‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪- ความเดิมตอนที่แล้ว ‪- แครี่กับเชอร์รี่อยากนอนกับเรา
‪การแต่งงานแบบเปิด ช่องโหว่นี้ ‪จู่ๆ ก็หล่นลงบนตักผมงั้นเหรอ
‪พ่อฝังตัวเองอยู่ในนั้น หมกมุ่น
‪ทำใจได้แล้ว เข้าใจไหม เธอตายแล้ว
‪ไสหัวออกไปซะ
‪จำไว้นะ มองหน้าคู่ของคุณ
‪แต่ผมไม่ต้องการเลิฟ ผมไม่ต้องการอะไรเลย
‪ผมต้องการแค่คุณ
‪- ฉันฆ่านาตาลีให้คุณ ‪- หุบปากซะ
‪ลุย
‪เซ็กซ์หมู่ควรเป็นลมหายใจเฮือกสุดท้าย ‪ของพวกเรา ไม่ใช่ของพวกเขา
‪สองคนนี้จะมีชีวิตรอดออกไปได้ยังไงกัน
‪คุณอยากรายงานฉันไหม
‪ไม่ครับ ไม่ ขอบคุณนะ ที่รัก
‪ค่ะ ที่รัก
‪ฉันต้องเลื่อนเราเป็นธงม่วงนะคะ
‪คุณกำลังเก็บความรู้สึกอยู่
‪รู้แล้ว
‪ผมเจ็บเพราะคุณเอาผ้ามาปิดแผลผม
‪ผมไม่อยากฟังดูเหมือนผมโทษคุณ
‪โอ้ พระเจ้า ที่รัก ‪ขอบคุณที่เป็นห่วงความรู้สึกฉันนะคะ
‪เรากลับไปใช้ธงเขียวได้แล้ว
‪ใช้ธงม่วงก่อนสักครู่นะ
‪เหรอคะ
‪ลองติดผ้าปิดแผลใหม่นะเพราะมันโคตรเจ็บเลย
‪ค่ะ ได้ เตรียมตัวนะ
‪หายใจค่ะ ที่รัก หายใจเข้าลึกๆ
‪ผมขังพวกประหลาดๆ ไว้ในห้องใต้ติน
‪แต่ก็ประหลาดในแบบของพวกเขา
‪พวกคอนแรดเผยสิ่งที่ดีที่สุดของกันและกันออกมา
‪แต่ว่าเลิฟกับผม ‪เราเผยบางสิ่งของกันและกันออกมา
‪ผมเลยต้องออกไป
‪ในความคิดของเลิฟ ‪ในที่สุดก็เราเข้าใจตรงกันแล้ว
‪และสามารถเผชิญหน้ากับความต่าง ‪ได้อย่างสามัคคีซึ่งแปลว่าเลิฟถือโอกาส
‪หาวิธีที่จะ เครื่องหมายคำพูด ‪"กำจัดพวกคอนแรด"
‪และผมมีหน้าที่เก็บบ้าน ‪ให้กลับไปอยู่ในสภาพไร้ที่ติเหมือนร็อกเวล
‪ร็อกเวลในแบบของเบตตี้ เพจน่ะ
‪ขณะที่พยายามให้ลูกชายของผม ‪สนใจการ์ตูนของเขา
‪ไม่ต้องห่วงนะ
‪หลังจากวันนี้ไป เราจะไม่ทำแบบนี้กันอีก
‪(นาตาลี อิงเกลอร์)
‪(เลิฟ ควินน์-โกลด์เบิร์ก)
‪(รายการวิดีโอ - วันสุดท้ายของนาตาลี)
‪ยังไม่ได้อ่านเลย
‪คุณอยู่ไหน แมริแอนน์
‪ผมต้องการให้คุณย้ำเตือนผมว่า ‪มีชีวิตอื่นนอกเหนือจากที่นี่
‪เป็นอะไร
‪จุกหลอกร่วงเหรอ หายไปไหนแล้วล่ะ
‪ไปสู่สุคตินะ จุกหลอก
‪และผมต้องหาทางทิ้งกองเซ็กซ์ทอย ‪ของเชอร์รี่และแครี่
‪ทำให้ดูเหมือนว่าคืนหายนะนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
‪ผมควรเก็บของพวกนี้ไว้
‪อาจมีประโยชน์
‪ไม่เหมือนคลังดิลโดสองหัว ‪ที่เยอะจนใช้ได้ตลอดชีวิต
‪ผมเห็นของพวกนี้จนเอียนแล้ว
‪นี่มันอะไรกัน
‪แปลว่าเมื่อคืนนี้อาจแย่กว่านี้ได้อีกเหรอ
‪เวรเอ๊ย นี่คือสถานการณ์เชคอฟใช่ไหม
‪ถ้าผมแตะต้องมัน ผมมั่นใจว่ามันลั่นแน่
‪มันใช้กับชีวิตจริงได้หรือเปล่านะ
‪แต่มีคำอุปมาหนึ่งที่โผล่มาบ่อย ‪พอๆ กับปืนของเชคอฟ
‪ที่ว่าถ้าคุณทิ้งมันไป ก็จะมีคนอื่นใช้มันกับคุณ
‪ทั้งสองทางเลือกนี้...
‪เชคอฟเป็นคนที่มีเหตุผล เขาคงเห็นด้วย
‪อย่างน้อยเฮนรี่ก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ผมพยายามจะปกป้องเขานะ แมริแอนน์
‪อย่างที่ไม่มีใครพยายามจะปกป้องเรา
‪ดูนี่สิ
‪พยาบาลฟิโอนา
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪อรุณสวัสดิ์ โจเซฟ
‪คุณสบายดีไหม
‪ไปเล่นกับเพื่อนสิ
‪ใครทำเธออารมณ์เสียน่ะ
‪ผู้ชายที่เธอคบทำร้ายเธอ
‪นายจะทำยังไงกับมันล่ะ จะซ้อมเขาหรือไง
‪ไม่เอาน่า พวก นายไม่ได้บทเรียน ‪เรื่องแม่ของนายคราวก่อนเหรอ
‪(ดันเต)
‪- ดันเต ว่าไงครับ ‪- คุณเห็นแมริแอนน์ไหม
‪ผมติดต่อเธอไม่ได้
‪เธอไม่ได้ไปทำงานเหรอ
‪ผมกังวลว่าเธอได้ข่าวร้าย ‪เรื่องการพิจารณาสิทธิ์เลี้ยงดูน่ะ
‪- เวรกรรม ‪- หวังว่าไม่นะ
‪แต่ถ้าจริง
‪ผมอาจรู้ว่าเธอไปที่ไหน
‪บอกผมมา ผมไปได้
‪เอาละ มีร้านหนึ่ง
‪เวลาที่เธอรู้สึกแย่มากๆ เธอจะนั่งข้างนอก
‪และเอาความสุขเข้าตัว
‪เธอไม่ได้ทำแบบนี้มาสักพักแล้ว
‪- ร้านเหล้าเหรอ ‪- ถ้าเธออยู่ที่นั่น
‪เธอจะไม่อยากคุยกับคุณ
‪ผมควรอยู่กับคุณ ไม่ใช่ปัญหาล่าสุดของเลิฟ
‪ผมไม่น่าทิ้งคุณไว้คนเดียวเลย
‪นี่ ดันเต คุณช่วยดูเฮนรี่ให้ผมสักเดี๋ยวได้ไหม
‪โอ้ พระเจ้า ได้สิ
‪- พาเจ้าชายน้อยมาที่นี่เลย ‪- ขอบคุณครับ เดี๋ยวผมไป
‪เลิฟคิดว่าผมกำลังทำลายหลักฐาน คงมีเวลา
‪(เอาของไปบริจาคที่กู๊ดวิล)
‪ผมมาแล้ว แมริแอนน์ ‪อย่าทำอะไรที่คุณจะเสียใจทีหลังนะ
‪(อะเฟรชทาร์ต)
‪น่าทานมากเลยค่ะ
‪ขอบคุณนะ
‪เขาเป็นอะไรน่ะ
‪โรคกระเพาะน่ะ เครียด
‪แต่พูดตามตรงนะ พวกนี้น่าจะช่วยได้
‪แครี่
‪ขอบคุณครับ เลิฟ
‪คุณสองคนทำตัวโคตรแปลกเลย
‪ฉันหมายถึง...
‪คุณโทษเราได้เหรอ
‪แล้วคุณล่ะ คุณ...
‪สบายดีหรือเปล่า
‪ฉันเหรอ
‪ค่ะ
‪ฉันแน่ใจว่าคุณอยากใช้เวลาทุกนาที ‪เขียนจดหมายนั่น
‪สำหรับครูที่ปรึกษาของเฮนรี่ไง
‪เวรเอ๊ย ต้องส่งวันนี้นี่
‪ฉันบอกว่าฉันจะช่วยนะ ถ้าคุณสบายใจ
‪มันสำคัญมากที่จะให้เธออยู่ข้างคุณ ‪ถ้าคุณอยากเข้าแอชแมน
‪ฉันไม่ให้คุณเขียนจดหมายช่วยลูกชายฉัน ‪เข้าโรงเรียนเตรียมอนุบาลหรอก
‪เปล่านะ
‪เลิฟ ฟังนะ คุณเข้าใจผิดแล้ว
‪มันไม่ใช่จดหมายสมัครเรียน
‪มันคือจดหมายแนะนำตัว
‪สำหรับครูที่ปรึกษาที่จะรับลูกชายคุณเข้าโรงเรียน
‪(เราต้องคุยกัน)
‪นี่ ความจริงนะ
‪จากแม่สู่แม่
‪ฉันไม่มีวันทำลายอนาคตของเด็กคนนั้นเด็ดขาด
‪และเชื่อฉัน คุณมีโอกาสแค่ครั้งเดียวที่แอชแมน
‪(ไว้ก่อน)
‪(เรื่องโจ)
‪แมทธิวมีวิดีโอของโจกับฉันเหรอ
‪ผมนึกมาตลอดว่าสามีของคุณ ‪เป็นนักเลงเฮงซวยแต่...
‪ตอนนี้ เพราะพ่อของผม เรามีหลักฐานแล้ว
‪แปลว่าเขาทำแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ ‪บันทึกภาพคน
‪เขาพยายามหาว่าใครฆ่านาตาลีน่ะ
‪เขาคิดว่าเป็นฝีมือฉันเหรอ
‪อะไรนะ เปล่า ไม่หรอก ไม่ใช่แน่ๆ
‪คือแบบ ไม่รู้สิ ผมไม่รู้
‪ใครจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ‪เขาไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่
‪เขาไม่ได้บันทึกภาพคนนะ
‪เขาแค่... เขาแค่เข้าถึงวิดีโอ
‪จากกล้องที่ทุกคนมีอยู่แล้ว
‪- อะไรนะ ‪- เอาละๆ ฟังนะ
‪เขาไล่ผมออกจากบ้าน
‪ธีโอ...
‪ผมไม่กลับไปบ้านของแม่ผมแน่
‪ผมแค่...
‪ผมจะไปตามทางของผม
‪รู้ไหม ไปใช้ชีวิต และ...
‪ผมอยากให้คุณมากับผม
‪หนีไปกับผมนะ เลิฟ
‪ผมห่วงใยคุณ แบบว่า...
‪ผมรักคุณนะ
‪ผมทนไม่ไหวแล้ว
‪มองตาผมนะ...
‪แล้วบอกผมว่าสามีของคุณไม่ใช่คนรุนแรง
‪เอาละ
‪เราจะทำแบบนี้นะ
‪ผมจะไป
‪ผมจะกลับไปบ้านของพ่อแล้วเอาวิดีโอนั้นมา
‪มันจะเป็นหลักฐานพิสูจน์ว่าโจมันชั่ว
‪ผมรู้ว่ามันเอาไปใช้เป็นหลักฐานไม่ได้
‪และผมรู้ว่าพ่อผมจะโดนเล่นงานหนักเลย
‪แต่ผมว่าจะใช้มันขู่โจ
‪คุณใช้มันเพื่อไปเริ่มต้นใหม่ได้
‪ผมรู้
‪ผมรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
‪ฉันต้องคิดดูก่อน
‪ผมจะดูแลคุณเอง
‪ผมสัญญา
‪ตกลงไหม
‪เขาจะไม่ทำร้ายคุณอีก
‪เดี๋ยวผมมานะ
‪ค่ะ
‪(ร้านเพชรเซดีส์)
‪ไอ้พ่อเฮงซวย
‪(ร้านเหล้า)
‪คุณไม่คู่ควรกับที่นี่เลย
‪ผมอยากลบทุกอย่างที่ทำให้คุณคิดว่า ‪คุณสมควรมาที่นี่
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪เวรกรรม ชมรมหนังสือผมนัดที่นี่น่ะ
‪- คุณทำอะไร... ‪- ดันเต
‪เราเป็นห่วงน่ะ
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ได้โปรดอย่าพูดกับฉัน
‪ด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับว่าฉันกำลังจะกระโดดตึก
‪คุณเคยทำแล้วเหรอ
‪บางครั้งฉันแค่ชอบนั่งนับรอยย่นบนถุงกระดาษน่ะ
‪คุณอาย คุณไม่อยากให้ผมเห็นคุณในสภาพนี้
‪ผู้พิพากษาตัดสินแย้งคุณเหรอ
‪คุณแปลกใจไหมล่ะ
‪ไรอันจะพรากเธอไปจากฉัน
‪- คุณสู้ได้... ‪- พวกเขาจะย้ายไปนิวเจอร์ซีย์
‪เขาได้งานใหม่ โอกาสครั้งใหญ่
‪ข่าวช่องเคเบิลและ...
‪มันสมบูรณ์แบบกว่านี้ได้อีกไหม
‪ไอ้เฮงซวย
‪ฉันโง่เองที่เอามันกลับไปในศาล
‪- ฉันโลภมากไป ‪- คุณสมควรได้รับทุกอย่างที่คุณต้องการ
‪และอีกมาก
‪ค่ะ
‪ไปบอกดันเตนะว่าฉันสบายดี
‪ฟังนะ
‪ก็ได้
‪คุณไปได้แล้ว
‪ผมเข้าใจ
‪มีหลายครั้งที่ก็ผมเกลียดตัวเอง... เหมือนกัน
‪เกลียดจนทนไม่ไหวเลยละ
‪ผมฆ่าคนคนหนึ่ง
‪ตอนผมเด็กๆ
‪เขาทำร้ายแม่ผม ผมเลยยิงเขา
‪ผมเลยได้เข้าสถานสงเคราะห์
‪ฉะนั้นไม่ได้มีแค่คุณคนเดียว
‪ที่โดนความอับอายหลอกหลอน
‪โจ
‪คุณคิดว่าตอนนี้ผมสมควรได้รับสิ่งแย่ๆ ‪ที่เกิดขึ้นกับผมหรือเปล่า
‪ไม่เลยค่ะ
‪- คุณเป็นเด็กนะ ‪- แม่ผมไม่รู้สึกแบบนั้น
‪ก็ช่างหัวเธอปะไร
‪เธอคือแม่ของคุณ ฉันไม่มีวัน...
‪นั่นแหละ
‪คุณจะไม่มีวัน
‪นั่นคือแม่ที่คุณเป็น
‪ผมดิ้นรน...
‪ทุกวันกับความจริงที่ว่า ‪ผมสามารถทำเรื่องแบบนั้นได้
‪ผมเกลียดที่ผมทำมันลงไป แต่ผมทำไปแล้ว
‪และผมต้องหาวิธีอยู่กับมันให้ได้
‪และเฮนรี่ทำให้มันคุ้มค่า
‪ครับ
‪ใช่ และผมนึกไม่ถึงเลย
‪ค่ะ ฉันก็เหมือนกัน
‪ฉันแค่อยากได้เธอคืนมา
‪คุณจะหาทางได้ครับ
‪นั่นคือสิ่งที่คนอย่างเราทำ
‪ฉันไม่อยากสร้างปัญหาเพิ่มแล้ว
‪ไม่หรอก
‪ผมพูดจริงนะ ‪ถึงแม้ว่าชีวิตแต่งงานของผมจะพังแค่ไหน
‪มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย
‪มันจบแล้ว
‪ผมจะจบมัน
‪ผมทำทุกอย่างเพื่อคุณได้
‪ก็แค่ บอกมา บอกผมมา
‪ตอนนี้ฉันต้องทำยังไงล่ะ
‪คุณต้องการอะไร
‪นี่
‪นี่คือเรื่องจริง
‪ผมไม่ต้องเสแสร้งกับคุณ
‪นี่คือตัวจริงของผม นี่คือจุดเริ่มต้นของเรา
‪ผมจะหาวิธีแก้ไขทุกอย่าง ‪เพื่อให้นี่เป็นทุกๆ วันของเรา
‪(เลิฟ)
‪(เรามีปัญหาแล้ว)
‪แครี่ คุณผิดจังหวะนะ
‪พาราซิมพาเทติกไม่ตอบสนองหรอกแบบนี้
‪ผมไม่ได้จะลดอัตราการเต้นของหัวใจ
‪ผมอยากเข้าถึงสถานะพร้อม
‪อะไร
‪คุณจะพังที่นี่พาเราออกไปเหรอ
‪ผมรู้สึกถึงน้ำเสียงบางอย่างนะ
‪ก็ฉันอยู่ในกรงและคุณแพลงก์อยู่
‪คุณมีแผนหรือเปล่าล่ะ
‪ค่ะ ใช้ทุกอย่างที่เรามี
‪- ความแข็งแรงของผม... ‪- ความสัมพันธ์ของเรา
‪ความสัมพันธ์ของคุณกับเลิฟเหรอ
‪ถ้าคุณสองคนเป็นเพื่อนกัน
‪ทำไมเธอไม่บอกคุณเรื่องคุกใต้ดินนี้ล่ะ
‪- สวัสดีค่ะ เลิฟ ‪- สวัสดี
‪นี่ ถามกันดีๆ ก็ได้นะ
‪ไหนๆ คุณก็เข้าโทรศัพท์ฉัน
‪ฉันส่งอีเมลเช็กคู่แฝดที่ค่ายทุกวัน
‪ค่ะ ได้ เดี๋ยวฉันจะส่งให้นะ
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪แล้ว... ทำไมคุณถึงอยากเข้าโทรศัพท์ฉันล่ะ
‪ฉันแค่อยากแน่ใจว่าคุณคุย
‪กับแก๊งเพื่อนๆ ที่รักของคุณน่ะ
‪คุณจะหายตัวไปเรียนชงชาที่ทำจากรก
‪เพราะงั้นจะไม่ลงรูปอะไรสักพัก
‪พระเจ้า คุณฉลาดมาก เลิฟ
‪- แม้แต่ตอนเครียด... ‪- เลิกพยายามเป็นเพื่อนฉันได้แล้ว
‪เราเป็นเพื่อนกันนะ
‪เคยเป็น เป็น... ฉันขอโทษ ‪ฉันไม่รู้ว่าจะคุยกับคุณยังไง
‪- ในสถานการณ์แบบนี้ ‪- แล้วคุณพูดกับฉันทำไม
‪เพราะชีวิตฉันแขวนอยู่บนเส้นด้าย
‪และอีกอย่าง ฉันเริ่มห่วงใยคุณ ‪และยังรู้สึกแบบนั้นอยู่
‪เหมือนรู้อยู่แล้วว่าคุณมีความลับ
‪ฉันนึกว่าฉันรู้ว่าทำไมคุณถึงเงียบจัง
‪เพราะมาเดรลินดาคือรังงูพิษที่หลงตัวเองเหรอ
‪ก็ใช่ ถูกต้อง
‪เพราะการหลงตัวเองคืออำนาจ
‪คุณรู้ไหมว่ามันน่ากลัวแค่ไหน ‪เวลาที่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีอำนาจ
‪โดยเฉพาะกับเด็ก
‪และ... ใครกันล่ะที่ไม่พยายามควบคุมเรา เลิฟ
‪เราเป็นผู้หญิงสองคนที่ฉลาดว่าคนอื่นๆ
‪และไม่มีใครทนได้
‪ฉันหมายถึงการเป็นเน็ตไอดอล ‪แปลว่าฉันเลือกข้อเสียของตัวเองได้
‪อะไรจะถูกวิจารณ์ คนจะได้เห็นเมื่อไหร่
‪นั่นคือวิธีปกป้องตัวเองและครอบครัวของฉัน
‪ดูสิว่ามันจบยังไง
‪ใช่
‪อาจมีคนเถียงว่า
‪ฉันอยู่ในกรงที่สร้างเองทันทีที่มีลูก
‪ไม่สิ แต่งงาน
‪และก็ณ จุดหนึ่ง มันรู้สึกว่าเกมนี้โกง
‪ทั้งหมดมัน... ‪เลี่ยงไม่ได้อย่างน่าหัวเราะเลยน่ะ
‪ธีโอพยายามโน้มน้าวฉันให้หนีไปกับเขา
‪คุณล้อเล่นหรือเปล่า
‪เขาหลงรักคุณสุดๆ ฉันว่าแล้ว
‪คือแบบ มันน่าขยะแขยงมากๆ ‪แต่ฉันว่ามันเซ็กซี่ดีนะ
‪เขาบอกฉันด้วยว่าแมทธิว
‪ขโมยภาพจากกล้องวงจรปิด ‪เพื่อหวังว่าจะตามหาคนที่ฆ่านาตาลี
‪เขาไม่เจออะไรหรอก
‪คุณควรแฉเขานะ
‪- อะไรนะ ‪- คุณหมายความว่าอะไร
‪ในบล็อกของฉัน ใช่ คุณควรพูดว่าเรารู้ว่าแมทธิว
‪จับตาดูเราอยู่ เขาโรคจิต
‪แฉเขาเลย
‪แค่ความเห็นฉันนะ
‪ผมนึกว่าผมรู้ว่าความรักคืออะไร
‪เบ็คยังเด็ก
‪และเลิฟ เธอหลอกให้ผมเชื่อว่าเธอเป็นคนอื่น
‪สิ่งเดียวที่ผมขอบคุณก็คือ ‪เธอให้กำเนิดลูกชายของเรา
‪และพาผมมาหาคุณ
‪คุณนี่แหละ แมริแอนน์
‪โอ้ ไม่นะ
‪(เลิฟ สายที่ไม่ได้รับ ฝากข้อความ)
‪โจ ธีโอได้ข้อมูลแล้ว ‪โทรกลับทันทีที่ได้ข้อความนะ
‪ผมปล่อยให้เธออยู่ตามลำพังนานเกินไปแล้ว
‪พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเธอ... ‪พวกคอนแรดคงตายไปแล้ว
‪เธออาจไปเผาบ้านพวกเขา แล้วทุบหัวแมทธิว
‪ให้ตายเถอะ เลิฟ
‪ใครเหรอคะ โจ
‪โจ...
‪ขอบคุณนะคะ
‪คุณพูดถูก ฉันยอมแพ้เรื่องจูเลียตอีกครั้งไม่ได้
‪ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอรู้สึกว่า ‪แม่ของเธออาจทิ้งเธอได้
‪ฉันเลยจะออกไปจากมาเดรลินดา
‪คุณจะไม่อยู่แล้วเหรอ
‪จะตามพวกเขาไปนิวเจอร์ซีย์ ‪ถึงแม้ฉันจะต้องนอนในรถ
‪ย่างเบอร์เกอร์ อะไรก็ได้
‪ผมกำลังจะเสียคุณไป
‪ฉันไม่เสียใจเรื่องนี้นะคะ
‪ดีครับ ดี
‪แต่ผมจะหยุดไม่ให้นี่เป็นจุดจบของเราได้ยังไง
‪กลับบ้านซะ โจ
‪อย่างน้อย ขอเสื้อผ้าของผมคืนได้ไหม
‪ก็ยุติธรรมดีค่ะ
‪นี่ไม่ใช่แผนที่วางไว้ แต่ผมโทษคุณไม่ได้หรอก
‪คุณพยายามจะแก้ไขปัญหาที่ยาก
‪และปัญหานั้นก็คือไรอัน
‪ทำไมคุณไม่ไปนอนที่ออฟฟิศล่ะ ผมไม่สน
‪ทราวิส
‪ลูกทำอะไรลงไป
‪เชคอฟ ไอ้เวร ผมทำไม่ได้ใช่ไหม
‪นั่นคือคนที่เลิฟอยากให้ผมเป็น
‪แต่ก็อีก คนอย่างเรา เราต้องหาทางกันเอง
‪ไรอันต้องตาย
‪นั่นกล้องกริ่งหน้าบ้านของเราหรือเปล่า
‪ใช่ ดึงมันออกน่ะ เฮนรี่อยู่ไหน
‪เขาอยู่กับดันเต ‪ผมไม่แน่ใจว่าแขกของเราจะเช็กเอาท์เมื่อไหร่
‪ค่ะ ฉันยุ่งอยู่
‪คือว่า เพื่อนบ้านแสนดีของเราแอบเข้า
‪กล้องวงจรปิดของทุกคนมาหลายเดือนแล้ว
‪- เวรแล้ว ‪- ใช่
‪เขาคิดว่าคนที่ฆ่าเมียเขายังลอยนวลอยู่
‪อ๋อ งั้นเหรอ
‪ใช่ แต่ขอบคุณพระเจ้าที่เชอร์รี่ คอนแรดรู้เข้า
‪และอาสาเขียนบล็อกเรื่องนั้นเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
‪ขอบอกเลยนะ เลิฟเก่งเรื่องนี้มาก
‪อธิบายเพิ่มสิ
‪เหมือนว่าเธอรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่
‪เธอกับแครี่เลยหนีไปยังสถานที่ลับ
‪วุ่นวายกันไปหมดทั้งเมือง
‪น่ากลัวแต่ดีนะ
‪ซึ่งเป็นเหตุผลที่คนแห่เอาคดีไปถล่มบ้านอิงเกลอร์
‪ให้เดานะ ‪ทนายกลุ่มใหญ่คงมารวมตัวกันเพื่อปิดบัง
‪เรื่องผิดกฎหมายบ้าๆ ที่เขากำลังทำอยู่
‪คุณยุ่งอยู่จริงๆ ด้วย
‪ค่ะ คุณก็เหมือนกันนะ ดูท่าทางแล้ว
‪เวรเอ๊ย โดนจนได้
‪บ้านสะอาดเอี่ยมอ่องมากเลยค่ะ
‪สะอาดเหมือนใหม่เลย
‪เราเป็นทีมที่ดีใช่ไหม
‪ในแบบที่แย่ที่สุด
‪เวรแล้ว
‪- อะไร อะไรเนี่ย ‪- แอนทอนหัวเราะในหลุมศพตัวเอง
‪ผมเจอมันในของของแครี่น่ะ
‪- แครี่เหรอ ‪- ใช่
‪ไอ้โรคจิตนั่นเอาปืนเข้ามาในบ้านเรา
‪คนพวกนี้ประหลาดว่าที่ฉันคิดไว้
‪เอางี้
‪เยี่ยมเลย เราจะได้จัดฉากให้ดูเหมือน ‪ฆาตกรรมและฆ่าตัวตาย
‪ได้ผลกับเรามาแล้วครั้งหนึ่ง
‪ฟังเธอสิ ‪ชีวิตแต่งงานของเราจบไวกว่านี้ไม่ได้แล้ว
‪อัจฉริยะ...
‪เอาละ
‪คุณอยากให้ผมลบมันใช่ไหม ผมเข้าใจ
‪คุณไม่ได้ฟังฉันเลยเพราะฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
‪เราต้องเข้าใจกันนะ
‪คุณจะต้องลบทุกอย่างที่คุณได้มาอย่างตั้งใจ ‪และด้วยตัวคุณเองเท่านั้น
‪และล้มเลิกทุกอย่างซะ
‪ให้ตายเถอะ เพราะผมอยากปรับปรุงมัน ‪เข้าใจแล้ว
‪สวัสดีครับ โทษที ผมแค่เข้ามาหาสายชาร์จ
‪ผมขอเวลาอีกหน่อยได้ไหม
‪เปิดสิ่งที่ติดตาคุณให้ฉันดูสิ
‪ถ้ามีอะไรมากกว่านั้น ฉันจะช่วยคุณให้ถึงที่สุด
‪ผมไม่ไว้ใจเพื่อนบ้านของผม
‪- โจดูไม่มีอะไร แต่เมียน่ะ เลิฟ ‪- พวกควินน์ แหงล่ะ
‪ใช่ เลิฟเจอนาตาลีวันที่เธอหายตัวไป ‪และเธอมีท่าทางแปลกๆ
‪ตกลง ก็ได้ ไหนดูสิ
‪แนตมาถึง แล้วเธอเข้าไป...
‪แล้วขับรถออกไป ฉันพลาดตรงไหนไป
‪เธออยู่ในนั้นสักพัก แล้วเธอก็ออกมา
‪มีหนึ่งวินาทีที่หายไป
‪และเธอใส่เสื้อโค้ทและหมวก และ...
‪พูดต่อสิ คุณคิดว่านั่นไม่ใช่นาตาลีเหรอ
‪ผมรู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง
‪เอาละ นั่นไม่ใช่เธอ ควินน์คนนั้นฆ่าเธอ
‪พังแหวนของเธอเพื่อทำลายข้อมูลชีพจร ‪จัดฉากที่ปั๊มน้ำมัน
‪เอารถเธอไปจอด และฆ่ากิล บิงกัมด้วย
‪จากคนทั้งหมดในเมืองนี้
‪ทำให้ดูเหมือนการฆ่าตัวตายเพื่อใส่ร้ายเขา
‪- ฉันพยายาม... ‪- ผมรู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง
‪หรือนาตาลีเป็นแค่คนสวยที่มีข้อบกพร่อง ‪และความลับ
‪ส่วนหนึ่งของเธอไม่ใช่คนที่คุณคิด
‪ผมไม่เชื่อหรอกนะ เข้าใจไหม ‪ผมเชื่อไม่ลงหรอก
‪ผมแค่คิดตลอดเลย ถ้าผมตั้งใจดูกว่านี้ ‪ผมจะเจอมัน
‪เอาละ คุณตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว ‪ฉันพูดผิดหรือเปล่า
‪คุณต้องตัดสินใจว่าคุณจะปล่อย ‪ให้ลางสังหรณ์นี้ทำลายคุณ
‪บริษัทของคุณ ครอบครัวนี้หรือเปล่า
‪คนพวกนี้กำลังจะมาเล่นงานคุณนะ มันต้องจบ
‪(ข้อมูลทั้งหมดจะสูญหาย)
‪(ดำเนินการต่อหรือไม่)
‪คุณทำถูกแล้ว
‪ฉันไม่ค่อยเห็นโจเลย
‪คุณช่วย...
‪ฉันจะเอาอันใหม่ให้เขา
‪ค่ะ
‪พระเจ้า รู้ไหม ดูมันไม่ยุติธรรมเลยนะ
‪เรื่องนี้ ฉันหมายถึง ‪โจเป็นสาเหตุที่เรามาอยู่ในจุดนี้
‪ตั้งแต่แรก
‪คุณไม่ได้ทำสิ่งที่คุณทำกับนาตาลี
‪เพราะพวกอิงเกลอร์ขโมยไวไฟของคุณสักหน่อย
‪คุณพยายามจะบอกฉันว่าคุณรู้สึกห่างเหินขนาดไหน
‪แหงล่ะ
‪สามีของคุณนอนกับคนอื่นขณะที่คุณทำอะไร
‪เปลี่ยนผ้าอ้อมงั้นเหรอ
‪เชอร์รี่ หุบปากซะ
‪เขาอยู่ที่ไหนล่ะตอนนี้
‪ช่างหัวเขา ปล่อยให้คุณแก้ไขชีวิตแต่งงาน ‪ที่ไม่มีโอกาสตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
‪- ใจเย็นๆ ที่รัก ‪- นั่นปืนผมหรือเปล่า
‪นั่งเงียบๆ ซะ
‪กฎใหม่ ใครสักคนรับมันไป แล้วยิงอีกคนซะ
‪ฉันจะปล่อยให้คนที่ยังมีชีวิตออกไป
‪- คุณจะบ้าเหรอ ‪- อะไรนะ
‪ถ้าชีวิตแต่งงานของคุณสมบูรณ์แบบมาก ‪ก็อยู่ด้วยกัน ตายด้วยกันสิ
‪(คุณอยู่ไหน)
‪นี่คือส่วนหนึ่งของผมที่ผมบอกคุณว่าผมเกลียด
‪ต้องให้พวกเพื่อนๆ ในป่า ‪มาสอนว่ามันเป็นสิ่งที่ผมไม่ควรปฏิเสธ
‪อ้าแขนรับมันได้ถ้ามีเหตุผล
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ครับผม
‪เขาดูเหมือนผู้ชายที่ชอบเสพ ‪ชัยชนะต่อเนื่องครั้งล่าสุด
‪งานใหม่ ได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูกเต็มๆ
‪เพราะลูกดอกยาสลบช้างจากตลาดมืดของแครี่
‪ผลสารเสพติดของไรอันจะเล่าเรื่อง ‪ผู้ชายที่พยายามสู้กับปีศาจ
‪แต่น่าเศร้า ปีศาจชนะ
‪ผมรู้จากการสอดแนมของผม ‪ว่าไรอันเป็นคนโรคจิต
‪ที่คิดว่าการเดินขึ้นบันไดจะช่วยยืดชีวิตของเขา
‪ตรงกันข้ามเลยล่ะ
‪เดี๋ยว เขาจะไปไหน
‪ลิฟต์ ไอ้คนขี้เกียจสันหลังยาว
‪นายตามฉันมาเหรอ ไอ้เลว
‪เวรเอ๊ย
‪ล้อฉันเล่นหรือเปล่าเนี่ย เมียเก่าฉันสั่งมาใช่ไหม ‪ไอ้โจห้องสมุด
‪- เปล่า ฉันล้วนๆ เลย ‪- ไม่ใช่เหรอ ได้
‪- พูดสิ ฉันไม่ได้ยิน ‪- ฉันแค่อยากคุย
‪คุย จริงเหรอ คุยมาสิ
‪กับนี่เหรอ
‪คำอุปมาใหม่ อยากมีปืนเชคอฟไว้ใช้ยิงจัง
‪ฉันว่าฉันจะโทรแจ้งตำรวจ
‪เยี่ยม ฉันจะบอกพวกเขาเรื่องยาในรถของนาย
‪บอกยายสารเลวนั่นนะ ‪เธอโชคดีแล้วที่ฉันไม่ฆ่านาย
‪เข้าใจไหม
‪อ้างว่าใช้ยาเกินขนาดไม่ได้แล้ว
‪แต่เขาเมามาก เดินชิดขอบเกินไป
‪จนร่วงลงมาอย่างน่าเศร้า
‪มันได้ผล ตราบใดที่ไอ้ชั่วนี่...
‪ยังไม่ตายเหรอ
‪ถ้าใครรอดไปได้ก่อนจะได้โยคะท่าศพ ‪ผมติดคุก 20 ปีถึงตลอดชีวิตแน่
‪นายไม่กล้าล่ะสิ
‪เพื่อเธอ
‪คงต้องเป็นปล้น - ฆ่าแล้วละ
‪โอ้ พระเจ้า ช่วยด้วย
‪- ต้องจบด้วยท่าศพเสมอ ‪- ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยโทรหา 911 ที
‪(นาตาลี อิงเกลอร์)
‪(เล่นรายการใหม่อีกครั้งหรือไม่)
‪คุณทำอะไรอยู่ข้างหลังนั้นน่ะ
‪(ร้านเพชรเซดีส์ )
‪อะไรวะ
‪เวรแล้ว
‪นี่เลิฟ ควินน์-โกลด์เบิร์กนะคะ
‪ได้โปรดฝากข้อความไว้นะคะ เดี๋ยวฉันโทรกลับ
‪เลิฟ สวัสดีครับ นี่ผมเอง คุณอยู่ไหน ‪เราต้องคุยกันเดี๋ยวนี้
‪ดูไม่ออกหรอกว่านี่กันกระสุนหรือเปล่า
‪คุณคิดว่าเธอจะเอาปืนให้เราจริงๆ เหรอ ‪ถ้ามันไม่กันกระสุน
‪พระเจ้า เสร็จสักทีได้ไหม
‪ที่รัก ผมพยายามอยู่
‪ผมไม่รู้ว่าคุณขับถ่ายปกติได้ยังไง ‪โดยไม่มีไฟเบอร์ละลายน้ำดื่ม
‪รู้อะไรไหม เชอร์ ‪มันเหมือนคุณคิดว่าเราอยู่บนรถไฟ
‪เมื่อเราไปถึงจุดหมาย ประตูจะเปิดออกเอง
‪ค่ะ เพราะฉันไม่อยากปีนขึ้นกำแพงเหมือนคนโง่
‪อ๋อ เหรอ
‪เพราะแผนการของคุณแน่นมากๆ ‪ไม่เหมือนของผม
‪สวัสดีครับ
‪เลิฟ
‪คุณอยู่หรือเปล่า
‪เลิฟ
‪รู้ไหม
‪เราต้องเริ่มคิดถึงลูกๆ แล้วละ
‪เราต้องคิดถึงอนาคตของพวกเขาจริงๆ แล้ว
‪มันไม่ใช่แค่ข้ออ้างเพื่อให้ฉันเป็นคนที่ได้ออกไปนะ
‪เดี๋ยว...
‪ทำไมการคิดถึงสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูกๆ ‪จะเป็นข้ออ้างสำหรับคุณล่ะ
‪ติวเตอร์ภูมิศาสตร์ของโคลชื่ออะไร
‪โมนิก้า
‪โมนิก้าสอนคณิตศาสตร์
‪ใครเขาติวภูมิศาสตร์กัน แครี่ ไม่มีหรอก
‪รู้อะไรไหม
‪เราจะไม่เถียงกันว่าพ่อหรือแม่จะรอดชีวิต
‪ช่างมัน
‪- คุณจะทำอะไร ‪- ถอยไป
‪บ้าจริง คนขายบอกผมว่าใช้ยิงทะลุเหล็กกล้าได้
‪คุณยิง...
‪หูฉัน
‪โอ้ พระเจ้า
‪เวรกรรม ไหนดู...
‪- ให้ผมดูหน่อย ‪- ถอยไปห่างๆ ฉันนะ
‪- ผมดูแผลที่หัวเป็นนะ ‪- หยุด
‪ออกไปห่างๆ ฉันนะ ที่รัก
‪เฮ้ย
‪นี่
‪พวกเขาเป็นฆาตกร ธีโอ
‪เราคิดว่าพวกเขาฆ่ากิลด้วย พวกเขาใส่ร้ายเขา
‪เดี๋ยว เลิฟอยู่ไหน
‪- หมายความว่าอะไร "เลิฟอยู่ไหน" ‪- ธีโอ เธอมีส่วนเกี่ยวข้องนะ
‪อย่าโง่สิ
‪เธอจับได้ว่าสามีของเธอนอกใจ ‪กับแม่เลี้ยงของคุณแล้วฆ่าเธอ
‪ตอนนี้เธอไปส่งจดหมายให้ครูที่ปรึกษา ‪เตรียมอนุบาลได้ครึ่งชั่วโมงแล้ว
‪เหมือนเธอไม่ได้ขังคนสองคนไว้ในห้องใต้ดิน
‪เดี๋ยวเธอก็กลับมาแล้ว
‪ฉันไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะโกหกคุณหรอก
‪- พาเราออกไปจากที่นี่ ธีโอ ‪- ไม่ คุณไม่รู้สถานการณ์ของเธอ
‪- โจเป็นคนที่ฆ่านาตาลี ‪- โจไม่ได้ฆ่าเธอ
‪ปล่อยเราออกไป หากุญแจสิ
‪ปล่อยเราออกไป
‪คุณจะไม่มีวันเชื่อว่าเขาตายแล้ว
‪ไม่ใช่แค่เพราะคนอย่างไรอันไม่รู้จักตาย
‪แต่เพราะเขาสอนคุณว่าคุณไม่สมควรได้รับ ‪โอกาสที่สอง แต่คุณสมควรนะ
‪เราทั้งคู่เลย
‪ผมไม่รู้สึกแย่เรื่องนี้
‪มันไม่เหมือนสิ่งที่เลิฟทำ เธอบ้า วู่วาม
‪แต่ปีศาจตัวจริงต้องถูกจัดการ
‪และคุณไม่ทำแบบนั้นโดยการปล่อยให้มันอยู่ ‪เพื่อเล่นงานคนดีๆ
‪นี่ ฟิโอน่าน่ะ
‪เกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแล้ว
‪สวัสดีครับ ผมต้องพาเฮนรี่เข้านอนหรือเปล่า
‪ผมไม่แน่ใจว่าโจจะมาเมื่อไร บอกผมนะ ไม่รีบ
‪อะไรกัน
‪สวัสดีค่ะ ดันเต ค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยดูเขา
‪ฉันขอเช็กกับโจอีกที ถ้าฉันติดต่อเขาไม่ได้ ‪เดี๋ยวฉันรีบโทรหาเลยค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪โธ่ เวรเอ๊ย ตกใจหมด
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪เปล่าครับ เปล่า
‪นั่นใช่กุญแจหรือเปล่า
‪ผมรู้ว่ามันไม่จริง
‪สิ่งที่พวกคอนแรดบอกว่าคุณทำ
‪พวกคอนแรดบอกว่าฉันทำอะไรล่ะ
‪ว่าคุณฆ่านาตาลี
‪ผมเจอวิดีโอจากวันที่เธอหายตัวไป
‪ฝีมือโจ
‪ผมรู้ว่าเขาเป็นอะไร ‪คุณไม่ต้องปกป้องเขาอีกต่อไปแล้ว
‪ฉันอยากให้คุณไปซะ
‪ฉันอยากให้คุณออกไปจากมาเดรลินดา ‪และไม่ต้องกลับมาอีก
‪มากับผมสิ
‪ฉันทำไม่ได้
‪นี่ครอบครัวของฉัน
‪เราไม่มีวัน...
‪เจอกันได้...
‪อีกเลย
‪คุณต้องสัญญากับฉันนะ
‪ธีโอ ฉันอยากให้คุณสัญญากับฉัน
‪ได้ครับ
‪ผมสัญญา
‪ตามใจคุณเลย
‪โอเค
‪เอาละ คุณต้องไปแล้วนะ เดี๋ยวนี้เลย
‪ขอกุญแจคืนได้ไหม
‪- แล้ว... คุณจะ... ‪- ไม่ ไม่ต้องห่วง
‪ฉันจะปล่อยพวกเขาไป ทันทีที่คุณไปแล้ว
‪ก็ได้
‪โอเค
‪ผมจะไปแล้วนะ
‪ลาก่อน เลิฟ
‪ธีโอ เดี๋ยว
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง