‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ผมเชื่อเรื่องคนคนนั้นมาตลอด
‪เชื่อว่ามีบางคนที่เกิดมาเพื่อผม
‪คู่ที่เหมาะสม เนื้อคู่
‪และเพื่อคนคนนั้น ผมยอมทำทุกอย่าง
‪ผมอกหักมาแล้วหลายครั้ง
‪เน่าตายในนั้นเถอะ ไอ้สารเลวโรคจิต
‪และหลายๆ อย่างในชีวิตผมก็ไม่ได้ง่ายตลอด
‪ทำอะไรลงไป
‪(บ้านสงเคราะห์สำหรับเด็กผู้ชาย)
‪แต่ทุกอย่างมันรู้สึกคุ้มค่าตอนที่ผมเจอเลิฟ ควินน์
‪ฉันวูล์ฟคุณ
‪ผมรักเธอ
‪ผมรับทุกอย่างที่เป็นเธอได้ แม้แต่ส่วนที่ยาก
‪หน้าที่ทั้งหมดของลูกคือปกป้องน้องชายของลูก ‪แต่ลูกล้มเหลว
‪แต่ผมคิดผิด... เรื่องเลิฟ
‪เลือกเมือง เมื่อเธอไปถึง ‪ฉันจะช่วยเธอทำบัตรถูกกฎหมาย
‪ฉันจะส่งเงินไปให้ ฉันจะไม่ทิ้งเธอ
‪ไปลงนรกซะ
‪และกว่าจะถึงตอนนั้น มันก็สายไปแล้ว
‪เราอยู่ด้วยกันได้แล้ว
‪ผมว่าไม่ได้หรอก
‪- สายไปแล้วจริงๆ ‪- อย่านะ ฉันท้อง
‪และเมื่อผมรู้ว่าจริงๆ แล้วผมต้องปกป้องใคร
‪ลูกสาวของเรา
‪เพื่อเธอ ผมย้ายไปที่ชานเมือง
‪แสนน่าเบื่อนอกซานฟรานซิสโก
‪เพื่อเธอ ผมยอมแต่งงานกับคนชั่ว แม่ของเธอ
‪เพื่อเธอ ผมยอมขังตัวเองในคุกนี้
‪ไม่แน่ใจว่าผมจะพาเราทั้งคู่ออกไปได้ยังไง
‪แต่มีส่วนหนึ่งของผมคนเก่าที่สลัดไม่หลุด
‪ผมยังคงเชื่อมั่นคนคนนั้นอยู่
‪ว่ายังมีคนที่เหมาะสมสำหรับผม
‪ผมไม่เคยนึกสงสัยเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪หลังผู้ชายได้ตัวผู้หญิงมา
‪เพราะเรารู้ว่า
‪"และพวกเขาอยู่ด้วยกัน ‪อย่างมีความสุขตลอดกาล"
‪หน้าจอมืดลง เครดิตขึ้น
‪ผมน่าจะถามคำถามมากกว่านี้
‪เพราะผมอยู่ใน ‪สถานการณ์ที่ยากลำบากมาบ้างในชีวิต
‪แต่เรื่องนี้น่ะเหรอ
‪ผมต้องใช้แผนที่จริงๆ นะ
‪โจ โจ
‪ถึงตาคุณแล้ว
‪ได้เวลาตัดสายสะดือแล้วค่ะ
‪แต่ผมเคยคลำหาทางในความมืดมาก่อน ‪ผมก็ต้องทำได้อีก
‪ผมต้องทำให้ได้
‪เพื่อปกป้องลูกสาวของผม
‪ยินดีด้วยค่ะ คุณพ่อ คุณได้ลูกชายค่ะ
‪- ลูกชายเหรอ ‪- ไง
‪- สวัสดีจ้ะ ‪- ผมซวยแล้ว
‪เขาก็เช่นกัน
‪- ระวังหน่อยครับ ระวัง ‪- ประธานาธิบดีในอนาคตของเราชื่ออะไรคะ
‪เฮนรี่
‪เขามีชื่อกลางไหมคะ
‪โฟร์ตี้ ควิน-โกลด์เบิร์ก
‪หมอบอกเราว่าเป็นผู้หญิง
‪อ๋อ คงอายน่ะค่ะ
‪- ซ่อนของไว้ ‪- กรรมดีน่ะ พระเจ้าติดค้างเด็กผู้ชายเรา
‪อย่างที่ผมบอก ซวย
‪และในเมื่อลูกเกิดแล้ว
‪อย่างน้อยรั้วสีขาวล้อมนรกของเรา ‪ก็ดูสมเหตุสมผล
‪เราย้ายไปที่มาเดรลินดา ‪เพื่อโรงเรียนของลูกอยู่แล้ว
‪เมื่อหมอกควันของนอร์คาลจางหายไป ‪คุณจะเห็นสุดลูกหูลูกตาเลย
‪เพื่อนบ้านสู่รู้ แอบมองอย่างสงสัย
‪หลังอุปกรณ์ทำสวนและกริ่งประตูติดกล้องวิดีโอ
‪แต่ว่า เป็นละแวกบ้านที่ปลอดภัยที่สุด ‪ในแคลิฟอร์เนียนะ
‪แล้วใครจะไม่อยากขายวิญญาณให้มันล่ะ
‪เรามีพร้อมทุกอย่าง
‪ดังนั้นเขามีพร้อมทุกอย่าง
‪ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ‪สนับสนุนโดยเงินเปื้อนเลือดของควินน์
‪เราอยากมาที่นี่ด้วยตัวเราเอง
‪คุณก็ต้องประนีประนอมบ้าง ‪ในเมื่อมันเพื่อพวกเขา
‪ยินดีต้อนรับจ้ะ โฟร์ตี้
‪ใช้ชื่อจริงเขาดีกว่าไหม
‪เราเป็นครอบครัวแล้วนะ
‪ผม ลูกชายและแม่ของเขา ซึ่งปกติแล้วก็ดี
‪แต่บางครั้งก็ฆ่าคนด้วยมือเปล่า
‪จะมีอะไรผิดพลาดได้ล่ะ
‪เราแทบไม่ได้ออกบ้านเลย ‪ตั้งแต่ขับรถกลับมาจากโรงพยาบาล
‪ผมนึกไว้ว่าการเลี้ยงลูกคงรู้สึกเหมือน ‪เรียงความของนิโคลสัน เบเกอร์
‪ช่วงเวลาเล็กๆ สร้างสิ่งมหัศจรรย์
‪ใช่
‪หรืออาจเป็นนิยายของลุยซา เมย์ อัลคอตต์
‪งานหนักแต่คุ้มค่า มีเกียรติด้วย
‪- ใส่เลยๆ ‪- ได้ๆ
‪กลายเป็นว่า การเลี้ยงลูกคือกราวด์ฮ็อกเดย์ ‪แต่งโดยฌ็อง-ปอล ซาทร์
‪โจ
‪ถึงแม้จะอยู่ในนิทานปรัมปรากรีกสักเรื่อง
‪เกี่ยวกับการผลักอึทารกก้อนโตขึ้นเขา
‪มันเหลือเชื่อมาก ความอยากปกป้องลูกน่ะ
‪ผมรู้สึกมันจากข้างในกระดูกเลย ‪ผมทำทุกอย่างได้เพื่อเขา
‪"ผมนึกถึงสิ่งที่แกตส์บี้คิดเมื่อเขาเลือก
‪ไฟเขียวท้ายท่าเรือของเดซี่ในตอนแรก
‪กว่าเขาจะมาถึงสนามสีฟ้าของเขาและมัน..."
‪ไม่เป็นไร
‪สิ่งที่ผมไม่รู้สึกคือการเชื่อมสัมพันธ์
‪ยิ่งผมพยายามจะใกล้ชิดกับเขา เขาก็จะยิ่งร้อง
‪เขารู้ว่าเราไม่รอดแน่
‪- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‪- ฉันสบายดี
‪"ฉันสบายดี" แปลว่า "หัวนมฉันเลือดไหล
‪ฮอร์โมนยังคงพลุ่งพล่าน
‪ไม่นอนมาหกเดือน และยังไม่ได้เริ่มทำใจ
‪เรื่องการตายของน้องชายฉัน"
‪มาแล้วจ้า หลานสุดหล่อของยายอยู่ไหน
‪ดูสิยายเอาอะไรมาให้โฟร์ตี้
‪ยังไม่ได้ทำใจเรื่องการตายของโฟร์ตี้เหมือนกัน
‪คุณยายดอตตี้ ที่เช่าคอนโดห่างออกไป 30 นาที
‪แม่คะ เขาชื่อเฮนรี่
‪แต่เฮนรี่กลิ่นตุๆ เหมือนต้องเปลี่ยนนะ
‪เดี๋ยวแม่เปลี่ยนเอง ลูกช่วย...
‪ถ่ายรูปลงโซเชียลให้แม่หน่อย
‪- ได้ค่ะ ‪- เธอกำลังบันทึกความเศร้าของเธอ
‪โดยเฉพาะในอินสตาแกรม
‪และคนทรงเจ้าของเธอยืนยันอย่างเป็นทางการ ‪แล้วว่าเฮนรี่คือโฟร์ตี้ กลับมาเกิด
‪ดูจากการที่เขาตื่นเต้นขนาดไหนเมื่อเธอมาหา
‪และการที่ไม่ตื่นเต้นที่ได้เจอผม ‪คนทรงเจ้าของดอตตี้อาจพูดถูก
‪อย่างน้อยผมก็มีเศษเล็กๆ จากชีวิตเดิมของผม
‪ไม่มีร้านหนังสือในวงจรนรกนี้
‪แต่ผมก็มีลูกค้าออนไลน์นะ
‪และผมส่งเงินที่ได้ให้เอลลี่
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่เธอติดต่อมา
‪นานๆ ที เราก็ไปผจญภัยในโลกกว้างบ้าง ‪โฟร์ตี้...
‪ไม่สิ ไม่ใช่ ‪เฮนรี่ต้องร้องไห้ก่อนเราจะได้ลาเต้ซะอีก
‪คู่แฝดของฉันมีประวัติปัญหาทางปากน่ะค่ะ
‪เชอร์รี่นะคะ
‪หรือ คุณแม่เน็ตไอดอลประจำถิ่น ‪เชอร์รี่ คอนแรด
‪บล็อกหรือพอตแคสต์หรือยี่ห้อของเธอ ‪ความผิดพลาดรูปหัวใจ...
‪ฆ่ากันเถอะ คือแหล่งการอวดที่ถ่อมตน ‪และความเหนือกว่าคนอื่น
‪ที่ใช้ความรอบรู้ที่หามาได้ยากมาบังหน้า
‪- ฉันชื่อเลิฟค่ะ ‪- ควินน์-โกลด์เบิร์กเหรอ
‪- และนี่ก็โจ ‪- ค่ะ
‪และสุดหล่อนี่คือโฟร์ตี้ ใช่ไหมคะ
‪- เฮนรี่ เขาชื่อเฮนรี่ ‪- บ้าเนอะตั้งหลายเดือนกว่าจะได้เจอกัน
‪ค่ะ เด็กแรกเกิดก็แบบนี้
‪โอ้ พระเจ้า ฉันเข้าใจอย่างแรงเลยค่ะ
‪ดีใจที่เราบังเอิญมาเจอกันนะ
‪เราต้องไปดื่มกาแฟกันนะ เลิฟ ‪ฉันจะบอกเคล็ดลับให้หมดเลย
‪น้ำเสียงนั้น
‪อบอุ่นแต่แฝงไปด้วยความอวดฉลาดระดับพีช
‪คุณทำดีแล้วค่ะ บายๆ นะ
‪ขอบคุณครับ บายๆ
‪อย่างกับฉันอยากได้ความเห็นชอบจากเธอ ‪ประสาทว่ะ
‪เธอโชคดีแล้วที่ฉันไม่แทงตาเธอ ไปกันเถอะ
‪การพยายามที่จะรักษามนุษย์ทารกให้มีชีวิตรอด
‪คุณไม่สามารถคิดหนักเกินไปได้ ‪ว่าคุณมีปัญหากับใคร
‪ผมมีปัญหากับผู้หญิงคนหนึ่ง
‪ที่พูดตลกเรื่องแทงตาคน
‪- แต่สามารถทำได้จริงๆ ‪- เอาหน่อยไหม
‪ขอบคุณครับ
‪ผมไม่ปล่อยให้ตัวเองคิดว่าเลิฟเป็นใคร ‪เลิฟเป็นอะไร
‪หน้าที่ของผมคือเป็นสามีที่ดี ‪เพื่อที่ผมจะได้เป็นพ่อที่ดี
‪สวัสดีค่ะ นาตาลี
‪สวัสดีค่ะ
‪ฉันไม่เข้าใจว่าเธอมีปัญหาอะไร
‪- อะไร ใคร ‪- เพื่อนบ้านของเราไง นาตาลี
‪เธอไม่ได้ให้ของขวัญขึ้นบ้านใหม่ ‪ไม่ได้ให้อะไรเลยตอนโฟร์ตี้เกิด
‪เฮนรี่ต่างหาก เฮนรี่
‪ใช่ ผมว่าคุณพูดถูก เธอดูแปลกๆ
‪อะไร ผมจูบคุณผิด หรือว่า...
‪เปล่าๆ ฉันแค่เหนื่อยน่ะ
‪และบ้านก็รก และเชอร์รี่เพิ่งพูดใส่หน้าฉัน...
‪- สั้นๆ ว่าฉันมีปัญหา ‪- เธองี่เง่าน่ะ นอนพักซะ
‪ผมจะจัดการเอง ผมจะดูแลเขาด้วย
‪นั่นไงล่ะ ทุกครั้งที่ผมแตะต้องตัวเขา
‪ให้ฉันทำเองเถอะ โจ โจ โจ
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไปกันจ้ะๆ
‪โอ๋ๆๆ
‪ทำไมลูกชายแท้ๆ ของผมไม่ชอบผม
‪รู้ไหม เด็กบอกได้นะเวลาคุณไม่เต็มใจ
‪- ผม... อะไร... ‪- ไม่ ฉันขอโทษ ฉันคิดไปเอง
‪(ผจญภัยนอกบ้าน)
‪(เนื้อคู่กับกระเป๋าผ้าอ้อม)
‪ไปตายซะไป
‪เลิฟพูดถูก ผมไม่เต็มใจเท่าไร
‪มันจะเต็มได้ยังไงเมื่อคุณขโมยมันไป
‪เลิฟ
‪นี่...
‪ผ้าอ้อมใกล้จะหมดแล้ว เดี๋ยวผมกลับมานะ
‪พูดตามตรงนะ ‪คุณคือสิ่งที่ทำให้ผมทนการจองจำนี้ได้
‪ไฟเขียวท้ายท่าเรือของผม
‪การที่รู้ว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกัน
‪สวัสดีค่ะ เพื่อนบ้าน
‪ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นที่นี่แบบนี้
‪ผมต้องการคุณในที่หรูๆ มันคู่ควรกับคุณ
‪ในรถนี้ก็ได้ หุบปากแล้วจูบฉันสิ
‪คุณเพิ่งอ่านใจผมเหรอ
‪- สวัสดี เพื่อนบ้าน ‪- สวัสดีครับ นาตาลี
‪คุณคงนอนน้อยสินะ ‪ฉันได้ยินลูกคุณร้องไห้ตลอดเลย
‪เปล่าค่ะ เด็กร้องไห้กันอยู่แล้ว แค่...
‪ฉันเข้าใจว่าทำไมคุณถึงมานอน ‪ที่ลานจอดรถร้านขายของชำน่ะ
‪นี่ค่ะ คุณจะได้ไม่ต้องเข้าไป
‪คุณก็แอบดูผมอยู่เหมือนกัน
‪- ขอบคุณครับ ‪- อีกอย่างค่ะ
‪อย่าไปเชื่อว่าการให้นมลูก ‪จะช่วยป้องกันการตั้งครรภ์นะคะ
‪พี่สาวฉันท้องเร็วมาก
‪เพื่อนกันก็บอกต่อกัน เพราะงั้น...
‪คุณกำลังจีบผมอยู่เหรอเนี่ย
‪แน่ล่ะ เรื่องถุงยาง ‪อาจเป็นมุกขำๆ จากเพื่อนบ้าน
‪ที่มีรสนิยมอ่อนๆ ในการสร้างความร้าวฉาน
‪แค่คุยสนุกๆ แต่สนุกมากๆ เลยด้วย
‪ถึงแม้จะน่าตื่นเต้นแค่ไหน ผมก็ต้องระวังตัว
‪ผมเดินหนีจากใยแมงมุมนี้ไม่ได้ ‪แมงมุมกักตัวลูกผมไว้
‪อีกอย่าง ความจริงน่ะเหรอ ผมทำ...
‪ทำพลาดในอดีต
‪คุณจะเป็นความพลาดหนึ่งหรือเปล่า
‪คุณเป็นใครกันนะ
‪- คุณจะไปไหน เยี่ยม ให้นมเฮนรี่ด้วย ‪- อ๋อ แค่จะ...
‪เดินขึ้นบันใดสิบขั้นก็หอบแล้ว ‪ฉันต้องออกกำลังกายบ้าง
‪เวร
‪เวลาที่ผมอยู่กับเฮนรี่ ผมนึกถึงสองอย่าง
‪หนึ่ง เขาเกลียดผม
‪สอง ผมต้องปกป้องเขาไม่ว่ายังไงก็ตาม ‪จากสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับผม
‪โจอี้
‪- แม่อยู่ไหนล่ะตอนนี้ ‪- วิ่งสิ ไอ้หนูน้อย
‪- มาโดนซะ
‪- นายกลัวอะไรเหรอ ‪- จัดการเขา
‪เร็วเข้า โจอี้
‪เปิดประตู
‪- ไอ้ตัวประหลาด ‪- มารับซะโดยดี
‪- เด็กๆ เกิดอะไรขึ้น ‪- ครูมา วิ่ง
‪เด็กๆ ทำอะไร...
‪นี่ๆ โจ ให้ฉันเข้าไปหน่อย นี่ ฉันเอง ‪ให้ฉันเข้าไปหน่อย
‪พวก เป็นอะไรหรือเปล่า
‪พวก นายทำแบบนี้กับตัวเองทำไม
‪- พวกเขานั่นแหละทำ ‪- นายเป็นคนเริ่มเอง
‪- เลิกพูดซะทีว่าแม่จะกลับมา ‪- ก็เธอจะกลับมานี่
‪ถ้าเธอสน นายจะอยู่ที่นี่เหรอ
‪- นายไม่เข้าใจ ‪- ก็ได้
‪หุบปากเรื่องนั้นซะ เข้าใจไหม
‪- ฉันไม่... ‪- เราที่เหลือพยายามทำใจ
‪กับการที่ไม่มีใครต้องการเราไงวะ
‪ยอมรับเถอะ เวลาพ่อแม่เอาเราให้คนอื่น ‪พวกเขาทิ้งเราไปตลอดกาลว่ะ พวก
‪นาตาลี โอ้ พระเจ้า ดูที่นี่สิ
‪คุณเป็นใครกันนะ
‪(นาตาลี อิงเกลอร์)
‪ดูเผินๆ นายหน้าขายบ้าน และคุณเก่งด้วย
‪คุณอยากทำให้ทุกอย่างน่าอยู่ขึ้น
‪คุณออกจากวิทยาลัยก่อนเวลา ‪ตอนที่คุณเจอสามีของคุณ
‪นักธุรกิจด้านเทคโนโลยี แมทธิว อิงเกลอร์
‪คนที่มีเรื่องให้รู้จักน้อยกว่าอีก
‪นอกจากว่าผมจะเชื่อคำพูดของนักประชาสัมพันธ์
‪จ้างเพื่อตกแต่ง ‪รอยเท้าออนไลน์ของเขาทุกย่างก้าว
‪คุณต้องการแบบนี้หรอกเหรอ
‪แต่งงานกับคนที่แก่กว่า ยุ่ง ไม่เคยอยู่บ้าน
‪ขณะที่คุณขายบ้านให้กับพวกเฮงซวยรวยๆ
‪และไปรับเสื้อผ้าซักแห้งของเขา ‪นั่นคือความรักสำหรับคุณเหรอ
‪คุณรักเขาหรือเปล่า
‪คุณต้องการสิ่งที่ลึกกว่านั้น สิ่งที่แท้จริงบ้างไหม
‪เหมือนผมไงล่ะ
‪- ฉันรู้ ‪- ฉันว่ามีคน...
‪- แบบ ฉันว่าอาจจะ... ‪- อ้าว เลิฟ ควินน์
‪เซ็กซี่จัง
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีค่ะ นี่กิกิ และนี่ก็แอนดรูว์
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪ลูกชายตัวน้อยของเลิฟอายุ... เท่าไหร่นะ ‪เจ็ดเดือนหรือเปล่าคะ
‪- ค่ะ ‪- โอ้ ผมคิดถึงวัยนั้นจัง
‪ใช่ๆ เลิฟ ฉันดีใจมากที่เห็นคุณในคลาสนะ
‪- โคตรเหนื่อยเลย ‪- ใช่ ฉันรู้
‪คลาสนั้นมีไว้สำหรับคนที่แข็งแรงจริงๆ
‪แต่เดี๋ยวคุณก็ชินเองแหละ
‪- ฉันต้องลดน้ำหนักหลายกิโลหลังคลอด ‪- เหมือนกัน ฉันเจอมาหนักมาก
‪แบบว่า แย่กว่าคุณมาก
‪จริงๆ นะ จริงๆ เลย
‪ฉันคิดไปเองหรือทุกคนตรงนี้ด่าว่าฉันอ้วนคะเนี่ย
‪- เปล่านะ เปล่า ‪- เปล่าๆ
‪แล้วนั่นคือคำหยาบเหรอ
‪ฉันหมายถึง ความงามไม่มีขนาดนะ เลิฟ
‪มาดื่มลาเต้กับเราสิ
‪เหรอคะ
‪ได้ค่ะ
‪- ได้ค่ะ ฉันไปดื่มกาแฟสักหน่อยก็ได้ ‪- วิเศษเลย
‪เยี่ยม เรามีกลุ่มแล้ว
‪ผมอาจยังไขปริศนาเรื่องคุณไม่ได้
‪แต่ผมรู้เรื่องหนึ่ง ผมไม่ผิดที่ใจผมเตลิด
‪(ห้องสมุดมาเดรลินดา)
‪ขอโทษที่เล่นคำ ผมอ่านคุณได้เยอะเลยแบบนี้
‪ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชานเมืองนรกนี้มีห้องสมุดด้วย
‪ห้องสมุดสื่อถึงสังคมที่เจริญแล้วได้ดีที่สุด
‪แหล่งที่อยู่ของการเข้าถึงความรู้ ‪อย่างเสมอภาคของมวลมนุษย์
‪มันคือสิ่งที่ทำให้เราต่างจากลิง
‪แต่แล้ว มันก็เจ็บไปถึงทรวงเมื่อได้เห็นสภาพ ‪ของหนังสือส่วนใหญ่ที่นี่
‪คุณมูนี่เคยบอกว่าสิ่งที่สังคมปฏิบัติต่อหนังสือ
‪คือลางที่แม่นยำที่สุดของชะตาของมัน
‪คุณเห็นปกหนังสือขาดๆ มากพอ
‪คุณรู้เลยรู้ว่าโรมกำลังมอดไหม้หรือไม่ก็เร็วๆ นี้
‪แต่ยังคงมีแรงสู้เพื่ออะไรบางอย่าง ‪ในโลกอันโหดร้ายนี้
‪โถ หนุ่มน้อยชื่ออะไรคะ
‪- อ๋อ เฮนรี่ครับ ‪- ฉันเคยคบกับคนชื่อเฮนรี่
‪- คนชื่อเฮนรี่เป็นคนดีนะ ‪- อ๋อ เฮนรี่บอก "ขอบคุณครับ"
‪ขอตัวนะครับ
‪ยากที่จะไม่เป็นจุดสังเกตกับแม่เหล็ก ‪ดูดหญิงที่ดีที่สุด
‪ในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์ที่มัดติดตัวคุณอยู่
‪ฤดูมรณะ เล่นซ่อนหาย ซีบิสกิต
‪เอาละ ผมงงแล้ว ทำไมอ่านพวกนั้น
‪คุณเป็นใครกันนะ
‪โอ้ เฮนรี่ โอเค
‪จ้ะ ไม่เป็นไรนะ
‪- สวัสดี ‪- คุณจะไล่ตามเธอไป
‪- หรือให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ ‪- ครับ
‪- ผมอยากสมัครบัตรสมาชิกห้องสมุดครับ ‪- คุณมาถูกที่แล้วค่ะ
‪ดีครับ
‪กรอกใบนี้ให้ฉันนะคะ
‪เรามีมุมหนังสือสำหรับเด็ก ตรงมุมนั้นเลยค่ะ
‪และ... คุณเอาเล่มนี้กลับบ้านกับคุณได้
‪นาตาลีเลือกให้คุณค่ะ
‪(เทนเดอร์อิสเดอะไนท์)
‪คุณจีบผมอยู่นี่
‪ขอบคุณครับ
‪ตอนลูกเริ่มคลาน บุญแล้วที่เรารอดมาได้
‪ฉันโชคดีมากที่เรามีพี่เลี้ยงเด็กเก่งๆ สามคน
‪โอ้ พระเจ้า คู่แฝดนี่วุ่นวายสองเท่าเลย
‪ฉันเริ่มเขียนเพราะแบบนี้แหละ เพื่อแบ่งบัน
‪คนอื่นๆ จะได้ไม่ทำพลาดหลายต่อหลายครั้ง ‪เหมือนที่ฉันทำ
‪อ๋อ บล็อกของคุณชื่ออะไรนะคะ
‪อ๋อ ความผิดพลาดรูปหัวใจค่ะ
‪- คุณยังไม่เคยอ่านจริงๆ เหรอ ‪- ไม่ค่ะ
‪- ยังไม่ดังน่ะ ‪- เจ้าของคำว่า "คุณแม่เน็ตไอดอล" เลย
‪- อย่าถ่อมตัวสิ ‪- ไม่หรอก มันสนุกดี
‪ฉันจะได้อยู่บ้านกับลูกๆ คุณทำงานอะไรคะ
‪อ๋อ ฉันเคย... ฉันเรียนเป็นเชฟมาน่ะค่ะ
‪ใช่ และฉัน...
‪ฉันไม่ค่อยมีเวลามากนักตั้งแต่เขาเกิดมั้งคะ
‪- ก็ใช่ ‪- งานของคุณตอนนี้คือเชื่อมสัมพันธ์
‪กับลูกและสามีของคุณ
‪คุณก็พูดง่ายน่ะสิ จิ๋มคุณหายดีหรือยังเถอะ
‪- ให้ตายเถอะ เธอเขินหมดแล้ว ‪- อย่าเป็นโรคกลัวจิ๋มได้ไหม
‪พระเจ้า ฉันอยากให้มีคนบอกฉันจัง ‪การกลับไปมีเซ็กซ์มันยาก
‪แต่การเชื่อมสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งเนี่ยนะ ‪สำคัญมาก
‪เอ็นดอร์ฟิน ออกซิโตซิน มันดีกับนมแม่มากนะ
‪ที่จริง ถ้าคุณไม่ถึงจุดสุดยอด
‪นมของคุณจะไม่ค่อยมีประโยชน์ ‪กับสมองที่กำลังเติบโตของลูกคุณ
‪ค่ะ เราจัดการกันอยู่ค่ะ เพราะงั้น...
‪อ๋อ
‪เทนเดอร์อิสเดอะไนท์เป็นงานเขียนที่มืดมนที่สุด ‪ของฟิตซ์เจอรัลด์
‪มันเกี่ยวกับชีวิตการแต่งงานและการนอกใจ
‪คำเชิญเหรอ หรือคำเตือน
‪- เรียบร้อย ฉันกล่อมเขาจนหลับแล้ว ‪- เก่งมาก
‪และฉันซื้อนี่มาให้
‪ครัวซ็องช็อกโกแลต
‪อย่าเข้าใจผมผิดนะ นี่ไม่ใช่เทพนิยายเยอรมัน
‪ที่แม่มดขังผมไว้จนกว่าจะถึงเวลากินผม
‪ความรักคือสิ่งที่ดี คือการให้
‪ผมตกหลุมรักร่างหนึ่งของเธอ
‪คุณคิดว่ายังไง
‪- ก็ดี ‪- นั่นสิ นี่ร้านขนมปังที่ดีที่สุดในเมืองแล้วเหรอ
‪ชั้นขนมปังแย่ หวานเกินไป
‪- ไม่ได้ใช้เนยฝรั่งเศสแน่ๆ ‪- นั่นสิ ใช่ เนรเทศพวกมันเลย
‪ตัดหัว ตายเรียบ
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪ฉันรบกวนเวลาอ่านหนังสือคุณหรือเปล่า
‪- ไม่ๆ ไม่รบกวน ‪- ดูเหมือนฉันรบกวนนะ
‪- กลับมาก่อน กลับมานี่ เลิฟ ‪- เวรเอ๊ย
‪- อยู่ก่อนสิ อยู่ก่อน ‪- ไม่ โจ ทำไม
‪- ทำไมคุณไม่ยอมคุยกับฉัน ‪- อะไรนะ เราคุย...
‪เกิดอะไรขึ้นสักอย่าง คุณใจลอยตลอด
‪- ผมไม่ได้ใจลอย ‪- ทำไมคุณไม่เล่าให้ฉันฟัง
‪ฉันไปเอง
‪ฉันจะพาเขาไปบ้านยายนะ
‪- เลิฟ ‪- ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงนะ โจ
‪นั่งเงียบๆ ไปเถอะ
‪คุณอยู่ไหนนะ
‪(ไม่แสดงเลขหมาย)
‪- ฮัลโหล ‪- สวัสดีค่ะ เพื่อนบ้าน
‪ดื่มกันหน่อยไหม
‪คุณเอาเบอร์ผมมาได้ยังไง
‪สามีฉัน แมทธิว ทำงานด้านเทคโนโลยี
‪เพราะงั้น...
‪ไม่ใช่เทคโนโลยีที่ล่วงล้ำทั้งหมดหรอก
‪ทำไมคุณกังวลจัง
‪มีประวัติไม่ดีที่พยายามปิดบังอยู่เหรอ
‪เปล่า ผมไม่กังวลเรื่องตัวเองเท่ากับ...
‪อนาคตของอารยธรรมน่ะ
‪อ๋อ หมดหวังแล้วค่ะเรื่องนั้น
‪รู้ไหม ฉันรู้สึกว่าฉันควรเตือนคุณ
‪ไม่มีอะไรเป็นส่วนตัวในมาเดรลินดา
‪รวมถึงที่นี่
‪เห็นไหม
‪กล้องทุกตัวในบ้านฉัน
‪กล้องตรงนั้นเสีย ฉันเลยชอบมานั่งตรงนี้
‪มันเป็นที่เดียวในทั้งเมืองที่ฉันรู้สึกว่าไม่มีใครมอง
‪ปิ๊บ ปิ๊บ
‪เรียบร้อย
‪คุณอยากให้เราอยู่ตามลำพังเหรอ
‪ปิดแล้วก็ไม่ส่วนตัวเท่าไรหรอก
‪แมทธิวจะเห็นว่าฉันปิดกล้องแล้วสงสัย
‪มันแปลกมากเลย ฉันจำไม่ได้ว่าใส่สายจูงด้วย
‪ประมาณว่า...
‪โดนคล้องคอตอนไหนก็ไม่รู้
‪คุณก็เป็นนักโทษเหมือนกันสินะ
‪ผมว่าการแต่งงานไม่ได้สร้างมาเพื่อมีความลับ
‪หรือคนเราไม่ได้เกิดมาเพื่อการแต่งงาน
‪มาสิ
‪ฉันอยากดื่มอีกแก้ว
‪แด่เพื่อนใหม่
‪"ที่มาสนุกกันได้บ่อยๆ มากกว่ายอมแก่"
‪คุณได้หนังสือฉันแล้ว
‪โอ้ เวร
‪นี่ครับ เป็นอะไรไหม ขอผมดูหน่อย
‪กดแผลเอาไว้นะครับ เลือดน่าจะหยุดเอง
‪คุณมีชุดปฐมพยาบาลหรือเปล่า
‪มีค่ะ
‪มันรู้สึกดีนะ
‪การได้ดูแลคุณ
‪เรียบร้อยครับ ผมว่าคุณน่าจะรอด
‪- เจ็บไหมครับ ‪- ดื่มไวน์เพิ่มก็คงหายค่ะ
‪คุณก็รู้สึกเหมือนกัน ใช่ไหม
‪อะไรครับ
‪ความรู้สึกนั้นเวลาคุณอยู่กับใครเป็นครั้งแรก
‪ความกดดัน ความเป็นไปได้...
‪ฉันอยากเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้จัง
‪มันดีกว่าอะไรทุกอย่าง
‪ผมรู้สึกนะ
‪ฉันนึกว่าความรู้สึกนั้นจะอยู่ กับแมทธิว
‪คุณคิดว่ามันต้องหายไปหรือเปล่า
‪ผมว่าถ้าเจอคนที่ใช่...
‪มันจะอยู่
‪มันอยู่กับคุณและเลิฟนานขนาดไหนล่ะ
‪บอกยากครับ
‪ผมไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเธอ
‪ตอนที่ผมตกหลุมรักเธอ
‪- ฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง ‪- ผมหลงเธอ
‪กว่าจะรู้ตัว ก็สายไปแล้ว
‪ผมหนีไปไม่ได้ ผมทิ้งเธอไม่ได้
‪ใครๆ เขาก็ทิ้งกันนะ
‪ไม่ใช่เลิฟ
‪ลูกสาวของเรา... เรานึกว่าเราจะมีลูกสาว
‪นั่นแหละครับ...
‪ลงเรือลําเดียวกันแล้ว
‪กับเลิฟ
‪เหรอคะ
‪ลูกไม่ใช่กุญแจมือนะ
‪แมทธิวมีลูกบุญธรรม
‪- เราไม่ค่อยได้เจอเขาน่ะ ‪- ฟังดูแย่นะครับ สำหรับเด็ก
‪ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‪เพราะอะไรรู้ไหม
‪คนจะมีความสุขกว่าเมื่อไม่โกหกตัวเอง
‪และคนอื่นๆ
‪ถ้างั้น คุณมาทำอะไรที่นี่ล่ะ
‪ฉันก็ทิ้งเขาไปไม่ได้เหมือนกัน
‪ฉันทำแบบนั้นกับเขาไม่ได้
‪ถึงแม้ว่ามันจะหมายถึงการอยู่ใน...
‪นิตยสารบ้านและสวน ‪แดนสนธยานรกนี้ไปตลอดกาล
‪มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอที่นี่
‪ถ้าคุณไม่ระวังตัวนะ
‪คุณจะเริ่มสนใจเรื่องโรงเรียนเอกชน
‪พอร์ตหุ้น เริ่มใช้คินเดิลอ่านหนังสือ
‪เวรแล้ว
‪คุณอยากเห็นห้องอ่านหนังสือของฉันไหม
‪เรานอนแยกห้องกันตลอด
‪ฉันเป็นโรคนอนไม่หลับน่ะ
‪และก็รกด้วย
‪อยู่ๆ ทุกอย่างก็รู้สึกจริงขึ้นมา
‪ผมแต่งงานแล้วแต่แต่งผิดคน ‪ถ้าเกิดคุณเป็นคนที่ใช่ล่ะ
‪นี่ ใจลอยไปไหนน่ะ
‪หยุดเพ้อได้แล้ว
‪มานี่
‪ไม่ได้ สามี พ่อ ผมทำไม่ได้
‪ผมขอโทษ
‪ผมทำให้คุณเข้าใจผิด
‪- ฉันว่าฉันเข้าใจถูกแล้ว ‪- ไม่ครับ
‪ผมแค่อยากมีเพื่อน
‪เวร
‪ไม่ ไม่เอาอีกแล้ว
‪ผมสัญญากับตัวเองว่าผมจะทำตัวดี
‪เลิฟ สวัสดี ผมนึกว่า...
‪ฉันไปถึงที่นั่น...
‪และจากนั้นฉันคิดเรื่องไปเจอแม่
‪แล้วฉันดันไปซื้อฮาเก้น-ดาสมาแทน
‪คุณสบายดีไหม หน้าคุณแดงๆ นะ
‪ผมเพิ่งไปดื่มกับเพื่อนบ้านของเรา ‪คุณพูดถูก เธอบ้า
‪ฟังนะ ฉันขอโทษที่หนีไป
‪ฉันแค่...
‪ฉันนึกถึงคำสาบานของเรา
‪ค่ะ
‪อันที่เราเขียนบนถุงอินแอนด์เอาท์ ‪ระหว่างทางไปศาลากลางน่ะ
‪คุณบอกว่าคุณจะแบ่งขนมกับผมเสมอ
‪คุณ.. คุณใจกว้างมากๆ
‪- ฉันใจกว้างจริงๆ ‪- จริงๆ นะ และผมมันเลว
‪- ไม่เลย คุณแค่... ‪- เลวสิ และช่วงนี้วุ่นวายมาก
‪และผมเพิ่งนึกถึงขนมคำนั้น
‪และคุณก็หิวเหรอ
‪- ใช่ ‪- เหมือนกัน
‪ความรู้สึกที่คุณอยากเก็บเอาไว้
‪กลายเป็นว่า มันกลับมาได้
‪นี่อาจเป็นสิ่งที่เราตามหา ‪ในตัวกันและกันอยู่ นาตาลี
‪สิ่งที่ผมต้องการจากคุณ
‪ทางกลับมาหาเลิฟ
‪บางที เพราะคุณ
‪ผมอาจทำมันได้
‪ฉันน่าจะบอกเชอร์รี่ว่าเรายุ่ง ‪มันต้องน่าเบื่อแน่ๆ เลย
‪บางอย่างบอกผมว่าเธอไม่ใช่คนที่คุณจะปฏิเสธได้
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ผมมีคุณ...
‪และพาย
‪- ควิน-โกลด์เบิร์ก ‪- สวัสดีค่ะ
‪- เข้ามาเลยค่ะ ‪- นี่ค่ะ สำหรับคุณ
‪- ไร้กลูเตนนะ ‪- โอ้ เยี่ยม
‪ค่ะ
‪เกร็ดความรู้สนุกๆ เชอร์รี่ต้องลงวิดีโอขอโทษ
‪เดือนสิงหาคม ปี 2020 หลังจากมีคนรู้ว่า
‪เธอจัดปาร์ตี้ใหญ่โตขณะที่พวกเราที่เหลืออยู่บ้าน
‪นอนกอดเจลล้างมือ
‪ข่าวลือก็คือ ทั้งละแวกบ้านนี้ได้วัคซีนลับ
‪ผลิตโดยราชินีของอังกฤษ จึงมีภูมิคุ้มกันโควิด
‪ผมไม่เชื่อเรื่องการสมคบคิด
‪นอกจากมันจะเกี่ยวกับสิทธิที่ไม่ยุติธรรม ‪ของการเป็นคนรวย
‪นี่คือเรื่องจริง เชื่อผมเถอะ ผมแต่งงานกับควินน์
‪ไปเอาปิโนต์มาดื่มสิ จากไร่ไวน์ของเพื่อนฉัน
‪พวกเขาใช้เครื่องพิมพ์สามมิติพิมพ์ถังไวน์นะ
‪สวัสดีค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪อ๋อ นั่นกิกิและสามีเธอ แบรนดอน
‪และนั่นแอนดรูว์กับสามีทนายของเขา
‪ฉันจำชื่อเขาไม่ได้
‪แจ็กสัน
‪แอนดรูว์ แจ็กสัน โชคไม่ดีเลยเนอะ
‪โอ้ พระเจ้า
‪- ฉันจะลืมได้ยังไง ‪- พวกเขาดูโอเคนะ
‪ถ้าไม่นับโลกสัปดนใบเล็กๆ ที่พวกเขาอาศัยอยู่
‪ฉันขอไม่นับนะ ไม่งั้นเราต้องโดนตัดหัวด้วย
‪ถ้างั้นพวกเขาก็เป็นคู่ที่น่ารักดี
‪ตรงข้ามกับเจ้าภาพผู้ใจดีของเรา
‪อย่าเชื่อใจนางพญาผึ้ง
‪ให้ฉันพาคุณชมรอบบ้านสิ เลิฟ
‪- โอ้ ขอบคุณค่ะ ‪- จ้ะ
‪คุณคงเป็นโจสินะ
‪ในที่สุดเราก็ได้เจอกันสักที แครี่ คอนแรด
‪เพราะจะสร้างชื่อให้ชีวิตตัวเองได้ไหม ‪ถ้าไร้เนื้อคู่ที่ไม่ได้ดีที่สุดแต่ดีที่สุด
‪โอย น้ำเน่า
‪ภารกิจสำเร็จ ผมดูไม่ออกแล้ว ‪ว่าใครปลอมกว่ากัน
‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ ‪- เดี๋ยวผมพาไปดูเตาย่างนะ
‪ครับผม
‪มีแต่พวกเด็กเรียนได้ดี เทคทำเงินได้ ‪เมียทำที่เหลือ
‪เสื้อผ้า ผม ออกกำลังกาย
‪จนพวกเขาเปลี่ยนจากเด็กที่โดนยัดในล็อกเกอร์ ‪เป็นเจ้าแห่งจักรวาลศตวรรษที่ 21
‪- ก็น่ารักดีนะ ‪- กิกิบอกดาโกด้า "อย่ารบกวนป๊ะป๋า
‪เขาเมายาเคอ่อนๆ อยู่ ‪มันเป็นเวลาพิเศษของเขา"
‪ถ้าคุณมองทะลุเมฆหมอกแห่งความหลงตัวเอง ‪ปลอมๆ ที่สร้างกลโกงชีวะดีๆ ได้
‪คุณจะอยู่ค้ำฟ้าเลยละ
‪เพราะพาเลโอเลย จริงๆ แล้ว คีโตต่างหาก
‪ผมสังเกตว่าเวลาผมทำไอ. เอ็ฟ. ‪กินไขมันเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน
‪- ไอ. เอ็ฟ. ‪- อดอาหารจำกัดช่วงเวลาน่ะ
‪คุณไม่ทำเหรอ
‪คือ แบบว่า คุณไม่ได้ทำแน่ๆ เลย ‪เพราะคุณผอมตั้งแต่เกิด
‪ขอจับหน่อยสิ
‪โอ้ ใช่เลย
‪โชคดีจัง ระบบเผาผลาญสูงมาก
‪พวกหนุ่มๆ มาฝึกกับผม ผมโหดมาก ‪คุณจะชอบเลยละ
‪เขากำลังจีบผมเหรือชวนผมเข้าไฟท์คลับเนี่ย
‪ตักเนื้อตามสบายเลยนะ
‪เดี๋ยวผมมา
‪ไม่รู้ว่าลีน่ากับคริสกลับมาจากปารีสแล้ว
‪อ๋อ และดูสนุกกันมากเลย
‪พวกเขาเปิดน่ะ การแต่งงาน
‪ฉันไม่ขัดข้องค่ะ
‪จริงเหรอ
‪- ไม่เลยเหรอ ‪- ตอนเด็กๆ ฉันใช้เวลาหน้าร้อน
‪ในบ้านพักรวมน่ะค่ะ ฉันเลยชินกับเรื่องนั้น
‪ถ้าชอบก็ทำไป ใช่ไหมล่ะ
‪คุณนี่คิดไม่เหมือนใครจริงๆ เลิฟ
‪ฉันดีใจที่คุณย้ายมาที่นี่
‪ยินดีค่ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪นาตาลีและแมทธิว อิงเกลอร์
‪- โอ้ เธอดูดีมาก ‪- เธอเป็นคนไม่ดีนะ
‪แมทธิวแต่งงานกับผู้หญิงสุดวิเศษชื่อมิมี่
‪แม่ของลูกเขา และจากนั้น ก็นะ...
‪เขาเจอนาตาลี และ...
‪เรารักสิทธิสตรีเกินไปที่จะกล้าพูดว่า ‪ผู้หญิงแย่งผู้ชาย
‪เธอก็ดีนะ ขายบ้านเก่ง ก็นะ นอกใจก็เก่ง
‪รู้ไว้ก็ดีเวลามีใครอยู่ข้างบ้าน
‪อ๋อ ผมต้องไปทักทายเลส ‪เขากำลังหาเฟรนช์บูลด็อกให้เรา
‪- เหล้าหมดแล้ว ฉันจะไปเติมนะ ‪- ค่ะ
‪คุณมาที่นี่ กับเขาเหรอ
‪ดูมีความสุขดี
‪คืนนั้นของเราไม่มีความหมายเลยเหรอ ‪ความผิดพลาดของเราทั้งคู่เหรอ
‪เคยนั่งในห้องความเป็นจริงเสมือนไหม
‪- โจ ‪- ไม่ครับ ไม่น่าเคย
‪โอ้ แครี่มีห้องหนึ่งในโรงรถน่ะ สุดยอดมาก
‪ไม่ได้มีไว้แค่ดูหนังโป๊นะ ‪แต่หนังโป๊ก็แจ่มสุดๆ แล้ว
‪เผ่าพันธุ์ของเราควรสูญพันธุ์ไปซะ
‪เรเชล เพื่อนฉันที่แอล. เอ.
‪เธอบอกว่าน้องชายเธอติดยาจนรนหาที่ตายเอง
‪และพ่อก็ร้ายใช่ย่อยนะ ‪เห็นว่าอนาวรินคือธุรกิจบังหน้า
‪เงินปลิวว่อนเลยจากกองไฟเผาขยะนั่น
‪และก็แน่นอน เธอเอาเงินของพ่อมาซื้อ ‪ชีวิตใหม่ทั้งหมดที่นี่
‪แต่พวกเราที่เหลือต้องทำงานแลกเงินมา
‪- อาเมน ‪- อาเมน
‪สวัสดีค่ะ
‪เติมไวน์หน่อยไหมคะ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- พระเจ้า
‪ได้ค่ะ
‪ฉันขอย้ำหน่อยได้ไหม เชอร์รี่ คอนแรดนิสัยไม่ดี
‪- คุณเชื่อเรื่องเมื่อกี้หรือเปล่า ‪- เธอครองถิ่นนี้น่ะ เพราะงั้น...
‪คุณไม่สามารถโกรธอย่างชอบธรรมได้
‪ถ้าคุณไม่อยากเหงา
‪ฉันก็มีเพื่อนนะคะ
‪ที่ไหน ในแอล. เอ. เหรอ
‪คุณต้องมีเพื่อนที่นี่ด้วย
‪ฉันเดาว่าคุณย้ายมาที่นี่เพราะโรงเรียนใช่ไหม
‪เอาละ ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าข้อเสียคืออะไร
‪ปิโนต์ค่ะ
‪ฟังนะ พวกเธอเกลียดฉัน
‪คิดว่าฉันแย่งแมทธิวจากเพื่อนของเธอ ‪ซึ่งจะบอกให้ เป็นคนนอกใจก่อน แต่...
‪ประเด็นก็คือ
‪ทุกคนต้องหาหนทางของตัวเองในมาเดรลินดา
‪คุณหมายถึง หลบเชอร์รี่และแก๊งของเธอเหรอ
‪มันจะง่ายกว่านี้ถ้าคุณทำให้พวกเขายอมรับคุณได้
‪พวกเขาเพิ่งเรียกครอบครัวฉันว่ากองไฟเผาขยะ ‪ฉันว่าคงเป็นไปไม่ได้หรอก
‪โอเค เข้าใจได้
‪ดังนั้นทำเหมือนที่ฉันทำ ทำให้เธอเคารพคุณ
‪ของแท้ทำให้เธอกลัวจนขี้แตกเลย
‪ใช้ชีวิตตามเดิม ห้ามขอโทษ เสียงดังฟังชัด ‪ยืดอก แล้วเธอจะให้...
‪ถ้าไม่ยอมจำนน ‪อย่างน้อยก็มิตรภาพผิวเผินปลอมๆ
‪เยี่ยมเลยค่ะ ปัญหาเดียวคือ ‪ทุกวันนี้ฉันไม่ค่อยรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
‪ฉันเพิ่งมีลูก
‪และทุกอย่างมัน...
‪ฉันไม่ใช่ของแท้หรือน่าเกรงขามอะไรเลยค่ะ
‪ฉันเป็นแค่แม่บ้านที่กำลังจะเป็นบ้า
‪ฉันว่ามันมี...
‪บางอย่างที่ฉันต้องหาคำตอบ
‪ถ้าคุณทำได้ทุกอย่าง
‪คุณจะทำอะไรล่ะ
‪แค่สนุกๆ
‪ค่ะ
‪อาจฟังดูงี่เง่านะ
‪แต่ฉันฝันไว้ว่าอยากเปิดร้านทำขนมปัง
‪ฉันเรียนเป็นเชฟทำขนมในอีกชีวิตหนึ่งน่ะค่ะ
‪และนึกแล้วก็ตลก ในเมืองที่ไม่มีใครกินกลูเตน
‪ฉันกินกลูเตนนะ
‪จริงเหรอคะ
‪คุณรู้อะไรไหม
‪มีห้องว่างที่น่าจะเหมาะมากๆ เลย
‪อาจไม่เหมาะก็ได้
‪หรือนี่คือพรหมลิขิต
‪โทรหาฉันนะคะถ้าอยากไปดู
‪ขอบคุณค่ะ
‪รู้สึกดีที่ได้พูดคุยกันจริงๆ จังๆ
‪ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪เราอยู่บ้านใกล้ๆ กันมาหลายเดือน
‪โจเห็นคุณมากกว่าฉันซะอีก
‪อ๋อ ไม่ค่อยหรอกค่ะ
‪ฉันบอกแมทธิวตลอดว่า ‪ฉันอยากชวนพวกคุณมาดื่มด้วยสักครั้ง
‪บ้าเนอะ เรายังไม่ได้เชิญคุณสองคนมาที่บ้านเลย
‪ไว้เดี๋ยวนัดกันนะ
‪ค่ะ ดีค่ะ
‪แน่นอนค่ะ
‪เป็นอะไร
‪ฉันทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวนี้
‪แต่คุณดันไปนอนกับเพื่อนบ้าน
‪- อะไรนะ เดี๋ยว คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ ‪- ฉันไม่ได้โง่นะ โจ
‪ผมไม่ได้...
‪ฟังนะ ผมไม่รู้ว่าเธอพูดอะไร ‪แต่ผมพูดความจริงกับคุณ
‪เราไปดื่มกัน เธอเริ่มทำตัวบ้าๆ ผมก็กลับ
‪แล้วคุณกลับบ้านและนอนกับฉัน ‪เป็นครั้งแรกในรอบหกเดือน
‪- คืออะไร บังเอิญเหรอ ‪- ก็ได้ ผมชอบที่เธอจีบผม
‪เราถึงจุดนี้แล้วเหรอ คุมความคิดของกันและกัน
‪- จะฝันกลางวันบ้างไม่ได้เหรอ ‪- ไม่ต้องเลยนะ
‪ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ‪เวลาคุณหมกมุ่นกับใคร
‪- ฉันไม่สนถ้าคุณนอนกับเธอ ‪- ดูเหมือนคุณสนนะ
‪คุณหมกมุ่นกับเธอเหรอ
‪- มันไม่ใช่อย่างนั้น ‪- จริงเหรอ
‪- ใช่ ‪- แน่ใจ
‪แน่ใจ เพราะมันเป็นแบบนั้นกับคุณนะ เลิฟ ‪ผมแต่งงานกับคุณ
‪ผู้ชายที่ฉันตกหลุมรักจะทำทุกอย่างเพื่อคนที่เขารัก
‪ผมยังจะทำอยู่ ผมย้ายมาที่นี่แล้วไง
‪เราอยู่ในชานเมืองนรกพลาสติกจอมปลอมนะ
‪- เราย้ายมาที่นี่เพื่อลูก ‪- เขาควรจะเป็นลูกผู้หญิง
‪มันเกี่ยวตรงไหนวะ
‪ผมแทบจะไม่... ผมไม่... ไม่เกี่ยว
‪มันรู้สึกเหมือนเป็นสัญลักษณ์แห่งความผิดพลาด
‪ของการรู้สึกว่าผมจะทำลายชีวิตเขา ‪เหมือนว่าเขารู้
‪เขามองหน้าผมเหมือนผมเป็นปีศาจ
‪คุณคิดว่าฉันรู้สึกยังไงล่ะ
‪คุณจำที่โฟร์ตี้บอกได้นี่ ห้าวินาทีก่อนที่เขาจะตาย
‪ว่าฉันคงบ้าแน่ๆ ถ้าคิดว่าตัวเองจะเป็นแม่ที่ดีได้
‪แต่เขาไม่มีสตินะ
‪เขาอาจมีสติดีก็ได้
‪เรา...
‪ทั้งคู่...
‪ทำเรื่องแย่ๆ
‪ฉันอยากย้ายมาที่นี่เพื่อที่...
‪เราจะได้เริ่มต้นใหม่...
‪ปลอดภัยและไม่ต้องทำอะไรแย่ๆ อีกแล้ว
‪เราเลือกได้
‪เราเลือกได้นะ เราปลอดภัยแล้ว
‪เราอยู่ด้วยกันแล้ว
‪ผมสัญญา ไม่ทำอีกแล้ว
‪ไม่ทำเรื่องร้ายๆ อีกแล้ว โอเคไหม
‪ไหนๆ เราก็พูดความจริงกัน
‪คุณเป็นแม่ที่ดีมากนะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪นั่นแปลว่าฉันเลิกอ่านบล็อกห่วยๆ ‪ของเชอร์รี่ได้แล้วใช่ไหม
‪ยังมีเวลาสานสัมพันธ์กับเขานะ
‪ลองอ่านอะไรนอกจากฟิตซ์เจอรัลด์ให้เขาฟังสิ ‪เขาเป็นทารกอยู่นะ
‪ได้ เดี๋ยวผมลอง
‪กลับบ้านกันดีไหม
‪ค่ะ กลับบ้านกันเถอะ
‪- สวัสดีจ้ะ เรียบร้อยดีไหม ‪- สวัสดี
‪- เขาเก่งตลอดคืนเลย ‪- โอเคครับ
‪ไปพักผ่อนเถอะ ผมจัดการเอง จริงๆ นะ ‪ผมดูเขาเอง
‪- ขอบคุณค่ะๆ ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪- ขอบคุณๆ ‪- ยายรักหนูนะ โฟร์ตี้
‪ไม่เป็นไรนะ เฮนรี่
‪"มีความสุขตลอดกาล" ต่างจากที่ผมคิดไว้มาก
‪และครอบครัว การรักใครแค่คนเดียว
‪อาจไม่ใช่สำหรับทุกคน
‪แต่ผมต้องการเท่านี้แหละ
‪ดังนั้นผมจะพยายามทำมันให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม
‪ลาก่อนนะครับ คุณ
‪สิบเก้าเหรียญเหรอ ‪บ้าหรือเปล่า ผมให้สองเหรียญ
‪ที่นี่ไม่ใช่ร้านจำนำนะคะ ‪เราไม่ต่อรองค่าคืนหนังสือช้า
‪ผู้จัดการ ผมจะคุยกับผู้จัดการ
‪สวัสดีค่ะ นาตาลี
‪ค่ะ
‪ค่ะ ฉันอยากเห็นที่ที่คุณบอกเรื่องร้านขนมปังน่ะค่ะ
‪เยี่ยมเลยค่ะ
‪"แต่เขานึกนิทานที่จะเล่าให้กบฟังไม่ออก
‪จากนั้น...
‪คางคกเทน้ำใส่หัวตัวเอง"
‪พ่อมันเฮงซวยใช่ไหม โทษที นั่นคำหยาบ
‪เป็นเพราะพ่อเหรอ
‪พ่อพยายามอยู่นะ
‪มันเหมือนเข็นครกขึ้นภูเขา
‪เขาพูด พร้อมใช้สำนวนที่ลูกชายเขา ‪จะไม่มีวันเข้าใจ
‪เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะสื่อสารกับทารก
‪ใช่ ถูกต้องเลย
‪เราจะเข้าใจกันได้ยังไงล่ะเนี่ย
‪ต้องทำยังไงพ่อถึงจะทำมันได้
‪พ่ออยากทำให้ได้ โฟร์ตี้...
‪เฮนรี่ เฮนรี่
‪เฮนรี่ เห็นไหม
‪ลูกทำพ่อสับสน
‪พ่อจะทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้
‪พ่อแค่ยังไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
‪พ่อ...
‪เดี๋ยวนะ ลูกไม่ได้เกลียดพ่อหรอกเหรอ
‪ใช่ พ่อก็เหมือนกัน
‪เหมือนกันเลย
‪เอาละ ได้ เข้าใจกันแล้วนะ
‪ได้ อ่านหนังสือต่อกันเถอะ
‪"นายเทน้ำใส่หัวตัวเองทำไม" กบถาม
‪'ฉันนึกว่าถ้าฉันเทน้ำใส่หัวตัวเอง ‪มันจะช่วยให้ฉันคิดนิทานออก'"
‪น่ารักใช่ไหมล่ะ
‪โครงสร้างทั้งหมดเกือบเสร็จแล้ว
‪และผู้เช่าทิ้งเครื่องใช้ไฟฟ้าไว้หมดเลยเหรอ
‪จำเป็นต้องทิ้งน่ะ
‪ฟังนะ ฉันจะไม่โกหก
‪เมืองนี้ไม่ใช่ตลาดที่ทำมาหากินง่ายเท่าไหร่
‪ของของคุณต้องดีจริงๆ
‪- เรื่องนั้น ฉันไม่ห่วงหรอกค่ะ ‪- ถ้างั้นก็ไม่มีอะไรต้องห่วง
‪เว้นแต่ว่า เจ้าของที่มีอีกข้อเสนอหนึ่ง
‪แต่เขารักฉัน เพราะงั้นถ้าเซ็นสัญญาเช่าสามปี ‪วันนี้เลย คุณก็สบายแล้ว
‪ฉันส่งเอกสารให้คุณเซ็นออนไลน์แล้ว
‪- ฉันดู... ฉันดูข้างล่างได้ไหมคะ ‪- ได้สิคะ ไปกัน
‪เอาละ ฉันรู้ว่าสภาพมันเป็นยังไง
‪แต่มีคนบอกฉันว่านี่เป็นห้องแช่แข็งที่ดีที่สุด
‪เดี๋ยวฉันพาคุณไปดูห้องเก็บของอีกห้องนะ
‪ขอใบอนุญาตไม่ยาก
‪คุณเปิดกิจการได้ทันทีเลยละ
‪(นาตาลี)
‪สรุปก็คือ กับคนที่ใช่ ‪ที่นี่จะประสบความสำเร็จมากเลยละ
‪คุณคิดว่ายังไงคะ
‪นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นนะ เฮนรี่
‪กบและคางคกสนุกดี แต่รอให้ลูกได้เจอ ‪ปิปปี ลองสต๊อกกิ้งก่อนเถอะ
‪ลูกจะตื่นเต้นสุดๆ เลยละ
‪ผมเพิ่งออกจากห้องสมุด มีอะไรเหรอ
‪นี่ เลิฟ ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪โจ
‪มีเรื่องอะไร
‪ฉันว่าเราต้องไปบำบัดคู่สมรสแล้วละ
‪(ด้วยความระลึกถึง มาร์ค บลัม)
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง