ไปที่เกาะสแตเทนรึยัง ‎ไปเจอบ้านมินตี้น่ะ
‎"คุณก็สืบข้อมูลของผม"
‎นั่นแปลว่าคุณกลับมาเล่นเฟซบุ๊กแล้วสิ
‎นั่นแปลว่าคุณสังเกตเห็นว่าฉันหยุดไป
‎นี่ ฉันก็แค่คอยดูแลเพื่อนอยู่ห่างๆ
‎ที่รัก
‎ที่รัก ต้องล้อด้วยเหรอ
‎คลอเดีย เธอจ๊ะ ได้ยินฉันมั้ย คลอเดีย
‎เธอหมดสติไม่รู้ตัวเลย ‎ส่งกำไลวัดความดันโลหิตมาหน่อย
‎เธอทำอะไรลงไปเนี่ย
‎นี่มันยาอะไร
‎- เราต้องพาเธอไปโรงพยาบาลมั้ย ‎- แล้วทำให้เธอตกงานน่ะนะ ไม่ได้หรอก
‎เธอจะเสียทุกอย่างเลย โจ ‎เธอจะเสียสิทธิ์เลี้ยงพาโคด้วย
‎เธอไม่ได้กำลังจะตายหรอก ‎แค่เมายาไม่รู้เรื่อง
‎เธอต้องดีท็อกซ์เอาสารพิษออกสองสามวัน ‎จะได้พ้นอันตราย
‎จะบอกให้นะ เธอควรได้รับโอกาสนั้น
‎การติดยามันโหดร้ายมาก
‎มันไม่สนหรอกว่าเราเป็นพยาบาลที่ดี ‎เป็นแม่ที่ดี
‎ฉันไม่อยากให้พาโคเห็นอะไรแบบนี้
‎คุณกลัวที่แคบรึเปล่าล่ะ
‎นี่เหมือนถ้ำดีท็อกซ์เลยนะ
‎"มูนนี่ฆ่าผมแน่
‎เบนจี้ก็ทำลายหนังสือไปแล้ว ‎เป็นมูลค่าหมื่นเหรียญ"
‎- คุณแน่ใจเหรอว่าเธอจะโอเค ‎- ฉันเอาอยู่
‎"เธอกำลังจะรู้สึกตัว ในกรงขัง"
‎- ไม่นะ ไม่ เธอทำอะไรกับฉัน ‎- จับเธอไว้ โอเคนะ โจ
‎"เป็นผมก็สติแตกเหมือนกัน"
‎กดไว้ก่อน ฉันมียากล่อมประสาท
‎- เร็วเข้า คาเรน ‎- ทำอะไรกันแน่
‎- กดเธอเอาไว้ ‎- ปล่อยฉันนะ!
‎- ฉันพยายามจะช่วยเธอ ‎- ไม่นะ
‎"สติแตกเหมือนเบนจี้
‎ใครๆ ก็เป็นทั้งนั้น
‎แล้วเขาก็ตายในกรงนี้ ‎ศพของเขาอยู่ตรงนี้เลย ผมฆ่าเขา"
‎ฉันอยู่นี่นะ เธอ ‎ฉันจะอยู่ตรงนี้ตอนที่เธอตื่น
‎"คาเรนจัดการได้ ‎คลอเดียจะไม่ต้องตายในกรงนี้เหมือนเบนจี้
‎ร่างของเบนจี้ กลิ่น ผมทำเอง
‎ผมไม่ใช่ฆาตกร จะไม่มีใครตายในนี้อีก ‎ผมไม่ใช่ฆาตกร"
‎- ให้ตายสิ โจ ‎- ขอโทษ
‎ฉันบอกแล้วว่าฉันเอาอยู่
‎ขอโทษนะ ที่รัก บางทีการดีท็อกซ์ก็เละแบบนี้
‎"เบค เธอไม่รู้หรอกว่า ‎เรื่องนี้มันจะเละได้แค่ไหน"
‎เขายังอยู่ที่สปากันเหรอ
‎ใช่ นายรู้นี่ว่านายชอบซิกซ์แฟล็กส์แค่ไหน ‎นี่ก็...
‎เป็นซิกซ์แฟล็กส์เวอร์ชั่นของพวกเขา
‎คุณพูดความจริงอยู่รึเปล่า
‎"ผมก็อยากจะพูดความจริงอยู่เหมือนกัน"
‎ฉันพูดความจริงเสมอนั่นแหละ
‎ผมนึกว่าผมจะนอนตรงนั้นซะอีก
‎เปล่า นายนอนบนเตียงไปเลย
‎จริงเหรอ
‎ขอบคุณฮะ โจ
‎หวังว่าเขากำลังสนุกอยู่นะ แม่น่ะ
‎สนุกแน่
‎นายรู้ใช่มั้ยว่าแม่รักนาย
‎แม่พูดเสมอว่า ‎ความรักคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นครอบครัว
‎ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง ‎งั้นนายก็นับฉันกับคาเรนเข้าไปด้วยเลย
‎ซึ่งแปลว่าฉันก็มีสิทธิ์ ‎ที่จะสั่งให้นายไปนอนได้แล้ว
‎ไปนอนได้แล้วครับ นายน้อย ‎แปรงฟันเสียด้วย
‎ผมเอาน้ำแข็งมาให้แล้ว
‎ขอบคุณค่ะ พระเจ้ามาโปรดแท้ๆ นี่จ้ะ ทูนหัว
‎เดี๋ยวเธอจะรู้สึกดี โอเคนะ
‎เขากลับมาแล้ว
‎เขาคือใคร อะไรน่ะ เธอโอเครึเปล่า
‎เธอคิดว่าที่นี่มีผีสิง
‎"เป็นไปไม่ได้
‎เบนจี้ขี้เกียจเกินจะบริหารธุรกิจตัวเอง ‎ไม่ต้องพูดถึงจะมาสิงธุรกิจผมเลย"
‎นั่นแหละ ทูนหัว ปล่อยออกมาให้หมด
‎หวัดดี รอน มีอะไรให้ช่วย
‎ฉันมาหาคลอเดีย
‎เธอไม่ได้อยู่ที่นี่
‎แต่นายรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
‎"เขารู้ได้ยังไง... ‎เขาไม่รู้ เขาแค่ลองเชิงผม"
‎ขอโทษนะ ไม่รู้จริงๆ
‎ไม่ใช่นิสัยของเธอที่จะไม่ตอบข้อความ
‎เธอบอกผมว่าคุณเลิกกันแล้ว
‎เธอบอกอย่างนั้นเหรอ
‎"เรียกว่าป้องกันตัวคงไม่ค่อยได้
‎ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าเขาจะมาปล้นที่นี่
‎เขาเป็นเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บน มีคนนับหน้าถือตา
‎แต่ก็พูดไม่ได้ว่าเขาไม่สมควรโดน"
‎ถ้าเจอเธอ ผมจะบอกให้ว่าคุณแวะมา ‎ถ้าคุณอยากให้บอก
‎ขอบคุณ เอาอย่างนั้นแหละ
‎"คาเรนจัดการคลอเดียได้แล้ว ‎คาเรนส่งผมกลับบ้าน
‎คาเรนไม่ต้องการผมเท่าไหร่"
‎"นี่ พรุ่งนี้ฉันขอขโมยตัวคุณชั่วโมงนึงได้มั้ย ‎ขอเช่าสมองคุณก็ได้"
‎"ฉันอยากให้มีคนอ่านงานให้ ‎แล้วก็อยากได้ลมทะเล"
‎"ไม่ ผมไม่ควรไป ผมจะไม่ไป"
‎"ถือว่านัดกันแล้วนะ"
‎"เวร! ไม่เป็นไรหรอก
‎คุณไม่ใช่เฮโรอีน คุณแค่เป็นมนุษย์ผู้หญิง
‎เราเป็นเพื่อนกัน ผมควบคุมตัวเองได้"
‎"อีกอย่าง จะเกิดอะไรขึ้นได้
‎บนดาดฟ้าสถานที่ท่องเที่ยว ‎ซึ่งได้รับความนิยมที่สุด"
‎"พูดคำเดียว ว้าว"
‎โล่งมากเลยที่ได้ยินอย่างนั้น
‎ฉันแก้ตอนจบไปเป็นโหลได้มั้ง
‎ฉันขังตัวเอง ทรมานตัวเอง พยายามหนักมาก
‎จนเริ่มรู้สึกว่าจะประสาท นึกออกไหม
‎"นึกออกกว่าที่คุณคิดเสียอีก เบค"
‎อากาศบริสุทธิ์ก็ช่วยได้นะ
‎(คาเรน) ‎(คืนนี้พาโคจะอยู่บ้านเพื่อน)
‎(คุณจะได้พัก)
‎(ฉันต้องจัดการเรื่องสำคัญก่อน)
‎"คาเรนเป็นคนดี ‎ผมก็ต้องเป็นคนดีเพื่อคาเรน"
‎ฉันว่าจะเขียนอีกตอนหนึ่ง ‎จากมุมมองของผู้ชาย
‎ถ้าฉันจะสามารถขอให้คุณช่วยบริการได้ ‎เฉพาะในยามที่ต้องการเท่านั้น
‎"คาเรนเป็นคนดี ผมต้องเป็นคนดี"
‎มาลองกันดูสิ ‎คุณว่าตอนนี้ผมคิดอะไรอยู่
‎"ช่วยขยับตัวออกไปหน่อย"
‎ฉันว่าฉันรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่
‎"หรือเข้ามาใกล้อีกนิด"
‎เหรอ
‎"ไม่ อย่าเข้ามาใกล้"
‎ฉันคิดว่า...
‎คุณก็คิดเหมือนที่ฉันคิด
‎"เราทำแบบนี้ไม่ได้
‎เราจะไม่ทำแบบนี้ ‎เราจะไม่ทำแบบนี้ เบค"
‎นั่นพลาดไปแล้ว
‎- ไม่เอาอีกแล้ว ‎- ไม่อีกเลย
‎"ไม่เอาอีกแล้ว อีกครั้ง"
‎นิคกี้ ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ แต่ต้องยกเลิกนัดก่อน
‎ไม่ต้องห่วงค่ะ ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในบ้านนั้นแล้ว
‎นิคกี้ ไงพวก นี่พอล ‎คือ จะพูดยังไงได้
‎คำแนะนำของคุณได้ผลดีมาก ‎ตอนนี้ในบ้านผมไม่มีหนูแล้ว
‎"คุณทำให้ผมอ่อนแอ เบค
‎คาเรนดูแลคลอเดียอยู่
‎แล้วผมก็เป็นคนแย่มากเพราะผมปล่อยเธอทำ
‎ระหว่างที่ปล่อยให้คุณดูแลผม"
‎เพื่อนบ้านต้องเกลียดฉันแน่เลย
‎"พาโค"
‎เวร!
‎"ผมควรจะดูแลพาโค
‎คุณคือสารเสพติด เบค ‎คุณร้ายกว่ายาเม็ดทั้งหลายเสียอีก
‎ผมก็อาการหนักกว่าคลอเดีย"
‎ผมต้องไปแล้ว
‎- เดี๋ยว ฉันทำอะไรผิด ‎- ขอโทษนะ ไม่มีอะไร
‎เอาละ
‎"ทุกอย่างเลย เบค ‎คุณกลืนผมเข้าไปทั้งตัวอีกแล้ว
‎คุณทำให้ผมลืมเรื่องอื่นๆ ทุกอย่าง ‎และคนอื่นก็ต้องเป็นคนรับกรรม"
‎พัค ขอโทษนะที่มาสาย ‎ยังมีหนังอีกรอบนะถ้านายอยากดู
‎ผมอยากเจอแม่
‎เลิกโกหกได้แล้ว แม่อยู่ไหน โจ
‎เธอไม่เป็นอะไร ฉันสัญญา ‎แต่เชื่อเถอะว่านายอยู่ตรงนี้ดีกว่า...
‎อย่าพูดอย่างนั้น
‎คุณไม่รู้หรอกว่าอะไรดีกว่า เขาเป็นแม่ผมนะ
‎ฉันเข้าใจ โอเคนะ เข้าใจจริงๆ ‎แม่ของฉันก็หายตัวไปตลอดเวลา
‎เธอมีปัญหา แม่ทุกคนมีทั้งนั้น ‎ทุกคนมีปัญหาทั้งนั้น
‎เธอก็แค่ต้องไปจัดการอะไรๆ หน่อย โอเคนะ
‎เธอจะกลับบ้านทันทีที่ทำได้
‎แม่ไม่ได้บอกลา
‎แม่ต้องลาผมก่อนเสมอ
‎อ้าว ฉันไม่รู้ว่าคืนนี้คุณจะกลับมาที่นี่ ‎พาโคอยู่ไหนล่ะ
‎คิดอะไรอยู่เนี่ย แค่อีกวันเดียว ‎อย่างมากก็สองวัน
‎- เขาจำเป็นต้องเจอเธอ ‎- ไม่ ไม่จำเป็น
‎แม่ฮะ
‎ลูกแม่
‎ลูกแม่ แม่ขอโทษ
‎ไม่เป็นไรฮะ แม่ แม่ต้องหายดีนะ
‎แม่สาบานว่าจะไม่ป่วยอีก แต่แล้วก็ป่วย
‎สุดท้ายแล้วจ้ะ แม่จะเปลี่ยนตัวเอง
‎แม่แค่ต้องการ... ขอเวลาสักพัก ‎ที่จะจัดการชีวิต
‎แล้วแม่จะกลับบ้าน ‎แล้วจะอยู่กับลูกคนเดียวนะ ลูกรัก
‎ไม่เป็นไรฮะ
‎ไม่เป็นไร
‎ขอโทษนะ ‎นี่เป็นเรื่องหนักมากสำหรับเด็กคนหนึ่ง
‎ผมรู้ แต่เขาจำเป็นต้องมา
‎เอาละ คุณคะ ‎พาพาโคกลับบ้าน ดูให้เขาทำการบ้านด้วย
‎ฉันจะอยู่ตรงนี้จนกว่าเธอจะหลับ
‎แล้วอีกสักพักฉันจะไปเจอคุณ ‎ที่ปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่
‎คุณอยากไปด้วยเหรอ
‎ไบลธ์เขา... เขาหลุดโลกหน่อยๆ ‎ส่วนอีธานก็พูดมาก
‎ผมไม่ถือนะ
‎- ถ้าคุณไม่ชอบ ‎- ฉันอยากไป
‎ฉันจะไม่ไหวแล้ว ‎แล้วที่นี่มันก็น่าขนลุก
‎อย่าถือนะ
‎ไม่ถือ
‎โดยส่วนตัวฉันคิดว่า
‎การสอดใส่ในระบอบบุรุษนิยมคือการข่มขืน ‎และก่อนที่ฉันจะ...
‎"ไบลธ์ เบค ไบลธ์ คุณมาหรือยัง
‎ผมไม่เคยอยากให้ใครโผล่มา ‎แต่ก็ไม่ต้องโผล่มามากขนาดนี้"
‎เพิ่มเติมจากการดู ‎เพลงเลมอนเนดของบียอนเซ่
‎"ผมกำลังเสพติด ‎อย่าได้เข้าถึงสิ่งที่ติดอยู่จะดีกว่า"
‎"ยาเมธาโดนของผม ขอบคุณพระเจ้า"
‎ต้องจ้างคนไร้บ้านให้ออกไปจากถนน ‎เพื่อให้เราย้ายได้
‎- ไงคะ ที่รัก ‎- ไง
‎คุณคือไบลธ์ใช่มั้ย
‎ใช่ค่ะ เพราะต้องใช่
‎ไบลธ์!
‎เพอร์ซิวัล กลับมาจากอาศรมแล้ว ‎เล่ามาให้หมดนะ เป็นยังไงบ้าง
‎นั่นเบคไม่ใช่เหรอ
‎"เบคกับเหล้าขวดหนึ่ง ‎จะมีอะไรผิดพลาดไปได้"
‎ใช่
‎คาเรน มินตี้น้อย เป็นยังไงบ้าง
‎คือว่า... ขอโทษจ้ะ ‎คำว่า "น้อย" นี่เป็นคำชม
‎ขอโทษนะ ดื่มมานิดหน่อย
‎ไชโยให้เลย แม่คุณ
‎นี่ นายไปช่วยฉันเปิดขวดหน่อยได้มั้ย
‎ฉันนิ้วลื่น เพราะก่อนหน้านี้ไปแตะโดนเนย
‎"ถ้าปล่อยสองคนนี้อยู่ด้วยกัน ‎เขาก็ต้องคุยกันเรื่องของผม"
‎ให้ตาย ที่รัก ไปเลย ‎ถ้าคุณไม่ไป เราก็นินทาคุณไม่ได้
‎- เขาเป็นคนดีมากเลยเนอะ ‎- ดีที่สุดเลย
‎หัวใจฉันพองโตเลย ‎เวลาเห็นเขาอยู่กับพาโค
‎ผู้ชายส่วนใหญ่ไม่สนหรอก แต่โจ...
‎โจจะทำทุกอย่างจริงๆ ให้คนที่เขารัก
‎เขาใจกว้างมากนะ รู้ไหม
‎ฉันดีใจกับคุณสองคนจริงๆ ขอตัวนะคะ
‎"คาเรนบอกอะไรคุณ ‎คุณบอกอะไรคาเรน
‎การปล่อยให้คุณสองคนอยู่กันลำพัง ‎เป็นไอเดียที่แย่ชะมัด"
‎ไง
‎ไง เมื่อกี้ขอโทษนะ
‎หยุดเลย
‎"คุณคิดว่าเราทั้งสองคนหยุดได้เหรอ"
‎สิ่งที่เราทำอยู่มันผิด
‎"แต่..."
‎ตอนแรกฉันไม่เข้าใจ ‎แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้ว ฉันเข้าใจจริงๆ
‎เข้าใจอะไร
‎คุณดีกับฉันมาก ‎คือคุณช่วยฉันไว้เยอะมาก แล้ว...
‎คุณคือเรื่องดีที่สุดที่เกิดขึ้นกับงานเขียนฉัน ‎ซึ่งนั่นคือทุกอย่าง
‎"แต่..."
‎แต่โลกนี้มันบิดเบี้ยว ไม่ยุติธรรม ‎และพูดก็พูดเถอะ...
‎ฉันไม่ดีพอสำหรับคุณ
‎แต่คาเรน มินตี้ดีจริงๆ
‎แล้วฉันก็หึง
‎ฉันน่าจะไม่ได้ทำอย่างที่ทำลงไป
‎ฉันไม่น่าจะปิดตัวเองอย่างนั้น ‎หลังจากที่พีชตาย
‎ฉันไม่น่าจะผลักไสคุณไปเลย ‎แต่ฉันคิดว่ามัน...
‎มันมาจากการที่ฉันกลัวมาก ‎ที่จะต้องการคุณ
‎แต่...
‎ชีวิตฉันมันพัง ‎และคุณคู่ควรกับอะไรที่ดีกว่านี้
‎คุณควรจะได้อยู่กับคนที่เพอร์เฟกต์สำหรับคุณ
‎"คุณพูดถูก"
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไม่ต้องขอบคุณหรอก
‎"คุณพูดถูก เบค คาเรนดีต่อผมจริงๆ
‎เราเพิ่งช่วยชีวิตคนคนหนึ่งด้วยกัน
‎แค่นั้นก็ทำให้ผมรู้แล้วว่า ‎ผมอยู่ในที่ที่เหมาะสมแล้ว
‎คาเรนไร้ที่ติ"
‎มันจบแล้ว
‎- เปล่านะ แค่พักโฆษณา ‎- ไม่ใช่ๆ
‎เรื่องของเรา
‎คุณจะทิ้งฉัน
‎เปล่า ผมไม่ได้ทิ้งคุณ คุณน่ะสุดยอด
‎ฉันสุดยอด แต่คุณก็ ยังไง ‎ไม่อยากเอากับฉันแล้วงั้นเหรอ
‎ฟังนะ มันไม่เคยมีจังหวะที่ดีที่จะ...
‎หยุดพูดสักเดี๋ยว ขอร้อง
‎เราเป็นทีมที่ดี ผมก็ดูออก ‎แต่ผมแค่... มีอะไรบางอย่างหายไป
‎ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร ผมก็อยากซื้อมันมาได้
‎อยากไปซื้อที่ร้านแล้วเอากลับบ้านได้ ‎แต่ผมทำไม่ได้
‎"เธอต้องตบผมแน่"
‎ที่หนีบผมของฉัน
‎"ไม่ตบเหรอ โอเค"
‎งั้นคุณโอเคเหรอ
‎พวกเราโตๆ กันแล้ว เรื่องมันเกิดขึ้นได้
‎ฉันไม่ได้โง่ โอเคนะ ฉันรู้ว่ามีเรื่องผิดปกติ
‎"ตอนนี้ล่ะโดนตบแน่"
‎คือ เราควรจะคุยกันหน่อยไหม
‎โอเค ได้
‎จบกันนะ
‎"แน่นอน เธอเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้อง ‎เธอรู้มาตลอด
‎คาเรนกับผมไม่ได้มองโลกในแบบเดียวกัน
‎แต่คุณน่ะเหรอ คุณน่ะ เบค"
‎"นี่แหละใช่เลย ‎นี่คือจังหวะที่เห็นในหนัง
‎นี่คือจุดที่ผมวิ่งฝ่าฝนเพื่อเอาชนะใจคุณกลับมา
‎โอเค ตอนนี้ฝนไม่ตก ‎แต่นี่แหละคือการวิ่งฝ่าฝน
‎นี่คือตอนที่ผมประกาศต่อคุณว่า..."
‎คุณได้ใจผมไปแล้ว ที่รัก
‎เบค!
‎ไม่นะ ขอโทษ ผมแค่... ‎นึกว่าจะแค่กระทบเบาๆ
‎ผมขอโทษ
‎อะไรกันเนี่ย โจ
‎ผมคิดเรื่องที่คุณพูดในงานปาร์ตี้
‎คุณผลักไสผมไป ‎เพราะคุณคิดว่านั่นคือสิ่งที่ถูกต้อง
‎ก็ใช่ มันคือสิ่งที่ถูกต้อง
‎ไม่ สิ่งที่ถูกต้องคือ ‎การอยู่กับคนที่เราควรจะอยู่ด้วย
‎แม้มันจะวุ่นวาย เราก็จัดการได้ ‎เพราะเรารู้ว่าเราควรคู่กัน
‎และผมรู้ว่าเราเหมาะที่จะคู่กัน
‎คุณบอกผมสิว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกัน
‎แล้วคุณจะได้ผมไปเลย
‎ใช่ ขึ้นมานี่เลย แต่ขึ้นบันไดนะ
‎บีบหัวใจเหลือเกิน
‎หลังจากนี้จะเป็นยังไง
‎ทะเลาะกันครั้งหน้าจะเผาบ้านเลยมั้ย
‎เพื่อคุณ...
‎ที่รักของผม เพื่อคุณ...
‎บีบหัวใจแค่ไหนก็คุ้มค่า
‎ฉันมีข่าวดีจะบอก
‎บรรณาธิการของฉันชอบงานเขียนที่ฉันส่งเข้าไป
‎ฉันดีใจมากแล้วฉันก็อยากโทรหาคุณที่สุด
‎จะได้บอกข่าวดีกับคุณ
‎งั้นก็ดีแล้วที่ผมมาพร้อมก้อนหินก้อนนั้นน่ะสิ
‎เธอไม่ให้นายเข้าไปหรอกพวก ‎นายไม่รู้ว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง
‎ได้ข่าวว่านายก็ช่วย
‎ขอบคุณนะ
‎ไง
‎นี่ไม่เคยเป็นความผิดของรอนอยู่แล้ว
‎คุณไม่ได้พูดจริงใช่มั้ย
‎เขาช่วยเราอยู่ทุกวัน
‎- คุณเรียกเรื่องอย่างนั้นว่าช่วยเหรอ ‎- ใช่ ฉันเรียก
‎- ฉันทำคนเดียวไม่ได้ ‎- คลอเดีย คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
‎"คาเรนพูดถูก การเสพติดมันร้ายกาจจริงๆ"
‎คุณโกหกผม
‎พาโค ฉันไม่ได้โกหก...
‎คุณบอกว่าเรื่องอะไรๆ จะดีขึ้น
‎คุณบอกว่าผมมีคุณกับคาเรน...
‎- มีจริงๆ แค่เพราะเราแยกกันแล้ว... ‎- คาเรนไปแล้ว!
‎เธอเปลี่ยนงาน
‎เธอโกรธแม่ผมเรื่องรอน ‎แล้วเราก็จะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว
‎เรื่องนี้อยู่ไม่นานหรอก ฉันสัญญา...
‎คุณสัญญาอะไรไม่ได้
‎คุณบอกว่าคุณอยากช่วย ‎แต่จริงๆ แล้วคุณช่วยไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ โจ
‎ทุกอย่างมันแย่ลงไปอีก
‎นี่ ฉันแค่อยากได้ยินเสียงคุณ
‎ในแบบที่สบายๆ ไม่ได้หมกมุ่นเลยจริงๆ ‎โทรหาฉันหน่อยนะ
‎คาเรน หวัดดีจ้ะ
‎ทำงานแถวนี้เหรอ
‎เปล่า แค่มาเดินเล่นแถวบ้าน
‎ฉันไม่รบกวนเวลานานหรอก ‎แค่อยากจะมาขอบคุณ
‎ฉันเป็นหนี้บุญคุณเธอ
‎เรื่องอะไร
‎กลายเป็นว่าเธอเป็นข้ออ้าง ‎ให้ฉันเลิกกับโจได้ฟรีๆ
‎เธอทำให้ฉันเห็นว่าจริงๆ เขาเป็นคนยังไง
‎แล้วเป็นคนยังไง
‎นอกจากเป็นคนโกหกและนอกใจน่ะเหรอ
‎ฉันต้องไปแล้วจริงๆ
‎แน่นอน ระวังหน่อยก็แล้วกัน
‎ฉันมีลางสังหรณ์ว่าเธอไม่ใช่แคนเดซ
‎โอเค นั่นควรจะแปลว่าอะไร
‎นี่ ใจเย็น ‎ฉันก็เทียบกับแฟนเก่าเขาไม่ได้เหมือนกัน
‎ไม่ว่าแม่สาวคนนั้นเป็นใคร ‎เธอยังเกาะจิตใจเขาไม่เลิก
‎นี่ก็สนุกดีนะ เธอได้เล่นบทแฟนเก่าที่คิดแค้น
‎ลากันตรงนี้เลยแล้วกัน
‎ใช่ เธอสองคนคงอยู่กันได้สบายๆ ‎แต่แน่นอน เธอต้องรู้อยู่แล้ว
‎เรื่องที่เขาทำกับฉัน ‎วันใดวันหนึ่งเขาก็ต้องทำกับเธอ
‎หรือแย่กว่านั้น
‎เขาอาจทำเรื่องอะไรไม่รู้ ‎ที่เขาทำกับแคนเดซก็ได้
‎สนุกตอนที่ยังมีโอกาสแล้วกัน เบค
‎(สายเข้า...) ‎(โจ)
‎คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์