Charles Bukowski pernah menulis,
"Cari apa yang kita suka…
dan biarkan ia membunuh kita. "
Saya jumpa Marienne di London…
dan ia hampir membunuh saya.
Awak pembunuh, Joe.
Saya bunuh Joe Goldberg.
Profesor Jonathan Moore tinggal di bandar untuk mengubati hatinya yang remuk
dan menikmati percutian yang tenang.
Pasti bagus kalau keadaan kekal tenang.
Awak selamatkan nyawa Kate, awak akan ikut kami malam ini.
Malangnya, orang kaya tak guna wujud di setiap bandar utama di Bumi,
hidup tanpa akibat.
Teruskan.
Orang yang tak bersalah sentiasa merasa akibatnya.
Bengkokkan sedikit.
Menjauhkan diri daripada mereka sangat sukar.
Mereka menari sementara dunia terbakar.
- Saya patut cuba lebih gigih. - Minum!
Malcolm? Tunggu, adakah saya…
Rupa-rupanya situasi saya lebih teruk daripada sangkaan saya.
"Saya fikir apabila saya tinggalkan dia di meja awak, awak akan dihukum. "
- Saya tak bunuh dia. - Mereka gelar dia Pembunuh Orang Kaya.
Saya tak boleh cari dia dengan pantas.
Di tengah-tengah semua itu, ada seorang yang berbaloi diselamatkan.
- Saya berusaha cari pembunuhnya. - Awak bunuh Malcolm
- sebab awak cintakan Kate? - Tak, awak?
Saya fikir saya berjaya.
Mesti awak tertanya-tanya awak di mana.
Saya tahu, jangan berhenti kerja.
Kita akan sabitkan semua pembunuhan ke atas dia.
Pegang kuat-kuat!
Saya tahu siapa awak sekarang, Rhys.
Banyak yang awak dah rampas daripada saya.
Masa silam awak tak menakutkan saya.
- Saya tak boleh. - Orang Amerika tak guna.
Awak fikir awak baru bermula tapi awak silap.
Saya, Rhys Montrose,
mengumumkan pencalonan saya untuk Datuk Bandar London.
Sebab saya akan halang awak.
Saya membesar di perumahan kerajaan Lewisham.
CALON DATUK BANDAR
Saya selalu nampak bukan semua orang dapat peluang yang sama.
Kalau saya jadi datuk bandar, saya akan tolong golongan pekerja London.
Awak psikopat yang bijak, saya akuinya.
Siapa sangka bakal datuk bandar ialah pembunuh bersiri?
Penyamaran yang sempurna.
Macam mana kalau orang muda macam kami tak nak bekerja?
Saya kenal diri sebenar awak, lelaki kejam dalam dunia tak bermoral dia sendiri.
Saya cuma tak tahu sebabnya.
Macam mana dengan kawan-kawan kaya awak yang mati?
- Ya, kenapa awak bunuh mereka? - Saya faham orang nak tahu.
Polis Metropolitan akan cari dalangnya dan tangkap mereka. Saya yakin.
Namun, siapa yang polis akan tangkap?
Mereka fikir saya wira sebab selamatkan Roald.
Bila awak nak cuba salahkan saya?
- Terima kasih sebab datang. - Gembira bertemu awak.
Saya tak boleh laporkan awak, orang takkan percaya.
Namun, saya boleh tangkap awak dan dapatkan bukti kukuh yang saya perlukan
untuk halang awak selamanya.
Pertama, cari tempat tinggal awak.
Selepas perceraian awak,
awak beli rumah tiga bilik tidur yang terang dan berangin.
Cantik, tapi tak menunjuk-nunjuk.
Pecah masuk rumah Henderson sangat susah. Yang ini lebih teruk.
Saya perlukan cara lain untuk tangkap awak.
Mari selesaikan cepat. Terima kasih sebab tolong saya.
Kalau Biro nak saya kosongkan pejabat Malcolm,
setidaknya, bukalah pintu.
Saya terpaksa jauhi dia sebab awak.
Roald cuba pikat dia lagi.
Saya perlu hadir majlis kutip dana.
Saya terima jemputan awak tapi saya tak dapat datang.
Saya akan bercuti beberapa bulan.
Bawa keluarga ke St. Barts dan tenangkan diri saya.
Biar keadaan di sini reda.
Ikutlah saya.
Berehat sementara mereka tangkap pembunuh ini.
Kemudian, awak boleh buat majlis amal.
Terima kasih. Saya tak takut akan pembunuh ini.
Saya ada ramai pengawal keselamatan…
Tiada orang akan halang awak buat apa-apa saja.
Bawakan saya buah tangan atau sebotol rum.
Baguslah, dia tak layak bersama Kate atau jemputan itu.
KEMUNCULAN: SENI YANG DILAHIRKAN SEMULA DALAM KENANGAN SIMON SOO
Kalau bukan sebab awak,
dia akan jemput saya juga.
Steve, saya takkan jual Maybach, Rolls-Royce
dan Aston saya kurang daripada nilainya.
Saya dengar kewangan awak tak begitu bagus sekarang.
- Apa? - Awak hampir muflis.
Staf berhenti kerja.
Saya rasa Phoebe tak tahu.
Apa kata awak kahwini dia? Kelab awak tak perlu ditutup.
Sebab ini awak masih bujang.
Awak bercakap tentang melamar macam itu makan tengah hari.
Ia perlu sempurna.
- Awak pakar berlian. - Saya tahu. Ia sangat mahal.
Beginilah.
Saya akan beri awak berlian yang lebih mahal daripada koleksi kereta awak.
Kalau Phoebe terima, awak dapat isteri dan duit tanpa had.
- Awak menang. - Kalau dia menolak?
Pulangkan berlian dan saya dapat kereta awak.
- Steve. Kenapa saya nak ambil risiko itu? - Sebab awak terdesak.
Atau awak lelaki tak berhati perut yang sentiasa nak susahkan saya.
Okey. Tak perlu bertaruh.
Saya pasti Phoebe sanggup hidup merana dengan orang miskin.
Lantaklah.
Baiklah.
Orang Chelsea tak guna.
- Bersedia untuk kalah. - Okey.
- Phoebe. - Hai, Stevie, sayang.
Gembira bertemu.
- Saya juga. Jumpa lagi. - Ya.
Kenapa, sayang?
Apabila awak janji kita akan berbincang,
saya sangka di bilik yang sama.
Betul. Namun, saya dah cakap saya ada mesyuarat penting hari ini.
Saya masih tak boleh tidur.
Setiap kali pejamkan mata, saya nampak api menelan Hampsie.
Pagi ini, saya berjalan-jalan untuk dengar bunyi burung.
- Baguslah. - Tak.
Saya rasa macam diekori.
Awak terkenal. Itu perkara biasa.
Pengawal peribadi awak. Bukan Zarek yang ikut? Hai.
- Saya rindukan Vic. - Saya tahu.
Ayuh, tarik nafas. Mari sini.
Jangan risau.
Berhari-hari awak tak tidur dan tak hairanlah
awak rasa sangat paranoid.
Bukan, Adam. Awak tak faham.
Saya rasa diperhatikan.
Awak tak percayakan saya?
Tak, saya percaya awak perlukan saya.
Tinggal di sini sampai awak bertenang.
Itu boleh membantu.
Saya nak emper.
Sudah tentu.
Rumah awak tak boleh dimasuki.
Saya nak awak keluar seorang diri, tanpa pengawal.
Nasib baik awak suka memuja diri sendiri. Awak dah buat banyak temu bual.
Macam mana kehidupan seharian Rhys Montrose?
Oh Tuhan, pasti membosankan.
Kalau tak sebut tentang pembunuhan.
Awak menulis di rumah.
Suka makan di rumah. Tabiat buruk ialah main poker dalam talian.
Awak cuma keluar untuk jadi sukarelawan di hospital.
Awak selamat di rumah atau dikelilingi orang awam.
Apa saya nak buat kalau tak boleh dekati awak?
Profesor. Hai.
Waktu pejabat. Awak dah lupakah?
Alamak.
- Awak okey? Awak nampak penat. - Maaf. Saya sibuk. Penyelidikan.
- Adakah ini tentang Rhys Montrose? - Alamak.
Saya nak guna masa silam dia sebagai kisah Dickens moden, orang miskin menjadi kaya.
Tak perlu rasa malu.
Awak suka Rhys Montrose macam orang lain.
Saya perlu akui, dia berniat baik walaupun dia ahli politik.
Awak juga memperdayakan Nadia.
Ada gadis nampak dia tak berbaju ketika
berjoging di Taman Regent's Sabtu lepas.
- Taman Regent's. - Dia berlatih untuk maraton London.
Nasib baik esok hari Sabtu, bermakna kita ada janji temu di taman.
Ada beberapa isu. Macam mana nak bawa awak balik ke sini?
Ini dia wira kebakaran Rumah Hampsie.
Salah satu kelebihan membesar di perumahan kerajaan
- adalah tahu cara buka kunci. - Apa awak nak?
Bukankah dah jelas?
Saya nak berkawan.
Seseorang yang berkongsi minat dan memahami saya.
Yang boleh simpan rahsia saya.
Contohnya, kenapa awak bunuh mereka?
Awak bijak, kenapa saya,
bakal datuk bandar London, bunuh mereka?
Sebab mereka semua liabiliti untuk kempen awak.
Sekarang, awak dah faham.
Malcolm mengugut saya sebab tabiat berjudi saya.
Eksploitasi Simon terhadap wanita akan diketahui. Saya tak boleh dikaitkan.
Gemma…
Kami berasmara ketika mabuk semasa saya masih berkahwin.
Dia akan bocorkan rahsia, malukan saya, rosakkan imej dan kempen saya.
Awak gila.
Saya praktikal.
Mereka halang saya dan sekarang, tidak lagi.
Isu pembunuh ini perlu berakhir.
Orang tak nampak kebaikan yang saya cuba buat untuk bandar ini.
Awak tak pedulikan bandar ini.
Saya suka London.
Saya suka kuasa.
Saya akan berdosa besar kalau tak guna kekuatan saya
pada skala yang paling besar.
Saya ambil berat tentang awak, Joe.
Kalau tak, mesti awak dah mati sekarang.
Persamaan kita jarang ditemui.
Itu tak boleh diandaikan.
Kita boleh berbincang tentang buku sekarang
kalau awak bunuh Roald dan salahkan dia macam yang saya minta.
Saya tahu kekuatan awak. Apabila awak gagal memenuhinya,
saya sangat kecewa.
Satu peluang untuk tebus kesalahan.
Cari orang untuk dipersalahkan.
- Rhys, macam mana… - Saya akan uruskan, awak cari orang itu.
Kalau tak, awak akan dipersalahkan.
Ada majlis besar malam ini.
Terima kasih sebab boleh datang dalam masa yang singkat.
Staf yang uruskan gaji sedang bercuti sekarang.
Gaji akan terlewat, tapi jangan risau.
Boleh betulkan tali leher?
Polis akan datang ke majlis malam ini.
Mereka tak sabar nak jaga keselamatan kita.
Majlis ini akan selamat dan teratur.
Tak guna. Awak jemput dia ke sini?
Saya rasa selamat apabila dia ada.
Dia macam botol Valium manusia saya.
Dia seorang wira.
Cepat betul orang lupa saya yang keluarkan dia
dari bangunan terbakar.
"Lebih dingin renungan, lebih hangat hati. "
- Siapa cakap begitu? - Dia suka awak.
Duduklah. Saya nak cakap sikit.
Adam cakap saya paranoid,
tapi saya rasa saya diekori.
- Awak nampak sesiapa? - Saya cuma rasa tak sedap hati.
Saya juga mula menyoal kawan-kawan saya.
Walaupun saya tak suka tengok dia sedih, saya mencari seseorang untuk dianiaya.
Ya, mereka agak liar, tapi adakah mereka seteruk itu?
Aduhai, Jonathan.
Awak tak tahu, bukan?
Rahsiakan hal ini.
Pertama, Sophie.
Saya sayang dia. Dia sangat baik.
Namun, terlalu bergantung pada ubat dan keutamaan dia dalam kerjaya
buat saya ragu-ragu,
Penagih dadah yang mencari kemasyhuran lebih membosankan daripada jahat.
Saya tak boleh bayangkan dia buat perkara jahat.
Blessing pula.
Kacak. Legenda ikonik, tinggi dan kurus.
Namun, bukan orang yang paling penyayang.
- Kejam, pentingkan diri dan sociopath. - Perniagaan dia agak aneh.
Skim piramid.
Orang tua yang tak tahu apa-apa terjerat dengan dia.
Mencuri dana persaraan nenek. Dia berpotensi dipersalahkan.
Saya faham kenapa awak fikir mereka…
Oh Tuhan, saya cuma bergosip.
Mereka tak mampu membunuh.
Sebaliknya Connie…
- Teruskan. - Saya sangat risau.
Dia tak terkawal.
Minum arak waktu pagi dan sentiasa khayal dengan dadah. Tak menentu.
Polis juga curiga sebab dia tiada alibi.
- Saya boleh salahkan dia. - Helo, sayang.
Jonathan, jangan tengok.
Siapa itu?
Kenapa dia sentuh Kate begitu?
Itu Niko Leandros.
Pewaris perkapalan, bujang,
sangat seksi.
Apa dia buat di London?
Dah lama tak jumpa. Sejak Mykonos?
Majlis awak agak menarik.
Tak, saya tak boleh terganggu. Dia wanita bebas.
Takziah atas kehilangan awak.
Saya pujuk diri sendiri yang Simon lebih suka mati muda.
Kerja dia akan berterusan.
Bercakap tentang itu,
saya nak awak beri saya lawatan peribadi.
Majlis ini belum sedia dan Niko,
pengumpul serius akan datang malam ini.
Saya cuma lelaki tak guna yang guna duit ayah untuk beli karya seni mahal.
- Betul? - Sebenarnya…
Saya tak bekerja untuk ayah saya lagi. Saya tahu.
Sepanjang hidup saya,
lelaki itu putuskan setiap fikiran,
perasaan dan keputusan.
Tak mudah untuk bebas, tapi saya berjaya. Saya mengejar minat saya sendiri.
Termasuk seni.
Memandangkan saya perasan awak tak gunakan nama Lockwood,
saya sangka awak faham.
Beginilah.
Awak buat tawaran dan saya perlukan jaminan.
Saya akan ambil serius. Saya rasa itu adil.
Jumpa malam nanti.
Saya ajak Connie makan tengah hari untuk tengok kalau dia boleh dianiaya.
Saya terkejut dia gembira dihubungi saya.
- Awak mungkin fikir padan muka saya. - Seolah-olah dia tahu.
Tak.
- Apa yang terjadi? - Terjatuh di dalam tandas.
Awak pun nampak, keadaan saya tak begitu baik.
Saya gembira awak hubungi saya.
Saya minta maaf atas semua yang berlaku di Hampsie.
- Emosi semua tak terkawal. - Cakap saja.
Berlagak. Awak seorang wira.
Saya tak guna.
Polis fikir mungkin saya orangnya. Awak tahu?
Awak?
Mengarut.
Sangat membantu.
Saya tiada alibi.
Bukan sebab saya pembunuh, saya…
Saya tak ingat apa-apa.
Kadangkala, saya tak ingat nama sendiri.
Sebenarnya, arak dan dadah satu-satunya sebab
saya bangun setiap pagi.
Maaf.
- Hidung patah tak boleh hisap kokain. - Saya tahu.
Saya minta pembantu rumah berikan kokain punggung dan dia berhenti kerja.
Panggil seseorang tiup kokain masuk punggung kita melalui straw.
Ini mungkin yang paling sedih.
Tolong saya, Jonathan.
Pada malam awak jumpa Phoebe, dia cakap kata-kata awak
berikan kesan mendalam.
Awak cakap apa?
- Kami banyak berbual… - Apa saya nak buat?
Ubah diri awak.
Berhenti minum arak dan hisap dadah.
Atau saya memang tak boleh dibantu?
Kalau saya perangkap dia,
saya boleh selamatkan dia.
Selepas jumpa seseorang, periksa penyejuk beku.
SATU MESEJ BARU
Buat malam ini atau habislah awak esok.
Jadi, tiada tekanan.
Majlis yang sibuk, tetamu yang tak sedar, minuman yang kuat…
tempat yang sempurna untuk perangkap orang.
Koleksi Soo ialah gabungan beberapa artis
yang yayasan mahu memupuk.
Lihat sekeliling, berseronoklah dan kalau ada soalan,
tanya saja.
Saya nak majlis Kate berjalan lancar.
Saya perlu buat senyap-senyap.
Baguslah, kawan-kawan detektif saya.
Mana Connie?
Saya akan lakukan, kawan.
"Kawan"? Dia cakap saya licik.
- Adam… - Saya kecam awak di Hampsie
sebab saya berkhayal, tapi saya dah sedar sekarang.
Saya maafkan awak atas segalanya. Betul. Dengar sini.
Saya akan melamar Phoebe.
Saya ada berlian dan sewa jet.
Saya akan buat lamaran kisah dongeng.
- Tahniah. - Terima kasih.
Dia hargai pendapat awak.
Apabila awak jumpa dia, puji saya.
Saya ketepikan ego dan minta maaf.
Yakah?
Awak terbaik.
Saya perlu siapkan lamaran itu.
Boleh awak jaga dia sementara itu?
Emosi dia belum stabil. Puji saya, okey?
- Adam, saya sibuk. - Puji saya.
Profesor Moore?
Nadia… Edward. Helo.
Saya keliru. Adakah awak kaya? Jangan terasa, cuma…
- Saya ada kawan di sini. Kamu? - Ibu saya nak saya menyerap budaya.
Nadia ialah…
- Apa? - Teman dia.
Boleh ambilkan saya minuman lagi?
Saya dah agak dari awal.
Saya agak terkejut.
Saya takkan ulang lagi, tapi saya rasa saya tersilap.
Saya salah sangka. Edward mungkin hebat.
Bukan salah dia ibu bapa dia jahat.
Dia cuba untuk jaga kelakuan dia.
Tak guna. Aduhai.
Itu Lady Phoebe. Boleh saya ambil foto dengan dia?
Ironinya, jelas sekali, tapi…
- Dia agak peramah. - Awak kenal dia?
Perkenalkan saya.
Saya nak, tapi saya perlu cari orang untuk dipersalahkan.
Baiklah, nanti.
Saya perlu cari seseorang dan beri dia sesuatu.
Saya akan kembali. Jumpa nanti.
Jangan layan, tak boleh layan.
- Hai. - Hai.
Awak cantik.
Semuanya cantik.
- Kita tak perlu buat begini. - Betul.
Saya nak cakap, saya tahu pasti sukar untuk bertenang, bukan…
Selepas segalanya…
Awak buat saya keliru.
Ya.
Awak cakap tak nak teruskan. Namun, awak datang ke majlis saya.
Awak cakap perkara yang baik dan puji saya.
Saya rasa sedih.
Ya.
- Kate. - Awak…
Awak tahu apa yang awak nak?
Minta diri.
Saya nak kejar dia dan betulkan keadaan.
Saya nak berada di sisinya, tolong dia buat kebaikan
selepas semua yang berlaku.
Saya tak nak jadi budak suruhan telinga putus awak.
Awak mudahkan kerja saya.
- Johnny. - Hai.
Oh Tuhan, saya rindu awak. Boleh saya ambilkan minuman?
Saya tak minum, tapi awak boleh minum.
Perbualan kita menyedarkan saya.
- Yakah? - Melihat muka awak,
muka kasihan apabila saya beritahu awak tentang kokain melalui punggung itu.
Saya perlu berubah. Saya nak gunakan duit ke arah kebaikan.
Daripada minum arak dan hisap dadah.
- Biar betul. - Tengoklah awak, Jonathan.
Tiada wang dan berpakaian macam pustakawan,
tapi awak masih jadi orang baik.
Saya nak jadi begitu. Macam awak.
- Dia pilih hari ini untuk sedar diri. - Saya akan ke pusat pemulihan semula.
Saya tahu, tapi saya pergi esok.
Macam yang awak cakap, semakin lama awak bersama seseorang,
awak semakin benci melihat mereka sebagai manusia.
Sekejap.
Saya berterima kasih kepada kuasa yang lebih tinggi untuk awak. Mari bermeditasi.
Tarik nafas dalam-dalam.
Ya, begitulah.
Awak acukan pistol ke kepala saya, saya tiada pilihan.
Om.
Masuklah. Kate ada di sini.
- Lady Borehall-Blaxworth? - Ya?
Polis minta saya iringi awak ke bilik kebal.
- Okey. Ya. - Kita perlu pergi.
Baiklah.
Apa yang berlaku?
Saya akan beritahu di dalam bilik.
Okey.
Saya… Maaf.
Lady Phoebe, boleh ambil foto bersama?
Saya peminat awak.
- Semoga awak dirahmati. - Bukan sekarang.
Maaf, sayang. Polis perlu bercakap dengan saya segera.
Apa yang saya terlepas?
Yayasan Kate baru saja untung besar.
Niko beli seluruh koleksi seni Simon.
Karya abang saya pecahkan rekod baru. Dia lebih popular sekarang.
Arak. Sekarang.
Niko, apa awak buat?
Saya tak boleh buat pilihan, jadi saya beli semuanya.
Katakanlah saya terima pembelian mewah ini…
Saya nak pinjamkan kebanyakannya kepada Galeri Negara di Athens.
Saya akan simpan sikit di rumah.
Awak boleh nasihat di tempat yang lebih tertutup.
- Saya bukan untuk dibeli. - Saya faham.
Awak perlu diperoleh.
Kalau saya masih berdiri di sini, maknanya saya sedang mendengar.
Mari berterus terang. Awak sangat cantik, Kate.
Awak bijak, berkuasa dan itu sangat seksi.
Sebenarnya, saya sangat suka berasmara.
Saya rasa ia satu sumpahan kalau saya tak hebat.
Rumah saya.
Esok.
Bawa wain.
Saya akan ambil champagne.
Kate, sayang!
Saya tak cemburu sebab saya tak boleh bersama Kate.
Saya tak cemburu.
Hei. Ada sesuatu yang berlaku? Saya minta Lady Phoebe untuk ambil foto bersama.
Dia diheret pelayan yang biadab. Polis nak cakap dengan dia.
Kalau kami dalam bahaya, saya patut beri mereka amaran.
Telefon saya hilang.
Jangan risaukan kawan-kawan awak. Mereka akan dijaga.
Situasi sedang ditangani sekarang.
Duduk dan tarik nafas dalam-dalam.
Okey? Semuanya dah diuruskan, jangan risau.
Awak cakap polis nak bercakap.
Saya rasa awak boleh terima kebenaran. Polis tak buat kerja mereka.
Seseorang perlu lindungi awak. Ini idea saya.
Bawa awak ke bilik kebal.
Bilik kebal?
Daripada pembunuh.
Pintu ini diubah suai khas.
Jangan takut.
Awak kenal saya.
Saya kenal awak.
Saya pernah nampak awak, awak jurugambar.
Saya kawan awak.
Jangan risau.
Awak dah lalui macam-macam. Saya akan jaga awak.
Semuanya akan selamat.
Terima kasih.
Saya tahu awak dah bersusah payah,
tapi saya nak pergi sekarang.
Kita perlu buka pintu itu.
Tak boleh.
Kita takkan ke mana-mana.
Baiklah. Terima kasih.
Tiada seorang pun pegawai kami minta pelayan panggil Lady Phoebe.
Tunggu apa lagi? Tak mungkin mereka pergi jauh.
Periksa jalan dan setiap kenderaan. Awak ke belakang, saya ke depan.
Arahkan seseorang perhatikan kamera.
- Saya akan cari juga. - Tunggu di sini. Awak bertenang.
- Kami akan uruskannya. - Namun…
Kate, teruskan majlis ini. Jangan sampai mereka tahu.
Kita tak boleh rosakkan malam ini. Biar saya uruskan.
- Adakah itu Pembunuh Orang Kaya? - Awak cakap nak isu ini berakhir.
Phoebe cakap dia rasa dia diekori.
Saya sangka dia melebih-lebih, tapi mungkin…
Atau jawapannya mungkin dah jelas.
- Selepas kawan dia, giliran Phoebe pula. - Itu bukan pembunuhnya. Saya rasa.
Kalau dia cakap ada pengintai maya, saya perlu percayakan dia.
Okey.
Ke mana awak akan bawa Phoebe jika awak mengintainya?
Mereka akan periksa kamera dan fikir
- saya pergi dengan dia. - Dia masih di sini?
Jika tiada masa untuk bina bilik bawah tanah.
Dia di dalam bilik hotel. Bilik dengan sedikit atau tiada dinding bersambung,
kalau dia menjerit.
Terasing, berhampiran tangga kecemasan.
Tak mungkin ada banyak di sini.
- Beritahu polis. Saya periksa pelan. - Okey.
Saya hargai awak ambil berat, Dawn.
Malam ini majlis penting kawan baik saya, Kate,
dan saya patut sokong dia.
Mari pergi bersama-sama.
Phoebe, awak banyak membantu semua orang,
tapi saya tak boleh biarkan awak bahayakan diri.
Saya akan sembunyikan awak di sini sehingga polis jumpa pembunuh.
Saya akan mesej kawan-kawan awak, cakap awak tidur awal.
Kemudian, awal pagi esok, kita akan curi-curi keluar.
Ke rumah saya.
Saya tahu awak suka kusyen lapik. Saya beli banyak untuk awak.
Jangan takut.
Awak akan selamat di sana. Ada kunci besar di pintu.
Saya takkan biarkan saudara sejiwa saya terancam.
Ingat tatu yang kita buat bersama?
SAUDARA SEJIWA
Tunjukkan tatu awak.
Ia dah sembuh?
Tak mungkin dah hilang.
Saya akan cacah tatu baru.
Kita boleh guna pisau ini. Jangan risau.
Jangan risaukan rupanya.
Niat lebih penting.
Tolong! Tolong saya, saya di sini!
- Tolong! - Saya dah cakap, tak selamat! Mari.
Keadaan tak selamat.
Ada orang gila di luar sana.
Beri…
Betapa bodohnya saya.
Kebelakangan ini saya mudah terkejut.
Terima kasih sebab selalu jaga saya.
Apa gunanya kawan?
Awak kawan yang baik, bukan?
Kita berdua kawan baik, Phoebe.
Saya cuba jadi kawan yang baik.
Saya tahu. Selama ini melihat awak di TV,
mengikuti media sosial awak, saya dapat rasakan hubungan antara kita.
Semasa awak ke Bora Bora dan tweet tentang matahari terbit,
saya tahu awak beritahu saya yang saya cahaya dalam hidup awak.
Kalaulah awak ada di sana.
Apa kata kita pergi ke sana malam ini?
- Yakah? - Ya!
Saya boleh suruh Adam tempah tiket penerbangan.
Tidak.
Mungkin awak tak boleh terima, tapi Adam bukan lelaki yang awak sangka.
- Maksudnya? - Dia pokai.
Dia cuma nak duit awak.
Tak, Dawn, awak salah.
Adam kaya.
Tak, dia terlambat bayar semua pinjaman!
Semua staf bercakap tentang dia. Mereka berhenti sebab dia takkan bayar.
Menurut khabar angin, dia baru jual koleksi kereta dia.
Semua keretanya?
Adam takkan jual semua keretanya.
- Dia sayangkan keretanya, dia takkan… - Adam Pratt pandai simpan rahsia.
Mereka juga cakap dia curang.
Mungkin awak pejam sebelah mata.
Ibu saya juga begitu.
Jatuh cinta dengan lelaki…
yang layan dia macam Puteri Di di khalayak ramai
dan malukan dia di belakang orang.
Akhirnya, semua orang tahu.
Teruknya.
Diperbodohkan begitu.
Saya rayu ibu saya tinggalkan dia, untuk ada harga diri.
Kita tak boleh arahkan cinta kalau kita tak sayang diri sendiri lagi.
- Saya tak berniat nak buat awak sedih. - Tak.
Tak.
Baguslah awak beritahu saya.
Tiada siapa pernah jaga saya begini.
Ceritalah lagi tentang ibu awak.
Penyenggaraan.
Datang nanti.
Ada kebocoran di bilik bawah. Saya perlu masuk.
Jonathan. Itu awakkah?
Ya.
Semuanya okey?
Saya bersama kawan saya, Dawn.
Saya pernah beritahu awak.
Yakah?
Ya, wanita paparazi yang saya hanya bercakap melalui TV.
Ya, saya ingat Dawn.
Benarkan saya masuk supaya kita boleh berbincang.
Tidak sesekali.
- Dia mungkin pembunuh itu. - Bukan dia.
Dia wira, dia selamatkan kawan saya.
Kenapa pura-pura jadi pekerja penyenggaraan?
Mungkin sebab dia fikir ada sesuatu terjadi kepada saya.
- Betul, Jonathan? - Ya.
Dengar sini, saya tak nak kamu panik.
Kamu dalam bahaya, pembunuh ada di sini.
Saya akan jelaskan semuanya.
Saya tak percayakan dia.
Jonathan seorang yang jujur.
Dia tak patut berada di luar.
Kalau sesuatu berlaku, saya takkan maafkan awak.
Hai, Dawn.
Percayakan saya.
Saya kawan awak.
Kunci pintu.
Apa awak nak cakap tentang pembunuh itu?
Tunggu, saya kenal awak.
Saya perhatikan awak sejak awak berkawan dengan Phoebe.
Saya ekori awak ke ucapan politik itu.
Awak berkelakuan pelik macam tak nak sesiapa nampak awak.
Dia mengekori saya semasa saya mengekori awak.
Saya tak jumpa apa-apa maklumat tentang dia.
Dia tipu tentang diri dia. Sama ada dia penipu atau lebih teruk.
Saya tak nak dengar.
- Jonathan kawan baik saya. - Betulkah?
Bila hari jadi Phoebe?
3 Ogos. Lagu kegemaran? "Gimme More", Britney Spears.
Nama anjing dia semasa kecil. Punky Spunky Sparkle.
Dia tak peduli tentang awak. Dia nak gunakan awak.
Awak nak apa dengan Lady Phoebe? Beritahu perkara sebenar.
Okey.
Inilah kebenarannya.
Hubungan yang awak fikir awak ada dengan wanita ini adalah palsu.
Itu cuma khayalan awak.
- Awak nak kelirukan saya. - Awak memang ambil berat.
- Tengok. Dia takut. - Saya tak percaya.
- Beritahu dia. - Dawn, tak apa.
Saya tahu awak baik, tapi awak perlukan bantuan.
- Awak tak sihat. - Saya sihat.
Seorang pekerja pos Jerman sangka dia kenal kawan saya, Madonna.
Dia menghidap erotomania.
- Itu delusi. - Awak marah saya.
Awak fikir awak kenal seseorang tapi awak tak. Dia sangka Madge akan melamar.
Bukan. Saya tahu apa yang nyata.
Kita boleh berkawan. Mulai hari ini, persahabatan baru.
Letakkan pisau itu.
Buka pintu.
Lepaskan dia.
Namun, dia tak selamat.
Kalau ada orang bunuh dia, saya takkan maafkan diri sendiri.
Saya takkan maafkan awak!
Letakkan pisau.
Awak dah gila! Lepaskan…
Saya cuba cakap baik-baik, perempuan gila.
Sudah!
Saya dah bosan dimanipulasikan,
dipandang rendah dan berpura-pura dilindungi.
Awak fikir awak kenal saya, Dawn? Apa saya nak buat sekarang?
Cepat, beritahu saya!
Jangan bergerak!
- Letakkan pisau itu! - Baiklah.
Dia culik saya. Dia cuba toreh lengan saya
dan bunuh Jonathan.
Saya tak buat begitu.
- Saya nak tolong dia. - Andrews, lihat dalam beg.
Saya buat begini untuk tolong awak.
Oh Tuhan. Menjijikkan.
Tak macam Connie yang menyakiti diri sendiri,
Dawn membahayakan Phoebe. Pilihan yang lebih baik.
Itu subang Simon.
- Dia Pembunuh Orang Kaya. - Tak.
Awak ditahan sebab disyaki membunuh Malcolm Harding,
- Simon Soo dan Gemma Graham-Greene. - Bukan saya.
- Awak berhak untuk berdiam diri. - Phoebe! Awak okey?
Phoebe.
- Jangan risau, sayang. Okey? - Adam.
Awak wira lagi.
Ia dah berakhir. Saya buat apa yang awak suruh.
Pembunuh itu telah ditangkap.
Dawn akan dapat bantuan psikiatri
dan dibebaskan sebaik saja saya dedahkan pembunuh sebenar,
awak.
Calon Montrose mahu tingkatkan perkhidmatan mental
Awak jumpa cara untuk memanfaatkan awak. Berseronoklah sementara boleh.
Saya patut cemburu.
Dia rampas teman saya dan suruh awak tangkap pembunuh terkenal.
Awak tak rasa pelikkah dulu
dia tak tahu tentang kisah detektif dan sekarang, dia macam Hercule Poirot?
Awak rasa pelik.
Lady Phoebe cakap dia wira sekali lagi.
Saya rasa pelik.
Bila kali terakhir awak baca sesuatu yang mana orang luar asyik jadi wira,
tapi tiada kaitan mendalam dengan cerita itu?
- Apa maksud awak? - Saya tak tahu.
Dia macam rahsiakan sesuatu.
Helo, sayang.
Keterlaluan untuk dua orang.
Apa?
Tiada apa yang keterlaluan apabila berkaitan dengan awak, sayang.
Duduklah.
- Bagus. - Ini tentang apa, Adam?
Ini tentang awak. Sebenarnya, ini tentang kita.
- Minum. - Minum.
Beri saya.
Apa kata awak buka?
Phoebe, sudikah awak kahwini saya?
- Oh Tuhan, Adam… - Saya dah sewa jet
dan ia akan bawa kita ke Hotel du Cap.
Tempat kali pertama berjumpa?
Saya perlukan awak. Saya sedar apabila hampir kehilangan awak.
Atau perkara lain?
Apa?
Kelab, reputasi dan gaya hidup awak. Saya tahu tentang masalah kewangan awak.
Pengintai maya saya yang beritahu.
Saya sedih dan malu, Adam.
Saya tak boleh teruskan.
Diperbodohkan lagi.
- Phoebe, tolonglah. - Saya sangat baik hati pada masa lalu,
ada ramai kawan yang berpura-pura baik.
Saya tak begitu.
Saya nak orang yang mencintai saya.
Benar-benar mencintai saya.
Itu saja yang saya tiada.
Jangan cakap begitu. Saya cintakan awak. Lebih daripada segalanya.
Saya atau duit saya?
Duit? Ini bukan tentang duit.
Kalau betul,
selesaikan masalah awak dulu dan kembali kepada saya.
Barulah saya tahu awak ikhlas.
Tak guna.
Demi kebebasan.
Kebebasan.
Apa?
Tom Lockwood?
Tak guna.
Katherine. Kate.
- Saya boleh jelaskan. - Katherine? Awak…
Oh Tuhan.
Awak bekerja untuk dia?
- Awak bekerja untuk ayah saya? - Bukan. Saya cuma…
Dia suruh awak beli karya seni itu, bukan?
Dia nak buat perkara yang baik, tolong awak mulakan yayasan awak.
Dia tahu awak wanita yang berdikari.
Saya tak tahu apa yang buat saya lebih marah,
kata-kata itu atau hakikat yang awak menipu selama ini.
Tak. Saya memang dah tinggalkan keluarga saya.
Ya, untuk bekerja dengan keluarga saya. Jauh lebih teruk.
Dia ikhlas nak tolong awak.
Tak.
Saya tahu itu yang awak percaya
sebab awak tak sedar yang awak dipermainkan.
Dengan tolong Tom beri yayasan awak jutaan dolar?
Dengan hantar mesej kepada saya yang dia sentiasa ada,
sentiasa mengawal,
tak kira macam mana saya cuba keluar daripada bayangan dia.
Awak boleh pergi sekarang.
Sekarang!
Betul cakap dia semasa dia cakap
saya mengelirukan dia.
Jadi, apa yang saya patut cakap?
Kita ada potensi.
Kenapa kita buang masa?
Sebab walaupun saya singkirkan awak, ada masalah dengan Joe Goldberg.
Sebab saya bercakap benar.
Masa silam saya gelap. Kalau tak, saya takkan bazirkan sesaat pun.
Saya fikirkan awak, saya nampak diri sebenar awak, cara awak jaga orang.
Kebaikan yang awak cuba buat.
Saya cemburu pada saat saya nampak dia sentuh awak,
tapi saya tiada hak.
Percayalah, saya tahu.
Namun, saya memahami awak.
- Saya… - Awak nak cakap yang awak mahukan saya?
Kate, sudah tentu saya mahukan awak.
Namun, saya tak boleh memiliki awak.
Betulkah apa yang saya faham? Awak lari daripada masa silam awak
serta perbuatan awak atau kedua-duanya dan awak tak nak saya tahu.
Ya.
Awak nak berterus terang tapi awak tak boleh.
Jadi, satu-satunya pilihan awak adalah lari daripada hubungan ini.
Ya.
Ya, saya juga ada masa silam, Jonathan.
Di tempat lain dengan nama lain.
Saya tak nak jadi dia lagi.
Saya cuma nampak Kate.
Saya tahu.
Jadi, saya takkan tanya nama awak, siapa awak atau apa yang awak buat.
Saya tak perlu tahu. Selama-lamanya.
Kalau awak jujur dengan saya mulai sekarang,
dan saya jujur dengan awak, jadi…
- Ya. - Itu yang penting.
Kita berdua boleh lupakan masa silam kita.
Kita sedang cuba.
Jadi buat yang sama.
Saya tak perlu bersikap dingin dan awak tak perlu lari.
Kita boleh…
- Kita boleh jadi begini. - Tak kira apa status kita.
Ini sebab terbaik
untuk singkirkan awak selama-lamanya.
Sofa atau atas tilam?
Saya tak peduli.
Helo, Joe.
Bir yang sejuk sedap diminum selepas berasmara.
Rambut awak. Tingkap itu juga.
Saya harap awak tak berleter tentang mengintai orang.
Tak, jangan matikannya, Joe.
- Saya dah buat apa yang awak suruh. - Syabas.
- Salahkan wanita itu. - Ya.
Peluang ada di depan mata.
Awak berfikir dengan pantas.
Erotomania memang bijak.
Saya perlu buat carian Google.
Susah nak percaya orang gila yang dengar cakap suara dalam kepala.
Okey.
Apa pula sekarang?
- Ini dah berakhir, bukan? - Berakhir?
Kita dah selesai berurusan dengan orang kecil, kalau itu maksud awak.
Satu perkara terakhir. Paling besar dan hebat.
Acara utama kita.
Saya dah agak.
- Tak. - Awak akan suka.
Dia lelaki yang mewakili semuanya yang kita benci.
Ketamakan kapitalis, hipokrit.
Dia juga menyokong pesaing politik saya
dan dia duri dalam daging buat teman wanita awak.
Ayah Kate.
Tom Lockwood. Iblis.
Kita akan seronok membunuh dia.
Terjemahan sari kata oleh Aizat Bahri