Ang nakaraan sa Ikaw:
Dinukot ako ng babaeng 'to, tinangka akong saksakin at patayin si Jonathan.
-Phoebe, pakasal na tayo. Kailangan kita. -Ako o ang pera ko? Umayos ka.
Ama ko si Tom Lockwood, isa sa makapangyarihang tao sa mundo.
May nakaraan din ako, Jonathan, sa ibang pangalan.
Gusto ko lang na 'di na maging siya muli.
Humanap ka ng masisisi. Kung hindi, ikaw ang babagsak.
Siya ang Eat The Rich Killer.
Siya ang taong mas may alam kaysa pinapakita niya.
-Isa na lang. Si Tom Lockwood. -Ama ni Kate.
Masisiyahan tayong patayin siya.
Mga natutunan ko kay Kate sa unang totoong date namin:
'Di mapagpanggap, gusto lang niyang magliwaliw.
Hindi sineseryoso ang sarili niya.
Nakikinig talaga.
At may mala-psychic na kakayahang--
Naririnig kitang mag-isip. Sabihin mo na.
Nagagandahan lang sa tanawin.
Diyos ko, gasgas ka na.
-Nahuhulog d'yan ang mga karaniwang babae? -Ikaw, naaakit ka ba?
Oo, kasi pang-karaniwan ako.
Jonathan, ito na ba talaga?
-Ito ang ano? -Ang magiging pamayanan natin.
Kung saan bubuo tayo ng normal na pamilya.
Matapos ang normal na kasal at mamuhay na normal.
-Hahanap ba tayo ng bahay? -Ewan ko.
Mahirap mag-commute mula sa kumikita at malaya mong galleria.
Oo.
Pero, pwedeng bisikletahin mula sa unibersidad.
-At ang pambihira kong bookstore. -Oo.
Na taliwas sa inaasahan ay kumikita rin.
Kinakaya nito ang pinagsama nating kawanggawa…
-Para sa? -Sa mga naulila.
Mga naulila.
Turuan silang bumasa.
At lumangoy.
At magsining.
-Kayswerteng mga ulila. -Naisip ko nga.
Sa mga biro, kalasag, nakatago ang pagiging romantiko niya.
Masakit isiping ito ang una naming totoong date
at tila huling gabi sa mundo.
Bukas, darating ang ama ni Kate.
Si Tom Lockwood, ang diablo.
Masisiyahan tayong patayin siya.
Hindi.
Tapos na ako.
Ibinintang ko sa inosenteng babae ang ginawa mo.
Ibinintang mo rin ba sa kaniya ang mga ginawa mo sa Amerika?
Ikaw lang ang dapat sisihin
sa lahat ng kapangyarihan ko sa'yo.
Ganito.
Kung tutuusin, mas mabuti ang mundo kung wala si Lockwood.
Nagnanakaw siya, naninira, sanhi ng kanser,
at pakialamero sa imprastraktura ng London.
Siya ang impluwensiyang tulak ng korapsyong sinisikap kong wasakin.
-'Di mo siya mapapatay para lang manalo. -Mga botante ang magpapasya riyan.
-Ano'ng hawak niya sa'yo? -Joe.
Wala akong tinatago.
'Di makanti 'yong tao.
-Paano? Ilulubog ko ang yate niya? -Kaya mo 'yan.
Rhys, pangsundalo 'yon-- Ano?
Pangako, ito na ang huli kong pakisuyo sa'yo.
Hayaan mong hugasan ng maitim na dugo ni Tom Lockwood ang dugo sa mga kamay mo.
'Di mo lang mapapabuti ang London, mababalanse mo pa ang karma mo.
Habambuhay.
Gusto ko lang ipagsabi ang katotohanan sa'yo.
Pero isusumbong mo ako. Kaya dapat kong malaman.
Bakit ka talaga takot kay Lockwood?
Lalapit ako sa tatay ni Kate para maisip paano ka ibabagsak.
-Kumusta? -Okey naman?
Hindi, pasensya na. Mababa ang kalidad.
Sa lahat ng Indianong kainan sa London, 'yon ang napupusuan mo?
-Ano… -Pangit na lugar sa kanto ng--
Ano? Dating bomb shelter?
Sige, sige.
Dalhin mo ako sa mas maganda. Dito lang ako sanay.
-Sa mas maganda. -Kinakain mo pa rin talaga 'yan.
Sige. Ikaw ang pipili ng kakainin palagi, sige.
Ano'ng gagawin mo bukas?
Mahabang tigil, madalas hindi magandang senyales.
-Ano? -Gusto ko sana,
kaso aalis ako ng London bukas.
Para puntahan ang lihim niyang asawang ikukwento na niya?
Darating ang tatay ko.
Heto na ang pagkakataon ko. Dahan-dahan lang.
Uubra ba 'yon?
Ang manlamig sa kaniya?
Oo. Sa pag-iwas sa kaniya.
Pwedeng magmungkahi? O tatahimik na lang ako.
Hindi. 'Di rin naman ako kahusayan dito.
Paano kung…
maghapunan lang kayo?
Ipamukha mong maayos ka…
at masaya…
at nakaraos na sa lahat.
Gamitin mo ang pekeng nobyo mo. Tutulong siyang maidiin ang maayos at masaya,
at pwede siyang umabot sa ilalim ng mesa at hawakan ang kamay mo.
Gagawin mo 'yon para sa'kin?
Marami akong gagawin para sa'yo.
Halikan mo 'ko para maiba ang usapan.
'Di ko akalaing magiging ganito.
Ni hindi pa nga kami malalim.
Iuwi mo 'ko, mandirigmang matabang ang bibig.
Kaya gaano man kakumplikado ang relasyon nila,
ayokong patayin ang ama niya.
IKAW
-May ginawa ka sa buhok mo? -Hindi, parati 'yang ganiyan.
Maraming balita sa Eat The Rich Killer,
pero kaunti lang ang totoong impormasyon.
Lahat mahilig sa baliw na babae.
Ano pang kailangan mo? Naroon tayo.
Naroon ako.
Ikaw, nagsisigarilyo sa open bar.
Nagkokonklusyon agad ang mga tao para sa magandang kwento.
-Pakiramdam ko 'di tayo manananghalian. -Naku.
Hindi, ayos lang.
Ano ba yang ginagawa mo? Halata na parang palaisipan.
Okey. Kunwari nagsusulat ako ng whodunit
na ang bida ay mga kinikilala at sikat na mayayaman.
-Magandang ideya. -'Di ba? Pero kung ang suspek
ang isang erotomaniac, di ba masyadong halata?
Mas kagulat-gulat kung karaniwang tao ang--
Gaya ni Propesor Moore?
'Di ko sinabi 'yon, pero…
'Di kapani-paniwala.
May kutob lang akong may nalalaman siya.
Hindi ako maka-concentrate sa kaiisip.
-Kaya halimbawa… -Halimbawa.
…kung gusto kong magkaroon ng pruweba,
paano ako mapapalapit kay Propesor Moore?
Makipagtalik ka.
Halimbawa lang. Pasensya na, biro lang. 'Di ko punto ang--
Nadulas ang dila mo.
Buti nagtiwala ako sa'yo, kaya kalimutan mo na.
-Sandali, Nadia. -Kalimutan mo na lahat.
Patawad, 'di 'yon ang intensyon ko. Nadia.
Ngayong gabi, makakaharap ko si Tom Lockwood bilang nobyo ni Kate.
Karaniwang rom-com. Sana walang mamatay.
Pero para maghanda, aalamin ko kung sino itong walang awa at moralidad na CEO.
Ito siya? Mukhang nagtuturo ng golf sa mayayaman.
Batang iskolar, atleta, nanguna sa klase. CEO sa edad 26.
At nang magtagumpay,
kwinento ni Kate ang ilang kasamaang ginawa niya.
protesta karahasan
kalipunan ng kanser
Ang nakakatakot ay 'di gaanong naiuulat ang mga bagay na 'yon
at mabilis na lipat-atensyon sa mga kawanggawa niya.
Mas maraming nakapangalan na kawanggawa, mas maraming tinatago.
Kaunti ang nalaman ko sa taong sobrang kilala sa publiko.
Hawak ba niya ang Internet?
-Ano? -Uy, propesor.
Iniisip ko kung nabasa mo ang kwento ko.
Naku. Hindi ko nabasa.
Pasensya na't sobrang busy lang. Nasimulan ko pero--
Okay, sige lang.
Buti na rin kasi naisip kong kailangan pa ng istorya.
Binabase ko sa nangyari sa Sundry House.
Alam ko pupuntahan nito.
Nasa silid ka. Naisip mo ba
kung bakit kinatay ni Dawn Brown si Malcolm?
Tama na.
-O si Simon. Bakit--? -Ayaw kitang masaktan,
pero kaya hindi ko matapos ang kwento mo kasi,
inayawan ko na sa pahina 15.
Masyadong kumplikado.
Isipin mo muna ang gusto mong iparating bago ka maglagay ng mga pakulo sa kwento.
Masakit, pero ayokong mag-usisa ang pinakamatalino kong mag-aaral.
Sige. Salamat sa pagkakataon.
Sige.
Tanong ko lang, alam mo ba bakit umalis ng bahay si Miranda?
-May katuturan ba? -Oo naman.
Mahusay ang karakter mo, pero simplehan mo lang.
Salamat.
Hapunan kasama ang ama ni Kate,
suporta sa kaniya habang sinusukat ang ama para sa iyo.
Tandaan mo, demonyo siya pero magugustuhan mo siya.
Katherine.
-Matagal na tayong di nagkita. -Dad.
Nalimutan ko kung gaano ka kaganda.
Dad, heto si Jonathan.
Nagtuturo ng panitikan sa Darcy College,
nag-de-date at seryoso na kami.
Kaya naisip kong makita niya ang kilabot kong ama.
Maupo na tayo?
Seryoso, ano?
Excited kong makilala ka.
Joe.
Hindi.
Salamat.
Alam niya ang totoong pangalan ko. Kaya alam niya ang Madre Linda.
'Di tiyak na alam niya lahat sa'kin. Hindi tulad mo.
Sinisikap niyang walang ibigay, pero dinadaan niya sa akit.
Kumusta ka talaga, anak? Alam kong mahirap.
Pakikiramay sa mga nawala sa'yo.
Yung pinatay na nobyo ko? O mga patay kong kaibigan?
Oo, mahirap.
Kalunos-lunos 'ka ko.
Masakit.
Malungkot, hindi patas, ikinalulungkot ko.
Ayos lang, Dad. Ibahin mo na lang ang usapan.
Tama si Kate.
Kaya niyang magpakumbaba, at maaari pa ngang kawili-wili.
O, Jonathan…
ano ang tinuturo mo?
-Pakidahan-dahan lang ang tanong. -Ayos lang.
Maiikling istorya na kathang-isip.
Ang hilig ko ay mga totoong istorya.
Pansarili kong bibliya ang Rough Riders ni Roosevelt.
Manifest Destiny, puting manliligtas.
Pero sa totoo lang,
ang magandang kathang-isip ay maaaring malalim,
patungo sa katotohanan ng isang tao. Tama?
Aray.
Gaya ni Katherine. Sa'kin, totoong pilantropo siya.
Nakwento niya bang inampon niya bawat pitbull
sa isang rescue sa Los Angeles?
Hindi.
Sabi niya, "Mahirap ampunin ang mga pit bull. "
Ganito ang itsura ni Katherine, mga sampung taon siguro siya.
Tapos kinuha ang telepono ko, tinawagan lahat ng contact ko,
at sinabihan silang personal ko silang reregaluhan ng isang aso.
Oo.
'Di na ako nagulat. Inaalagaan niya lahat ng mahal niya.
Nanghihinayang pa rin akong tinanggihan ni Barbra Streisand 'yong aso. Oo.
-Ang galing… -Kaya pala niya iniwan
ang tatay na ipinagmamalaki ang kabutihan niya pero walang awang buwitre.
-Oo. -Hapunan po?
-Salamat. -Walang anuman, sir.
Sir.
Ano'ng alam niya sa'yo, Rhys?
At sa akin?
Nakaapat na pagkain na't 'di ko pa rin alam ang laro ni Tom.
O kung bakit mo siya pinapapatay.
Panghimagas na.
Salamat.
Ipinakikilala ang Lockwood Museum.
Sunod kay Katherine Lockwood.
Oo, sa New York City,
Lower East Side, tapos na ang papeles, ang pondo, ang mga trabaho.
'Di siya demonyo kung walang panunukso.
Ano'ng ginagawa mo?
Pangarap mo 'to, anak.
Nakatago lang ang koleksyon ko. Kunin mo.
Itampok mo ang mga papasikat mong pintor.
Kikita sila. Sisikat ka.
Pag-isipan mo.
'Yon lang ang akin.
Sige. Sa banyo.
Deretsahan na tayo, Joseph.
Ano'ng maikukwento mo kay Love Quinn?
Heto na tayo.
May problema ang dati kong asawa.
Pinakapinagsisisihan kong 'di ko siya natulungan.
Pinatay mo siya?
Nagpakamatay siya at halos mapatay niya ako.
May napatay ka na?
Tama na 'to.
Naiintindihan kong nag-aalala ka kay Kate. Ako rin.
Minalas ako dati.
Pero tahimik ako, gusto lang ng payapa at akademikong buhay.
'Wag mong saktan si Kate o makikilala talaga ako.
Salamat.
May kilala kang Rhys Montrose?
Kabilang sa grupo ni Kate?
Buenas.
Nagkakilala kami.
Ano'ng masasabi mo?
Bakit? Ayaw mo sa kaniya?
Banta siya sa mga interes ko.
Narito ako para hatawin siya,
sa pulitika.
Bumubuo ng kwento ang press.
'Yong mga gunita niya ay--
Eksaherasyon.
Sinungaling nga talaga siya.
-Masama 'yon. -Pero 'di nakamamatay.
Kaya kung may masasabi ka, salamat.
Siguro 'di ka mapapalantad ni Joe Goldberg bilang mamamatay-tao, pero…
Bigyan mo 'ko ng totoo, Joe. Pangako, poprotektahan kita.
Ang kaaway ng kaaway ko ay frenemy ko.
Patawad, Rhys, hindi ko papatayin si Tom Lockwood.
Gagamitin ko siya para ipakulong ka.
Kate.
Gusto mong umakyat?
O kausapin ako?
Hindi, kailangan kong kumustahin si Phoebe.
Tine-text niya ako.
Mailap na siya mula noong, alam mo na--
Oo.
Salamat ngayong gabi. Sumuporta ka talaga.
Pasensya na, pag wala na siya kaya ko na.
Pero nabisto ko din siya.
Tila hindi totoo ang museo.
Hindi, totoo 'yon.
Gan'on ang gusto ko. At kung kailan.
Halos um-oo agad ako.
Mali itong hapunan. Kilala niya ako gaya ng sarili niya.
Kung gayon alam niyang hindi siya ikaw at 'di kailanman.
Tingnan mo ang sarili mo.
Ipagpapalit ang masarap na pagtatalik para kumustahin ang kaibigan mo at gayon ka.
Kaya itong alok na 'to, kunin mo o hindi,
pero ang gagawin mo roon ang pinakamahalaga at gagawa ka ng tama.
Magandang gabi.
Isang gabi pa lang si Lockwood at namiminsala na.
Kita ko na kung bakit gusto mo siyang patayin.
Pero uunahin na kita.
Patawad, nahuli ang text. 'Di ako nakakaabala?
'Wag kang sira. Dumito ka hanggang gusto mo.
Pagagandahin sana ng seguridad ang bahay ko,
kaso may nahuli akong nagbabanyo, kaya pinatalsik ko na lang.
Kahit ano pwede roon.
Gaya ng camerang maliit, o two-way mirror.
Diyos ko.
Dahil sa pinagdaanan mo, makatwiran ang mapraning.
Sabi ni Bella sinumpa ako.
May kilala siyang psychic na nakakabali ng sumpa, 8,000 pounds lang.
Sabihin mong hindi.
Hindi nga. Sinibak ko siya. Silang lahat.
Ibebenta ko na lang ang bahay.
-Ang Pembrokeshire? -Para sa…?
Magpapanahon na ng patatas.
'Di ba nakakatuwa 'yon?
Ang amoy ng lupa, hangin sa buhok.
Baka para roon ako.
Pheebs. Hinga ka muna.
Palitan tayo? Gusto kong--
Gusto kong magkaroon ng kakayahan.
-Marami kang kaya. -Wala akong ginagawa. Wala akong hawak.
Para akong malaking sanggol.
-Nakakahiya. -Hindi.
Pinatay ang mga kaibigan mo. Phoebe, dinukot ka pa nga.
Magkaka-PTSD ang pinakamagaling na babae sa mundo.
PTSD?
Hindi, ayaw ko 'yon. Paano ko 'yon maaalis?
-Tingin ko… -Ayaw ko 'to.
…kailangan mo'ng magpatingin sa doktor.
-Iniinom ko na lahat ng gamot. -Tingnan natin lahat 'yon.
Ibalanse natin ulit habang inoobserbahan.
Magpahinga ka. Phoebe, hindi 'yon nakakahiya.
Hindi, Kate. Malalaman ng press.
Ako na ang bahala. Nagawa ko na 'yon para sa iba.
Sa mga sikat na pintor.
Nagawa ko nga sa sarili kong ina.
Isang mabilis at di-halatang panunuluyan lang.
Pwede ngayong gabi. Magtatawag ako. Mag-iimpake ka lang.
Oo. At gumamit ka ng pekeng pangalan.
40 minuto nariyan na kami.
Salamat.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Kate, wala akong bahay.
-Bawal ngayon. -Sandali, makinig ka lang.
Natutulog ako sa bangko sa Bloomsbury Square
at inatake ako ng mga adik.
May aso silang adik. Sumpa man, nakadroga 'yon.
-May pasa ako. -Wala.
Sige. Gising pa si Phoebe?
'Di ka niya kailangan. Adam, hindi siya maayos.
-Ano? -Dadalhin ko siya sa Welder Hill Hospital.
Kung may malasakit ka, hayaan mong tulungan ko siya.
-Ihahatid kita. -Sabi mo wala kang bahay.
-Isang araw pa sa'kin ang Aston. -Diyos ko.
Kate, alam kong hindi ako naging mabuti.
Alam kong nasaktan ko siya, pero nitong umaga, nang mawala lahat sa akin--
-Hindi lahat. -Lahat ng mahalaga.
Ang club ko,
ang reputasyon ko, ang nobya ko.
Namulat ako, okey?
Bigyan mo ako ng tsansang magbago,
pangako, 'di ko siya sasaktan.
Wala ako kung wala siya.
Sige.
Hatid lang.
Tiwala ako sa kaniya.
Miss na kita.
Masaya akong maayos ka.
'Di masasabi ni Jonathan sa pulisyang pumapatay ka
dahil si Joe Goldberg din siya.
Pero kung may makuha akong pag-amin, maibigay kay Lockwood,
magagamit niya ang koneksyon niya para maibagsak ka.
Heto ang pain para maparito ka.
Gusto mong iligpit si TL dahil sa alam niya sa'yo.
Alam kong kakagat ka.
Sige, salita.
Ano raw alam ni Lockwood?
Ano sa tingin mo?
'Wag kang loko.
Nood ka.
Sa libro ba?
Sino'ng 'di nag-imbento sa kwento nila? Pagsulat ang tawag doon.
Doon ka pinakatakot? Ang malaman ng mga tao?
Na ano?
Naaamoy mo 'yon?
Amoy daga.
Hayop.
Tingin mo mangmang ako?
Kailan mo maiintindihan? Mas matalino ako sa'yo.
PASAPORTE BELLAMY, MARIENNE
Pamilyar ba?
Oo, Joe.
Natagpuan ko ang ex mo.
Matapang siya.
-Paano…? -Ulitin mo ang sasabihin ko.
Mas matalino ako sa'yo.
Patay na ba siya?
Tama ba 'yon? Walang may alam na wala siya.
Tinext ko ang kaibigan gamit ang selpon niya.
"Natisod ako at dumapa sa karayom ng heroin. Alagaan mo ang anak ko. "
Anumang pangalan niya.
Siya si Juliette at kailangan niya ang nanay niya!
Kalma. D'yan ka lang, pare.
Nasa labas ang tsuper, alam ng campaign staff ang kinaroroonan ko. Kalmahan natin.
-Tara na? -Nasaan siya?
Nakatago. Patayin mo si Lockwood at pakakawalan ko siya kaagad.
Pero, kung 'di patay si Lockwood nang 24 na oras,
Padadalhan kita ng ngipin ni Marienne Bellamy sa buslo ng prutas.
Imposible.
Saan mo siya tinago?
Pinanood ko siyang sumakay ng tren.
Hayop.
Kasalanan ko lahat 'to.
Umaandar ang oras…
DAPAT NASA MATINONG LALAGYAN ANG BAYAG NIYA
Magandang umaga rin sa'yo.
Bakit sobrang sadista mo ngayon?
At nagsalita na si Tom Lockwood.
Basta binalaan kita.
Nayanig ang buong London na malaman
na may imbento ka sa A Good Man In A Cruel World
para pabanguhin ang sarili mo at pasamain ang mundo,
pero walang akusasyon ng pagpatay.
Mas marami kang tagahanga kesa kay Elon Musk.
Baka bumaba ang suporta sa'yo, pero kakayanin mo.
"Hindi nagbigay ng komento.
Umalis si Montrose sa bahay sa London. "
Syempre naglaho siya. Duwag.
Habang gamit ang inosenteng babae para ako ang gumawa ng masama.
Dapat patayin ko si Tom ngayon…
para iligtas si Marienne.
Paano?
Hindi ka rin natulog.
Ang huling taong kailangan ko ngayon at tangi ko ring gusto kong makita.
Buong gabi akong nag-iisip.
Ang lokong utak ko.
Tungkol saan?
Sa atin.
Na masaya tayo.
Na wala tayong kawala una pa.
Mag-usap tayo.
May sinabi ang ama niya?
Naalala mo nang ikwento ko na nagtrabaho ako roon,
maraming bata ang binigyan ng kanser ang tatay ko para magpagawa ng daluyan?
Di siya ang may sala.
Ako.
Ako ay 19 noon. Tinawag akong Prodigy.
Sabi nila ako ang pinakamagaling na nakita nila mula pa noong kay Tom Lockwood.
At hindi ako nilamon noon.
Isinantabi ko lang
at pwedeng nagsantabi nang nagsantabi habambuhay.
'Yon pala ang totoo.
Ginawang halimaw siya ni Tom.
Kaya wari niyang halimaw siya.
Hindi ako nanghuhusga, kundi nakikinig.
Manghusga ka.
'Di ako takot maging tatay ko. Mas masahol na nga ako.
Abala akong patunayang ako ang pinakamatatag na babae
na nawalan ako ng pakialam.
At nasa akin pa rin 'yon.
Lahat tayo may kasamaan.
-'Di ganitong kasama. -Bata ka pa noon.
Huwag mong pangatwiranan.
Hindi.
-Hindi. -Maging totoo tayo.
Wala tayong tsansang dalawa
dahil habang panahon ako si Katherine Lockwood.
Alam mo, kung naisip kong wala akong magagawa kundi ulitin ang nakalipas ko,
ni hindi tayo nagkakilala.
Alam mo ang paborito ko sa pag-ibig?
Binibigyan ka nito muli ng tsansa.
Alam mo, may napagpantasyahan ako kagabi…
na pwede tayong tumakas, iba't ibang siyudad bawat taon,
kumain ng masasarap, magtalik sa mga kakaibang lugar,
at gumawa ng mabuti,
pagandahin ang buhay ng mga tao.
Kalokohang ideya, 'di ba?
Huwag susuko.
Dapat one-night stand lang ito. Sa araw.
Totoo.
Gusto ko talaga 'to, Jonathan.
Ang akin lang…
ipagpatuloy ang pantasya.
Sana. Kasi ang totoo ay kahit gaano kagalit si Kate sa tatay niya,
mas lalala lang siya kung papatayin ko ang ama.
Pero siya o si Marienne.
Salamat sa pakikipagkita. Pwede bang sa labas siya muna para makapag-usap tayo?
-Saglit lang. -Sige. Sa kotse na lang magkita?
Iniisip mo sigurong wala akong magandang plano para lumabas at tama ka.
Mayroong masama.
Salamat sa maling tiwala ng mga Ingles,
walang seguridad o kamera rito.
Oo.
-Bakit may mga trapal? -May ginagawa sila sa mga hinulma.
Madaling ilabas ang katawan,
para may oras magdasal at tumakbo nang matulin.
Una, hinahangaan mo ba si Winston Churchill?
Naisip ko baka gusto mo siya.
Dito sa Darcy ay mayroon kaming bihirang unang edisyon ng My Early Life
na sinulat niya mismo.
Aba.
Kakaiba 'to, Joe.
Ayos ka lang?
Parang kabado ka.
Parang alam ko na.
Este, kung sino.
Si Rhys Montrose.
-'Di kita nakuha. -Nakuha mo.
May tama nang banggitin ko siya.
At gusto kong tiyaking ligtas kang sabihin sa akin ang lahat.
Sana, pero patay si Marienne sa umaga.
Tila takot kang sabihin ang totoo, anak.
Hayop, gumagana talaga ang pagpapakatatay niya.
-Hindi naman. -Ayos lang.
May naisip ako para asikasuhin ang mga isyu pagkatapos.
Tatantsahin ko ang tao para mas malaman kung ano ang kakayahan nila.
Kukunin kitang halimbawa.
Mukhang mabait ka,
maalalahanin, mapag-alaga,
at pinatay mo si Love Quinn.
Ayos lang. Para siyang baliw. Pero ang punto, ginawa mo.
Pag naipit ka na, kinakaya mo
at nagagawa mong maayos para makatakas ka.
Matutulungan kita.
Paano?
'Yong balita at eskandalo ay para hindi sirain ang kandidatura ni Montrose,
kundi para pilitin siyang magtago.
Unang bahagi.
-Alam mo nasaan siya. -Oo.
Wala siya sa bansa, nasa ex niya.
Sinisikap niyang
kumuha ng suporta para paandarin ulit ang kampanya niya.
Nag-iisa siya.
Walang proteksyon.
Di ko alam kung paano nangyari na binibigay niya sa akin
ang pinakagusto ko sa mundo, ikaw.
-Ikaw ang pangalawang bahagi. -Ako?
Gusto mo ako?
Na patayin si Rhys Montrose. Tama.
Alam nating kaya mo.
Tingin ko gusto mo.
At 'di maganda ang ibang paraan, 'di ba?
Karelasyon mo ang anak ko.
Namumuhay kang may imbentong pangalan. Aalisin ko sa'yo lahat 'yan, Joe.
Lahat.
Syempre, ngayong narito ako, naisip kong may ikatlong paraan.
Pwedeng saksakin mo ako.
Sa puso.
Pero maniwala ka,
ang alok ko sa'yo ang pinakamainam.
Dito mo siya matatagpuan.
Magpakahusay ka.
Pheebs, pag kaya mo na, pwedeng sabihin mong naka-check in ka na?
O kaya text. Magsabi ka lang.
SA'YO NA, KATE. PARA SA'YO. -DAD
"Kate. "
Sorpresa!
-Ikakasal na kami! -Hindi.
-Ano? -Isa lang ang gagawin mo.
-Hindi. Huwag mo siyang sisihin. -Walang pwedeng sumaya.
Ako ang nakaisip.
Tingnan mo.
Anong klaseng singsing ito?
Nakabuhol na nakita ko sa sahig sa inuman.
Tandang 'di mahalaga sa'kin ang pera.
Sa'kin din.
Lumuhod ako't sinabi sa kaniya ang totoo,
'di kami magiging pantay dahil 'di ko kayang tapatan ang pagkaperpekto.
-Nahimatay talaga ako. -Syempre. Lasing ka.
'Di ka malinaw mag-isip, 'di ka matino.
Kate, Kate, Kate.
Natutuwa kami sa tulong mo, okey?
Hindi lang siya basta marami.
Pero walang mali kay Pheebs, okay?
Mas makinang ang diyamante dahil sa mga kapintasan nito.
Salo, Daddy, ako na naman ba?
Diyos ko.
Nawala ko ang susi at didiligan ko sana ang mga halaman niya.
Maraming salamat.
Pakikumusta ako kay Tito Dev.
-'Di ko akalaing ginawa ko 'yon. -Umiwas ka sa gulo, Nadia.
Diyos ko.
Nabaliw na talaga ako.
Okey.
Para kang bihirang aklat.
DR JEKYLL AND MR HYDE
Mali ako. Patawad, Nad. Patawarin mo 'ko.
Bilang ganti, heto.
Baka tama ka kay Propesor Moore.
Nabigay sa tatay ko itong mga litrato mula sa bahay ng baliw.
Iyo lang 'to!
Nariyan ka, nagmamakaawa sa dati mong misis na panindigan ka sa press?
Ano kayang mararamdaman niya sa pagdukot mo sa isang inosenteng ina.
Limang minuto lang ang kailangan ko.
Heto na.
Emma, sandali! Malaon na ang nangyari.
'Di mahalaga 'yon. Bakit 'di natin pag-usapang maayos? Emma!
Pakiusap, pwedeng mag-usap lang?
Hindi mahalaga 'yon!
Lumayas ka!
-Pasensya, kilala ba kita? -Talaga?
Gusto kang ipapatay ni Tom Lockwood.
Alam mo 'yon? Kahit anong isipin niyo, hindi ako…
pumapatay, kaya 'di kita papatayin, pero…
Didiinan ko ba?
Sayang, oo. Oras na para umamin ka, Rhys.
Alam mo ba…
lahat ng kalunus-lunos…
na binasa ko para matutunang gawin 'to sa'yo?
Dahil lang ginalaw mo si Marienne.
'Di 'to masaya.
Pero hangad ko lang ang kailangan ko at ang gagawin ko.
Sana gan'on ka rin.
Aalisin ko ang busal.
Pagkaalis ko, aamin ka, simula sa:
Nasaan si Marienne?
Wala akong kilalang Marienne. 'Di ko alam ang sinasabi mo.
Sana tumigil ka sa pag-arte.
Hayop.
Nasaan siya?
'Wag mo 'kang magsinungaling.
Kilala mo ako. Alam mo ang pinagawa mo sa'kin para sa'yo!
Nilubayan ko siya.
Lumayo ako!
Nagsisimula ako ulit!
Nasaan siya?
Sabihin mo! O papatayin kita!
Hayop na baliw ka!
Sabihin mo!
Ano'ng ginawa ko?
Aksidente 'yon. Nawala na ako sa sarili.
Marienne, patawad. Gagawa ako ng paraan. Hahanapin kita.
'Di ba 'to mahirap sa'yo?
Okay. Guni-guni na 'to.
-Pinatay-- -Mo ako? Oo.
Pero pinahirapan mo muna ako sa militar na paraan.
'Di siya sinungaling, Joe.
Hindi ka niya kilala.
Pero 'di rin ako nagsisinungaling.
Nasa isang hawla talaga si Marienne.
Ang pagsasalin ng subtitle ayginawa ni Arnel Joseph Pasia