SERIAL NETFLIX
Zawsze wierzyłem w Tę Jedyną.
W to, że ktoś na mnie czeka.
Moja druga połówka, bratnia dusza.
Dla Tej Jedynej zrobiłbym wszystko.
Nieraz miałem złamane serce.
Siedź tu i gnij, ty psycholu!
Nie zawsze miałem łatwo w życiu.
Coś ty zrobił?
SIEROCINIEC
Ale gdy spotkałem Love Quinn, wszystko nabrało sensu.
Wyję do ciebie.
Kochałem ją.
Kochałem nawet to, co było w niej trudne.
Miałaś tylko pilnować brata. Zawiodłaś.
Ale myliłem się… co do Love.
Wyjedź stąd. Pomogę załatwić ci dokumenty.
Wyślę ci pieniądze. Nie zostawię cię.
Idź do diabła.
Gdy się dowiedziałem, było już za późno.
Teraz możemy być razem.
Nie wydaje mi się.
- Naprawdę za późno. - Jestem w ciąży!
I wtedy zrozumiałem, kogo naprawdę muszę chronić.
Naszą córkę.
Dla niej przeprowadziłem się na bogate,
bezduszne przedmieścia San Francisco.
Dla niej poślubiłem tego potwora, jej matkę.
Dla niej zamknąłem się w tym więzieniu.
Nie wiem, jak nas stąd wydostanę.
Ale jest pewna część dawnego mnie, która wciąż daje o sobie znać.
Wciąż wierzę w Tę Jedyną.
W to, że gdzieś czeka na mnie właściwa osoba.
Nigdy nie myślałem, co się dzieje, gdy chłopiec już zdobędzie dziewczynę.
Wszyscy to znamy.
„Żyli długo i szczęśliwie”.
Ekran ciemnieje i lecą napisy.
Powinienem był zadać więcej pytań.
Bo przeżyłem już wiele okropieństw.
Ale to?
Przydałyby mi się wskazówki.
Joe.
Twoja wielka chwila.
Czas przeciąć pępowinę.
Ale już parę razy znalazłem drogę w mroku. Teraz też znajdę.
Muszę.
Dla dobra mojej córki.
Gratulacje. To chłopiec.
- Chłopiec? - Hej.
- Cześć. - Mam przesrane.
Tak jak on.
- Ostrożnie. - Jak nazwiemy przyszłego prezydenta?
Henry.
A drugie imię?
Forty. Quinn-Goldberg.
Mówili nam, że będzie dziewczynka.
Pewnie był nieśmiały.
- Schował klejnociki. - Bóg był nam winien chłopca.
Jak mówiłem, mamy przesrane.
Teraz, po narodzinach dziecka,
ten czyściec z białymi płotkami wydaje się mieć więcej sensu.
W końcu zamieszkaliśmy w Madre Linda ze względu na szkoły.
Gdy słynna mgła północnej Kalifornii się wypali, ma się super widok.
Na cale hektary wścibskich sąsiadów,
podejrzliwie zerkających zza kosiarek i dzwonków z kamerami.
Ale to najbezpieczniejsza okolica w Golden State.
Kto nie sprzedałby za to duszy?
Mamy wszystko.
On też będzie miał wszystko.
Idealna rodzinka zbudowana na krwawej forsie Quinnów.
Chcieliśmy dorobić się wszystkiego sami.
Ale idzie się na kompromisy, gdy trzeba. Dla dzieci.
Witaj w domu, Forty.
Używajmy jego prawdziwego imienia.
Jesteśmy rodziną.
Ja, chłopiec i mama, która zwykle jest super,
ale czasem morduje ludzi gołymi rękami.
Co może pójść nie tak?
Od czasu powrotu ze szpitala prawie nie wychodzimy z domu.
Myślałem, że rodzicielstwo będzie jak esej Nicholsona Bakera.
Magia pojedynczych, codziennych chwil.
Tak.
Albo jak Małe kobietki.
Ciężka praca, ale satysfakcjonująca. Nawet szlachetna.
- Szybko, szybko. - Okej, okej.
Okazuje się, że rodzicielstwo to Dzień świstaka napisany przez Sartre'a.
Joe.
Choć żyję w greckim micie
o toczeniu kuli dziecięcej kupy pod górę,
ta potrzeba ochrony jest niesamowita.
Czuję to w kościach. Zrobiłbym dla niego wszystko.
„…o zdumieniu Gatsby'ego, gdy po raz pierwszy
złowił wzrokiem zielone światełko
na końcu przystani Daisy. Odbył długą drogę…”.
Nie szkodzi.
Nie czuję za to więzi.
Im bardziej próbuję ją stworzyć, tym bardziej on płacze.
On wie, że jej między nami nie ma.
- Jak się czujesz? - W porządku.
„W porządku” oznacza „sutki mi krwawią,
hormony wciąż skaczą,
od pół roku nie śpię i nawet nie zaczęłam się zmagać
ze śmiercią brata”.
Jestem. Gdzie mój piękny chłopiec?
Patrz, co babcia ci kupiła.
Śmierci Forty'ego nie przepracowała też
babcia Dottie, która kupiła mieszkanie 30 minut stąd.
Ma na imię Henry, mamo.
Henry pachnie, jakby potrzebował nowej pieluszki.
Zrobię to. Jeśli tylko…
zrobisz mi parę zdjęć na insta.
- Okej. - Choć uwiecznia swą żałobę
ze szczegółami na Instagramie.
A jej szaman oficjalnie potwierdził, że Henry to zreinkarnowany Forty.
Biorąc pod uwagę, jak bardzo cieszy się na jej widok,
a jak bardzo nie cieszy się na mój, szaman może mieć rację.
Przynajmniej mam małą pozostałość mojego dawnego życia.
W tym piekle oczywiście nie ma księgarni,
ale znalazłem chętnych kupców w sieci.
I wysyłam zyski Ellie…
gdy tylko mam z nią kontakt.
W rzadkich chwilach, gdy wyruszamy na przygodę, Forty…
Nie. Henry zawsze zaczyna płakać, zanim dostaniemy nasze latte.
Moje bliźniaki miały oralną fiksację, która biła rekordy.
Tak w ogóle, jestem Sherry.
Znana w okolicy blogo-mama, Sherry Conrad.
Jej blog-ukośnik-podcast-ukośnik-marka, Błędy w kształcie serca…
Zabijcie mnie. …to zagłębie udawanej pokory, opakowanej
jako zdobyta w pocie czoła mądrość.
- Jestem Love. - Quinn-Goldberg?
- A to jest Joe? - Tak.
A ten przystojniak to Forty, prawda?
- Henry. - Dopiero teraz się spotykamy.
Tak. Noworodek, sama wiesz.
O mój Boże, absolutnie rozumiem.
Cieszę się, że na siebie wpadliśmy.
Musimy wybrać się na kawę, Love. Zdradzę ci swoje sekrety.
Ten ton.
Ciepły, z posmakiem protekcjonalności na poziomie Peach.
Świetnie ci idzie. Pa.
Dzięki. Pa.
Kurwa, co? Jakbym potrzebowała jej aprobaty.
Ma szczęście, że nie dźgnęłam jej w oko. Chodźmy.
Gdy próbujesz utrzymać noworodka przy życiu,
nie możesz za wiele myśleć o tym, z kim siedzisz w okopach.
Ja siedzę z kobietą,
która żartuje o dźgnięciu kogoś w oko,
- ale serio jest w stanie to zrobić. - Chcesz trochę?
Dziękuję.
Nie pozwalam sobie na myśli o tym, kim, a raczej czym, jest Love.
Muszę być dobrym mężem, by potem być dobrym ojcem.
Hej, Natalie!
Cześć.
Nie wiem, o co jej chodzi.
- Co? Komu? - Natalie, naszej sąsiadce.
Olała nas, jak się sprowadziliśmy i jak Forty się urodził.
Henry.
I tak, chyba masz rację. Wydaje się jakaś dziwna.
Co, źle cię pocałowałem, czy…?
Nie. Po prostu jestem zmęczona.
I mamy bajzel. I Sherry powiedziała mi prosto w twarz…
- Że jestem do niczego. - To idiotka. Połóż się.
Zajmę się tym. Zajmę się nim.
I zaczęło się. Jak zawsze, gdy tylko go dotknę.
Ja to, kurwa, zrobię. Joe. Joe.
Już dobrze.
No już. Idziemy. Idziemy.
Hej, hej.
Czemu moje dziecko mnie nie lubi?
Wiesz, dzieci wyczuwają, gdy nie masz do tego serca.
- Nie… Co? - Nie. Przepraszam. To tylko moja głowa.
NA WSPANIAŁYM DWORZE
BRATNIE DUSZE Z TORBAMI NA PIELUCHY
Pierdol się.
Love ma rację. Nie mam do tego serca.
Jak bym mógł, skoro je ukradłaś?
Love?
Hej…
kończą nam się pieluchy. Zaraz wrócę.
Szczerze, tylko dzięki tobie trwam w tym więzieniu.
Jesteś moim światełkiem na końcu przystani.
Wiem, że czujesz to, co ja.
Cześć, sąsiedzie.
Nie chcę, by tak to się stało.
Zasługujesz na miejsce pełne luksusu.
Samochód mi wystarczy. Zamknij się i mnie całuj.
Czytałaś mi w myślach?
- Hej, sąsiedzie. - Cześć, Natalie.
Musi ci brakować snu. Ciągle słyszę wasze dziecko.
Nie szkodzi. Dzieci płaczą. Po prostu…
Rozumiem, skąd ta drzemka na parkingu sklepu.
Uznałam, że zaoszczędzę ci kłopotu.
Ty też mnie obserwujesz.
- Dziękuję. - Jeszcze jedno.
Nie wierz w te bzdury, że karmienie piersią zapobiega ciąży.
Moja siostra strasznie szybko zaciążyła.
Przyjacielska rada. Więc…
Flirtujesz ze mną?
Jasne, z tymi kondomami to może być tylko żarcik sąsiadki,
która lubi zamieszanie.
To tylko przyjacielska zaczepka. Bardzo przyjacielska.
Ale jakkolwiek mnie to nie kręci, muszę być ostrożny.
Niełatwo będzie wyplątać się z sieci. Pajęczyca ma moje dziecko.
A poza tym, tak szczerze? Popełniłem…
parę błędów w przeszłości.
Czy ty też byłabyś błędem?
Kim ty jesteś?
- Gdzie idziesz? Nakarm Henry'ego. - Ja tylko…
Zasapałam się po wejściu na schody. Muszę iść na siłownię.
Cholera.
Opieka nad Henrym przypomina mi o dwóch rzeczach.
Pierwsza: nie znosi mnie.
Druga: za wszelką cenę muszę go chronić przed tym, co mi się stało.
Joey!
- I gdzie twoja mamusia? - Uciekaj, pizdo!
- Chodź, dostaniesz.
- Boisz się? - Łapcie go!
No weź, Joey!
Otwieraj drzwi.
- Dziwoląg! - Chodź, należy ci się.
- Chłopcy! Co tu się dzieje? - Nauczycielka! W nogi!
Chłopcy! Co wy…?
Hej. Joe. Wpuść mnie. To ja, wpuść mnie.
Stary, jesteś cały?
Ziom, czemu to sobie robisz?
- Oni to robią. - Sam się prosiłeś.
- Przestań gadać, że twoja mama wróci. - Wróci.
Gdybyś ją obchodził, trafiłbyś tutaj?
- Nie rozumiesz. - Może.
Ale nie gadaj o tym, okej?
- Ja… - Reszta z nas próbuje
uporać się z tym, że nikt nas nie chce.
Zrozum to. Gdy rodzice nas tu oddali, pozbyli się nas na zawsze.
Natalie! O mój Boże, jaki piękny dom!
Kim ty jesteś?
Na pozór zajmujesz się nieruchomościami. Dobrze ci idzie.
Chcesz upiększać otoczenie.
Rzuciłaś studia, gdy poznałaś swojego męża,
przedsiębiorcę Matthew Englera,
o którym mam jeszcze mniej informacji,
chyba, że chciałbym wierzyć publicystom,
opłacanym, by pielęgnować jego ślad w sieci.
Tego właśnie chciałaś?
Ślubu z kimś starszym, zajętym i wiecznie nieobecnym,
gdy ty sprzedajesz domy bogatym dupkom
i odbierasz jego rzeczy z pralni? Tym jest dla ciebie miłość?
Kochasz go?
Czy pragniesz czegoś głębszego, prawdziwego?
Tak jak ja.
- Wiem. - Myślę, że…
- Myślę, że może… - Love Quinn!
Podejdź tutaj.
- Cześć. - Cześć. To jest Kiki, a to Andrew.
- Cześć. - Miło cię poznać.
Uroczy synek Love ma już ile, siedem miesięcy?
- Tak. - Tęsknię za tym wiekiem.
Tak, tak. Ucieszyłam się, że przyszłaś na zajęcia.
- Jestem wypompowana. - Wiem.
To zajęcia dla wysportowanych,
ale spokojnie, przywykniesz.
- Ja musiałam zbić tyle z brzucha. - Ja też. Miałam taki brzuch po ciąży.
Dużo większy niż ty.
To prawda. Tak było.
Wydaje mi się, czy wszyscy nazywają mnie grubą?
- Oj nie, skądże. - Wcale nie.
A poza tym czy to byłoby coś złego?
Piękno nie ma rozmiaru, Love.
Chodź z nami na latte.
Tak?
Okej.
- Przyda mi się kawa. - Świetnie.
Super! To mamy grupę.
Może jeszcze cię nie rozgryzłem,
ale wiem jedno: zaintrygowanie nie było błędem.
BIBLIOTEKA MADRE LINDA
Wybacz żarcik, ale skrywasz w sobie bibliotekę.
Nawet nie wiedziałem, że w tym piekle jest jedna.
Biblioteki są pomnikiem największych zalet cywilizacji,
domem demokratycznego dostępu do wiedzy.
To one odróżniają nas od małp.
A jednak aż boli, gdy widzę stan większości z tych książek.
Pan Mooney powiedział, że to, jak społeczność traktuje książki,
pokazuje, jak ona skończy.
Widzisz tyle złamanych grzbietów
i wiesz, że Rzym płonie, albo wkrótce spłonie.
Ale wciąż jest coś w tym podłym świecie, co warto chronić.
Jak się malec nazywa?
- Henry. - Umawiałam się kiedyś z Henrym.
- Henrykowie są super. - Henry pani dziękuje.
Bardzo przepraszam.
Ciężko jest być niewidzialnym, gdy nosisz
największy magnes na kobiety na piersi.
Piąta pora roku, Zaginiona dziewczyna, Niepokonany Seabiscuit.
Jestem w kropce. Czemu akurat te?
Kim jesteś?
Spokojnie, Henry.
W porządku. Już dobrze.
- Dzień dobry. - Pobiegnie pan za nią?
- Czy też mogę w czymś pomóc? - Tak.
- Chcę założyć kartę biblioteczną. - Trafił pan we właściwe miejsce.
Dobrze.
Proszę to wypełnić.
Mamy świetną sekcję dziecięcą za rogiem.
A to… może pan zabrać ze sobą.
Natalie wybrała to dla pana.
CZUŁA JEST NOC
Czyli flirtujesz ze mną.
Dziękuję.
Gdy zaczynają raczkować, to cud, że nie ma ofiar.
To błogosławieństwo, że mamy trzy wspaniałe nianie.
O mój Boże, z bliźniętami jest dwa razy gorzej.
Między innymi dlatego zaczęłam pisać.
By inni nie popełnili takiej masy błędów, co ja.
Przypomnij, jak nazywa się twój blog?
To Błędy w kształcie serca.
- Serio nie czytałaś? - Nie.
- To nic wielkiego. - Ona wymyśliła mamo-blogi.
- Nie bądź skromna. - Jest fajnie.
Mogę siedzieć w domu z bliźniakami.
Cóż, kiedyś… jestem kwalifikowaną cukierniczką.
Ale teraz…
Odkąd się urodził, nie miałam za wiele czasu.
- Tak. - Teraz musisz tworzyć więzi.
Ze swoim dzieckiem i mężem.
Łatwo ci mówić. Twoja wagina już się zregenerowała?
- O mój Boże. Zawstydzasz ją. - Tylko bez waginofobii!
Chciałabym, żeby mi to ktoś powiedział. Ciężko jest wrócić do seksu.
Ale intymna relacja to klucz.
Endorfiny i oksytocyna świetnie wpływają na mleko.
To fakt. Jak nie masz orgazmów,
to twoje mleko raczej nie wspomaga rozwoju mózgu dziecka.
To już wszystko za nami, więc…
Okej.
Czuła jest noc jest uważana za najmroczniejsze dzieło Fitzgeralda.
Opowiada o małżeństwie i niewierności.
To zaproszenie czy ostrzeżenie?
- W końcu go uśpiłam. - Brawo ty.
I kupiłam ci…
pain au chocolat.
Nie zrozumcie mnie źle. To nie niemiecka baśń.
Żadna czarownica nie więzi mnie i tuczy, aż będzie pora mnie zjeść.
Love jest miła, szczodra.
Zakochałem się w jej pewnej wersji.
I co sądzisz?
- Może być. - Właśnie. Najlepsza piekarnia w mieście?
Warstwy zlepione. Za słodkie.
- Na pewno nie użyli francuskiego masła. - Wygnaj ich.
Ściąć im głowy i po sprawie.
- Cześć. - Cześć.
Przeszkadzam ci w lekturze?
- Wcale nie. - Chyba przeszkadzam.
- Wróć tu. Wróć, Love. - Kurwa.
- Zostań. - Nie, Joe. Czemu?
- Czemu ze mną nie porozmawiasz? - Co? My…
Coś się dzieje. Ciągle jesteś rozkojarzony.
- Wcale nie. - Czemu mi nie powiesz?
Ja się nim zajmę.
Wiesz, zawiozę go do babci.
- Love. - Nie przejmuj się, Joe.
Ciesz się ciszą.
Gdzie jesteś?
BRAK NUMERU
- Halo. - Cześć, sąsiedzie.
Masz ochotę na drinka?
Skąd masz mój numer?
Mój mąż pracuje w technologiach.
W jakichś…
zupełnie nieinwazyjnych technologiach.
Skąd te nerwy?
Próbujesz ukryć swą szemraną przeszłość?
Nie martwię się o siebie, tylko…
wiesz, o przyszłość cywilizacji.
To już jest przegrana sprawa.
Czuję, że powinnam cię ostrzec.
W Madre Linda nie istnieje coś takiego jak prywatność.
Nawet tutaj.
Patrz.
Tyle kamer u mnie w domu.
Jedna jest zepsuta. Dlatego tyle siedzę przy basenie.
To jedyne miejsce w całym mieście, gdzie nie czuję się obserwowana.
Bip. Bip.
I już.
Chcesz być ze mną sam na sam?
Nawet to niewiele zmienia.
Mąż zobaczy, że je wyłączyłam i będzie go to dręczyć.
To dziwne. Nie pamiętam, by ktoś nakładał mi smycz.
Po prostu…
obroża sama wskoczyła mi na szyję.
Też jesteś więźniem.
Może małżeństwo nie jest stworzone do sekretów.
Albo ludzie nie są stworzeni do małżeństwa.
Chodź ze mną.
Muszę się jeszcze napić.
Za nowych przyjaciół.
„Którzy często razem lepiej się bawią niż starzy”.
Dostałeś moją książkę.
O cholera.
Mocno krwawi? Mogę zobaczyć?
Uciskaj, to powinno zatrzymać krwawienie.
Masz gdzieś apteczkę?
Tak.
To wydaje się właściwe.
Opiekowanie się tobą.
Proszę. Chyba przeżyjesz.
- Boli? - Nie tak, by wino nie pomogło.
Też to czujesz, prawda?
Co takiego?
To uczucie, gdy pierwszy raz z kimś jesteś.
To napięcie, te możliwości…
Chciałabym zamknąć je w butelce.
Nie ma nic lepszego.
Czuję to.
Myślałam, że z Matthew to uczucie zostanie.
Myślisz, że zawsze odchodzi?
Myślę, że zostaje…
przy właściwiej osobie.
Jak długo zostało między tobą i Love?
Ciężko powiedzieć.
Gdy się w niej zakochałem…
nie znałem jej naprawdę.
- Znam to. - Zauroczyła mnie.
Gdy ją poznałem, było już za późno.
Nie mogłem od niej odejść.
Ludzie cały czas odchodzą.
Nie od Love.
Nasza córka… Myśleliśmy, że to będzie córka.
W każdym razie…
Teraz w tym tkwię…
razem z Love.
Czyżby?
Dzieci to nie kajdanki.
Matthew ma pasierba.
- Rzadko go widujemy. - Brzmi okropnie. Szkoda dziecka.
Wcale nie.
Wiesz, czemu?
Ludzie są szczęśliwsi, gdy się nie okłamują…
siebie ani innych.
To co tutaj robisz?
Też nie mogę go zostawić.
Nie mogę mu tego zrobić.
Nawet jeśli to oznacza pozostanie…
w tym jebanym czyśćcu rodem ze Strefy mroku na zawsze.
Aż tak źle tu jest?
Jeśli nie będziesz uważał,
zaczniesz przejmować się prywatnymi szkołami,
portfelami inwestycyjnymi, zaczniesz używać Kindle'a.
Kurwa.
Chcesz zobaczyć moją biblioteczkę?
Zawsze spaliśmy osobno.
Cierpię na bezsenność.
I na bałaganiarstwo.
Nagle wszystko wydaje się prawdziwe.
Wziąłem ślub ze złą osobą. Co, jeśli ty jesteś tą właściwą?
Hej, gdzie zniknąłeś?
Wyjdź ze swojej głowy.
Chodź tu.
Nie. Mąż. Ojciec. Nie mogę.
Przepraszam.
Wprowadziłem cię w błąd.
- Na pewno nie. - Naprawdę.
Ja tylko chcę przyjaźni.
Cholera.
Nie, nigdy więcej.
Obiecałem sobie, że będę dobrym mężem i ojcem.
Love. Myślałem…
Pojechałam tam…
a potem pomyślałam o spotkaniu z mamą
i zamiast tego poszłam kupić lody.
Wszystko OK? Wyglądasz na lekko rozpalonego.
Byłem na drinku u sąsiadki. Masz rację, to wariatka.
Przepraszam, że tak zwiałam.
Po prostu…
Myślałem o naszej przysiędze.
Tak.
O tej spisanej na torbie po burgerach w drodze do urzędu.
Napisałaś, że zawsze będziesz się ze mną dzielić wypiekami.
To… bardzo szczodre.
- Jestem szczodra. - To prawda. A ja jestem dupkiem.
- Wcale nie. Tylko… - Jestem. I całe to urwanie głowy.
I właśnie sobie myślałem o tym kęsie.
I byłeś głodny?
- Tak. - Ja też.
Uczucie, które chcesz zabutelkować,
najwyraźniej może do ciebie wrócić.
Może tego w sobie szukaliśmy, Natalie.
Może to miałaś mi dać.
Sposób na powrót do Love.
Może dzięki tobie
uda mi się utrzymać związek.
Trzeba było się wykręcić z imprezy Sherry. Będzie okropnie.
Coś mi mówi, że jej się nie odmawia.
Będzie dobrze.
Mam ciebie…
i ciasto.
- Quinn-Goldbergowie. - Hej.
- Wchodźcie. - Proszę. To dla ciebie.
- Bez glutenu. - Świetnie.
Tak.
Sherry musiała nagrać wideo z przeprosinami
w sierpniu 2020 roku, gdy odkryto,
że zrobiła wielką imprezę, gdy reszta z nas
siedziała w domu i odkażała ręce.
Chodziły plotki, że cała okolica dostała w tajemnicy
szczepionkę na COVID wyprodukowaną dla królowej Anglii.
Nie wierzę w teorie spiskowe,
z wyjątkiem tych, które mówią o przywilejach bogatych.
Te są prawdziwe. Jestem w rodzinie Quinn, to wiem.
Nalejcie sobie wina. Jest z winnicy moich znajomych.
Drukują swoje beczki na drukarkach 3D.
Cześć.
Dzięki.
To Kiki i jej mąż, Brandon.
A to Andrew i jego mąż, prawnik.
Zapomniałam imienia.
Jackson.
Andrew plus Jackson. Co za połączenie.
O mój Boże.
- Jak mogłam zapomnieć? - Są okej.
Jak na obleśny bąbelek bogactwa, w którym żyją.
Muszę to zignorować, bo inaczej oboje poszlibyśmy pod gilotyny.
W takim razie to miła para.
Nie to, co nasza gospodyni.
Nie wolno ufać królowej pszczół.
Oprowadzę cię, Love.
- Dziękuję. - Proszę.
Ty musisz być Joe.
W końcu się spotykamy. Cary Conrad.
Czy twoje życie może być marką bez idealnie nieidealnego partnera?
O mój Boże.
Udało im się. Nie wiem, kto z nich jest większym bucem.
- Miło mi. - Pokażę ci grilla.
Okej.
Morze nieporadnych nerdów. Zarabiają na technologii, żony dbają o resztę.
Ubrania, fryzury, siłownia
i dzieci wpychane do szafek w szkołach zmieniają się w XXI-wiecznych królów.
- Urocze. - Kiki mówi Dakocie: „Zostaw tatę.
Bierze mikrodawki ketaminy. To jego chwila dla siebie”.
Poza tymi narcystycznymi złudzeniami, że odpowiedni biohack
da im nieśmiertelność.
Wszystko jest paleo. A raczej keto.
Zauważyłem, że na PP każda ilość tłuszczów mi służy.
- PP? - Post przerywany.
Nie robisz PP?
To znaczy, na pewno nie, bo wygrałeś na genetycznej loterii.
Pozwól, że dotknę.
O tak.
Farciarz. Szybki metabolizm.
Trenuję chłopaków. Daję im popalić. Spodobałoby ci się.
Flirtuje ze mną, czy zaprasza do podziemnego kręgu?
Częstuj się mięskiem.
Zaraz wrócę.
Nie wiedziałem, że Lena i Chris wrócili z Paryża.
Podobno świetnie się bawili.
Mają otwarte małżeństwo.
Ja tam nie osądzam.
W ogóle?
- Serio? - Lata spędzałam
w komunie, więc trochę się z tym obyłam.
Jeśli działa, to dobrze, nie?
Love, jesteś powiewem świeżego powietrza.
Dobrze, że tu jesteś.
Miło mi to słyszeć.
Cześć.
Natalie i Matthew Englerowie.
- Natalie wygląda super. - To zła kobieta.
Matthew wziął ślub z wspaniałą kobietą, Mimi,
matką jego dziecka, a potem…
Poznał Natalie i…
Jako feminiści nie powiemy, że kobieta ukradła męża.
Jest dość miła. Świetna w pracy. Ale lubi zdrady.
Dobrze to wiedzieć o sąsiadce.
Muszę się przywitać z Lesem. Użycza nam buldożka francuskiego.
- Idę dolać sobie wina. - Okej.
Przyszłaś tu, i to z nim?
Wyglądasz na szczęśliwą.
Nasz wspólny dzień był niczym? Błędem dla nas obojga?
Siedziałeś kiedyś w kapsule VR?
- Joe? - Nie, nie siedziałem.
Cary ma taką w garażu. Jest odjazdowa.
Nie tylko do porno. Ale porno też jest odjazdowe.
Homo sapiens zasługują na wyginięcie.
Moja przyjaciółka, Rachel z LA,
mówiła, że jej brat był ćpunem i się zabił.
Ojciec też jest szemrany. Podobno Anavrin to przykrywka.
Płonący śmietnik zamaskowany kasą.
Oczywiście, ona wzięła hajs taty i kupiła sobie nowe życie tutaj,
podczas gdy my musiałyśmy na wszystko pracować.
- Amen. - Amen.
Cześć.
Potrzebujesz wina?
- Cześć. - O mój Boże!
Jasne.
Mogę stwierdzić oczywistość? Sherry Conrad jest paskudną osobą.
- Możesz w to, kurwa, uwierzyć? - Która kieruje tym miastem.
Nie bardzo możesz unieść się dumą,
jeśli nie jesteś gotowa na samotność.
Mam przyjaciół.
W Los Angeles?
Tu też ich potrzebujesz.
Zakładam, że przyjechaliście tu dla szkół?
Teraz wiesz, że to ma swoją cenę.
Poproszę Pinota.
One mnie nienawidzą.
Myślą, że ukradłam męża ich przyjaciółce, choć to ona zdradziła pierwsza…
Ale rzecz w tym,
że każdy musi znaleźć swój sposób na Madre Linda.
To znaczy na Sherry i jej mafię?
Byłoby łatwiej, gdyby cię zaakceptowały.
Nic z tego. Właśnie nazwały moją rodzinę płonącym śmietnikiem.
No tak. Racja.
To zrób to, co ja. Wymuś na niej szacunek.
Autentyczność ją przeraża.
Bądź sobą, nie przepraszaj za to, i zmuś ją, by ci okazała
uległość, albo chociaż zwykłą, fałszywą przyjaźń.
Świetnie. Jest tylko jeden problem. Ostatnio sama nie wiem, kim jestem.
Właśnie urodziłam dziecko,
i wszystko jest…
Nie ma we mnie nic autentycznego ani onieśmielającego.
Jestem zwykłą mamą, która dostaje świra w domu.
Muszę sobie…
ułożyć pewne rzeczy.
Gdybyś mogła zrobić cokolwiek,
co byś zrobiła?
Dla przyjemności?
Okej.
To głupie.
Ale mam marzenie, że otworzę piekarnię.
W innym życiu uczyłam się na cukiernika,
ale w mieście, gdzie nikt nie je glutenu, to wydaje się niedorzeczne.
Ja jem gluten.
Serio?
Wiesz co?
Jest jedno miejsce, które będzie idealne.
Mogę się mylić.
Albo to przeznaczenie.
Zadzwoń, jeśli chcesz je obejrzeć.
Dziękuję.
Miło jest móc z kimś naprawdę porozmawiać.
Nie wierzę, że mieszkamy koło siebie od miesięcy.
Joe widział cię więcej razy niż ja.
Nie sądzę.
Powtarzam Matthew, że z chęcią zaprosiłabym was oboje.
To wariactwo, że żadne z was jeszcze u nas nie było.
Wkrótce to nadrobimy.
Brzmi świetnie.
Zdecydowanie.
Co się dzieje?
Robię dla tej rodziny wszystko,
a ty pieprzysz sąsiadkę.
- Co? O czym ty mówisz? - Nie jestem idiotką, Joe!
Nie mam romansu…
Nie wiem, co ona ci powiedziała, ale ja mówiłem prawdę.
Wypiliśmy po drinku. Zaczęła dziwnie się zachowywać. Wyszedłem.
Wróciłeś i mnie zerżnąłeś po raz pierwszy od pół roku.
- Zbieg okoliczności? - Podobało mi się, że flirtuje.
Będziemy oskarżać się o myślozbrodnie?
- Nie można fantazjować? - Nie wciskaj mi kitu.
Gdy tobie ktoś wejdzie do głowy, wszystko się komplikuje.
- Mam gdzieś seks. - Nie wygląda na to.
Jest twoją obsesją?
- To nie tak. - Naprawdę?
- Tak. - Na pewno?
Tak. Ty jesteś moją obsesją, Love! Wziąłem z tobą ślub.
Mój mąż zrobiłby dla ukochanej wszystko.
Zrobiłbym. Przeniosłem się tutaj.
Do tego plastikowego piekła na przedmieściach.
- Przeprowadziliśmy się tu dla syna. - Miał być córką.
Co za, kurwa, różnica?
Ja nawet… Ja nie… Żadna.
To takie znamienne, że się pomyliliśmy.
Mam poczucie, że spieprzę. Jakby on to wiedział.
Patrzy na mnie, jakbym był potworem.
Jak myślisz, co ja czuję?
Pamiętasz, co powiedział Forty tuż przed śmiercią.
Że to obłęd myśleć, że będę dobrą matką.
Nie myślał wtedy jasno.
Może myślał.
Oboje…
zrobiliśmy…
wiele złych rzeczy.
Chciałam tu zamieszkać, byśmy…
mogli zacząć od nowa…
Byśmy byli bezpieczni i nie musieli robić już złych rzeczy.
To nasz wybór.
Nasz wybór. Jesteśmy bezpieczni.
Jesteśmy razem.
Obiecuję, to koniec.
Koniec ze złymi rzeczami, okej?
A tak prawdę mówiąc,
jesteś świetną matką.
Dzięki.
Czyli mogę przestać czytać gównianego bloga Sherry?
Wciąż możesz nawiązać z nim kontakt.
Poczytaj mu coś innego niż Fitzgeralda. To jeszcze dziecko.
Dobra. Spróbuję.
Idziemy do domu?
Tak, chodźmy.
- Hej, wszystko okej? - Hej.
- Był bardzo grzeczny. - Okej.
Odpocznij trochę. Ja się nim zajmę. Naprawdę.
- Dzięki. - Dobranoc.
- Dzięki. - Kocham cię, Forty.
Wszystko gra, Henry.
„Żyli długo i szczęśliwie” wygląda inaczej, niż sądziłem.
A rodzinna rzeczywistość
może nie być dla każdego…
Ale ja nie chciałem niczego innego.
Więc zrobię wszystko, żeby się nam udało.
Żegnaj, ty.
Dziewiętnaście? To obłęd. Dam ci dwa dolce.
To nie lombard. Kary nie podlegają negocjacji.
Chcę rozmawiać z kierownikiem.
Cześć, Natalie.
Tak.
Tak, chcę obejrzeć to miejsce na piekarnię.
Wspaniale.
„Ale nie wiedział, co opowiedzieć panu Żabie.
Dlatego…
Pan Ropuch wylał sobie na głowę szklankę wody”.
Czy ja jestem dupkiem? Wybacz. To brzydkie słowo.
To moja wina?
Staram się.
To mnie przerasta.
Powiedział, używając idiomu niezrozumiałego dla syna,
bo komunikacja z bobasami jest niemożliwa.
No właśnie. Dokładnie.
Jak mamy zrozumieć siebie nawzajem?
Co mam zrobić, żeby było dobrze?
Chcę być dobrym ojcem, Forty…
Henry.
Widzisz, Henry?
Włazisz mi do głowy.
Zrobię, co w mojej mocy.
Tylko nie wiem jeszcze, co to znaczy.
Ja…
Nie nienawidzisz mnie?
Nawzajem.
Okej. Pogadaliśmy.
Wróćmy do czytania.
„Żaba zapytał: »Czemu oblewasz się wodą?«.
»Mam nadzieję, że to mi pomoże wymyślić, o czym mam opowiedzieć«”.
Urocze, prawda?
Większość instalacji już jest.
Poprzedni najemca zostawił wszystkie sprzęty?
Poniekąd musiał.
Nie będę kłamać.
To miasto nie jest najłatwiejszym rynkiem.
Musisz dostarczyć dobry produkt.
- O to się nie martwię. - No to załatwione.
Tylko że właściciel ma drugą ofertę.
Ale mnie uwielbia, więc jak podpiszesz wynajem na trzy lata, to załatwi sprawę.
Już wysłałam ci e-dokumenty.
- Mogę zobaczyć piwnicę? - Jasne, chodźmy.
Wiem, jak to wygląda,
ale podobno to najlepsza podziemna chłodnia.
Pokażę ci magazyn.
Pozwolenia to pestka.
Możesz zacząć niemal od razu.
Jestem pewna, że we właściwych rękach to miejsce odniesie sukces.
Co ty na to?
To dopiero początek, Henry.
Pan Żaba i pan Ropuch są super, ale zaczekaj, aż poznasz Pippi.
Będziesz zachwycony.
Właśnie wychodzę z biblioteki. Co tam?
Hej, Love. Wszystko w porządku?
Joe.
Co się stało?
Musimy iść na terapię dla par.
DEDYKOWANE PAMIĘCI MARKA BLUMA
Napisy: Joanna Kaniewska